ELYSEE IRRIGATION LTD ν. ΔΑΡΕΙΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 912/2015, 22/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A121 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 912/2015 Μεταξύ: ELYSEE IRRIGATION LTD Ενάγουσα και
- ΔΑΡΕΙΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΛΤΔ
- ΔΑΡΕΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΣ ....
- ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ... Εναγόμενοι -------------------- Ημερομηνία: 22/2/2018 Για ενάγουσα: κος Παπαμιχαήλ Για εναγομένους: κος Χειμώνας ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή της η ενάγουσα, ζητεί από τους εναγομένους την καταβολή ποσού €2.344,46, ως υπόλοιπο λογαριασμού. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ενάγουσας όπως αυτοί προκύπτουν από την Έκθεση Απαίτησής της, η ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείται κυρίως με την εμπορία ειδών άρδευσης. Οι εναγόμενοι ήταν πελάτες της ενάγουσας. Η συνεργασία τους συνίστατο στη παροχή από την ενάγουσα προϊόντων. Είχε ανοιχθεί δε σχετικός λογαριασμός στον οποίο συμφωνήθηκε να χρεώνεται η αξία των εμπορευμάτων που θα πωλούνταν στους εναγομένους και ότι στον εν λόγω λογαριασμό θα πιστωνόταν η αξία οποιωνδήποτε ποσών θα καταβαλλόταν από τους εναγομένους. Κατά τα έτη 2011 μέχρι και 2014, η ενάγουσα παρέδωσε εμπορεύματα στους εναγομένους χρεώνοντας ανάλογα το σχετικό λογαριασμό. Το Σεπτέμβριο 2014, ο εν λόγω λογαριασμός έδειχνε υπόλοιπο €2.344,
- Αν και η ενάγουσα κάλεσε τους εναγομένους να εξοφλήσουν την πιο πάνω οφειλή, οι εναγόμενοι ουδέν ποσό κατέβαλαν. Από τη μεριά τους οι εναγόμενοι με την υπεράσπισή τους, προβάλλουν τα ακόλουθα. Αρνούνται κατ΄ αρχήν όλους τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης και το μόνο που παραδέχονται είναι ότι η εναγομένη 1, είχε συνεργασία με τους ενάγοντες και ότι προμηθευόταν διάφορα εμπορεύματα από αυτούς καταβάλλοντας όλα τα σχετικά ποσά και ότι ουδέν ποσό οφείλεται προς τους ενάγοντες. Οι εναγόμενοι 2 και 3 ισχυρίζονται ότι ουδεμία σχέση έχουν σε σχέση με το επίδικο ζήτημα. Σημειώνω ότι η αγωγή αυτή εμπίπτει εντός των προνοιών της νέας Διαταγής
- Ενόψει δε του ύψους της απαίτησης, προωθείται ως «ταχείας εκδίκασης». Επομένως, τα μέρη καταχωρήσαν γραπτώς την ένορκή τους μαρτυρία. Σημειώνω ότι δεν ζητήθηκε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων και τη μέρα της ακρόασης τα μέρη προχώρησαν με αγορεύσεις. Για την ενάγουσα μαρτυρία έδωσε ο Ανδρέας Χριστοδούλου, υπάλληλος στην ενάγουσα, στα καθήκοντα του οποίου, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνεται η παρακολούθηση και η είσπραξη οφειλών προς την ενάγουσα. Η ενάγουσα είναι εταιρεία η οποία ασχολείται με την πώληση ειδών άρδευσης και άλλων συναφών ειδών. Είναι η θέση του ότι, οι εναγόμενοι ως πελάτες της ενάγουσας, είχαν ανοίξει επονόματί τους λογαριασμό στον οποίο θα χρεωνόταν η αξία των εμπορευμάτων που θα έπαιρναν από την ενάγουσα και στον οποίο θα πιστωνόταν οποιοδήποτε ποσό θα διδόταν έναντι της οφειλής. Από την έναρξη της συνεργασίας, η ενάγουσα παρέδωσε διάφορα προϊόντα στους εναγομένους, χρεώνοντας αντίστοιχα το σχετικό λογαριασμό. Το Σεπτέμβριο 2014, ο εν λόγω λογαριασμός παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο ύψους €2.344,
- Η σχετική κατάσταση λογαριασμού επισυνάπτεται ως τεκμήριο. Για την εναγομένη, μαρτυρία έδωσε η Δέσποινα Ερωτοκρίτου, διευθύντρια της εναγομένης εταιρείας. Παραθέτει διάφορους ισχυρισμούς, αρνούμενη την οποιαδήποτε σχέση της ιδίας και του εναγομένου 2 με την ενάγουσα. Συμφωνεί ότι μεταξύ της ενάγουσας και της εναγομένης 1 υπήρξε συνεργασία. Η ενάγουσα προμήθευε την εναγομένη 1 με διάφορα εμπορεύματα, η αξία των οποίων ανέρχεται σε αρκετές χιλιάδες ευρώ και η εναγομένη 1 κατέβαλε όλα τα οφειλόμενα ποσά και ουδέν ποσό οφείλεται προς την ενάγουσα. Είναι η θέση της επομένως, ότι η εναγομένη 1 έχει εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις της έναντι της ενάγουσας. Δεν γνωρίζει οτιδήποτε περί της ύπαρξης λογαριασμού. Την ημέρα της ακρόασης, ο δικηγόρος δια την ενάγουσα απέσυρε την αγωγή εναντίον των εναγομένων 2 και
- Ό,τι παρέμεινε λοιπόν να εξεταστεί, είναι η κατ΄ ισχυρισμό οφειλή της εναγομένης 1 (εφεξής η εναγομένη) προς την ενάγουσα. Αμφότεροι δικηγόροι έχουν παραδώσει κείμενο γραπτών αγορεύσεων. Ο δικηγόρος για την ενάγουσα ισχυρίζεται ότι από τη στιγμή που η εναγομένη αποδέχεται την ύπαρξη συνεργασίας με την ενάγουσα και προωθεί περαιτέρω ισχυρισμό περί εξόφλησης, τότε αυτή φέρει και το ειδικό βάρος να αποδείξει τον εν λόγω ισχυρισμό, κάτι στο οποίο απέτυχε. Από την άλλη ο δικηγόρος για την εναγομένη, κατ΄ αρχήν αμφισβητεί τη γνώση του μάρτυρα για την ενάγουσα σε σχέση με τα γεγονότα τα οποία καταθέτει. Είναι η θέση του ότι, ο εν λόγω μάρτυρας ουδεμία αναφορά κάνει ως προς το πότε εργοδοτήθηκε από την ενάγουσα, έτσι ώστε να φαίνεται εάν για το χρονικό διάστημα που αφορά η αγωγή ήταν υπάλληλος της εναγομένης και επομένως είχε γνώση των όσων κατέθετε. Σε σχέση με τον επίδικο λογαριασμό, ο δικηγόρος της εναγομένης ισχυρίζεται ότι αυτός είναι σε αντίθεση με τα δικόγραφα, εφόσον σε αυτά γίνεται αναφορά για το Σεπτέμβρη 2014, ενώ η κατάσταση λογαριασμού η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο, αναφέρεται στο
- Είναι η θέση του ς ότι η ενάγουσα δεν κατάφερε να αποδείξει την υπόθεσή της, εφόσον δεν παρουσίασε μαρτυρία προς απόδειξη της οφειλής, την οποία η εναγομένη αμφισβητεί ότι υφίσταται. Η απαίτηση εδράζεται πάνω σε υπόλοιπο λογαριασμού και ή κατάσταση λογαριασμού. Υπενθυμίζω ότι αξίωση για υπόλοιπο λογαριασμού, διαφοροποιείται από την αξίωση για εκκαθαρισμένο λογαριασμό (stated account), του οποίου δηλαδή το υπόλοιπο δεν αμφισβητείται (βλ. σχετικά, μεταξύ άλλων, Επίσημος Παραλήπτης, υπό την ιδιότητά του ως εκκαθαριστής της υπό διάλυση εταιρείας Loukos Trading Co Ltd κ.ά. v. Ρέινμποου Πλήτσιηγκ και Ντάιγκ Κο Λτδ
(2005)1(A) Α.Α.Δ. 610, Μιχαηλίδης Ηρακλής ν. Φάνος Ν. Επιφανίου Λτδ
(2009)1 ΑΑΔ 494, Demi Imports Exports Lts v. Ζήνων Κωνσταντινίδης Λτδ
(2011)1 ΑΑΔ 462). Θεωρώ σκόπιμο από το σημείο αυτό και πριν από την αξιολόγηση της μαρτυρίας, να παραθέσω τις δικονομικές και δικανικές αρχές που διέπουν τη βάση της υπό εξέταση αγωγής. Έχει αποκρυσταλλωθεί με την νομολογία, ότι μια κατάσταση λογαριασμού δεν αποτελεί απόδειξη όσων εκεί αναφέρονται (βλ. Φιλική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ v. Κυριάκου κ.α. ECLI:CY:AD:2016:A314, Πολιτική Έφεση 171/11, ημερομηνίας 29.06.2016). Οι καταχωρήσεις που εκεί καταγράφονται επιβάλλεται να αποδειχθούν μια προς μια, ώστε στη συνέχεια να συνάδουν και να δικαιολογούν το ποσό που αξιώνεται (βλ.Ανδρούλλα Αριστοτέλους ν.Cyprus Investments Securities Corporation Ltd, ECLI:CY:AD:2016:A11, Πολ. Έφεση Αρ. 380/2010, 12/1/2016). Εάν δε, απουσιάζει μαρτυρία που να στοιχειοθετεί γεγονότα αποδεικτικά της υπόθεσης δεν εγείρεται καν ζήτημα βάρους απόδειξης (βλ. A.L. Mantovani & Sons Ltd v. Christis Travel & Tourism Ltd
(1999)1A A.A.Δ. 156). Σύμφωνα δε με τα όσα έχουν αναφερθεί στη Μαρσέλ ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1Γ Α.Α.Δ. 1858, σε αγωγή για υπόλοιπο λογαριασμού οι ενάγοντες οφείλουν να αποδείξουν καθετί το οποίο αναφέρεται στο σχετικό λογαριασμό. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, αναδεικνύω ακόμα ένα δικονομικό ζήτημα, έτσι ώστε να είναι ξεκάθαρος και ο τρόπος με τον οποίο θα προσεγγίσω τη μαρτυρία. Διατείνεται η ενάγουσα ότι, από τη στιγμή που η εναγομένη αναφέρει ότι στα πλαίσια συνεργασίας της με την ενάγουσα κατέβαλε όλα τα οφειλόμενα ποσά, τότε η εναγομένη φέρει το ειδικό βάρος απόδειξης του ισχυρισμού περί μη οφειλής προς την ενάγουσα. Θα διαφωνήσω με αυτή την ερμηνεία που δίδει η πλευρά της ενάγουσας. Επισημαίνω ότι, η εναγομένη σε κανένα στάδιο έκανε παραδεκτό το ύψος της οφειλής προβάλλοντας τον περαιτέρω ισχυρισμό ότι την έχει εξοφλήσει. Αντιθέτως. Η εναγομένη δεν αποδέχεται την ύπαρξη του επίδικου λογαριασμού. Όπως επίσης δεν αποδέχεται το υπόλοιπο που της καταλογίζεται. Η θέση της είναι ότι στα πλαίσια συνεργασίας της με την εναγομένη, παραλάμβανε εμπορεύματα τα οποία έχει ξοφλήσει. Επομένως, η εναγομένη δε φέρει κάποιο ειδικό βάρος απόδειξης. Ακέραιο το βάρος απόδειξης ήταν και παραμένει στην ενάγουσα να αποδείξει την αξίωσή της. Στην απόφαση στην υπόθεση Ιορδάνους Θεοδόσης ν. Δήμου Ζήνωνος
(1998)1 ΑΑΔ 652, έχουν λεχθεί τα ακόλουθα τα οποία είναι άμεσα σχετικά: «Επομένως στην υπό κρίση υπόθεση το γενικό βάρος απόδειξης της αξίωσης του το έφερε ο εφεσίβλητος και το βάρος αυτό δεν μετατοπίστηκε ποτέ και δεν μπορούσε να μετατοπισθεί στους ώμους του εφεσείοντα. Πέραν τούτου δεν υπήρξε από μέρους του εφεσείοντα παραδοχή του χρέους και ισχυρισμός εξόφλησής του. Τουναντίον η θέση του από την αρχή ήταν η γενική άρνηση του χρέους και η εξόφληση κάθε συναλλαγής χωρίς να μένουν υπόλοιπα. Επομένως, δεν δημιουργήθηκε ειδικό βάρος απόδειξης της εξόφλησης του χρέους και η θέση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι δημιουργήθηκε είναι λανθασμένη. Επίσης είναι λανθασμένη η θέση, ότι ο εφεσείων επειδή δεν απέδειξε την εξόφληση, ο εφεσίβλητος θεωρείται ότι απέδειξε την απαίτησή του, ανεξάρτητα με τη μαρτυρία του εφεσίβλητου. Μια τέτοια αντιμετώπιση αντιβαίνει με τον κανόνα του γενικού βάρους απόδειξης σε αστικές υποθέσεις.» Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω με αναφορά στη μαρτυρία που έχει δοθεί προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο αυτή είναι επαρκής προς απόδειξη της αξίωσης της ενάγουσας. Ο μόνος μάρτυρας για την ενάγουσα, ο οποίος είναι υπάλληλός της, ισχυρίζεται ότι γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν την αξίωση. Πλην όμως πουθενά δεν αναφέρεται σε προσωπική εμπλοκή του, ούτε από που πηγάζει η πηγή γνώσης του. Αναλώνει τους περισσότερους ισχυρισμούς στη μαρτυρία του, προκειμένου να καταδείξει προσωπική υποχρέωση των πρώην εναγομένων 2 και 3 σε σχέση με το κατ΄ ισχυρισμό υπόλοιπο. Αναφέρεται σε ένα χρεωστικό λογαριασμό τον οποίο επισυνάπτει ως τεκμήριο, χωρίς να κάνει καμία περαιτέρω άλλη αναφορά και επεξήγηση σε σχέση με τις καταχωρήσεις του. Στον εν λόγω τεκμήριο μάλιστα, σε οποιεσδήποτε πράξεις καταγράφεται το όνομα της εναγομένης, είναι για πιστώσεις. Εκεί όπου υπάρχουν χρεώσεις του λογαριασμού γίνεται καταγραφή «Order SO - (και ακολουθεί αριθμός)». Περιττό να αναφέρω ότι ενώ με τα δικόγραφα, από την πλευρά της εναγομένης, αμφισβητείται η ίδια η ύπαρξη του λογαριασμού, ο μόνος μάρτυρας επίσης γενικά και αόριστα κάνε αναφορά ότι «συμφωνήθηκε» να ανοίξει λογαριασμός χωρίς να δίδει περαιτέρω λεπτομέρειες ή να εξηγεί το τι συμφωνήθηκε και με ποιους. Ουσιώδης βέβαια, παραμένει η παράλειψη της ενάγουσας να παράσχει τις απαιτούμενες λεπτομέρειες, ως η νομολογία, σε σχέση με το απαιτούμενο ποσό συναρτώντας το με τις καταχωρήσεις στην κατάσταση λογαριασμού (η οποία είναι τεκμήριο στην ένορκη δήλωση του μάρτυρα για την ενάγουσα). Με δεδομένο ότι το βάρος απόδειξης το έφερε η ενάγουσα, θεωρώ ότι τα όσα παρουσίασε προς απόδειξη της υπόθεσής της, η υφή και η ποιότητα της μαρτυρίας της δεν επαρκούν προκειμένου να θεωρηθούν ικανοποιητικά προς απόδειξη της υπόθεσής της. Σύμφωνα με τη νομολογία η απλή και μόνο επίκληση υπολοίπου δυνάμει λογαριασμού, δεν είναι αρκετή. Δεν παραβλέπω βεβαίως ότι η εναγομένη, αρκείται σε ισχυρισμούς και μόνο χωρίς να επιχειρεί έστω στο κατ΄ ελάχιστο να στοιχειοθετήσει να όσα ισχυρίζεται. Πλην όμως, η εναγομένη δεν είχε κανένα βάρος απόδειξης να αποσείσει και καμία υποχρέωση να αποδείξει τους ισχυρισμούς της. Επομένως, για όλους τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγομένης και εναντίον της ενάγουσας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή σύμφωνα με το σχετικό Διαδικαστικό Κανονισμό και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) .............................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο