ΑΡΓΥΡΗ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ν. ΑΝΤΟΝΙΟU Y. BUILDING CONSTRUCTIONS LIMITED κ.α., Αγωγή αρ.: 3740/2017, 15/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A106 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 3740/2017 Μεταξύ: ΑΡΓΥΡΗ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ Ενάγoντος και
- ΑΝΤΟΝΙΟU Y. BUILDING CONSTRUCTIONS LIMITED
- ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ & ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑ Εναγoμένων 15 Φεβρουαρίου, 2018 Για τον ενάγοντα-αιτητή, εμφανίζεται ο κ.Μ.Φλωρίδης για τους κ.κ.Μιχαήλ Γ.Φλωρίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους εναγoμένους αρ.1-καθ΄ων η αίτηση, εμφανίζεται ο κ.Γ.Τσαρδελλής για τους κ.κ.Ηλίας Νεοκλέους και Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τον εναγόμενο αρ.2 - καθ΄ου η αίτηση, εμφανίζεται η κα Κ.Λοϊζου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Απόφαση για την αίτηση ημερ. 18.10.2017 (αίτημα για την έκδοση ενδιάμεσου συντηρητικού διατάγματος) Δια κλητηρίου γενικώς οπισθογραφημένου, το οποίο κατεχωρίστηκε στις 16.10.2017, ο ενάγων-αιτητής («ο αιτητής») επιδιώκει την ειδική εκτέλεση συμφωνιών πώλησης ακινήτου καθώς και την διόρθωση και/ή τροποποίηση της αίτησης διαχωρισμού ακινήτου υπ΄αριθμόν ΑΧ1718/2015 («η αίτηση υπ΄αριθμόν ΑΧ1718/2015») που κατεχωρίστηκε και εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας («το Κτηματολογικό Γραφείο»). Διεκδικεί, επίσης, αποζημιώσεις: Εναντίον των εναγομένων αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση διεκδικεί αποζημιώσεις επικαλούμενος την εκ μέρους τους παράβαση συμφωνίας. Εναντίον του εναγομένου αρ.2 - καθ' ου η αίτηση διεκδικεί αποζημιώσεις επικαλούμενος την εκ μέρους παράβαση θεσμοθετημένου καθήκοντος. Αυθημερόν (δηλαδή στις 16.10.2017), ο αιτητής κατεχώρησε μονομερή αίτηση δια της οποίας επεδίωκε την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος το οποίο να απαγορεύει στους εναγομένους αρ.1 και 2 - καθ' ων η αίτηση («οι καθ΄ων η αίτηση», εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου) να προωθήσουν και/ή να ολοκληρώσουν την εξέταση της αίτησης διαχωρισμού υπ΄αριθμόν ΑΧ1718/2015 μέχρι την ακρόαση και την αποπεράτωση της υπό το ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Αυτή η μονομερής αίτηση απερρίφθηκε με αναγνώριση του δικαιώματος του αιτητή να επανέλθει με αίτηση δια κλήσεως. Σχετική είναι η απόφαση ημερ. 17.10.
- Πράγματι, ο αιτητής επανήλθε, καταχωρώντας, στις 18.10.2017, την προκείμενη αίτηση («η αίτηση») δια της οποίας επιδιώκει την ίδια θεραπεία. Ο αιτητής καταγράφει, ως νομική βάση της αίτησης, τα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια), το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τα άρθρα 2,5 έως και 7 και 16 του περί Πωλήσεως Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου (Ν.81(Ι)/2011ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τα άρθρα 2,3 και 7 του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου (Ν.66(Ι)/2012), τη Δ.48 θ.θ.1 έως και 4,8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών καθώς και τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του αιτητή με συνημμένα, ως τεκμήρια, διάφορα έγγραφα. Το κρίσιμο περιεχόμενο της ένορκης αυτής δήλωσης συνοψίζεται ως εξής: Το Δεκέμβριο του έτους 2007 ο αιτητής αγόρασε από τους εναγομένους αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση το διαμέρισμα αρ.201 σε υπό ανέγερσιν κοινόκτητη οικοδομή («το διαμέρισμα αρ.201»). Δυνάμει δεύτερης γραπτής συμφωνίας ημερ. 14.03.2008 καθορίζεται πως ο χώρος στάθμευσης, ο οποίος αντιστοιχεί στο διαμέρισμα αρ.201, είναι ο χώρος στάθμευσης αρ.
- Οι δύο γραπτές συμφωνίες ημερ. 18.12.2007 και 14.03.2008 ευρίσκονται κατατεθειμένες στο Κτηματολογικό Γραφείο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Από το έτος 2008 εως και σήμερα οι ένοικοι του διαμερίσματος αρ.201 χρησιμοποιούν το χώρο στάθμευσης αρ.
- Περί τον Φεβρουάριο του έτους 2017 κοινοποιήθηκε στον αιτητή επιστολή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λευκωσίας («ο Κτηματολογικός Λειτουργός») δια της οποίας αυτός πληροφορείται πως εκκρεμεί για εξέταση η αίτηση διαχωρισμού της κοινόκτητης οικοδομής και πως, κατά τη μελέτη αυτής, εντοπίστηκαν ασυμφωνίες μεταξύ όρων της σχετικής άδειας διαίρεσης και όρων του πωλητηρίου εγγράφου. Δυνάμει όρων εκάστης άδειας διαίρεσης, παραχωρούνται, σε ιδιοκτήτες διαμερισμάτων κοινόκτητης οικοδομής, αποθήκες, χώροι στάθμευσης ή/και τμήματα αυτής για αποκλειστική χρήση (τεκμήριο 8). Εν προκειμένω, μεταξύ άλλων, επί τη βάσει της κρίσιμης άδειας διαίρεσης, ο προαναφερθείς χώρος στάθμευσης αρ.7 παρουσιάζεται να αντιστοιχεί στο διαμέρισμα αρ.103 και όχι στο διαμέρισμα αρ.
- Με επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 10.07.2017 (τεκμήριο 9), απευθυνομένη προς τον εναγόμενο αρ.2 - καθ΄ου η αίτηση, ο αιτητής εκφράζει την έκπληξη και την αντίθεσή του προς το γεγονός αυτό. Επίσης, με επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 20.07.2017 (τεκμήριο 10) ο αιτητής κοινοποιεί στον εναγόμενο αρ.2 - καθ΄ου η αίτηση διάφορα στοιχεία προς ενίσχυση της θέσης του πως ο χώρος στάθμευσης αρ.7 στην επίδικη κοινόκτητη οικοδομή αντιστοιχεί στο διαμέρισμα αρ.201 και όχι στο διαμέρισμα αρ.
- Πλην όμως, με επιστολή του ημερ. 04.10.2017 (τεκμήριο 11), ο Κτηματολογικός Λειτουργός πληροφορεί τον αιτητή πως θεωρεί το όλο ζήτημα ως διαφορά ιδιωτικής φύσης μεταξύ του ιδίου και του πωλητή του διαμερίσματος αρ.
- Επειδή ο αιτητής θεωρεί τις ενέργειες των καθ΄ων η αίτηση παράνομες και επειδή θεωρεί πως η ολοκλήρωση της διαδικασίας εξέτασης της αίτησης διαχωρισμού υπ΄αριθμόν ΑΧ1718/2015, ως έχουν τα πράγματα, θα του προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημία, μη δυναμένη να αποτιμηθεί σε χρήμα και/ή μη δυναμένη να αποκατασταθεί λόγω της δυσχερούς οικονομικής κατάστασης των εναγομένων αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση, επιδιώκει την έκδοση του επίδικου διατάγματος. Η αίτηση αντιμετωπίζει τις γραπτές ενστάσεις των καθ΄ων η αίτηση. Η γραπτή ένσταση των εναγομένων αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση κατεχωρίστηκε στις 08.11.2017 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Κώστα Φραντζή, Πολιτικού Μηχανικού και εγκεκριμένου εκκαθαριστή και διαχειριστή της περιουσίας φυσικών και νομικών προσώπων ίδιας ημερομηνίας. Η γραπτή ένσταση εκ μέρους του εναγομένου αρ.2 - καθ΄ου η αίτηση κατεχωρίστηκε στις 21.11.2017 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Βασούλας Τιανιά, η οποία υπηρετεί στο Κτηματολογικό Γραφείο ως Κτηματολογικός Γραφέας στον κλάδο επιτόπιων ερευνών, ίδιας ημερομηνίας. Επειδή ορισμένοι από τους λόγους ένστασης είναι κοινοί, κρίνεται ευχερέστερη η παράθεσή τους κατά τρόπον αθροιστικό. Οι λόγοι ένστασης συνοψίζονται ως εξής:
(1)Ο εναγόμενος αρ.2 - καθ΄ου η αίτηση κακώς εμφανίζεται ως διάδικος. Η επίδικη διαφορά είναι ιδιωτικής φύσης και αφορά μόνο στον πωλητή και τον αγοραστή του διαμερίσματος αρ.201.
(2)Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και αναιτιολόγητη. Ο αιτητής δεν αποκαλύπτει καλή βάση αγωγής, ούτε ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής ούτε ενδεχόμενο πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς και ούτε αδυναμία πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο εάν επιτύχει η αγωγή.
(3)Η αίτηση είναι καταχρηστική.
(4)Όλες οι ενέργειες του εναγομένου αρ.2 - καθ΄ου η αίτηση είναι νόμιμες και ορθές και υπήρξαν το προϊόν δέουσας έρευνας.
(5)Ο αιτητής αποκρύπτει ουσιώδη στοιχεία και/ή επιχειρεί να παραπλανήσει.
(6)Τυχόν έκδοση του επιδιωκόμενου διατάγματος θα επηρεάσει δυσμενώς και/ή θα ζημιώσει αθώους τρίτους.
(7)Ο αιτητής παρέλειψε να συμπεριλάβει στην αγωγή του, ως αναγκαίους διαδίκους, τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος 103 και/ή τους ιδιοκτήτες των υπόλοιπων διαμερισμάτων της κοινόκτητης οικοδομής, οι οποίοι θα επηρεαστούν από την τυχόν έκδοση του επιδιωκόμενου διατάγματος.
(8)Η αγωγή είναι πρόωρη.
(9)Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης.
(10)Η αίτηση διαχωρισμού υπ΄αριθμόν ΑΧ1718/2015 έχει διεκπεραιωθεί και/ή οι τίτλοι ιδιοκτησίας που αφορούν στα διαμερίσματα της κοινόκτητης οικοδομής έχουν εκδοθεί. Ακολουθεί η σκιαγράφηση των γεγονότων, ως αυτά εκτίθενται στην ένορκη δήλωση της μάρτυρος του εναγομένου αρ.2 - καθ΄ου η αίτηση Βασούλας Τιανιά. Η μαρτυρία της Βασούλας Τιανιά παραπέμπει σε έγγραφα, συνημμένα στην ένορκη δήλωσή της ως τεκμήρια: Στις 02.01.2008 κατετέθηκε στο Κτηματολογικό Γραφείο και για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης πωλητήριο έγγραφο εν σχέσει με το διαμέρισμα αρ.
- Αυτό έλαβε αριθμό ΠΩΕ 14/2008 (τεκμήριο Α). Στο έγγραφο υπ΄αριθμόν ΠΩΕ 14/2008 προσετέθηκε συμπληρωματική συμφωνία ημερ. 14.03.2008 δυνάμει της οποίας ο χώρος στάθμευσης αρ.7 της κοινόκτητης οικοδομής παρεχωρείτο, για αποκλειστική χρήση, στον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος αρ.
- Το Σεπτέμβριο του έτους 2015 ο Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας («ο Διευθυντής») κίνησε τη διαδικασία εκσυγχρονισμού της εγγραφής που αφορά στην κοινόκτητη οικοδομή. Η εγγραφή αυτή έχει αριθμό 0/12021 και αφορά σε ακίνητο στην ενορία Αγίου Βασιλείου, στο Δήμο Στροβόλου. Η κοινόκτητη οικοδομή αποτελείται από εικοσι-εννέα
(29)μονάδες. Για εισοσι-τρεις
(23)από τις μονάδες αυτές κατετέθηκαν στο Κτηματολογικό Γραφείο τα σχετικά πωλητήρια έγγραφα. Στις 18.09.2015 ο Διευθυντής απέστειλε σχετική επιστολή στους εναγομένους αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση (τεκμήριο Β). Αυτοί προσεκόμισαν, ενώπιον του Κτηματολογικού Γραφείου, τη σχετική άδεια διαίρεσης οικοδομής, η οποία εξεδόθηκε υπό το Δήμο Στροβόλου, μαζί με τους όρους και τα αρχιτεκτονικά σχέδια (τεκμήριο Γ). Ακολούθησε η διενέργεια, εκ μέρους του Κτηματολογικού Γραφείου, της αναγκαίας χωρομετρικής εργασίας, δημιουργήθηκε φάκελος για την έκδοση της άδειας διαχωρισμού της κοινόκτητης οικοδομής, ο οποίος έλαβε τον αριθμό ΑΧ1718/2015, και ετοιμάστηκαν οι τίτλοι ιδιοκτησίας κάθε μιας των μονάδων της οικοδομής αυτής. Όμως, κατά την διενέργεια των σχετικών εργασιών, διεπιστώθηκε πως, όσον αφορά στο διαμέρισμα αρ.201, υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ της άδειας διαίρεσης και του κατατεθειμένου πωλητηρίου εγγράφου υπό αναφοράν ΠΩΕ 14/2008 όσον αφορά στο χώρο στάθμευσης αρ.7. Δια της επιστολής του Κτηματολογικού Λειτουργού ημερ. 24.02.2017 (τεκμήριο Ε) ενημερώθηκαν σχετικώς τόσον ο αιτητής όσον και οι εναγόμενοι αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση. Δια της επιστολής αυτής οι εναγόμενοι αρ.1 - καθ' ων η αίτηση κλήθηκαν να προσκομίσουν είτε τροποιητική άδεια διαίρεσης, η οποία να συνάδει με το πωλητήριο έγγραφο υπ΄αριθμόν ΠΩΕ 14/2008, είτε συμπληρωματική συμφωνία μεταξύ των μερών η οποία να τροποποιεί το εν λόγω πωλητήριο έγγραφο ώστε αυτό να συνάδει με την άδεια διαίρεσης (τεκμήριο Ε). Δια των επιστολών των δικηγόρων του ημερ. 10.07.2017 και 20.07.2017 (τεκμήριο Στ) ο αιτητής απήντησε πως δεν συγκατατίθεται στην αλλαγή του χώρου στάθμευσης αρ.7, ο οποίος συνεφωνήθηκε μεταξύ του ιδίου και των εναγομένων αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση. Στις 08.08.2017 εξεδόθηκε από τον Δήμο Στροβόλου «Πιστωτικό Έγκρισης με Σημειώσεις» (τεκμήριο Ζ). Δυνάμει της ισχύουσας νομοθεσίας, «τη βάση εγγραφής στις οριζόντιες διαιρέσεις αποτελεί η Άδεια Διαίρεσης που εκδίδεται από τις οικίες Αρμόδιες Οικοδομικές Αρχές και όχι τα Πωλητήρια Έγγραφα» (δείτε στην παρα.4 της ένορκης δήλωσης της Βασούλας Τιανιά). Σχετική επιστολή ενημέρωσης ημερ. 04.10.2017 έχει σταλεί στον αιτητή (τεκμήριο Η). Δια της ένορκης δήλωσής του ημερ. 08.11.2017 ο μάρτυς των εναγομένων αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση αναφέρει πως ο ίδιος έλαβε γνώση για την ύπαρξη της συμπληρωματικής συμφωνίας ημερ. 14.03.2008 αφού εξεδόθηκε η άδεια διαίρεσης της κοινόκτητης οικοδομής. Τότε, εξέτασε το ενδεχόμενο να καταχωρίσει τροποποιητική αίτηση διαχωρισμού, γεγονός το οποίο απεδείχθηκε ανέφικτο. Το πρόβλημα θα μπορούσε να λυθεί με την έκδοση νέας άδειας διαχωρισμού της κοινόκτητης οικοδομής. Όμως, αυτό θα απαιτούσε διαδικασίες διάρκειας περί τα δύο
(2)έως τρία
(3)έτη. Αυτό θα ζημίωνε και θα αδικούσε τους ιδιοκτήτες των υπόλοιπων διαμερισμάτων της κοινόκτητης οικοδομής οι οποίοι αναμένουν την ολοκλήρωση του διαχωρισμού της και την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας για καθ΄ένα από τα διαμερίσματα. Ας σημειωθεί πως ο μάρτυς των εναγομένων αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση δεν αρνείται και ούτε απορρίπτει τον ισχυρισμό του αιτητή περί της δυσχερούς οικονομικής κατάστασής τους. Ας σημειωθεί, επίσης, πως ο ισχυρισμός του μάρτυρος των εναγομένων αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση περί του ότι «η αίτηση διαχωρισμού με αριθμό 1718/15 έχει ήδη αποπερατωθεί και έχουν ήδη εκδοθεί ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας για όλα τα διαμερίσματα πλην του διαμερίσματος του αιτητή και του διαμερίσματος με αριθμό 103» (δείτε στην παρα.19 της ένορκης δήλωσης του Κώστα Φραντζή, ημερ. 08.11.2017) δεν επιβεβαιώνονται από τη μεταγενέστερη ένορκη δήλωση της μάρτυρος του εναγομένου αρ.2 - καθ΄ου η αίτηση. Αντιθέτως, στις παρα.5 και 6 της ένορκης δήλωσής της ημερ. 21.11.2017, η Βασούλα Τιανιά, μέμφεται τις ενέργειες του αιτητή ως έχουσες «σαν μοναδικό σκοπό τη μη αποπεράτωση η/και ολοκλήρωση της αίτησης διαχωρισμού με αριθμό ΑΧ1718/15..» και χαρακτηρίζει την αίτηση ως «καταχρηστική ή/και παραπλανητική ή/και κακόπιστη ή/και εκβιαστική και (έχουσα) ως μοναδικό σκοπό την μη αποπεράτωση η/και ολοκλήρωση της αίτησης διαχωρισμού με αριθμό ΑΧ1718/15..(και) την καθυστέρηση της διαδικασίας για αναγκαστικό εκσυγχρονισμό της εγγραφής με αριθμό 0/12021 του Δήμου Στροβόλου, ενορία Άγιος Βασίλειος». Μελετήθηκαν τα επίδικα νομικά ζητήματα και η προσκομισθείσα μαρτυρία και λήφθηκαν υπ΄όψιν τα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέφεραν, αγορεύοντας. Επισημαίνεται πως κρίσιμο πραγματικό υπόβαθρο, για την εξέταση της αίτησης, αποτελούν τα όσα ο αιτητής και οι μάρτυρες των καθ΄ων η αίτηση δηλώνουν στις γραπτές ένορκες δηλώσεις τους, οι οποίες υποστηρίζουν την αίτηση και τις ενστάσεις. Ισχυρισμοί περί των γεγονότων οι οποίοι αναφέρονται από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων και οι οποίοι δεν επιβεβαιώνονται είτε από την προσκομισθείσα μαρτυρία είτε από το περιεχόμενο του φακέλου της διαδικασίας δεν λαμβάνονται υπ΄όψιν. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα ακόλουθα:
(1)Όσον αφορά στο νομοθετημένο και νομολογημένο πλαίσιο εκδίκασης υποθέσεων ως η προκείμενη, σημειώνεται, κατ΄αρχάς, πως «Το Άρθρο 32 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα, η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32» [Βλ. Γρηγορίου v. Χριστόφορου
(1995)1 A.Α.Δ. 248, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, Hadjikyriakos Co. Ltd v. United Biscuits (UK) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689) και Demades Overseas Ltd v. Studio MA. ST. Ltd
(1996)1 (B) Α.Α.Δ. 799, 807]. Η πρώτη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη σοβαρού θέματος προς εκδίκαση και ικανοποιείται εφ' όσον, επί τη βάσει όσων καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις, αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής και ικανοποιείται εφ' όσον συντρέχει κάτι περισσότερο από μίαν απλή δυνατότητα επιτυχίας, χωρίς, όμως, να απαιτείται απόδειξη τούτου επί τη βάσει της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities), βαθμός απόδειξης που απαιτείται για την απόδειξη της αγωγής. Η τρίτη προϋπόθεση αφορά στη δυσχέρεια ή την αδυναμία πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αυτή συντρέχει εφ' όσον, λαμβανομένης υπ' όψιν της μαρτυρίας στο σύνολό της, προκύπτει, πράγματι, βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του ενάγοντος δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί παρά μόνον εάν εκδοθεί το επιδιωκόμενο ενδιάμεσο διάταγμα. Στην προκειμένη περίπτωση εφαρμοστέο είναι και το άρθρο 5 του Κεφ. 6 εφ' όσον με την αίτηση επιδιώκεται η διατήρηση της κατάστασης πραγμάτων εν σχέσει με ακίνητο. Όμως, οι ειδικές ρυθμίσεις, τις οποίες το άρθρο αυτό περιέχει, δεν επηρεάζουν καθ'οιονδήποτε τρόπο την ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 32 του Ν.14/60, «το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων» και το οποίο «αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει, χωρίς οποιανδήποτε εξαίρεση» (Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α. (ανωτέρω), σελ. 402 και 403, δείτε και Doleqo Estates Ltd κ.α. ν. Φιλίππου κ.α.
(1999)1(B) Α.Α.Δ. 1217, 1222). Η νομολογία ορίζει ότι ενδιάμεσο διάταγμα εν σχέσει με ακίνητο εκδίδεται μόνον εφ' όσον «φαίνεται στο Δικαστήριο ........... ότι με την πώληση ή τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας σε τρίτο είναι πιθανό να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του». Δεν απαιτείται η προσαγωγή μαρτυρίας για την ύπαρξη, πράγματι, πρόθεσης του καθ' ου η αίτηση να αποξενώσει ή να επιβαρύνει την περιουσία του. «Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβασθεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία» (C.Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιϊα Λεωνίκ Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ. 785, 789-90, δείτε και την Zεμεvίδης ν. Ζεμενίδου (Αρ.1)
(1992)1(A) Α.Α.Δ. 54). Με άλλα λόγια, εκείνο που διερευνάται είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος» (Τσιολάκκη κ.α. ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, 785). Τα πλαίσια άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου κατά την εξέταση και έκδοση απόφασης σε αιτήσεις ως η υπό συζήτησιν δεν είναι οριοθετημένα κατά τρόπον αυστηρό. «Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανόμενου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί» [Καλογέρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 (B) Α.Α.Δ 1237, 1244], To Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα με φειδώ και αφού σταθμίσει τα δεδομένα της υπόθεσης και κρίνει πως η έκδοση τέτοιου διατάγματος είναι δίκαιη και πρόσφορη [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Χατζήβασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152].
(2)Εν προκειμένω, και επί τη βάσει της γενικής οπισθογράφησης και των ενόρκων δηλώσεων του αιτητή και των μαρτύρων των καθ΄ων η αίτηση, εμφανίζεται σοβαρό θέμα προς εκδίκαση καθώς και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής: Δυνάμει του άρθρου 6 του Ν.81(Ι)/2011, είναι, κατ΄αρχήν, δεκτική ειδικής εκτέλεσης με διάταγμα Δικαστηρίου «..σύμβαση ..κατατεθημένη» στο αρμόδιο Κτηματολογικό Γραφείο εφ΄όσον η σχετική αγωγή κατεχωρίστηκε σε χρόνο κατά τον οποίον το σχετικό δικαίωμα δεν έχει παραγραφεί. Επισημαίνεται πως η συνδρομή, στην προκείμενη περίπτωση, των νόμιμων αυτών προϋποθέσεων δεν αμφισβητείται από τους καθ΄ων η αίτηση. Και ούτε αμφισβητείται, από τους καθ΄ων η αίτηση, οι θεμελιώδους σημασίας ισχυρισμοί του αιτητή πως, πρώτον, η συμφωνία ημερ. 14.03.2008 καθορίζει τον αιτητή ως ιδιοκτήτη του χώρου στάθμευσης αρ.7 και, δεύτερον, η συμφωνία αυτή είναι νομίμως κατατεθειμένη στο Κτηματολογικό Γραφείο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Περαιτέρω, δεν αμφισβητείται η εγκυρότητα και η δεσμευτικότητα της συμφωνίας ημερ. 14.03.2008. Είναι δε αναντίλεκτος ο ισχυρισμός του αιτητή πως η οικονομική κατάσταση των εναγομένων αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση είναι δυσχερής. Η μαρτυρία αυτή αποκαλύπτει ένα ζήτημα το οποίο χρειάζεται παρεμπίπτουσα ρύθμιση εφ' όσον οι εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση ενέργειες, συνιστούν απειλή για τα νόμιμα συμφέροντα του αιτητή και ενδέχεται να προκαλέσουν τετελεσμένα μη δυνάμενα να αντιμετωπισθούν με την καταβολή αποζημιώσεων σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής [David Bean, Isabel Parry and Andrew Burns, Injunctions, 12th edition, Sweet and Maxwell, 2015, para. 4070 έως 4-72].
(3)Περαιτέρω, και όσον αφορά σε ειδικότερα ζητήματα τα οποία εγείρονται με τις ενστάσεις των καθ΄ων η αίτηση και τις αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων τους, αναφέρονται και τα εξής: (α) Το επιδιωκόμενο, δια της αίτησης, να εκδοθεί ενδιάμεσο συντηρητικό διάταγμα αποτελεί ασφαλιστικό μέτρο διαρκούσης της εκκρεμότητας της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Διαφοροποιείται δε από τις επιδιωκόμενες, δια της αγωγής, θεραπείες οι οποίες συνίστανται στην έκδοση διηνεκών διαταγμάτων καθώς και στην επιδίκαση αποζημιώσεων [Zena Company Ltd v. Demian Catering Ltd
(2011)1 A.Α.Δ. 1848. (β) Η εξουσία έκδοσης ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων, ως το επιδιωκόμενο, είναι μεγάλης αξίας για τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας των δικαστικών αποφάσεων [δείτε την Z Ltd v. A - Z
(1982)Q. B, 558 και David Bean Q. C, Injunctions, eighth edition, Thomson, Sweet and Maxwell, 2004, p.108-9]. (γ) Επειδή κάθε δικαστική διαδικασία ελέγχεται από το Δικαστήριο και όσον αφορά στο ενδεχόμενο αυτή να είναι καταχρηστική, καταπιεστική ή κακόπιστη, εξετάστηκαν τα όσα καταγράφονται στις γραπτές ένορκες δηλώσεις του αιτητή, του Κώστα Φραντζή και της Βσούλας Τιανιά και τα όσα μαρτυρούν τα κατατεθειμένα, δια των δηλώσεων αυτών έγγραφα, και δεν εντοπίζονται στοιχεία καταχρηστικής, καταπιεστικής ή κακόπιστης συμπεριφοράς εκ μέρους του αιτητή. Δεν εντοπίζονται στοιχεία από τα οποία να προκύπτει συμπεριφορά η οποία να τείνει στην αθέμιτη εξασφάλιση χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του αιτητή και εις βάρος των καθ' ων η αίτηση. Η επιλογή του αιτητή να επιδιώξει, στο συγκεκριμένο χρόνο, την έκδοση ενδιάμεσου συντηρητικού διατάγματος δεν συνιστά αφ΄εαυτής μεμπτή συμπεριφορά. Η έκδοση τέτοιου διατάγματος προβλέπεται στο νόμο και την νομολογία και επιτυγχάνεται στις ακατάλληλες περιπτώσεις. (δ) Η θέση του αιτητή περί της δυσχέρειας ή της αδυναμίας απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο προβάλλεται επαρκώς. Σημειώνεται η σύνδεση των επίδικων ενεργειών των καθ΄ων η αίτηση με την παραβίαση κατατεθειμένης, στο Κτηματολογικό Γραφείο, γραπτής συμφωνίας. Επί του ζητήματος τούτου αναφέρονται τα εξής στην απόφαση Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd (ανωτέρω), τα οποία εφαρμόζονται κατ΄αναλογίαν: «..δεν ήταν αδήριτη ανάγκη η περαιτέρω εξήγηση ...ότι θα ήταν δύσκολο και αδύνατο να απομενηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αρκούσε, υπό τις συνθήκες, η..σύνδεση των ενεργειών της εφεσίβλητης με το παράνομο της ενέργειας της, παρανομία που έχει τη δική της καταλυτική σημασία εφόσον ένα Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ανέχεται τη διαιώνιση μίας κατάστασης πραγμάτων κατά παράβαση είτε των συμφωνηθέντων είτε του νόμου». (ε) Σε μια δικαστική διαδικασία είναι δυνατή η συνένωση περισσοτέρων του ενός εναγόντων και περισσοτέρων του ενός εναγομένων. Όμως, καμία δικαστική διαδικασία δεν αποτυγχάνει λόγω κακής συνένωσης ή παράλειψης συνένωσης οιουδήποτε αναγκαίου και κατάλληλου διάδικου. Σε τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο θα αποφασίσει τα επίδικα ζητήματα και ερωτήματα σε όση έκταση αυτά αφορούν στους υφιστάμενους διαδίκους. Οι περιπτώσεις κακής συνένωσης διαδίκων ή παράλειψης συνένωσης των αναγκαίων και κατάλληλων διαδίκων αντιμετωπίζονται εφ΄όσον ληφθούν, εκ μέρους των ενδιαφερομένων, τα κατάλληλα διαβήματα και εκδοθούν οι συνακόλουθες οδηγίες και διαταγές του Δικαστηρίου. Για τους πιο πάνω λόγους επιτυγχάνει η αίτηση ημερ. 18.10.2017. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στους εναγομένους αρ.1 και 2, και/ή σε οιονδήποτε εξ αυτών, να προωθήσουν περαιτέρω και/ή να ολοκληρώσουν την εξέταση της αίτησης διαχωρισμού υπ΄αριθμόν ΑΧ1718/2015, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, και η οποία αφορά στο ακίνητο υπ΄αριθμόν εγγραφής G.333/0, Φ/Σχ.30/5.Ε2, τεμάχιο αρ.270, ενορία Άγιος Βασίλειος, Δήμος Στροβόλου, Λευκωσία έως και την εκδίκαση και την αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντος-αιτητή και εναντίον των εναγομένων αρ.1 και 2 - καθ'ων η αίτηση. Τα έξοδα αυτά ορίζονται καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας εκδίκασης της αγωγής. (Υπ) .............. Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο