ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ ν. ΣΤΕΛΛΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 4861/2010, 22/2/2018

ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ ν. ΣΤΕΛΛΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 4861/2010, 22/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A122 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4861/2010 Μεταξύ: ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ Ενάγων και ΣΤΕΛΛΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Εναγομένη -------------------- Ημερομηνία: 22/2/2018 Για ενάγοντα: κος Σκορδής Για εναγομένη: κος Χριστοδούλου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή του ο ενάγοντας απαιτεί από την εναγομένη θεραπείες σε σχέση με το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/1610, Φ/Σχ18/36,Τμήμα 0, Τεμάχιο 761, στην τοποθεσία Καμιλαρκόν, Κάτω Πύργος Λευκωσία (πλέον το επίδικο ακίνητο). Ειδικότερα, ζητεί (μεταφέρω συνοπτικά τα αιτήματά του): (Α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ως νόμιμος και/ή εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του δικαιούται την ειρηνική κατοχή, απόλαυση και κάρπωσή του επίδικου ακινήτου. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στην εναγομένη, στα μέλη της οικογένειάς της, αντιπροσώπους της και/ή άλλως πως να επεμβαίνουν στο επίδικο ακίνητο και να εμποδίζουν την ειρηνική κατοχή, απόλαυσή του κλπ από τον ενάγοντα. (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στην εναγομένη, στα μέλη της οικογένειά της, αντιπροσώπους της και/ή άλλως πως από το να επεμβαίνουν και/ή να εμποδίζουν με την ανέγερση συρμάτινου μεταλλικού φράκτη την ειρηνική κατοχή και απόλαυση του επίδικου ακινήτου. (Δ) Ειδικές αποζημιώσεις. (Ε) Γενικές Αποζημιώσεις. (Στ) Τιμωρητικές και/ή Επαυξημένες Αποζημιώσεις. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, ο ενάγοντας είναι ο ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου, στο οποίο τα έτη πριν από την καταχώρηση της αγωγής έχτιζε το σπίτι του. Η εναγομένη είναι ιδιοκτήτρια του όμορου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 760 (πλέον ακίνητο 760). Στον εν λόγω ακίνητο υπάρχει σπίτι στο οποίο η εναγομένη κατοικεί με την οικογένειά της. Οι διάδικοι έχουν διαφορές αναφορικά με τα όρια των ακινήτων τους. Προς επίλυση της διαφοράς τους, αποτάθηκαν στο κτηματολόγιο. Ο Διευθυντής Κτηματολογίου, με απόφαση του ημερομηνίας 24/1/2000 επέλυσε τη συνοριακή διαφορά. Μετά από σχετική αίτηση του ενάγοντα, 10 έτη αργότερα στο ακίνητο αρμόδιος λειτουργός επανατοποθέτησε 10 ορόσημα με τα οποία οριοθέτησε τα σύνορα μεταξύ του επίδικου ακινήτου και του ακινήτου 760, ως η απόφαση του

1. Μετά την πιο πάνω οριοθέτηση, η εναγομένη και/ή οι οικείοι της, επενέβησαν στο ακίνητο του ενάγοντα, τοποθετώντας πασσάλους και συρμάτινη περίφραξη, οριοθετώντας το κατά πως οι ίδιοι έκριναν και παραγνωρίζοντας την οριοθέτηση του κτηματολογίου. Από την επέμβαση αυτή ο ενάγοντας υπέστη τόσο πραγματικές ζημίες όσο και ταλαιπωρία και ψυχική φθορά. Ο ενάγων ζήτησε από την εναγομένη να παύσει την παράνομη επέμβαση στο ακίνητό του, πλην όμως αυτή αρνείται. Ισχυρίζεται δε, ότι η αξία του ακινήτου επί του οποίου υπάρχει επέμβαση υπερβαίνει τα €50.000, ενώ η ενοικιαστική του αξία είναι €500 το μήνα. Στους πιο πάνω ισχυρισμούς η εναγομένη αντέδρασε με την καταχώρηση υπεράσπισης και ανταπαίτησης. Αποδέχεται ότι ο ενάγοντας είναι ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου και ότι η ίδια είναι η ιδιοκτήτρια του ακινήτου 760, στο οποίο διαμένει με την οικογένειά της. Ισχυρίζεται δε, ότι στο επίδικο ακίνητο έχει ολοκληρωθεί η ανέγερση της οικίας του ενάγοντα, στο οποίο διαμένει με την οικογένειά του. Είναι η θέση της ότι, η συνοριακή διαφορά επιλύθηκε οριστικά με απόφαση του Ανώτερου Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερομηνίας 24/1/2000, την οποία ουδέποτε ο ενάγοντας αμφισβήτησε. Η οποιαδήποτε επανατοποθέτηση οροσήμων την 12/4/2010 κακώς έγινε, τα δε ορόσημα τοποθετηθήκαν σε μέρος άλλο από τα υφιστάμενα ως η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου. Οι οποιοιδήποτε ισχυρισμοί του ενάγοντα περί επέμβασή της στο επίδικο ακίνητο απορρίπτονται και περαιτέρω η εναγόμενη λέει ότι με την τοποθέτηση των 10 πασσάλων το έτος 2010, ο ενάγων είναι αυτός που επεμβαίνει στην περιουσία της. Η οποιαδήποτε περίφραξη τοποθετήθηκε από μέρους της, αυτή τέθηκε επί των υφιστάμενων οροσήμων, όπως αυτά καθορίστηκαν από το κτηματολόγιο δυνάμει της απόφασης 24/1/
2. Συγκεκριμένα, ως η εναγομένη καταγράφει στο δικόγραφό της, 25/8/1999 έγινε επιτόπια εξέταση από αρμόδιο λειτουργό του Τμήματος Κτηματολογίου, η οποία εγκρίθηκε από τον Ανώτερο Διευθυντή του Κτηματολογίου με την απόφασή του ημερομηνίας 24/1/
3. Ακολούθως, στις 20/9/2006 αρμόδιος λειτουργός διεξήγαγε επιτόπια εξέταση και υπέδειξε εκ νέου τη θέση των οροσήμων στο ίδιο σημείο. Όλοι οι ισχυρισμοί του ενάγοντα για ζημίες, ταλαιπωρία και παρεμπόδιση ολοκλήρωσης της οικίας του απορρίπτονται. Η εναγομένη ουδέποτε επέμβηκε ή παρεμπόδιζε τον ενάγοντα να απολαύσει την περιουσία του. Ακολούθως των πιο πάνω ισχυρισμών της, η εναγομένη παραθέτει την ανταπαίτηση της έναντι του ενάγοντα, η οποία συνοπτικά μεταφερόμενη, έχει ως ακολούθως: (Α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η συνοριακή διαφορά μεταξύ του επίδικου ακινήτου και του ακινήτου 760, έχει αποφασιστεί τελεσίδικα και αμετάκλητα με την απόφαση του Ανώτερου Διευθυντή Κτηματολογίου ημερ.24/1/2000 και ότι η ορθή οριοθέτηση των οροσήμων, είναι ως αυτή έλαβε χώρα 25/8/1999 και επιβεβαιώθηκε 20/9/
4. (Β) Δήλωση του Δικστηρίου ότι η τοποθέτηση 12/4/2010 λανθασμένα δεν έγινε επί των υφιστάμενων οροσήμων. (Γ) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η τοποθέτηση των πασάλων από την εναγομένη, έγινε ως η απόφαση 24/1/2000 και δε συνιστά παράνομη επέμβαση επί της περιουσίας του ενάγοντα. (Δ) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η εναγομένη ως η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου 760 δικαιούται ειρηνική κατοχή, απόλαυση και κάρπωση του. (Ε) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο ενάγων, όπως εντός 7 ημερών από την επίδοσή του να αφαιρέσει τα ορόσημα, τους πασάλους και τα τέλια τα οποία τοποθετήθηκαν από τον ενάγοντα στο ακίνητο της εναγομένης στις 12/4/
5. (Στ) Γενικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση. Ο ενάγων στην πιο πάνω Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, αντιτείνει ότι ουδέποτε ο ίδιος αμφισβήτησε την απόφαση του Διευθυντή Κτηματολογίου ημερ. 24/1/
6. Η θέση του είναι ότι ο ίδιος ζήτησε το έτος 2009 την επανατοποθέτηση των οροσήμων, η οποία έλαβε χώρα 12/4/2010 και έγινε με βάση την απόφαση ημερ. 24/1/
7. Απορρίπτει ότι επεμβαίνει στο ακίνητο της εναγομένης, όπως επίσης απορρίπτει τις θέσεις που προωθεί με την υπεράσπιση της και τα περιεχόμενα στην ανταπαίτησή της αιτήματα. Κατά την ακροαματική διαδικασία αμφότερες πλευρές παρουσίασαν μάρτυρες προς απόδειξη της υπόθεσής τους. Καταγράφω πιο κάτω περιληπτικά τη μαρτυρία που έχει προσφερθεί. Εννοείται πως εάν κριθεί απαραίτητο στη ροή της απόφασης, θα γίνει εκτενέστερη και πιο λεπτομερής καταγραφή της μαρτυρίας ή μέρους αυτής. Πρώτος έδωσε μαρτυρία ο ενάγων, Νίκος Κλεάνθους. Αναφέρει ότι στο επίδικο ακίνητο, του οποίου είναι ιδιοκτήτης, ξεκίνησε την ανέγερση της κατοικίας του, η οποία ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί. Εξαιτίας διαφορών που είχαν με την εναγομένη αναφορικά με τα σύνορα των ακινήτων τους, αποταθήκαν στο Τμήμα Κτηματολογίου. Το έτος 2000 ο Διευθυντής του Κτηματολογίου επέλυσε τη συνοριακή διαφορά εκδίδοντας απόφαση ημερομηνίας 24/1/
8. Μετά από αίτηση του στο Κτηματολόγιο για επανοτοποθέτηση συνόρων, έγινε εκ νέου επιτόπια επίσκεψη στις 12/4/2010 και στην παρουσία αστυνομικού και καθ΄ υπόδειξη χωρομέτρη τοποθετηθήκαν 10 ορόσημα ως η απόφαση ημερομηνίας 24/1/
9. Μετά την πιο πάνω οριοθέτηση, η εναγόμενη και μέλη της οικογένειάς της, εισήλθαν στο ακίνητο του και τοποθέτησαν πασσάλους και συρμάτινη μεταλλική περίφραξη, τα οποία η εναγομένη αρνείται να αφαιρέσει. Η πιο πάνω κατάσταση και η στάση της αιτήτριας προκαλεί ταλαιπωρία στον ίδιο και στην οικογένεια του, άγχος και πίεση. Ο ίδιος δηλώνει ότι τα σύνορα των δύο τεμαχίων είναι ως η απόφαση του Διευθυντή Κτηματολογίου ημερ. 24/1/2000 και ότι το 2010, έγινε απλά η επανοτοποθέτησή τους στο ίδιο σημείο. Εξήγησε δε ότι προηγουμένως στο ακίνητο υπήρχε περίφραξη και τέλια τα οποία είχαν τοποθετηθεί από τον παππού της εναγομένης και τον πατέρα του. Ουσιαστικά το 2010 επιβεβαιώθηκαν τα ορόσημα, ως η απόφαση του Διευθυντή Κτηματολογίου, κάτι το οποίο έκρινε αναγκαίο να κάνει εφόσον η εναγομένη δεν τα σεβάστηκε και τοποθέτησε κατά το δοκούν πασάλους. Αυτό που αμφισβητεί ο ενάγων, εξού και η αγωγή που καταχώρησε είναι την περίφραξη που τοποθέτησε η εναγομένη και ο πατέρας της. Η απόφαση ημερ. 24/1/2000 και τα σύνορα όπως καθορίστηκαν δυνάμει αυτής, είναι απόλυτα σεβαστά από τον ίδιο. Η θέση του είναι ότι η εναγομένη είναι αυτή η οποία δε σέβεται τα σύνορα, εξού και ο πατέρας της προχώρησε με περίφραξη εκτός των συνόρων και σε μέρος που ανήκει στον ενάγοντα. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του κατατέθηκαν τα ακόλουθα τεκμήρια: Τεκμήριο 1: Τίτλος ιδιοκτησίας του επίδικου ακινήτου. Τεκμήριο 2: Απόφαση του Διευθυντή Κτηματολογίου ημερομηνίας 24/1/2000, η οποία εκδόθηκε σύμφωνα με την αίτηση Α2462/
10. Τεκμήριο 3: Επιστολή ημερομηνίας 9/6/2010, του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας προς τον ενάγοντα με την οποία ενημερώνεται ότι ακολούθως της αίτησής του και στην παρουσία του τοποθετήθηκαν 10 ορόσημα, ως η απόφαση στο φάκελο ΑΧ2462/
11. Τεκμήριο 4: Επιστολή ημερομηνίας 26/5/2010 από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας προς τον ενάγοντα, με την οποία ενημερώνεται ότι ακολούθως της αίτησής του, η χωρομετρική εργασία συμπληρώθηκε και τοποθετήθηκαν 10 ορόσημα. Τεκμήριο 5: Έξι φωτογραφίες, ως η παράγραφος 7 της Γραπτής του Δήλωσης (Έγγραφο Α), στις οποίες αποτυπώνονται τα ορόσημα. Τεκμήριο 6: Επιστολή των δικηγόρων της εναγομένης προς το Διευθυντή Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, ημερομηνίας 15/4/2010, με την οποία ζητούν ενημέρωση σε σχέση με την επιτόπια μέτρηση και επανατοποθέτηση οροσήμων στις 12/4/
12. Τεκμήριο 7: Επιστολή διαμαρτυρίας ημερομηνίας 17/6/2010, των δικηγόρων της εναγομένης προς τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λευκωσίας αναφορικά με τη διεξαγωγή επιτόπιας έρευνας 12/4/2010 και τη μετακίνηση των συνόρων που έγινε εκείνη τη μέρα. Τεκμήριο 8: Επιστολή ημερομηνίας 11/5/2011 από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, προς τους δικηγόρους της εναγομένης και σε απάντηση της επιστολής τους 15/4/2010, με την οποία αναφέρεται ότι τα σύνορα αναφορικά με τα δύο ακίνητα αποκρυσταλλώθηκαν με την απόφαση 24/1/
13. Αυτό που έγινε ακολούθως ήταν επανατοποθέτηση ως η απόφαση του διευθυντή. Η επανατοποθέτηση έγινε από τον κτηματολογικό υπάλληλο ως σχετική εγκύκλιος, της οποίας το σχετικό απόσπασμα παρατίθεται. Τεκμήριο 9: Επιστολή ημερομηνίας 15/5/2009 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, προς τον ενάγοντα με κοινοποίηση στην εναγομένη με την οποία ενημερώνονται ότι εφόσον η εναγομένη ζητεί ακύρωση υπογραφών σε σχέση με προηγούμενη συμφωνία για αναπροσαρμογή των συνόρων, τότε η αναπροσαρμογή των συνόρων δεν θα προχωρήσει. Επόμενος μάρτυρας για τον ενάγοντα, ήταν ο Πανίκος Κωνσταντίνου, ο οποίος είναι αστυφύλακας και υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Κάτω Πύργου. Στις 12/4/2010, κλήθηκε από τον ενάγοντα και πήγε στο επίδικο ακίνητο. Εκεί ήταν παρών και υπάλληλος του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας. Ο λόγος που πήγε ήταν προληπτικός, εφόσον επρόκειτο για κτηματική διαφορά μεταξύ των γειτόνων και αρκετές φορές σε τέτοιες περιπτώσεις στα χωρία, τυγχάνει να δημιουργηθούν επεισόδια. Ο χωρομέτρης έδειξε 10 σημεία, τα οποία, ως του εξήγησε, μετρηθήκαν μέσω δορυφόρου και στην παρουσία του τοποθετηθήκαν 10 ορόσημα. Τα ορόσημα τα τοποθετούσε με μπετόν ο ενάγοντας, στα σημεία που υποδείκνυε ο χωρομέτρης. Ο αστυνομικός ετοίμασε σχεδιαγράφημα, στο οποίο αποτυπώνονται 6 από τα 10 σημεία, ήτοι αυτά τα οποία αφορούν τα σύνορα του επίδικου ακινήτου με το ακίνητο
14. Το εν λόγω σχεδιαγράφημα, έχει κατατεθεί ως Τεκμήριο
15. Τη μέρα που πήγε δε θυμάται να υπήρχαν άλλοι πάσσαλοι. Οι πάσσαλοι που τοποθετήθηκαν εκείνη τη μέρα, ήταν καθ΄ υπόδειξη του χωρομέτρη και στερεώθηκαν με μπετόν. Με αναφορά στο Τεκμήριο 5, αναγνώρισε και έδειξε του πασσάλους που τοποθετήθηκαν στις 12/4/
16. Ακολούθησε η μαρτυρία του Αιμίλιου Τσίγκη. Ο μάρτυρας αυτός εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας για 23 χρόνια και δήλωσε ότι έχει καλή εμπειρία σε ζητήματα που αφορούν συνοριακές διαφορές. Ο ίδιος ήρθε στο Δικαστήριο προκειμένου να δώσει μαρτυρία αναφορικά με δυο φακέλους του τμήματός του. Τον ΑΧ2462/97 και τον ΑΧ1673/
17. Ο φάκελος ΑΧ2462/97 αφορά αίτηση για επίλυση συνοριακής διαφοράς μεταξύ του επίδικου ακινήτου και του ακινήτου
18. Στα πλαίσια της εν λόγω διαφοράς διεξήχθη επιτόπια έρευνα στις 25/8/1999 και τοποθετήθηκαν τα ορόσημα που καθόρισαν το κοινό σύνορο και για τα οποία εκδόθηκε η απόφαση ημερ. 24/1/2000 η οποία δεν εφεσιβλήθηκε. Είδε και αναγνώρισε το Τεκμήριο 2, ως την εν λόγω απόφαση. Ο φάκελος ΑΧ1673/09, έχει αιτητή τον ενάγοντα και αφορά επανατοποθέτηση οροσήμων, ως αυτά καθορίστηκαν με το φάκελο ΑΧ2462/
19. Είδε δε και αναγνώρισε ως τις σχετικές επιστολές της εν λόγω διαδικασίας τα Τεκμήρια 3 και
20. Σημείωσε ότι σε σχέση με την πιο πάνω διαδικασία υπήρξε επιστολογραφία αμφισβήτησης της από την εναγομένη, αλλά δε λήφθηκε οποιοδήποτε περαιτέρω μέτρο. Εξήγησε ότι η επιστολή ημερομηνίας 11/5/2011 από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας προς τους δικηγόρους της εναγομένης και σε απάντηση της επιστολής τους ημερ. 15/4/2010, αναφέρει ότι τα σύνορα αναφορικά με τα δύο ακίνητα αποκρυσταλλώθηκαν με την απόφαση ημερ. 24/1/2000 και πως αυτό που ουσιαστικά έγινε ακολούθως ήταν επανατοποθέτηση ως η απόφαση του διευθυντή. Η επανατοποθέτηση έγινε ως σχετική εγκύκλιος για την οποία ο μάρτυρας ανάφερε τα ακόλουθα. Ενώ παλαιότερα, σε περιπτώσεις επανατοποθέτησης οροσήμων, η πρακτική ήταν να ειδοποιούνται και τα δύο μέρη, ακολούθως υπήρξαν νέες οδηγίες πλέον να ειδοποιείται μόνο ο αιτητής. Μόνο όπου υπάρχουν σοβαρά προβλήματα ειδοποιούνται και τα δύο μέρη. Αυτό, λόγω του ότι υπάρχουν πλέον περιοχές στις οποίες επαναχωρομέτρηση και επανατοποθέτηση μπορεί να γίνει χωρίς προβλήματα, όπως είναι η περιοχή Κάτω Πύργου στην οποία οι πιο πάνω ενέργειες προωθούνται και γίνονται με τη χρήση οργάνων υψηλής ακρίβειας. Τέλος, ο μάρτυρας δήλωσε ότι η μαρτυρία του προκύπτει από το περιεχόμενο των δύο φακέλων. Σε σχέση με τη διαδικασία επανατοποθέτησης συνόρων, εξήγησε ότι αυτά τοποθετούνται με βάση την αρχική απόφαση. Είναι υποχρεωμένος ο λειτουργός να επανατοποθετήσει εφαρμόζοντας πιστά το φάκελο και να τα τοποθετήσει ως την απόφαση του Διευθυντή. Μετά την πιο πάνω μαρτυρία, ο δικηγόρος για τον ενάγοντα δήλωσε ότι δεν θα έχει άλλο μάρτυρα. Περαιτέρω δήλωσε ότι αποσύρει τη θεραπεία, υπό στοιχείο 15(Δ) στην έκθεση απαίτησης, η οποία αναφέρεται σε ειδικές αποζημιώσεις €500 το μήνα από 12/4/2010 μέχρι την άρση της παράνομης επέμβασης. Ακολούθησε μαρτυρία από την ίδια την εναγομένη. Σύμφωνα με τα όσα δηλώνει, με τον ενάγοντα από το έτος 2010 είχαν συνοριακές διαφορές, οι οποίες προέκυψαν όταν ξεκίνησε να κτίζει το σπίτι του χωρίς να σέβεται τα σύνορα ως αυτά είχαν καθοριστεί με την απόφαση του διευθυντή κτηματολογίου ημερομηνίας 24/1/
21. Η απόφαση 24/1/2000 προέκυψε όταν, στις 25/8/1999 αρμόδιος λειτουργός του κτηματολογίου υπέδειξε στην ίδια, τον πατέρα και στους γονείς του ενάγοντα τα ακριβή σύνορα των ακινήτων και ταυτόχρονα στα εν λόγω σημεία τοποθετούνταν πάσσαλοι. Παρών εκείνη τη μέρα ήταν και ο σύζυγός της. Συνολικά τοποθετήθηκαν τότε 5 πάσσαλοι, οι οποίοι υπάρχουν μέχρι και σήμερα χωρίς να μετακινηθούν και οι οποίοι είναι αυτοί που καθορίζουν τα σύνορα των δύο τεμαχίων. Τα σύνορα αυτά επανεβεβαιώθηκαν το 2006, όταν κτηματολογικός λειτουργός επισκέφθηκε το χώρο στα πλαίσια εξέτασης αίτησης αναπροσαρμογής των συνόρων η οποία τελικά δεν προχώρησε. Στις 12/4/2010, η εναγομένη πληροφορήθηκε από τον πατέρα της ότι, λειτουργοί του κτηματολογίου και ο ενάγων ευρίσκονταν στα σύνορα των ακινήτων. Όπως διαπίστωσε αργότερα η ίδια, τοποθετήθηκαν 5 νέοι πάσσαλοι σε σημεία άλλα από τα αρχικά σύνορα. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα να υπάρχουν δύο διαφορετικές σειρές από πασσάλους. Κατέθεσε δε ως Δέσμη Τεκμηρίου 12, φωτογραφίες τις οποίες έχει λάβει από το χώρο και οι οποίες δείχνουν την ύπαρξη δύο σειρών πασσάλων στο χώρο. Επί της εν λόγω δέσμης έχει αριθμήσει με κόκκινο χρώμα του πασσάλους που η ίδια ισχυρίζεται ότι είναι τα επίσημα ορόσημα και με μαύρο χρώμα, τους πασσάλους που ισχυρίζεται ότι τοποθετήθηκαν στις 12/4/
22. Επισημαίνει δε ότι, η προέκταση των πασσάλων όπως τους τοποθέτησε ο ενάγοντας καταλήγει στη μέση του σπιτιού του παππού της, κάτι το οποίο θα ήταν παράλογο να συμβαίνει και να το αποδέχεται. Τα ορόσημα τα οποία τοποθετήθηκαν 12/4/2010 είναι στερεωμένα με τσιμέντο, ενώ αυτά τα οποία τοποθέτησε το κτηματολόγιο και επικυρωθήκαν με την απόφαση του Διευθυντή Κτηματολογίου το 2000 δεν έχουν τσιμέντο. Η θέση του δικηγόρου του ενάγοντα όπως της υποβλήθηκε και την οποία η εναγομένη απέρριψε, ήταν ότι , ο λόγος που δεν αποδέχεται τα σύνορα είναι επειδή ο πατέρας της δεν τα αποδέχεται και πως οι πάσσαλοι οι οποίοι φαίνονται με κόκκινο χρώμα στο Τεκμήριο 12 και οι οποίοι η εναγομένη ισχυρίζεται ότι συνιστούν τα πραγματικά σύνορα των τεμαχίων, δε τοποθετήθηκαν το 1999 ως ισχυρίζεται, αλλά μεταγενέστερα, θέση την οποία η εναγομένη απέρριψε. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο πατέρας της εναγομένης, Ιωάννης Στυλιανού. Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε, στο ακίνητο 760 βρισκόταν το πατρικό του σπίτι. Όταν μεταβίβασε το ακίνητο αυτό στην κόρη του, αυτή ανήγειρε εντός του νέα κατοικία. Ο ίδιος ήταν παρών το 1999, όταν λειτουργός του κτηματολογίου υπέδειξε τα σημεία όπου ευρίσκονται τα σύνορα μεταξύ των δύο ακινήτων και ο ίδιος τοποθέτησε πέντε πασσάλους, ως οι υποδείξεις του λειτουργού. Τα ίδια σύνορα υποδείχθηκαν εκ νέου το 2006, όταν λειτουργός του κτηματολογίου επισκέφτηκε το ακίνητο στα πλαίσια διαδικασίας αναπροσαρμογής των συνόρων, η οποία τελικά δεν προχώρησε. Στις 12/4/2010 και ενώ είχε πάει σπίτι της κόρης του για επίσκεψη, είδε λειτουργούς του κτηματολογίου και τον ενάγοντα. Εκείνη τη μέρα τοποθετήθηκαν άλλοι πέντε πάσσαλοι οι οποίοι δείχνουν σύνορα διαφορετικά από αυτά του
23. Με αναφορά στο Τεκμήριο 12 εξήγησε ότι τα ορόσημα τα οποία είναι αριθμημένα με μαύρο χρώμα και στερεωμένα με τσιμέντο, είναι αυτά τα οποία τοποθετήθηκαν το
24. Η θέση του δικηγόρου του ενάγοντα είναι ότι οι πάσσαλοι οι οποίοι είναι σημειωμένοι στο Τεκμήριο 12 με κόκκινο χρώμα τοποθετήθηκαν από τους ίδιους αργότερα, θέση με την οποία ο μάρτυρας διαφώνησε. Τελευταίος μάρτυρας για την εναγομένη ήταν ο Κώστας Μιχαηλίδης, ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου από 2007 μέχρι και
25. Σημείωσε ότι για οποιαδήποτε προβλήματα αντιμετώπιζαν οι κρατικές υπηρεσίες, ο κοινοτάρχης, συνόδευε τους εκπροσώπους τους. Το ίδιο και σε περιπτώσεις συνοριακών διαφορών. Αναφορικά με τα επίδικα ακίνητα ανάφερε ότι όταν τοποθετήθηκαν αρχικά τα ορόσημα δεν ήταν κοινοτάρχης. Αργότερα και αφού ανέλαβε καθήκοντα, η εναγομένη και ο πατέρας της του παραπονεθήκαν για επέμβαση του ενάγοντα στο ακίνητό τους. Του έδειξαν χάρτες κτηματολογίου και επισκέφτηκε το χώρο όπου του έδειξαν 4 με 5 μεταλλικούς πασσάλους. Η επίσκεψή του έγινε τέλος του 2009 και όταν πήγε υπήρχαν τοποθετημένοι πάσσαλοι. Ο ίδιος επισημαίνει ότι δεν είναι δουλειά του να ξέρει τα σύνορα των ακινήτων. Το 2010, συνόδευσε δύο λειτουργούς του κτηματολογίου στα επίδικα ακίνητα. Αργότερα η εναγομένη και ο πατέρας της, τον επισκέφτηκαν και του έκαναν παράπονο ότι ο ενάγοντας τοποθέτησε άλλα ορόσημα στα ακίνητα. Επισκέφτηκε το χώρο και διαπίστωσε την ύπαρξη δύο σειρών οροσήμων. Από την πλευρά του δικηγόρου του ενάγοντα του υποβλήθηκε ότι η μαρτυρία του διακατέχεται από εμπάθεια προς το πρόσωπο του ενάγοντα, εφόσον έχασε τις εκλογές από τον ενάγοντα, θέση την οποία ο μάρτυρας απέρριψε. Μετά τη μαρτυρία του πιο πάνω, αμφότερα μέρη αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεών τους. Έχω μελετήσει το περιεχόμενο και των δύο αγορεύσεων και εάν και εφόσον κρίνω απαραίτητο, πιο κάτω θα αναφερθώ στο περιεχόμενο αυτών. Εκ του προοιμίου αναφέρω ότι και οι δύο πλευρές συμφωνούν ως προς την ύπαρξη της απόφασης του Διευθυντή Κτηματολογίου 24/1/2000 και ως προς το ότι στις 12/4/2010 μετά από αίτηση του ενάγοντα έγινε επανατοποθέτηση συνόρων. Η μαρτυρία του ενάγοντα ως προς την ουσία της δεν αποκλίνει από τα πιο πάνω από κοινού αποδεκτά γεγονότα. Κατέθεσε δε, διάφορα τεκμήρια για σκοπό επίρρωσης των ισχυρισμών του. Για ό,τι ενδιαφέρει σε σχέση με την αγωγή του ιδίου, η οποία στηρίζεται, ως η Έκθεση Απαίτησης, σε δήλωση του Δικαστηρίου σε σχέση με το δικαίωμα απόλαυσης της περιουσίας του και σε διατάγματα για παράνομη επέμβαση, η οποία παράνομη επέμβαση ως η Έκθεση Απαίτησης έγινε μετά τις 12/4/2010 (βλ. παράγραφος 7), άρση αυτής και αποζημιώσεις, καίρια θα είναι η διαπίστωση του Δικαστηρίου ως προς την τοποθέτηση «των λοιπών πασσάλων», ήτοι εκείνων που ευρίσκονται στο χώρο αλλά δεν τοποθετηθήκαν την 12/4/2010 καθ΄ υπόδειξη του χωρομέτρη. Υπενθυμίζω ότι η ύπαρξη «των λοιπών πασσάλων» στο χώρο είναι παραδεκτή και αποτυπώνεται στις φωτογραφίες-τεκμήρια. Σε εκείνο που διαφωνούν τα μέρη είναι, ως προς το πότε και ποιος τους τοποθέτησε. Για τους σκοπούς απόδειξης της απαίτησης για παράνομη επέμβαση και των παρεπόμενων θεραπειών που αυτή συνεπάγεται σημειώνω τα ακόλουθα σε σχέση με τη μαρτυρία του ενάγοντα. Θεωρώ ότι προσπάθησε, με κάποια υπερβολή ομολογουμένως, να προωθήσει θέση ότι η εναγομένη τοποθέτησε από μόνη της πασσάλους μετά την επανατοποθέτηση των συνόρων τον Απρίλιο 2010, στο σημείο που η ίδια θεωρούσε ορθό. Προηγουμένως ως ο ενάγοντας υποστήριξε δεν υπήρχαν αυτοί οι πάσσαλοι, αλλά τοποθετήθηκαν από την πλευρά της εναγομένης μετά την 12/4/
26. Αυτή ακριβώς την τοποθέτηση πασσάλων από την εναγομένη η οποία κατά τη θέση έλαβε χώρα μετά τις 12/4/2010, είναι που εκλαμβάνει ως την παράνομη επέμβαση και εκεί είναι που επικεντρώνει τη θεραπεία του. Πλην όμως, αυτός ο ισχυρισμός του για τοποθέτηση πασσάλων μετά τον Απρίλη 2010 και για μη προηγούμενη ύπαρξη πασσάλων, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός εφόσον αυτός καταρρίπτεται από τη μαρτυρία που ο ίδιος παρουσίασε. Εξηγώ, ο ίδιος ο ενάγων κατά την αντεξέτασή του είπε ότι ο λόγος που ζήτησε την επανατοποθέτηση ήταν επειδή, η εναγομένη ουδέποτε αποδέχτηκε τα ορόσημα που είχε θέσει το κτηματολόγιο το 2000, αλλά ως σύνορα των δύο τεμαχίων αναγνώριζε την περίφραξη και τους πασσάλους που είχε θέσει ο πατέρας της. Επομένως, σύμφωνα πάντα με τα όσα ο ίδιος λέει, η προηγούμενη ύπαρξη πασσάλων ή περίφραξης, τα οποία ως η θέση του δεν ανταποκρίνονταν στα πραγματικά δεδομένα ήταν και ο λόγος που ζήτησε την επανατοποθέτηση. Επίσης, σε άλλο σημείο της αντεξέτασής του, αποδέχεται την προηγούμενη ύπαρξη περίφραξης και τελίων. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από τα πρακτικά: «Ερ.: Από το 1999 που έγινε η πρώτη οριοθέτηση από Κτηματολόγιο μέχρι το 2010 που έγινε η δεύτερη, υπήρχε η περίφραξή σας μόνο με ξύλινους πασσάλους σωστά; Απ.: Ναι, ξύλινους και σιδερένιους πασσάλους και ττέλι. Ερ.: Τα οποία, από ποιον τοποθετήθηκε η περίφραξη; Απ: Από τον πατέρα μου, από τον παππού της Εναγομένης που είχαν τα χωράφια τους εκεί και τις μάντρες τους χωρισμένα και ήταν στα σημεία που είχαν υποδειχθεί στις προηγούμενες αποφάσεις του Κτηματολογίου» Επομένως από την ίδια τη μαρτυρία του ενάγοντα προκύπτει ότι προηγούμενη περίφραξη και «ττέλι» υπήρχαν στο χώρο. Απορρίπτω επομένως τον ισχυρισμό του ότι πάσσαλοι και «ττέλι» τοποθετήθηκαν πρώτη φορά στο χώρο από την εναγομένη μετά τις 12/4/
27. Ως εκ των ανωτέρω και για τους λόγους που θα εξηγήσω και πιο κάτω, εύρημά μου είναι ότι στο χώρο υπήρχαν πάσσαλοι, περίφραξη και «ττέλια», πριν την 12/4/
28. Η μαρτυρία του αστυφύλακα Πανίκου Κωνσταντίνου, είναι στο συντριπτικό της μέρος αποδεκτή. Αποδέχομαι ότι 12/4/2010 ήταν παρών, όταν Χωρομέτρης στην παρουσία του ενάγοντα και του ιδίου, υποδείκνυε σημεία ως τα σύνορα των τεμαχίων και ο ενάγοντας τοποθετούσε στα εν λόγω σημεία πασσάλους με μπετόν. Ο δε Κωνσταντίνου ετοίμασε το σχεδιαγράφημα - τεκμήριο
29. Σε σχέση αυτά τα ζητήματα όταν έδιδε μαρτυρία ήταν σταθερός στις θέσεις του, απαντούσε χωρίς δισταγμούς και ήταν ακριβής. Επί των πιο πάνω αποδέχομαι τη μαρτυρία του και προχωρώ στα αντίστοιχα ευρήματα. Σε σχέση με λοιπά ζητήματα που ρωτήθηκε, όπως εάν υπήρχαν και άλλοι πάσσαλοι εκείνη τη μέρα ήταν αβέβαιος όταν απαντούσε, δε θυμότανε σίγουρα να απαντήσει και επισήμαινε την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος και δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί σχετικά με βεβαιότητα. Η μαρτυρία του Αιμίλιου Τσίγκη, υπαλλήλου στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας και τρίτου μάρτυρα για τον ενάγοντα, δεν έχει αμφισβητηθεί. Ο μάρτυρας έχει προκαλέσει ούτως ή άλλως εξαιρετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Με αναφορά στους 2 φακέλους που υπάρχουν στην υπηρεσία του σε σχέση το επίδικο ακίνητο, το ακίνητο 760 και τη συνοριακή των διαφορά, εξήγησε ότι σύμφωνα με το φάκελο, η διαφορά επιλύθηκε οριστικά με απόφαση του Διευθυντή Κτηματολογίου ημερομηνίας 24/1/
30. Είχε στις 25/8/1999 προηγηθεί επιτόπια επίσκεψη όπου καθοριστήκαν τα σύνορα. Μετά από αίτηση για επανατοποθέτηση, των συνόρων ο Χωρομέτρης, επανατοποθέτησε στις 12/4/2010 τα ορόσημα ακριβώς στον ίδιο τόπο ως η απόφαση του Διευθυντή Κτηματολογίου 24/1/
31. Εξήγησε ότι ο λόγος που δεν ενημερώθηκε η εναγομένη και ήταν παρών ο ενάγων μόνο, είναι λόγω του ότι αυτό που έγινε, ήταν επανατοποθέτηση συνόρων στον ίδιο ακριβώς τόπο που αυτά καθοριστήκαν με την απόφαση του Διευθυντή στις 24/1/
32. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητά της και συγκεκριμένα ότι, όπως προκύπτει από τους φακέλους που τηρούνται στο Κτηματολόγιο, για τη συνοριακή διαφορά των διαδίκων εξέδωσε απόφαση ο Διευθυντής Κτηματολογίου στις 24/1/
33. Η απόφαση αυτή ουδέποτε αμφισβητήθηκε. Κατόπιν αιτήματος του ενάγοντα, έγινε επανατοποθέτηση των οροσήμων από το Χωρομέτρη, ακολουθώντας πιστά την απόφαση ημερομηνίας 24/1/
34. Η επανατοποθέτηση έγινε με τη χρήση δορυφόρων υψηλής ακριβείας. Δεν έγινε εναντίον του Κτηματολογίου οποιαδήποτε διαδικασία σε σχέση με την επανατοποθέτηση αυτή. Η εναγομένη ουδέποτε τοποθέτησε πασσάλους. Σε σχέση με αυτούς που αποδέχεται ως τα σύνορα, δήλωσε ότι τοποθετήθηκαν από τον πατέρα και το σύζυγό της το 1999, σε σχέση με αυτούς που διαφωνεί, δήλωσε ότι ενημερώθηκε από τον πατέρα της ότι τοποθετήθηκαν από τον ενάγοντα. Δεν αμφισβητεί ότι οι πάσσαλοι για το σκοπό επανατοποθέτησης, τοποθετήθηκαν από το κτηματολόγιο ή καθ΄ υπόδειξη του λειτουργού, διαφωνεί ως προς το αποτέλεσμά και την ορθότητά τους, εφόσον η θέση της είναι ότι αυτοί ευρίσκονται σε διάσταση με την αρχική απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου. Δεν έκανε οποιαδήποτε ενέργεια εναντίον του Κτηματολογίου αναφορικά με τη διαφωνία της αυτή, πέραν από την αποστολή δύο επιστολών προς το Κτηματολόγιο ημερομηνίας 15/4/2010 και 17/6/
35. Παρά το ότι έλαβε απάντηση από το Κτηματολόγιο στις 11/5/2010 με την οποία ενημερώνεται ότι τα σύνορα είναι αποκρυσταλλωμένα ως η απόφαση και αυτό που έγινε είναι επανατοποθέτηση τους στο ίδιο σημείο και παρά το ότι ενημερώνεται ότι εξακολουθεί να έχει αυτοτελές δικαίωμα να κάνει και ή ίδια αίτηση επανατοποθέτησης, η ίδια ουδέν έπραξε έκτοτε. Στα πλαίσια δε αγωγής εναντίον της από τον ενάγοντα για παράνομη επέμβαση, καταχωρεί ανταπαίτηση και ζητεί θεραπείες οι οποίες στρέφονται ουσιαστικά εναντίον του Κτηματολογίου και είναι άμεσα συναρτημένες με την επανατοποθέτηση την οποία θεωρεί λανθασμένη αλλά ουδέποτε έλαβε μέτρα εναντίον του κτηματολογίου. Η μαρτυρία της, ειδικά με τις απαιτήσεις που προωθεί με την υπεράσπισή της ουδένα φως ρίχνουν στην υπόθεση ούτε και επεκτείνεται σε γεγονότα άλλα από τα από κοινού αποδεκτά. Ο πατέρας της εναγομένης, ήταν ιδιαίτερα φορτισμένος όταν έδιδε μαρτυρία. Η μαρτυρία του υπήρξε συναισθηματικά τεταμένη και υπερβολική. Ο λόγος που ήρθε στο Δικαστήριο ήταν προκειμένου να επιχειρηματολογήσει ότι οι πάσσαλοι οι οποίοι καθορίζουν ορθά τα σύνορα μεταξύ των ακινήτων είναι αυτοί που είναι αριθμημένοι με κόκκινο χρώμα στη Δέσμη Τεκμηρίου
36. Αυτή του η θέση βέβαια αντικατοπτρίζει την προσωπική του άποψη σε σχέση με το ζήτημα αυτό, εφόσον καθηκόντως αρμόδια αρχή είναι το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Από τη μαρτυρία του, εκείνο που δέχομαι ότι στις 12/4/2010 αντιλήφθηκε άτομα του κτηματολογίου στο χώρο και τον ενάγοντα. Ο Κώστας Μιχαηλίδης, έδωσε μαρτυρία, ουσιαστικά πιστοποιώντας το γεγονός ότι μεταξύ των μερών υπήρχαν προϋπάρχουσες διαφορές σε σχέση με τα σύνορα των ακινήτων τους. Η πλευρά της εναγομένης τον κάλεσε, προκειμένου να επιβεβαιώσει ότι σε επίσκεψή του στο χώρο πριν τον Απρίλη 2010 είχε διαπιστώσει την ύπαρξη πασσάλων στα ακίνητα και ότι σε επίσκεψή του μετά τον Απρίλη του 2010, διαπίστωσε την ύπαρξη δύο σειρών πασσάλων. Παρά το ότι η πλευρά του ενάγοντα προσπάθησε να παρουσιάσει ότι ο μάρτυρας αυτός ο οποίος υπήρξε κοινοτάρχης και έχασε στις εκλογές από τον ενάγοντα διατηρεί εμπάθεια έναντί του ενάγοντα, ομολογώ πως δεν κατάφερε να κλονίσει την αξιοπιστία του. Ούτε η μαρτυρία του αμφισβητήθηκε στην ουσία της. Από τη μαρτυρία του αποδέχομαι και εξάγω εύρημα ότι στο χώρο ήταν τοποθετημένοι πάσσαλοι πριν το Απρίλιο
37. Έχοντας αξιολογήσει πιο πάνω τη μαρτυρία, μπορώ με ασφάλεια, πιστεύω να καταλήξω στα ακόλουθα ευρήματα. Μετά από επιτόπια έρευνα που έγινε το 1999, καθορίστηκαν τα σύνορα μεταξύ του επίδικου ακινήτου και του ακινήτου 760, για τα οποία εκδόθηκε 24/1/2000 απόφαση του Διευθυντή Κτηματολογίου. Η απόφαση αυτή δεν αμφισβητήθηκε. Το έτος 2006 μετά από αίτηση του ενάγοντα για αναπροσαρμογή των συνόρων, λειτουργός επισκέφθηκε την περιοχή και επιβεβαίωσε την ύπαρξη των συνόρων στο ίδιο σημείο. Τελικά η διαδικασία της αναπροσαρμογής δεν επετεύχθη. Με αίτηση του ο ενάγοντας ζήτησε επανατοποθέτηση συνόρων. Στις 12/4/2010 έγινε επανατοποθέτηση συνόρων, παρουσία χωρομέτρη, αστυνομικού (ΜΕ2) και του ενάγοντα. Η εναγομένη μέσω των δικηγόρων της αμφισβήτησε την ορθότητα της επανατοποθέτησης με επιστολές προς το κτηματολόγιο. Το κτηματολόγιο απάντησε, βεβαιώνοντας ότι η επανατοποθέτηση έγινε ως ο φάκελος της συνοριακής διαφοράς, στο ίδιο μέρος και σύμφωνα με την απόφαση του Διευθυντή Κτηματολογίου, ημερομηνίας 24/1/
38. Η εναγομένη δεν έκανε κάποια άλλη διαδικασία σε σχέση με την εν λόγω επανατοποθέτηση. Τα αμέσως πιο πάνω συνιστούν και κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων. Παραδεκτό γεγονός από τις δύο πλευρές επίσης, συνιστά και το γεγονός ότι εντός του επίδικου τεμαχίου και του τεμαχίου 760, υπάρχουν δύο ξεχωριστές σειρές ορόσημα. Η μια, συμφωνούν και τα δύο μέρη ότι τοποθετήθηκε στις 12/4/2010 καθ΄ υπόδειξη κτηματολογικού λειτουργού στην παρουσία του ενάγοντα και του αστυνομικού (ΜΕ2) ο οποίος ετοίμασε το σχεδιαγράφημα-τεκμήριο
39. Αυτή τη σειρά την αναγνωρίζει ως τα σύνορα ο ενάγοντας, ενώ αμφισβητείται η ορθότητά της από την εναγομένη. Η άλλη σειρά, την οποία η εναγομένη αναγνωρίζει ως τα ορθά σύνορα των δύο τεμαχίων, έχει κατ΄ ισχυρισμό της εναγομένης τοποθετηθεί το 1999 από το κτηματολόγιο και κατ΄ ισχυρισμό του ενάγοντα έχει αυθαίρετα τοποθετηθεί από τον πατέρα της εναγομένης. Τα πιο πάνω επίσης συνιστούν διαπιστώσεις μου. Αναφορικά δε με τους πασσάλους που υπάρχουν σήμερα μεταξύ των δύο ακινήτων, επαναλαμβάνω πως εύρημά μου είναι ότι, οι πάσσαλοι οι οποίοι είναι στερεωμένοι με μπετόν έχουν τοποθετηθεί 12/4/2010 από τον ενάγοντα, καθ΄ υπόδειξη του χωρομέτρη στην παρουσία του αστυφύλακα Πανίκου Κωνσταντίνου. Η άλλη σειρά πασσάλων, ήτοι εκείνη που διατείνεται η εναγομένη ότι είναι αυτή που καθορίζει τα σύνορα των δύο ακινήτων, ως αναφέρω είναι αμφισβητούμενο το πότε και από ποιον τοποθετήθηκαν. Από την μαρτυρία ως πιο πάνω αξιολογήθηκε, εύρημά μου είναι ότι σειρά πασσάλων υπήρχε και πριν τις 12/4/
40. Πλην όμως από τη μαρτυρία δεν μπορώ να εξάξω ασφαλές συμπέρασμα πότε έχει τοποθετηθεί, από ποιους έχει τοποθετηθεί και εάν αυτή παρέμεινε αμετάβλητη. Με δεδομένη την επιταγή της νομολογίας ότι η διαδικασία κινείται εντός των πλαισίων που έχουν καθορίσει τα δικόγραφα και πως το αγώγιμο δικαίωμα συσχετίζεται με τα γεγονότα τα οποία το στοιχειοθετούν (βλ. ALEXANDROS EVANGELOU CAMERA HOUSE LTD κα ν. MINERVA FINANCE & INVESTMENTS LTD