ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. NPLRO FILMS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 17/2016, 8/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A90 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 17/2016 Μεταξύ: ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ενάγουσας και
- NPLRO FILMS LIMITED
- ΑΛΙΝΑ ΝΤΟΛΕΣΙΔΟΥ Εναγομένων ----------------------------- Αίτηση της Εναγόμενης 2 ημερομηνίας 8.1.2018 για Αναστολή Εκτέλεσης Απόφασης που εκδόθηκε εναντίον της στην αγωγή 8 Φεβρουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη 2-Αιτήτρια: κ. Λ. Χριστοδούλου διά Λάκης Χριστοδούλου Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγουσα-Καθ΄ης η Αίτηση: κ. Π. Μιχαήλ Α Π Ο Φ Α Σ Η Την 1.7.2016 εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης 2, συνεπεία της παράλειψης της τελευταίας να καταχωρήσει εμφάνιση. Στις 20.4.2017, η Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση έρευνας εναντίον της Εναγόμενης 2 η οποία εκκρεμεί προς εκδίκαση. Στις 8.1.2018, η Εναγόμενη 2 καταχώρησε αίτηση διά κλήσεως με την οποία ζητά τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον της στην αγωγή. Η αίτηση εκείνη επίσης εκκρεμεί προς εκδίκαση. Την ίδια ημέρα, η Εναγόμενη 2 καταχώρησε και την υπό κρίση Αίτηση με την οποία ζητά διάταγμα που να : «.αναστέλλει την εκτέλεση της απόφασης εναντίον της Εναγόμενης 2/Αιτήτριας ημερομηνίας 1/7/2016 που εκδόθηκε στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, μέχρι της τελικής εκδίκασης και πλήρους αποπεράτωσης της Αίτησης ημερομηνίας 8/1/2018 για ακύρωση και/ή παραμερισμό της εν λόγω απόφασης.» Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Εναγόμενης 2-Αιτήτριας. Σε αυτή αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης μέχρι την εκδίκαση της αίτησης παραμερισμού που καταχώρησε. Υποστηρίζει ότι εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, τότε η ζημιά που θα υποστεί είναι δυσανάλογη από αυτή που θα προκληθεί ενδεχομένως στην άλλη πλευρά παρά εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η Αίτηση είχε καταχωρηθεί μονομερώς, όμως η πλευρά της Ενάγουσας-Καθ' ης η Αίτηση έλαβε γνώση γι΄ αυτή και ζήτησε άδεια από το Δικαστήριο να ενστεί. Η σχετική άδεια δόθηκε και η Ενάγουσα-Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε γραπτή ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Έχω μελετήσει την Αίτηση και την ένσταση, καθώς και τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις που τις υποστηρίζουν. Έχω επίσης μελετήσει τα όσα αναφέρθηκαν από τους συνηγόρους της κάθε πλευράς στις αγορεύσεις τους κατά την ακρόαση. Η υπό κρίση Αίτηση αφορά περίπτωση κατά την οποία ζητείται η αναστολή εκτέλεσης απόφασης στη βάση γεγονότων που δεν είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω της Υπεράσπισης της Εναγόμενης
- Η Εναγόμενη 2-Αιτήτρια επιδιώκει τον παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης, και, συνακόλουθα, το δικαίωμα να καταχωρήσει Υπεράσπιση για τους λόγους που προβάλλει στην αίτηση παραμερισμού της απόφασης που έχει καταχωρήσει και που εκκρεμεί προς εκδίκαση. Συνεπώς, στην προκειμένη περίπτωση, τυγχάνει εφαρμογής η Δ.40 θ.11 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών που προνοεί ότι: «Any party against whom judgment has been given on an order made may apply to the Court or a Judge for a stay of execution or other relief against such judgment upon the ground of facts which have arisen too late to be pleaded; and the Court or Judge may give such relief and upon such terms as may be just[1].» Πριν προχωρήσω περαιτέρω, παρενθετικά σημειώνω ότι η Δ.40 θ.11 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών δεν περιλαμβάνεται στη νομική βάση της Αίτησης. Θεωρώ όμως ότι αυτό συνιστά παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευτεί αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο κατ' εφαρμογή των διατάξεων της Δ.
- Όπως επεξηγήθηκε στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Koza Michael David κ.ά. ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ, ECLI:CY:AD:2017:A415, Πολιτική Έφεση 208/2012, ημερομηνίας 24.11.2017, σε περιπτώσεις που διαπιστώνεται παρατυπία σε δικόγραφο, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να τη θεραπεύσει είναι ευρεία και πρωταρχικής σημασίας στην άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας είναι ο ενδεχόμενος δυσμενής επηρεασμός της άλλης πλευράς. Στην παρούσα περίπτωση, παρά το ότι η παρατυπία έχει επισημανθεί από την Ενάγουσα-Καθ' ης η Αίτηση, δεν διακρίνω πως εάν η παρατυπία θεραπευθεί θα την επηρεάσει δυσμενώς. Από το περιεχόμενο της ένστασης της Ενάγουσας-Καθ΄ης η Αίτηση, αλλά και από τα όσα ανέφερε ο συνήγορός της στην αγόρευσή του κατά την ακρόαση της Αίτησης, διαφαίνεται ότι είχε αντιληφθεί πλήρως το αντικείμενο της Αίτησης και τη φύση και συνέπειες του επιδιωκόμενου διατάγματος. Είχε περαιτέρω την ευκαιρία να προβάλει τους λόγους ένστασής της επί της ουσίας της Αίτησης, όπως και έπραξε. Ενόψει τούτου, κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση η παρατυπία δέον να θεραπευθεί και εκδίδεται αντίστοιχη διαταγή. Προχωρώντας στην εξέταση της ουσίας της Αίτησης, σύμφωνα με τη νομολογία, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση δικαστικής απόφασης συναρτάται άμεσα με τους σκοπούς για τους οποίους επιδιώκεται η αναστολή[2]. Στην προκειμένη περίπτωση, υπενθυμίζω ότι επιδιώκεται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι την εκδίκαση της αίτησης παραμερισμού που έχει καταχωρήσει η Εναγόμενη 2- Αιτήτρια. Στην Anderson & Coltman Ltd v Sonco Canning Ltd
(1982)2 JSC 325 αναφέρθηκε ότι οι πρόνοιες της Δ.40 Θ.11 προσεγγίζονται, κατ' αναλογία, με βάση τις αρχές που διέπουν τη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση απόφασης εκκρεμούσης έφεσης στη βάση της Δ.35 Θ.
- Οι αρχές αυτές αποτέλεσαν το αντικείμενο εξέτασης πολλών αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου[3]. Το απαύγασμα της νομολογίας είναι ότι διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει την έκδοση απόφασης υπέρ του δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, τους καρπούς της επιτυχίας του. Από την άλλη όμως - και επανερχόμενη στην υπό κρίση Αίτηση - το Δικαστήριο πρέπει να προσμετρήσει κατά πόσο η άρνηση έκδοσης διατάγματος αναστολής εκτέλεσης, δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αποτελεσματικότητας της κυρίως διαδικασίας, ήτοι της αίτησης παραμερισμού[4]. Συνυπολογίζω ότι η Ενάγουσα-Καθ΄ης η Αίτηση προωθεί την εκδίκαση αίτησης έρευνας που καταχώρησε εναντίον της Εναγόμενης 2-Αιτήτριας, καθώς και ότι εάν η Αίτηση εγκριθεί, η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης θα είναι περιορισμένης χρονικής διάρκειας. Κρίνω ότι τα στοιχεία αυτά συνηγορούν υπέρ της έγκρισης της Αίτησης. Σημειώνω τέλος και το εξής. Η Ενάγουσα-Καθ' ης η Αίτηση υποστηρίζει στην ένστασή της ότι η παρούσα Αίτηση συνιστά κατάχρηση διαδικασίας. Όπως είναι γνωστό, διάδικος ο οποίος προβάλλει ισχυρισμό για κατάχρηση έχει το βάρος να τον αποδείξει. Στην παρούσα περίπτωση, σταθμίζοντας όλα τα ενώπιόν μου στοιχεία, δεν συμφωνώ με αυτή τη θέση της Ενάγουσας-Καθ' ης η Αίτηση. Δεν διακρίνω στοιχεία ή συμπεριφορά που να παραπέμπουν σε καταχρηστική συμπεριφορά από μέρους της Εναγόμενης 2-Αιτήτριας. Ενόψει των πιο πάνω η Αίτηση εγκρίνεται. Η εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 1.7.2016 που εκδόθηκε στην αγωγή υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης 2, αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση, από το παρόν Δικαστήριο, της αίτησης ημερομηνίας 8.1.2018 για παραμερισμό της εν λόγω απόφασης, που έχει καταχωρήσει η Εναγόμενη
- Αναφορικά με τα έξοδα, παρά την επιτυχία της παρούσας Αίτησης, κρίνω ορθό όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης παραμερισμού και εκδίδεται αντίστοιχη διαταγή. (Υπ.) .................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Αναφορικά με την αίτηση της Παρασκευούς Μάρκου (Αρ. 1)
(2000)1Γ Α.Α.Δ 1868 [2] Πατσαλοσαββής ν. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων
(1989)1E Α.Α.Δ 45 [3] Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, Χαραλάμπους ν A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1Γ Α.Α.Δ 1978 [4] Mavrochanna and another v. Michael
(1984)1 C.L.R. 760, E.U.R.I.K and Others v. Kotsonis
(1986)1 C.L.R. 617, BP Holdings Ltd κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 287 και Παπακοκκίνου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd κ.α.
(1998)1Α Α.Α.Δ 513 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο