ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ DENTONS EUROPE JOINT - STOCK COMPANY ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ KLASSIKA INTERNATIONAL LIMITED, Αρ. Αίτησης: 782/2016, 30/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A72 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 782/2016 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ, ΚΕΦ. 113 και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ KLASSIKA INTERNATIONAL LIMITED, από τη Λευκωσία και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ DENTONS EUROPE JOINT - STOCK COMPANY, από τη Ρωσία -------------------------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 30.1.2018 Αίτηση υπό της εταιρείας KLASSIKA INTERNATIONAL LIMITED, ημερομηνίας 4.10.2017 για παραμερισμό και/ή απόρριψη και/ή αναστολή της αίτησης εκκαθάρισης Για την Αιτήτρια: κ. Πανάγος για κ.κ. Πανάγος & Πανάγος Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η αίτηση: κα Μαρίνα Χατζησωτηρίου για κ.κ. Μιχαλάκης Κυπριανού & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ - Η ΑΙΤΗΣΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗΣ Στις 13.9.2016 η Εταιρεία DENTONS EUROPE JOINT - STOCK COMPANY, καταχώρησε αίτηση εκκαθάρισης της εταιρείας KLASSIKA INTERNATIONAL LIMITED. Το αίτημα εδράζεται σε ισχυρισμό για χρέος για το ποσό των $280.124,61 Δολαρίων Η.Π.Α. το οποίο πηγάζει από τιμολόγιο για νομικές και άλλες υπηρεσίες σχετικά με πνευματικά δικαιώματα όπως η εκχώρηση δικαιωμάτων εμπορικών σημάτων και έξοδα ανανέωσης. Στην Αίτηση Εκκαθάρισης, η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κου Denis Voevodin και από αρκετά έγγραφα επισυνημμένα σε αυτή ως τεκμήρια, μεταξύ άλλων αναφέρονται και τα ακόλουθα: Η Εταιρεία DENTONS είναι εταιρεία που έχει συσταθεί και εγγραφεί δυνάμει των Νόμων της Ρωσίας και το προηγούμενο όνομά της ήταν Salans FMC SNR Denton Europe ZAO. Η εταιρεία KLASSIKA INTERNATIONAL LIMITED είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης που συστάθηκε στην Κύπρο σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στις 27.3.2013 με αριθμό εγγραφής ΗΕ320911, έχοντας το εγγεγραμμένο γραφείο της στην οδό Κυριάκου Μάτση 10, LILIANA BUILDING, 2ος όροφος, Διαμ. 203, 1082 Λευκωσία, Κύπρος. Το ονομαστικό της κεφάλαιο είναι €2,000 διαιρεμένο σε 2000 μετοχές αξίας €1,00 η κάθε μια και Διευθυντής και κάτοχος 1600 μετοχών της είναι ο κ. Ilan Sor από τη Μολδαβία. Την 27.6.2013 συνήφθη μεταξύ των εταιρειών Συμφωνία Παροχής Νομικών Υπηρεσιών (Legal Services Agreement) και σύμφωνα με τους όρους αυτής η εταιρεία DENTONS εξέδωσε διάφορα τιμολόγια για διάφορες νομικές και άλλες υπηρεσίες σχετικά με πνευματικά δικαιώματα που παρασχέθηκαν στην KLASSIKA κατά την περίοδο 12.8.2013 - 31.5.
- Κατόπιν παράκλησης της KLASSIKA να ακυρωθούν όλα τα προηγούμενα τιμολόγια και να εκδοθεί 1 ενιαίο, στις 29.5.2015 η DENTONS εξέδωσε το τιμολόγιο με αρ. 501503065 για το συνολικό ποσό των $280.124,61 Δολαρίων Η.Π.Α. το οποίο και στάλθηκε στην KLASSIKA. Στις 24.6.2015 η τελευταία ενημέρωσε την DENTONS ότι ήταν έτοιμη να της παράσχει το Συμβόλαιο Οριστικοποίησης με το Προσάρτημα που θα προσδιόριζε τις υπηρεσίες Εκχώρησης/Ανανέωσης που έγιναν για κάθε χώρα, το οποίο όμως η KLASSIKA παρέλειψε να στείλει πίσω υπογεγραμμένο. Στις 15.12.2015 η DENTONS επέδωσε ειδοποίηση απαίτησης πληρωμής ημερομηνίας 8.12.2015 στο εγγεγραμμένο γραφείο της KLASSIKA απαιτώντας πληρωμή του οφειλομένου ποσού εντός 3 εβδομάδων από την ημερομηνία επίδοσης της Ειδοποίησης Απαίτησης Πληρωμής. Η εν λόγω ειδοποίηση επιδόθηκε στην Ina Platritis, αρμόδιο πρόσωπο για την παραλαβή εγγράφων στο εγγεγραμμένο γραφείο της KLASSIKA η οποία παρέλειψε να διευθετήσει ή εξασφαλίσει το οφειλόμενο ποσό ή οποιοδήποτε μέρος αυτού εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Ως εκ τούτου η KLASSIKA είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και έτσι δικαιολογείται η εκκαθάρισή της. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗΣ Η KLASSIKA στις 4.10.2017, χωρίς να έχει καταχωρήσει ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης, καταχώρησε την επίδικη αίτηση με την οποία εξαιτείται από το Δικαστήριο Διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται και/ή απορρίπτεται και/ή αναστέλλεται η Αίτηση Εκκαθάρισης ημερομηνίας 13.9.2016 ως ανυπόστατη και/ή μη αποκαλύπτουσα νομιμοποίηση έγερσής της για το λόγο ότι το αντικείμενο και/ή η αξίωση που εγείρεται και/ή το ισχυριζόμενο χρέος στο οποίο βασίζεται ή θεμελιώνεται η Αίτηση Εκκαθάρισης τελεί υπό αμφισβήτηση και δεν συνιστά εκκαθαρισμένη απαίτηση και/ή λόγω μη νομιμοποίησης της DENTONS EUROPE JOINT - STOCK COMPANY προς έγερση αυτής και/ή ως επιπόλαιας και/ή ως σκανδαλώδους και/ή ενοχλητικής και/ή εκδικητικής και/ή κακόπιστης και/ή καταπιεστικής και/ή σαν αποτέλεσμα κατάχρησης δικαστικής διαδικασίας ειδικότερα λαμβάνοντας υπόψη την ύπαρξη της αίτησης υπ' αριθμό Α40-9073/17-141-77 του Διαιτητικού Δικαστηρίου της Μόσχας και/ή τους όρους των συμφωνιών που συνάφθηκαν μεταξύ της αιτήτριας και της Καθ' ης η αίτηση. Αιτείται επίσης Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην αιτήτρια να προωθεί την αίτηση εκκαθάρισης καθώς και Διάταγμα για παραμερισμό της εν λόγω αίτησης γιατί το αντικείμενο και/ή η αξίωση που εγείρεται και/ή το ισχυριζόμενο χρέος θα έπρεπε να παραπεμφθεί σε διαπραγμάτευση και/ή στο Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας και/ή σύμφωνα με το Ρωσικό δίκαιο, ως η συμφωνία ημερομηνίας 27.6.
- Διαζευκτικά των ανωτέρω αιτείται Διάταγμα παραμερισμού και/ή ακύρωσης και/ή απόρριψης και/ή διαγραφής και/ή αναστολής της αίτησης εκκαθάρισης. Η Αίτηση βασίζεται στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, άρθρα 203, 209, 210, 211(ε) και (στ), 212(α), 213, 214 και 218
(2), στους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 ΘΘ.2-15, Δ.5 ΘΘ.1-10, Δ.5Α, Δ.6 ΘΘ.1 και 4, Δ.16 Θ.9, Δ.17 Θ.10, Δ.19 Θ.26, Δ.26 Θ.14, Δ.27 Θ.3, Δ.33 ΘΘ.5 και 15, Δ.39, Δ.40 ΘΘ.7(β), 11 και 16, Δ.42, Δ.42Α, Δ.48 ΘΘ.1, 2, 3, 7, Δ.27 Θ.3, Δ.19, Δ.26, Δ.64 ΘΘ1 και 2, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς Καν. 1-4, 6-9, και 13, Δ.57 και Δ.64, στα άρθρα 21, 32 και 47 του Ν.14/60, στα άρθρα 1, 2, 3, 4 και 5 του Νόμου περί της Σύμβασης Αναφορικά με την Πολιτική Δικονομία (Κυρωτικός) Ν.3(ΙΙΙ)/2000, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, στην