Χρίστου Κληρίδη κ.α. ν. Δώρου Μιχαήλ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4420/10, 21/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A116 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4420/10 Και ως έχει τροποποιηθεί δυνάμει διαταγής του Δικαστηρίου ημερ. 12.06.2012 Μεταξύ:
- Χρίστου Κληρίδη Εναγόντων και
- Δώρου Μιχαήλ
- Δώρου Πολυκάρπου
- «ΚΙΣΑ - Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό» μέσω του Διοικητικού Συμβουλίου αυτής Εναγομένων --------------------- Αίτημα Ημερομηνίας 16.02.18 Για Δικαστική Εξαίρεση ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21 Φεβρουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Εναγομένους/Αιτητές: Η κ. Ε. Τουμάζου, για Νικολέττα Χαραλαμπίδου ΔΕΠΕ (ΔΘ431). Για τον Ενάγοντα/Καθ' ου η αίτηση: Οι κ.κ. Λ. Λουκαΐδης και Λ. Πατσαλίδου (ΔΘ10). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Μετά από Σύντομο Διάλειμμα) Στις 16.2.18, η δικηγόρος των εναγομένων με επισκέφθηκε στο γραφείο μου προκειμένου να μου αναγγείλει πως κατόπιν οδηγιών των πελατών της, ενδεχομένως να έθετε ζήτημα εξαίρεσης μου από την εκδίκαση της υπόθεσης καθότι (ως είπε κατ' εκείνο το στάδιο), οι εναγόμενοι αντιπροσώπευσαν εξωδικαστηριακώς και σε μια τρόπον τινά εργασιακή διαφορά «. κάποια Φιλιππινέζα .», η οποία δούλευε ως οικιακή βοηθός στην οικία μου στην Λευκωσία το
- Είχα τονίσει προς την συνήγορο - που ακολούθησε κατά βάσιν την ορθή διαδικασία με μόνη διαφορά το ότι θα έπρεπε να προσερχόταν με τους αντίδικους δικηγόρους - πως αυτά που στόχευε να θέσει προς εδραίωση του αιτήματος, πρώτη φορά έρχονταν σε γνώση μου, εννοώντας με αυτό την όποια εμπλοκή των εναγομένων στην εργοδοτική εκείνη διαφορά. Υπέμνησα προσέτι προς την συνήγορο το αυτονόητο, πως με άλλα λόγια θα έπρεπε να ειδοποιούνταν αμέσως και οι αντίδικοι δικηγόροι καθώς και όλοι οι διάδικοι για να είναι παρόντες (εάν επιθυμούσαν) και να πληροφορηθούν τα καθέκαστα. Λίγο αργότερα την ίδια μέρα εμφανίστηκε και η κ. Πατσαλίδου εκ μέρους του δικηγόρου τού ενάγοντα με αυτήν να λέει ότι ο κ. Λουκαΐδης που χειρίζεται την υπόθεση δεν μπορούσε να παρευρεθεί στο Δικαστήριο λόγω του σύντομου της ειδοποίησης και πως τούτος θα έπαιρνε θέση επί της ουσίας, σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Η κ. Πατσαλίδου συμμετείχε όμως στη διαδικασία, με τον κ. Λουκαΐδη στη σημερινή εμφάνιση να αγορεύει υποστηρίζοντας πως καμία απολύτως περίσταση συντρέχει που να δικαιολογεί την εξαίρεση μου από την εκδίκαση της υπόθεσης. Η δικηγόρος των εναγομένων έθεσε το αίτημα εξαίρεσης επικαλούμενη την «. άμεση σχέση .» που είχα «. με την οικιακή βοηθό, ως σύζυγος της εργοδότριας της .» και ότι ως εκ τούτου «. οι Εναγόμενοι θεωρούν ότι η εμπλοκή σας ήταν σε τέτοιο βαθμό, που ίσως θα ήταν καλύτερα για μια δίκαιη δίκη για την υπόθεση αυτήν να εξαιρεθείτε», με τον εναγόμενο 2 (Δώρο Πολυκάρπου), να λέγει στο πλαίσιο διευκρινιστικών ερωτήσεων που υπέβαλλα κατά τη διαδικασία (για να αντιληφθώ καλύτερα τα γεγονότα και το μέγεθος των εξεικονιζόμενων), πως το επίδικο αίτημα τέθηκε, απλώς «. για να νοιώθουμε και εμείς πιο άνετα, θα ήταν καλύτερα να μην ήταν ενώπιον σας» (με αναφορά στην εκδίκαση της αγωγής). Προς υποστήριξη του αιτήματος, οι εναγόμενοι καταχώρισαν τη Δέσμη Εγγράφων Α, με βάση το περιεχόμενο της οποίας ερμήνευσαν τα πράγματα υπό τη δική τους μονόπλευρη και βολική κάποτε θεώρηση. Τα ούτω καλούμενα γεγονότα - αντικειμενικώς ορώμενα - συνιστούν, με κάθε σεβασμό, ένα συνονθύλευμα ισχυρισμών, ενίοτε και αντιφατικών μεταξύ τους, οι οποίοι μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις δεν βρίσκουν ομόγνωμους ούτε και τους ίδιους τους εναγομένους. Δεν σκοπεύω να υπεισέλθω στις λεπτομέρειες του εργοδοτικού περιστατικού που συνέβη, ως φαίνεται, πριν από 14 τόσα έτη, μια που το συμβάν έτυχε απόφανσης από τις εντεταλμένες υπηρεσίες του συντεταγμένου μας κράτους. Θα περιοριστώ μόνο στο να απορρίψω όλα αυτά που άκουσα αναφορικώς προς τους χειρισμούς στους οποίους λέγεται πως προέβηκα σε σχέση με τη συζητούμενη διαφορά, η οποία ανεφύη κατά την εκδοχή των εναγομένων περί τα μέσα Φεβρουαρίου 2004, όταν η εργοδοτούμενη από την σύζυγο μου οικιακή βοηθός (από την Σρι Λάνκα και όχι από τις Φιλιππίνες), αποφάσισε ότι ήθελε τον τερματισμό της εργοδοτικής σχέσης με συνεπόμενο να ζητήσει αποδέσμευση ώστε να δύναται να εργοδοτηθεί από άλλον εργοδότη στην Κύπρο (release). Υπήρξε διαφωνία με την οικιακή βοηθό ως προς την εκφρασθείσα αυτή επιθυμία, για καλούς τεκμαρτώς λόγους από πλευράς της εργοδότριας, με αποτέλεσμα η διαφορά να ακολουθήσει την προβλεπόμενη από τα θέσμια νόμιμη διαδικασία επίλυσης. Παρεμβάλλω, με την όποια δυνητική αξία θα μπορούσε να έχει τούτο, πως η θέση των εναγομένων ότι το Έγγραφο Α
(1)επιβεβαιώνει ως ορθά τα όσα η οικιακή βοηθός δήλωσε στο παράπονο της εναντίον της εργοδότριας («I wish to refer to your undated letter and to inform you that your request has been approved and you can find a new employer until your complain . will be examined»), κατατάσσεται ως μονοδιάστατη και βολετή για το αίτημα τους. Αδικαιολογήτως. Γιατί το υπό αναφοράν έγγραφο, ποσώς αποτυπώνει αυτά που ισχυρίζονται οι εναγόμενοι. Το μόνο που καταγράφει είναι πως η παράκληση της οικιακής βοηθού έγινε αποδεκτή στο ενδιάμεσο εκείνο στάδιο και πως τούτη μπορούσε να προχωρήσει στην εξεύρεση νέου εργοδότη μέχρις ότου το παράπονο της με την εργοδότρια της εξεταστεί. Το ότι η εκδοχή της οικιακής βοηθού έγινε αποδεκτή ως γεγονός, συνιστά εκ των τεθέντων αντικειμενικώς αθεμελίωτο συμπέρασμα. Επανέρχομαι. Στην εξέλιξη των πραγμάτων, η σύζυγος μου, ενεργώντας κατά τεκμήριο εντός των συνταγματικών της δικαιωμάτων, καταχώρισε διά δικηγόρου στις 3.3.04 εναντίον της οικιακής βοηθού την Αγωγή 2135/04 (στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας), επιδιώκοντας συναφή δικαίωση. Μια παρένθεση. Η ερμηνεία που δίδουν οι εναγόμενοι στους λόγους καταχώρισης της Αγωγής 2135/04 εναντίον της οικιακής βοηθού, διατεινόμενοι πως η αγωγή καταχωρίστηκε επειδή η «. οικιακή εργαζόμενη . ακολούθησε τις οδηγίες του κράτους», σταχυολογείται και αυτή ως μονοσήμαντη και αποσπασματικώς εξυπηρετική της γνώμης τους, η οποία κάθε άλλο παρά επιβεβαιώνεται από τα όσα παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο. Απεναντίας, ο εναγόμενος 2 (Δώρος Πολυκάρπου), μετά από σχετικό ερώτημα του Δικαστηρίου εάν τα δικαιώματα ενός εργοδότη στην Κυπριακή Δημοκρατία ακυρώνονται επειδή κάποιος εργοδοτούμενος επιλέγει καλόπιστα να προωθήσει τα δικά του θεσμικά δικαιώματα, απάντησε πως «. την ευθύνη για τούτη τη σοβαρή αδυναμία, που συμφωνώ μαζί σας, την έχει το κράτος, ούτε ο εργοδοτούμενος», και βεβαίως, θα μπορούσε να προσθέσει κανείς, ούτε και ο εργοδότης, εάν πρόκειται, τωόντι, για οποιασδήποτε μορφής αδυναμία. Τούτα όλα λοιπόν, μαζί με το ότι, κατά την οικιακή βοηθό, ο φίλος της (boyfriend ως τον αποκαλεί στο Έγγραφο Α(7-9)), συνελήφθη παρανόμως από την Αστυνομία για λόγους που η ίδια (η οικιακή βοηθός) υποθέτει ή και αναφέρει (και που προς τιμήν του δεν υιοθέτησε ο εναγόμενος 2 [Δώρος Πολυκάρπου], περιοριζόμενος στο να τονίσει ότι τούτα αποτελούν κατ' ουσίαν αδιασταύρωτες τοποθετήσεις της οικιακής βοηθού) - τις οποίες απορρίπτω - συναπαρτίζουν το βάθρο επί του οποίου ερείδεται το αίτημα. Αυτά ως σύνοψη. Οι πλήρεις απόψεις και αιτιάσεις είναι γραμμένες στα πρακτικά. Αποτίμησα με προσοχή το αίτημα. Αποκλίνω από τις θέσεις των εναγομένων. Εξηγώ. Ως συνάγεται από τη νομολογία και δη από αποφάσεις όπως η Κάσιη v Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και Άλλου, ΠΕ 384/11, ημ. 7.2.18, Κωνσταντίνου ν Κωνσταντίνου
(2009)1 ΑΑΔ 761, 766-767 και Γεωργιάδης ν Κυπριακής Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 256, 260, έχει εμπεδωθεί στη συνείδηση όλων ότι κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα όπως η υπόθεση του δικαστεί δικαίως, δημοσίως, από αρμόδιο, ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο, με τη βασική αυτή αρχή να κατοχυρώνεται στο Άρθρο 30
(2)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και στο Άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Μολαταύτα - όπως πιο πρόσφατα υπενθύμισε και το Αγγλικό Εφετείο στην Otkritie International Investment v Mr George Urumov
(2014)EWCA Civ 1315 - οι Δικαστές δεν θα πρέπει να συναινούν σε αιτήματα εξαίρεσης χωρίς βάσιμο λόγο διότι κάτι τέτοιο (όπως υπομιμνήσκει και η Adidas Sportschufabriken Addi Dassidr Stiftung And Co Ltd v Krashias Shoe Factory Ltd (Αρ1)
(1990)1 ΑΑΔ 873, 879), θα ισοδυναμούσε με άρνηση εκτέλεσης καθήκοντος, με ορατούς τους κινδύνους για την απονομή της Δικαιοσύνης, αλλά και την αναγνώριση σε διάδικο δικαιώματος επιλογής του Δικαστή που θα τον δικάσει. Το ευρύτερο κριτήριο εξαίρεσης είναι (εφόσον διαπιστωθούν τα γεγονότα), η δημιουργία στο μυαλό τού μέσου αντικειμενικού και εχέφρονος παρατηρητή που ξέρει τα γεγονότα, δικαιολογημένης εντύπωσης περί ύπαρξης πραγματικής πιθανότητας (ή κινδύνου) προκατάληψης, με τις εικασίες ωστόσο, να μην είναι αρκετές για απόσειση τού τεκμηρίου δικαστικής αμεροληψίας, ως τούτο προσδιορίστηκε και στην Νικολαΐδης ν Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 271, 293 και στην Piersack v Belgium
(1982)5 ECHR 6. Αυτός ο παρατηρητής δεν είναι (όπως μας καθοδηγεί η Typye v Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 279, 286), ο τυχαίος, απληροφόρητος άνθρωπος που θα μπορούσε να σχηματίσει μια βεβιασμένη εντύπωση παρασυρόμενος από την υποκειμενική, μονομερή και αποσπασματική του αντίληψη αλλά εκείνος που με ολοκληρωμένη πληροφόρηση και κατανόηση της λειτουργίας των δικαστικών διαδικασιών μπορεί να καταλήξει σε μια αντάξια της αντικειμενικότητας του άποψη ως προς το ζητούμενο, με επίγνωση την ίδια στιγμή πως οι Δικαστές είναι πεπαιδευμένοι και έμπειροι επαγγελματίες που ευλόγως αναμένεται πως θα ανταποκριθούν στο καθήκον τους στην κάθε δεδομένη περίπτωση. Είναι, ακόμη, ο υπό αναφορά παρατηρητής (κατά την Hellow v Secretary of State for the Home Department
(2009)2 All ER 1031, 1041, ως ερμηνεύθηκε και στην Pal και Άλλου v Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 551, 574-578), ο άνθρωπος που πάντοτε αποφασίζει έχοντας πρώτα ζυγιάσει και κατανοήσει πλήρως όλες τις πτυχές μιας κατάστασης και που δεν είναι αδικαιολογήτως ευαίσθητος ή καχύποπτος αλλά ούτε και αυτάρεσκος, ξέροντας, συν τω χρόνω, ότι το δίκαιο του πράγματος απαιτεί από τον Δικαστή, όχι μόνο να είναι αλλά να φαίνεται ότι είναι αμερόληπτος. Με θεμέλιο τα ανωτέρω - και δίχως να κατατάσσω εν προκειμένω ως καταλυτική την παράλειψη των εναγομένων να θέσουν το αίτημα για εξαίρεση αυθωρεί όταν εμφανίστηκαν για πρώτη φορά ενώπιον μου για Οδηγίες στις 24.1.18 (μετά που η παρούσα υπόθεση ανατέθηκε σε εμένα διά του Διοικητικού Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας μετά από ανακατανομή), αποφαίνομαι ότι το αίτημα πόρρω απέχει από το να δημιουργεί συνειρμούς καν περί κατάδειξης των προαπαιτούμενων για έγκριση του σε οποιοδήποτε επίπεδο ανάλυσης. Προκύπτει από τα όσα αναπτύχθηκαν - συμπεριλαμβανομένου του μαρτυρικού υλικού στη Δέσμη Εγγράφων Α - ότι ουδέποτε εκφράστηκα ή με οποιοδήποτε τρόπο αμφισβήτησα τους εναγομένους και το έργο που επιτελούν είτε γενικώς είτε ειδικώς και ιδίως εν σχέσει προς τη φερόμενη επικουρία τους στην προάσπιση των δικαιωμάτων τής περί ης ο λόγος οικιακής βοηθού, ως οι ίδιοι τα αντιλαμβάνονταν. Η οικιακή βοηθός δεν αποτελεί μέρος της παρούσας αγωγής. Ούτε και οι εδώ εναγόμενοι ήσαν διάδικοι στην Αγωγή 2135/04. Δεν χρειάζεται να ειπωθεί οτιδήποτε περισσότερο. Το αίτημα απορρίπτεται. Καμιά διαταγή για τα έξοδα. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο