Αναφορικά με τον Δημήτρη Διομήδους, Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ.: 36/2017, 31/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A83 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Πετάση-Κορφιώτη,Ε.Δ. Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ.: 36/2017 ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: Αναφορικά με τον Δημήτρη Διομήδους από τη Λευκωσία Χρεώστη Αίτηση ημερομηνίας 31.8.2017 για ακύρωση και/ή παραμερισμό της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Ειδοποίησης Πτώχευσης Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή - Χρεώστη: κ. Κούτρας Για τους Καθ' ων η αίτηση - Πιστωτές: κ. Κυριάκου για κ. Σ. Πούγιουρο Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 11.5.2016 το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε στα πλαίσια της αγωγής με αριθμό 1756/2011 απόφαση υπέρ της George D. Lordos & Sons Ltd (στο εξής οι «Πιστωτές») και εναντίον του Δημήτρη Διομήδους (στο εξής ο «Χρεώστης») και της Ανδρούλλας Διομήδους ως ακολούθως: «Οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2 ομού και κεχωρισμένα πληρώσουν στην ενάγουσα το ποσό των €9.000,00σ το οποίο ποσό αφορά κοινόχρηστα τέλη σε σχέση με το επίδικο διαμέρισμα ήτοι διώροφο διαμέρισμα αρ. 85 στο ισόγειο, υπ' αρ. εγγραφής 0/7959, τεμάχιο ΕΠΙ 835, Φ/Σχ. 45/58, στη Χλώρακα της επαρχίας Πάφου, συμπεριλαμβανομένων τόκων μέχρι και την 30.10.16, πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από 23.6.11 μέχρι 31.12.14 και πλέον τόκο προς 4% το χρόνο από 1.1.15 μέχρι εξόφλησης.
- Οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2 ομού και κεχωρισμένα πληρώσουν στην ενάγουσα το ποσό των €9.000,00σ το οποίο ποσό αφορά φόρο ακίνητης ιδιοκτησίας και αποχετευτικά τέλη και τέλη κοινοτικών υπηρεσιών και οιασδήποτε μορφής τέλη και φορολογίες και χρεώσεων που απορούν το πιο πάνω περιγραφόμενο επίδικο διαμέρισμα, συμπεριλαμβανομένων τόκων μέχρι και την 30.10.16, πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από 23.6.11 μέχρι 31.12.14 και πλέον τόκο προς 4% το χρόνο από 1.1.15 μέχρι εξόφλησης.
- Οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2 ομού και κεχωρισμένα πληρώσουν στην ενάγουσα το ποσό των €42,00 έξοδα έκδοσης της απόφασης αυτής, πλέον τα έξοδα της αγωγής, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από 23.6.11 μέχρι 31.12.14 και πλέον τόκο προς 4% το χρόνο από 1.1.15 μέχρι εξόφλησης, πλέον Φ. Π.Α Με την καταβολή των ως άνω ποσών στους ενάγοντες όλοι οι φόροι, τέλη, συμπεριλαμβανομένων κοινόχρηστων τελών, και οιασδήποτε μορφής φορολογία η οποία συνδέεται με το πιο πάνω περιγραφόμενο επίδικο διαμέρισμα θεωρείται πλήρως εξοφληθείσα μέχρι και την 30.10.
- Παράλειψη πληρωμής οιουδήποτε των ανωτέρων ποσών ή μέρους των ανωτέρων ποσών θα φέρει τόκο προς 4% το χρόνο από 1.11.16 μέχρι εξοφλήσεως. Η ενάγουσα διατάσσεται ταυτόχρονα με την εξόφληση των ως άνω ποσών από τους εναγόμενους στην ενάγουσα να μεταβιβάσουν ελεύθερο παντός εμπράγματου βάρους το διώροφο διαμέρισμα αρ. 85 στο ισόγειο, υπ' αρ. εγγραφής 0/7959, τεμάχιο ΕΠΙ 835, Φ/Σχ. 45/58, στη Χλώρακα της επαρχίας Πάφου στους εναγόμενους αρ. 1 και
- Θα υπάρχει αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι και την 30.10.16 εξαιρουμένων των δικηγορικών εξόδων. Η ενάγουσα διατηρεί το δικαίωμα της για άμεση εγγραφή MEMO επί της ακίνητης περιουσίας των εναγομένων αρ. 1 και
- Όσον αφορά την ανταπαίτηση δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα.» Σύμφωνα δε με την σχετική σημείωση του Πρωτοκολλητή, στις 10.6.2016 τα έξοδα υπολογίστηκαν σε €2.852,00 πλέον τόκο προς 5,5% από 23.6.2011 μέχρι 31.12.2014 και 4% το χρόνο από 1.1.2015 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των €2.716,
- Στις 4.8.2017 ο Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εξέδωσε την με τον πιο πάνω αριθμό Ειδοποίηση Πτώχευσης προς τον Χρεώστη μετά από αίτημα των Πιστωτών. Η υπό αναφορά Ειδοποίηση Πτώχευσης επιδόθηκε προσωπικά στον Χρεώστη στις 28.8.2017 και στη συνέχεια αυτός καταχώρησε στις 31.8.2017 την παρούσα αίτηση με την οποία επιδιώκει τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης για τους ακόλουθους λόγους οι οποίοι καταγράφονται στη συνοδεύουσα την αίτηση Ένορκη Δήλωση του Χρεώστη επίσης ημερομηνίας 31.8.2017: - Η με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι καταχρηστική και ασκείται σαν μοχλός πίεσης με σκοπό οι Πιστωτές να επιτύχουν την είσπραξη του ποσού της απόφασης ύψους €20.000 στην αγωγή με αρ. 1756/11 χρησιμοποιώντας την διαδικασία της πτώχευσης σαν μέτρο εκτέλεσης, καθότι ο σκοπός των Πιστωτών δεν είναι η είσπραξη του λαβείν τους, αλλά η πτώχευση του, ώστε ως εξασφαλισμένοι πιστωτές επί ολοκλήρου της περιουσίας του να τον αναγκάσουν να την πωλήσει σε εξευτελιστική τιμή, ενώ θα παραμείνουν ιδιοκτήτες της οικίας που περιγράφεται στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ημερομηνίας 11.5.2016, την οποία πώλησαν στον Χρεώστη και υπάρχει υπόλοιπο μόνο €18,
- - Η ακίνητη περιουσία του Χρεώστη είναι αξίας €2.919.900 πλέον της επίδικης οικίας η αξία της οποίας είναι πέραν των €150.000 (σχετικά είναι τα Τεκμήρια Α και Β). - Αμέσως μετά την έκδοση της εναντίον του απόφασης ο Χρεώστης βρίσκεται σε διαδικασία πώλησης της ακίνητης περιουσίας του έστω και σε εξευτελιστικές τιμές, ώστε να καταβάλει το εξ' αποφάσεως χρέος μου, αλλά λόγω της οικονομικής κρίσης αδυνατεί να την πωλήσει. - Οι Πιστωτές είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές εφόσον η ακίνητη περιουσία του Χρεώστη έχει αξία €2.919.900 και αυτοί έχουν δεσμεύσει όλη του την περιουσία με MEMO για συνολική οφειλή ύψους €25.000, ενώ ταυτόχρονα είναι ιδιοκτήτες της οικίας που εμφαίνεται επί του Τεκμηρίου Γ, την οποία του πώλησαν και για την οποία τους οφείλει μόνο €18.
- Οι δε υπάρχουσες επιβαρύνσεις οι οποίες είναι οι ίδιες σε όλα τα κτήματα του ΤΕΚ. Α, ανέρχονται σε €600.000, κατά συνέπεια οι αιτητές είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές. - Το επίδικο χρέος προήλθε από πώληση οικίας των Πιστωτών στον Χρεώστη το 1989 στην Πάφο, σημερινής αξίας πέραν των €150.000, και αφού το εξόφλησε δεν του έχει μεταβιβασθεί, καθότι υπάρχει υπόλοιπο ύψους €18.000 και θα του μεταβιβαζόταν ευθύς μόλις κατέβαλλε το εν λόγω ποσό, γεγονός για το οποίο το Δικαστήριο έχει εκδόσει σχετικό διάταγμα. Ως εκ τούτου, με την παρούσα αίτηση τους οι Πιστωτές επιδιώκουν να τον πτωχεύσουν και ταυτόχρονα να παραμείνουν ιδιοκτήτες της οικίας. Η αίτηση βασίζεται στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο Κεφ. 5, αρ. 1, 2, 3
(1)(ζ), στο αρ.26
(1)του Συντάγματος, στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς 1-26, 38-43 και 188, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς Δ.48 ΘΘ.1, 2, 3, 8 και 9 και Δ.40, και στη γενική πρακτική και σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Στις 9.1.2018 οι Πιστωτές καταχώρησαν Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Ένστασης η οποία βασίζεται στα άρθρα 2 και 3 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5, στους Κανονισμούς 18, 38, 40 και 188 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, στη Δ.48 ΘΘ.4 και 11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις αρχές της Νομολογίας, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
- Η Ειδοποίηση Πτώχευσης δεν είναι καταχρηστική.
- Η ακίνητη ιδιοκτησία η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του Χρεώστη την οποία αναφέρει στην Ένορκη Δήλωση του είναι στο σύνολο της υποθηκευμένη και/ή δεσμευμένη προς τον Φόρο Εισοδήματος λόγω οφειλόμενων φόρων και η αξία της αφού υπολογισθούν οι οφειλές προς τους ενυπόθηκους δανειστές και/ή προς τον Φόρο Εισοδήματος και/ή τους τρίτους είναι κατά πολύ μικρότερη από το αναφερόμενο ποσό των €2.919,900,- και/ή μηδαμινή.
- Όπως ο ίδιος ο Χρεώστης αναφέρει, αδυνατεί να πωλήσει την ακίνητη ιδιοκτησία του.
- Η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη.
- Η αίτηση δεν αποκαλύπτει επαρκείς λόγους για ακύρωση της εν λόγω Ειδοποίησης Πτώχευσης.
- Η αίτηση δεν είναι καλόπιστη και/ή βασίζεται σε ένορκη δήλωση που περιέχει αντιφατικούς και/ή λανθασμένους ισχυρισμούς. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση του Κυριάκου Χριστόφορου ημερομηνίας 8.1.2018 όπου υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Ο κ Χριστοφόρου είναι στην υπηρεσία των Πιστωτών και γνωρίζει τα γεγονότα, ενώ όπως αναφέρει, αφού οι Πιστωτές εξασφάλισαν στις 11.5.2016 απόφαση εναντίον του Χρεώστη και τρίτου προσώπου για το ποσό των €18.000, πλέον τόκους και έξοδα, στις 15.12.2016 εξέδωσαν ένταλμα πώλησης κινητής περιουσίας με αρ. 2215/16 εναντίον του Χρεώστη και του τρίτου προσώπου το οποίο στις 11.4.2017 επιστράφηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας ανεκτέλεστο γιατί οι εναγόμενοι στερούνταν κινητής περιουσίας (αντίγραφο της σχετικής ειδοποίησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1). Παρά δε τις επανειλημμένες προσπάθειες των Πιστωτών να πείσουν τον Χρεώστη να καταβάλει το εξ'αποφάσεως χρέος του και αυτοί με τη σειρά τους να του μεταβιβάσουν το αγορασθέν διαμέρισμα, ο Χρεώστης ανέφερε συνεχώς ότι λόγω κρίσης και χρεών αδυνατούσε να πληρώσει οτιδήποτε. Οι υποθήκες και τα εμπράγματα βάρη που βαρύνουν τα ακίνητα του Χρεώστη (ως εμφαίνονται στο Τεκμήριο Α που επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση του Χρεώστη που συνοδεύει την αίτηση) δεν ανέρχονται μόνο σε €600,000, αλλά σε πολύ μεγαλύτερο ποσό αν ληφθούν υπόψιν οι τόκοι και το μεγάλο χρονικό διάστημα από την υποθήκευση των ακινήτων του Χρεώστη μέχρι σήμερα. Ειδικά, όπως φαίνεται στο πιστοποιητικό έρευνας του Κτηματολογίου (Τεκμήριο Α στην Ένορκη Δήλωση του Χρεώστη που συνοδεύει την αίτηση), οι υποθήκες που βαρύνουν τα εν λόγω ακίνητα έχουν επιβληθεί στα ακίνητα κατά την περίοδο 1994 -
- Περαιτέρω, οφείλονται σημαντικά ποσά στον Φόρο Εισοδήματος και κατά το 2015 και 2016 τοποθετήθηκαν εμπράγματα βάρη από τον Φόρο Εισοδήματος στα εν λόγω ακίνητα. Κατά την ακροαματική διαδικασία και οι δύο πλευρές αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους με παραπομπή στη σχετική νομοθεσία και νομολογία. Το άρθρο 3
(1)(ζ) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5, καθορίζει ως πράξη πτώχευσης την εντός 7 ημερών μη συμμόρφωση σε ειδοποίηση πτώχευσης. Η διαδικασία της ειδοποίησης πτώχευσης ρυθμίζεται από το Μέρος ΙΙΙ των Πτωχευτικών Κανονισμών και ειδικότερα από τους Κανονισμούς 38 - 43. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 40
(2), ο οφειλέτης έχει δικαίωμα να καταχωρήσει ένορκη δήλωση στην οποία να αναφέρει ότι έχει ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση που ισοδυναμεί ή υπερβαίνει το εξ' αποφάσεως χρέος και η οποία δεν μπορούσε να εγερθεί στην διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση που αφορά την ειδοποίηση. Η εν λόγω ένορκη δήλωση λειτουργεί, σύμφωνα με τον Κανονισμό 41, ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης και σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται στην Δημοκρατία θα πρέπει να καταχωρηθεί εντός 3 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης στον οφειλέτη (βλέπε Κανονισμό 40
(3)). Ο οφειλέτης δεν μπορεί να εγείρει με την ένορκη του δήλωση οποιοδήποτε θέμα πέραν αυτών που αναφέρονται στο Κανονισμό 40
(2). Στην υπόθεση Νίκος Λάρκος ν. Ελένη Παναγή Κατσαρή
(2000)1 Α.Α.Δ. 1694, υποδείχθηκε ότι οι λόγοι οι οποίοι μπορούν να εγερθούν ως ένσταση στη βάση του Κανονισμού 40 σχετίζονται μόνο με την ύπαρξη ανταπαίτησης, ανταξίωσης ή συμψηφισμού που υπερβαίνει το εξ' αποφάσεως χρέος και που ο οφειλέτης δεν μπορούσε να εγείρει στη διαδικασία κατά την οποία λήφθηκε η επίδικη απόφαση. Οι αρχές αυτές επιβεβαιώθηκαν και στην Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημήτρης Δημητρίου
(2008)1 Α.Α.Δ. 425, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε ότι ο ισχυρισμός της εξόφλησης του χρέους θα μπορούσε να εγερθεί μόνο σε ξεχωριστή αίτηση για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Κρίθηκε επίσης από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι λανθασμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο παραμέρισε την Ειδοποίηση Πτώχευσης, αφού δεν είχε δικαιοδοσία να πράξει κάτι τέτοιο με βάση την καταχωρηθείσα ένορκη δήλωση. Από τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση αυτή, όπου γίνεται αναφορά τόσο στο άρθρο 3
(1)(ζ) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 όσο και στις πρόνοιες των Κανονισμών 40
(2)και 41 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών αλλά και στη σχετική κυπριακή και αγγλική νομολογία και αυθεντίες, προκύπτουν τα ακόλουθα: 1. Ο οφειλέτης δεν μπορεί με την ένορκη δήλωση η οποία προβλέπεται στους Κανονισμούς 40
(2)και 41 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών να εγείρει οποιοδήποτε άλλο ζήτημα πέραν από την ύπαρξη ανταπαίτησης, ανταγωγής ή συμψηφισμού. 2. Άλλοι λόγοι ακύρωσης της ειδοποίησης πτώχευσης, εκτός από αυτούς που αναφέρονται στον Κανονισμό 40
(2), όπως παρατυπία στην έκδοση ή κακή επίδοση της Ειδοποίησης, ως επίσης ισχυρισμοί για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους, μπορούν μεν να προβληθούν από τον οφειλέτη αλλά σε τέτοια περίπτωση η ορθή διαδικασία είναι η καταχώρηση ξεχωριστής, ειδικής προς τούτο αίτησης, ήτοι αίτησης προς ακύρωση και όχι η επιδίωξη ακύρωσης της ειδοποίησης πτώχευσης με ένορκη δήλωση. Ως προς την αναγκαιότητα καταχώρησης αίτησης για ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης για λόγους άλλους από τους προβλεπόμενους στον Κανονισμό 40
(2)λέχθηκαν τα ακόλουθα στην υπόθεση Re Costas Louka
(1986)2 JSC 365: «In view of the above authorities I hold that a debtor is entitled to apply for the setting aside of a bankruptcy notice on grounds other than those set out in r.40
(2)of the Bankruptcy Rules, but in such a case he has to apply by means of an application and not by means of an affidavit. In this connection, I think, r.16 of the Bankruptcy Rules is the rule applicable.» (Σχετικά είναι επίσης τα όσα αναφέρονται στο σύγγραμμα Williams' Law and Practice in Bankruptcy των Muir Hunter και David Graham, (19η έκδοση) στη σελίδα 38) Όπως επίσης αναφέρεται στην πιο πάνω υπόθεση, στις περιπτώσεις όπου καταχωρείται αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης δεν ισχύει η προθεσμία των τριών ημερών που προβλέπεται για την καταχώρηση της ένορκης δήλωσης σύμφωνα με τον Κανονισμό 40
(2)(βλέπε επίσης Επί τοις Αφορώσι τον Λουκή Αττεσλή, Πολιτική Έφεση 109/2008, απόφαση ημερομηνίας 20.12.2010). Είναι, λοιπόν, στο στάδιο αυτό που πρέπει να λεχθεί ότι ορθά ο Χρεώστης προέβηκε στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης αφού στην προκειμένη περίπτωση η ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης επιδιώκεται για λόγους άλλους από την ύπαρξη ανταπαίτησης, ανταγωγής ή συμψηφισμού. Επομένως, στη βάση των πιο πάνω, θα προχωρήσω στην εξέταση της της αίτησης. Όπως προκύπτει από τα όσα καταγράφονται πιο πάνω, με την παρούσα αίτηση εγείρονται στην ουσία δυο ζητήματα: Πρώτον, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και ασκείται μόνο ως μοχλός πίεσης και, δεύτερον, ότι οι Πιστωτές είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές. Σε σχέση με το πρώτο ζήτημα, παρατηρώ καταρχήν ότι σύμφωνα με τη νομολογία, η πτωχευτική διαδικασία δεν χρησιμοποιείται κατά κανόνα ως μέθοδος εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων μεταξύ των διαδίκων (βλέπε Στέλιος Εργατίδης ν. Πανίκου Εργατίδη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 741 και London Clubs Ltd κ.α. v. Ρόδου Παπαδόπουλου
(2002)1 Α.Α.Δ. 1699). Όπως, μάλιστα, υποδείχθηκε στην υπόθεση Πέτρος Μ. Πετράκης ν. Πέτρου Κίμωνος
(2006)1 Α.Α.Δ. 1311, το όλο ζήτημα της κατάχρησης είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση έκδοσης διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή (βλέπε επίσης Νεοκλέους ν. ΑLPHA BANK LIMITED, ECLI:CY:AD:2014:A538, Πολ. Εφ. 233/2011, απόφαση ημερομηνίας 17.7.2014). Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές και τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δεν εντοπίζεται οποιοσδήποτε λόγος για τον οποίο το Δικαστήριο θα έκρινε ότι οι Πιστωτές έχουν κάνει οτιδήποτε από το οποίο να διαφαίνεται ότι σκόπευαν να εξασφαλίσουν για τον εαυτό τους οποιοδήποτε αθέμιτο πλεονέκτημα ή ότι χρησιμοποίησαν την παρούσα διαδικασία με σκοπό άλλο από εκείνο που προβλέπεται από το Νόμο και τους Κανονισμούς και κατά τρόπο καταπιεστικό για τον οφειλέτη. Περαιτέρω, από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν έχει καταδειχθεί ότι ο σκοπός της παρούσας πτωχευτικής διαδικασίας είναι άλλος από αυτός που ορίζει ο νόμος, ήτοι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση ώστε να χρησιμοποιηθεί για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών. Όπως προκύπτει από την Ένορκη Δήλωση του κ Χριστοφόρου που συνοδεύει την ένσταση, μετά την έκδοση απόφασης ημερομηνίας 11.5.2016, οι Πιστωτές είχαν προχωρήσει με μέτρα εκτέλεσης, ήτοι με την καταχώρηση εντάλματος πώλησης ακίνητης περιουσίας, το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο, ενώ κατέβαλαν προσπάθειες και έδωσαν χρόνο στον Χρεώστη για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους του. Η παρούσα Ειδοποίηση Πτώχευσης έχει καταχωρηθεί δυο και πλέον χρόνια από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης και σε γενικότερο πλαίσιο δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε ενέργεια από την πλευρά των Πιστωτών η οποία να καταδεικνύει ότι η πτωχευτική διαδικασία χρησιμοποιείται για οποιοδήποτε αλλότριο σκοπό. Τονίζεται πως το γεγονός ότι η αξία του επίδικου διαμερίσματος είναι €150,000 και ο Χρεώστης οφείλει στους Πιστωτές €18,000 δεν καθιστά από μόνο του την παρούσα διαδικασία καταχρηστική. Παρατηρείται, τέλος, ότι από μόνη της η προσπάθεια ενός πιστωτή να κηρύξει, μέσω της πτωχευτικής διαδικασίας ένα χρεώστη πτωχεύσαντα, δεν μπορεί να θεωρηθεί, ούτε και να χαρακτηριστεί ως κατάχρηση, εφόσον η διαδικασία αυτή προνοείται από το Νόμο. Η προστασία δε και εξασφάλιση της περιουσίας Χρεώστη παραμένει πάντα επιτακτική ανάγκη, προκειμένου να διασφαλιστεί η, κατά το δυνατό, πληρέστερη και κατ' ισονομία ικανοποίηση των πιστωτών του. Ο Χρεώστης ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης θα πρέπει να ακυρωθεί λόγω του ότι οι Πιστωτές είναι εξασφαλισμένοι έχοντας υπόψη ότι η ακίνητη περιουσία του έχει αξία €2.919.900 και οι Πιστωτές έχουν δεσμεύσει όλη την περιουσία με ΜΕΜΟ για συνολική οφειλή ύψους €25,000, ενώ παράλληλα είναι ιδιοκτήτες της κατοικίας που περιγράφεται στο Τεκμήριο Γ για την οποία ο Χρεώστης οφείλει μόνο €18,000. Σε σχέση με το ζήτημα αυτό, παρατηρώ ότι ούτε στο Κεφ. 5 αλλά ούτε και στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς υπάρχει οποιαδήποτε πρόνοια επί το ότι ένας εξασφαλισμένος πιστωτής δεν δικαιούται να ζητήσει την έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης. Σύμφωνα με το άρθρο 5
(2)του Κεφ. 5, τέτοιο ζήτημα εξετάζεται στα πλαίσια αίτησης για έκδοση διατάγματος παραλαβής (βλέπε Νεοκλέους ν. Alpha Bank Ltd (πιο πάνω)). Επομένως, κανένας από τους προβληθένες λόγους ακύρωσης μπορεί να επιτύχει. Συνακόλουθα, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Πιστωτών και εναντίον του Χρεώστη όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο