← Κύπρος

Δήμος Λευκωσίας ν. Dolce Vento Entertainments Limited, Αρ. Αγωγής: 3992/2010, 22/2/2018

Δήμος Λευκωσίας ν. Dolce Vento Entertainments Limited, Αρ. Αγωγής: 3992/2010, 22/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A120 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3992/2010 Μεταξύ: Δήμος Λευκωσίας Ενάγων και Dolce Vento Entertainments Limited Εναγομένη ----------- Ημερομηνία: 22/2/2018 Για τον ενάγοντα: κος Αρτέμης Για τον εναγόμενο: κος Κουκούνης ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, ο ενάγων Δήμος Λευκωσίας (πλέον Δήμος Λευκωσίας) ζητεί από την Dolce Vento Entertainments Limited, (πλέον εναγομένη): (Α) Ποσό €18.185,07 ως φόρο θεάματος και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας (Β) Αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Σύμφωνα με τους περιεχομένους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, ο Δήμος Λευκωσίας, ο οποίος έχει συσταθεί σύμφωνα με τον Περί Δήμων Νόμο του 1985, είναι διαχειριστής και/ή κάτοχος δυνάμει σύμβασης μίσθωσης χώρου στη Λευκωσία, γνωστού ως Τάφρος Ντ΄ Αβίλα. Η εναγομένη εταιρεία, είναι διοργανώτρια καλλιτεχνικών εκδηλώσεων. Σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζεται ο Δήμος Λευκωσίας, κατόπιν ανταλλαγής επιστολών, συμφωνήθηκε όπως παραχωρηθεί στην εναγομένη δωρεάν η τάφρος Ντ΄ Αβίλα για τη διεξαγωγή της συναυλίας του Γιάννη Πλούταρχου την 1/7/

  1. Οι όροι της συμφωνίας περιέχονται στην επιστολή του Δήμου Λευκωσίας προς την εναγομένη, ημερομηνίας 1/6/
  2. Σύμφωνα με τον Περί Δήμων Νόμο και τους δυνάμει αυτού εκδομένους κανονισμούς, ο Δήμος Λευκωσίας έχει δικαίωμα να επιβάλει «φόρο θεάματος» σε όλες τις πληρωμές που γίνονται για τη θέαση οποιουδήποτε θεάματος. Ρητός ή εξυπακουόμενος όρος στη συμφωνία με την εναγομένη, ήταν ότι ο Γιάννης Πλούταρχος θα δώριζε την αμοιβή του και ο Δήμος Λευκωσίας θα συνείσφερε το φόρο θεάματος για αγορά οικήματος στην περιοχή Παλλουριώτισσας στη Λευκωσία, για μετατροπή του σε παιδική στέγη. Είναι η θέση του Δήμου Λευκωσίας ότι σύμφωνα με τις πωλήσεις εισιτηρίων της συναυλίας, ο φόρος θεάματος που αναλογεί είναι €18.185,
  3. Το εν λόγω ποσό, παρά το ότι έχει ζητηθεί επανειλημμένα, η εναγομένη δεν το έχει καταβάλει. Με τη υπεράσπισή της η εναγομένη, κατ΄ αρχήν εγείρει ζήτημα δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας να εκδικάσει την υπόθεση. Η θέση της είναι ότι, εφόσον έχει την έδρα της στη Λεμεσό και εφόσον η συμφωνία δεν έχει γίνει στη Λευκωσία, τότε αρμόδιο Δικαστήριο είναι αυτό της επαρχίας Λεμεσού. Κατά τα λοιπά η εναγομένη αρνείται όλους τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης, πλην του ότι είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νόμιμα εγγεγραμμένη ως το Κεφ.
  4. Προβάλλει δε ισχυρισμό ότι η όντως γενόμενη συμφωνία μεταξύ των διαδίκων περιέχεται στην επιστολή της εναγομένης προς το Δήμο Λευκωσίας, ημερομηνίας 20/9/
  5. Κατά την ακροαματική διαδικασία, μαρτυρία έδωσαν ένας εκπρόσωπος του Δήμου Λευκωσίας και ο διευθυντής της εναγομένης. Κατατέθηκε δε πληθώρα τεκμηρίων. Αποτελεί κοινό τόπο και των δύο πλευρών, ότι την 1/7/2005 θα γινόταν συναυλία από τον ελλαδίτη τραγουδιστή Γιάννη Πλούταρχο στην τάφρο Ντ΄ Αβίλα στη Λευκωσία. Τα καθαρά έσοδα της συναυλίας θα δίδονταν για την ανέγερση παιδικής στέγης στην Παλλουριώτισσα. Από τη μεριά του, ο Δήμος Λευκωσίας θα συνείσφερε για τον πιο πάνω σκοπό το ποσό του φόρου θεάματος. Η συναυλία έγινε. Τα χρήματα που αντιστοιχούσαν στο φόρο θεάματος δεν δοθήκαν στο Δήμο. Ακριβώς στο σημείο αυτό έγκειται η διαφορά των δυο μερών. Αφενός μεν ο Δήμος Λευκωσίας ισχυρίζεται ότι ο φόρος θεάματος θα πρέπει να του καταβληθεί, αφετέρου δε η εναγομένη ισχυρίζεται ότι εφόσον μέρος της συμφωνίας ήταν ότι τα χρήματα από τη συναυλία θα καταβάλλονταν με την εξεύρεση του χώρου ο οποίος θα χρησιμοποιείτο ως παιδική στέγη και εφόσον τέτοιος χρόνος δε ανευρέθηκε, τότε δεν έχει υποχρέωση να δώσει οποιοδήποτε ποσό προερχόμενο από τη συναυλία. Προχωρώ αμέσως στην καταγραφή της μαρτυρίας. Ο μάρτυρας για το Δήμο Λευκωσίας, Νίκος Χατζηνικόλάου εργάζεται στο Δήμο Λευκωσίας από το έτος
  6. Σήμερα είναι ο Αναπληρωτής Δημοτικός Γραμματέας. Κατά το χρονικό διάστημα που αφορά τα επίδικα γεγονότα είχε τη θέση Διοικητικού Λειτουργού Α. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης προσωπικά, εφόσον του είχε ανατεθεί το οικονομικό μέρος, αν και ο ίδιος δε συμμετείχε ποτέ σε οποιαδήποτε συνάντηση με το Γιάννη Πλούταρχο. Είναι η θέση του ότι τον Ιούνιο 2005, κατόπιν παράκλησης της εναγομένης εταιρείας, συμφωνήθηκε όπως ο Δήμος Λευκωσίας παραχωρήσει την τάφρο Ντ΄ Αβίλα, της οποίας είναι διαχειριστής δυνάμει συμφωνίας μισθώσεως με την Κυπριακή Δημοκρατία. Η συναυλία θα γινόταν την 1/7/2005 και ο χώρος θα παραχωρείτο δωρεάν. Οι όροι διεξαγωγής της συναυλίας καθορίζονται στην επιστολή ημερομηνίας 1/6/
  7. Η συμφωνία παραχώρησης του χώρου έγινε στη Λευκωσία. Ο Περί Δήμων Νόμος του 1985, Ν.111/85, και οι δυνάμει αυτού εκδομένοι κανονισμοί παρέχουν τη δυνατότητα στο Δήμο να επιβάλει το φόρο θεάματος. Ο εν λόγω φόρος επιβάλλεται σε όλες τις πληρωμές που γίνονται για την παρακολούθηση θεάματος. Η μεταξύ των μερών συμφωνία, όπως τη μεταφέρει ο μάρτυρας, στην παράγραφο 6 της γραπτής δήλωσής του, ήταν ότι «ο πιο πάνω τραγουδιστής θα δώριζε την αμοιβή του και ότι ο Ενάγοντας θα συνείσφερε το φόρο θεάματος για αγορά οικήματος στην περιοχή Παλλουριώτισσας στη Λευκωσία για μετατροπή του σε παιδική στέγη.» Ο μάρτυρας είχε στην κατοχή του και κατέθεσε σαν τεκμήρια επιστολές που ανταλλάχθηκαν στα πλαίσια της εν λόγω συμφωνίας (λεπτομερής καταγραφή όλων των τεκμηρίων θα γίνει πιο κάτω). Την 1η Ιουλίου 2005, έγινε η συναυλία του Γιάννη Πλούταρχου στην Τάφρο Ντ΄ Αβίλα. Πωλήθηκαν 2772 εισιτήρια. Συγκεκριμένα πωλήθηκαν 940 εισιτήρια προς €51,00, 552 εισιτήρια προς €42,72 και 1280 προς €25,
  8. Ο φόρος θεάματος που αναλογεί €18.
  9. Το ποσό αυτό, προκύπτει από τη συλλογή και καταμέτρηση των αποκομμάτων των εισιτηρίων και προσκλήσεων τη νύχτα της συναυλίας από υπαλλήλους του Δήμου Λευκωσίας. Ο Δήμος Λευκωσίας ζήτησε επανειλημμένα από την εναγομένη, όπως το πιο πάνω ποσό κατατεθεί σε συγκεκριμένο λογαριασμό με τίτλο «Δήμος Λευκωσίας - Ανέγερση Παιδικής Λέσχης», που άνοιξε ο Δήμος Λευκωσίας στην Τράπεζα Κύπρου. Το ποσό αυτό ουδέποτε κατατέθηκε. O μάρτυρας κάνει αναφορά σε ενέργειες του Δήμου και συναντήσεις με άλλους φορείς, προς υλοποίηση της συμφωνίας. Κατά την αντεξέτασή του, ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι η πηγή γνώσης των όσων αναφέρει καθορίζεται από τεκμήρια 1έως και 29 τα οποία κατέθεσε κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασής του. Μετά τη διεξαγωγή της συναυλίας, ο ίδιος ήταν παρών σε συνεδρίες του Δήμου Λευκωσίας κατά τις οποίες συζητήθηκε το ζήτημα. Η θέση του δικηγόρου της εναγομένης, κατά την αντεξέταση του μάρτυρα ήταν ότι η υποχρέωση για καταβολή του ποσού που εισπράχθηκε κατά τη συναυλία, θα γεννάτο μόνο αφότου βρισκόταν ο χώρος για την ανέγερση της παιδικής στέγης και το έργο αποπερατωνόταν. Συγκεκριμένα, η θέση της υπεράσπισης ήταν ότι, τα χρήματα θα δίνονταν υπό την προϋπόθεση ότι θα χτιζόταν η παιδική λέσχη, θα τοποθετείτο πλακέτα στη μνήμη του πατέρα του τραγουδιστή Γιάννη Πλούταρχου και θα γίνονταν τα εγκαίνια από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας στην παρουσία του τραγουδιστή. Θέση η οποία απορρίφθηκε από το μάρτυρα ο οποίος επέμενε ότι ο λόγος που δεν προχώρησε το έργο ήταν ακριβώς λόγω του ότι δεν καταβλήθηκε κανένα ποσό από τα χρήματα που πληρώθηκαν στη συναυλία. Όπως αναφέρω πιο πάνω, ο μάρτυρας κατέθεσε πληθώρα τεκμηρίων, συγκεκριμένα 30 τεκμήρια (29 κατά την κυρίως εξέταση και 1 κατά την αντεξέτασή του). Αμέσως πιο κάτω ακολουθεί σύντομη αναφορά και περιγραφή τους. Τεκμήριο 1 Επιστολή ημερ.14/4/2005 από την εναγομένη προς το Δήμαρχο Λευκωσίας, με την οποία τον ενημερώνει ότι η ημερομηνία που θα γίνει συναυλία θα είναι η 1/7/2005 και ότι αυτή θα είναι για φιλανθρωπικό σκοπό. Ο Δήμος Λευκωσίας θα παραχωρήσει το 20% κάθε εισιτηρίου που αντιστοιχεί στο φόρο θεάματος στο φιλανθρωπικό σκοπό που αποφάσισαν από κοινού με το Γιάννη Πλούταρχο. Ζητεί επίσης συγκεκριμένη περαιτέρω βοήθεια από το Δήμο, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή διεξαγωγή της συναυλίας. Τεκμήριο 2 Επιστολή της εναγομένης προς το δήμαρχο Λευκωσίας, ημερομηνίας 11/5/2005, με την οποία τον ενημερώνουν αναφορικά με λεπτομέρειες της συναυλίας. Η συμφωνηθείσα αμοιβή του καλλιτέχνη ήταν €60.
  10. Από το ποσό αυτό θα αφαιρεθούν έξοδα του προσωπικού και το υπόλοιπο ποσό, το οποίο θα ξεπερνά τις €40.000 θα διατεθεί κατόπιν επιθυμίας του καλλιτέχνη σε κοινωφελές έργο στο Δήμο Λευκωσίας. Η εναγομένη περαιτέρω δηλώνει ότι ευελπιστεί ότι ο Δήμος Λευκωσίας θα «παραθέσει» το 20% του φόρου θεάματος από κάθε εισιτήριο. Τεκμήριο 3 Σημείωμα του προέδρου της πολιτιστικής επιτροπής προς το Δημοτικό Συμβούλιο, ημερομηνίας 24/5/
  11. Στο εν λόγω σημείωμα το οποίο αφορά την έκτακτη συνεδρία της πολιτιστικής επιτροπής, γίνεται, μεταξύ άλλων, αναφορά στη συναυλία του Γιάννη Πλούταρχου και στο ότι ο φόρος θεάματος θα εισπραχθεί και ακολούθως θα διατεθεί ως συνεισφορά του Δήμου προς επίτευξη Φιλανθρωπικού σκοπού, για τον οποίο επίσης θα διατεθεί η αμοιβή του Γιάννη Πλούταρχου. Τεκμήριο 4 Απόσπασμα από τα πρακτικά της συνεδρίας του δημοτικού Συμβουλίου ημερομηνίας 26/5/2006 με την οποία εγκρίνεται το σημείωμα, τεκμήριο
  12. Τεκμήριο 5 Επιστολή ημερομηνίας 1/6/2005, του Δήμου Λευκωσίας προς την εναγομένη εταιρεία με την οποία απαντά στην επιστολή της 11/5/2005 (τεκμήριο 2). Συμφωνούν στην παραχώρηση της τάφρου Ντ΄ Αβίλα την 1/7/2005 για τη διεξαγωγή της συναυλίας. Καταγράφει τους όρους και την πρακτική της εν λόγω παραχώρησης. Σε σχέση με το φόρο θεάματος δηλώνουν ότι συμφωνούν ότι αυτός παραχωρηθεί, αφού εισπραχθεί, ως συνεισφορά του Δήμου για την επίτευξη του φιλανθρωπικού σκοπού της δημιουργίας της «Παιδικής Λέσχης Παλλουριώτισσας». Τεκμήριο 6 Υπόμνημα από επιθεωρητή καθαριότητας του Δήμου Λευκωσίας προς το Δημοτικό Γραμματέα, με την οποία τον ενημερώνει ότι ακολούθως της καταμέτρησης των εισιτηρίων, ο φόρος θεάματος είναι ΛΚ10.643,
  13. Τεκμήριο 7 Επιστολή του Δήμου Λευκωσίας προς την εναγομένη, ημερομηνίας 2/8/2005 με την οποία την καλούν όπως καταβάλει το ποσό του φόρου θεάματος, ήτοι ΛΚ10.643,25 σε συγκεκριμένο λογαριασμό με τίτλο «Δήμος Λευκωσίας- Ανέγερση Παιδικής Στέγης στην Παλλουριώτισσα». Αναφέρεται στην εν λόγω επιστολή ότι, σε περίπτωση που διαρκούσης της θητείας του Δημοτικού Συμβουλίου δεν καταστεί δυνατή η εκτέλεση του έργου ή διαφανεί ότι αυτή είναι αδύνατο να γίνει τότε το ποσό που θα εισφέρει ο Γ. Πλούταρχος θα του επιστραφεί. Τεκμήριο 8 Επιστολή ημερομηνίας 18/10/2005, από το Δήμο Λευκωσίας προς την εναγομένη με την οποία ζητούν όπως τους πληροφορήσει για τις εξελίξεις. Τεκμήριο 9 Επιστολή της εναγομένης προς το Δήμο Λευκωσίας ημερομηνίας 20/10/
  14. Με την εν λόγω επιστολή ενημερώνουν το Δήμο Λευκωσίας ότι ο Γιάννης Πλούταρχος τους έχει δώσει την εισφορά του για την ανέγερση της παιδικής λέσχης, η οποία ανέρχεται στο ποσό των €40.000 και είναι κατατεθειμένη σε συγκεκριμένο λογαριασμό στην Κύπρο. Το ποσό αυτό θα δοθεί στο δήμο Λευκωσίας όταν ολοκληρωθούν οι διεργασίες εξεύρεσης τελιού χώρου και παραστεί ανάγκη καταβολής του ποσού αυτού. Τεκμήριο 10 Επιστολή του Δήμου Λευκωσίας προς την εναγομένη, ημερομηνίας 24/10/2005, με την οποία καλείται όπως καταβάλει το ποσό των ΛΚ10.643,25 το οποίο αντιστοιχεί στο φόρο θεάματος σε συγκεκριμένο λογαριασμό με τίτλο «Δήμος Λευκωσίας- Ανέγερση Παιδικής Στέγης στην Παλλουριώτισσα». Τεκμήριο 11 Επιστολή της εναγομένης, ημερομηνίας 14/9/2006, με την οποία επαναλαμβάνεται ότι το ποσό των €40.000 το οποίο συνιστά την εισφορά του Γ. Πλούταρχου αλλά και της εναγομένης, είναι κατατεθειμένο σε συγκεκριμένο λογαριασμό και θα δοθεί μετά την εξεύρεση του χώρου όπου θα αναγερθεί η παιδική λέσχη. Τεκμήριο 12 Επιστολή ημερομηνίας 13/7/2009, με την οποία ενημερώνεται η εναγομένη, ότι έχει βρεθεί χώρος για την ανέγερση της παιδικής λέσχης. Την καλούν δε όπως εμβάσει σε συγκεκριμένο λογαριασμό το ποσό της αμοιβής του Γ. Πλούταρχου, ήτοι €40.000 και το ποσό του φόρου θεάματος €18.
  15. Τεκμήριο 13 Επιστολή ημερομηνίας 20/9/2009 από την εναγομένη προς το Δήμο Λευκωσίας. Στην εν λόγω επιστολή γίνεται αναφορά ότι, η συμφωνία μεταξύ των τριών μερών ήταν όπως αποπερατωθεί το έργο, τοποθετηθεί τιμητική πλακέτα εις μνήμη του πατέρα του Γ. Πλούταρχου και στα εγκαίνια του χώρου που θα γίνουν από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην παρουσία του τραγουδιστή θα δοθούν τα ποσά που αναφέρονται στην επιστολή του Δήμου Λευκωσίας ημερομηνίας 13/7/
  16. Τεκμήριο 14 Επιστολή ημερομηνίας 16/10/2009 προς την εναγομένη εταιρεία. Στην επιστολή αυτή ο δήμος Λευκωσίας απορρίπτει τις θέσεις που περιέχονται στην επιστολή τεκμήριο 13 και συγκεκριμένα ότι τα χρήματα από τη συναυλία θα διατεθούν μετά την ολοκλήρωση του φιλανθρωπικού έργου. Τους καλεί εκ νέου όπως εμβάσουν σε συγκεκριμένο λογαριασμό το ποσό της αμοιβής του Γ. Πλούταρχου, ήτοι €40.000 και το ποσό του φόρου θεάματος €18.
  17. Τεκμήρια 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 25 Επιστολές από το Δήμο Λευκωσίας ή υπομνήματα ή πρακτικά στα οποία φαίνονται οι προσπάθειες που έγιναν για την επιτυχία της συναυλίας, καθώς και μετέπειτα ενέργειες προκειμένου να εξασφαλιστεί περαιτέρω βοήθεια για την ανέγερση της παιδικής στέγης. Τεκμήρια 23, 24, 26, 27, 28 και 29 Επιστολές προς Δήμο Λευκωσία, από άλλους φορείς αναφορικά με το θέμα της ανέγερσης της παιδικής στέγης στην Παλλουριώτισσα. Τεκμήριο 30 Επιστολή του Δήμου Λευκωσίας προς την εναγομένη Εταιρεία, ημερομηνίας 4/5/2007 με τη οποία την ενημερώνουν για τις συνεχείς προσπάθειες του Δήμου Λευκωσίας για εξασφάλιση χώρου που ανήκει στην εκκλησία για την ανέγερση της παιδικής στέγης. Τα πιο πάνω συνθέτουν και τη μαρτυρία που δόθηκε από την πλευρά του Δήμου Λευκωσίας. Για την εναγομένη, μαρτυρία έδωσε ο Ανδρέας Χριστοφόρου Κκαφάς, ο οποίος είναι εκ των μετόχων και διευθυντών της εναγομένης εταιρείας. Συμφωνεί ότι την 1/7/2005 διοργανώθηκε συναυλία του τραγουδιστή Γιάννη Πλούταρχου στην τάφρο Ντ΄ Αβίλα. Απορρίπτει την οφειλή της εναγομένης για καταβολή φόρου θεάματος και ισχυρίζεται ότι ουδέποτε έχει σταλεί στην εναγομένη εταιρεία η οποιαδήποτε επιστολή ή τιμολόγιο αναφορικά με φόρο θεάματος σε σχέση με τη συναυλία του Γιάννη Πλούταρχου. Η θέση του ήταν ότι δεν οφείλεται φόρος θεάματος, γιατί σε συνάντηση με το Δήμαρχο Λευκωσίας σε σχέση με την εν λόγω συναυλία, θα μεταφέρω επακριβώς τα λόγια του, όπως αυτά αποτυπώνονται στα πρακτικά: «Η συμφωνία ήταν ότι θα γίνετο η συναυλία, το μέρος που αναλογούσε στον κύριο Πλούταρχο, όπως και η συνεισφορά του Δήμου που αφορούσε το φόρο θεάματος, θα δίνετο με την αποπεράτωση, την εξεύρεση και την αποπεράτωση του έργου». Επέμενε δε, ότι κανένα ποσό θα δινόταν από τον καλλιτέχνη, πριν αυτός να είναι σίγουρος ότι ο σκοπός για τον οποίο θα παραχωρούσε την αμοιβή του, θα επιτευχθεί. Τα χρήματα θα δίδονταν με τη αποπεράτωση του έργου, νοουμένου ότι θα τοποθετείτο τιμητική πλακέτα εις μνήμη του πατέρα του Γ. Πλούταρχου κατά τη διάρκεια των εγκαινίων τα οποία θα γίνονταν από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην παρουσία του καλλιτέχνη. Ουδέποτε έτυχαν θετικής και τελικής ενημέρωσης, ότι βρέθηκε ο χώρος όπου θα ανεγερθεί η παιδική στέγη ή οποιαδήποτε διαβεβαίωση σε σχέση με την υλοποίηση του έργου. Κατά την αντεξέτασή του, ανέφερε ότι η εναγομένη εταιρεία συστάθηκε το έτος 2004 προκειμένου να διεξαγάγει την συναυλία. Το ενδιαφέρον τους ήταν να διεξαχθεί η συναυλία στην τάφρο Ντ΄ Αβίλα. Προσέγγισαν το Δήμο Λευκωσίας, ο οποίος τους ενημέρωσε ότι, αυτός είναι ο διαχειριστής του εν λόγω χώρου και περαιτέρω έγιναν διάφορες συναντήσεις στα γραφεία του Δημάρχου ως προς αυτή την κατεύθυνση. Σε σχέση με το ύψος του ποσού του φόρου θεάματος, ανέφερε ότι για το ποσό το οποίο καταγράφεται στις επιστολές του Δήμου Λευκωσίας δεν περιέχονται λεπτομέρειες αναφορικά με το πως προκύπτει το ύψος του. Ακολούθως τα μέρη προχώρησαν με αγορεύσεις. Κάθε δικηγόρος επιχειρηματολογεί υπέρ της θέσεως που προωθεί. Εάν και εφόσον κριθεί απαραίτητο πιο κάτω θα αναφερθώ εκτενέστερα στις αγορεύσεις. Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή και τους δύο μάρτυρες στο στάδιο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία. Και οι δύο προκάλεσαν θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία τους, ούτως ή άλλως ως προς τα γεγονότα δεν παρουσιάζει αποκλίσεις. Σε αυτό που δεν υπάρχει σύγκλιση θέσεως, είναι ως προς το δικαίωμα του Δήμου Λευκωσίας να εισπράξει το φόρο θεάματος, εφόσον ο στόχος ανέγερσης παιδικής στέγης δεν επετεύχθη. Κατά τα λοιπά ως πιο πάνω αναφέρω στα γεγονότα που συνθέτουν την υπό εξέταση διαφορά, τα όσα λένε ευρίσκονται σε αρμονία. Το πως οι ίδιοι ερμηνεύουν τη συμφωνία και ως εκ τούτου τις υποχρεώσεις που πηγάζουν εξ΄ αυτής, είναι ζήτημα υπάγεται στο έργο του Δικαστηρίου και όχι στην αντίληψη των μαρτύρων, οι οποίοι είναι μάρτυρες γεγονότων και μόνο, εκτός και εάν καταθέτουν με την ιδιότητα του πραγματογνώμονα, κάτι το οποίο βεβαίως δεν ισχύει στην περίπτωση αυτή. Ως προς το μόνο ζήτημα που δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του Κκαφά, είναι σε σχέση με τη γνώση της εναγομένης αναφορικά με το ύψος του φόρου θεάματος. Η θέση της εναγομένης ότι αμφισβητεί το ύψος του φόρου θεάματος και ότι ουδέποτε αυτό της κοινοποιήθηκε δε με βρίσκει σύμφωνη. Αντιθέτως, όπως προκύπτει η εναγομένη γνώριζε τόσο για το φόρο θεάματος όσο και για το ύψος του ποσού αυτού και ουδέποτε το αμφισβήτησε. Το ποσό αυτό αναφέρεται σε διάφορες επιστολές του Δήμου Λευκωσίας προς την εναγομένη. Η εναγομένη δεν έστειλε καμία επιστολή ειδικά αμφισβητώντας το εν λόγω ποσό, αλλά ούτε και εκφράζει κάποια επιφύλαξη ή διαφωνία ως προς το ύψος του ποσού του φόρου θεάματος σε μεταγενέστερες επιστολές της προς το Δήμο. Σε καμία από τις επιστολές οι οποίες κατατεθήκαν ως τεκμήρια, καταγράφεται η οποιαδήποτε αμφισβήτησή της σε σχέση με το ύψος του ποσού του φόρου θεάματος. Η οποιαδήποτε διαφωνία της, όπως αυτή καταγράφεται μεταγενέστερα στο Τεκμήριο 13, το οποίο σημειωτέο είναι εκείνο το οποίο ισχυρίζεται με τα δικόγραφά της είναι η συμφωνία μεταξύ των μερών, έγκειται στη θέση της ότι, τα οποιαδήποτε ποσά έπρεπε να πληρωθούν δυνάμει της συναυλίας του Γιάννη Πλούταρχου (αμοιβή καλλιτέχνη και φόρος θεάματος), αυτά θα καταβάλλονταν μετά την ολοκλήρωση της παιδικής στέγης. Στο έγγραφο επομένως που η ίδια θεωρεί ως τη δεσμευτική συμφωνία της με το Δήμο Λευκωσίας, δεν αρνείται την ύπαρξη φόρου θεάματος και δεν αμφισβητεί το ύψος του, αλλά αντιθέτως δηλώνει στην εν λόγω επιστολή ότι, τα ποσά τα οποία ζητεί ο Δήμος με προηγούμενη επιστολή του (τεκμήριο 12), θα καταβληθούν με την αποπεράτωση της παιδικής στέγης. Στο τεκμήριο 12 γίνεται αναφορά στο ποσό των €18.177 το οποίο αντιπροσωπεύει το φόρο θεάματος. Το ποσό αυτό η εναγομένη δεν το αμφισβητεί με το τεκμήριο 13, παρά μόνο αναφέρεται σε προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες θα δώσει το εν λόγω ποσό. Περαιτέρω, το ότι ήταν δεδομένο ότι ο Δήμος είχε δικαίωμα να εισπράξει φόρο θεάματος και ότι η εναγομένη γνώριζε περί τούτου, προκύπτει ξεκάθαρα από τα Τεκμήρια 1 και 2, στα οποία η εναγομένη κάνει αναφορά στο φόρο θεάματος, στο ποσοστό που αυτός αντιστοιχεί επί της αξίας κάθε εισιτηρίου, εκφράζοντας την ελπίδα της ότι και ο Δήμος θα διαθέσει το ποσό αυτό για την ανέγερση παιδικής λέσχης. Επισημαίνω ξανά, πως από την πλευρά της εναγομένης δεν αμφισβητήθηκε η υποχρέωση καταβολής φόρου θεάματος. Συναρτά όμως την καταβολή του, από την επίτευξη ή όχι του σκοπού της ανέγερσης της παιδικής στέγης. Από τη μαρτυρία και των δύο μαρτύρων, όπως αυτή καταγράφεται πιο πάνω και η οποία έχει κριθεί αξιόπιστη στο βαθμό και στο μέτρο που πιο πάνω αναφέρω, προκύπτει ότι, μεταξύ του Δήμου Λευκωσίας και της εναγομένης εταιρείας, συμφωνήθηκε όπως παραχωρηθεί η τάφρος Ντ΄ Αβίλα, η οποία ευρίσκεται στη Λευκωσία, προκειμένου να πραγματοποιηθεί την 1/7/2005 συναυλία του Γιάννη Πλούταρχου. Ο καλλιτέχνης αφού πλήρωνε το προσωπικό της συναυλίας, το ποσό το οποίο θα εισέπραττε ως αμοιβή του, θα το διέθετε για την ανέγερση παιδικής στέγης στη Λευκωσία. Από τη μεριά του ο Δήμος Λευκωσίας, θα συνείσφερε για το σκοπό αυτό, το ποσό το οποίο θα αντιστοιχούσε στο φόρο θεάματος. Η συναυλία έγινε. Το ποσό του φόρου θεάματος υπολογίστηκε σε ΛΚ10.643,
  18. Για το ύψος του φόρου θεάματος ενημερώθηκε η εναγομένη με επιστολές του Δήμου Λευκωσίας. Η εναγομένη δεν προχώρησε σε οποιαδήποτε παράσταση ή δικαστική διαδικασία αμφισβητώντας είτε την ίδια την επιβολή φόρου θεάματος είτε το ύψος του ποσού αυτού. Η θέση της εναγομένης όπως αυτή τελικά διαμορφώθηκε (βλ. επιστολή Τεκμήριο 13), ήταν ότι θα κατέβαλλε τα ποσά της αμοιβής του Γιάννη Πλούταρχου και του φόρου θεάματος, άμα την ανέγερση της παιδικής στέγης, όπου θα τοποθετείτο τιμητική πλακέτα στη μνήμη του πατέρα του καλλιτέχνη στα εγκαίνια τα οποία θα γίνονταν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και στην παρουσία του ιδίου. Το έργο της ανέγερσης παιδικής στέγης δεν έγινε. Το ποσό το οποίο αντιστοιχεί στο φόρο θεάματος ουδέποτε δόθηκε στο Δήμο Λευκωσίας. Τα πιο πάνω συνιστούν και τις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης. Από τα ενώπιον μου τεθειμένα γεγονότα, όπως αυτά αβίαστα προκύπτουν από τη μαρτυρία ως έχει αξιολογηθεί και από τα ευρήματά μου ως προς τα γεγονότα, εξάγονται και συμπεραίνονται τα ακόλουθα. Η εναγομένη ανέλαβε τη διοργάνωση συναυλίας. Είχε υποχρέωση έναντι του καλλιτέχνη ως προς την αμοιβή του και υποχρέωση έναντι του Δήμου Λευκωσίας ως προς το φόρο θεάματος. Ο καλλιτέχνης σύμφωνα με τους όρους που έχει θέσει, δίδει το ποσό της αμοιβής του για επίτευξη συγκεκριμένου φιλανθρωπικού σκοπού. Σκοπό στον οποίο ο Δήμος Λευκωσίας συμφώνησε να συνεισφέρει καταβάλλοντας το ποσό που αντιστοιχούσε στο φόρο θεάματος της συγκεκριμένης συναυλίας. Ουδέποτε ο Δήμος αποποιήθηκε του δικαιώματός του να εισπράξει το φόρο θεάματος. Ήταν πάντοτε ξεκάθαρο, ότι ο εν λόγω φόρος θα καταβαλλόταν και ακολούθως ο Δήμος θα τον διέθετε ως συνεισφορά για τη δημιουργία της παιδικής λέσχη. Ουδέποτε αυτό το ποσό, προκύπτει να χαρίστηκε στην εναγομένη και σε κανένα σημείο η εναγομένη ισχυρίζεται ή προβάλλει ισχυρισμό ότι το ποσό αυτό της χαρίστηκε ή ότι ο Δήμος δεν είχε δικαίωμα να τον εισπράξει. Είναι δε αναντίλεκτο γεγονός ότι, το ποσό το οποίο αφορά το φόρο θεάματος εισπράχθηκε από την εναγομένη. Αναντίλεκτο επίσης είναι ότι, ουδέποτε κατέβαλε το εν λόγω ποσό στο Δήμο Λευκωσίας. Η εναγομένη, για λόγους που δεν μπορούν να γίνουν κατανοητοί, όχι μόνο δεν κατέβαλε το φόρο θεάματος, εξακολουθεί να αρνείται να τον καταβάλει, προφασιζόμενη αποτυχία επίτευξης του φιλανθρωπικού σκοπού, η συμφωνία μεταξύ Δήμου Λευκωσίας και Γιάννη Πλούταρχου. Συγκεκριμένα, ο Γιάννης Πλόύταρχος διαθέτει την αμοιβή του και ο Δήμος Λευκωσίας διαθέτει το φόρο θεάματος. Η εναγομένη δεν έχει υποχρέωση να συνεισφέρει κάποιο ποσό προς επίτευξη του σκοπού. Η εναγομένη ανέλαβε τη διοργάνωση της συναυλίας και όφειλε να καταβάλει αμοιβή στον καλλιτέχνη και φόρο θεάματος στο Δήμο Λευκωσίας. Η υλοποίηση ή μη του φιλανθρωπικού έργου, η καταβολή ή μη της αμοιβής του Πλούταρχου και η αντίστοιχη συνεπακόλουθη συνεισφορά του Δήμου Λευκωσίας ήταν κάτι το οποίο αφορούσε τα εν λόγω μέρη και όχι την εναγομένη εταιρεία. Υπενθυμίζω ότι, πυξίδα και απόλυτος οδηγός του Δικαστηρίου αποτελούν τα δικόγραφα. Όπως επίσης ότι το αγώγιμο δικαίωμα συσχετίζεται με τα γεγονότα τα οποία το στοιχειοθετούν (βλ. ALEXANDROS EVANGELOU CAMERA HOUSE LTD κα ν. MINERVA FINANCE & INVESTMENTS LTD

(2004)1 ΑΑΔ 1374). Από όσα ήδη καταγράφω πιο πάνω το επίδικο ζήτημα είναι εάν υπάρχει υποχρέωση καταβολής από την εναγομένη του φόρου θεάματος ή όχι. Αυτή ούτως ή άλλως είναι και η βάση αγωγής του ενάγοντα, οποίος αξιοί το ποσό των €18.185,07 ως φόρο θεάματος και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Ούτε από τις έγγραφες προτάσεις, ούτε από τη μαρτυρία, προκύπτει θέση ότι υπήρξε συμφωνία όπως η εναγόμενη εξαιρεθεί από την καταβολή του φόρου θεάματος. Επίσης δεν υπήρξε καμία αμφισβήτηση ως προς τη δεδομένη δυνατότητα το Δήμου να επιβάλλει φόρο θεάματος. Ό,τι προβάλλεται από την πλευρά της εναγομένης είναι ότι, ο φόρος θεάματος δεν καταβλήθηκε εφόσον ο φιλανθρωπικός σκοπός για τον οποίο ο καλλιτέχνης θα δώριζε την αμοιβή του, δεν τελεσφόρησε. Πλην όμως η καταβολή του φόρου θεάματος προς επίτευξη του φιλανθρωπικού σκοπού, ήταν, οιονεί υποχρέωση του Δήμου Λευκωσίας, αφού το ποσό του φόρου θεάματος, θα ήταν η, από πλευράς του, συνεισφορά στο όλο φιλανθρωπικό εγχείρημα. Μεταφερόμενο όσο απλά γίνεται και όσο απλό στην πραγματικότητα είναι το όλο ζήτημα, από τη συναυλία που θα έκανε ο Γιάννης Πλούταρχος την καθαρή αμοιβή του θα την προσέφερε για τον σκοπό ανέγερσης παιδικής στέγης στη Λευκωσία. Από την πλευρά του, ο Δήμος Λευκωσίας θα συνείσφερε το ποσό του φόρου θεάματος για τον εν λόγω σκοπό. Πουθενά και σε κανένα στάδιο που ο μάρτυρας για την εναγομένη έδιδε μαρτυρία, δεν ισχυρίστηκε ότι ο Δήμος Λευκωσίας απεμπόλησε το δικαίωμά του να εισπράξει το φόρο θεάματος. Αντιθέτως, από την όλη ενώπιον μου τεθειμένη μαρτυρία, προκύπτει σαφέστατα ότι και οι δύο πλευρές συμφωνούν πως η μεταξύ τους συμφωνία, συνίστατο στην παραχώρηση από κάθε πλευρά του ποσού που είχε να εισπράττει από τη συναυλία, για την επίτευξη του κοινού φιλανθρωπικού σκοπού. Ό,τι είχε να εισπράττει ο Γιάννης Πλούταρχος από τη συναυλία ήταν το ποσό της αμοιβής του και ό,τι είχε να εισπράττει ο Δήμος Λευκωσίας ήταν ο φόρος θεάματος. Ως προς αυτό το γεγονός αμφότερα τα μέρη συμφωνούν ότι υπήρξε συμφωνία. Η οποιαδήποτε διάσταση παρατηρείται στις θέσεις που προωθούν τα μέρη, είναι ως προς το χρονικό διάστημα το οποίο θα γινότανε αυτή η παραχώρηση. Ο Δήμος Λευκωσίας ανέμενε ότι οι εκατέρωθεν παραχωρήσεις θα γίνονταν άμεσα, ενώ η εναγομένη ισχυρίζεται ότι ο καλλιτέχνης θα έδιδε την αμοιβή του με το πέρας της ανέγερσης της παιδικής στέγης και κάτω από τις προϋποθέσεις που πιο πάνω περιγράφονται. Το ότι κάθε μέρος θα παραχωρούσε το ποσό που θα είσπραττε από τη συναυλία είναι κοινά αποδεκτό και καταγράφεται στην αλληλογραφία μεταξύ των μερών (βλ. τεκμήριο 1 και 2, τεκμήριο 5 το οποίο ο Δήμος διατείνεται ότι είναι η συμφωνία μεταξύ των μερών όπως επίσης και τεκμήριο 13,το οποίο η πλευρά της εναγομένης θεωρεί ως τη συμφωνία των μερών). Επομένως, σύμφωνα με την κοινή κατανόηση των μερών, ο Δήμος δυνάμει της συμφωνίας με τον καλλιτέχνη είχε υποχρέωση, εφόσον ο καλλιτέχνης παραχωρούσε την αμοιβή του να παραχωρήσει το ποσό του φόρου θεάματος. Εάν ο καλλιτέχνης παραχωρούσε την αμοιβή του και ο Δήμος Λευκωσίας υπαναχωρούσε από τα διαμειφθέντα εναπόκειτο στον Γιάννη Πλούταρχο να αποφασίσει εάν θα λάμβανε οποιαδήποτε μέτρα. Σίγουρα όμως η εναγομένη εταιρεία δεν μπορεί να παρακρατεί το φόρο θεάματος, που παραδεκτά έχει να εισπράττει ο Δήμος Λευκωσίας, με τη δικαιολογία ότι δεν έχει επιτευχθεί ο φιλανθρωπικός σκοπός. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, δεν διαβλέπω οποιοδήποτε λόγο για τον οποίο ο φόρος θεάματος δεν θα πρέπει να καταβληθεί στο Δήμο Λευκωσίας. Ως προς το έτερο ζήτημα το οποίο αναδεικνύεται με την υπεράσπιση της εναγομένης, αυτό της κατά τόπο αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας να εκδικάσει την αγωγή αυτή, κρίνω πως ούτε αυτό δύναται να επιτύχει για τους λόγους που θα εξηγήσω πιο κάτω. Για το ζήτημα δικαιοδοσίας σχετικό είναι το άρθρο 21 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, σύμφωνα με το οποίο (παραθέτω μόνο τα εδάφια που ενδιαφέρουν): «21.-
(1)Τo Επαρχιακόv Δικαστήριov, τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 19, θα έχη πρωτόδικov δικαιoδoσίαv ίvα ακoύη και απoφασίζη oιαvδήπoτε αγωγήv συμφώvως πρoς τας διατάξεις τoυ άρθρoυ 22 oσάκις- (α) η βάσις της αγωγής έχη πρoκύψει είτε καθ' oλoκληρίαv είτε εv μέρει εvτός τωv oρίωv της επαρχίας δι' ηv τo δικαστήριov καθιδρύθη (β) o εvαγόμεvoς ή oιoσδήπoτε τωv εvαγoμέvωv, κατά τov χρόvov της εγέρσεως της αγωγής, διαμέvη ή διεξάγη επάγγελμα εvτός της επαρχίας δι' ηv τo δικαστήριov καθιδρύθη» Από την πιο πάνω πρόνοια προκύπτει ότι εάν η βάση της αγωγής είτε έχει εφαλτήριο, είτε έχει προκύψει μερικώς εντός της επαρχίας τότε το Δικαστήριο κέκτηται δικαιοδοσίας. Από τα όσα ο ίδιος ο μάρτυρας για την εναγομένη δήλωσε κατά την αντεξέτασή του, οι συναντήσεις για επίτευξη της συμφωνίας για τη διεξαγωγή της συναυλίας στην τάφρο Ντ΄ Αβίλα έγιναν στα γραφεία του ενάγοντα Δήμου, στη Λευκωσία. Αντίστοιχη θέση προώθησε και ο μάρτυρας για τον ενάγοντα, χωρίς να αμφισβητηθεί, ότι δηλαδή έγιναν συναντήσεις για αυτό το σκοπό στα γραφεία του Δημάρχου Λευκωσίας. Τα πιο πάνω είναι αρκετά προκειμένου να ενεργοποιηθεί τοπική αρμοδιότητα των Επαρχιακών Δικαστηρίων Λευκωσίας προς εκδίκαση της αγωγής αυτής. Ας μη λησμονούμε δε, τη νομολογιακή αρχή ότι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να επιληφθεί διαφοράς προσδιορίζεται από τα γεγονότα που συνθέτουν την απαίτηση (βλ. σχετικά Sartas Importers-Distributors v. Ανδρέα Μαρουλλή
(2003)1 Α.Α.Δ. 1446), τα οποία όπως έχουν παρατεθεί πιο πάνω, σε καμία περίπτωση αποκλείουν το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, ως κατά τόπο αρμόδιο. Για όλους τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω η αγωγή πετυχαίνει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα Δήμου Λευκωσίας και εναντίον της Εναγομένης Dolce Vento Entertainments Limited για το ποσό των €18.185,07 με νόμιμο τόκο από καταχώρηση της αγωγής. Επιδικάζονται περαιτέρω υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης τα έξοδα πλέον ΦΠΑ, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή ως ο σχετικός Διαδικαστικός Κανονισμός και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) .............................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.