Επί τοις αφορώσι την Ελένη Τσιακλή., Διαχείριση αρ. 60/2010, 17/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A28 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Διαχείριση αρ. 60/2010 Επί τοις αφορώσι τον Περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Νόμον ΚΕΦ.189 και Επί τοις αφορώσι την Ελένη Τσιακλή. Αποβιώσασα 17 Ιανουαρίου, 2018. Για τον αιτητή-κληρονόμο Μιχάλη Τσιακλή, εμφανίζεται ο κ.Ε.Χρ.Χατζηευτυχίου Για τον καθ΄ου η αίτηση-διαχειριστή Κυριάκο Χατζηφιλίππου, εμφανίζεται ο κ.Σ.Χατζησέργης για τους κ.κ. Ανδρέας Χατζησέργης Δ.Ε.Π.Ε. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 14.11.2016 (αιτήματα για έκδοση οδηγιών σχετικών με τη διανομή περιουσίας αποβιωσάσης και για διορισμό αρμοδίου προς εξέταση λογαριασμών) ---------------- Στις 18.03.2010 εχορηγήθηκαν στον καθ΄ου η αίτηση - διαχειριστή Κυριάκο Χατζηφιλίππου («ο καθ΄ου η αίτηση») έγγραφα διαχείρισης της περιουσίας της Ελένης Τσιακλή, η οποία απεβίωσε στις 04.05.2009 χωρίς διαθήκη. Ο καθ΄ου η αίτηση τυγχάνει αδελφότεκνος της αποβιωσάσης, ο δε αιτητής - κληρονόμος Μιχάλης Τσιακλής («ο αιτητής») τυγχάνει ένας εκ των κληρονόμων αυτής. Στις 25.04.2012 κατεχωρίστηκε από τον καθ΄ου η αίτηση, απογραφή της περιουσίας της αποβιωσάσης και στις 20.05.2013 κατεχωρίστηκαν σχετικοί ενδιάμεσοι λογαριασμοί, ομοίως. Όπως προκύπτει από το φάκελο της διαδικασίας, κατά τη δικάσιμο ημερ. 26.09.2013, η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο διαχείριση τέθηκε εκτός πινακίου. Στα πλαίσια εκείνης της δικασίμου (ημερ. 26.09.2013) ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθ΄ου η αίτηση επεκαλέστηκε την εκκρεμότητα τριών ζητημάτων, τα οποία, προφανώς, θεωρήθηκαν ότι εμπόδιζαν την διεκπεραίωση της διαχείρισης. Δεδομένων των ενόρκων δηλώσεων του καθ΄ου η αίτηση, στα πλαίσια της προκείμενης διαδικασίας (οι οποίες παρατίθενται πιο κάτω), τα ζητήματα αυτά δεν φαίνεται να υφίστανται πλέον. Δια της επιστολής του ημερ. 20.05.2016 ο συνήγορος του αιτητή ζήτησε από τον αρμόδιο Πρωτοκολλητή όπως η διαχείριση αυτή τεθεί εκ νέου ενώπιον του Δικαστηρίου «καθότι ο Διαχειριστής της περιουσίας κ.Κυριάκος Χατζηφιλίππου δεν είναι συνεργάσιμος ....καθυστερεί χωρίς λόγο τη διεκπεραίωση της Διαχείρισης ...(και) εξακολουθεί να διαθέτει άσκοπα και/ή απερίσκεπτα χρήματα της διαχείρισης...». Ακολούθησε δεύτερη επιστολή του συνηγόρου του αιτητή ημερ. 31.10.2016 με το ίδιο αίτημα και την εξής αιτιολογία: «..ο Διαχειριστής ..χωρίς λόγο καθυστερεί στην διανομή των μετρητών και εγγραφή του μεριδίου της ακίνητης περιουσίας σε ένα έκαστο των κληρονόμων παρότι κανένα εμπόδιο δεν υπάρχει». Στις 14.11.2016 κατεχωρίστηκε η προκείμενη αίτηση («η αίτηση») δια της οποίας ο αιτητής επιδιώκει (α) την έκδοση οδηγιών σχετικών με τη διανομή της κινητής και ακίνητης περιουσίας της αποβιωσάσης, ως αυτή καταγράφεται στην κατατεθειμένη απογραφή και στους κατατεθειμένους ενδιάμεσους λογαριασμούς (υπό την παρα.1 στην αίτηση) και (β) τον διορισμό προσώπου αρμοδίου να εξετάσει τους ήδη κατατεθειμένους ενδιάμεσους λογαριασμούς καθώς και τους μεταγενέστερους, έως την αποπεράτωση της διαχείρισης (υπό την παρα.2 στην αίτηση). Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, τα άρθρα 33
(1)έως και
(4), 45
(3), 53, 55 και 58 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου (Κεφ. 189, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια) και τους περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμούς. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του αιτητή ο οποίος, επί της ουσίας, αναφέρει τα εξής: «...........................
- Είμαι κληρονόμος της πιο πάνω αποβιωσάσας.
- Η αξία της περιουσίας της πιο πάνω αποβιωσάσας είναι όπως αναφέρεται στην απογραφή και στους ενδιάμεσους λογαριασμούς και αποτελείται από κινητή και ακίνητη περιουσία.
- Ο διαχειριστής της περιουσίας παρά το ότι η διαχείριση είναι στο τελικό στάδιο για διανομή της κινητής και ακίνητης περιουσίας και παρά τις πιέσεις που ασκούνται από την πλειοψηφία των κληρονόμων ο διαχειριστής κ. Κυριάκος Χατζηφιλίππου αρνείται και/η καθυστερεί αδικαιολόγητα στο να προχωρήσει στην διανομή της περιουσίας σύμφωνα με το κληρονομικό μερίδιο ενός εκάστου των κληρονόμων.
- Πιστεύω ότι λόγω της πολυπλοκότητας της διαχείρισης είναι δίκαιο και εύλογο και προς το συμφέρων των κληρονόμων όπως διοριστεί τρίτο ανεξάρτητο πρόσωπο για έλεγχο των πράξεων και πληρωμών τις οποίες έχει κάμει ο διαχειριστής της περιουσίας. .............................» Η αίτηση αντιμετωπίζει την γραπτή ένσταση του καθ΄ου η αίτηση, η οποία κατεχωρίστηκε στις 30.05.2017 και οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής:
(1)Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική, η δε νομική της βάση είναι εσφαλμένη.
(2)Δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις έκδοσης των επιδιωκόμενων διαταγμάτων. Όσα ο αιτητής ισχυρίζεται δεν αποτελούν ικανοποιητικό υπόβαθρο.
(3)Η αίτηση είναι καταχρηστική.
(4)Ο αιτητής είναι κακόπιστος και απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα.
(5)Τα επιδιωκόμενα διατάγματα είναι αόριστα και ασαφή.
(6)Οι ενδιάμεσοι λογαριασμοί, οι οποίοι κατετέθηκαν στις 20.05.2013 είναι πολύ απλοί, ξεκάθαροι, κατανοητοί και μικροί σε όγκο.
(7)Έκδοση των επιδιωκόμενων διαταγμάτων θα προκαλέσει αχρείαστα έξοδα τα οποία θα επιβαρύνουν τη διαχείριση. Αυτό θα ζημιώσει τους κληρονόμους οι οποίοι θα λάβουν μειωμένο κληρονομικό μερίδιο.
(8)Ο καθ΄ου η αίτηση είναι έτοιμος να προβεί στη διανομή της περιουσίας της αποβιωσάσης (μεταβιβάσεις ακινήτων και καταβολή χρηματικών ποσών). Πλην όμως, ο αιτητής διαφωνεί με αυτή τη διανομή χωρίς να εξειδικεύει το λόγο. Την ένσταση υποστηρίζει η ένορκη δήλωση του καθ΄ου η αίτηση ο οποίος, εν πρώτοις, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Επί της ουσίας δηλώνει τα εξής: «..............................
- Εδώ και περίπου 8 μήνες είναι όλα έτοιμα προκειμένου να προβώ στην διανομή της περιουσίας της αποβιωσάσης Ελένης Τσιακλής, στους κληρονόμους. Για το γεγονός αυτό έχω ειδοποιήσει τους κληρονόμους, μεταξύ των οποίων και τον αιτητή, ο οποίος όμως εξέφραζε διαφωνίες για τον τρόπο διανομής. Να σημειωθεί ότι ο Αιτητής και Ενόρκως Δηλούντας κ. Τσιακλής, είναι μόνο ο ένας από τους 30 και πλέον κληρονόμους που υπάρχουν. Υπήρξαν διάφορες συνομιλίες για το θέμα αυτό μεταξύ του δικηγόρου μου και του δικηγόρου του Αιτητή, κ. Χατζηευτυχίου μεταξύ των οποίων ανταλλάγηκε και αλληλογραφία. Εγώ, μέσω του Δικηγόρου μου έδωσα επαρκές και τεκμηριωμένες εξηγήσεις για όλες τις επισημάνσεις του Αιτητή και απάντησα σε κάθε θέμα για το οποίο υπήρχαν απορίες, επεξηγώντας τους το καθετί, προσκομίζοντας όλα τα απαραίτητα τεκμήρια και ή αποδεικτικά, πλην όμως ο Αιτητής μέχρι και σήμερα όπως ανάφερε ο Δικηγόρος του στο Δικηγόρο μου, εξακολουθεί να μην συμφωνεί με την Δήλωση του Διαχειριστή την οποία ετοίμασα και η οποία έχει αποσταλεί στο Δικηγόρο του. Προς απόδειξη του ισχυρισμού μου αυτού, επισυνάπτω την Δήλωση του Διαχειριστή, την οποία προτίθεμαι να καταθέσω στο Κτηματολόγιο για σκοπούς μεταβίβασης και διανομής της ακίνητης περιουσίας της αποβιωσάσης στους κληρονόμους, ... Δυστυχώς μέχρι και σήμερα εξακολουθώ να μην μπορώ να αντιληφθώ τους λόγους για τους οποίους Αιτητής διαφωνεί με την συγκεκριμένη Δήλωση του Διαχειριστή από τι στιγμή που όπως ανάφερα έχω επεξηγήσει σε αυτόν το καθετί κατά τρόπο τεκμηριωμένο και αναλυτικό.
- Επαναλαμβάνω και τονίζω ότι, καμία απολύτως αδικαιολόγητη καθυστέρηση και καμία άρνηση εκ μέρους μου υπάρχει στο να προβώ στη διανομή της περιουσίας. Όλα είναι έτοιμα για να γίνει η διανομή ανά πάσα στιγμή, πλην όμως ο συγκεκριμένος κληρονόμος κ. Μιχάλης Τσιακλής - Αιτητής δεν συγκατατίθεται με τον τρόπο διανομής χωρίς να μπορώ να αντιληφθώ το λόγο. Αυτή και μόνο ήταν η αιτία για την οποία δεν προέβηκα στην διανομή, λόγω του ότι δηλαδή, προσπαθούσαμε να καταλήξουμε σε συμφωνία και σε ταύτιση απόψεων για το θέμα αυτό.
