Αίτηση της Εταιρείας ΒΜ - BANK JOINT STOCK COMPANY (ΠΡΩΗΝ JOINT-STOCK COMMERCIAL BANK «ΒΑΝΚ ΟF MOSCOW» (OPEN JOINT - STOCK COMPANY) ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ DRIMACO LIMITED, Αρ. Αίτησης: 146/17, 18/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A31 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ Αρ. Αίτησης: 146/17 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ DRIMACO LIMITED KAI ANAΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 113 Αίτηση της Εταιρείας ΒΜ - BANK JOINT STOCK COMPANY (ΠΡΩΗΝ JOINT-STOCK COMMERCIAL BANK «ΒΑΝΚ ΟF MOSCOW» (OPEN JOINT - STOCK COMPANY). Ημερομηνία: 18 Ιανουαρίου 2018 Εμφανίσεις: Για Αιτητές στην κυρίως Αίτηση/Καθ' ων η Αίτηση στην Ενδιάμεση Αίτηση: κ. Νικολάου. Για Καθ' ων η Αίτηση στην Κυρίως Αίτηση/Αιτητές στην Ενδιάμεση Αίτηση: κα Στυλιανού. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η κυρίως αίτηση Η εταιρεία Bank of Moscow ‑ Bank Joint Stock Company (στο εξής «η Bank of Moscow»), στις13/02/2017, καταχώρησε αίτηση (στο εξής «η κυρίως αίτηση»), με την οποία επιδιώκει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει την εκκαθάριση της εταιρείας Drimaco Ltd (στο εξής «η Drimaco»). Η επίδικη αίτηση Η Drimaco, αντί να καταχωρήσει ένσταση στην κυρίως αίτηση, στις 23/05/2017 καταχώρησε ενδιάμεση αίτηση με την οποία επιδιώκει την έκδοση διατάγματος που να παραμερίζει και/ή απορρίπτει και/ή αναστέλλει την κυρίως αίτηση επί τη βάση ότι η οποιαδήποτε ισχυριζόμενη από την Bank of Moscow οφειλή της Drimaco (επί της οποίας και βασίζεται η κυρίως αίτηση), τελεί υπό καλόπιστη αμφισβήτηση και εν πάση περιπτώσει δεν συνιστά εκκαθαρισμένη απαίτηση. Το κατά πόσο δε, υπάρχει οποιαδήποτε οφειλή της Drimaco προς την Bank of Moscow, είναι θέμα που θα αποφασιστεί στα πλαίσια αγωγής που καταχώρησε η πρώτη. Ως βάση για διεκδίκηση της ρηθείσας ενδιάμεσης θεραπείας, η Drimaco ισχυρίζεται ακόμα ότι, η αίτηση εκκαθάρισης είναι κακόπιστη και/ή υποβολιμαία και/ή εκδικητική και/ή καταχωρήθηκε με τρόπο που συνιστά κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών. Ως υπό στοιχείο Β αιτούμενη ενδιάμεση θεραπεία, η Drimaco επιζητεί και την έκδοση διατάγματος που να απαγορεύει στην Bank of Moscow και/ή σε οποιονδήποτε εκπρόσωπό της από το να δημοσιεύσει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο δημοσιοποιήσει την κυρίως αίτηση και/ή περίληψή της. Η ένσταση Στις 11/09/2017, η Bank of Moscow καταχώρησε την Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Υποβολής Ένστασης (στο εξής «η ένσταση»). Μαρτυρία που υποστηρίζει την αίτηση και την ένσταση Τόσο την αίτηση, όσο και την ένσταση, συνοδεύουν πολυσέλιδες ένορκες δηλώσεις προσώπων, που παρουσιάζονται ως εξουσιοδοτημένοι από τους διάδικους για να ορκιστούν εκ μέρους τους και να υποστηρίξουν τις θέσεις τους. Η κάθε δε τέτοια ένορκη δήλωση, συνοδεύεται από πλειάδα εγγράφων τεκμηρίων. Με το εν λόγω μαρτυρικό υλικό, η Drimaco, ως επί το πλείστον, επιχειρεί να αποδείξει τον ισχυρισμό της περί καλόπιστης αμφισβήτησης του χρέους και περί κακοπιστίας στον τρόπο δράσης της Bank of Moscow ειδικότερα με την ενέργειά της να καταχωρήσει την κυρίως αίτηση. Από την άλλη, η Bank of Moscow, να πείσει περί του ότι η οφειλή της Drimaco είναι αδιαμφισβήτητη, μιας και επιβεβαιώθηκε κατόπιν κρίσης διαιτητικού Δικαστηρίου, οι δύο σχετικές αποφασίσεις του οποίου, έχουν εγγραφεί πλέον στα μητρώα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ως αναγνωρισμένες αποφάσεις για σκοπούς εκτέλεσής τους στην Κύπρο. Με δεδομένη τη θέση της αυτήν, η Bank of Moscow προβάλλει ότι η κυρίως αίτησή της δεν προωθείται κακόπιστα, ούτε καταχρηστικά, ούτε και μπορεί να θεωρηθεί ως εκδικητική ή υποβολιμαία, παρά μόνο ως άσκηση των νομικών δικαιωμάτων της, ως πιστωτής της Drimaco. Ανεξαρτήτως του όγκου του μαρτυρικού υλικού που η κάθε πλευρά προσκόμισε προς υποστήριξη της αίτησης και της ένστασης, αντίστοιχα, ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν τις σχέσεις των δύο πλευρών είναι παραδεκτά. Τούτα έχουν ως ακολούθως: · Οι επικαλούμενες από την Bank of Moscow οφειλές της Drimaco αφορούν σε ισχυριζόμενο υπόλοιπο λογαριασμών που συνδέονται με δύο δάνεια που δόθηκαν στην τελευταία από την πρώτη. · Στις 11/08/2014 και στις 13/08/2014, στα πλαίσια δύο διαιτητικών διαδικασιών που έλαβαν χώρα στο Διεθνές Εμπορικό Διαιτητικό Δικαστήριο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, εκδόθηκαν δύο διαιτητικές αποφάσεις υπέρ της Bank of Moscow και εναντίον της Drimaco (η Drimaco δεν παρουσιάστηκε στις διαιτητικές διαδικασίες) για συγκεκριμένα χρηματικά ποσά, ως οφειλόμενα από τη τελευταία προς την πρώτη, σε σχέση με τα δύο πιο πάνω αναφερόμενα δάνεια (στο εξής «οι διαιτητικές αποφάσεις»),. · Κατά το Διαιτητικό Δικαστήριο, η Drimaco είχε ενημερωθεί και ειδοποιηθεί δεόντως για τις διαιτητικές διαδικασίες (αυτό σημειώνεται ως κάτι που αναφέρεται επί των διαιτητικών αποφάσεων και όχι ως αποδεκτό από την Drimaco γεγονός). · Στις 18/12/14, η Drimaco, ως μέρος ομάδας Εναγόντων, καταχώρησε την αγωγή 7537/14 εναντίον της Bank of Moscow με την οποία επιζητεί σωρεία θεραπειών, που ούτε λίγο ούτε πολύ, σκοπό έχουν, (οι πλείστες εξ αυτών) να αναγνωριστεί από το Δικαστήριο ότι η όποια επικαλούμενη από την Bank of Moscow οφειλή των Εναγόντων (περιλαμβανομένης και της Drimaco) δεν υφίσταται και/ή, εν πάση περιπτώσει, ότι η Bank of Moscow οφείλει να αποδεχθεί συγκεκριμένη μέθοδο που προτάθηκε και που κατά την Drimaco συμφωνήθηκε στο παρελθόν για σκοπούς εξόφλησης της όποιας οφειλής της. · Στις 17/06/2015, η Bank of Moscow καταχώρησε τις γενικές αιτήσεις με αριθμούς 226/2015 και 227/2015, μέσω των οποίων επιζητούσε την έκδοση διαταγμάτων εγγραφής και αναγνώρισης των δύο διαιτητικών αποφάσεων (η κάθε γενική αίτηση αφορούσε σε μια διαιτητική απόφαση). · Η Drimaco καταχώρησε ένσταση στις δύο γενικές αιτήσεις, και κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, στις 17/02/2016 (σε σχέση με τη γενική αίτηση 227/2015) και στις 18/02/2016 (σε σχέση με τη γενική αίτηση 226/2015), εκδόθηκαν οι σχετικές αποφάσεις του Δικαστηρίου με τις οποίες έγιναν δεχτές οι αιτήσεις της Bank of Moscow, με αποτέλεσμα οι διαιτητικές αποφάσεις να εγγραφούν για τους σκοπούς εκτέλεσης στο σχετικό μητρώο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. · Στις 18/03/2016, η Drimaco καταχώρησε εφέσεις εναντίον των δύο, στη μόλις πιο πάνω σημείωση, αποφάσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. · Τέλος, ως σημειώθηκε και στα αρχικά στάδια της παρούσας απόφασης, ακολούθησε η καταχώρηση της κυρίως αίτησης από πλευράς της Bank of Moscow. Για τους λόγους που θα φανούν κατωτέρω, δεν κρίνεται αναγκαία η με λεπτομέρεια παράθεση του μαρτυρικού υλικού που υποστηρίζει την αίτηση και την ένσταση, ούτε και η λεπτομερής παράθεση των λόγων ένστασης, ως τούτοι αναφέρονται στο κυρίως σώμα της. Εκεί και όπου χρειάζεται, για σκοπούς αιτιολόγησης της παρούσας απόφασης, θα γίνεται αναφορά στο σχετικό μαρτυρικό υλικό. Νομική βάση της αίτησης Η αίτηση, εδράζεται επί των Άρθρων 211, 212, 213 και 218 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, επί της Δ.19 θ. 26, Δ.27 θ. 3, Δ.48 θ θ. 1, 2, 3 και 7, Δ.64 θ θ. 1 και 2, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς 1, 2, 3, 4, 5 και 8, στον Κανονισμό 92 των περί Εταιρειών (διάλυση) Κανονισμών του 1933 ‑ 1998 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως προκύπτει από τη μόλις πιο πάνω αναφερόμενη νομική βάση, μοναδική εξ αυτών νομική πρόνοια που μπορεί να αποτελέσει τη βάση επί της οποίας να εκδοθεί η ενδιάμεση υπό στοιχείο Α επιζητούμενη θεραπεία, είναι η Δ.27 θεσμός 3. Κανένας εκ των περί Εταιρειών Κανονισμών που αναφέρονται στη νομική βάση της αίτησης παρέχει, καθ' οιονδήποτε τρόπο, εξουσία στο Δικαστήριο να παραμερίσει και/ή απορρίψει και/ή αναστείλει την κυρίως αίτηση. Ούτε η Διαταγή 19 θεσμός 26 κρίνεται σχετική, μιας και οι πρόνοιές της επιτρέπουν στο Δικαστήριο να διαγράψει μέρος ενός δικόγραφου και όχι την όλη δικαστική διαδικασία. Επομένως, καθίσταται επάναγκες να παρατεθούν τα όσα σχετικά με τη Δ.27 θεσμός 3 έχουν αναφερθεί από τη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και/ή από τα αγγλικά Δικαστήρια σε σχέση με τις αντίστοιχες παλαιές πρόνοιες των αγγλικών θεσμών. Νομική πτυχή Η Δ.27 θεσμός 3 προνοεί «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as maybe just». Εκείνο που αβίαστα προκύπτει από τις πρόνοιες της Δ.27 θ 3, είναι ότι, μέσω τους, το Δικαστήριο κέκτηται εξουσίας όπως εξετάσει προκαταρκτικά κατά πόσο ένα δικόγραφο (στη συγκεκριμένη περίπτωση η κυρίως αίτηση) αποκαλύπτει ή όχι αγώγιμο δικαίωμα, και στην περίπτωση που κρίνει ότι δεν αποκαλύπτεται ή ότι το δικόγραφο είναι επιπόλαιο ή ανούσιο ή ακόμα ενοχλητικό σε τέτοιο βαθμό που να μη δικαιολογείται η προώθηση του, τότε να διατάξει τη διαγραφή του. Ως δε προκύπτει από τη σχετική με το ζήτημα Νομολογία, ένα τέτοιο μέτρο και δη διαγραφής δικόγραφου είναι εξαιρετικό και δικαιολογείται να ληφθεί εκεί και μόνο που το δικόγραφο θα κριθεί, ξεκάθαρα, ανυπόστατο ως μη αποκαλύπτον οποιοδήποτε νομικό ή πραγματικό υπόβαθρο ή ως απαράδεκτα ενοχλητικό ή επιπόλαιο. Σε κάθε άλλη περίπτωση, το Δικαστήριο δεν έχει δικαίωμα να επιβάλει στα μέρη τον τρόπο με τον οποίο θα συντάξουν τα δικόγραφά τους, δικαίωμα των διαδίκων που χαρακτηρίστηκε ως ιερό (sacred). Για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση επί του θέματος, βλέπε Annual Practice 1958, σελ. 477, Kozienskaya River Ltd v.KLCC Holding Ltd, Πολ. Εφ. Ε43/2013, απόφαση ημερομηνίας 23/3/2017, Esquire Holding Ltd v. Tsentas Developers Ltd κ.α., Πολ. Εφ. Ε191/2015, απόφαση ημερομηνίας 23/3/2016, Λοΐζος Λουκά & υιοί Λτδ ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.,
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.