← Κύπρος

ΡΕΒΕΚΚΑ ΑΝΔΡΕΟΥ κ.α. ν. ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗΣ ΩΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ WHITE KNIGHT HOLDINGS LTD κ.α., Αριθ. Αγωγής: 2519/06, 26/1/2018

ΡΕΒΕΚΚΑ ΑΝΔΡΕΟΥ κ.α. ν. ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗΣ ΩΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ WHITE KNIGHT HOLDINGS LTD κ.α., Αριθ. Αγωγής: 2519/06, 26/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A56 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Ι. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. Αριθ. Αγωγής: 2519/06 1.ΡΕΒΕΚΚΑ ΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ 70, ΕΝΑΓOΝΤΕΣ - και -

  1. ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗΣ ΩΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ WHITE KNIGHT HOLDINGS LTD,
  2. ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΙΤΣΙΛΛΟΣ,
  3. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΛΑΡΚΟΣ,
  4. ΚΩΣΤΑΣ ΚΥΡΚΟΣ,
  5. SELAMICO TRADE LTD, ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΙ ------------------------------------ Ημερομηνία: 26 Ιανουαρίου, 2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: Δημήτρης Αραούζος για όλους τους Ενάγοντες πλην των Εναγόντων αρ. 3, 4, 9, 13, 27, 33, 53, 60, 61, 63, 64, 66, 67 και 68 για Χρύση Δημητριάδη & Σία (Οι Ενάγοντες ήταν συνολικά 71). Για Εναγομένη 1: Άδωνις Πετρίδης για Πολύκαρπο Πετρίδη & Σία. Για Εναγομένους 2, 3 και 4: Μάριος Σπύρου για Ηλίας Α. Στεφάνου Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγομένη 5: Ουδεμία εμφάνιση (Αποσύρθηκε η αγωγή). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Στο κατά πόσον είναι αποδεκτή η κατάθεση εγγράφου ως τεκμηρίου, το οποίο δεν περιλαμβανόταν στην αρχική Ένορκη Αποκάλυψη Εγγράφων αλλά περιλήφθηκε σε Συμπληρωματική Ένορκη Αποκάλυψη Εγγράφων η οποία έγινε χωρίς σχετική διαδικασία και άδεια του Δικαστηρίου). Στην παρούσα αγωγή, οι Ενάγοντες ήσαν αρχικά 71 (τώρα παρέμειναν 57) και όλοι τους ήσαν, είτε δικηγόροι, είτε υπάλληλοι στο δικηγορικό γραφείο που τους εκπροσωπούσε. Επιθυμούσαν να επενδύσουν στην εισαγωγή της Εναγομένης 1 στο ΧΑΚ αλλά η επένδυση απέτυχε, δημιουργώντας την επίδικη διαφορά. Το διαδικαστικό θέμα που έχει εγερθεί, όπως θα επεξηγηθεί πιο κάτω, είναι κάπως πρωτότυπο. Για καλύτερη κατανόηση του τρόπου που έχει εγερθεί, είναι αναγκαία η παράθεση κάποιων γεγονότων που είναι παραδεκτά:
  6. Η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε στις 7 Απριλίου, 2006, η δε ακροαματική διαδικασία άρχισε στις 26 Οκτωβρίου, 2017, με την κατάθεση του ΜΕ1, δικηγόρου Χρίστου Μαυρέλλη, ο οποίος είχε ετοιμάσει Γραπτή Κατάθεση (Έγγραφο Α), ως μέρος της κύριας εξέτασής του.
  7. Είχαν προηγηθεί Διατάγματα Τροποποίησης τόσο του τίτλου της αγωγής, όσο και των δικογράφων.
  8. Μέσα στα πλαίσια της προδικαστικής διαδικασίας, η πλευρά των Εναγόντων είχε στις 30/10/2009 προβεί σε Ένορκη Αποκάλυψη Εγγράφων, με σχετική Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντος 52, δικηγόρου, Ανδρέα Χαραλάμπους.
  9. Επειδή κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας διαφάνηκε ότι η κάθε πλευρά στήριζε την υπόθεσή της σε σωρεία εγγράφων, το Δικαστήριο κατέβαλε μία εκτός Πρακτικών προσπάθεια για να βρεθεί ένα συναινετικός τρόπος κατάθεσης, όσο το δυνατόν περισσοτέρων εγγράφων ως τεκμηρίων με μοναδικό σκοπό τη συντόμευση της διαδικασίας.
  10. Η εν λόγω συζήτηση διεξήχθη τόσο στις 26/10/2017, όσο και στις 5/12/17 που είχε οριστεί η υπόθεση για συνέχιση της ακρόασης.
  11. Στις 10/1/2018, άρχισε η ανάγνωση του Εγγράφου Α, με την κατάθεση ως τεκμηρίων των εγγράφων που περιγράφονται σ' αυτό.
  12. Όμως, μια εβδομάδα προηγουμένως, στις 3/1/2018, η πλευρά των Εναγόντων προέβη σε «Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Αποκάλυψης Εγγράφων» με την οποία συμπεριέλαβε έγγραφα τα οποία δεν εμπεριέχονταν στην αρχική Ένορκη Αποκάλυψη Εγγράφων της. Η εν λόγω αποκάλυψη έγινε χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε διαδικασία ή να ληφθεί, προς τούτο, άδεια του Δικαστηρίου. Ο δικηγόρος, Ανδρέας Χαραλάμπους, στην Ένορκη Δήλωση που έκαμε, δίδει τις ακόλουθες εξηγήσεις για την πορεία που ακολούθησαν οι Ενάγοντες: «
  13. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης στις 5/12/2017 αλλά και αργότερα, δηλαδή στο μεσοδιάστημα που μεσολάβησε μέχρι σήμερα, διαπιστώθηκε από τον συνάδελφο μου Δημήτρη Αραούζο που χειρίζεται την υπόθεση ότι ορισμένα από τα έγγραφα που σχετίζονται με την υπόθεση και/ή για τα οποία γίνετε ρητή αναφορά στα δικόγραφα δεν είχαν αποκαλυφθεί στην Ένορκη Δήλωση Αποκάλυψης Εγγράφων που έκανα στις 30/10/
  15. Σχεδόν όλα αυτά τα έγγραφα, τα οποία παρατίθενται στο Παράρτημα Α είτε προέρχονται από τους ίδιους τους Εναγομένους είτε βρίσκονται στην κατοχή τους και οι Ενάγοντες κατέχουν μόνο αντίγραφα είτε και τα δύο.
  16. Σκοπός της παρούσας Ένορκης Δήλωσης Αποκάλυψης Εγγράφων είναι να συμπληρώσει για σκοπούς αποκάλυψης αυτά τα σχετιζόμενα έγγραφα με τα επίδικα θέματα στα πλαίσια της συνεχούς υποχρέωσης των Εναγόντων με βάση τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου.
  17. Κατόπιν τούτου, κατά την ανάγνωση του Εγγράφου Α, ο ΜΕ1, Χρ. Μαυρέλλης προσπάθησε να καταθέσει ως Τεκμήριο 4 την Απόφαση ημερ. 2/9/2004 η οποία εκδόθηκε στην Ποινική Υπόθεση αρ. 22977/02 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού.
  18. Εγέρθηκε ένσταση από πλευράς δικηγόρων των Εναγομένων, ιδιαίτερα του δικηγόρου της Εναγομένης 1, το οποίο άπτεται και του ευρύτερου θέματος της εγκυρότητας της διαδικασίας που ακολουθήθηκε για την καταχώριση της Συμπληρωματικής Ένορκης Αποκάλυψης Εγγράφων. Νομική Πτυχή - Κατάληξη Η σχετική δικονομική πρόνοια είναι η Δ.28, θ.1, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία δίδει εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει οποιοδήποτε διάδικο να προβεί σε ένορκη αποκάλυψη όλων των εγγράφων που βρίσκονται ή βρίσκονταν στην κατοχή του και που σχετίζονται με οποιοδήποτε επίδικο θέμα. Αναφορά δύναται επίσης να γίνει στις Δ.28, θ.11 που προνοεί για διάταγμα περαιτέρω ένορκης αποκάλυψης. Ο θεσμός αυτός εφαρμόζεται σε περιπτώσεις όπου, προηγείται διαταγή του Δικαστηρίου για γενική αποκάλυψη δυνάμει της Δ.28, θ.1, αλλά ο διάδικος προς όφελος του οποίου έγινε η αποκάλυψη θεωρεί ότι αυτή δεν υπήρξε πλήρης και επιζητεί περαιτέρω αποκάλυψη συγκεκριμένων εγγράφων. Η παρούσα περίπτωση όμως παρουσιάζει μια πρωτοτυπία. Ενώ σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις που άγονται ενώπιον Δικαστηρίου είναι η μια πλευρά που επιζητεί την ένορκη αποκάλυψη εγγράφων της άλλης πλευράς, στην παρούσα περίπτωση ο διάδικος ο ίδιος προέβη σε συμπληρωματική αποκάλυψη των εγγράφων που ο ίδιος κατέχει χωρίς να προηγηθεί αίτημα της άλλης πλευράς. Όλες οι πλευρές προς υποστήριξη των θέσεών τους επικαλέστηκαν την Απόφαση του Τ. Θ. Οικονόμου, Δ. στην Αγωγή Ναυτοδικείου 31/2013, Marcegaglia Spa v Του πλοίου "Vysokogorsk", ημερ. 31/5/2016, ερμηνεύοντάς την όμως με διαφορετικό τρόπο. Στην υπόθεση αυτή, το Δικαστήριο είχε ενώπιον του προς εξέταση αίτηση για συμπληρωματική αποκάλυψη εγγράφων, με βάση τις δικονομικές πρόνοιες που εφαρμόζονται στις διαδικασίες Ναυτοδικείου. Απορρίπτοντας την αίτηση ανέφερε τα ακόλουθα για τις νομικές αρχές που εφαρμόζονται σε τέτοιες περιπτώσεις: «Εν πάση περιπτώσει και επί της ουσίας λέγονται τα ακόλουθα: Στην υπόθεση Mitchell v. Darley Main Colliery Co

(1884)1 Cab & El 215 [1886-90] All ER Rep 449 (HL), της οποίας αναφορά γίνεται στην υπόθεση Vernon v. Bosley (No. 2) [1997] 1 All ER 613, ελέχθησαν τα ακόλουθα: «Now, in my opinion, a party, who, after filing an affidavit of documents, discovers a document of which his opponent has a right to have inspection, but which is not disclosed in the schedule because it has been forgotten, or overlooked, or supposed not το exist, is bound to inform his opponent of the discovery either by a supplementary affidavit, which I think is the proper course, or at least by notice; and he has no right to keep back all knowledge of the newly-discovered document simply because he was not aware of it at the time he swore his affidavit in obedience to the order for discovery». Στο Supreme Court Practice 1987, vol. 1, para 24/1/2 γίνεται η ακόλουθη αναφορά με παραπομπή στην υπόθεση Mitchell: «Continuing obligation to give discovery - Although one reading of 0. 24, r.1 may suggest that discovery need be given only of documents which have come into a party's possession before the date of his list of documents, this is not the limit of a party's obligation to give discovery imposed by the rule. The obligation is general, and requires the disclosure of all relevant documents whenever they may come into a party's possession. This requirement is supported by the linked principle that a party must not seek to take his opponent by surprise (cf. 0.18, rr. 8 and 9), and that he must not, by whithholding relevant documents, mislead his opponent or the Court believing that the statement in his list that he has given full discovery continues to be true (Mitchell v. Darley Main Colliery Co (
(1884)Cab & El 215)). An obvious example is where a plaintiff, who is claiming damages for prospective loss of earnings, obtains new lucrative employment during the course of the action; this fact must be communicated to the defendant and further discovery must be made (or, at all events, offered). In default, the plaintiff may be ordered to pay any costs occasioned by the failure to give discovery promptly» Επίσης, στα Halsbury's Laws of England, 3rd Ed., Vol. 12, para 43, σελ. αναφέρονται τα ακόλουθα, με αναφορά και πάλιν στην Mitchell. «Subsequent discovery of the other document. If after the affidavit of documents has been filed a document is discovered of which the opposite party has a right to have inspection, it is the duty of the party filing the affidavit to give information to his opponent of the fact, either by supplementary affidavit or by notice.» Πρόκειται, συνεπώς, για συνεχή υποχρέωση την οποία ο διάδικος οφείλει να ασκήσει χωρίς καθυστέρηση με συμπληρωματική ένορκη δήλωση (ή ειδοποίηση) προς τον αντίδικο, χωρίς να χρειάζεται άδεια ή παρέμβαση του Δικαστηρίου. Δεν νοείται άδεια του Δικαστηρίου για να ασκήσει ο διάδικος την υφιστάμενη υποχρέωση του. Άλλο είναι το ζήτημα της δικαστικής ευχέρειας για να επιτραπεί ή όχι η κατάθεση ως τεκμηρίου ενός εγγράφου που δεν αποκαλύφθηκε ή που δεν αποκαλύφθηκε εγκαίρως, ζήτημα που στα πλαίσια των Κυπριακών Θεσμών διέπεται από τη Δ.28. κ.3. Σημειώνεται ακόμα ότι η Δ.28. κ. 11 (Ο. 31, r. 19Α
(3)), δεν στοχεύει στην εξασφάλιση άδειας από τον αιτητή για περαιτέρω αποκάλυψη από τον ίδιο, αλλά σκοπό έχει τον εξαναγκασμό του αντιδίκου σε αποκάλυψη εγγράφων τα οποία ο τελευταίος δεν απεκάλεψε με την αρχική ένορκη δήλωση αποκάλυψης και ο αιτητής έχει λόγους να θέλει να αποκαλυφθούν (βλ. Τ.Β.F. (Cyprus) Ltd κ.α ν Εμπορικής Μελετών Σχεδιασμού και Επιχειρηματικού Κεφαλαίου Ανώνυμης Εταιρείας κ.α
(2001)1 ΑΑΔ 153, Halsbury's, ibid, paras 45-46). Η πρώτη διαπίστωση που μπορεί να γίνει στην παρούσα περίπτωση είναι ότι η «Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Αποκάλυψης Εγγράφων» ημερ. 3/1/2018 των Εναγόντων, έγινε με πρωταρχικό σκοπό να υποβοηθηθεί η ίδια η πλευρά των Εναγόντων στην παρουσίαση της υπόθεσης της. Δεν προβάλλουν ισχυρισμό οι Ενάγοντες ότι τα έγγραφα αυτά περιήλθαν στην κατοχή τους μετά την αρχική Ένορκη Αποκάλυψη Εγγράφων. Αντίθετα προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι Ενάγοντες παρέλειψαν να τα αποκαλύψουν στην αρχική αποκάλυψη και τώρα επιζητούν να τα αποκαλύψουν για να δύνανται να τα χρησιμοποιήσουν κατά την ακροαματική διαδικασία προς όφελός τους. Κατά συνέπεια διαπιστώνεται καθυστέρηση, στην οποία έδωσε ιδιαίτερη έμφαση ο κ. Πετρίδης κατά την αγόρευσή του. Θα προσέθετα ότι, διαπιστώνεται υπερβολική καθυστέρηση αφού η αγωγή εκκρεμεί από το 2006, η αρχική αποκάλυψη είχε γίνει στις 30/10/2009, η ακροαματική διαδικασία άρχισε στις 26/10/2017, ενώ η σκοπούμενη αποκάλυψη έγινε στις 3/1/2018 μετά από 2 δικασίμους και πριν την τρίτη δικάσιμο. Από την πλευρά τους οι Ενάγοντες υποστηρίζουν ότι δεν προκαλείται οποιαδήποτε δυσμένεια στη διαδικασία ή στην πλευρά των Εναγομένων. Στο σημείο αυτό οφείλω να υπενθυμίσω τι είχε αναφέρει ο πρώην Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Παναγιώτης Καλλής, σε Σεμινάριο του Δικηγορικού Συλλόγου Λεμεσού, στις 19-20 Μαϊου, 1995. Αφού αναφέρει ότι η αποκάλυψη γίνεται για το σκοπό της δίκαιης επίλυσης της υπόθεσης και για εξοικονόμηση εξόδων, προχωρεί και αναφέρει ότι ο στόχος της αποκάλυψης είναι τριπλός: «(α) για να καταστεί δυνατό για το κάθε μέρος να χρησιμοποιήσει πριν την δίκη ή να παρουσιάσει κατά τη δίκη σαν μαρτυρία σχετικό έγγραφο υλικό για να υποστηρίζει την υπόθεση του ή να αντικρούσει την υπόθεση του αντιδίκου του, (β) να αποτρέψει αιφνιδιασμό κατά ή πριν την δίκη ο οποίος σχετίζεται με έγγραφη απόδειξη, (γ) να μειώσει τα έξοδα της δίκης». Στην παρούσα περίπτωση ο αιφνιδιασμός των Εναγομένων είναι γεγονός και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Η συμπληρωματική αποκάλυψη γίνεται μεσούσης της ακρόασης και χωρίς ειδοποίηση προς αυτούς. Οι Ενάγοντες ενήργησαν αυθαίρετα και έφεραν τους Εναγομένους προ τετελεσμένων γεγονότων. Η υπόθεση Marcegaglia
(2016), πιο πάνω, διαχωρίζεται από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης αφού καθορίζει ορισμένες παραμέτρους τις οποίες οι Ενάγοντες δεν τήρησαν. Με βάση όλα τα πιο πάνω, θεωρώ ότι η Συμπληρωματική Ένορκη Αποκάλυψη Εγγράφων ημερ. 3/1/2018 των Εναγόντων, δεν δύναται να αποτελέσει μέρος της διαδικασίας. Εννοείται, φυσικά, ότι οι πρόνοιες της Δ.48, θ.3, δίδουν το δικαίωμα στους Ενάγοντες να επιχειρούν την κατάθεση εγγράφων που δεν περιλαμβάνονται στην αρχική Ένορκη Δήλωση Αποκάλυψης, αίτημα που το Δικαστήριο θα εξετάζει χωριστά κάθε φορά που εγείρεται και θα αποφασίζει ανάλογα. Παρά την κατάληξη αυτή, θα επιτρέψω την κατάθεση της επίδικης Απόφασης ως Τεκμήριο 4 αφού αυτή αποτελεί δημόσιο έγγραφο που βρίσκεται στους φακέλους δικογραφίας και μητρώα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και δεν είναι στην αποκλειστική κατοχή των Εναγόντων για να πρέπει να συμπεριληφθεί στα έγγραφα που περιλαμβάνονται στην ένορκη αποκάλυψη. Τα Έξοδα της παρούσας διαδικασίας να είναι Έξοδα στην πορεία της υπόθεσης. (Υπ.) .......... Χ. Πογιατζής, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.