Νομολογία και επί των Γενικών και Συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία η αίτηση στηρίζεται εκτίθενται στην ένορκη δήλωση της κας Μαρίας Ελένης Αναγνωστούλη η οποία δηλώνει ότι είναι δικηγορική υπάλληλος στο γραφείο των δικηγόρων της KLASSIKA και είναι εξουσιοδοτημένη από την εταιρεία να προβεί στην ένορκη δήλωση. Στην ένορκή της δήλωση αναφέρεται σε γεγονότα τα οποία έλαβε από το μοναδικό διευθυντή της KLASSIKA Filip Alexandru και από το δικηγόρο κ. Κυριάκο Γ. Πανάγο που χειρίζεται την υπόθεση. Αρνείται τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της Αίτησης Εκκαθάρισης και ισχυρίζεται ότι η τελευταία βασίζεται σε Συμφωνία που συνάφθηκε μεταξύ των διαδίκων στις 27.6.2013 για παροχή νομικών υπηρεσιών από την DENTONS προς την KLASSIKA. Δηλώνει ότι ανάμεσα στους όρους της εν λόγω Συμφωνίας παροχής νομικών υπηρεσιών περιλαμβάνονταν και όροι όπως ότι οι διάδικοι θα φέρουν ευθύνη για τυχόν αθέτηση των υποχρεώσεων τους σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ότι οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ τους, εάν δεν επιλύεται με διαπραγμάτευση, θα υπόκειται σε επίλυση ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου της Μόσχας και ότι όλες οι διαφωνίες που προκύπτουν από τη Συμφωνία θα επιλύονται σύμφωνα με τον Ρωσικό Νόμο. Δηλώνει επίσης ότι η DENTONS προχώρησε μεν στην εκτέλεση των υποχρεώσεων της αλλά εκτέλεσε αυτές πλημμελώς και κατά παράβαση των συμφωνηθέντων. Στις 18.7.2013 η DENTONS απέστειλε στην KLASSIKA τιμολόγιο ύψους €156.522,44 στο οποίο υπάρχουν υπερχρεώσεις και χρεώσεις από τον Απρίλη 2013 ενώ η Συμφωνία ήταν ημερομηνίας 27.6.
- Στις 30.10.2013 απέστειλε και άλλο τιμολόγιο μαζί με τα σχετικά έγγραφα που προνοούνται από τη Συμφωνία. Η KLASSIKA για ακόμα μια φορά δεν αποδέχθηκε το ποσό και ζήτησε εξηγήσεις αλλά η DENTONS αρνήθηκε να δώσει εξηγήσεις και αντ' αυτού ακύρωσε όλες τις προηγούμενες τιμές και απέστειλε ένα ενιαίο τιμολόγιο ύψους $280.124,61 χωρίς τα απαραίτητα έγγραφα που επιβάλλεται από τη Συμφωνία. Δηλώνει επίσης ότι η KLASSIKA πάντα αμφισβητούσε το ύψος των χρεώσεων που η DENTONS της επέβαλε και πως η τελευταία απέκρυψε ότι έγιναν διάφορες πληρωμές και ότι τα τιμολόγια δεν ακυρώθηκαν με σκοπό να εκδοθεί μόνο ένα. Συγκεκριμένα κατέβαλε στις 13.8.2013 το ποσό των €78.720, στις 16.8.2013 το ποσό των €78.252 και στις 30.12.2013 το ποσό των €32,
- Ο λόγος που δεν επισύναψε τις σχετικές αποδείξεις είναι το γεγονός ότι δεν βρίσκονται στην κατοχή τους αλλά επισύναψε ως Τεκμήριο Ζ σχετική επιστολή που απέστειλαν στην Τράπεζά τους με σκοπό να λάβουν αντίγραφα των εμβασμάτων. Δηλώνει ότι το ποσό που κατ' ισχυρισμό η KLASSIKA οφείλει είναι προϊόν υπερχρεώσεων και η οποιαδήποτε διαφορά θα έπρεπε να επιλυθεί στα Ρωσικά Δικαστήρια σύμφωνα με το Ρωσικό Δίκαιο. Δηλώνει επίσης πως κατά παράβαση των όρων της μεταξύ τους συμφωνίας η οποία προέβλεπε ότι έπρεπε να γίνει διαπραγμάτευση πριν την έναρξη οποιασδήποτε διαδικασίας και σε περίπτωση που αυτή δεν τελεσφορούσε, τότε οποιαδήποτε διαφορά θα έπρεπε να επιλυθεί στο Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας, σύμφωνα με το Ρωσικό Δίκαιο. Παρόλα αυτά η DENTONS καταχρηστικά προχώρησε στην καταχώρηση της Αίτησης Εκκαθάρισης. Δηλώνει επίσης ότι όταν αυτό ήλθε εις γνώση της KLASSIKA η τελευταία καταχώρησε αίτηση με αριθμό Α40-9073/17-141-77 στο Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας αξιώνοντας, μεταξύ άλλων, όπως ακυρωθεί το ποσό το οποίο αξιώνει η DENTONS και να προσδιορίσει οιοδήποτε ποσό τυγχάνει να της οφείλει. Αντίγραφο της ως άνω αίτησης επισύναψε ως Τεκμήριο Ζ. Δηλώνει περαιτέρω ότι η απαίτηση της DENTONS δεν είναι εκκαθαρισμένη, τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση δικαιολογημένα και καλόπιστα και οποιοδήποτε ποσό οφείλεται σε αυτή πρέπει να αποφασιστεί από το Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας. Δηλώνει επίσης πως η DENTONS δεν μπορεί να θεωρηθεί πιστωτής της KLASSIKA. Δηλώνει τέλος ότι η KLASSIKA είναι αξιόχρεη και φερέγγυα εταιρεία και σε περίπτωση που εκκαθαριστεί θα αποστερηθεί του δικαιώματος της να προβάλει τους ισχυρισμούς και τις θέσεις της ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου της Μόσχας για τις οποίες ειλικρινά πιστεύει ότι έχει πολύ καλές πιθανότητες να πετύχει. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η DENTONS καταχώρησε ένσταση στην επίδικη αίτηση της KLASSIKA με την οποία προβάλλει συνολικά 18 λόγους για τους οποίους είναι η θέση της ότι η επίδικη αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Ισχυρίζεται μεταξύ άλλων, υπερβολική καθυστέρηση στην καταχώρηση της επίδικης αίτησης, ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για να πετύχει, ότι η ρήτρα επίλυσης διαφορών που παραπέμπει στο Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας είναι προαιρετική και ότι η αίτηση στο Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας έχει εκδικαστεί και απορριφθεί ενώ η προθεσμία έφεσης έχει παρέλθει άπρακτη. Η νομική βάση της ένστασης εδράζεται στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, άρθρα 203, 204, 209, 211(ε), 212(α), (γ), 213, 214, 224, 226, 227, 229, 231, 232, 240 και 241, στους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 Θ.26, Δ.27 Θ.3, Δ.48 ΘΘ.1-4, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και επί της Πρακτικής και των Γενικών Εξουσιών του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Denis Voevodin ο οποίος είναι συνέταιρος στη DENTONS και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει τα ακόλουθα: Η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε με πολύ μεγάλη καθυστέρηση με σκοπό να καθυστερήσει την ακρόαση της Αίτησης Εκκαθάρισης. Δηλώνει επίσης ότι η αίτηση που παραδέχεται ότι πράγματι καταχώρησε η KLASSIKA στο Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας απορρίφθηκε στις 10.4.2017 γεγονός το οποίο η κα Αναγνωστούλη απέκρυψε να αναφέρει στην ένορκή της δήλωση. Προς ενίσχυση της θέσης της αυτής επισύναψε ως Τεκμήρια 3Α και 3Β αντίστοιχα, την εν λόγω απόφαση στα Ρωσικά και στα Αγγλικά. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΙΚΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Είναι υπό τις περιστάσεις αναγκαίο να γίνει αναφορά στο άρθρο 212 του Νόμου, καθότι η Αίτηση Εκκαθάρισης της οποίας επιζητείται ο παραμερισμός ή η διαγραφή στηρίζεται, μεταξύ άλλων, και στο εν λόγω άρθρο το οποίο προβλέπει ότι μια εταιρεία λογίζεται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της στις ακόλουθες περιπτώσεις: «(α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας ·ή (δ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, ότι η αξία των στοιχείων του ενεργητικού της εταιρείας είναι μικρότερη από το ποσό των υποχρεώσεών της, λαμβάνοντας υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της». Η Δ.27 Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην οποία επίσης στηρίζεται η αίτηση προνοεί τα ακόλουθα: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleading to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to beentered accordingly as may be just». Η διαταγή αυτή αντλεί την καταγωγή της μέσα από τους παλαιούς αγγλικούς θεσμούς Ο.25 r.
- Στο σύγγραμμα The Annual Practice 1958 αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελίδα 575 σε σχέση με την έννοια του αγώγιμου δικαιώματος: «In point of law, ..every cause of action is a reasonable one' (per Chitty, J., Rep. of Peru v. Peruvian Guano Co., 35 Ch. D. p. 495). But the practice is clear. So long as the Statement of Claim or the particulars (Davey v. Bentinck [1893] 1 Q.B. 185) disclose some cause of action, or raise some question fit to be decided by a Judge or a jury, the mere fact that the case is weak, and not likely to succeed, is no ground for striking it out (Moore v. Lawson, 31 T.L. R. 418)...And where the Statement of Claim in its present form discloses no cause of action because some material averment has been omitted, the Court, while striking out the pleading, will not dismiss the action, but give the plaintiff leave to amend.» Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής σε αιτήσεις εκκαθάρισης. Σχετική είναι η υπόθεση K.M.C Motors v. Jorephanco Trading and Constructing Company
(1984)1 CLR 390 όπου, όπως και στην παρούσα υπόθεση, μετά την επίδοση αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας υποβλήθηκε αίτηση για παραμερισμό και ακύρωση της αίτησης, κρίθηκε ότι με βάση τον κανονισμό 92 του περί Εταιρειών (Διάλυση) Κανονισμών 1933 όπου δεν υπάρχει πρόνοια στους εν λόγω κανονισμούς τότε τυγχάνουν εφαρμογής οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Το σχετικό απόσπασμα από τις σελίδες 397 - 398 της απόφασης K.M.C Motors (ανωτέρω) έχει ως εξής: «. we are inclined to the view that the remedies which are available to a defendant considering the issue of service of a writ of summons under the Civil Procedure Rules, may be utilised if one wishes to dispute the validity of a winding-up petition in the circumstances of a case like that present one. The determination of the legal points raised as to the validity of the winding-up petition, if dealt with preliminary to the hearing of the winding-up petition by means of the application of the appellants would clear the ground for the determination of the petition and any embarrassment or prejudice to the appellant with likely irreparable consequence, may be avoided. For all the above reasons, we have decided to set aside the ruling of the trial Court and we remit the case back for the hearing first of appellant's application for striking out the petition.» Ως εκ των ανωτέρω δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Δ.27 Θ.3 τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob's Precedents of Pleadings (12η έκδοση), στη σελ. 144, στα πλαίσια μιας τέτοιας αίτησης για παραμερισμό ή διαγραφή ενός δικογράφου, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο αποκαλύπτεται βάσιμη αιτία αγωγής με κάποια πιθανότητα επιτυχίας στη βάση των ισχυρισμών που περιέχονται στα δικόγραφα. Το ερώτημα δεν θα πρέπει να είναι κατά πόσο αποκαλύπτεται καλή βάση αγωγής, αλλά εάν αποκαλύπτεται μία εύλογη αιτία αγωγής. Προκύπτει, επίσης, από το εν λόγω σύγγραμμα, ότι εάν αποκαλύπτεται κάποια αιτία αγωγής ή κάποιο ερώτημα, είτε αυτό αφορά τα γεγονότα είτε το νόμο, το οποίο πρέπει να απαντηθεί από το Δικαστήριο, το γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη ή χωρίς πιθανότητες επιτυχίας, δεν είναι λόγος διαγραφής της αγωγής. Η Δ.19 Θ.26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action». Αναφορικά με την ερμηνεία της Δ.19 Θ.26 και της Δ.27 Θ.3 σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Νίκος Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (S.A.L.)
(1998)1 Α.Α.Δ. 1338, όπου διευκρινίζεται ότι η Δ.19 Θ.26 περιορίζεται στη διαγραφή μέρους των δικογράφων και όχι ολόκληρης της αγωγής, κάτι που μπορεί να επιτευχθεί με τη Δ.27 Θ.3. Η Δ.19 Θ.26 ουσιαστικά διαλαμβάνει ότι το Δικαστήριο έχει εξουσία σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή την τροποποίηση οποιουδήποτε θέματος το οποίο περιέχεται στην οπισθογράφηση της αγωγής ή σε ένα δικόγραφο και το οποίο δυνατόν να είναι περιττό ή σκανδαλώδες ή να τείνει να επηρεάσει, να ενοχλήσει ή να καθυστερήσει τη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης σε μια αγωγή. Όμως, ένα δικόγραφο δεν θεωρείται ότι είναι ενοχλητικό απλώς γιατί οι ισχυρισμοί που περιέχει δυνατό να αποδειχθούν τελικά αναληθείς (Turquand v. Fearon 48 J.J. Q.B. 703) ή γιατί τα νομικά σημεία που εγείρονται μπορεί να αποδειχθούν ανεφάρμοστα ή να απορριφθούν στο τέλος της υπόθεσης ή διότι παρατίθενται διαζευκτικές βάσεις αγωγής. Η τάση είναι να διατάσσεται η διαγραφή ενός δικογράφου μόνο όταν εγείρεται θέμα άσχετο ή μη αναγκαίο και το γεγονός αυτό είναι ξεκάθαρο (London Corporation v. Homer
(1914)111 L.T. 512 C.A.). Από το ίδιο το λεκτικό της Δ.19 Θ.26 φαίνεται ότι το όλο θέμα της διαγραφής μέρους του δικογράφου ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Charles Forte Investments Ltd v. Amanda
(1964)Ch.240 Court of Appeal αποφασίστηκε ότι η διάλυση εταιρείας αποτελεί δραστικό μέτρο και η επιδίωξη της μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά. Συνεπώς, οποτεδήποτε υπάρχει η ευχέρεια παροχής διαζευκτικής θεραπείας, μπορεί εύλογα να διαγραφεί η αίτηση για διάλυση, στα πλαίσια της συμφυούς δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, εφόσον η αίτηση κρίνεται εκ προοιμίου καταδικασμένη σε αποτυχία. Το πιο κάτω απόσπασμα είναι σχετικό: «The court has inherent jurisdiction to strike out a petition for winding up which is bound to fail and to grant an injunction restraining the presentation of such petition». Αναφορά στην υπόθεση Charles Forte (πιο πάνω) έγινε στην υπόθεση In Re Pelmako Development
(1991)1 Α.Α.Δ. 246 όπου υποδείχθηκαν τα ακόλουθα: «Σημειώνεται επίσης ότι η επίκληση της συμφυούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου για τη διαγραφή δικογράφου, ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσον διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου δηλαδή, χρήση των μέσων του δικαίου για αλλότριους σκοπούς». Στην υπόθεση Γίγας ν. Ουστά
(1994)1 Α.Α.Δ. 1109 αποφασίστηκε ότι: «Σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισής της με το Δικαστήριο και της αναγκαιότητας ύπαρξης της για τη λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου δικαίου». Αναφορικά με το θέμα της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου σχετική είναι και η υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα εξής: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δεν συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου». ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχοντας μελετήσει τις εκατέρωθεν θέσεις όπως προβάλλονται από την Αίτηση Εκκαθάρισης, την επίδικη Αίτηση και την ένσταση της DENTONS, διαπιστώνω ότι η επίδικη Αίτηση Εκκαθάρισης εδράζεται σε ισχυρισμό για ύπαρξη χρέους οφειλόμενου δυνάμει παροχής νομικών και άλλων υπηρεσιών για τις οποίες εκδόθηκε και σχετικό τιμολόγιο. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι η απαίτηση δεν στηρίζεται σε δικαστική απόφαση, αλλά είναι αποδεκτό ότι αίτηση εκκαθάρισης μπορεί να προωθηθεί και επί τη βάση άλλης απαίτησης εκτός από δικαστική απόφαση. Η έκδοση και αποστολή του εν λόγω τιμολογίου εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητείται από την KLASSIKA η οποία ισχυρίζεται ότι το οιοδήποτε ποσό το οποίο οφείλει δεν είναι τίποτα άλλο παρά προϊόν υπερχρεώσεων και η οποιαδήποτε διαφορά θα έπρεπε να επιλυθεί στα Ρωσικά Δικαστήρια σύμφωνα με το Ρωσικό Δίκαιο. Ισχυρίζεται επίσης η KLASSIKA ότι τα πλείστα εκ των προηγούμενων τιμολογίων εξοφλήθηκαν και ότι το οιονδήποτε ποσό ενδεχομένως δικαιούται η DENTONS αποτελεί το αντικείμενο της αίτησης που θα αποφασιστεί από το Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας στα πλαίσια της αίτησης που η KLASSIKA καταχώρησε. Διαπιστώνω, χωρίς να προβαίνω σε οποιαδήποτε τελική κρίση στο παρόν στάδιο, ότι η DENTONS επισύναψε στην ένορκη δήλωση της ένστασής της αντίγραφο της απόφασης του Διαιτητικού Δικαστηρίου της Μόσχας ημερομηνίας 10.4.2017 στο οποίο παρουσιάζεται η εν λόγω αίτηση της KLASSIKA να έχει απορριφθεί. Συνεπώς θα μπορούσε να ειπωθεί ότι φαίνεται πως η θέση της τελευταίας ότι υπάρχει εκκρεμοδικία μεταξύ των διαδίκων στο εν λόγω Διαιτητικό Δικαστήριο, εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον, να μην ευσταθεί. Αυτή η διαπίστωση κρίνω πως είναι επαρκής ώστε να μην θεωρηθεί η Αίτηση Εκκαθάρισης εκδικητική ή κακόπιστη ή καταπιεστική ή καταχρηστική ως είναι η εισήγηση της KLASSIKA. Κρίνω περαιτέρω ότι αυτό το τεκμήριο είναι αρκετό για να θεωρηθεί ότι αυτός ο ισχυρισμός της KLASSIKA δεν έχει τη δυναμική να καταστήσει την επίδικη Αίτηση Εκκαθάρισης ένα δικόγραφο χωρίς πραγματικό ή νομικό υπόβαθρο το οποίο δεν αποκαλύπτει καλή βάση αγωγής ή ότι είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική. Έχοντας υπόψη μου περαιτέρω τους ισχυρισμούς που καταγράφονται στην Αίτηση Εκκαθάρισης και οι οποίοι δεν αμφισβητήθηκαν, και συγκεκριμένα ότι επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της KLASSIKA ειδοποίηση απαίτησης πληρωμής του κατ' ισχυρισμό οφειλόμενου ποσού των $280.124,61 με την οποία η τελευταία δεν συμμορφώθηκε εντός της καθορισμένης χρονικής περιόδου των 21 ημερών, κρίνω ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αυτή δεν αποκαλύπτει μια εύλογη αιτία αγωγής. Από την Αίτηση καθώς και τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνω, χωρίς επαναλαμβάνω να προβαίνω σε οποιαδήποτε σχετική τελική κρίση, πως προκύπτει θέμα προς εξέταση με πιθανότητες επιτυχίας με τρόπο ώστε να μην τίθεται θέμα διαγραφής και/ή παραμερισμού της και/ή αναστολής της εκδίκασής της Αίτησης Εκκαθάρισης. Ούτε κρίνω πως προκύπτει από τα πιο πάνω ότι η Αίτηση είναι δικόγραφο χωρίς νομικό ή πραγματικό υπόβαθρο που να δικαιολογείται, το εξαιρετικό μέτρο του παραμερισμού ή απόρριψής ή αναστολής της από αυτό το πρώιμο στάδιο. Ούτε κρίνω πως πρόκειται για ανούσια ή επιπόλαια ή ενοχλητική διαδικασία που να δικαιολογεί αυτήν τη δραστική κρίση. Η παρούσα αίτηση εξετάζεται στα περιορισμένα πλαίσια της Δ.27 Θ.3 και είναι αρκετό για τον αιτητή στην κυρίως αίτηση να αποδεικνύει μία εύλογη αιτία αγωγής, κάτι το οποίο διαπιστώνω να συμβαίνει. Συνεπώς, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση Εκκαθάρισης (Καθ' ης η αίτηση στην παρούσα ενδιάμεση αίτηση) και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση στην Αίτηση Εκκαθάρισης (Αιτήτριας στην παρούσα) όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ....................... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο