AMBROSIA OILS
(1976)LTD ν. AQUA SOL HOTELS PUBLIC COMPANY LTD, διά του Παραλήπτη - Διαχειριστή ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ Ν. ΦΙΛΙΠΠΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2285/15, 8/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A2 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2285/15 Μεταξύ: AMBROSIA OILS
(1976)LTD Ενάγουσα και
- AQUA SOL HOTELS PUBLIC COMPANY LTD, διά του Παραλήπτη - Διαχειριστή ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ Ν. ΦΙΛΙΠΠΟΥ
- ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
- ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑΣ
- ΠΑΝΑΓΗΣ Ε. ΓΙΑΝΝΗΣ Εναγομένων Ημερομηνία: 8.1.2018 Αίτηση διά κλήσεως της εναγομένης αρ. 1 ημερομηνίας 6.6.2017 για αναστολή της διαδικασίας της αγωγής Για την Αιτήτρια / Εναγόμενη αρ. 1: κ. Κόκκινος για Α. Ανδρέου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση / Ενάγουσα: κα Καλαϊτζάκη για Α. Σ. Αγγελίδης Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Όπως προκύπτει από τον δικαστικό φάκελο η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 15.5.2015 και με αυτή η ενάγουσα εταιρεία απαιτεί από τους εναγόμενους των ποσό των €56.316,88 ως υπόλοιπο λογαριασμού. Η εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης στις 2.6.2015 και οι υπόλοιποι εναγόμενοι στις 8.7.
- Με την παρούσα αίτηση η εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία αιτείται από το Δικαστήριο τα πιο κάτω: (Α) Αναστολή της διαδικασίας (stay of proceedings) της πολιτικής αγωγής με τον ως άνω αριθμό και τίτλο, σε σχέση και/ή αναφορικά με την AQUA SOL HOTELS PUBLIC COMPANY LTD, Εναγόμενη 1 / Αιτήτρια μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης Εκκαθάρισης 867/2016 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας επειδή θα υπάρξει αρνητικός επηρεασμός των δικαιωμάτων ορισμένων πιστωτών. (Β) Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά διάταγμα και/ή διαταγή του Δικαστηρίου που να παρεμποδίζει της Καθ' ης η Αίτηση / Ενάγουσα εταιρεία να λάβει οποιαδήποτε επιπρόσθετα δικονομικά μέτρα και/ή διαδικασίες στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και/ή διαδικασίας. (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλονται οποιεσδήποτε εκκρεμούσες ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίες (stay of proceedings), σε σχέση και/ή αναφορικά με την πολιτική αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, εναντίον της Εναγομένης 1/ Αιτήτριας, μέχρι την εκδίκαση και/ή ολοκλήρωση της παρούσας διαδικασίας και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. (Δ) Οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή διάταγμα ή οδηγίες το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει αναγκαίο προς συμμόρφωση των Καθ' ων η Αίτηση. (Ε) Έξοδα της παρούσης αιτήσεως πλέον Φ.Π.Α. και τα έξοδα επίδοσης. Η αίτηση στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στη Δ.1, Δ.2 κ.6, Δ.5, Δ.16 κ.2, 7, 9, Δ.19 κ. 26, Δ.27 κ.3, Δ.33 κ.6, Δ.39, Δ.48 κ.κ. 1-9, Δ.57 κ.2, Δ.59 και Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 όπως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 1, 2, 29, 30, 31 και 43, στον περί Ερμηνείας Νόμο Κεφ. 1 όπως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 1, 2, 3, 4, 12, 13, 14, 32, 36, 42, 43 , στον περί Αποδείξεως Νόμο Κεφ. 9 όπως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 1, 2, 3, 23, 24, 25, 26, 27, 29, 30 και 34, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 (όπως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα) και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 213 - 219 και 337 στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και σε οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική Νομολογία, καθώς επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, περιλαμβανομένων αλλά χωρίς περιορισμό και των εξουσιών του Δικαστηρίου να διατάσσει, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, την αναστολή της διαδικασίας όταν εκκρεμεί οποιαδήποτε άλλη διαδικασία ενώπιον άλλου Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η παρούσα αίτηση περιέχονται στην ένορκο δήλωση του κ. Ελευθέριου Ν. Φιλίππου εκ Λευκωσίας. Ο κ. Φιλίππου δηλώνει, μεταξύ άλλων, στην εν λόγω ένορκη δήλωση ότι είναι ο Διαχειριστής / Παραλήπτης της αιτήτριας εταιρείας και ότι διορίστηκε στην εν λόγω θέση από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, δυνάμει Ομολόγων Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερ. 24.11.2009 και 25.11.
- Σχετικό αντίγραφο του δικαιολογητικού του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη επισύναψε ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη του δήλωση και ως Τεκμήριο 2 σ' αυτήν επισύναψε αντίγραφο επιστολής της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ προς τον ίδιο ημερομηνίας 13.10.2014 για τον διορισμό του ως Παραλήπτη και Διαχειριστή της Εναγόμενης αρ. 1 εταιρείας καθώς και αντίγραφα των Ομολόγων Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερομηνίας 24.11.2009 και 25.11.2009 και όλων των σχετικών εγγράφων διορισμού του. Δηλώνει επίσης ότι εναντίον της αιτήτριας - Εναγόμενης αρ. 1 εταιρείας καταχωρήθηκε στις 6.10.2016 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας η αίτηση εκκαθάρισης αρ. 867/2016, αντίγραφο της οποίας επισύναψε ως Τεκμήριο 4 στην ένορκή του δήλωση, η οποία ακόμα να εκδικαστεί. Από τη συμβουλή που λαμβάνει από τους δικηγόρους του, είναι η θέση του πως, οποτεδήποτε μετά την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας, και πριν την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης, η εταιρεία ή οιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας, μπορεί, όταν εκκρεμεί εναντίον της εταιρείας οποιαδήποτε αγωγή, να καταχωρήσει αίτηση στο Δικαστήριο για αναστολή της διαδικασίας αυτής και παρεμπόδιση της λήψης επιπρόσθετης διαδικασίας στην αγωγή. Δηλώνει επίσης ότι η καταχώρηση της επίδικης αίτησης αποσκοπεί κυρίως στην προστασία των δικαιωμάτων όλων των πιστωτών και σε ό,τι αφορά την εταιρεία, στην προστασία της περιουσίας της. Οι Καθ' ων η Αίτηση / Ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση η οποία στηρίζεται στ' άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στ' άρθρα 23, 25 και 30 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6 και στο Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Ε.Σ.Δ.Α., στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 9 και Δ.64, στο Άρθρο 337 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς Κ.6 (w) και Κ.7, στη σχετική Νομολογία του Δικαστηρίου, στις Αρχές του Κοινοδικαίου, στις Αρχές της Επιείκειας, στις Αρχές του Ευρωπαϊκού Δικαίου, καθώς επίσης επί της Γενικής Πρακτικής και των Γενικών και Συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
(1)Η υπό κρίση Αίτηση στερείται νομικού και/ή ουσιαστικού ερείσματος και ως εκ τούτου είναι νομικά και/ή πραγματικά αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή αναιτιολόγητη και/ή συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας.
(2)Η υπό εξέταση Αίτηση είναι μη εξυπηρετική της ανάγκης απονομής δικαιοσύνης και δεν συντρέχουν οι αναγκαίες προϋποθέσεις του Νόμου έτσι ώστε να δικαιολογείται και/ή να καθίσταται εύλογη και/ή δίκαιη η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
(3)Η παρούσα Αίτηση περιέχει πολλαπλά αιτήματα που ουσιαστικά αποβλέπουν στο να παραλύσει το δικαίωμα καταφυγής άλλου δανειστή και/ή πιστωτή, ως οι πελάτες μου, στο Δικαστήριο προς είσπραξη των οφειλομένων. Μάλιστα το αίτημα ως η παράγραφος Β αυτής αποβλέπει σε στέρηση του δικαιώματος για δικαστικά διαβήματα προκαταβολικά και/ή κατά γενική αναφορά, χωρίς να δίδεται προς τούτο καλός και/ή οποιοσδήποτε λόγος με την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση.
(4)Η Αίτηση υποβάλλεται καταχρηστικά και αβάσιμα αφού οι Αιτητές δεν έχουν οποιοδήποτε νόμιμο δικαίωμα και/ή λόγο αποκλειστικό υπέρ των δικαιωμάτων τους στη διεκδίκηση των αιτούμενων θεραπειών και αφού υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης.
(5)Τα γεγονότα ως αναγράφονται στη συνοδευτική Ένορκη Δήλωση του Παραλήπτη/Διαχειριστή Ελευθέριου Ν. Φιλίππου δεν ανταποκρίνονται πλήρως στην πραγματικότητα και/ή δεν δικαιολογούν και/ή στηρίζουν την Αίτηση και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να τους αποδοθεί βαρύτητα, από το Σεβαστό Δικαστήριο.
(6)Πρόσθετα τα γεγονότα ως αναγράφονται στην Ένορκη αυτή Δήλωση του Παραλήπτη/Διαχειριστή, δεν καλύπτουν τις εκ του νόμου και/ή της νομολογίας προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση διαταγμάτων αναστολής της διαδικασίας με αποτέλεσμα η πραγματική και/ή νομική βάση της παρούσας αίτησης να είναι ελλιπής και/ή νοσούσα και/ή μη επαρκής προς αποδοχή των αιτούμενων Διαταγμάτων. Τούτο γιατί δεν αποκαλύπτεται και/ή δεν αποδεικνύεται με την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, ότι συντρέχουν οποιεσδήποτε περιστάσεις και/ή σοβαροί και/ή βάσιμοι λόγοι που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
(7)Η έκδοση άλλωστε των Αιτούμενων Διαταγμάτων Θα προκαλέσει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής με αποτέλεσμα να επηρεάζονται δυσμενώς τα συμφέροντα της Ενάγουσας / Καθ' ης η Αίτηση και να παραβιάζεται το συνταγματικό της δικαίωμα για καταφυγή στη δικαιοσύνη και για ταχεία επίλυση της διαφοράς όπως αυτό κατοχυρώνεται στο Άρθρο 30 του Συντάγματος και τη Νομολογία, καθώς επίσης και τα όποια ιδιοκτησιακά δικαιώματά της κατά παράβαση του Άρθρου 23 του Συντάγματος.
(8)Η Αίτηση αποσκοπεί ουσιαστικά στην καθυστέρηση και εκτροχιασμό της διαδικασίας, ενώ με την αδιατάρακτη συνέχιση της διαδικασίας και τη μη παροχή των αιτούμενων Διαταγμάτων, δεν αποδεικνύεται ότι θα προκληθεί και/ή δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά στους Αιτητές.
(9)Οι Αιτητές αιτούνται αξιώσεων αντινομικών και/ή παράλογων, με σκοπό να στερήσουν από την Ενάγουσα / Καθ' ης η Αίτηση όπως εισπράξει το λαβείν της και/ή προβαίνουν στην υπό κρίση Αίτηση με σκοπό να προκαλέσουν περαιτέρω ζημιά σε αυτήν.
(10)Άνευ βλάβης και χωρίς περιορισμό των ανωτέρω λόγων Ένστασης, ο Ενόρκως Δηλών επικαλούμενος την ιδιότητά του ως Παραλήπτης / Διαχειριστής δεν νομιμοποιείται και/ή δεν δύναται και/ή εμποδίζεται από του να προωθεί την υπό αναφορά αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου αφού μπορεί να προσφύγει στο Δικαστήριο μόνο με αρχική αίτηση και μόνο για θέμα που αφορά στην εκτέλεση των καθηκόντων του κατά το άρθρο 337 του Κεφ. 113.
(11)Με την εκδίκαση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής και κατ' επέκταση την απόρριψη της υπό κρίση Αίτησης, η ενάγουσα / Καθ' ης η Αίτηση κανένα όφελος και/ή καμία προτεραιότητα δεν θα λάβει έναντι οποιουδήποτε πιστωτή των Εναγομένων 1 / Αιτητών.
(12)Τα όσα εκτίθενται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση δεν αποτελούν καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για αναστολή της διαδικασίας και/ή για την εν γένει έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, αφού είναι γενική και αόριστη.
(13)Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση Αίτηση δεν επεξηγεί με ποιο τρόπο θα επηρεαστούν δυσμενώς και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο τους πιστωτές των Εναγομένων 1 / Αιτητών.
(14)Παράλληλα και άνευ επηρεασμού των ανωτέρω λόγων, προκύπτει ότι η εν λόγω αίτηση καταχωρήθηκε κατά παράβαση του Κ. 6(
- w)και Κ.7 των περί Εταιρειών Κανονισμών. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση περιέχονται στην ένορκη δήλωση του κου Σώτου Χριστοφορίδη και μεταξύ άλλων έχουν ως εξής: Η υπό κρίση αίτηση δεν ευσταθεί ούτε νομικά, ούτε πραγματικά και δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτή για τους λόγους που περιέχονται στην ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση. Η καταχώριση της επίδικης αίτησης αποτελεί κακόπιστη συμπεριφορά και κατάχρηση της διαδικασίας, με σκοπό να καθυστερήσει η εκδίκαση της υπόθεσης. Δηλώνει επίσης ότι η αίτηση δεν αφορά σε ζήτημα οδηγιών σχετικά με την εκτέλεση των καθηκόντων Παραλήπτη / Διαχειριστή που συνιστά το μόνο λόγο υποβολής αρχικής αίτησης στο Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 337 του Κεφ. 113 και/ή ως απαιτείται από τους Κανονισμούς 6(
- w)και 7 των περί Εταιρειών Κανονισμών. Δηλώνει επίσης ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση αφού καταχωρήθηκε στις 6.6.2017 ενώ η Αίτηση Εκκαθάρισης με αρ. 867/2016 στις 6.10.2016. Τέλος, δηλώνει ότι η εν λόγω αίτηση είναι ανυπόστατη και εσφαλμένη και μη πληρούσα τις προϋποθέσεις της Νομοθεσίας και τις αρχές της νομολογίας, αφού τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων το μόνο που θα επιτύχει είναι την καθυστέρηση της διαδικασίας της αγωγής με βάση μόνο την ανεπαρκή αιτιολογία ότι ορισμένοι εκ των πιστωτών θα αποζημιωθούν στο ακέραιο. Ουδείς εκ των ενόρκως δηλωσάντων αντεξετάστηκε από την αντίδικο πλευρά και οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις τις οποίες και παρέδωσαν στο Δικαστήριο, με τις οποίες έκαστος υποστηρίζει τις θέσεις του. Έχω μελετήσει τις εν λόγω αγορεύσεις με προσοχή και επισημαίνω πως οποιεσδήποτε αναφορές γίνονται σ' αυτές σε γεγονότα και ισχυρισμούς που δεν περιλαμβάνονται στις ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν εκατέρωθεν δεν θα ληφθούν υπόψη καθότι, ως είναι νομολογημένο δεν μπορεί να εισάγεται μαρτυρία μέσω των αγορεύσεων και πως η εξέταση της αίτησης θα γίνει μόνο σε συνάρτηση με τους λόγους που περιέχονται στην καταχωρηθείσα ένσταση και όχι με λόγους που προβάλλονται για πρώτη φορά μέσω της αγόρευσης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στη νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνεται το άρθρο 215 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, το οποίο προνοεί ότι: «Οποτεδήποτε μετά την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση, και πριν από την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, η εταιρεία ή οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας δύναται (α) όταν οποιαδήποτε αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί σε οποιοδήποτε Επαρχιακό Δικαστήριο ή στο Ανώτατο Δικαστήριο, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή ή διαδικασία για αναστολή διαδικασιών σε αυτή και (β) όταν οποιαδήποτε άλλη αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης της εταιρείας για παρεμπόδιση της λήψης περαιτέρω επιπρόσθετης διαδικασίας στην αγωγή ή διαδικασία, και το Δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται αίτηση δύναται, ανάλογα με την περίπτωση, να αναστείλει ή περιορίσει τις διαδικασίες με τέτοιους όρους που ήθελε θεωρήσει σωστό». Οι προϋποθέσεις που θέτει το ως άνω άρθρο 215 κρίνω πως είναι οι ακόλουθες: 1) να έχει καταχωρηθεί εναντίον της εταιρείας Αίτηση Εκκαθάρισης στην οποία να μην έχει εκδοθεί Διάταγμα Εκκαθάρισης, 2) να εκκρεμεί εναντίον της εταιρείας αγωγή ή άλλη διαδικασία στο Επαρχιακό Δικαστήριο ή στο Ανώτατο Δικαστήριο και 3) η αίτηση να καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή ή στο Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης της εταιρείας. Οι σκοποί του εν λόγω άρθρου επεξηγήθηκαν στην υπόθεση Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Limited v. Εταιρείας Αναψυκτικών ΚΕΑΝ ΛΙΜΙΤΕΔ (Αρ. 1)
(1998)1 Α.Α.Δ. 1806, στην οποία αναφέρθηκε ότι: «Σκοπός των προνοιών αυτών για αναστολή, είναι η παροχή προστασίας στους πιστωτές και στην περιουσία της υπό διάλυση εταιρείας με στόχο την ίση πληρωμή των πιστωτών της ίδιας τάξης και την αποτροπή προώθησης διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση ωφελημάτων (βλ. Βοwkett v. Fullers United Electric Works Ltd
(1923)1 K.B. 160, In re Dynamics Corpn. (Ch.D.), [1973] 1 W.L.R. 63). Τα πιο πάνω άρθρα του δικού μας Νόμου, είναι παρόμοια με τα άρθρα 231 και 226 του αγγλικού Companies Act 1948. Παρόμοιες πρόνοιες που αφήνουν ανεπηρέαστες τις αρχές που διέπουν τα ερωτήματα ενώπιον μας έγιναν και με τα άρθρα 126, 128 και 130
(3)του Insolvency Act 1986. Κατά συνέπεια, αγγλικά συγγράμματα και δικαστικές αποφάσεις μπορούν να είναι καθοδηγητικές πάνω στα θέματα που μας απασχολούν. Στον Palmer's Company Law, 24η έκδοση, τόμος 1, αναφέρονται τα ακόλουθα στις σελ. 1448 -1450: '...Section 126 of the Insolvency Act gives the court power on the application of the company or a creditor or a contributory to restrain proceedings against the company. That power may be exercised at any time in the interval between the presentation of the petition and the making of the order. Section 128
(1)provides that where any company is being wound up by the court any attachment, sequestration, distress or execution put in force against the company after the commencement of the winding up is void. Section 130
(2)provides that when a winding-up order has been made or a provisional liquidator appointed, no action or proceeding shall be proceeded with or commenced against the company except by leave of the court and subject to such terms as the court may impose. In this way creditors and others are compelled to come in and prove their claims in the winding up, and a rateable and just distribution of the company's assets is effected. .................................................................................................. Where a winding-up order has been made, the combined effect of sections 130
(2)and 128 of the Act is that such order operates automatically as a stay of all actions, executions, distresses, sequestrations, etc., against the company, subject to the discretion of the court to allow such actions, executions, etc. to proceed notwithstanding the winding-up». Τα ως άνω επαναλήφθηκαν στην υπόθεση Νικολάου κ.ά ν. Α & G Property Wise Development Ltd
(2013)1 Α.Α.Δ. 872. Στην υπόθεση Bowkett με αναφορά στο άρθρο 140 του Companies (Consolidation) Act 1908 της Αγγλίας που είναι ουσιαστικά το ίδιο με το δικό μας άρθρο 215 γίνεται αναφορά στον τρόπο με τον οποίο ασκείται η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Αναφέρθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «The general policy of the Court in exercising this jurisdiction, when a petition has been presented which may result in a winding-up order or a scheme, is to secure that no creditor shall thenceforward gain priority over others of his class, and when an application is made to stay proceedings under s.140 very exceptional circumstances must exist to justify the Court in refusing to accede to the application, because if the plaintiff's action is not stayed he will get payment in full while if his action is stayed he will take his place properly among other creditors of his class. I cannot see any exceptional circumstances in the present case. To allow the plaintiff to proceed would be in effect, during the interval between the presentation of a petition and the working out of a scheme of arrangement, to allow certain creditors to help themselves out of the assets of the company in priority to some others in a less fortunate position. No doubt the Court has a discretion whether it will stay a plaintiff's action, but it is against the policy of the Court to exercise that discretion by allowing the plaintiff to proceed except in very special circumstances. Furthermore when a petition has been presented power is given by s.140 to the High Court to stay proceedings pending in that Court so as to prevent a scramble by the creditors while the Court is considering whether it will wind up the company or not, and to insure that all creditors of the same class shall obtain equal terms. .................................................................................................. ...where a petition has been presented Parliament has given the Court power to stay proceedings pending therein. In the present case the Court has that power and the power must be exercised unless there are special circumstances to induce the Court to hold its hand. If there were special circumstances the Court of Appeal would be slow to interfere with the discretion of the judge in chambers, but something must be shown beyond a judgment and an impending execution to induce the Court to depart from what I understand to be the ordinary practice in the Chancery Division, which is to stay proceedings so that all creditors of the same class may be dealt with on equal terms». Στην υπόθεση Re Oak Pitts Colliery Co.
(1882)21 Ch.D.322, 329 αναφέρθηκε ότι: «The object of the winding up provisions of the Companies Act 1862, is to put all unsecured creditors upon an equality, and to pay them pari passu.» Στο σύγγραμμα Palmer's Company Law, 24η Εκδ. Τ.1 σελ. 1448-1450, παρ.88-69 αναφέρεται ότι για να επιτευχθεί ο πιο πάνω σκοπός της ίσης μεταχείρισης και πληρωμής των πιστωτών της ίδιας τάξης είναι αναπόφευκτο όπως οι διαδικασίες εναντίον της εταιρείας είτε υπό την μορφή αγωγής, είτε υπό την μορφή εκτέλεσης ανασταλούν. Σε αντίθετη περίπτωση η διάλυση θα οδηγούσε σε μια διαμάχη για την περιουσία της εταιρείας. Στην υπόθεση Ιn re Dynamics Corpn σελ. 66 αναφέρεται με αναφορά στο άρθρο 226 του Companies Act 1948 ότι: «Τhe general principle is that when a winding up petition has been presented creditors should be restrained from pursuing their remedies in order to avoid their getting an unfair advantage over other creditors. That principle is to be found in Bowkett v. Fullers United Electric Works Ltd [1923] 1 K.B.
- ................................................................................. Ιt follows then that I ought to make the order in the absence of exceptional circumstances.» Το απαύγασμα της νομολογίας αναφορικά με την εξουσία του Δικαστηρίου κάτω από το άρθρο 215 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 συνοψίζεται ως ακολούθως: Εφόσον τηρούνται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις επίκλησης του άρθρου η εξουσία του Δικαστηρίου είναι δυνητική και ασκείται ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε περίπτωσης. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται δικαστικά, λαμβάνοντας υπόψη τον σκοπό της νομοθεσίας που είναι η παροχή προστασίας στους πιστωτές και στην περιουσία της εταιρείας με στόχο την ίση πληρωμή των πιστωτών της ίδιας τάξης και την αποτροπή προώθησης διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση πλεονεκτήματος. Αυτός ο σκοπός εξυπηρετείται συνήθως με την αναστολή της αγωγής και μόνο όπου συντρέχουν πολύ εξαιρετικές περιστάσεις δικαιολογείται παρέκκλιση από τον εν λόγω κανόνα. Μελετώντας την ένσταση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, παρατηρώ ότι οι ενάγοντες δεν αμφισβητούν τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της επίδικης αίτησης. Από αυτούς τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της αίτησης προκύπτει, μεταξύ άλλων, ότι εναντίον της Αιτήτριας - Εναγόμενης αρ. 1 εταιρείας, καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας η Αίτηση Εκκαθάρισης με αρ. 867/2016 με την οποία ζητείται η εκκαθάριση της Αιτήτριας εταιρείας και η οποία ακόμα να εκδικαστεί. Ισχυρίζεται η ενάγουσα εταιρεία ότι ο κ. Φιλίππου, υπό την ιδιότητα του Παραλήπτη / Διαχειριστή της Εναγόμενης αρ. 1 εταιρείας δεν νομιμοποιείται να προωθεί την επίδικη αίτηση, αφού μπορεί να προσφύγει στο Δικαστήριο μόνο με αρχική αίτηση και μόνο για θέματα που αφορούν στην εκτέλεση των καθηκόντων του κατά το άρθρο 337 του Κεφ.
- Αναφορικά μ' αυτόν τον ισχυρισμό διαπιστώνω ότι στο Τεκμήριο 2 της ένορκης δήλωσης του κου Φιλίππου και ειδικότερα από τα έγγραφα τα οποία είναι τα Ομόλογα Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερομηνίας 24.11.2009 και 25.11.2009 καθώς και όλα τα σχετικά έγγραφα του διορισμού του, παρουσιάζεται ο κ. Φιλίππου να διορίστηκε Παραλήπτης / Διαχειριστής για ολόκληρη την περιουσίας της Εναγόμενης αρ. 1 - Αιτήτριας εταιρείας. Αυτό σημαίνει ότι από τον διορισμό του έχουν περιέλθει σ' αυτόν οι εξουσίες της εταιρείας. Στην υπόθεση Χατζηρούσος Νίνος υπό την ιδιότητά του ως Παραλήπτης της εταιρείας Y. Liasides Developers Ltd
(2011)1 Α.Α.Δ. 1703, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «. με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. (Moss Steamship Co. v. Whinney [1912] A.C. 254). Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητά της». Από την πιο πάνω απόφαση προκύπτει ότι ο Παραλήπτης / Διαχειριστής από τον διορισμό του και μετά δικαιούται να εκπροσωπεί νόμιμα την Εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία και κρίνω πως σ' αυτά τα πλαίσια είχε κάθε δικαίωμα να προωθήσει την επίδικη αίτηση. Η εξουσία του δεν περιορίζεται μόνο στα θέματα που αναφέρονται στο άρθρο 337 του Κεφ. 113. Κρίνω λοιπόν ότι αυτός ο λόγος της ένστασης δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Ισχυρίζεται περαιτέρω η ενάγουσα εταιρεία ότι υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Κρίνω αυτό τον ισχυρισμό αβάσιμο καθότι όπως προκύπτει από το δικαστικό φάκελο η Εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία καταχώρησε παρόμοια αίτηση στις 26.6.2015, λίγες μέρες μετά που καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης, λόγω της ύπαρξης εναντίον της αίτησης εκκαθάρισης με αρ. 27/15 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, στην οποία η Ενάγουσα εταιρεία συγκατατέθηκε στην έκδοση διατάγματος αναστολής μέχρι την περάτωση εκείνης της αίτησης εκκαθάρισης. Προκύπτει επίσης ότι εκείνη η αίτηση αποσύρθηκε στις 27.4.2017 και ήταν τότε που προέκυψε η αναγκαιότητα καταχώρησης της παρούσας αίτησης. Με αυτά τα δεδομένα κρίνω πως η Εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία αποτάθηκε έγκαιρα στο Δικαστήριο για την καταχώρηση της επίδικης αίτησης, γεγονός το οποίο δέχομαι ότι αποκαλύπτει και τη γνήσια έγνοια της για τα περιουσιακά της στοιχεία. Ισχυρίζεται περαιτέρω η ενάγουσα εταιρεία ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκαλέσει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής με αποτέλεσμα να επηρεαστεί δυσμενώς το συνταγματικό της δικαίωμα για ταχεία επίλυση της επίδικης διαφοράς καθώς επίσης θα παραβιαστούν και τα ιδιοκτησιακά της δικαιώματα που προστατεύονται από το άρθρο 23 του Συντάγματος. Σε περίπτωση επιτυχίας της παρούσας αίτησης η αγωγή δεν θα παραμείνει επ' άπειρον σε αναστολή αλλά μόνο για τον περιορισμένο χρόνο που θα εκκρεμεί η εκδίκαση της αίτησης εκκαθάρισης. Αυτή η προσωρινή αναστολή η οποία δεν πλήττει τον πυρήνα των δικαιωμάτων της ενάγουσας εταιρείας κρίνω ότι δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τα συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματα της ενάγουσας εταιρείας και συνεπώς οι σχετικοί λόγοι ένστασης απορρίπτονται. Παρατηρώ τέλος ότι στην ένορκη δήλωση της ένστασης δεν περιέχονται ισχυρισμοί που να αποδεικνύουν την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων και που να δικαιολογούν την άρνηση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος αναστολής της διαδικασίας. Με όσα ανέφερα πιο πάνω κρίνω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 215 του Κεφ. 113 και πως στην απουσία οποιωνδήποτε εξαιρετικών περιστάσεων που θα δικαιολογούσαν την άρνηση έκδοσης διατάγματος αναστολής, το αιτούμενο διάταγμα αναστολής της διαδικασίας της αγωγής πρέπει να εκδοθεί. Η πιο πάνω διαπίστωση, εξαντλεί και την οποία δυναμική των υπόλοιπων λόγων ένστασης, οι οποίοι κρίνω πως δεν χρειάζεται να σχολιασθούν περαιτέρω. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα αναστολής της διαδικασίας της παρούσας αγωγής σε σχέση με την Εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης Εκκαθάρισης με αρ. 867/2016 Ε.Δ. Λευκωσίας εναντίον της Εναγόμενης αρ. 1 εταιρείας. Όσον αφορά τα έξοδα, κρίνω πως δεν υπάρχει κανένας λόγος απόκλισης από τον κανόνα ότι ο επιτυχών διάδικος δικαιούται τα έξοδά του. Συνεπώς, τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας / Εναγόμενης αρ. 1 εταιρείας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση/Ενάγουσας εταιρείας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο