← Κύπρος

ALPHA BANK LTD ν. Πρόδρομου Πετρίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 12004/03, 18/1/2018

ALPHA BANK LTD ν. Πρόδρομου Πετρίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 12004/03, 18/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A33 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 12004/03 Μεταξύ: ALPHA BANK LTD Εναγόντων - και -

  1. Πρόδρομου Πετρίδη
  2. Γιώργου Μεγάλεμου
  3. Μαργαρίτας Πετρίδου Εναγομένων ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 3/12/2008 Μεταξύ: ALPHA BANK LTD Εναγόντων - και -
  4. Πρόδρομου Πετρίδη
  5. Γιώργου Μεγάλεμου
  6. Δια του Επίσημου Παραλήπτη ως διαχειριστή της περιουσίας της Μαργαρίτας Πετρίδου Εναγομένων Αίτηση ημερ. 16.1.17 εκ μέρους του Εναγόμενου 1 για παραμερισμό και/ή ακύρωση της Αίτησης Έρευνας ημερ. 29.8.16 που καταχώρισαν οι Ενάγοντες εναντίον του Ημερομηνία: 18 Ιανουαρίου,
  7. Εμφανίσεις: Για Αιτητή-Εναγόμενο 1: κ. Λ. Διομήδους για Καλλή & Καλλή ΔΕΠΕ (κ. Ν. Γεωργίου για να ακούσει απόφαση). Για Καθ΄ ων η Αίτηση - Ενάγοντες: κ. Ν. Καλλένος για Χρυσταφίνη & Πολυβίου ΔΕΠΕ (κα Στ. Ανδρέου για να ακούσει απόφαση). Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 30.11.07 στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής, εξεδόθη προς όφελος των Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου 1 Απόφαση για το ποσό των ΛΚ1.052.075,76, πλέον τόκοι και έξοδα. Για την εξόφληση του πιο πάνω εξ αποφάσεως χρέους, οι Ενάγοντες στις 29.8.16 καταχώρισαν Αίτηση με την οποία ζητούν τη διεξαγωγή έρευνας αναφορικά με την οικονομική κατάσταση του Εναγόμενου 1, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο ο τελευταίος να διατάσσεται να καταβάλλει συγκεκριμένο ποσό μηνιαίως για την εξόφληση του χρέους του, και άλλες θεραπείες, ως λεπτομερώς περιγράφονται στην Αίτηση. Η πιο πάνω Αίτηση επεδόθη στον Εναγόμενο 1, ο οποίος στις 16.1.17 καταχώρισε την υπό εκδίκαση Αίτηση, με την οποία αξιώνει: «Διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου για την διαγραφή και/ή παραμερισμό (set aside) και/ή ακύρωση της Αίτησης Έρευνας ημερ. 29/8/2016 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο εναντίον του Αιτητή.» Σημειώνεται εδώ πως δεν διευκρινίζεται στην Αίτηση για ποιο λόγο αξιώνεται διαγραφή και/ή παραμερισμός της Αίτησης έρευνας ημερ. 29.8.
  8. Αναφορά στους λόγους γίνεται στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει. Η Νομική βάση της Αίτησης παρατίθεται αυτολεξεί: «Η Αίτηση βασίζεται στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο Κεφ. 5 άρθρα 1, 2, 3, 5, 9, 27Α 1-8 και 9, 30, 34 και 128 (α), (β) και (γ) ως έχει τροποποιηθεί δυνάμει του Ν.61

(1)/2015 και 31Β οι Περί Πτωχεύσεως Κανονισμοί Κ. 1-4, 16-18, 38-43 Κ.188, στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.27 Θ.3, Δ.48, Θ. 1
(4), 2, 3, 4, 8 και 9, Δ.57, Θ2 κ.α και Δ.64, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 82-90, 91Γ, 91Ε - 91Ζ στην γενική πρακτική και σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου.». Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 1, ο οποίος στην παράγραφο 17 αναφέρει τα ακόλουθα: «
  1. Εν όψει των πιο πάνω, ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου και ειλικρινά πιστεύω η αίτηση θα πρέπει να διαγραφεί και/ή παραμεριστεί και/ή ακυρωθεί καθότι: 17.
  2. Δεν παρέχεται δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εξετάσει την αίτηση των Εναγόντων αφού είναι παντελώς παράτυπη καθότι στερείται νομικής βάσης και υπόβαθρου, δυνάμει της οποίας το Δικαστήριο έχει τη δυνατότητα να εξετάσει την αίτηση. 17.
  3. Οι Ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται (δεν έχουν locus standi) να αιτηθούν στο όνομα τους τις αιτούμενες θεραπείες που αναφέρονται στην Αίτηση Έρευνας ημερ. 29/8/2016 μετά την έκδοση κατά σειράς του Διατάγματος Πτώχευσης μου και του Διατάγματος Αποκατάστασης μου αφού αυτή η δυνατότητα ακόμα και μετά την αποκατάσταση μου εμπίπτει στην πτωχευτική διαδικασία.» Οι Ενάγοντες στις 7.3.17 καταχώρισαν Ένσταση, η οποία βασίζεται σε 18 λόγους, τους οποίους παραθέτω: «(α) Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των Διαδικαστικών κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. (β) Η παρούσα αίτηση είναι νομικά αβάσιμη και στηρίζεται, μεταξύ άλλων, σε λανθασμένη και/ή ελλιπής και/ή ανεπαρκή νομική βάση. Οι δια της αιτήσεως επικαλούμενοι Νόμοι και/ή Κανονισμοί δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην υπό κρίση περίπτωση και/ή δεν στοιχειοθετούν ικανό και/ή το αναγκαίο νομικό πλαίσιο για την εξέταση και/ή έκδοση των αιτούμενων θεραπειών. (γ) Ο Αιτητής εξακολουθεί να οφείλει προς τους Καθ' ων η αίτηση, δυνάμει της τελικής δικαστικής απόφασης ημερ. 30.11.2007 η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής, τα ποσά τα οποία επιδικάστηκαν εναντίον του, ήτοι το ποσό των Λ.Κ. 1.052.075,76σ ήτοι €1,797,578.16σ. πλέον τόκο 11,5% από 01.01.2003 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον έξοδα €14.048,13 (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ) με 8% νόμιμο τόκο ετησίως από 17.10.2003, πλέον €102,00 έξοδα απόφασης. Τα εν λόγω ποσά δεν έχουν εξοφληθεί και το χρέος αυτό συνεχίζει να υφίσταται. (δ) Ο Αιτητής εμποδίζεται (is estopped) στην προώθηση της παρούσας αίτησης και/ή η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και/ή παράτυπη και θα πρέπει να απορριφθεί. (ε) Οι Καθ' ων η αίτηση ακολούθησαν και ακολουθούν πάντα την ορθή και/ή ενδεδειγμένη διαδικασία και δικαιωματικά καταχώρησαν την υπό κρίση Αίτηση Έρευνας ημερ. 29.08.2016, σύμφωνα με την σχετική Νομοθεσία και τους σχετικούς Διαδικαστικούς Κανονισμούς, προς εκτέλεση της προς όφελος τους νομίμως εκδοθείσα Δικαστική απόφαση ημερ. 30.11.
  4. Ως εκ τούτου, οι Καθ' ων η αίτηση νομιμοποιούνται να προωθούν την Αίτηση Έρευνας και/ή οποιανδήποτε άλλα μέτρα εκτέλεσης της προς όφελος τους εκδοθείσας απόφασης ημερ. 30.11.2007 και ουδεμία κατάχρηση προκύπτει με την προώθηση της Αίτησης Έρευνας ημερ. 29.08.
  5. (στ) Οι πρόνοιες των Άρθρων 27Α και 30 του περί Πτώχευσης Νόμου Κεφ. 5 (ως έχει τροποποιηθεί με τον Ν. 61(Ι)/2015) ουδεμία σχέση έχουν και/ή δεν τυγχάνουν και/ή δεν θα μπορούσαν να τυγχάνουν εφαρμογής στην υπό κρίση περίπτωση και/ή οι εν λόγω πρόνοιες δεν αποτελούν επαρκή λόγο έκδοσης του επιζητούμενου Διατάγματος. Εν πάση περιπτώσει, ο Αιτητής ουδέποτε απαλλάγηκε, είτε στην βάση των προνοιών του Κεφ. 5, είτε άλλως πως, από οιονδήποτε οφειλόμενο προς τους Καθ' ων η αίτηση χρέος και/ή οι πρόνοιες των Άρθρων 27Α και 30 του περί Πτώχευσης Νόμου Κεφ. 5 (ως έχει τροποποιηθεί με τον Ν. 61 (Ι)/2015) ουδέποτε ενεργοποιήθηκαν σε σχέση με τον Αιτητή καθότι ουδέποτε αυτός κηρύχθηκε σε πτώχευση. (ζ) Οι πρόνοιες του άρθρου 27Α και ειδικότερα η διάταξη 27Α
(8)του περί Πτώχευσης Νόμου Κεφ. 5 (ως έχει τροποποιηθεί με τον Ν. 61 (Ι)/2015), δεν απαλλάσσουν το πτωχεύσαντα από χρέη τα οποία, δεν πληρώθηκαν, δεν διευθετήθηκαν, δεν συμβιβάστηκαν ή συμφωνήθηκε ότι έχουν ικανοποιηθεί. (η) Οι πρόνοιες του άρθρου 27Α και ειδικότερα η διάταξη 27Α
(8)του περί Πτώχευσης Νόμου Κεφ. 5 (ως έχει τροποποιηθεί με τον Ν. 61(Ι)/2015), εφόσον ήθελε θεωρηθεί ότι τυγχάνουν εφαρμογής στην υπό κρίση περίπτωση και δυνάμει αυτών ο Αιτητής απαλλάχθηκε από το εξ' αποφάσεως χρέος του βάσει της Δικαστικής απόφασης η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής, έρχονται σε αντίθεση με το άρθρο 30
(3)του Νόμου και παραβιάζουν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση, βάσει του άρθρου 30 του Συντάγματος, να προσφεύγουν στα Δικαστήρια για διεκδίκηση των αξιώσεων τους και για την εκτέλεση της προς όφελος τους δικαστικής απόφασης ημερ. 30.11.2007 προς εξασφάλιση του λαβείν τους. Πιο συγκεκριμένα, η διάταξη 27Α
(8)του περί Πτώχευσης Νόμου Κεφ. 5 (ως έχει τροποποιηθεί με τον Ν. 61 (Ι)/2015), εφόσον ήθελε θεωρηθεί ότι τυγχάνει εφαρμογής στην υπό κρίση περίπτωση, περιορίζει και/ή αποστερεί και/ή καταργεί το δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση για διεκδίκηση των οφειλόμενων προς τους Καθ' ων η αίτηση εξ αποφάσεως ποσών τα οποία επιδικάστηκαν εναντίον του Αιτητή με την Δικαστική απόφαση ημερ. 30.11.2007 και αποστερούν το συνταγματικά κατοχυρωμένο Δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση, βάσει του Άρθρου 30 του Συντάγματος, να εκτελούν και/ή προωθούν μέτρα εκτέλεσης της προς όφελος τους Δικαστικής απόφασης ημερ. 30.11.2007 για διεκδίκηση των οφειλομένων σ' αυτούς ποσά. (θ) Οι πρόνοιες του άρθρου 27Α και ειδικότερα η διάταξη 27Α
(8)του περί Πτώχευσης Νόμου Κεφ. 5 (ως έχει τροποποιηθεί με τον Ν. 61(Ι)/2015), εφόσον ήθελε θεωρηθεί ότι τυγχάνουν εφαρμογής στην υπό κρίση περίπτωση και δυνάμει αυτών ο Αιτητής απαλλάχθηκε από το εξ' αποφάσεως χρέος του βάσει της Δικαστικής απόφασης η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής, έρχονται σε αντίθεση με την Συνταγματικά κατοχυρωμένη Αρχή της Διάκρισης των Εξουσιών. Η νομοθετική θέσπιση των προνοιών του Άρθρου 27Α
(8)του περί Πτώχευσης Νόμου Κεφ. 5 συνιστά ανεπίτρεπτη παρέμβαση της Βουλής των Αντιπροσώπων στην σφαίρα αρμοδιοτήτων της Δικαστικής Εξουσίας καθότι με την θέσπιση της εν λόγω πρόνοιας του άρθρου 27Α
(8)του Κεφ. 5, εφόσον ήθελε θεωρηθεί ότι τυγχάνει εφαρμογής στην υπό κρίση περίπτωση και δυνάμει αυτής ο Αιτητής απαλλάχθηκε από το εξ' αποφάσεως χρέος του, πλήττεται η Αρχή της Διάκρισης των Εξουσιών καθότι ανατρέπεται αυτομάτως η έγκυρη και δεσμευτική Δικαστική απόφαση η οποία εκδόθηκε προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση χωρίς να ασκηθεί έφεση επί της εν λόγω απόφασης και χωρίς να αποφανθεί το Ανώτατο Δικαστήριο επί τούτου. Τούτο συνιστά νομοθετική παρέμβαση στην εξουσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το οποίο και μόνο έχει αρμοδιότητα, εφόσον ασκηθεί έφεση, να αποφασίσει επί πρωτόδικης Δικαστικής απόφασης. (ι) Ουδέν ζήτημα κωλύματος και/ή δεδικασμένου προκύπτει στην υπό κρίση περίπτωση και οι Καθ' ων η αίτηση νομιμοποιούνται στην προώθηση μέτρων εκτέλεσης της προς όφελος τους εκδοθείσας απόφασης ημερ. 30.11.
  1. (κ) Η παρούσα αίτηση αποσκοπεί μονάχα στην παρεμπόδιση και/ή αποτροπή των μέτρων εκτέλεσης που ήδη εκκρεμούν προς εκτέλεση της προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση εκδοθείσας απόφασης ημερ. 30.11.2007 και στην αποφυγή των συνεπειών της εκτέλεσης της εν λόγω τελικής απόφασης ημερ. 30.11.
  2. (λ) Η παρούσα αίτηση αποτελεί προσπάθεια του Αιτητή να δικαιολογήσει την έλλειψη ενδιαφέροντος των εξ' αποφάσεως υποχρεώσεων του προς τους Καθ' ων η αίτηση. (μ) Η υπό κρίση Αίτηση προσλαμβάνει μορφή κατάχρησης της διαδικασίας εφόσον ο Αιτητής την καταχώρησε μόνο για να καθυστερήσει και/ή να εμποδίσει τα μέτρα εκτέλεσης τα οποία εκκρεμούν εναντίον του. (ν) Η ακύρωση και/ή παραμερισμός της Αίτησης Έρευνας ημερ. 29.08.2016 εναντίον του Αιτητή θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση, παρεμποδίζοντας τους από το να εισπράξουν το λαβείν τους από την προς όφελος τους εκδοθείσα και άμεσα εκτελεστή απόφαση ημερ. 30.11.
  3. (ξ) Η αιτούμενη ακύρωση και/ή παραμερισμός Αίτησης Έρευνας ημερ. 29.08.2016, θα είχε ως μοναδικό σκοπό να πλήξει την απονομή της δικαιοσύνης και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθεί υπό τις περιστάσεις. (ο) Η ακύρωση και/ή παραμερισμός της Αίτησης Έρευνας ημερ. 29.08.2016 θα δημιουργήσει αβεβαιότητα στην τελεσιδικία της εκδοθείσας απόφασης ημερ. 30.11.2007 εναντίον του Αιτητή. (π) Ο Αιτητής δεν εγείρει κανένα ουσιαστικό και/ή εύλογο λόγο γιατί να ακυρωθεί και/ή ανασταλεί η νομίμως καταχωρηθείσα Αίτησης Έρευνας ημερ. 29.08.2016, ενώ οι Καθ'ων η αίτηση καταχώρησαν αυτήν δικαιωματικά και ορθά. (ρ) Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση είναι ανεπαρκής, ασαφής και αόριστη, δεν εκτίθενται σε αυτή επαρκή γεγονότα και/ή σχετικά και ουσιαστικά αποδεικτικά στοιχεία ικανά να στηρίξουν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.» Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Σάββα Άδωνη, ο οποίος δηλώνει ότι βρίσκεται στην υπηρεσία των Εναγόντων και ότι γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης. Αφού κάνει αναφορά στο ιστορικό της διαφοράς, ισχυρίζεται ότι ο μοναδικός λόγος καταχώρισης της υπό εκδίκαση Αίτησης, είναι η καθυστέρηση στην εκδίκαση της Αίτησης Έρευνας ημερ. 29.8.
  4. Αναφέρω από τώρα ότι έχω θέσει ενώπιον μου το σύνολο του μαρτυρικού υλικού και θα αναφερθώ σε αυτό όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Και οι δύο πλευρές αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους. Έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανέφεραν με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους και τη Νομολογία στην οποία με παρέπεμψαν. Νοείται ότι θα εξετάσω τις θέσεις και τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς στο βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες της υπόθεσης έχοντας πάντα κατά νου ότι «Δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται» (Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι εναντίον του Εναγόμενου 1 εξεδόθη στις 22.5.08 διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση). Για τις συνέπειες ενός διατάγματος παραλαβής, παραπέμπω στην υπόθεση Λοϊζου κ.ά ν. ΣΠΕ Δερύνειας
(2009)1(Α) Α.Α.Δ.
  1. Το ότι το διάταγμα παραλαβής δεν ισοδυναμεί με κήρυξη πτώχευσης του χρεώστη, παραπέμπω στο Σύγγραμμα Halsbury' s Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 2, σελ. 320, παράγραφος
  2. Εδώ, το διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του Εναγόμενου 1, ακυρώθηκε, κατόπιν Αίτησης του, στις 13.6.13 με Απόφαση του Δικαστηρίου (Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση). Η εν λόγω ακύρωση δεν είχε να κάνει με εξόφληση των χρεών, αλλά έλαβε χώρα στη βάση συγκεκριμένης πρόνοιας του Νόμου (άρθρο 31Α
(1)(α) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, το οποίο προέβλεπε ότι «Τόσο το διάταγμα παραλαβής όσο και το διάταγμα κήρυξης του χρεώστη σε πτώχευση ακυρώνεται μετά από σχετική αίτηση και αφού παρέλθουν πέντε χρόνια από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος παραλαβής»). Ισχυρισμός του Εναγόμενου 1 ότι υπάρχει δεδικασμένο και «ότι οι Ενάγοντες εμποδίζονται (estopel by record) να προωθούν τη διαδικασία διεξαγωγής έρευνας δυνάμει του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6.» Ο πιο πάνω ισχυρισμός έχει προβληθεί συνεπεία της Απόφασης ημερ. 4.12.15 που εξέδωσε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην Ειδοποίηση Πτώχευσης 117/
  1. Εκεί οι Ενάγοντες αποτάθηκαν στις 4.9.14 στο Δικαστήριο για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης εναντίον του Εναγόμενου
  2. Ο τελευταίος καταχώρισε Αίτηση για παραμερισμό και/ή ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης ισχυριζόμενος ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης καταχωρίστηκε καταχρηστικά και ότι δεν ήταν δίκαιο να κηρυχθεί εκ νέου σε πτώχευση «τη στιγμή που καταβάλλει προσπάθειες να επαναδραστηριοποιηθεί για να μπορέσει να εξοφλήσει τα χρέη του». Αδελφός Δικαστής ενώπιον του οποίου είχε τεθεί η Αίτηση, την έκανε δεκτή. Από την Απόφασή του (Τεκμήριο 9 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση) διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Είναι κατά την αντίληψη του Δικαστηρίου, σαφές πως με το νέο νομοθέτημα δεν επιτρέπεται η προώθηση νέας πτωχευτικής διαδικασίας εναντίον προσώπου το οποίο έχει κηρυχθεί σε πτώχευση και εν συνεχεία αποκαταστάθηκε, για χρέη που είχαν προηγηθεί της ημερομηνίας αποκατάστασης τα οποία επαληθεύτηκαν. Στην προκειμένη υπόθεση, οι πιστωτές με την ειδοποίηση πτώχευσης που έχουν εισαγάγει, επιδιώκουν ακριβώς το αντίθετο. Ενώ έχουν επαληθεύσει τα χρέη τους στα πλαίσια της προηγηθείσας πτωχευτικής διαδικασίας, την οποία, ας σημειωθεί, οι ίδιοι είχαν επιτύχει, επιδιώκουν την εκ νέου πτώχευση του Αιτητή. Με βάση τις αναφερθείσες πρόνοιες του νέου νομοθετήματος, δεν επιτρέπεται η προώθηση της πτωχευτικής διαδικασίας, στη βάση των χρεών που έχουν ήδη επαληθευθεί.» Ουδέποτε αποφάσισε ότι οι Ενάγοντες κωλύονται να καταχωρίσουν Αίτηση όπως αυτή που καταχώρισαν στις 29.8.
  3. Το Επαρχιακό Δικαστήριο αποφάσισε να παραμερίσει τη συγκεκριμένη Ειδοποίηση Πτώχευσης για τους συγκεκριμένους λόγους. Το αντικείμενο και το πλαίσιο των δύο διαδικασιών δεν είναι το ίδιο. Τα ζητήματα για τα οποία επιδιώκεται δικαστική επίλυση με την Αίτηση ημερ. 29.8.16, δεν έχουν επιλυθεί με τη διαδικασία που αφορούσε στην Ειδοποίηση Πτώχευσης (Μιχαήλ κ.ά ν. Επίσημου Παραλήπτη
(2003)1 Α.Α.Δ. 975, 978-979). Ούτε βεβαίως η Αίτηση ημερ. 29.8.16, αφορά σε θέματα τα οποία θα μπορούσαν επιμελώς να είχαν προβληθεί στην προγενέστερη δικαστική διαδικασία (Theori and Another v. Djoni and Another
(1984)1 C.L.R. 296, K.S.R. Commercio S.A. κ.ά. v. Bluecoral Nav. Ltd
(1995)1 A.A.Δ. 309, Κλεόπα v. Αντωνίου
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 58 και Χαραλάμπους v. Χαραλάμπους
(2008)1(Β) Α.Α.Δ. 1298). Υπό το φως των πιο πάνω, η πιο πάνω θέση του Αιτητή είναι αβάσιμη. Ενδεχομένως να ήταν βάσιμη σε περίπτωση που οι Ενάγοντες τροχοδρομούσαν εκ νέου διαδικασία πτώχευσης στη βάση του ίδιου εξ΄ αποφάσεως χρέους. Όσον αφορά στην ουσία της Αίτησης του Εναγόμενου 1, ως ελέχθη, ο τελευταίος, επικαλούμενος το τότε ισχύον νομικό καθεστώς, τον Περί Πτώχευσης Τροποποιητικό Νόμο του 2012, Ν.206(Ι)/12(άρθρο 31Α
(1)(α)) επεδίωξε και πέτυχε στις 13.6.13 την ακύρωση του διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του, αφού είχαν παρέλθει πέντε χρόνια από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος παραλαβής. Σύμφωνα με το νομικό καθεστώς που ίσχυε τότε (άρθρο 31(Α)
(6)που θεσπίστηκε με τον Τροποποιητικό Νόμο Ν.206(Ι)/12)): «Η ακύρωση του διατάγματος παραλαβής ή και του διατάγματος κήρυξης του χρεώστη σε πτώχευση με βάση τις πρόνοιες του παρόντος άρθρου δεν επιφέρει οποιαδήποτε διαγραφή χρεών». (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εναγόμενου 1 προς υποστήριξη των θέσεων του πελάτη του, επικαλέστηκε την Απόφαση ημερ. 4.12.15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, για την οποία έγινε αναφορά πιο πάνω. Από το περιεχόμενο της Απόφασης, προκύπτει πως τότε η θέση του Εναγόμενου 1, και ορθά, ήταν πως συνέχιζε να οφείλει προς την Τράπεζα το συγκεκριμένο εξ΄ αποφάσεως χρέος. Ζητούσε όμως τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης επειδή θεωρούσε πως η εκ νέου πτώχευσή του δεν θα εξυπηρετούσε σε τίποτε και συνεπώς η πτωχευτική διαδικασία που άρχισε η Τράπεζα με την καταχώριση Ειδοποίησης Πτώχευσης, συνιστούσε κατάχρηση διαδικασίας. Καθίσταται σαφές πως μετά τις 13.6.13 δεν υπήρχε σε ισχύ διάταγμα παραλαβής ούτε διαγραφή του χρέους. Διάταγμα με το οποίο να κηρύσσεται σε πτώχευση ο Αιτητής ουδέποτε εξεδόθη. Με τους Τροποποιητικούς Νόμους 61(Ι)/15 και 80(Ι)/16, το άρθρο 128 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, προβλέπει τα ακόλουθα: «
  1. Από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Πτώχευσης (Τροποποιητικού) Νόμου του 2015, ισχύουν οι ακόλουθες μεταβατικές διατάξεις: (α) Οποιαδήποτε διαδικασία αίτησης για έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον χρεώστη, η οποία άρχισε αλλά δεν έχει συμπληρωθεί πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Πτώχευσης (Τροποποιητικού) Νόμου του 2015, συνεχίζεται ως διαδικασία αίτησης για έκδοση διατάγματος πτώχευσης δυνάμει του παρόντος Νόμου, χωρίς οποιαδήποτε τροποποίηση των σχετικών δικογράφων· (β) οποιοδήποτε διάταγμα παραλαβής έχει εκδοθεί πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Πτώχευσης (Τροποποιητικού) Νόμου του 2015, δύναται να τροποποιηθεί από το Δικαστήριο, μετά από αίτηση οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου, ώστε να αποτελεί πλέον διάταγμα πτώχευσης δυνάμει του παρόντος Νόμου: Νοείται ότι, το Ανώτατο Δικαστήριο δύναται να εκδώσει Διαδικαστικούς Κανονισμούς για σκοπούς σύντμησης της διαδικασίας εξέτασης της αίτησης που προνοείται στην παρούσα παράγραφο: Νοείται περαιτέρω ότι, η ημερομηνία έκδοσης του τροποποιηθέντος ως ανωτέρω αρχικού διατάγματος παραλαβής θα λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς υπολογισμού των προθεσμιών για αυτοδίκαιη αποκατάσταση του πτωχεύσαντα δυνάμει του άρθρου 27Α, ως εάν να επρόκειτο για την ημερομηνία έκδοσης του σχετικού διατάγματος πτώχευσης, εκτός εάν υποβληθεί ένσταση από οποιοδήποτε πιστωτή· (γ) οποιαδήποτε διαδικασία πτώχευσης έχει αρχίσει με διάταγμα πτώχευσης που έχει εκδοθεί πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Πτώχευσης (Τροποποιητικού) Νόμου του 2015, συνεχίζεται και διεκπεραιώνεται δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου.» Από το πιο πάνω άρθρο, προκύπτει πως η περίπτωση του Εναγόμενου 1 δεν καλύπτεται από το εν λόγω άρθρο, αφού κατά τον χρόνο που θεσπίστηκε ο εν λόγω Τροποποιητικός Νόμος (7.5.15) δεν υπήρχε σε ισχύ διάταγμα παραλαβής το οποίο θα μπορούσε κατόπιν αίτησης οποιουδήποτε ενδιαφερομένου, να καταστεί διάταγμα πτώχευσης, οπότε σε τέτοια περίπτωση θα εφαρμόζονταν οι πρόνοιες του άρθρου 128(β) του Τροποποιητικού Νόμου 61(Ι)/
  2. Θεωρώ ότι ο Εναγόμενος 1 αδικαιολόγητα επικαλείται σήμερα τον μεταγενέστερο Τροποποιητικό Νόμο 61(Ι)/2015, και τα όσα ανέφερε ο κ. Καλλένος σε σχέση με αυτό το θέμα, με βρίσκουν σύμφωνο. Τελειώνοντας θα πρέπει να σημειώσω και τα ακόλουθα. Ο Εναγόμενος 1, στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την υπό εκδίκαση Αίτηση, αναφέρει πως από τις 13.6.13, ημερομηνία ακύρωσης του διατάγματος παραλαβής, δεν έχει αποκτήσει οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο ούτε έχει διαφοροποιηθεί η οικονομική του κατάσταση. Η Τράπεζα αρνείται κατηγορηματικά αυτόν τον ισχυρισμό. Μάλιστα ισχυρίζεται πως σήμερα ο Εναγόμενος 1 είναι σε θέση να εξοφλήσει το εξ΄ αποφάσεως χρέος του, και ότι δεν παρουσιάζει την πραγματική οικονομική του κατάσταση. Τα θέματα όμως αυτά παραμένουν ζωντανά και θα εξεταστούν στα πλαίσια εκδίκασης της Αίτησης των Εναγόντων ημερ. 29.8.
  3. Η Αίτηση ημερ. 16.1.17 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση-Εναγόντων και εναντίον του Αιτητή-Εναγόμενου 1, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.