C & A METAL DUCTS LTD ν. S & K PITTAS FURNITURE LTD, Αρ. Αγωγής: 2209/2011, 23/2/2018

C & A METAL DUCTS LTD ν. S & K PITTAS FURNITURE LTD, Αρ. Αγωγής: 2209/2011, 23/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A126 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2209/2011 Μεταξύ: C & A METAL DUCTS LTD Ενάγουσας και S & K PITTAS FURNITURE LTD Εναγόμενης 23 Φεβρουαρίου, 2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα Β. Πέτρου-Πιερίδου Για Εναγόμενη: κ. Μ. Παπαλοΐζου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή, η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον της Εναγόμενης ποσό €16.987, πλέον τόκους και έξοδα. Σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας, ασχολείται με εγκαταστάσεις συστημάτων εξαερισμού και το 2008 εγκατέστησε στο εργοστάσιο ξυλουργικών εργασιών της Εναγόμενης γενικό σύστημα απορρόφησης (αεραγωγών εξαερισμού των μηχανών του εργοστασίου) έναντι του συμφωνηθέντος ποσού των €19.

1. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι είχε συμφωνηθεί μεταξύ των μερών ότι το ποσό αυτό θα πληρωνόταν από την Εναγόμενη αφού αυτή θα λάμβανε σχετική επιχορήγηση από το Υπουργείο Εμπορείου. Αποτελεί δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας ότι εξέδωσε απόδειξη είσπραξης για το εν λόγω ποσό χωρίς να έχει πληρωθεί οτιδήποτε, γιατί η παρουσίαση απόδειξης ήταν προϋπόθεση για την καταβολή του ποσού της χορηγίας από το αρμόδιο Υπουργείο. Μετά την λήψη του ποσού της χορηγίας από την Εναγόμενη, η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι κάλεσε αυτήν πολλές φορές να εξοφλήσει την οφειλή της όμως η Εναγόμενη κατέβαλε μόνο ποσό €3.000 έναντι αυτής. Η Εναγόμενη αξιώνει το υπόλοιπο μέσω της παρούσας αγωγής. Στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της, η Εναγόμενη ισχυρίζεται με τη σειρά της ότι ολόκληρο το ποσό των €19.987 έχει εξοφληθεί «σε μετρητά κατά διαστήματα από της ημέρας της παραγγελίας το 2008 μέχρι τον Απρίλιο 2009» και για την πληρωμή είχε εκδοθεί από την Ενάγουσα απόδειξη είσπραξης. Ισχυρίζεται ότι, μετά την εγκατάσταση του συστήματος, ο ιδιοκτήτης της Ενάγουσας εταιρείας εισήλθε στο εργοστάσιο χωρίς άδεια και αφαίρεσε μέρος των εξαρτημάτων του συστήματος απορρόφησης, τα οποία επέστρεψε μετά από παρέμβαση της αστυνομίας. Για την επανατοποθέτηση τους, η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι υπέστη έξοδα €220, τα οποία ανταπαιτεί. Η Εναγόμενη ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι ιδιοκτήτες των δύο εταιρειών ήταν φίλοι και ο ιδιοκτήτης της Ενάγουσας αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες γιατί θα αρραβώνιαζε την θυγατέρα του. Περί τον Οκτώβριο 2010, θέλοντας να βοηθήσει το φίλο του, ο ιδιοκτήτης της Εναγόμενης συμφώνησε να εγκαταστήσει η Εναγόμενη εταιρεία φουγάρο εξαερισμού για το θάλαμο μπογιατίσματος του εργοστασίου της, έναντι του ποσού των €3.000, το οποίο η Εναγόμενη κατέβαλε. Η δικογραφημένη θέση της Εναγόμενης είναι ότι παρά την πληρωμή του ποσού των €3.000, η Ενάγουσα δεν εγκατέστησε το φουγάρο και για το λόγο αυτό η Εναγόμενη αξιώνει την επιστροφή του ποσού αυτού ανταπαιτητικά. Στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, η Ενάγουσα, μεταξύ άλλων, αρνείται τα πιο πάνω και ισχυρίζεται ότι ουδέποτε ανέλαβε να εγκαταστήσει φουγάρο εξαερισμού έναντι €3.
2. Ισχυρίζεται ότι η μόνη οφειλή που υπάρχει είναι για το ποσό που η ίδια αξιώνει, προσθέτοντας ότι η Εναγόμενη έλαβε το ποσό της επιχορήγησης από το Υπουργείο Εμπορίου τον Νοέμβριο 2009 και πλήρωσε, έναντι της οφειλής της, ποσό €3.000 περί τον Οκτώβριο
3. Παραδέχεται την αφαίρεση των εξαρτημάτων από το σύστημα απορρόφησης και την επιστροφή τους με τη μεσολάβηση της αστυνομίας. Η αγωγή και η ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. Για την πλευρά της Ενάγουσας έδωσε μαρτυρία ο διευθυντής της κ. Αργύρης Αργυρού (ΜΕ1) και για την Εναγόμενη έδωσε μαρτυρία ο διευθυντής της κ. Σταύρος Πίττα (ΜΥ1). Κάποια γεγονότα που αφορούν την υπόθεση, στα οποία αναφέρομαι κατωτέρω, κατέστησαν παραδεκτά. Το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας και δεν κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ με λεπτομέρεια στα όσα ανέφερε ο κάθε μάρτυρας. Για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου, παραθέτω μόνο κατωτέρω μια σύνοψη των κύριων σημείων της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε κατά την ακρόαση. Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε ο ΜΕ1, είναι εκ των μετόχων και διευθυντών της Ενάγουσας εταιρείας και διατηρούσε μακροχρόνια στενή φιλική σχέση με τον κ. Σταύρο Πίττα (ΜΥ2) ο οποίος είναι μέτοχος και διευθυντής της Εναγόμενης εταιρείας. Περί το 2008, συμφώνησε προφορικά με τον ΜΥ1 όπως η Ενάγουσα προμηθεύσει την Εναγόμενη και εγκαταστήσει στο εργοστάσιο της γενικό σύστημα απορρόφησης έναντι του συμφωνηθέντος ποσού των €19.987, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Συμφωνήθηκε ότι το ποσό αυτό θα ήταν πληρωτέο αφού η Εναγόμενη λάβει σχετική επιχορήγηση από το Υπουργείο Εμπορείου. Συνέχισε λέγοντας ότι η Ενάγουσα προμήθευσε και εγκατέστησε το σύστημα απορρόφησης και εξέδωσε το σχετικό τιμολόγιο ημερομηνίας 9.4.2009 για ποσό €19.987, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. (Τεκμήριο 2). Συνεχίζει λέγοντας ο ΜΥ1 του ανέφερε ότι για να λάβει η Εναγόμενη το ποσό της χορηγίας έπρεπε να παρουσιάσει στην αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου απόδειξη πληρωμής του ποσού. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι, για το λόγο αυτό και μετά από παράκληση του ΜΥ1, η Ενάγουσα εξέδωσε απόδειξη είσπραξης ημερομηνίας 13.4.2009 για το ποσό του τιμολογίου (Τεκμήριο 3). Αυτό έγινε χωρίς να έχει λάβει οποιοδήποτε ποσό η Ενάγουσα από την Εναγόμενη έναντι του οφειλόμενου. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, ερωτούσε τακτικά τον ΜΥ1 εάν η Εναγόμενη έλαβε την επιχορήγηση από το Υπουργείο ώστε να πληρώσει την Ενάγουσα όμως μέχρι τον Οκτώβριο 2010, η απάντηση που λάμβανε ήταν αρνητική. Λόγω του μεγάλου χρονικού διαστήματος που παρήλθε, αποφάσισε τελικά να αποταθεί ο ίδιος στο Υπουργείο και έμαθε ότι το ποσό της επιχορήγηση είχε πληρωθεί στην Εναγόμενη από τον Νοέμβριο
4. Σημειώνω ότι η πληρωμή του ποσού της επιχορήγησης από το Υπουργείο προς την Εναγόμενη εταιρεία περί τον Νοέμβριο 2009, κατέστη παραδεκτό γεγονός. Διαμαρτυρήθηκε έντονα στον ΜΥ1 και, λίγες μέρες αργότερα, αυτός του πλήρωσε με επιταγή ποσό €3.000 έναντι της οφειλής. Αυτό είναι, σύμφωνα με τον ΜΕ1, το μοναδικό ποσό που πληρώθηκε από την Εναγόμενη. Παραμένει οφειλόμενο το ποσό των €16.987, το οποίο η Ενάγουσα αξιώνει μέσω της παρούσας αγωγής. Περαιτέρω, σε σχέση με την ανταπαίτηση, ο ΜΕ1 αρνείται ότι αντιμετώπιζε οποιεσδήποτε οικονομικές δυσκολίες τον Οκτώβριο 2010 επειδή θα αρραβώνιαζε τη θυγατέρα του. Αρνείται επίσης ότι ζήτησε οικονομική βοήθεια από τον ΜΥ1 και ότι αυτός για να τον βοηθήσει οικονομικά, συμφώνησε για εγκατάσταση φουγάρου εξαερισμού στο θάλαμο μπογιατίσματος του εργοστασίου έναντι €3.
5. Προσθέτει ότι η θυγατέρα του αρραβωνιάστηκε τον Ιανουάριο 2011 και τον Οκτώβριο 2010 δεν γνώριζε κανένας ότι επρόκειτο να της γίνει πρόταση γάμου, ότι είναι μέτοχος εξ ημισίας με άλλο πρόσωπο στην Ενάγουσα εταιρεία (Τεκμήριο 4), ότι η πληρωμή €3.000 στην Ενάγουσα εταιρεία με κανένα τρόπο δεν θα βοηθούσε προσωπικά τον ίδιο, καθώς και ότι το εργοστάσιο της Εναγόμενης - που ο ίδιος επισκεπτόταν τακτικά - δεν διαθέτει θάλαμο μπογιατίσματος. Επέμενε ότι το ποσό των €3.000 είχε πληρωθεί έναντι της οφειλής της Εναγόμενης για το σύστημα απορρόφησης, μετά από έντονες διαμαρτυρίες του ιδίου προς τον ΜΥ
6. Σε σχέση με την ανταπαίτηση αναφέρει περαιτέρω ότι, ένεκα της αγανάκτησης που αισθανόταν, περί τον Νοέμβριο 2010 μετέβηκε στο εργοστάσιο της Εναγόμενης και αφαίρεσε κάποια αντικείμενα από το σύστημα απορρόφησης τα οποία επέστρεψε μετά από υπόδειξη της αστυνομίας. Προσθέτει ότι η Εναγόμενη δεν υπέστη καμία ζημιά από την ενέργεια του αυτή. Σημειώνω ότι η αφαίρεση διάφορων αντικειμένων του συστήματος απορρόφησης από τον ΜΕ1 περί τον Νοέμβριο 2010, κατέστη παραδεκτό γεγονός. Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΕ1, αναφερόμενος στην προσωπική του σχέση με τον ΜΥ1, την περιέγραψε ως πολύ στενή φιλική σχέση, ειδικότερα κατά την περίοδο που ο ίδιος αντιμετώπιζε συζυγικά προβλήματα. Επί των επίδικων γεγονότων, ανέφερε ότι πριν την εγκατάσταση του συστήματος απορρόφησης, είχε ετοιμαστεί σχετική προσφορά ημερομηνίας 14.4.2009 (Τεκμήριο 5). Ανέφερε ότι έδωσε την προσφορά στον ΜΥ1 για να την υποβάλει στο αρμόδιο Υπουργείο για να δει αν, προκαταρτικά, θα εγκρινόταν η καταβολή του ποσού της χορηγίας. Ο ΜΕ1 δεν μπορούσε να τοποθετήσει χρονικά πότε ολοκληρώθηκαν οι εργασίες εγκατάστασης του συστήματος απορρόφησης αλλά ανέφερε ότι αυτό προηγήθηκε της έκδοσης του τιμολογίου Τεκμήριο
7. Πρόσθεσε ότι λίγες μέρες μετά την έκδοση του τιμολογίου, ο ΜΥ1 τον παρακάλεσε να εκδώσει και απόδειξη είσπραξης γιατί η υποβολή της στο Υπουργείο ήταν προαπαιτούμενο για την πληρωμή της επιχορήγησης. Ο ίδιος συμφώνησε και εξέδωσε την απόδειξη είσπραξης Τεκμήριο 3.. Αναφορικά με το ποσό των €3.000, ο ΜΕ1, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ανέφερε ότι αφού έμαθε ότι είχε γίνει η πληρωμή του ποσού της επιχορήγησης από το Υπουργείο προς την Εναγόμενη, πήγε στο εργοστάσιο και συνάντησε τον ΜΥ1 με τον οποίο διαπληκτίστηκε. Τότε, συνέχισε, ο ΜΕ1 του έδωσε την επιταγή για τις €3.000 και του υποσχόταν ότι η Εναγόμενη θα εξοφλούσε άμεσα και το υπόλοιπο, κάτι που δεν έγινε. Το ποσό αυτό, επέμενε, ήταν το μοναδικό ποσό που είσπραξε η Ενάγουσα έναντι της οφειλής για το σύστημα απορρόφησης. Του τέθηκε κατά την αντεξέταση ότι ολόκληρο το ποσό που αφορούσε το σύστημα απορρόφησης είχε πληρωθεί από τον ΜΥ1, εκ μέρους της Εναγόμενης, σε μετρητά σε διάφορους χρόνους και ότι υπήρξε πλήρης εξόφληση όταν εκδόθηκε η απόδειξη είσπραξης Τεκμήριο
8. Ο ΜΕ1 αρνήθηκε επιμένοντας στη δική του εκδοχή. Του τέθηκε περαιτέρω ότι ο ΜΥ1 τηρούσε χειρόγραφη κατάσταση με τις πληρωμές στις οποίες προέβαινε αλλά μετά την εξόφληση κατέστρεψε τη χειρόγραφη αυτή σημείωση θεωρώντας ότι πλέον δεν την χρειαζόταν. Ο ΜΕ1 επέμεινε ότι μέχρι την έκδοση της απόδειξης, Τεκμήριο 3, η Ενάγουσα εταιρεία δεν είχε λάβει κανένα ποσό. Σε σχέση με την ανταπαίτηση, τέθηκε στο μάρτυρα ότι παρά την πληρωμή ποσού €3.000 στην Ενάγουσα για εγκατάσταση φουγάρου εξαερισμού στο δωμάτιο μπογιατίσματος του εργοστασίου της Εναγόμενης, αυτή ποτέ δεν το εγκατέστησε. Ο ΜΕ1 αρνήθηκε ότι έγινε οποιαδήποτε συμφωνία ή συζήτηση για φουγάρο εξαερισμού, αναφέροντας ότι δεν υπήρχε δωμάτιο μπογιατίσματος στο εργοστάσιο και ότι τα μπογιατίσματα γίνονταν σε μια γωνιά του εργοστασίου. Του τέθηκε ότι το ποσό των €3.000 το είχε λάβει προσωπικά μετά που παρακάλεσε τον ΜΥ1 να τον βοηθήσει γιατί αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα. Ο ΜΕ1 αρνήθηκε.. Πρόσθεσε ότι δεν αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, ότι η Ενάγουσα εταιρεία πραγματοποιούσε τότε τζίρο περί τις €80.000 μηνιαίως και ότι αν χρειαζόταν οικονομική βοήθεια θα είχε αποταθεί στον συνέταιρο του. Σε σχετικές δε ερωτήσεις της αντεξέτασης, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι αφού έμαθε για την πληρωμή της επιχορήγησης στην Εναγόμενη και αφού οι υποσχέσεις που του έδινε ο ΜΥ1 για εξόφληση δεν τηρήθηκαν, μετέβη στο εργοστάσιο και αφαίρεσε εξαρτήματα από το σύστημα απορρόφησης. Πρόσθεσε ότι παρέδωσε τα εξαρτήματα αυτά μετά από υποδείξεις της αστυνομίας, χωρίς να τα επανεγκαταστήσει. Ανέφερε ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει εάν η Εναγόμενη πλήρωσε €150 σε ηλεκτρολόγο και €50 για fork lift για να τοποθετήσει εκ νέου τα αφαιρεθέντα εξαρτήματα. Μετά το πέρας της μαρτυρίας του ΜΕ1, για την πλευρά της Εναγόμενης, έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο ο κ. Σταύρος Πίττας, μέτοχος και διευθυντής της εταιρείας (ΜΥ1). Κατά τη μαρτυρία του αναφέρθηκε στη μακροχρόνια στενή φιλική σχέση που τον συνέδεε με τον ΜΕ
9. Σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι περί τις 29.9.2008 συμφώνησε με τον ΜΕ1 την εγκατάσταση από την Ενάγουσα εταιρεία ενός συστήματος απορρόφησης στο εργοστάσιο της Εναγόμενης έναντι του ποσού των €19.987, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Πρόσθεσε ότι η συμφωνία αυτή και το αντίτιμο καταγράφηκαν σε δελτίο παραγγελίας που εκδόθηκε από την Ενάγουσα καθώς και ότι η εγκατάσταση του συστήματος αποπερατώθηκε στις 9.4.2009 οπόταν και εκδόθηκε από την Ενάγουσα το τιμολόγιο, Τεκμήριο
10. Ο ΜΥ1 ανέφερε επίσης ότι «από την ημέρα που έγινε η παραγγελία και σταδιακά με την εγκατάσταση του συστήματος πλήρωνα προσωπικά τον [ΜΕ1] διάφορα προσωπικά μου ποσά (μετρητά) δια την παραγγελία που συνάψαμε για λογαριασμό των εταιρειών μας και τα σημείωνα πρόχειρα διότι υπήρχε εμπιστοσύνη μεταξύ μας». Συνέχισε λέγοντας ότι με την εξόφληση ολόκληρου του οφειλόμενου ποσού η Ενάγουσα εταιρεία εξέδωσε απόδειξη (Τεκμήριο 3) «και τότε αφού το όλο θέμα είχε τελειώσει δεν υπήρχε απολύτως κανένας λόγος να κρατώ την πρόχειρη σημείωση μου και την κατέστρεψα». Στη συνέχεια ανέφερε ότι περί τον Οκτώβριο 2010 ο ΜΕ1 τον επισκέφθηκε και του ανέφερε ότι θα αρραβώνιαζε την κόρη του και του ζήτησε το ποσό των €3.000 σε δανεικά γιατί αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες. Αυτός του απάντησε ότι δεν μπορούσε να του τα δανείσει γιατί και ο ίδιος αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα όμως του εισηγήθηκε να εγκαταστήσει στο εργοστάσιο της Εναγόμενης εταιρείας σύστημα απορρόφησης στο θάλαμο μπογιατίσματος έναντι του ποσού των €3.000 και ο ΜΕ1 συμφώνησε. Ο ΜΕ1 του ζήτησε όμως να προπληρώσει το ποσό αυτό και έτσι έγινε. Η Εναγόμενη εταιρεία πλήρωσε το ποσό με επιταγή ημερομηνίας 29.10.2012 (Τεκμήριο 6). Ακολούθως, σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε ο ΜΥ1, παρά τις υποσχέσεις του ΜΕ1 και παραινέσεις του ΜΥ1, η Ενάγουσα δεν εγκατάστησε το σύστημα απορρόφησης και δεν επέστρεψε το ποσό των €3.000 που είχε εισπράξει. Είπε ότι όταν ρωτούσε τον ΜΕ1 σχετικά «μου έλεγε αορίστως ότι του όφειλα και άλλα λεφτά χωρίς να μου εξηγά τι εννοούσε και με απέφευγε». Προσθέτει ότι λίγους μήνες προηγουμένως ο ΜΕ1 είναι αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τη σύζυγο του και είχε επιστρέψει στη συζυγική κατοικία με αποτέλεσμα οι επαφές τους να αραιώσουν. Περί τον Νοέμβριο 2010, σύμφωνα με τον ΜΥ1, ο ΜΕ1 εισήλθε χωρίς τη συγκατάθεση του στο εργοστάσιο της Εναγόμενης και αφαίρεσε εξαρτήματα από το σύστημα εξαερισμού που είχε τοποθετηθεί το
11. Μετά από καταγγελία στην αστυνομία, ο ΜΕ1 επέστρεψε τελικά τα εξαρτήματα. Για την επανεγκατάσταση τους, ο ΜΥ1 αναφέρει ότι αναγκάστηκε να προσλάβει ηλεκτρολόγο τον οποίο πλήρωσε €150 καθώς και €70 για fork lift. Κατά την αντεξέταση του ΜΥ1, αυτός ανέφερε ότι είχε συμφωνήσει προφορικά με τον ΜΕ1 ότι το ποσό των €19.987 θα πληρωνόταν με την παράδοση του συστήματος εξαερισμού. Υποστήριξε ότι το ποσό της επιχορήγησης που θα λάμβανε η Εναγόμενη ήταν μόνο €5.000 και η Εναγόμενη δεν είχε ανάγκη το ποσό αυτό για να καλύψει το κόστος εγκατάστασης του συστήματος απορρόφησης. Συμφώνησε ότι η προσφορά που του είχε δοθεί από την Ενάγουσα στις 14.4.2008 για την εγκατάσταση του συστήματος απορρόφησης (Τεκμήριο 5), είχε υποβληθεί στο Υπουργείο Εμπορίου το οποίο, στη βάση αυτής, προ-ενέκρινε την καταβολή της επιχορήγησης. Ακολούθως ανέφερε ότι μετά την προέγκριση αυτή η Εναγόμενη προχώρησε στην ανάθεση της εργασίας στην Ενάγουσα, κάτι που ο ίδιος τοποθέτησε χρονικά στις 29.9.
12. Ερωτήθηκε ακολούθως γιατί από τις 14.4.2008 που δόθηκε η προσφορά στην Εναγόμενη, αυτή ανέμενε μέχρι τις 29.9.2008 για να δώσει οδηγίες στην Ενάγουσα να προχωρήσει. Απάντησε «τότε αποφασίσαμε». Του τέθηκε ότι ο μόνος λόγος για την καθυστέρηση ήταν γιατί η Εναγόμενη ανέμενε την απάντηση του Υπουργείου για την επιχορήγηση. Ο ΜΥ1 απάντησε «Και έτσι να έγινε ήταν προέγκριση. Δεν διαφωνώ». Αντεξετάστηκε σε σχέση με τις αναφορές του περί εξόφλησης του ποσού των €19.987 και ερωτήθηκε πότε προέβη σε πληρωμές. Απάντησε ότι με τον ΜΕ1 συναντιόνταν σχεδόν κάθε βράδυ και «κάθε 2-3 μέρες του έδινα μετρητά. Τα σημείωνα τα ποσά που του έδινα και ήταν σε γνώση του» και πρόσθεσε ότι εξόφλησε όλο το ποσό σε διάστημα περίπου επτά μηνών. Πρόσθεσε ότι δεν λάμβανε αποδείξεις για τα ποσά που έδινε γιατί υπήρχε μεταξύ τους σχέση εμπιστοσύνης και πήρε μόνο την εξοφλητική απόδειξη στο τέλος (Τεκμήριο 3). Αρνήθηκε ότι η απόδειξη, Τεκμήριο 3, εκδόθηκε χωρίς να έχει πληρωθεί οποιοδήποτε ποσό. Συμφώνησε όμως ότι για να καταβληθεί το ποσό της επιχορήγησης ήταν αναγκαία προϋπόθεση η Εναγόμενη να παρουσιάσει στο Υπουργείο απόδειξη πληρωμής. Αντεξετάστηκε από τη συνήγορο της Ενάγουσας σε σχέση με τις αξιώσεις που εγείρει ανταπαιτητικά η Εναγόμενη. Ερωτήθηκε πως είχε αντιληφθεί ότι ο ΜΕ1 ήταν το πρόσωπο που είχε αφαιρέσει από το εργοστάσιο της Εναγόμενης εξαρτήματα από το σύστημα εξαερισμού. Απάντησε «με ρώτησε η αστυνομία εάν έχω κάποιον υπόψη μου. Τους λέω ότι πιο πιθανός που σκέφτομαι να τα πήρε αυτός διότι υπήρχε το. Το θέμα ότι μετά που επέστρεψε στο σπίτι του, άλλαξαν οι σχέσεις μας, δεν είχαμε τις σχέσεις που είχαμε προηγουμένως και απλώς τους ανάφερα το όνομα, τον πήραν τηλέφωνο και παραδέχτηκε.» Η θέση του αυτή αμφισβητήθηκε και ερωτήθηκε πως γίνεται να «χάλασαν οι σχέσεις σας» με το να «επανέλθουν οι σχέσεις του με τη γυναίκα του», πως αυτό είναι δυνατό αυτό να αποτέλεσε την αιτία για την αφαίρεση των εξαρτημάτων αλλά και πως αυτό αποτέλεσε ικανό λόγο ώστε να υποψιαστεί τον φίλο του και να δώσει το όνομα του στην αστυνομία. Στις ερωτήσεις αυτές απάντησε ότι ο ίδιος όταν έγινε το περιστατικό απουσίαζε στο εξωτερικό και ο γιός του ήταν αυτός που του είχε αναφέρει ότι ο δράστης ήταν ο ΜΕ
13. Και αυτή του η απάντησε αμφισβητήθηκε και ο ΜΥ1 συνέχισε λέγοντας ότι ο γιός του δεν γνώριζε προσωπικά τον ΜΕ1 «αλλά ήξερε ότι είχαμε φιλίες και βγαίναμε έξω, είμαστε φίλοι, το ήξερε ότι αυτός έκανε τη δουλειά». Όταν η συνήγορος της Ενάγουσας επέμενε να αμφισβητεί την αλήθεια αυτής της θέσης, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι «ήταν ο μόνος που είχε κάποιο λόγο να το βγάλει, δεν τον κατηγόρησα. το τι συμφέρον είχε, το πώς τον υποπτεύτηκα; Τον υποπτεύτηκα διότι άλλαξε η στάση του εντελώς απέναντι μου. Από την ημέρα που του έδωσα τα λεφτά [τις €19.987] και επέστρεψε στο σπίτι του άλλαξε η στάση του». Του τέθηκε ξανά ότι δεν είναι λογικό να προέβη σε τέτοια ενέργεια ο ΜΕ1, μετά από τόσο χρόνο αφότου η Ενάγουσα είχε εξοφληθεί και αφού είχε λάβει ο ΜΕ1 επιπλέον €3.000, μόνο διότι αποκαταστάθηκαν οι σχέσεις του με τη σύζυγο του. Ο ΜΥ2 απάντησε «Ρωτήστε τον ίδιο, είχε προσωπικούς λόγους, εν ηξέρω». Αμφισβητήθηκαν επίσης τα όσα ανέφερε στην κυρίως εξέταση του για το ποσό των €3.000 που η Εναγόμενη ανταπαιτεί. Του τέθηκε ότι δεν είναι λογικό να θεωρεί ότι είχε δανείσει στον ΜΕ1 €3.000 με τον τρόπο που ισχυρίστηκε. Ειδικότερα του τέθηκε ότι με τη συμφωνία για εγκατάσταση φουγάρου εξαερισμού, η Ενάγουσα εταιρεία και όχι ο ΜΕ1 θα λάμβανε τα χρήματα και επιπλέον θα επωμιζόταν και κόστος για να εγκαταστήσει το φουγάρο. Ο ΜΥ1 απάντησε ότι «η συμφωνία ήταν προσωπική, να μου κάνει αυτή τη δουλειά προς το ποσό των €3.
14. Λοιπόν στον Αργύρη Αργυρού. Δεν έγινε επίσημα από την εταιρεία μου στην εταιρεία του». Του τέθηκε ότι σύμφωνα με την δικογραφημένη θέση της Εναγόμενης το ποσό αυτό είχε πληρωθεί στην Ενάγουσα εταιρεία και όχι προσωπικά στον ΜΕ
15. Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι δικαιούχος της επιταγής ήταν ο ΜΕ1 και πρόσθεσε «δεν είναι στην εταιρεία που βγήκε η επιταγή. Αυτή η επιταγή μπορούσε και εάν ήθελε δεν ξέρω τι την έκαμε, να πάρει τα λεφτά να τα βάλει στην τσέπη του και να πάει στο Κάιρο, ξέρω εγώ τι θα έκανε τα λεφτά;» Ακολούθως, και όταν η συνήγορος της Ενάγουσας επέμενε και ρώτησε πόσα χρήματα από τις €3.000 θα παρέμεναν ως κέρδος μετά την εκτέλεση της εργασίας από την Ενάγουσα, ο ΜΥ1 απάντησε «τα έξοδα μπορούσε να ήταν τα €1.000 και να του μείνουν τα €2.000, μπορούσε να ήταν €1.500 και να του μείνουν €1.500» Ερωτήθηκε γιατί δεν ζήτησε προσφορά από την Ενάγουσα για την συγκεκριμένη εργασία όπως έκανε για την εγκατάσταση του συστήματος απορρόφησης και απάντησε ότι ο ΜΕ1 του είχε αναφέρει ότι ήταν κάτι απλό και ότι σε 2-3 μέρες θα είχε διεκπεραιωθεί. Συνέχισε, «προσπάθησα να επικοινωνήσω μαζί του, επικοινώνησα μαζί του και του είπα να μου παραδώσει το σύστημα όπως συμφωνήσαμε, αυτός μου έλεγε. μου έλεγε άλλα, διάφορα, καμία σχέση» και παρέπεμψε στη γραπτή του δήλωση όπου αναφέρει ότι ο ΜΕ1 του έλεγε αόριστα ότι του οφείλει και άλλα ποσά. Ερωτήθηκε γιατί δεν ρώτησε τον ΜΕ1 ποιες ήταν οι ισχυριζόμενες άλλες οφειλές. Απάντησε ότι ο ΜΕ1 του έλεγε «Χρωστάς μου. Εγώ περίμενα, μετά μου έκανε την κλεψιά στο μαγαζί και εγώ ενώ περίμενα να συνετιστεί ή να μου επιστρέψει τα λεφτά μου ή να 'ρτει να μου κάνει τη δουλειά, αυτός κινήθηκε νομικά εναντίον μου». Η συνήγορος της Ενάγουσας επέμενε να ζητά ποια δικαιολογία έδινε ο ΜΕ1 για την άρνηση του να εκτελέσει την εργασία και να επιστρέψει τις €3.000 και για τις αναφορές του σε άλλες οφειλές. Ο ΜΥ1 κατέληξε τελικά ότι «Για δικά του συμφέροντα, ξέρω εγώ; Ρωτάτε με γιατί έγινε έτσι; Είχα τζιαι εγώ την απορία» και συνέχισε «δεν μπορώ να ξέρω τι άλλαξε την στάση του. Εγώ αυτό που ξέρω από τον καιρό που επέστρεψε στο σπίτι του, και είναι φυσιολογικό δεν το κατακρίνω το γεγονός αυτό. Σαν γεγονός αυτό που κατακρίνω είναι ότι άλλαξε η στάση του προς εμένα σε όλα και δεν υπήρχε η φιλία που είχαμε πριν αυτά όλα, οπότε όταν του δίνω εγώ τα λεφτά και την επόμενη μέρα δεν επικοινωνεί ούτε τίποτε, μετά από δύο - τρεις μέρες τον παίρνω τηλέφωνο ζητώ του να έρθει να το εγκαταστήσει ή να μου επιστρέψει τα λεφτά και απέφευγε να μου δώσει μια σαφή απάντηση και τα λοιπά και μετά από ξανά επικοινωνία και ξανά επικοινωνία μου έλεγε ότι του χρωστούσα και λεφτά από πάνω. πήγε καμία δεκαρκά ημέρες αυτό το πράγμα» Μετά το πέρας της μαρτυρίας, οι συνήγοροι της κάθε πλευράς ανέπτυξαν τα επιχειρήματα και τις θέσεις τους σε γραπτές αγορεύσεις τις οποίες έχω μελετήσει. Προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Κατά την ακροαματική διαδικασία, παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Εξέτασα τη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα αλλά και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους[1]. Έχω κατά νου ότι δεν πρέπει να απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Όπως επιτάσσει η νομολογία, η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα είναι ατομική και γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητά της και την πειστικότητά της, όμως τα όσα αναφέρει κάθε μάρτυρας πρέπει να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των υπόλοιπων μαρτύρων και το περιεχόμενο των όποιων τεκμηρίων για να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών[2]. Όλα αυτά βέβαια σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα όπως προκύπτουν από τη δικογραφία. Ξεκινώντας από τον ΜΕ1, σημειώνω ότι δημιούργησε θετική εντύπωση κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του. Κατέθεσε με τρόπο πειστικό, σταθερό και άμεσο. Δεν δίσταζε καθόλου στις απαντήσεις του, το περιεχόμενο της μαρτυρίας του είχε λογική, συνοχή και ειρμό. Κατά την αντεξέταση, η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε. Αντίθετα, συνέχισε να απαντά με την ίδια φυσικότητα και σταθερότητα και δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Ο τρόπος που αντεπεξήλθε κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης, ενίσχυσε την αρχική μου εκτίμηση ότι κατέθετε την αλήθεια αναφορικά με τα γεγονότα. Αναλογιζόμενη τη συνολική εικόνα της μαρτυρίας του, θεωρώ ότι ήταν μαρτυρία αξιόπιστη και αληθινή και την αποδέχομαι ως τέτοια. Στρέφομαι στον ΜΥ1, ο οποίος δημιούργησε αντίθετη εντύπωση. Αναγνωρίζω ότι η διαδικασία ένορκης μαρτυρίας στο Δικαστήριο είναι δυσάρεστη για πολλούς μάρτυρες και ότι μπορεί να προκαλέσει άγχος που ο κάθε άνθρωπος εκφράζει και εκδηλώνει με διαφορετικό τρόπο. Όμως η όλη στάση του ΜΥ1 στο εδώλιο του μάρτυρα παρέπεμπε σε πρόσωπο το οποίο δίσταζε στις απαντήσεις του γιατί δεν έλεγε την αλήθεια. Υπήρχαν μεγάλες παύσεις πριν τις απαντήσεις του σε θέματα απλά, που εάν κατέθετε την αλήθεια θεωρώ ότι θα μπορούσε να θυμηθεί χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Σε διάφορα σημεία προσπαθούσε να συμβουλευτεί τη γραπτή του δήλωση, δίνοντας την εντύπωση ότι προσπαθούσε να εντοπίσει στο κείμενο τις απαντήσεις που έπρεπε να ήταν σε θέση να γνωρίζει. Η αξιοπιστία του πλήγηκε περισσότερο κατά την διάρκεια της αντεξέτασης, αφού κόμπαζε στις απαντήσεις του και το περιεχόμενο των απαντήσεων που έδινε δεν ήταν πειστικό. Σε σημαντικά σημεία της αντεξέτασης, οι απαντήσεις που έδινε ήταν αντιφατικές και η εκδοχή του σε σχέση με τα γεγονότα μεταβαλλόταν. Ενδεικτικά σημειώνω ότι στην αρχή της αντεξέτασης του επέμενε ότι η επιχορήγηση που θα λάμβανε η Εναγόμενη από το Υπουργείο Εμπορίου, δεν είχε καμία σχέση με την απόφαση της να εγκαταστήσει το σύστημα απορρόφησης από την Ενάγουσα. Λίγο αργότερα όμως, και όταν πιέστηκε από τη συνήγορο της Ενάγουσας, ανέφερε ότι η Εναγόμενη αποφάσισε να αναθέσει στην Ενάγουσα την εγκατάσταση του συστήματος εξαερισμού μόνο αφού υπέβαλε στο Υπουργείο την προσφορά της Ενάγουσας για την εγκατάσταση του (Τεκμήριο 5) και αφού εξασφάλισε την προέγκριση του Υπουργείου για την καταβολή του ποσού της επιχορήγησης. Οι αναφορές του περί εξόφλησης του ποσού των €19.987 σε μετρητά ήταν αόριστες και γενικές. Ανέμενα ότι ένα πρόσωπο το οποίο, όπως ισχυρίστηκε, πλήρωσε προσωπικά οφειλή της εταιρείας του, συνολικού ύψους περί τις €20.000 θα μπορούσε να θυμηθεί πιο συγκεκριμένα, εάν όχι όλες τότε κάποιες ημερομηνίες στις οποίες προέβη σε πληρωμές και τα ποσά που αυτές αφορούσαν. Σε σχέση με το ποσό των €3.000 που η Εναγόμενη ανταπαιτεί, τα όσα ανέφερε θεωρώ ότι ήταν ανακόλουθα και δεν έπεισαν καθόλου. Στερείται κάθε λογικής η εκδοχή του ότι συμφώνησε να εγκαταστήσει η Ενάγουσα φουγάρο απορρόφησης για το ποσό αυτό επειδή ήθελε να δανείσει αντίστοιχο ποσό στον ΜΕ1 προσωπικά. Επίσης στερούνται λογικής οι δικαιολογίες που προέβαλε στην προσπάθεια του να εξηγήσει τον ισχυρισμό του ότι ο στενός του φίλος ΜΕ1 αποφάσισε να κατακρατήσει τις €3.000 και ταυτόχρονα να τον κατηγορεί, γενικά και αόριστα, ότι οφείλει και άλλα ποσά. Το ίδιο ισχύει και για την προσπάθεια του να εξηγήσει για πιο λόγο ο ΜΕ1 αποφάσισε, πολλούς μήνες μετά την εγκατάσταση του συστήματος απορρόφησης και εξόφλησης της Ενάγουσας, να αφαιρέσει εξαρτήματα από αυτό. Επί του ίδιου θέματος, σημειώνω ότι όταν του ζητήθηκε να εξηγήσει τι τον οδήγησε να υποψιαστεί τον ΜΕ1 ως το πρόσωπο το οποίο είχε αφαιρέσει τα εξαρτήματα από το σύστημα εξαερισμού του εργοστασίου, τα όσα προέβαλε δεν έπεισαν καθόλου για την αλήθεια τους. Πέραν τούτου, ο τρόπος με τον οποίο αντέδρασε στη συγκεκριμένη σειρά ερωτήσεων κάθε άλλο παρά έδειχνε μάρτυρα ο οποίος κατέθετε την αλήθεια. Καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του ο ΜΥ1 ήταν διστακτικός, νευρικός και χρειαζόταν μεγάλες παύσεις στην διάρκεια των οποίων προσπαθούσε να σκεφτεί απαντήσεις που αν ήταν αληθινές δεν είχε λόγο να μην μπορεί να δώσει άμεσα. Η γενική εικόνα ήταν ενός προσώπου που δεν έλεγε την αλήθεια για τα όσα ερωτείτο και προσπαθούσε ανεπιτυχώς να κατασκευάσει μαρτυρία για να απαντήσει με τρόπο που να συνάδει με την εκδοχή του. Όλα αυτά όμως οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας αλλά η μαρτυρία του ήταν επίπλαστη και κατασκευασμένη εκ των υστέρων. Κρίνω ότι δεν είναι μάρτυρας αξιόπιστος και δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του για να καταλήξω σε ευρήματα αναφορικά με τα γεγονότα. Στη βάση της αξιολόγησης της μαρτυρίας, καταλήγω ότι τα πραγματικά και ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης είναι ως η καταγραφείσα πιο πάνω εκδοχή του ΜΕ1 και, για αποφυγή επανάληψης, αποτελεί και τα ευρήματα του Δικαστηρίου επί των πραγματικών γεγονότων. Τα γεγονότα καταδεικνύουν ότι είχε καταρτιστεί σύμβαση, με ελεύθερη συναίνεση, μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης, για νόμιμη αντιπαροχή και σκοπό[3]. Ειδικότερα, η Ενάγουσα είχε συμφωνήσει να προμηθεύσει και εγκαταστήσει στο εργοστάσιο της Εναγόμενης σύστημα απορρόφησης έναντι του συμφωνημένου ποσού των €19.987, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Τα γεγονότα καταδεικνύουν περαιτέρω ότι η πλευρά της Ενάγουσας εκπλήρωσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις με την εγκατάσταση του συστήματος, ως είχε συμφωνηθεί[4]. Κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, η Εναγόμενη υπαναχώρησε και δεν πλήρωσε το συμφωνημένο αντάλλαγμα αλλά προέβη μόνο σε πληρωμή ποσού €3.000 έναντι. Αυτό δίνει δικαίωμα στην Ενάγουσα να διεκδικεί αποζημίωση για τη ζημιά που υπέστη συνεπεία της παράβασης, ήτοι το υπόλοιπο του συμφωνηθέντος ανταλλάγματος για την παροχή των υπηρεσιών της[5]. Παρενθετικά σημειώνω τα εξής σε σχέση με την απόδειξη είσπραξης Τεκμήριο
16. Η πλευρά της Εναγόμενης έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε αυτή υποστηρίζοντας ότι είναι αδιάσειστη απόδειξη για την εξόφληση το οφειλόμενου ποσού. Από τις έγγραφες προτάσεις κατέστη ως ένα εκ των επιδίκων θεμάτων κατά πόσο η απόδειξη είσπραξης, Τεκμήριο 3, απέδιδε την πραγματικότητα. Κατά την ακρόαση, οι δύο πλευρές προσήγαγαν τη δική τους μαρτυρία αναφορικά με αυτό το θέμα. Όπως υποδεικνύει και η νομολογία, «η απόδειξη είσπραξης χρημάτων δεν συνιστά αμάχητη αλλά μόνο εκ πρώτης όψεως απόδειξη πως τα χρήματα πράγματι πληρώθηκαν και [.] είναι επιτρεπτή η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας για θεμελίωση ισχυρισμού πως το ποσό που αναφέρεται στην απόδειξη ή μέρος του, δεν πληρώθηκε»[6]. Στην προκειμένη περίπτωση, η μαρτυρία του ΜΕ1 έγινε αποδεκτή. Η μαρτυρία του ΜΥ1, όχι. Συνάγεται ότι η μαρτυρία η οποία κρίθηκε ως αξιόπιστη και από τα αντίστοιχα ευρήματα του Δικαστηρίου, είναι ότι παρά την έκδοση της απόδειξης είσπραξης στις 13.4.2009, Τεκμήριο 3, τα χρήματα δεν είχαν τότε εισπραχθεί από την Ενάγουσα. Πληρώθηκε μεταγενέστερα από την Εναγόμενη ποσό €3.000 έναντι του οφειλόμενου. Ενόψει των πιο πάνω, καταλήγω ότι με αποδεκτή και επαρκή μαρτυρία η Ενάγουσα έχει αποδείξει, στον απαιτούμενο βαθμό, τη βάση αγωγής της αλλά και το ποσό το οποίο αξιώνει. Στέκομαι στην αξίωση της Ενάγουσας αναφορικά με τον τόκο. Στην Έκθεση Απαίτησης καταγράφεται αξίωση για «τόκο 9% ετησίως επί του ποσού €19.987 «από Νοέμβριο του 2009 μέχρι τον Οκτώβριο 2010 και τόκο 9% επί ποσού €16.987, από το Νοέμβριο του 2009 μέχρι εξοφλήσεως». Σύμφωνα με τα όσα καταγράφονται στο τιμολόγιο, Τεκμήριο 2, το ποσό του φέρει τόκο προς 9% εάν δεν εξοφληθεί εντός 30 ημερών, είχε δε εκδοθεί στις 9.4.
17. Ο ΜΕ1 αναφέρθηκε κατά την κυρίως εξέταση του στην πρόνοια αυτή του τιμολογίου υποστηρίζοντας ότι δίνει το δικαίωμα στην Ενάγουσα να διεκδικήσει αυτό το επιτόκιο. Όμως δεν ανέφερε σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του ότι το επιτόκιο αυτό είχε συμφωνηθεί κατά τη σύναψη της προφορικής συμφωνίας με την Εναγόμενη (που προηγείται χρονικά της έκδοσης του τιμολογίου). Ούτε και δικογραφείται ισχυρισμός στην Έκθεση Απαίτησης ότι είχε συμφωνηθεί μεταξύ των μερών η επιβολή τόκου προς 9% επί του οφειλόμενου ποσού σε περίπτωση καθυστέρησης στην πληρωμή του. Ενόψει των πιο πάνω, η αξίωση για τόκο προς 9% δεν μπορεί να επιτύχει. Η Ενάγουσα δικαιούται σε νόμιμο τόκο επί του ποσού της απόφασης στην αγωγή από την ημερομηνία καταχώρησης της. Στρέφομαι στην ανταπαίτηση της Εναγόμενης εταιρείας, η οποία αξιώνει ποσό €3.000 που ισχυρίζεται ότι αφορούσε την συμφωνία για εγκατάσταση φουγάρου εξαερισμού που δεν εγκαταστάθηκε ποτέ καθώς και €220 που φορά ζημιές που υπέστη ένεκα της αφαίρεσης εξαρτημάτων από το σύστημα απορρόφησης από τον ΜΕ
18. Η απόρριψη της μαρτυρίας του ΜΥ1 και η αποδοχή της μαρτυρίας του ΜΕ1 καθορίζουν και το αποτέλεσμα αναφορικά με την ανταξίωση της Εναγόμενης για την €3.000, η οποία και απορρίπτεται. Παραμένει το ποσό των €220 που, σύμφωνα με τη θέση της Εναγόμενης αντιστοιχεί σε €150 έξοδα ηλεκτρολόγου και €70 έξοδα fork lift που απαιτήθηκαν για την επανατοποθέτηση των αφαιρεθέντων εξαρτημάτων. Όπως είναι καλά γνωστό, οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να δικογραφούνται με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα, σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία[7]. Η παραδοχή του ΜΕ1 ότι αφαίρεσε τα εξαρτήματα δεν αναιρεί την υποχρέωση της Εναγόμενης να αποδείξει με συγκεκριμένο και αυστηρό τρόπο ότι υπέστη τις ζημιές για τις οποίες διεκδικεί αποζημίωση. Οι απλές αναφορές του ΜΥ1 - του οποίου η μαρτυρία απορρίφθηκε ως αναξιόπιστη - για πληρωμή των εν λόγω ποσών, δεν αποδεικνύουν με την απαιτούμενη αυστηρότητα το ποσό αυτό. Δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία που να προσδίδει κάποια βαρύτητα στις αναφορές αυτές, πχ αποδείξεις πληρωμής, ημερομηνίες και πρόσωπα στα οποίες καταβλήθηκαν τα ποσά αυτά ή τα ίδια τα πρόσωπα που έλαβαν τα εν λόγω ποσά. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι δεν αποδεικνύεται, στον απαιτούμενο βαθμό ούτε αυτό το στοιχείο της ανταπαίτησης η οποία, συνακόλουθα, απορρίπτεται. Συγκεφαλαιώνοντας, για τους λόγους που έχω εξηγήσει, καταλήγω ότι η αγωγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης για ποσό €16.987, πλέον νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής. Η ανταπαίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα, τόσο της αγωγής όσο και της ανταπαίτησης, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι ένα σετ εξόδων θα πληρωθεί. ..................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] C&A Pelekanos Assoc. Ltd v Πελεκάνου