DE.LE.MA. CONSULTANTS LTD ν. HYDROTECH (WATER AND ENVIRONMENTAL ENGINEERING) LIMITED, Αρ. Αγωγής: 9147/2010, 11/1/2018

DE.LE.MA. CONSULTANTS LTD ν. HYDROTECH (WATER AND ENVIRONMENTAL ENGINEERING) LIMITED, Αρ. Αγωγής: 9147/2010, 11/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A13 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9147/2010 Μεταξύ: DELEMA CONSULTANTS LTD Εναγόντων και HYDROTECH (WATER AND ENVIRONMENTAL ENGINEERING) LIMITED Εναγόμενων Kαι ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 27.1.2017: Μεταξύ: DE.LE.MA. CONSULTANTS LTD Εναγόντων και HYDROTECH (WATER AND ENVIRONMENTAL ENGINEERING) LIMITED Εναγόμενων -------------------------------- Αίτηση Εναγομένων ημερομηνίας 7.11.2017 για Περαιτέρω Αποκάλυψη Εγγράφων 11 Ιανουαρίου,

1. Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους-Αιτητές: κ. Πούγιουρος Για Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση: κα Λοϊζου διά Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ακρόαση της αγωγής έχει ξεκινήσει και έχει ολοκληρωθεί η μαρτυρία του ΜΕ1, οικονομικού διευθυντή των Εναγόντων. Σε ενωρίτερο στάδιο της αγωγής, είχε εκδοθεί διάταγμα με το οποίο διατάσσονταν οι διάδικοι να αποκαλύψουν ενόρκως τα έγγραφα που είχαν στην κατοχή τους και τα οποία ήταν σχετικά με τα επίδικα θέματα. Σε συμμόρφωση με το εν λόγω διάταγμα, οι Ενάγοντες καταχώρησαν ένορκη δήλωση ημερομηνίας 24.11.2011 με την οποία αποκάλυπταν 22 έγγραφα. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν ένορκη δήλωση ημερομηνίας 12.12.2011 με την οποία αποκάλυπταν 13 έγγραφα. Με την υπό κρίση αίτηση, οι Εναγόμενοι-Αιτητές ζητούν να τους επιτραπεί να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία να αποκαλύπτουν 7 περαιτέρω έγγραφα. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, στα πλαίσια της προετοιμασίας για την αντεξέταση του ΜΕ1, η οποία έγινε στις 24.10.2017, οι Εναγόμενοι-Αιτητές προσκόμισαν διάφορα έγγραφα στο δικηγόρο τους. Τότε διαπιστώθηκε ότι τα έγγραφα αυτά δεν είχαν περιληφθεί στην αρχική ένορκη δήλωση αποκάλυψης που καταχώρησαν. Περαιτέρω, σύμφωνα με τους Εναγόμενους-Αιτητές, τα 3 από τα έγγραφα που αφορά η υπό κρίση Αίτηση έχουν τεθεί στο ΜΕ1 κατά την αντεξέτασή του στις 24.10.2017, κατέστησαν Τεκμήρια προς Αναγνώριση και είχε την ευκαιρία να τοποθετηθεί επί αυτών. Σε σχέση με τα υπόλοιπα έγγραφα, αναφέρει ότι πρόκειται για έγγραφα τα οποία έχουν αποκαλύψει οι ίδιοι οι Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση και κατατεθεί ως Τεκμήρια μέσω της μαρτυρίας του ΜΕ
2. Επιδιώκεται δε να αποκαλυφθούν αντίγραφα αυτών τα οποία ήταν στην κατοχή των Εναγομένων-Αιτητών και στα οποία υπάρχουν χειρόγραφες σημειώσεις αυτών. Προσθέτει ότι οι χειρόγραφες αυτές σημειώσεις επί των εγγράφων συνάδουν με τις δικογραφημένες θέσεις της Υπεράσπισης οι οποίες έχουν υποβληθεί προς το ΜΕ
3. Η ενόρκως δηλούσα καταλήγει ότι εάν η Αίτηση επιτραπεί δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά. Η Αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των Εναγόντων-Καθ' ων η Αίτηση. Με τη σειρά τους υποστηρίζουν ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θα επέτρεπαν την έγκριση της Αίτησης, ότι αυτή υποβάλλεται με αδικαιολόγητη καθυστέρηση και σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και σε περίπτωση έγκρισής της θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα των Εναγόντων. Κατά την ακρόαση της Αίτησης, οι συνήγοροι της κάθε πλευράς ανέπτυξαν τις θέσεις τους σε γραπτές αγορεύσεις τις οποίες έχω μελετήσει. Η ουσιαστική δικονομική βάση της Αίτησης είναι η Δ.28 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η Δ.28 θ.1 παρέχει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια[1] να διατάξει τους διάδικους σε μια αγωγή να προβούν σε ένορκη αποκάλυψη των εγγράφων που βρίσκονται στην κατοχή ή τον έλεγχό τους και που είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα. Ο σκοπός διαταγής για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων είναι να τεθούν ενώπιον της αντίδικης πλευράς τα έγγραφα επί των οποίων ένας διάδικος θα βασιστεί και που θα επικαλεστεί κατά την ακρόαση. Μέσω της αποκάλυψης αποτρέπεται ο αιφνιδιασμός κατά την ακροαματική διαδικασία της άλλης πλευράς, αλλά παρέχεται και η δυνατότητα στην άλλη πλευρά να εκτιμήσει σωστά τη δύναμη της υπόθεσής της ενόψει των εγγράφων που αποκαλύπτονται[2]. Εφόσον εκδοθεί διάταγμα αποκάλυψης, η υποχρέωση αποκάλυψης είναι συνεχής[3] και καλύπτει έγγραφα που αφορούν τα επίδικα θέματα, άσχετα από το χρόνο κατά τον οποίο περιήλθαν στη γνώση ή στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο του διάδικου που έχει πρόθεση να τα παρουσιάσει κατά την ακρόαση[4]. Όπως καθορίζεται στη Δ.28 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, παράλειψη συμμόρφωσης με διάταγμα αποκάλυψης συνεπάγεται την παρεμπόδιση διαδίκου να παρουσιάσει ως μαρτυρία έγγραφο το οποίο δεν αποκάλυψε. Όμως, η απαγόρευση προσαγωγής κατά την ακρόαση εγγράφων τα οποία δεν αποκαλύφθηκαν ενόρκως - παρά την έκδοση σχετικού διατάγματος - δεν είναι απόλυτη. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.28 θ.3, μπορεί να επιτραπεί η παρουσίαση ως μαρτυρίας τέτοιων εγγράφων με άδεια του Δικαστηρίου και εφόσον το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι το μέρος που επιχειρεί να τα παρουσιάσει «had sufficient excuse for so failing». Σύμφωνα με τη νομολογία, εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι έχει καταδειχθεί επαρκής δικαιολογία (sufficient excuse) για τη μη συμπερίληψη εγγράφων στην αρχική αποκάλυψη, μπορεί να επιτρέψει σε ένα διάδικο να προβεί σε αποκάλυψη περαιτέρω εγγράφων[5]. Η σχετική άδεια μπορεί να δοθεί υπό όρους τους οποίους το Δικαστήριο κρίνει εύλογους. Η δυνατότητα αυτή ενυπάρχει τόσο σε σχέση με έγγραφα τα οποία δεν βρίσκονταν στην κατοχή του συγκεκριμένου διάδικου κατά το χρόνο της αρχικής αποκάλυψης, αλλά και σε έγγραφα που, ενώ βρίσκονταν στην κατοχή του διάδικου, είτε από λάθος, είτε από αβλεψία, δεν αποκαλύφθηκαν[6]. Επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση, όπου, σύμφωνα με τους Εναγόμενους-Αιτητές, τα έγγραφα των οποίων επιδιώκεται η αποκάλυψη περιήλθαν στη γνώση των δικηγόρων τους κατά την προετοιμασία της αντεξέτασης του ΜΕ1, όταν τους τα προσκόμισαν κατά το χρόνο εκείνο οι Εναγόμενοι-Αιτητές. Από τα αντίγραφα των εγγράφων αυτών που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, προκύπτει ότι τα έγγραφα αυτά υπήρχαν και ήταν στην κατοχή των Εναγομένων-Αιτητών κατά το χρόνο της αρχικής ένορκης αποκάλυψης εγγράφων στην οποία είχαν προβεί. Εάν οι Εναγόμενοι-Αιτητές επεδείκνυαν τη δέουσα επιμέλεια να τα προσκομίσουν έγκαιρα στους δικηγόρους τους, αναμένω ότι θα είχαν συμπεριληφθεί στην αρχική αποκάλυψη. Δεν το έπραξαν και γι' αυτό ζητείται άδεια να συμπεριληφθούν στην επιδιωκόμενη περαιτέρω αποκάλυψη. Ο λόγος που τα έγγραφα δεν είχαν αποκαλυφθεί αρχικώς και τον οποίο οι Εναγόμενοι-Αιτητές προβάλλουν για να δικαιολογήσουν την αιτούμενη άδεια να τα συμπεριλάβουν σε περαιτέρω αποκάλυψη, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως απόλυτα ικανοποιητικός. Κρίνω όμως, σταθμίζοντας όλα τα ενώπιόν μου δεδομένα, ότι συνιστά «επαρκή» (sufficient) δικαιολογία για να τους δοθεί η αιτούμενη άδεια[7]. Στην απόφασή μου επί της Αίτησης σταθμίζω και το εξής. Έχω κατά νου το περιεχόμενο της μαρτυρίας του ΜΕ1 και τα όσα ανέφερε σε σχέση με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 36 Α (προς Αναγνώριση), 37 Α (προς Αναγνώριση) και 38 Α (προς Αναγνώριση) που περιλαμβάνονται στην επιδιωκόμενη περαιτέρω αποκάλυψη. Σε σχέση με αυτά, αλλά και με τα υπόλοιπα 4 έγγραφα των οποίων επιχειρείται η αποκάλυψη, κρίνω ιδιαίτερα σημαντικό - όπως ο ίδιος ο ΜΕ1 ανέφερε σε διάφορα σημεία της μαρτυρίας του - ότι αφορούν χρονική περίοδο κατά την οποία ο ίδιος δεν εργοδοτείτο στους Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση. Εϊναι η θέση των Εναγόντων-Καθ΄ων η Αίτηση ότι η μαρτυρία του ΜΕ1 είναι από τις πιο ουσιώδεις για την απόδειξη της υπόθεσής τους και ότι, αφού έχει ολοκληρωθεί, ο ΜΕ1 δεν θα μπορεί να τοποθετηθεί επί των εγγράφων που επιχειρείται να αποκαλυφθούν. Παραμένει όμως γεγονός ότι η δυνατότητα του ΜΕ1 να διαφωτίσει για τα γεγονότα στα οποία τα έγγραφα αυτά αναφέρονται, περιορίζεται εκ των πραγμάτων, αφού δεν είχε άμεση εμπλοκή με αυτά. Σύμφωνα με τη δική του μαρτυρία, αφορούν γεγονότα που συνέβησαν περί τα 3 χρόνια πριν την εργοδότησή του από τους Ενάγοντες-Καθ΄ων η Αίτηση. Ενόψει τούτου, δεν διακρίνω ότι αν επιτραπεί η περαιτέρω αποκάλυψη τα δικαιώματα των Εναγόντων-Καθ' ων η Αίτηση θα επηρεαστούν δυσμενώς σε τέτοιο βαθμό που να πρέπει να οδηγήσει σε απόρριψη της Αίτησης. Επιπρόσθετα, από τα όσα περιλαμβάνονται στην Αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, διακρίνω ότι τα έγγραφα που επιδιώκεται να περιληφθούν στην περαιτέρω αποκάλυψη είναι σχετικά με την υπεράσπιση και τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγομένων-Αιτητών[8]. Σημειώνω περαιτέρω, ότι δεν διακρίνω στοιχεία κακοπιστίας ή πρόθεση κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας από την καταχώρηση και προώθηση της υπό κρίση Αίτησης, ακόμα και αν η περαιτέρω αποκάλυψη μπορούσε να γίνει και χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου[9]. Τέλος σημειώνω και το εξής. Στο αιτητικό (α) της Αίτησης γίνεται αναφορά σε αιτούμενη «άδεια στον ενάγοντα να αποκαλύψει [έγγραφα]». Το ζήτημα έχουν εντοπίσει οι συνήγοροι των Εναγόντων-Καθ' ων η Αίτηση και το εγείρουν ως ένα από τους λόγους ένστασής τους, όμως κρίνω ότι δεν είναι τέτοιας φύσης ώστε να πρέπει να αποτελέσει λόγο απόρριψης της Αίτησης. Από τα ενώπιόν μου δεδομένα κρίνω ότι η συγκεκριμένη αναφορά συνιστά καθαρά τυπικό, τυπογραφικό λάθος ή αβλεψία. Αναμφίβολα, η ορθή διατύπωση και η αντίστοιχη πρόθεση των Εναγομένων-Αιτητών ήταν η αναφορά να είναι σε «άδεια στους εναγόμενους να αποκαλύψουν». Για τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται στους Εναγόμενους-Αιτητές να προβούν σε περαιτέρω αποκάλυψη εγγράφων. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποκάλυψης να καταχωρηθεί εντός 7 (επτά) ημερών από σήμερα. Παραμένει το θέμα των εξόδων. Η Αίτηση καταχωρήθηκε πολύ καθυστερημένα, αφού το αρχικό διάταγμα αποκάλυψης εκδόθηκε στις 14.10.2011 και η αρχική ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων των Εναγομένων-Αιτητών καταχωρήθηκε στις 12.12.
4. Η ευθύνη για την καθυστέρηση βαραίνει αποκλειστικά και μόνο τους Εναγόμενους-Αιτητές. Ο κάθε διάδικος έχει την υποχρέωση να συμμορφώνεται με συνέπεια και έγκαιρα με τις δικονομικές του υποχρεώσεις και δεν είναι ορθό ούτε και δίκαιο να αποκομίζει οποιοδήποτε όφελος από την πλημμέλεια, αδιαφορία ή ασυνέπεια του. Επομένως θεωρώ ότι παρά την επιτυχία της Αίτησης, οι Εναγόμενοι-Αιτητές δεν πρέπει να επιβραβευθούν με την επιδίκαση εξόδων υπέρ τους. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων-Καθ΄ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων-Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Τυλληρή ν Λαϊκής Τράπεζας Λτδ