Λουκή Λουκαΐδη ν. Asepa Trading Co. Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 1138/2011, 27/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A131 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1138/2011 Μεταξύ: Λουκή Λουκαΐδη, από τη Λευκωσία Ενάγοντα και
- Asepa Trading Co. Ltd
- Cyprus Radioelectrix Co. Ltd Εναγομένων Ημερομηνία: 27.2.2018 Για Ενάγοντα: κα Λ. Πατσαλίδου Για Εναγόμενους: κ. Σκορδής για Σκορδής & Στεφάνου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγων με την παρούσα αγωγή αξιώνει εναντίον των εναγομένων τα ακόλουθα όπως αυτά φαίνονται στην Έκθεση Απαίτησής του: «α) Αποζημιώσεις €5.000 για απώλεια τηλεφώνου και στοιχείων που περιείχε, κατά παράβαση συμφωνίας επιδιόρθωσης τηλεφώνου, την οποία σύνηψε με τους εναγόμενους. β) Νόμιμο τόκο. (γ) Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. (δ) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις». ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΙ ΙΣΥΡΙΣΜΟΙ Με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στην Έκθεση Απαίτησής του ο ενάγων ισχυρίζεται ότι στις 17.7.2010 έκανε συμφωνία με τους εναγόμενους να διορθώσουν την οθόνη του τηλεφώνου του για να μπορέσει να μεταφέρει τους αριθμούς οι οποίοι ήταν καταγεγραμμένοι σε αυτό στο νέο του τηλέφωνο. Το εν λόγω τηλέφωνο περιείχε πέραν των 70 αριθμών συνεργατών του, επαγγελματιών, αξιωματούχων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, διεθνών προσωπικοτήτων, καθηγητών πανεπιστημίων και άλλων γνωστών του, η συνεργασία και η επαφή με τους οποίους ήταν απαραίτητη για τον ενάγοντα. Στη συμφωνία υπογραμμίστηκε ότι οι αριθμοί αυτοί είχαν ιδιαίτερη σημασία και έπρεπε να προστατευθούν. Οι εναγόμενοι ανέλαβαν να υλοποιήσουν την πιο πάνω συμφωνία να διορθώσουν το τηλέφωνο και να προστατεύσουν τους εν λόγω αριθμούς αλλά αντ' αυτού τον ειδοποίησαν ότι απώλεσαν το τηλέφωνό του. Παρά τις συνεχείς προσπάθειές του δεν κατόρθωσε να εξεύρει τους περισσότερους αριθμούς του εν λόγω τηλεφώνου οι οποίοι είναι ιδιαίτερα πολύτιμοι γι' αυτόν και την εργασία του. Με βάση τα πιο πάνω αξιοί το ποσό των €5.000 για τις ώρες που σπατάλησε για να βρει τους χαμένους αριθμούς και για την απώλειά τους, ποσό που περιλαμβάνει και την αξία του τηλεφώνου η οποία υπολογίζεται στα €250,
- Οι Εναγόμενοι με την Υπεράσπισή τους αρνήθηκαν τους ισχυρισμούς του Ενάγοντος και ισχυρίζονται μεταξύ άλλων ότι ουδέποτε συνήψαν οιαδήποτε συμφωνία με αυτόν και/ή ουδέποτε ανέλαβαν οιαδήποτε υποχρέωση προς αυτόν. Ισχυρίζονται επίσης ότι ο Ενάγων ουδεμία συμβατική σχέση είχε μαζί τους και/ή ουδεμία αντιπαροχή παρείχε σε αυτούς. Ισχυρίζονται ότι ο Ενάγων επισκέφθηκε τα γραφεία τους και τους ζήτησε να τον βοηθήσουν με την επισκευή του κινητού τηλεφώνου του και πως του τόνισαν ότι δεν εμπορεύονται κινητά τηλέφωνα ούτε μπορούν να το επισκευάσουν. Κατόπιν έντονων πιέσεων και επιμονής του Ενάγοντος απλά προσφέρθηκαν να το αποστείλουν στο εξωτερικό για να τον εξυπηρετήσουν αλλά χωρίς να συνάψουν οποιαδήποτε συμφωνία ή να αναλάβουν οιαδήποτε υποχρέωση έναντί του. Ο Ενάγων, ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι, ουδέποτε τους ανέφερε τα όσα ισχυρίζεται για τους αριθμούς που κατ' ισχυρισμό είχε αποθηκευμένους στο εν λόγω κινητό και εν πάση περιπτώσει ουδεμία υποχρέωση είχαν ή ανέλαβαν για τους αποθηκευμένους αριθμούς και/ή το τηλέφωνό του. Αρνούνται ότι ο Ενάγων δικαιούται οποιαδήποτε αποζημίωση και ισχυρίζονται ότι οποιαδήποτε ζημιά αυτός υπέστη οφείλεται αποκλειστικά στον ίδιο ο οποίος δεν είχε ορθώς αποθηκευμένους τους εν λόγω αριθμούς και/ή δεν τους αποθήκευσε στην κάρτα «sim» και ότι αμέλησε να λάβει τα δέοντα μέτρα για την ορθή και ασφαλή αποθήκευσή τους. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Οι διάδικοι κάλεσαν ο καθένας 1 μάρτυρα προς υποστήριξη των εκατέρωθεν ισχυρισμών τους. Ο Ενάγων κατέθεσε ο ίδιος και για τους Εναγόμενους παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ο κ. Ανδρέας Πρωτοπαπάς, διευθυντής των Εναγομένων εταιρειών. Ο Ενάγων κατέθεσε στο Δικαστήριο ως μέρος της Κυρίως Εξέτασής του Γραπτή Δήλωσή του η οποία κατατέθηκε στη διαδικασία ως Έγγραφο «Α» και κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο «1» έγγραφο τιτλοφορούμενο ως «Δελτίο παραλαβής συσκευών». Το εν λόγω έγγραφο με αριθμό 08074, ημερομηνίας 17.7.2010 είναι έντυπο των εναγομένων εταιρειών στο οποίο αναγράφονται τα ονόματα των εναγομένων εταιρειών και η διεύθυνσή τους. Συνοπτικά μεταφέρω πιο κάτω μέρος από τα όσα αναγράφονται στη Γραπτή Δήλωση του Ενάγοντα: Ο Ενάγων είναι ο ιδιοκτήτης ενός κινητού τηλεφώνου μάρκας L.G. KG375 το οποίο περιείχε πέραν των 70 αριθμών συνεργατών του, επαγγελματιών, αξιωματούχων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, διεθνών προσωπικοτήτων, Υπουργών Εξωτερικών, καθηγητών πανεπιστημίων και άλλων γνωστών του, η συνεργασία και η επαφή με τους οποίους ήταν απαραίτητη για τον ίδιο. Στις 17.7.2010 έκανε συμφωνία με τους εναγόμενους όπως επιδιορθώσουν την οθόνη του εν λόγω τηλεφώνου ώστε να μπορέσει να μεταφέρει τους αριθμούς εκείνους οι οποίοι ήταν καταγεγραμμένοι, στο νέο του τηλέφωνο. Στην συμφωνία υπογραμμίστηκε ότι οι αριθμοί είχαν ιδιαίτερη σημασία και έπρεπε να προστατευθούν. Οι εναγόμενοι ανέλαβαν να υλοποιήσουν την πιο πάνω συμφωνία να διορθώσουν το τηλέφωνο και να προστατεύσουν τους εν λόγω αριθμούς αλλά αντ' αυτού, τον ειδοποίησαν ότι απώλεσαν το τηλέφωνό του. Παρά τις συνεχείς προσπάθειές του δεν κατόρθωσε μέχρι και την ημέρα που κατέθεσε στο Δικαστήριο να εξεύρει τους περισσότερους από τους αριθμούς οι οποίοι είναι ιδιαίτερα πολύτιμοι για τον ίδιο και την εργασία του. Με βάση τα πιο πάνω, αξιώνει το ποσό των €5.000 για τις ώρες που σπατάλησε για να βρει τους χαμένους αριθμούς και για την απώλειά τους, ποσό που περιλαμβάνει και την αξία του τηλεφώνου του το οποίο υπολογίζεται στα €250,
- Κατά την αντεξέτασή του ο Ενάγων ανέφερε ότι ήταν Δικαστής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων μέχρι το 2008 και ύστερα όταν αφυπηρέτησε λόγω ηλικίας άσκησε τη δικηγορία. Αγόρασε το επίδικο τηλέφωνο το έτος 2009 για €250,
- Δεν υπάρχει υπογραφή του στο Τεκμήριο 1 το οποίο ετοίμασε μια υπάλληλος των εναγομένων. Στο εν λόγω τεκμήριο υπάρχει γραμμένη η φράση «Numbers inside should be protected!» την οποία ο ίδιος είπε στην υπάλληλο των εναγομένων να γράψει. Ισχυρίστηκε ότι ρώτησε αν μπορούν να το διορθώσουν και η απάντηση που έλαβε ήταν καταφατική. Ισχυρίστηκε ότι η στεναχώρια που του προκάλεσε η απώλεια των αριθμών που ήταν αποθηκευμένοι στο τηλέφωνό του ήταν ανείπωτη διότι είχε τηλέφωνα συναδέλφων του, ονόματα καθηγητών και ονόματα προσωπικοτήτων και υπουργών Εξωτερικών τα οποία δεν μπόρεσε να ξαναβρεί. Για τις εναγόμενες εταιρείες πρόσφερε μαρτυρία ο διευθυντής τους κ. Ανδρέας Πρωτοπαπάς ο οποίος κατέθεσε στο Δικαστήριο ως μέρος της Κυρίως Εξέτασής του Γραπτή του Δήλωση η οποία κατατέθηκε στη διαδικασία ως Έγγραφο «Β». Ο εν λόγω μάρτυρας κατά την κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι είναι ο κύριος μέτοχος και διευθυντής των εναγομένων εταιρειών. Ο ενάγων τον επισκέφθηκε στις 17.7.2010 και του ζήτησε επιδιόρθωση του κινητού του. Αυτός του εξήγησε ότι δεν εμπορεύονται ούτε εισάγουν κινητά τηλέφωνα της μάρκας του κινητού τηλεφώνου του παρά το γεγονός ότι εισάγουν και διανέμουν άλλα προϊόντα της εν λόγω μάρκας και του είπε επίσης ότι λόγω τούτου δεν μπορούν να του το επιδιορθώσουν και τον συμβούλεψε να επισκεφθεί το κατάστημα από το οποίο το αγόρασε. Λόγω της επιμονής του ενάγοντος και για να τον εξυπηρετήσει του είπε για να τον βοηθήσει να το στείλει στην Ελλάδα να του το επιδιορθώσουν. Ήταν ξεκάθαρο, ισχυρίστηκε, ότι οι εναγόμενες εταιρείες δεν ανέλαβαν την επιδιόρθωση του κινητού του ενάγοντος και δεν έκαναν συμφωνία μαζί του απλά ανέλαβε ο ίδιος προσωπικά να τον εξυπηρετήσει σε φιλικό και ανθρώπινο επίπεδο, όπως είπε. Το έγγραφο Τεκμήριο 1 που κατέθεσε ο ενάγων συμπληρώθηκε κατόπιν προτροπής του ενάγοντος και ήταν η θέση του κου Πρωτοπαπά ότι αυτό δεν αποτελεί συμφωνία. Όταν επιστράφηκε το πακέτο από την Ελλάδα διαπιστώθηκε ότι το κινητό του ενάγοντος είχε χαθεί και θεωρεί ότι αν συνέβη οτιδήποτε στο τηλέφωνο αυτό δεν αφορά τις εναγόμενες. Αρνείται ότι το τηλέφωνο του ενάγοντος είχε αποθηκευμένους τόσους αριθμούς τηλεφώνων που ο ενάγων ισχυρίζεται και ότι άξιζε €250,00 αφού όταν βγήκε πρώτη φορά στην αγορά κατά το έτος 2007-2008 πωλείτο γύρω στα €90,00 και σίγουρα κατά το έτος 2010 είχε χαμηλότερη τιμή. Αντεξεταζόμενος παραδέχτηκε ότι μόνο σε 2 περιπτώσεις είχε δει τον ενάγοντα και πως όταν έλαβε χώρα το επίδικο συμβάν ο ενάγων είχε πάει στα γραφεία των εναγομένων αλλά δεν ζήτησε τον ίδιο προσωπικά. Ισχυρίστηκε ότι είπε στον ενάγοντα ότι δεν αναλαμβάνουν επιδιορθώσεις τηλεφώνων ούτε ασχολήθηκε ο ίδιος καμιά φορά με τα τηλέφωνα διότι στην εταιρεία δεν έχουν τηλέφωνα. Αναγνώρισε στο Τεκμήριο 1 τα γράμματα της κοπέλας που εργοδοτούσε και ισχυρίστηκε ότι μετά που ο ίδιος της είπε να αναλάβει το τηλέφωνο του ενάγοντος εκείνη έβαλε τα στοιχεία του και ανέλαβε και έστειλε το τηλέφωνο στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη για επιδιόρθωση και εκείνη ήταν που έγραψε όλα όσα φαίνονται στο εν λόγω τεκμήριο. Είχαν, όπως είπε, την εξουσία να στέλνουν οτιδήποτε για βοήθεια των πελατών τους στους εγκεκριμένους τεχνικούς στη Θεσσαλονίκη καθώς και την εξουσιοδότηση να παίρνουν τα τηλέφωνα που οι ίδιοι ήθελαν και να τα στέλνουν στο εργαστήριο για επιδιόρθωση. Ανέφερε ότι όταν επέστρεψε το κουτί πίσω δεν ήταν μέσα το τηλέφωνο και πρότεινε στον ενάγοντα να του αγοράσει άλλο απλώς και μόνο για να μην έχει παράπονο. Όταν του υποδείχθηκε ότι στο Τεκμήριο 1 δίπλα από το σημείο «Βλάβη» η υπάλληλός του έγραψε στα αγγλικά «Numbers inside should be protected!» ανέφερε ότι αυτό της το υπέδειξε ο ενάγων και πως ο ίδιος δεν παρακολουθεί τι γράφει η υπάλληλος στην περιγραφή της επιδιόρθωσης, απλώς γράφουν το όνομα του πελάτη για να τον ειδοποιήσουν. Αρνήθηκε ότι διορθώνουν τηλέφωνα και ισχυρίστηκε ότι εξ ανάγκης από φιλία και εκτίμηση προς τον ενάγοντα στείλανε το τηλέφωνό του στην Ελλάδα. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Οι συνήγοροι των διαδίκων παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτό κείμενο με το οποίο υποστηρίζουν ο καθένας τις θέσεις των πελατών τους. Η κα Πατσαλίδου εισηγήθηκε ότι ο ενάγων παρέδωσε στους εναγόμενους και συμφώνησε με αυτούς να του διορθώσουν την οθόνη του τηλεφώνου του για να μπορέσει να μεταφέρει τους αριθμούς τηλεφώνων οι οποίοι ήταν καταγεγραμμένοι σε αυτό σε άλλο τηλέφωνό του. Η απώλεια, από τους εναγόμενους, του τηλεφώνου και των αριθμών των τηλεφώνων που ήταν καταχωρημένοι σε αυτό έπληξε ανεπανόρθωτα την αξία της ύπαρξης φίλων και συνεργατών του ενάγοντα διότι παρά τις συνεχείς προσπάθειές του να εξασφαλίσει τους αριθμούς αυτούς, μέχρι στιγμής δεν το κατόρθωσε. Εισηγήθηκε επίσης η κα Πατσαλίδου ότι ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι δεν ανέλαβαν την υποχρέωση να επιδιορθώσουν το τηλέφωνο του ενάγοντος δεν ευσταθεί αφού αποδέχθηκαν την υποχρέωση αυτή την οποία και κατέγραψαν σε δικό τους σημείωμα. Συνεπεία των ενεργειών των εναγομένων ο ενάγων υπέστη ζημιά και δικαιούται για το λόγο αυτό να αποζημιωθεί από τις εναγόμενες εταιρείες. Ο κ. Σκορδής εισηγήθηκε ότι το Τεκμήριο 1 ουδέποτε υπεγράφη από τον ενάγοντα και για το λόγο αυτό δεν αποδείχθηκε οποιαδήποτε συμβατική σχέση του ενάγοντα και των εναγομένων. Το μοναδικό έγγραφο που προσκόμισε ο ενάγων για να αποδείξει την υπόθεσή του δεν φέρει την υπογραφή του και αναφέρεται σε προσφορά και όχι σε σύμβαση. Εισηγήθηκε επίσης ότι ο ενάγων ουδέν ποσό κατέβαλε στους εναγόμενους και για το λόγο αυτό η συμφωνία είναι άκυρη λόγω απουσίας αντιπαροχής. Εισηγήθηκε επίσης ότι ο ενάγων δεν δικογράφησε τη ζημιά του με την αυστηρότητα που απαιτεί η νομολογία αφού δεν διέκρινε τι ποσό ζητά ως Ειδικές αποζημιώσεις και τι ποσό ως Γενικές, ούτε απέδειξε οποιαδήποτε ζημιά, αφού η μαρτυρία που έδωσε είναι αδύνατη και ανεπαρκής και κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την αγωγή. Τέλος εισηγήθηκε ότι ο ενάγων δεν έχει διορισμένο δικηγόρο για την επίδικη αγωγή αφού υπόγραψε προσωπικά την αγωγή και για το λόγο αυτό δεν δικαιούται να του επιδικασθούν έξοδα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στη συνέχεια στην παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεών τους (Ζαβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Πιο κάτω γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.ά.
(2002)1 Α.Α.Δ. 165). Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα (Καννάουρου κ.ά ν. Σταδιώτη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 35). Ο ενάγων μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Η δική του εκδοχή ότι οι εναγόμενες εταιρείες παρέλαβαν το κινητό του τηλέφωνο για σκοπούς επιδιόρθωσης ενισχύεται και από την έγγραφη μαρτυρία, ήτοι το Τεκμήριο 1 το οποίο τιτλοφορείται «Δελτίο παραλαβής συσκευών». Είναι έντυπο των εναγομένων εταιρειών στο οποίο αναγράφονται τα ονόματά τους και εκδόθηκε από αυτές στα πλαίσια των εργασιών τους. Σε αυτό καταγράφηκε από υπάλληλο τους η βλάβη την οποία είχε το τηλέφωνο του ενάγοντος. Αποδέχομαι επίσης τον ισχυρισμό του ότι αγόρασε το τηλέφωνο για το ποσό των €250,00 το έτος 2009 αφού αυτό συνέβηκε σχετικά πρόσφατα σε σχέση με τον επίδικο χρόνο και εύλογα το θυμόταν. Ο Μ.Υ.1 ισχυρίστηκε ότι οι εναγόμενες εταιρείες δεν ανέλαβαν υποχρέωση να επιδιορθώσουν το τηλέφωνο του ενάγοντος αλλά λόγω προσωπικής φιλίας του ιδίου με τον ενάγοντα και χωρίς ανάληψη οποιασδήποτε ευθύνης από τις εταιρείες ο ίδιος προσωπικά ανέλαβε να τον εξυπηρετήσει σε φιλικό και ανθρώπινο επίπεδο στέλνοντας το τηλέφωνό του στην Ελλάδα να του το διορθώσουν. Όπως προέκυψε από την αντεξέτασή του είχε συναντήσει τον ενάγοντα μόνο 2 φορές. Δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του ότι ήταν φίλοι, ούτε ότι από φιλία και εκτίμηση προς τον ενάγοντα στείλανε το τηλέφωνο του τελευταίου στην Ελλάδα. Όπως ο ίδιος ανέφερε, τον ενάγοντα τον είχε δει προηγουμένως μόνο 2 φορές και όταν ο τελευταίος πήγε την επίδικη ημέρα στο κατάστημα δεν ζήτησε να δει τον ίδιο προσωπικά. Δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό περί φιλίας του με τον ενάγοντα γιατί δεν είναι λογικό, εάν έτσι είχαν τα πράγματα, να μην επιδίωκε ο ενάγων να δει τον φίλο του και να ζητήσει τη βοήθειά του. Ούτε αποδέχομαι ότι είναι λογικό οι εναγόμενες εταιρείες να παρέλαβαν το τηλέφωνό του ενάγοντος μόνο λόγω της επιμονής του τελευταίου χωρίς να ανέλαβαν συγχρόνως και την ευθύνη της επιδιόρθωσής του. Ούτε αποδέχομαι ότι είναι λογικό να το παρέλαβαν χωρίς να είναι σε θέση να εκπληρώσουν αυτήν την υποχρέωση. Το γεγονός ότι συνεργάζονταν με εξειδικευμένο συνεργείο στη Θεσσαλονίκη για επιδιόρθωση προϊόντων της εταιρείας που οι εναγόμενες εταιρείες εμπορεύονταν, μεταξύ των οποίων και τηλέφωνα, το είχε αναφέρει ο ίδιος ο μάρτυρας και συνάδει και με τον ισχυρισμό του ενάγοντος ότι ανέλαβαν την υποχρέωση να του το επιδιορθώσουν. Κρίνω ότι η ανάληψη της υποχρέωσης αυτής μπορούσε να λάβει και αυτή τη μορφή και δεν ήταν απαραίτητο η επιδιόρθωση να γινόταν σε εργαστήριο των εναγομένων εταιρειών ή από υπάλληλό τους. Τέλος δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του ότι η αξία του τηλεφώνου του ενάγοντος ήταν περί τα €90,00 όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε, αφού η θέση του ήταν ότι οι εναγόμενες εταιρείες στις οποίες είναι διευθυντής, εμπορεύονται όλα τα προϊόντα της εταιρείας που εκπροσωπούν εκτός από τηλέφωνα. Συνεπώς δεν μπορούσε να γνώριζε την αξία του εν λόγω τηλεφώνου αφού εκ των πραγμάτων δεν εμπορευόταν τηλέφωνα. Λόγω των πιο πάνω κρίνω ότι η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο και απορρίπτεται. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας αποδεχθεί τη μαρτυρία του ενάγοντος ως αξιόπιστη διαπιστώνω ότι τα γεγονότα που έλαβαν χώρα είναι τα ακόλουθα: Ο ενάγων στις 17.7.2010 επισκέφθηκε το κατάστημα των εναγομένων και παρέδωσε προς επισκευή το τηλέφωνό του. Η υπάλληλος των εναγομένων παρέλαβε το εν λόγω τηλέφωνο και ετοίμασε και το σχετικό Δελτίο παραλαβής συσκευών, Τεκμήριο 1 στο οποίο στο σημείο βλάβη έγραψε τις λέξεις «broken screen» και τη φράση που ο ίδιος ο ενάγων της είπε να γράψει «Numbers inside should be protected!». Οι εναγόμενες εταιρείες παρέλαβαν το τηλέφωνο του ενάγοντος και το απέστειλαν στη Θεσσαλονίκη αλλά μετά δεν ήταν σε θέση να του το παραδώσουν καθότι αυτό απωλέσθηκε. Είναι σαφές ότι μετά που το παρέλαβαν είχαν την υποχρέωση να του το επιστρέψουν, κάτι το οποίο τελικά δεν έγινε. Κρίνω ότι αυτό αποτελεί παράβαση εκ μέρους των εναγομένων εταιρειών της υποχρέωσης που ανέλαβαν έναντι του ενάγοντος. Το τηλέφωνο ο ενάγων το είχε αγοράσει το έτος 2009 και κατέβαλε για την αγορά του το ποσό των €250,00. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Είναι πάγια νομολογία ότι οι ειδικές ζημιές πρέπει να δικογραφούνται (Μάριος Ηλιάδης κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αγωγή 1/14, ημερομηνίας 31.5.2016, Σπύρου ν. Χατζαχαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, Πίριλλου ν. Κονναρή
(2000)1 Α.Α.Δ., Παναγή κ.ά. ν. Κακόψιτου κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. 839, R.K.B. Leathergoods Ltd ν. Αγγελίδη
(2004)1 Α.Α.Δ. 1071 και Galatariotis Telecommunications Ltd v. 1. Δ. ΣΙΟΥΚIΟΥΡΟΓΛΟΥ Λτδ κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 29). Στην παρούσα υπόθεση ο ενάγων με την παράγραφο 4 των λεπτομερειών της Έκθεσης Απαίτησής του ισχυρίστηκε τα ακόλουθα: «Με βάση τα πιο πάνω, ο ενάγων αξιοί το ποσό των €5.000 για τις ώρες που σπατάλησε για να βρει τους χαμένους αριθμούς και για την απώλεια τους, ποσό που περιλαμβάνει και την αξία του τηλεφώνου του το οποίο υπολογίζεται στα €250». Με βάση το περιεχόμενο της εν λόγω παραγράφου κρίνω ότι υπάρχει η αναγκαία δικογράφηση εκ μέρους του ενάγοντος για την αξία του τηλεφώνου του και η θέση των εναγομένων ότι η δικογράφηση εκ μέρους του ενάγοντος είναι πλημμελής, δεν κρίνεται βάσιμη και απορρίπτεται. Ο περί Συμβάσεων Νόμος, Κεφ. 149 στο άρθρο 10 προβλέπει ότι μια σύμβαση μπορεί να είναι γραπτή ή προφορική ή εν μέρει γραπτή και εν μέρει προφορική. Το κατά πόσο έχει συναφθεί μια συμφωνία δεν κρίνεται υποκειμενικά αλλά αντικειμενικά, με την έννοια δηλαδή της εύλογης εντύπωσης που αποκομίζει ένας τρίτος ανεξάρτητος και αντικειμενικός κριτής. Στην παρούσα υπόθεση ο ενάγων επισκέφθηκε το κατάστημα των εναγομένων εταιρειών και παρέδωσε σε υπάλληλό τους το τηλέφωνό του για σκοπούς επιδιόρθωσης. Η εν λόγω υπάλληλος παρέλαβε το τηλέφωνο και σημείωσε τα στοιχεία του σε έντυπο των εναγομένων εταιρειών το οποίο αναγράφει ότι αποτελεί «Δελτίο Παραλαβής Συσκευών» καθώς και τη βλάβη την οποία αυτό είχε. Αυτά κρίνω πως εύλογα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι εναγόμενες εταιρείες ανέλαβαν να επιδιορθώσουν το τηλέφωνο του ενάγοντος, αφού δεν κρίνω λογικό τον ισχυρισμό τους να το παρέλαβαν για να το στείλουν στο εξωτερικό μόνο για να εξυπηρετήσουν τον ενάγοντα, χωρίς δηλαδή την επιδίωξη οικονομικού οφέλους. Οι εναγόμενες εταιρείες ως επιχειρηματίες, νόμιμα, θεμιτά και δικαιολογημένα δραστηριοποιούνται με σκοπό το κέρδος και συνεπώς δεν αποδέχομαι τη θέση τους ότι στην επίδικη περίπτωση ενήργησαν έτσι μόνο για να εξυπηρετήσουν τον ενάγοντα χωρίς να έχει συναφθεί μεταξύ των διαδίκων οποιαδήποτε συμφωνία. Αναφορικά με τον ισχυρισμό των εναγομένων εταιρειών ότι το Τεκμήριο 1 δεν καταγράφει οιαδήποτε αντιπαροχή από μέρους του ενάγοντα ούτε και φέρει την υπογραφή του παρατηρώ τα ακόλουθα: α) Η υπογραφή δεν απαιτείται από τον περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ. 149 για σύμβαση όπως η επίδικη ούτε και προβλέπεται οποιοσδήποτε τύπος για τη σύναψή της, β) Ο ενάγων θα ήταν υπόχρεος να καταβάλει το τίμημα της επιδιόρθωσης, μετά που θα του παραδιδόταν το τηλέφωνό του. Από τη στιγμή που αυτό δεν έγινε επειδή οι εναγόμενοι δεν ήταν σε θέση να του το παραδώσουν ο ενάγων πλέον δεν ήταν υπόχρεος να κατέβαλλε οποιοδήποτε τίμημα προς τις εναγόμενες εταιρείες. Συνεπώς ο ισχυρισμός αυτός δεν γίνεται αποδεκτός και απορρίπτεται. Αναφορικά με τον άλλο ισχυρισμό των εναγομένων ότι το Τεκμήριο 1 αναγράφει «Quote for repair» το οποίο σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «προσφορά προς επιδιόρθωση» και το οποίο κατά τη θέση τους είναι ενδεικτικό του γεγονότος ότι μεταξύ των διαδίκων δεν καταρτίστηκε έγκυρη σύμβαση παρατηρώ ότι ούτε αυτός ο ισχυρισμός μπορεί να γίνει αποδεκτός. Δεν ήταν απαραίτητο για να είναι έγκυρη η επίδικη συμφωνία να είχαν τηρηθεί οποιεσδήποτε τυπικές προϋποθέσεις ή να είχαν χρησιμοποιηθεί συγκεκριμένες φράσεις. Εξάλλου, όπως προκύπτει από το άρθρο 10 του Κεφ. 149 οι συμβάσεις δύνανται να καταρτίζονται γραπτώς ή προφορικά ή εν μέρει γραπτώς και εν μέρει προφορικά ή δύνανται να συνάγονται από τη συμπεριφορά των μερών. Κρίνω ότι αυτό ισχύει και στην παρούσα, ήτοι ότι η συνομολόγηση της επίδικης συμφωνίας έγινε όταν οι εναγόμενες παρέλαβαν το τηλέφωνο του ενάγοντος και ανέλαβαν ταυτόχρονα την υποχρέωση να του το επιδιορθώσουν. Έχοντας υπόψη τα όσα ανέφερα πιο πάνω κρίνω ότι οι εναγόμενες εταιρείες παρέβηκαν τη συμφωνία που είχαν με τον ενάγοντα και είναι υποχρεωμένες να τον αποζημιώσουν. Αναφορικά με το θέμα των αρχών που διέπουν τον προσδιορισμό των αποζημιώσεων σε περιπτώσεις παράβασης συμφωνίας, στην υπόθεση ΑΛΠΑΝ (ΑΔΕΛΦΟΙ ΤΑΚΗ) ΛΤΔ κ.ά. ν. ΘΕΛΜΑΣ ΤΡΥΦΩΝΙΔΟΥ
(1996)1 Α.Α.Δ. 679, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η αποκατάσταση του αθώου μέρους έχει ως λόγο την τοποθέτησή του στη θέση την οποία θα απολάμβανε αν η συμφωνία εφαρμοζόταν και όχι την ζημία την οποία υπέστη προς αντιμετώπιση των συνεπειών της διάρρηξης της συμφωνίας». Στην υπόθεση A. PANAYIDES CONTRACTING LIMITED v. M & M FRANGOS ENGINEERING & CONTRACTING LIMITED
(2012)1 Α.Α.Δ. 1136, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Οι αποζημιώσεις λαμβάνουν υπόψη και τις αρχές που αναπτύχθηκαν με την υπόθεση Hadley v. Baxendale [1854] 9 Ex. 341, όπως επεξηγήθηκε αργότερα από τις υποθέσεις Victoria Laundry v. Newman Industries [1949] 2 K.B. 528 (C.A.) και Koufos v. Czarnikow
(1969)1 A.C. 350 (H.L.), που έχουν σχέση με τις λογικά προβλεπόμενες κατά το χρόνο συνομολόγησης της συμφωνίας και που είναι πιθανό να προκύψουν από τη διάρρηξη, ζημιές, καθώς και αυτές που απορρέουν από οποιεσδήποτε ιδιαίτερες συνθήκες που το υπαίτιο μέρος γνώριζε κατά τη συνομολόγηση της σύμβασης, (δέστε και Saab and Another v. Holy Monastery of Ay. Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499)». ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στηριζόμενος σε όσα ανέφερε ο ενάγων τα οποία έγιναν αποδεκτά από το Δικαστήριο ως ανταποκρινόμενα στην πραγματικότητα κρίνω ότι οι εναγόμενες εταιρείες ανέλαβαν να επιδιορθώσουν το τηλέφωνό του και για το λόγο αυτό το παρέλαβαν, συμπλήρωσαν το σχετικό έντυπο παραλαβής συσκευής και το απέστειλαν στη Θεσσαλονίκη. Τελικά το τηλέφωνο απωλέσθη καθιστώντας την παράδοσή του στον ενάγοντα αδύνατη. Αυτό το γεγονός της απώλειας του τηλεφώνου του ενάγοντος κρίνω ότι αποτελεί διάρρηξη της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας για την οποία ευθύνονται αποκλειστικά οι εναγόμενες εταιρείες και για το λόγο αυτό ο ενάγων δικαιούται να αποζημιωθεί από αυτές. Η αποζημίωσή του θα επιτευχθεί με την τοποθέτησή του στη θέση την οποία θα απολάμβανε αν η συμφωνία εφαρμοζόταν, δηλαδή αν του επιστρεφόταν το τηλέφωνό του. Από τη στιγμή που το τηλέφωνο δεν του επιστράφηκε η αποζημίωση του ενάγοντος θα επιτευχθεί με την αποζημίωση της αξίας του απολεσθέντος τηλεφώνου του. Ο ενάγων διεκδικεί επίσης αποζημίωση για τις ώρες που σπατάλησε για να βρει τους χαμένους αριθμούς και για την απώλειά τους. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του η οποία έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο ο ενάγων είπε στην υπάλληλο των εναγομένων να γράψει στο Τεκμήριο 1 την φράση «Numbers inside should be protected!». Πέραν τούτου δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία ότι ο ενάγων τόνισε στην υπάλληλο ή στις εργοδότριές της εναγόμενες εταιρείες τη σημασία ή την ανάγκη για την οποία έπρεπε να ληφθεί αυτή η προστασία. Ως εκ τούτου κρίνω πως ο ενάγων δεν παρείχε οποιαδήποτε πληροφόρηση στις εναγόμενες ώστε να γνώριζαν ή να μπορούσαν να προβλέψουν ότι τυχόν απώλεια του τηλεφώνου και των αριθμών που περιέχονταν σε αυτό θα προκαλούσε σε αυτόν τις ζημιές που ο ίδιος ισχυρίζεται ότι υπέστη, αφού κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων οι ζημιές τις οποίες επικαλείται ο ενάγων κρίνω ότι δεν ήταν λογικά προβλεπτές από τις εναγόμενες εταιρείες κατά τον χρόνο συνομολόγησης της συμφωνίας. Συνεπώς δεν μπορούν να του επιδικασθούν οποιεσδήποτε αποζημιώσεις σχετικές με τις ώρες που σπατάλησε αναζητώντας τους χαμένους αριθμούς ή για την απώλειά τους παρά μόνο το ποσό των €250,00 που αποτελεί την αξία του απολεσθέντος τηλεφώνου του. Ερχόμενος να εξετάσω το θέμα των δικηγορικών εξόδων παρατηρώ τα ακόλουθα: το Κλητήριο Ένταλμα της παρούσας αγωγής υπογράφηκε και καταχωρήθηκε από τον ενάγοντα αυτοπροσώπως. Παρά την μη ύπαρξη διοριστήριου δικηγόρου από τον ενάγοντα προς την κα Πατσαλίδου, είναι γεγονός ότι η τελευταία εμφανίστηκε για αυτόν κατά τη διάρκεια της ακρόασης της υπόθεσης, χωρίς να μεριμνήσει εν τω μεταξύ να καταχωρήσει στον δικαστικό φάκελο διοριστήριο δικηγόρου ή ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου. Με τα πιο πάνω ως δεδομένα κρίνω ότι ο ενάγων δεν διόρισε δικηγόρο με τον προβλεπόμενο από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας (Δ.2 Θ.14) για να τον εκπροσωπήσει στην προώθηση της υπόθεσής του ενώπιον του Δικαστηρίου. Πρέπει να σημειώσω επίσης πως η πλευρά των εναγομένων δεν ήγειρε οποιοδήποτε θέμα για την εμφάνιση της κας Πατσαλίδου. Τα πιο κάτω τα οποία λέχθηκαν στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(1996)1 Α.Α.Δ. 1111 και επαναλήφθηκαν στην υπόθεση Αντώνης Βούρος κ.ά. ν. Βύρωνα Τεγγεράκη
(2003)1 Α.Α.Δ. 485, κρίνω πως τυγχάνουν εφαρμογής και στην παρούσα υπόθεση: «το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο δεν επιτρέπει την παροχή εξόδων σε διάδικο, ο οποίος χειρίζεται αυτοπροσώπως την υπόθεση του, για νομική προετοιμασία και ανάπτυξη της υπόθεσης του ενώπιον του Δικαστηρίου». Με αυτά τα δεδομένα, έχοντας επίσης υπόψη μου ότι τα έξοδα της δικαστικής διαδικασίας δεν ανήκουν στον δικηγόρο αλλά στον διάδικο για να πληρώσει τον δικηγόρο του, κρίνω πως ο ενάγων δεν δικαιούται να του επιδικασθούν δικηγορικά έξοδα, παρά μόνο η πραγματική του δαπάνη για χαρτόσημα, η οποία ως προκύπτει από τον δικαστικό φάκελο ανέρχεται στο ποσό των €53,00. Για τους ως άνω λόγους εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγομένων για το ποσό των €250,00 πλέον νόμιμο τόκο από 17.2.2011, ημέρα καταχώρησης της αγωγής, πλέον τα πραγματικά του έξοδα. (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο