← Κύπρος

THE TWO BROTHERS STORES (BROSTORES) LTD ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΛΤΔ κ.α., Αγωγή αρ. 3093/2016, 29/1/2018

THE TWO BROTHERS STORES (BROSTORES) LTD ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΛΤΔ κ.α., Αγωγή αρ. 3093/2016, 29/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 3093/2016 Μεταξύ:

  1. THE TWO BROTHERS STORES (BROSTORES) LTD
  2. DOVE INVESTMENTS LTD
  3. ΣΙΑΛΑΠΗ ΖΟΥΧΕΙΡ
  4. ΣΙΑΛΑΠΙ ΧΑΛΕΤ
  5. ΣΙΑΛΑΠΙ ΜΑΤΖΙΕΤ
  6. SHALABI NABILA Ενάγοντες και
  7. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΛΤΔ
  8. ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Εναγόμενοι 29 Iανουαρίου,
  9. Για τους ενάγοντες αρ.1 έως και 6 - αιτητές, εμφανίζεται η κα Α.Παναγή για τους κ.κ.Π.Αγγελίδης και Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους εναγομένους αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση, εμφανίζεται η κα Α.Γεωργίου για τους κ.κ. Ανδρέας Ι.Καρύδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 01.03.2017 (αίτημα για την τροποποίηση της νομικής βάσης ενδιάμεσης αίτησης) ----- Δια της αγωγής τους, την οποίαν κατεχώρισαν στις 15.06.2016, οι ενάγοντες αρ.1 έως και 6 - αιτητές («οι αιτητές») επιδιώκουν την έκδοση διατάγματος δια του οποίου να ακυρώνεται συνομολογηθείσα συμφωνία υποθήκης καθώς και την επιδίκαση αποζημιώσεων. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, και συγκεκριμένα στις 28.08.2016, οι αιτητές κατεχώρισαν ενδιάμεση αίτηση δια της οποίας επιδιώκουν την αναστολή και/ή την ακύρωση της εν εξελίξει διαιτησίας υπό αναφοράν Δ/632/55-9 έως και την πλήρη εκδίκαση της αγωγής («η ενδιάμεση αίτηση ημερ. 26.08.2016»). Η ενδιάμεση αίτηση ημερ. 26.08.2016 καταγράφει, ως νομική της βάση, τα άρθρα 23 και 52

(1)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985 (Ν.22/1985, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και το Άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας («το Σύνταγμα»). Η ενδιάμεση αίτηση ημερ. 26.08.2016 αντιμετωπίζει τη γραπτή ένσταση των εναγομένων αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση («οι καθ΄ων η αίτηση») η οποία κατεχωρίστηκε στις 22.12.2016 και δια της οποίας προβάλλεται, ως πρώτος λόγος, ο εξής: «
  1. Η Αίτηση είναι νομικά αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή αντινομική εφόσον δεν περιλαμβάνει και/ή δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και/ή δεν περιλαμβάνει το ορθό και/ή κανένα νομικό υπόβαθρο». Η ευπαίδευτη συνήγορος των εναγομένων αρ.2 εδήλωσε, ενώπιον του Δικαστηρίου, πως δεν θα υποβάλει ένσταση στην ενδιάμεση αίτηση ημερ. 26.08.
  2. Eκκρεμούσης της ακρόασης της ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 26.08.2016, και συγκεκριμένα την 01.03.2017, κατεχωρίστηκε η προκείμενη αίτηση δια της οποίας οι αιτητές επιδιώκουν την τροποποίηση της νομικής της βάσης δια της προσθήκης πληθώρας νέων νομοθετικών διατάξεων («η αίτηση»). Η αίτηση καταγράφει, ως νομική της βάση, τη Δ.25 θ.θ.1 έως και 6, τη Δ.39, τη Δ.48 θ.θ.1 έως και 9 και τη Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, τα άρθρα 29 και 30 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τα Άρθρα 29 και 30 του Συντάγματος, τη νομολογία, τους κανόνες της επιείκειας και του κοινοδικαίου καθώς και τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Γιώργου Αγγελίδη, εκ των συνηγόρων των αιτητών, ο οποίος, επί της ουσίας, αναφέρει τα εξής: «.............................
  3. Η Ενδιάμεση Αίτηση ημερομηνίας 26/08/2016 με την οποία οι ως άνω Ενάγοντες - Αιτητές αιτούνται αναστολή ή ακύρωση της Διαιτησίας υπ' αριθμό Δ/632/55-9 μέχρι την πλήρη εκδίκαση της ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής συντάχθηκε από Δικηγόρο ο οποίος δεν εργάζεται πλέον στο Δικηγορικό Γραφείο Π. Αγγελίδης & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε, Δικηγόροι των ως άνω Εναγόντων - Αιτητών.
  4. Κατά την μελέτη του φακέλου και της δικογραφίας για την ετοιμασία και σύνταξη των Γραπτών Αγορεύσεων αναφορικά με την εν λόγω Αίτηση ημερομηνίας 26/08/2016 έχουμε εντοπίσει ότι στην Νομική Βάση της εν λόγω Αιτήσεως εκ παραδρομής και λόγω καλόπιστου λάθους δεν προστέθηκαν άρθρα εις τα οποία βασίζεται η εν λόγω Αίτηση και τα οποία πιστεύω ότι είναι απαραίτητο όπως προστεθούν.
  5. Ως εκ των ανωτέρω είναι απαραίτητο όπως τροποποιηθεί η Νομική Βάση της Ενδιάμεσης μας Αιτήσεως ημερομηνίας 26/08/2016 για να μπορέσει να συνεχίσει η δικαστική διαδικασία και για να είναι σε θέση οι ως άνω Ενάγοντες - Αιτητές να προωθήσουν τα δικαιώματα τους.' 6.Από την αιτούμενη τροποποίηση ουδεμία ζημία προκαλείται στην Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η Αίτηση, μη δυνάμενη να αποζημιωθεί χρηματικώς και εξυπηρετείται καλύτερα η δικαιοσύνη. ................................» Η αίτηση αντιμετωπίζει τη γραπτή ένσταση των καθ΄ων η αίτηση, η οποία κατεχωρίστηκε στις 15.09.2017 και ο λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής:
(1)Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή ανεπίτρεπτη και/ή στερείται οιασδήποτε νομικής και δικονομικής βάσης.
(2)Η Δ.25 δεν εφαρμόζεται εν προκειμένω.
(3)Η αίτηση είναι κακόπιστη, καταχρηστική και παρελκυστική.
(4)Η αίτηση κατεχωρίστηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση.
(5)Η ένορκη δήλωση, η οποία υποστηρίζει την αίτηση, δεν αποκαλύπτει καλό λόγο για την έγκρισή της. Η ένσταση δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Στο σώμα της καταγράφεται πως «Τα γεγονότα στα οποία (αυτή) βασίζεται...φαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου». Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Δεν επεχειρήθηκε η παρουσίαση περαιτέρω μαρτυρίας και ούτε ζητήθηκε η αντεξέταση του μάρτυρος των αιτητών. Μελετήθηκαν τα επίδικα νομικά ζητήματα και εξετάσθηκε η μαρτυρία, υπό το πρίσμα και των όσων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων εισηγήθηκαν δια των αγορεύσεών τους. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα ακόλουθα:
(1)Εξ αρχής αναφέρεται πως η αίτηση θα εξετασθεί επί τη βάσει της Δ.64, η οποία καταγράφεται στο σώμα της ως μέρος της νομικής της βάσης. Η Δ.25, η οποία αφορά στην τροποποίηση δικογράφων, δεν τυγχάνει εφαρμογής στην προκείμενη περίπτωση.
(2)Ο προκριματικής φύσης λόγος ένστασης περί παρατυπίας και/ή αντικανονικότητας της αίτησης δεν είναι βάσιμος. Αντιπαραβολή των κρίσιμων νομοθετικών διατάξεων (ιδίως, Δ.48) και της αίτησης καταδεικνύει πως αυτή είναι νομότυπη και κανονική.
(3)Ως ενδιάμεση η αίτηση ημερ. 26.08.2016 βασίζεται και επί της Δ.48 και, ως εκ τούτου, διέπεται από τον αυστηρό κανόνα της ανάγκης καταγραφής, στο σώμα της, όλων των νομοθετικών διατάξεων επί των οποίων αυτή βασίζεται. Σφάλματα ή παραλείψεις εν σχέσει με την καταγεγραμμένη, στο σώμα της αίτησης, νομική της βάση, αποτελεί, δυνάμει της Δ.64, παρατυπία. Τέτοια παρατυπία δύναται, στις κατάλληλες περιπτώσεις, να θεραπευθεί. Η σχετική διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου καθώς και οι παράμετροι άσκησής της εξετάσθηκαν στην απόφαση Wunderlich κ.α. v. Παναγιώτου
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 366, 375-8, όπου αναφέρονται τα εξής: «................................. Έχει νομολογηθεί ότι σε ενδιάμεση αίτηση - όπως η παρούσα - «ο καθορισμός του νομικού βάθρου, με αναφορά στο άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και των θεσμών που το στοιχειοθετούν αποτελεί, σύμφωνα με τις διατάξεις της Δ.48 θ.1 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όρο απαράβατο για την εγκυρότητα του δικονομικού μέτρου» (βλ. Μαχλουζαρίδης v. Ιωαννίδη κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 965, 970 (απόφαση Πική, Δ., όπως ήταν τότε). .............................. Ποιες είναι τώρα οι συνέπειες της σχετικής παράλειψης; Με βάση την νομολογία μας (βλ. Μαχλουζαρίδης, πιο πάνω) η παράλειψη καθιστά άκυρη την αίτηση. Ωστόσο έχει προταθεί πως η αίτηση μπορεί να διασωθεί κατ΄εφαρμογή των προνοιών της νέας Δ.64 (βλ. τον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1995). Πράγματι σκοπός της νέας Δ.64 ήταν η κατάργηση της διάκρισης μεταξύ μη συμμόρφωσης με διαδικαστικούς θεσμούς, η οποία καθιστά τη διαδικασία άκυρη και μη συμμόρφωση η οποία απλώς καθιστά την διαδικασία παράτυπη (βλ. Supreme Court Practice 1999, σελ.10). Οποιαδήποτε μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς θεωρείται ως παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευθεί με τον τρόπο και τη διαδικασία που προβλέπεται από τη νέα Δ.64. Έτσι μετά τη θέσπιση της νέας Δ.64 παρέχεται διακριτική ευχέρεια διάσωσης στην κατάλληλη περίπτωση δικονομικών μέτρων, τα οποία πριν την τροποποίηση εθερούντο άκυρα (Βλ. Γιάννη v. Αναπληρωτή Εφόρου Μηχανοκινήτων Οχημάτων κ.α.
(1995)3 Α.Α.Δ. 334, Δημοκρατία v. Lion Ins. Agency Ltd
(1995)3 A.A.Δ. 338, 340 και Panayiotis Georghiou (Catering Ltd) κ.α. v. Δημοκρατίας
(1996)3 Α.Α.Δ. 323). Ωστόσο πρέπει να υπομνησθεί πως η εξουσία που δίδεται στο δικαστήριο από τη νέα Δ.64 είναι εξουσία για θεραπεία των παρατυπιών που αποτελούνται από παράλειψη συμμόρφωσης με τους θεσμούς. Το δικαστήριο δεν έχει εξουσία να θεραπεύσει θεμελιώδεις παραλείψεις (Βλ. The Supreme Court Practice 1999, σελ.10 όπου υποδεικνύεται επίσης «πως η πρόνοια για την ύπαρξη του ενάγοντα κατά την ημερομηνία έναρξης της διαδικασίας αποτελεί βασική νομική αρχή παρά απαίτηση των θεσμών»). Στην κρινόμενη περίπτωση πρόκειται απλώς για μη συμμόρφωση με τους θεσμούς - την Δ.48 θ.1. Δεν πρόκειται για ουσιώδη ή θεμελιώδη παράλειψη ούτε για παραβίαση βασικών νομικών αρχών. Ακολουθεί πως η σημειωθείσα παράλειψη ισοδυναμεί με παρατυπία η οποία είναι θεραπεύσιμη. Πώς όμως επιτυγχάνεται η θεραπεία και μάλιστα σε περιπτώσεις, όπως η παρούσα, όπου η άλλη πλευρά δεν έχει εγείρει θέμα ακυρότητας ή παρατυπίας; Και ποιοι είναι οι παράγοντες που ασκούν επιρροή στην άσκηση της σχετικής διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου όταν εξετάζει τα ζητήματα παρατυπίας; Το θέμα έχει τύχει αντιμετώπισης από το Αγγλικό Εφετείο στην Metroinvest Ansalt and Others v. Commercial Union
(1985)1 W.L.R. 513, 520, 521,
  1. Στην υπόθεση εκεινη έχει ερμηνευθεί η νέα αγγλική Δ.2 - αντιστοιχεί με τη δική μας νέα Δ.64 - και από τη μελέτη της απόφασης προκύπτουν τα εξής:
  2. Όπου διαπιστώνεται παρατυπία λόγω παράλειψης συμμόρφωσης με τους Θεσμούς το παράτυπο μέτρο ή έγγραφο παραμένει παράτυπο inter partes μέχρις ότου το ζήτημα εξεταστεί από το δικαστήριο δυνάμει της νέας Δ.64 θ.
  4. Επιβάλλεται η εξέταση του ζητήματος της παρατυπίας από το δικαστήριο έστω και αν τέτοιο ζήτημα δεν είχε εγερθεί από τους διάδικους.
  5. Η παραίτηση της άλλης πλευράς, με τρόπο ρητό ή εξυπακουόμενο, από το δικαίωμα που της παρέχεται λόγω της παρατυπίας αποτελεί καλό λόγο για να γίνει αποδεκτή η παρατυπία.
  6. Ένας από τους κύριους λόγους που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας δυνάμει της Δ.6 θ.2 είναι ο δυσμενής επηρεασμός (prejudice) της άλλης πλευράς λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας. Ωστόσο η νέα Δ.64 θ.2 είναι διατυπωμένη με τρόπο που να παρέχει στο δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία για να απονέμει δικαιοσύνη.
  7. Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, το δικαστήριο μπορεί να παραμερίσει πλήρως ή μερικώς τη διαδικασία στην οποία έχει σημειωθεί η παρατυπία ή - διαζευκτικά - «να εκδώσει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με τη διαδικασία γενικά όπως κρίνει πρέπον». Το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Λόρδου Δικαστή Slade - στις σελ. 522-523 - είναι διαφωτιστικό: «Where, in the course of prοceedings, the court finds that a failure of the nature referred to in ord. 2,r.1
(1)has occurred, which has not been waived by the other party either expressly or by implication, it is given by Ord. 2, r.1
(2)a choice of courses to pursue at its own discretion, whether or not an application under Ord.2, r.2 is before it. In such a situation in the exercise of its discretion under rule 1
(2), it may either adopt the more draconian course of setting aside wholly οr in part the proceedings in which the failure occurred;..alternatively, it may 'make such order..dealing with the proceedings generally as it thinks fit'. The last mentioned words are, in my opinion, manifestly wide enough to empower it to make a dispensing order waiving the relevant irregularity see, for example, Leal v. Dunlop Bio-Processes International Ltd
(1984)1 W.L.R. 874, 880F, per Stephenson L.J.» Στην προκείμενη περίπτωση, η ένσταση επί της ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 26.08.2016 ρητώς καταγράφει, ως λόγο, μεταξύ άλλων, την αντικανονικότητα της αίτησης και/ή το ελλιπές νομικό υπόβαθρό της. Συνεπώς, ορθά ενήργησαν οι αιτητές επιδιώκοντας την τροποποίηση της νομικής βάσης της ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 26.08.2016 δια της προσθήκης, νομοθετικών διατάξεων τις οποίες οι ίδιοι θεωρούν ως το θεμέλιό της. Η ορθή αυτή ενέργεια έλαβε χώραν εγκαίρως εφ΄όσον η αίτηση κατεχωρίστηκε πριν από την έναρξη της ακρόασης της ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 26.08.
  1. Περαιτέρω, παραμένει αδιαμφισβήτητος ο ισχυρισμός του μάρτυρος των αιτητών πως η επίδικη παράλειψη οφείλεται σε καλόπιστο λάθος και παραδρομή του δικηγόρου ο οποίος συνέταξε την ενδιάμεση αίτηση ημερ. 26.08.
  2. (δείτε στις παρα.3 και 4 της ένορκης δήλωσης του Γιώργου Αγγελίδη, ανωτέρω). Ας σημειωθεί πως ο μάρτυς των αιτητών δεν αντεξετάσθηκε επί των σχετικών δηλώσεών του, η δε πλευρά των καθ΄ων η αίτηση δεν παρουσίασε αντίθετη μαρτυρία. Αυτοί οι αδιαμφισβήτητοι ισχυρισμοί αποτελούν ικανοποιητική αιτιολογία για τους σκοπούς της επιδιωκόμενης θεραπείας. Υπό αυτές τις περιστάσεις, και λαμβάνοντας καθοδήγηση από τα όσα σχετικά αναφέρονται στην απόφαση Wunderlich κ.α. v. Παναγιώτου (ανωτέρω), κατ΄αρχήν κρίνεται πως δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου προς το σκοπό θεραπείας της συγκεκριμένης παρατυπίας. Ως έχουν εξελιχθεί τα γεγονότα, η θεραπεία της συγκεκριμένης παρατυπίας δεν θα θέσει σε δυσμενή θέση την πλευρά των καθ΄ων η αίτηση.
(4)Επειδή κάθε δικαστική διαδικασία ελέγχεται από το Δικαστήριο και όσον αφορά στο ενδεχόμενο αυτή να είναι καταχρηστική, κακόπιστη ή παρελκυστική, εξετάστηκαν τα όσα καταγράφονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση καθώς και το περιεχόμενο του φακέλου της διαδικασίας και δεν εντοπίζονται στοιχεία καταχρηστικής, κακόπιστης ή παρελκυστικής συμπεριφοράς εκ μέρους των αιτητών. Δεν εντοπίζονται στοιχεία από τα οποία να προκύπτει συμπεριφορά που να τείνει στην αθέμιτη εξασφάλιση χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος των αιτητών και εις βάρος του καθ΄ου η αίτηση. Υπό τις περιστάσεις, η επιλογή των αιτητών να επιδιώξουν, στο συγκεκριμένο χρόνο, την θεραπεία της παρατυπίας της ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 26.08.2016 δεν συνιστά αφ΄εαυτής μεμπτή συμπεριφορά. Κάθε διάδικος είναι ελεύθερος να κινήσει οιανδήποτε νόμιμη διαδικασία προς το σκοπό προστασίας των δικαιωμάτων του. Η εκάστοτε επιλογή του άπτεται των εσωτερικών ελατηρίων του και αυτά τα ελατήρια εκφεύγουν του δικαστικού ελέγχου (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, την απόφαση Μερκής v. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1(B) AAΔ.788, 792 και την απόφαση Πετράκη v. Κίμωνος
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1311, 1317). Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση ημερ. 01.03.2017 επιτυγχάνει και εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα για την τροποποίηση της ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 26.08.2016 ως η παρα. Α. της αίτησης ημερ.01.03.2017. Τροποποιημένη ενδιάμεση αίτηση ημερ. 26.08.2016 να καταχωριστεί εντός δέκα
(10)ημερών από την σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Το παρόν διάταγμα να συνταχθεί εντός τριάντα
(30)ημερών από σήμερα. Τυχόν τροποποιημένη ένσταση να καταχωριστεί εντός εικοσι-μίας
(21)ημερών από την καταχώριση και παράδοση της τροποποιημένης ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 26.08.2016. Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 01.03.2017 και όσα θα δημιουργηθούν συνεπεία της τροποποίησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων αρ.1 έως και 6 - αιτητών. Τα έξοδα αυτά ορίζονται καταβλητέα μετά το τέλος της διαδικασίας εκδίκασης της αγωγής. (Υπ) .............. Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.