← Κύπρος

LITONOR FINANCIAL LIMITED ν. R.G.I. RESIDENTIAL HOLDINGS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 3073/14, 15/1/2018

LITONOR FINANCIAL LIMITED ν. R.G.I. RESIDENTIAL HOLDINGS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 3073/14, 15/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3073/14 Μεταξύ: LITONOR FINANCIAL LIMITED Εναγόντων και

  1. R.G.I. RESIDENTIAL HOLDINGS LIMITED
  2. TOUCHO INVESTMENTS LIMITED
  3. RGI INTERNATIONAL LIMITED
  4. STATE CORPORATION BANK FOR DEVELOPMENT AND FOREIGN ECONOMIC AFFAIRS (VNESHECONOMBANK) Εναγομένων Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 9.3.2015 LITONOR FINANCIAL LIMITED Εναγόντων και
  5. R.G.I. RESIDENTIAL HOLDINGS LIMITED
  6. TOUCHO INVESTMENTS LIMITED
  7. ROSE GROUP LIMITED
  8. STATE CORPORATION BANK FOR DEVELOPMENT AND FOREIGN ECONOMIC AFFAIRS (VNESHECONOMBANK) Εναγομένων Αίτηση εναγομένων 4 ημερομηνίας 20.12.16 για αναστολή και/ή παραμερισμό της αγωγής και/ή ακύρωση της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος και/ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και του Διατάγματος ημερομηνίας 23.3.15 Ημερομηνία: 15 Ιανουαρίου 2018 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους 4 - Αιτητές: κ. Χρ. Νικολάου με κα Ε. Χριστοφή Για Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση: κ. Μ. Δράκος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση, οι εναγόμενοι 4 (στο εξής οι αιτητές) αποβλέπουν α) στον παραμερισμό και/ή αναστολή της παρούσας αγωγής, β) στον παραμερισμό και/ή ακύρωση της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος και/ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και γ) στον παραμερισμό και/ή ακύρωση του Διατάγματος ημερομηνίας 23.3.15, με το οποίο επιτράπηκε η σφράγιση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και/ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στους Αιτητές. Η αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρο 3, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60Άρθρα 2, 21 και 29, στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1393/2007, στον Κυρωτικό Νόμο της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε Θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου Νόμους Ν. 172/1986, στον Κυρωτικό Νόμο του Πρωτόκολλου μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το Ευρετήριο των Διμερών Συμφωνιών Ν.34(ΙΙΙ)/2001, στον Περί της Συμβάσεως περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και ετέρων Εγγράφων εις Αστικάς και Εμπορικάς Υποθέσεις Νόμος του 1982 Ν. 40/1982, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Θεσμούς Δ.2 θ.2, Δ.6 θθ. 1-9, Δ.16 θ.9, Δ.19 θ.26, Δ.20 θ.1, Δ.27 θθ. 1-3, Δ.36 θ.2, Δ.39, Δ.48, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και του κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Στυλιανού Τριλλίδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών ημερομηνίας 20.12.
  9. Η αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση των εναγόντων (στο εξής οι καθ' ων η αίτηση), η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Κορομία, δικηγόρου στην δικηγορική εταιρεία των δικηγόρων των καθ' ων η αίτηση, ημερομηνίας 9.5.
  10. Με την παρούσα αγωγή οι καθ' ων η αίτηση ζητούν απόδοση αποζημιώσεων για ζημιές που οι εναγόμενοι τους προκάλεσαν, συνεπεία παράβασης συμβατικών υποχρεώσεων και/ή παράβασης καθήκοντος επιμέλειας και/ή ζημιογόνων πράξεων και/ή παραλείψεων που οδήγησαν στη μη ολοκλήρωση του έργου Khilkov. Οι εναγόμενοι 3 και οι αιτητές ενάγονται ως μητρικές εταιρείες των εναγομένων 1 και 2 και της ρωσικής εταιρείας LLC Proektnoe Buro (Project Buro), η οποία είχε αναλάβει την πραγματοποίηση και εκτέλεση του έργου Khilkov. Σύμφωνα με τους καθ' ων η αίτηση, οι εναγόμενοι 3 και οι αιτητές, με βάση το Ρωσικό Δίκαιο, ως μητρικές εταιρείες και λόγω του κατ' ισχυρισμόν ελέγχου που ασκούν στις θυγατρικές τους εταιρείες (εναγόμενους 1 και 2), είναι υπόλογες για τις πράξεις και/ή παραλείψεις των θυγατρικών τους εταιρειών και είναι γι' αυτό το λόγο που προωθείται η παρούσα απαίτηση εναντίον τους. Περαιτέρω, σύμφωνα με τους καθ' ων η αίτηση, οι αιτητές, ως εταιρεία που κατέχει μέσω πλέγματος θυγατρικών εταιρειών την πλειοψηφία των μετοχών των εναγομένων 3, με βάση το Ρωσικό Δίκαιο, υπέχουν ευθύνη για απώλειες που υπέστηκαν οι καθ' ων η αίτηση λόγω της μη ολοκλήρωσης του έργου Khilkov. Στα πλαίσια αίτησης των εναγομένων 3, ημερομηνίας 23.7.15, το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 2.12.15 παραμέρισε το κλητήριο ένταλμα σε σχέση με τους εναγόμενους 3, λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας και/ή λόγω ακαταλληλότητας των Κυπριακών Δικαστηρίων, ως και γιατί δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της Δ.6 θ.
  11. Περαιτέρω παραμέρισε το Διάταγμα ημερομηνίας 23.3.15 ως και την επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στους εναγόμενους
  12. Το ακόλουθο απόσπασμα είναι σχετικό: «Η Εναγόμενη 3, ενάγεται ως η μητρική εταιρεία των Εναγομένων 1 και 2, για κατ' ισχυρισμόν παραλείψεις της Ρωσικής εταιρείας Project Buro, να εκτελέσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις, με βάση το Συμβόλαιο της Stolichnoe με την Project Buro (Τεκμήριο 10). Με βάση το Τεκμήριο 10, δύο Ρωσικές εταιρείες (η Stolichnoe και η Project Buro) συμβλήθηκαν για την εκτέλεση του έργου Khilkov. Η πρώτη (Stolichnoe) ανέθεσε στην δεύτερη (Project Buro) να διαχειριστεί το έργο Khilkov, έναντι αμοιβής. Είναι κοινά παραδεκτό ότι στη Συμφωνία Τεκμήριο 10, υπήρχε ρήτρα δικαιοδοσίας των ρωσικών Δικαστηρίων και εφαρμογής του Ρωσικού δικαίου. Η θέση της Ενάγουσας πως η Εναγόμενη 3, έχει ευθύνη με βάση το Ρωσικό δίκαιο, επειδή οι Εναγόμενες 1 και 2 παρέλειψαν να διαχειριστούν σωστά και με επιμέλεια την εκτέλεση του έργου (το οποίο ανατέθηκε σε τρίτη Ρωσική εταιρεία από την Stolichnoe) δεν αντέχει στον έλεγχο της όποιας αποδεκτής νομικής προσέγγισης. Όπως ορθά υποδείχθηκε από το συνήγορο της Εναγόμενης 3, οι υποχρεώσεις των Εναγόμενων 1 και 2 προς την Ενάγουσα πηγάζουν από την Συμφωνία Συνεταιρισμού (Τεκμήριο 3), η οποία διέπεται από το Κυπριακό δίκαιο. Με βάση το Κυπριακό δίκαιο, δεν μπορεί να υπέχει ευθύνη η Εναγόμενη 2 για τυχόν παράβαση των συμφωνιών της Ρωσικής εταιρείας Stolichnoe με άλλες Ρωσικές εταιρείες (Project Buro ή και άλλες), έστω και εάν οι εταιρείες αυτές ανήκουν στον ίδιο όμιλο εταιρειών, στον οποίο ανήκουν και οι Εναγόμενες 1 και
  13. Πρόκειται για διαφορετικές, ανεξάρτητες και αυτοτελείς νομικές οντότητες. Η θέση της Ενάγουσας ότι η διαχείριση του έργου είχε ανατεθεί στην Εναγόμενη 2, με βάση τη Συμφωνία Συνεταιρισμού Τεκμήριο 3, δεν ευσταθεί. Είναι παραδεκτό ότι ακολούθησε νέα συμφωνία (Τεκμήριο 10) με την οποία η ιδιοκτήτρια των δικαιωμάτων του έργου (Stolichnoe), ανάθεσε την εκτέλεση και διαχείριση του έργου στην Project Buro. Τα δεδομένα είναι απλά κατά την αντίληψη του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται περαιτέρω ενασχόληση με τις υπόλοιπες πτυχές της υπόθεσης. Είναι ξεκάθαρο πως η όποια αξίωση για παράβαση της συμφωνίας της Stolichnoe με την ProjectBuro, μπορούσε και έπρεπε να υποβληθεί μέσω της κατάλληλης διαδικασίας ενώπιον των Ρωσικών Δικαστηρίων, όπως προβλέπεται στο Τεκμήριο
  14. Δεδομένου ότι εκκρεμεί και άλλη αίτηση των Εναγομένων 1 και 2 για παραμερισμό του κλητηρίου, το Δικαστήριο θα αποφύγει να σχολιάσει την αξίωση της Ενάγουσας εναντίον των Εναγόμενων 1 και
  15. Μπορεί όμως εύλογα να ειπωθεί, πως η Εναγόμενη 3, δεν αποτελεί αναγκαίο διάδικο και δεν έπρεπε να συνενωθεί, αφού δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της Δ.6 θ.
  16. ................................ Σε κάθε περίπτωση, τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν είναι κατάλληλα για να εκδικάσουν τις αξιώσεις της Ενάγουσας εναντίον της Εναγόμενης
  17. Όλοι οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη με βάση τη γνωστή επί του θέματος νομολογία (βλ.Zeeland Navigation Co Ltd v. Banque Worms

(2000)1 Α.Α.Δ. 707 και Hampton Advisory Group S.A. v. Bost AD κ.ά.
(2012)1 Α.Α.Δ. 549) συνδέουν την υπόθεση με την Ρωσία. Ειδικότερα: α) Οι ουσιαστικοί διάδικοι στην παρούσα διαδικασία είναι Ρώσοι υπήκοοι. β) Οι μάρτυρες/εμπειρογνώμονες είναι Ρώσοι και τα έγγραφα είναι στη Ρωσική γλώσσα. γ) Τυγχάνει εφαρμογής το Ρωσικό δίκαιο. δ) Όλα τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης διαδραματίστηκαν στη Ρωσία. Σημειώνεται ότι το κυρίαρχο ζήτημα της αγωγής αφορά τις υποχρεώσεις των Εναγομένων με βάση τη Συμφωνία Project Buro (Τεκμήριο 10) η οποία, όπως αναφέρθηκε, διέπεται από το Ρωσικό δίκαιο και υπάρχει ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας των Ρωσικών Δικαστηρίων. Κάτω από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης τα Ρωσικά Δικαστήρια είναι τα πλέον κατάλληλα να εκδικάσουν την επίδικη διαφορά». Είναι η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των αιτητών ότι α) εφόσον με την πιο πάνω ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 2.12.15 το Δικαστήριο παραμέρισε το κλητήριο ένταλμα σε σχέση με τους εναγόμενους 3 λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας και/ή λόγω ακαταλληλότητας των Κυπριακών Δικαστηρίων ως και γιατί δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της Δ.6 θ.4 και β) οι αιτητές ενάγονται διότι μέσω άλλων εταιρειών κατέχουν το 73% των εναγομένων 3, θα πρέπει να παραμερισθεί το κλητήριο ένταλμα και εναντίον των αιτητών. Προς τούτο παρέπεμψε το Δικαστήριο στην υπόθεση KSR Comercio S.A. v Bluecoral Navigation Ltd
(1995)1 ΑΑΔ 309 στην οποία είχε τεθεί θέμα δεδικασμένου σε ενδιάμεση αίτηση, όπως και στην παρούσα περίπτωση. Το ακόλουθο απόσπασμα από τη σελίδα 313 είναι σχετικό: «Είναι, εντούτοις, απαραίτητη προϋπόθεση, όπως επισημαίνεται και στην παραπάνω απόφαση, η μόρφωση και έκφραση γνώμης από το δικαστήριο με τρόπο καθοριστικό είτε σε ζήτημα νομικό είτε πραγματικό. Η ενασχόληση του δικαστηρίου με την ουσία του επίδικου θέματος είναι η βάση για την εφαρμογή του δόγματος res judicata. Βλέπε Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 16 παράγραφος 1529. Ο όρος "δικαστική διαδικασία" περιλαμβάνει και αίτηση στην οποία εκδόθηκε παρεμπίπτουσα διαταγή: Peareth v. Marriott [1882] 22 Ch.D. 182, 191 και Badar Bee v. Habib Merican Noordin [1909] AC. 615,PC. Στην απόφασή του το δικαστήριο επεσήμανε την παντελή έλλειψη υλικού που θα του επέτρεπε να ασκήσει την οποιαδήποτε εξουσία έχει στο ζήτημα. Δεν προέβη σε αξιολόγηση, αντιπαραθέτοντας μάλιστα αποδεικτικά στοιχεία. Με άλλα λόγια δεν έγιναν πραγματικά ευρήματα. Με περαιτέρω λόγια δε δόθηκε απόφαση (adjudication, determination) επί της ουσίας οποιουδήποτε θέματος νομικού ή πραγματικού που θα θεμελίωνε res judicata. Με το ίδιο σκεπτικό, ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών εισηγήθηκε ότι το κλητήριο ένταλμα σε σχέση με τους αιτητές θα πρέπει να παραμερισθεί και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι με βάση ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.12.16, για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων, το Δικαστήριο δεν ικανοποιήθηκε ότι με βάση την Έκθεση Απαίτησης και την προσαχθείσα μαρτυρία εγείρεται αγώγιμο δικαίωμα από πλευράς των καθ' ων η αίτηση εναντίον των εναγομένων 1 και 2 και συνεπώς σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, όπως απαιτείται με βάση την πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60 ούτε και κατ' επέκταση υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, όπως απαιτείται με βάση την δεύτερη προϋπόθεση του ίδιου άρθρου. Συνεπώς, είναι η θέση του ότι δεν μπορεί να υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα ούτε και εναντίον των αιτητών, ως μητρική εταιρεία των εναγομένων 1 και 2, οι οποίοι (αιτητές), κατ' ισχυρισμό ασκούν έλεγχο επ' αυτών ως θυγατρικές τους εταιρείες και είναι υπόλογοι για τις πράξεις και/ή παραλείψεις τους. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23.3.16, το Δικαστήριο απέρριψε αίτηση των εναγομένων 1 και 2 για παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος εναντίον τους. Όπως αναφέρεται στη σελίδα 2 της εν λόγω απόφασης, οι εναγόμενοι 1 και 2 επεδίωξαν τον παραμερισμό της αγωγής εναντίον τους για δύο λόγους: α) λόγω κατάχρησης της διαδικασίας και β) γιατί είναι επιπόλαιη και ενοχλητική. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας την αίτηση κάτω από τις αρχές που διέπουν τη διαγραφή της αγωγής ως επιπόλαιης ή ενοχλητικής, αποφάσισε στη σελίδα 19 της απόφασης του, ότι δεν ήταν εκείνο το κατάλληλο στάδιο για να αποφασιστούν τα ζητήματα που είχαν εγείρει οι εναγόμενοι 1 και 2 με την αίτηση τους, οι οποίοι καλούσαν ουσιαστικά το Δικαστήριο να αποφασίσει την ουσία των επίδικων διαφορών. Με αυτά τα δεδομένα, το Δικαστήριο θα εξετάσει τις πιο πάνω θέσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου των αιτητών, έχοντας κατά νου τις δύο προαναφερθείσες ενδιάμεσες αποφάσεις του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.12.15 και 29.12.16, εφόσον το ερώτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο στα πλαίσια των εν λόγω δύο ενδιάμεσων αποφάσεων, που αφορούσαν α) τον παραμερισμό της επίδοσης και του κλητηρίου εντάλματος σε σχέση με τους εναγόμενους 3 και β) την έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων εναντίον των εναγομένων 1 και 2 αντίστοιχα, έχουν καθοριστικά και ξεκάθαρα αποφασιστεί ζητήματα που αφορούν και την παρούσα αίτηση για παραμερισμό της αγωγής και/ή της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος σε σχέση με τους αιτητές. Από μια απλή ανάγνωση των εν λόγω ενδιάμεσων αποφάσεων ημερομηνίας 2.12.15 και 29.12.16 προκύπτει ότι το Δικαστήριο έχει αποφασίσει κατά τρόπο καθοριστικό τα επίδικα θέματα που αυτές αφορούσαν. Συγκεκριμένα, κατά τρόπο ξεκάθαρο και καθοριστικό αποφασίστηκε ότι α) δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ως και ορατή πιθανότητα επιτυχίας των καθ' ων η αίτηση εναντίον των εναγομένων 1 και 2 και β) το κλητήριο ένταλμα σε σχέση με τους εναγόμενους 3 θα έπρεπε να παραμερισθεί, όπως και έγινε, λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας και/ή λόγω ακαταλληλότητας των Κυπριακών Δικαστηρίων ως και γιατί δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της Δ.6 θ.
  1. Αδιαμφισβήτητα το παρόν Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να κρίνει την ορθότητα των καταλήξεων των δύο ενδιάμεσων αυτών αποφάσεων. Η μόρφωση και έκφραση γνώμης από το Δικαστήριο κατά τρόπο ξεκάθαρο, καθοριστικό και κατηγορηματικό ως προς τα πιο πάνω ζητήματα, εν αντιθέσει με την ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 23.3.16 όπως επεξηγήθηκε ανωτέρω, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι εφαρμόζονται σε σχέση με αυτά, οι αρχές του δεδικασμένου και συνεπώς είναι δεσμευτικά για το παρόν Δικαστήριο. Ως εκ τούτου, με δεδομένο ότι α) δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας εναντίον των εναγομένων 1 και 2, β) το κλητήριο εναντίον των εναγομένων 3 έχει παραμερισθεί, γ) οι αιτητές ενάγονται υπό την ιδιότητα τους ως μητρική εταιρεία των εναγομένων 1 και 2 σε σχέση με ισχυριζόμενες παραβάσεις συμβατικών καθηκόντων των εναγομένων 1 και 2 και δ) οι αιτητές ενάγονται διότι κατέχουν μέσω πλέγματος θυγατρικών εταιρειών την πλειοψηφία των μετοχών των εναγομένων 3, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι το κλητήριο ένταλμα θα πρέπει να παραμερισθεί και σε σχέση με τους αιτητές. Έχω την άποψη ότι η ύπαρξη κλητηρίου εντάλματος εναντίον των αιτητών και επομένως η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής εναντίον τους - με βάση τη Δ.6 θ.4 - προϋποθέτει, υπό τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, την ύπαρξη κλητηρίου εντάλματος εναντίον των εναγομένων 3, ως και καλή αιτία αγωγής εναντίον των εναγομένων 1 και 2, κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Είναι αδύνατο κατά την κρίση του Δικαστηρίου με βάση τα πιο πάνω δεδομένα, να υπάρχει καλή αιτία αγωγής εναντίον των αιτητών, υπό την ιδιότητα τους ως μέτοχοι μέσω άλλων εταιρειών των εναγομένων 3, ως και σε σχέση με κατ' ισχυρισμό παραβάσεις συμβατικών καθηκόντων των εναγομένων 1 και
  2. Ως εκ τούτου κρίνω ότι το Διάταγμα ημερομηνίας 23.3.15, με το οποίο επιτράπηκε η σφράγιση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στους αιτητές θα πρέπει να παραμεριστεί, λόγω της ύπαρξης δεδικασμένου στα πιο πάνω ζητήματα. Για όλα τα πιο πάνω, εκδίδεται Διάταγμα ως οι παράγραφοι Α, Β και Γ της αίτησης. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των αιτητών και εναντίον των καθ' ων η αίτηση, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.