- Περαιτέρω, στην Ένορκη δήλωση του, ο κ. Τσιακλής, ουσιαστικά δεν αναφέρει τίποτα απολύτως, εκτός από το ότι δήθεν υπάρχει καθυστέρηση στην διανομή κάτι που όπως έχω επεξηγήσει σε καμία περίπτωση ευσταθεί. Το πρώτο διάταγμα του οποίου αιτείται την έκδοση του είναι ασαφές. Εντελώς γενικά και αόριστα, ζητεί οδηγίες από το Σεβαστό Δικαστήριο για την διανομή της περιουσίας. Διερωτούμε τι οδηγίες ακριβώς θα δώσει το Δικαστήριο, από τη στιγμή που δεν ζητά κάτι συγκεκριμένο ο Αιτήτης και χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε υπόβαθρο για το θέμα αυτό.
- Αρνούμαι κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς του Ενόρκως Δηλούντα όπως αυτοί αναφέρονται στην παράγραφο αρ. 4 ως παντελώς αβάσιμους και αστήρικτους. Είναι η θέση μου ότι, σε καμία περίπτωση οι λογαριασμοί της συγκεκριμένης διαχείρισης μπορούν να χαρακτηριστούν ως ογκωδέστατοι ή πολύπλοκοι. Αντίθετα, οι λογαριασμοί αυτοί είναι ξεκάθαροι και πολύ απλοί και βεβαίως μικροί σε όγκο. Η συντριπτική πλειοψηφία των πληρωμών που έγιναν από τον Διαχειριστή, είναι διάφοροι Φόροι προς το Κράτος και Δημοτικά Τέλη. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι, στο παρελθόν, έγινε συνάντηση στα γραφεία του Δικηγόρου μου, όπου παρόντες ήταν ο κ. Χατζηευτυχίου, οι τρεις κληρονόμοι που εκπροσωπεί, εγώ και ο δικηγόρος μου. Στην συνάντηση αυτή τους είχε γίνει εμπεριστατωμένη ανάλυση των ενδιάμεσων λογαριασμών που κατατέθηκαν στις 20/5/2013 και τους είχα απαντήσει σε όλες τις παρατηρήσεις που είχαν. Η συγκεκριμένη περίπτωση, όπως με έχουν συμβουλέψει και οι δικηγόροι μου, δεν είναι από αυτές που υπάρχουν ογκωδέστατοι και πολύπλοκοι λογαριασμοί, ούτος ώστε το Δικαστήριο να δύναται να εκδώσει διάταγμα για διορισμό αρμόδιου προσώπου να τους εξετάσει. Τυχόν έκδοση τέτοιου διατάγματος στην παρούσα διαχείριση, σε καμία περίπτωση θα επενεργήσει υπέρ των κληρονόμων, αλλά αντίθετα, θα προκαλέσει αχρείαστα έξοδα τα οποία θα επωμιστεί η διαχείριση, γεγονός που θα αποβεί εις βάρος όλων των κληρονόμων, οι οποίοι είναι αρκετοί, αφού θα λάβουν μειωμένο κληρονομικό μερίδιο. Περαιτέρω ο Αιτητής, δεν αναφέρει κανένα απολύτως λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθεί το συγκεκριμένο διάταγμα και για ποιο λόγο είναι εύλογο και δίκαιο και υπέρ των κληρονόμων να εκδοθεί. Οι ισχυρισμοί του είναι εντελώς αστήρικτοι και αβάσιμοι. ............................» Ας σημειωθεί πως, στην ένορκη δήλωση του καθ΄ου η αίτηση, επισυνάπτεται, ως τεκμήριο αρ.1, η προτιθέμενη να καταχωριστεί στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Δήλωσή του για σκοπούς διανομής και μεταβίβασης της ακίνητης ιδιοκτησίας της αποβιωσάσης. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Δεν επεχειρήθηκε η παρουσίαση περαιτέρω μαρτυρίας και ούτε ζητήθηκε η αντεξέταση οιουδήποτε των μαρτύρων. Μελετήθηκαν τα επίδικα νομικά ζητήματα και εξετάσθηκε η μαρτυρία, υπό το πρίσμα και των όσων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων εισηγήθηκαν δια των τελικών αγορεύσεών τους. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα ακόλουθα:
(1)Η αίτηση, ως ενδιάμεση, βασίζεται και επί της Δ.48 και διέπεται από τον αυστηρό κανόνα της ανάγκης καταγραφής, στο σώμα της, όλων των νομοθετικών διατάξεων επί των οποίων αυτή βασίζεται. Η Δ.48, ως νομοθετική διάταξη η οποία στοιχειοθετεί τη νομική βάση της αίτησης, έπρεπε να είναι καταγεγραμμένη στο σώμα της (Μαχλουζαρίδης v. Ιωαννίδη κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 965, 970). Η απουσία της Δ.48 από την καταγεγραμμένη, στο σώμα της αίτησης, νομικής της βάσης, αποτελεί, δυνάμει της Δ.64, παρατυπία. Τέτοια παρατυπία δύναται, στις κατάλληλες περιπτώσεις, να θεραπευθεί. Οι παράμετροι άσκησης της σχετικής διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου εξετάσθηκαν στην απόφαση Wunderlich κ.α. v. Παναγιώτου
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 366, 377-8 όπου αναφέρονται τα εξής: «Το θέμα έχει τύχει αντιμετώπισης από το Αγγλικό Εφετείο στην Metroinvest Ansalt and Others v. Commercial Union
(1985)1 W.L.R. 513, 520, 521,
- Στην υπόθεση εκεινη έχει ερμηνευθεί η νέα αγγλική Δ.2 - αντιστοιχεί με τη δική μας νέα Δ.64 - και από τη μελέτη της απόφασης προκύπτουν τα εξής:
- Όπου διαπιστώνεται παρατυπία λόγω παράλειψης συμμόρφωσης με τους Θεσμούς το παράτυπο μέτρο ή έγγραφο παραμένει παράτυπο inter partes μέχρις ότου το ζήτημα εξεταστεί από το δικαστήριο δυνάμει της νέας Δ.64 θ.
- Επιβάλλεται η εξέταση του ζητήματος της παρατυπίας από το δικαστήριο έστω και αν τέτοιο ζήτημα δεν είχε εγερθεί από τους διάδικους.
- Η παραίτηση της άλλης πλευράς, με τρόπο ρητό ή εξυπακουόμενο, από το δικαίωμα που της παρέχεται λόγω της παρατυπίας αποτελεί καλό λόγο για να γίνει αποδεκτή η παρατυπία.
- Ένας από τους κύριους λόγους που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας δυνάμει της Δ.6 θ.2 είναι ο δυσμενής επηρεασμός (prejudice) της άλλης πλευράς λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας. Ωστόσο η νέα Δ.64 θ.2 είναι διατυπωμένη με τρόπο που να παρέχει στο δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία για να απονέμει δικαιοσύνη.
- Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, το δικαστήριο μπορεί να παραμερίσει πλήρως ή μερικώς τη διαδικασία στην οποία έχει σημειωθεί η παρατυπία ή - διαζευκτικά - «να εκδώσει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με τη διαδικασία γενικά όπως κρίνει πρέπον». Το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Λόρδου Δικαστή Slade - στις σελ. 522-523 - είναι διαφωτιστικό: «Where, in the course of prοceedings, the court finds that a failure of the nature referred to in ord. 2,r.1
(1)has occurred, which has not been waived by the other party either expressly or by implication, it is given by Ord. 2, r.1
(2)a choice of courses to pursue at its own discretion, whether or not an application under Ord.2, r.2 is before it. In such a situation in the exercise of its discretion under rule 1
(2), it may either adopt the more draconian course of setting aside wholly οr in part the proceedings in which the failure occurred;..alternatively, it may 'make such order..dealing with the proceedings generally as it thinks fit'. The last mentioned words are, in my opinion, manifestly wide enough to empower it to make a dispensing order waiving the relevant irregularity see, for example, Leal v. Dunlop Bio-Processes International Ltd
(1984)1 W.L.R. 874, 880F, per Stephenson L.J.» Στην προκείμενη περίπτωση, η ένσταση καταγράφει, ως νομική της βάση, μεταξύ άλλων και τη Δ.48 θ.θ.1 έως και 5, και ως λόγους της, μεταξύ άλλων, και τους εξής: «α) Η νομική βάση της Αίτησης είναι λανθασμένη και/ή παράτυπη. β) Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή δεν βασίζεται στους ορθούς Δικονομικούς Θεσμούς και/ή πρόνοιες κα/ή στην ορθή νομική βάση». Παρά την έγκαιρη και σαφή υπόδειξη της συγκεκριμένης παρατυπίας της αίτησης, στην οποίαν η πλευρά του καθ΄ου η αίτηση επέμεινε μέχρι τέλους, δεδομένου του περιεχομένου της τελικής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνήγορου του καθ΄ου η αίτηση, η πλευρά του αιτητή παρέμεινε αδρανής και ουδέποτε υπέβαλε αίτημα για την θεραπεία της συγκεκριμένης παρατυπίας. Υπό αυτές τις περιστάσεις, και λαμβάνοντας καθοδήγηση από τα όσα σχετικά αναφέρονται στην απόφαση Wunderlich κ.α. v. Παναγιώτου (ανωτέρω), κρίνεται πως δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου προς το σκοπό θεραπείας της συγκεκριμένης παρατυπίας. Εφ΄όσον, ο καθ΄ου η αίτηση ουδόλως παραιτήθηκε από το πλεονέκτημα που του παρέχει η παρατυπία της αίτησης, αντιθέτως, προέβαλε την παρατυπία αυτή δια της γραπτής του ένστασης και επέμεινε να διεκδικεί το δικαίωμα που αυτή του παρέχει δια της τελικής αγόρευσης του, και εφ΄όσον ο αιτητής, παρά ταύτα, ουδέποτε ζήτησε τη θεραπεία της συγκεκριμένης παρατυπίας, η ελλιπής νομική βάση της αίτησης οδηγεί αυτήν σε απόρριψη.
(2)Παρά την ως άνω διαπίστωση θα εξετασθεί και η ουσία της αίτησης:
(2)
(1)Επαναλαμβάνεται πως η προκείμενη αίτηση, ως ενδιάμεση, διέπεται από τον αυστηρό κανόνα της ανάγκης καταγραφής, στο σώμα της, των νομοθετικών διατάξεων επί των οποίων αυτή βασίζεται [Mαχλουζαρίδης v. Ιωαννίδη κ.α. (ανωτέρω)]. Κατ΄ακολουθίαν, η βασιμότητα της αίτησης επί της ουσίας θα εξετασθεί με αναφορά στις νομοθετικές διατάξεις που αυτή καταγράφει ως δικαιοδοτικό της υπόβαθρο: Το άρθρο 33
(1)έως και
(4)του Κεφ. 189 ρυθμίζει την εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει την πώληση, εκμίσθωση, υποθήκευση, εγκατάλειψη ή απαλλαγή, διαίρεση ή άλλη διάθεση μέρους της κληρονομίας, εάν τέτοια πράξη δεν μπορεί να διενεργηθεί από τον προσωπικό αντιπρόσωπο του αποβιώσαντος, δηλαδή τον διαχειριστή (άρθρο 2 του Κεφ. 189). Το άρθρο 45
(3)ρυθμίζει την εξουσία του Δικαστηρίου «να διορίσει αρμόδιο πρόσωπο για να εξετάσει οποιουσδήποτε λογαριασμούς που καταχωρίστηκαν» στα πλαίσια της διαχείρισης. Το άρθρο 53 αφορά στην εξουσία του Δικαστηρίου να επιλύει συγκεκριμένα ζητήματα σχετικά με τη διαχείριση περιουσίας αποβιώσαντος στα πλαίσια εναρκτήριας κλήσης (origination summons). Το άρθρο 55 ρυθμίζει το ζήτημα των εξόδων σε διαδικασίες που αφορούν στην κληρονομιά αποβιώσαντος. Το άρθρο 58 ρυθμίζει την εφαρμογή της Αγγλικής πρακτικής και διαδικασίας σε ορισμένες περιπτώσεις επικύρωσης διαθήκης.
(2)
(2)Μελέτη της επιδιωκόμενης, δια της παρα.1 της αίτησης, θεραπείας, δια της οποίας ζητούνται «Οδηγίες του Δικαστηρίου ως προς τη διανομή της κινητής και ακινήτου περιουσίας της αποβιώσασας η οποία αναφέρεται στην υπογραφή και στους ενδιάμεσους λογαριασμούς» οδηγεί στη διαπίστωση πως κανένα από τα άρθρα, τα οποία καταγράφονται στην αίτηση ως η νομική της βάση, αποτελεί ορθό δικαιοδοτικό υπόβαθρο. Κανένα από τα άρθρα 33, 45
(3), 53, 55 και 58 του Κεφ. 189 δεν δύναται να αποτελέσει νομική βάση για την θεραπεία η οποία επιδιώκεται δια της παρα.1 της αίτησης. Ειδικότερα, και όσον αφορά στο άρθρο 53 του Κεφ. 189, το οποίο δίδει ευρεία αρμοδιότητα στο Δικαστήριο να επιλύει ζητήματα διαχείρισης κληρονομίας αποβιώσαντος, παρατηρείται πως το ένδικο μέσο, για να αχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου σχετικό αίτημα, είναι η πρωτογενής εναρκτήρια κλήση (originating summons) και όχι ενδιάμεση αίτηση (application), ως η προκείμενη. Συναφώς, αναφέρεται πως η διάκριση μεταξύ πρωτογενούς εναρκτήριας κλήσης (origination summons) και ενδιάμεσης αίτησης (application) είναι σαφής (Ηajichambis v. Attorney General of the Republic and others
(1986)1.C.L.R. 386 και απόφαση στην Πολιτική Αίτηση αρ. 115/2017 Junportinternational Limited κ.α., ημερ. 15.09.2017). Συνεπώς, η επιδιωκόμενη δια της παρα.1 της αίτησης θεραπεία οδηγείται σε απόρριψη.
(2)
(3)Μεταξύ των λόγων ένστασης περιλαμβάνονται και λόγοι σύμφωνα με τους οποίους η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική, η νομική βάση της αίτησης είναι εσφαλμένη, δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις έκδοσης των επιδιωκόμενων διαταγμάτων, οι δε ενδιάμεσοι λογαριασμοί, οι οποίοι κατετέθηκαν στις 20.05.2013, είναι πολύ απλοί, ξεκάθαροι, κατανοητοί και μικροί σε όγκο (δείτε ανωτέρω στη σύνοψη των λόγων ένστασης). Ο δε καθ΄ου η αίτηση, δια της ένορκης δήλωσής του, η οποία υποστηρίζει την ένσταση, κατά τρόπον σαφή και θετικό ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, πως οι λογαριασμοί, οι οποίοι έχουν ήδη κατατεθεί ή πρόκειται να κατατεθούν στα πλαίσια της προκείμενης διαχείρισης, είναι απλοί, κατανοητοί, σαφείς και μικροί σε όγκο. Άρα, ουδεμία ανάγκη υπάρχει να διοριστεί πρόσωπο, άλλο από τον αρμόδιο Πρωτοκολλητή, για τον έλεγχο τους. Η διατύπωση αυτών των θετικών ισχυρισμών εκ μέρους του καθ΄ου η αίτηση δημιούργησε στον αιτητή το βάρος να τους ανατρέψει. Η παράλειψη του αιτητή να αποσείσει το σχετικό αποδεικτικό του βάρος, είτε δια της προσαγωγής περαιτέρω μαρτυρίας είτε δια της αντεξέτασης του καθ΄ου η αίτηση, έχει ως αποτέλεσμα οι ισχυρισμοί του τελευταίου να καθίστανται αποδεδειγμένοι (Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 (B) A.A.Δ. 1377, 1360, Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, 1863). Οι αποδεδειγμένοι αυτοί ισχυρισμοί του καθ΄ου η αίτηση αφαιρούν από την επιδιωκόμενη, δια της παρα.2 της αίτησης, θεραπεία, το πραγματικό της υπόβαθρο και την οδηγούν σε απόρριψη.
(2)
(4)Επιπλέον, και όσον αφορά στην επιδιωκόμενη δια της παρα.2 της αίτησης θεραπεία, παρατηρείται πως, επί τη βάσει της συνδυασμένης ερμηνείας των παρα.
(2)και
(3)του άρθρου 45 του Κεφ. 189, προκύπτει πως μόνος αρμόδιος για να αναφερθεί σε τυχόν περιπλοκότητα και τυχόν μεγάλο όγκο των λογαριασμών που υποβάλλονται στα πλαίσια διαχείρισης είναι ο Πρωτοκολλητής Επικύρωσης Διαθηκών, ο οποίος καλείται να τους εξετάσει, και όχι κληρονόμος. Κατά συνέπειαν, οιονδήποτε αίτημα προς το Δικαστήριο, δυνάμει της παρα.
(3)του άρθρου 45 του Κεφ. 189, περί του διορισμού προσώπου άλλου (πλην του Πρωτοκολλητή) για να εξετάσει τους λογαριασμούς, προϋποθέτει τη διαπίστωση του Πρωτοκολλητή Επικύρωσης Διαθηκών περί της πολυπλοκότητας και του μεγάλου όγκου τους. Η προϋπόθεση αυτή δεν συντρέχει στην προκείμενη περίπτωση με αποτέλεσμα η επιδιωκόμενη, δια της παρα.2 της αίτησης, θεραπεία να οδηγείται, για τον πρόσθετο αυτό λόγο, σε απόρριψη. Η επιτυχής προβολή των συγκεκριμένων λόγων ένστασης οδηγεί την αίτηση σε απόρριψη. Παρέλκει η συζήτηση των υπολοίπων λόγων ένστασης. Βεβαίως, παρενθετικώς σημειώνεται πως η αποτυχία της αίτησης δεν επηρεάζει την ομαλή πορεία της διαχείρισης προς τη διεκπεραίωσή της. Σημειώνονται οι ένορκες δηλώσεις του καθ΄ου η αίτηση πως «Εδώ και περίπου 8 μήνες είναι όλα έτοιμα προκειμένου να προβ(ει) στην διανομή της περιουσίας της αποβιωσάσης..στους κληρονόμους..όλα είναι έτοιμα για να γίνει η διανομή ανά πάσα στιγμή..» (δείτε στις παρα.6 και 7 της ένορκης δήλωσης του καθ΄ου η αίτηση ημερ. 30.05.2017). Συνεπώς, και ανεξαρτήτως της τύχης της αίτησης, αναμένεται πλέον από τον καθ΄ου η αίτηση διαχειριστή Κυριάκο Χατζηφιλίππου να πράξει, τάχιστα, τα δέοντα προς το σκοπό διεκπεραίωσης της διαχείρισης, ως ο νόμος ορίζει. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της διαδικασίας, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του καθ΄ου η αίτηση - διαχειριστή Κυριάκου Χατζηφιλίππου και εναντίον του αιτητή-κληρονόμου Μιχάλη Τσιακλή. Υπό τις περιστάσεις, κρίνεται δικαιότερο τα έξοδα αυτά να καταβληθούν από την κληρονομιά. (Υπ) ............. Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο