ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ με Αίτηση της Goshawk Limited ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ με την Εταιρεία FALCON FOODS & GRAINS HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αίτησης: 193/16, 11/1/2018

(1)και

(2), Δ.64 Θ. 1-2, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο φάκελο της δικογραφίας, στην Κυπριακή και Αγγλική Νομολογία και επί της συμφυούς εξουσίας, διακριτικής ευχέρειας και πρακτικής του Δικαστηρίου και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Λουκά Π. Έλληνα, διοικητικού συμβούλου και μοναδικού μέτοχου των αιτητών, ημερομηνίας 6.6.17. Ο ενόρκως δηλών για τεκμηρίωση του «καλού λόγου» της Δ.48 θ.4

(2), επικαλείται τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση των καθ' ων η αίτηση και Harrier Ltd ημερομηνίας 21.4.17 και ισχυρίζεται ότι σ' αυτήν ο ενόρκως δηλών Μάριος Πηλαβάκης προβαίνει σε αβάσιμες, ανακριβείς, παραπλανητικές και αναληθείς αναφορές και ισχυρισμούς για να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να προωθήσει τη θέση ότι δεν ευθύνεται για την ισχυριζόμενη κακοδιαχείριση στις εταιρείες Frank Ze Paul Ltd, θυγατρική των καθ' ων η αίτηση και θυγατρική αυτής Frank Ze Paul AE, ως και ότι δεν διαπράχθηκε καμιά ατασθαλία από πλευράς του, εφόσον δεν είχε εξουσία εκπροσώπησης και δέσμευσης και ουδέποτε διοικούσε ή διαχειριζόταν τις εν λόγω εταιρείες. Οι εν λόγω ισχυρισμοί του Μάριου Πηλαβάκη αποτελούν μόνο μια παραπλανητική προσπάθεια του για να συγκαλύψει τη συμμετοχή του στη λήψη αποφάσεων και διαχείριση των εν λόγω εταιρειών, εφόσον είχε πλήρη γνώση για όλα τα επιμέρους θέματα της διαχείρισης και λειτουργίας τους, σε οικονομικά, εργασιακά, διοικητικά και τεχνικά θέματα, ως και τον πρώτο και αποφασιστικό ρόλο στις αποφάσεις για το μέλλον και οργάνωση των εταιρειών, οι οποίες (αποφάσεις) τελικά αποδείχθηκαν ζημιογόνες, εφόσον οι εταιρείες αυτές πλέον δεν ασκούν καμιά δραστηριότητα και παρέμειναν σ' αυτές μόνο χρέη. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί δεν μπορούσαν να προβλεφθούν και τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου για πρώτη φορά, οι οποίοι αντικρούονται από το μαρτυρικό υλικό που επιθυμεί να παρουσιάσει με την προτεινόμενη ένορκη δήλωση του (τεκμήριο Α) προς απάντηση των εν λόγω ψευδών ισχυρισμών. Από το εν λόγω μαρτυρικό υλικό διαφαίνεται η θέση και/ή συμμετοχή και ενασχόληση του στις εν λόγω εταιρείες. Υπό τις περιστάσεις, εισηγείται ότι συντρέχει καλός λόγος για να επιτραπεί η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του, εφόσον είναι απαραίτητο να απαντηθούν οι εν λόγω ισχυρισμοί και να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου πλήρης και ολοκληρωμένη εικόνα όλων των πραγματικών γεγονότων. Η αιτούμενη άδεια, όπως προβάλλεται μέσα από τους λόγους ένστασης, δεν θα πρέπει να δοθεί διότι:

1. Οι αιτητές δεν προβάλλουν γεγονότα που να αποκαλύπτουν και/ή καταδεικνύουν καλό λόγο ώστε να επιτραπεί σ' αυτούς η καταχώρηση δεύτερης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
2. Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση μοναδικό στόχο έχει να αποπροσανατολίσει το Δικαστήριο και να δημιουργήσει λανθασμένες εντυπώσεις.
3. Η παρούσα αίτηση είναι αδικαιολόγητη και/ή καταχρηστική εφόσον τα έγγραφα που επισυνάπτονται στο προσχέδιο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (τεκμήριο Α) ήταν στην κατοχή των αιτητών τόσο κατά την καταχώρηση της Κυρίως Αίτησης, όσο και κατά την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους τους ημερομηνίας 10.3.17 και οι αιτητές ήταν σε θέση να τα χρησιμοποιήσουν εξ αρχής.
4. Το προσχέδιο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (τεκμήριο Α) περιλαμβάνει άσχετους ισχυρισμούς με την ουσία της Κυρίως Αίτησης και δεν είναι αναγκαίο και/ή επιτρεπτό να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας.
5. Δεν είναι επιτρεπτή η καταχώρηση απαντητικής ένορκης δήλωσης, στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση των καθ' ων η αίτηση. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Νίκου Μιχαήλ, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 3.7.17, στην οποία επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Ισχυρίζεται ότι όλα τα απαραίτητα πραγματικά γεγονότα βρίσκονται ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου και το επίδικο θέμα έχει ήδη εξαντληθεί μέσω των αλλεπάλληλων ενόρκων δηλώσεων που έχουν καταχωρηθεί. Με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση οι αιτητές επιθυμούν να διευρύνουν τα επίδικα θέματα και να μεταθέσουν την προσοχή του Δικαστηρίου σε θέματα που δεν έχουν καμιά σχέση με τα επίδικα θέματα. Ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι ήδη στην παράγραφο 21 της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 8.7.16 που υποστηρίζει την ένσταση των καθ' ων η αίτηση στην Κυρίως Αίτηση, ο κ. Πηλαβάκης ανέφερε ότι την εταιρεία Frank Ze Paul Ltd, διεύθυνε ο Λούκας Έλληνας και τα μέλη της οικογένειας του και ότι η εν λόγω εταιρεία ήταν εξαρχής κάτω από τον έλεγχο του. Επομένως οι αιτητές είχαν την ευκαιρία να προβάλουν τους ισχυρισμούς που επιθυμούν να θέσουν με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 10.3.17 εφόσον, οι ισχυρισμοί στους οποίους επιθυμούν να απαντήσουν ήταν ήδη γνωστοί σ' αυτούς. Περαιτέρω, όλα τα τεκμήρια που οι αιτητές επιθυμούν να καταχωρίσουν, ήταν στην κατοχή τους εξαρχής και πριν την καταχώρηση της Κυρίως Αίτησης. Επαναλαμβάνει επιπρόσθετα την παράγραφο 23 (Στ) της ένορκης δήλωσης του κ. Πηλαβάκη ημερομηνίας 8.7.16, σύμφωνα με την οποία αυτός, βάσει σχετικής συμφωνίας, παρείχε στην εταιρεία Frank Ze Paul Ltd συμβουλευτικές υπηρεσίες έναντι συμφωνημένης αμοιβής. Ισχυρίζεται ότι οι αιτητές δεν καταδεικνύουν στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ποιες ακριβώς οδηγίες, συμβουλές ή προτάσεις του κ. Πηλαβάκη μέσω των ηλεκτρονικών μηνυμάτων, μπορούν να θεωρηθούν ζημιογόνες ή μπορούν να τεκμηριώσουν οποιοδήποτε ισχυρισμό για κακοδιαχείριση. Τυχόν έγκριση της παρούσας αίτησης, θα οδηγήσει σε μια ατέρμονη διαδικασία συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, στις οποίες η κάθε πλευρά θα διευρύνει το φάσμα των πραγματικών γεγονότων και θα μεταθέτει την προσοχή του Δικαστηρίου σε νέα ζητήματα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Διεξήλθα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις. Είναι φανερό ότι από το λεκτικό της Δ.48 θ.4

(2), η χορήγηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η αναμόρφωση της Δ.48 θ.4

(2)- τέλος του 1999 - απέβλεπε στην εξάλειψη των προβλημάτων που είχαν συσσωρευθεί λόγω της ερμηνείας που δόθηκε στον προηγούμενο Κανονισμό από τη Νομολογία, ώστε γεγονότα σε αιτήσεις να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκες δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Είναι στο πλαίσιο εξυπηρέτησης αυτού του στόχου που έγινε πρόβλεψη για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διάδικους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, και αυτό, κατά την άποψη μου, για ευνόητους λόγους που σχετίζονται με την ποικιλία των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Επομένως, εναπόκειται στο Δικαστήριο να κρίνει αν σε δεδομένη περίπτωση ο αιτητής έχει τεκμηριώσει «καλό λόγο» και, αν ναι, κατά πόσο ως αποτέλεσμα της τεκμηρίωσης θα ικανοποιήσει αίτημα - γραπτό ή προφορικό - για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στην υπόθεση Φιλόκυπρου ν. Ματθαίου

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 αποφασίστηκε ότι: «το κατά πόσον θα πρέπει να επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης ανάλογα με την περίπτωση». Στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd v. Λεωνίδα (Αρ. 1)

(2010)1(Α) Α.Α.Δ.195, σελ. 199 το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε: «Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων». Στην υπόθεση Βερεγγάρια Παπακοκκίνου κ.ά ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Αρ. 1)

(2012)1(Α) ΑΑΔ 643, σελ. 646, αποφασίστηκε ότι «Με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, που ζητείται να καταχωρηθεί, της κας Βερεγγάριας Παπακόκκινου, δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τι περισσότερο επιθυμούν οι εφεσείουσες να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου πέραν της επανάληψης του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως ημερ. 12.7.2011 και της επιχειρηματολογίας τους. Ούτε όμως η επανάληψη, ούτε και η επιχειρηματολογία των εφεσειουσών, δικαιολογούν το ζητούμενο διάταγμα για συμπληρωματική ένορκη δήλωση». Υπό τα περιστατικά της υπόθεσης, ό,τι επιδιώκουν οι αιτητές με την καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι να απαντήσουν στους κατ' ισχυρισμό ψευδείς και παραπλανητικούς ισχυρισμούς του Μάριου Πηλαβάκη, τους οποίους αυτός έθεσε για πρώτη φορά στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 21.4.17, ώστε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου πλήρης και ολοκληρωμένη εικόνα όλων των πραγματικών γεγονότων. Όπως προκύπτει με σαφήνεια από την Δ.48 Θ.4

(2), καμία πρόνοια γίνεται για καταχώρηση απαντητικής ένορκης δήλωσης παρά μόνο για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι όπου αμφισβητούνται γεγονότα αυτό δεν τεκμηριώνει από μόνο του «καλό λόγο» που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε μέσω αυτής να απαντούνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως ανέφερα πιο πάνω, με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση (τεκμήριο Α) οι αιτητές επιδιώκουν να απαντήσουν στη θέση του Μάριου Πηλαβάκη, η οποία τέθηκε με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 21.4.17, ότι δεν ευθύνεται για την ισχυριζόμενη κακοδιαχείριση των θυγατρικών εταιρειών των καθ' ων η αίτηση Frank Ze Paul Ltd και Frank Ze Paul AE, τονίζοντας ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν μπορούσε να προβλεφθεί και τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για πρώτη φορά. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Όπως προκύπτει από τις παραγράφους 21 και 23 (Στ) της ένορκης δήλωσης του Μάριου Πηλαβάκη ημερομηνίας 8.7.16 που υποστηρίζει την ένσταση των καθ' ων η αίτηση, ήταν ευθύς εξαρχής η θέση του ότι ο ίδιος ο Λούκας Έλληνας και τα μέλη της οικογένειας του είναι που διεύθυναν τις εν λόγω θυγατρικές εταιρείες και όλα τα στοιχεία των οικονομικών καταστάσεων και δραστηριοτήτων τους ήταν κάτω από τον πλήρη έλεγχο τους. Ο ίδιος, βάσει συμφωνιών υπηρεσιών ημερομηνίας 27.11.14, παρείχε στις εν λόγω θυγατρικές εταιρείες συμβουλευτικές υπηρεσίες έναντι συμφωνημένης αμοιβής. Είναι επομένως φανερό ότι οι αιτητές γνώριζαν από τις 8.7.16 την πιο πάνω θέση του Μάριου Πηλαβάκη και είχαν τη δυνατότητα και την ευκαιρία, με την ήδη καταχωρηθείσα συμπληρωματική ένορκη δήλωση τους ημερομηνίας 10.3.17 να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τους ισχυρισμούς που επιθυμούν να θέσουν με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση (τεκμήριο Α). Επομένως, κρίνω ότι ο λόγος για τον οποίο οι αιτητές ζητούν την άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρήσουν την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση (τεκμήριο Α), με κανένα τρόπο τεκμηριώνει «καλό λόγο» εφόσον α) η θέση του Μάριου Πηλαβάκη στην οποία επιθυμούν να απαντήσουν ήταν γνωστή σε αυτούς από τις 8.7.16 και είχαν την ευκαιρία να απαντήσουν σ' αυτήν στις 10.3.17 και β) η «απάντηση» στους ισχυρισμούς της άλλης πλευράς οι οποίοι αμφισβητούνται, δεν τεκμηριώνει «καλό λόγο» με βάση τις πρόνοιες της Δ.48 θ. 4

(2). Έχω την άποψη ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος θα οδηγούσε σε μια ανεπίτρεπτα ατέρμονη διαδικασία καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων με τις οποίες η κάθε πλευρά θα απαντούσε στους ισχυρισμούς της άλλης πλευράς, περιπλέκοντας έτσι τη δικαστική διαδικασία. Έχοντας κατά νου την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αναφορικά με την αίτηση του κ. Σάββα Ιωάννη Κασπαρή, Πολ. Αίτ. 206/13, ημερομηνίας 3.12.13, σύμφωνα με την οποία η ακρόαση Εταιρικών Αιτήσεων κατά κανόνα διεξάγεται στη βάση των ενόρκων δηλώσεων, διευκρινίζεται ότι πάντοτε υπάρχει το περιθώριο αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων εάν και εφόσον αυτό ζητηθεί. Για όλα τα πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των καθ' ων η αίτηση και Harrier Ltd και σε βάρος των αιτητών τα οποία, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) .................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο