Βλαδίμηρος Σάββα ν. G.H. SKATES LTD, προσωπικώς και/ή εμπορευόμενης υπό την εμπορική επωνυμία EXTREME PARK, Αρ. Αγωγής: 1721/10, 2/2/2018

Βλαδίμηρος Σάββα ν. G.H. SKATES LTD, προσωπικώς και/ή εμπορευόμενης υπό την εμπορική επωνυμία EXTREME PARK, Αρ. Αγωγής: 1721/10, 2/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A86 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1721/10 Μεταξύ: Βλαδίμηρος Σάββα Ενάγοντας και G.H. SKATES LTD, προσωπικώς και/ή εμπορευόμενης υπό την εμπορική επωνυμία EXTREME PARK Εναγομένων Ημερομηνία: 2 Φεβρουαρίου, 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: κος Δημήτρης Μιχαηλίδης για Χρίστο Μ. Τριανταφυλλίδη Για τους Εναγομένους: κα Ντόρια Βαρωσιώτου για Γ. Γεωργιάδη & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Με αυτή την αγωγή ο ενάγοντας ζητά αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και ειδικές ζημιές που υπέστη ως αποτέλεσμα τραυματισμού του μετά από πτώση από καρέκλα στον παιγνιδότοπο EXTREME PARK που ανήκει στην εναγομένη, όπου βρισκόταν νόμιμα ως επισκέπτης. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης ο τραυματισμός του ενάγοντα οφείλετο και/ή προκλήθηκε ως αποτέλεσμα της αποκλειστικής αμέλειας και/ή παράβασης των Νομίμων καθηκόντων της εναγόμενης. Στην Έκθεση Υπεράσπισης της η εναγόμενη αρνείται ότι ήταν αμελής. Περαιτέρω αρνείται ότι ο ενάγοντας καθόταν κανονικά στην καρέκλα η οποία κόπηκε ή άνοιξε και ότι έπεσε καθώς και τους τραυματισμούς και ισχυρίζεται ότι τυχόν ζημιές προκλήθηκαν λόγω αμέλειας του ενάγοντα και/ή κακής χρήσης της καρέκλας. Ο Βλαδίμηρος Σάββα, ΜΕ1, ήταν ο Ενάγοντας στη παρούσα αγωγή. Υιοθέτησε ένορκη δήλωση του, Τεκμήριο Α ως μέρος της κύριας εξέτασης του. Ανέφερε τα ακόλουθα: Κατά πάντα ουσιώδη δια τους σκοπούς της παρούσης Αγωγής χρόνο ήταν ηλικίας 58 ετών, απόλυτα υγιής και αρτιμελής ασχολείτο δε με τη προσωπική του εκγύμναση και διάφορες χειρονακτικές εργασίες και απολάμβανε χαρές και απολαύσεις της ζωής. Σήμερα είναι ηλικίας 66 ετών, νυμφευμένος και πατέρας 2 παιδιών και επαγγέλλεται το διαφημιστή. Η Εναγόμενη είναι Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στη Κύπρο και ήτο κατά πάντα ουσιώδη δια τους σκοπούς της παρούσης Αγωγής χρόνο ιδιοκτήτρια της Εμπορικής Επωνυμίας EXTREME PARK. Η Εναγόμενη κατά πάντα ουσιώδη δια τους σκοπούς της παρούσης Αγωγής χρόνο, ήτο η ιδιοκτήτρια και κάτοχος του παιγνιδότοπου και/ή χώρου διεξαγωγής και διοργάνωσης διαφόρων εκδηλώσεων υπό την επωνυμία EXTREME PARK ο οποίος ευρίσκεται στο Στρόβολο τον οποίο λειτουργεί και εκμεταλλεύεται και διαχειρίζεται. Την 10/9/2008 είχε μεταβεί στο EXTREME PARK ως προσκεκλημένος σε πάρτυ γενεθλίων της εγγονής του που ελάμβανε χώρα στον εν λόγω χώρο και ενώ καθόταν κανονικά σε καρέκλα που ευρίσκετο στον εν λόγω χώρο ξαφνικά η ρηθείσα καρέκλα κόπηκε και/ή άνοιξε το πόδι αυτής με αποτέλεσμα να πέσει από την εν λόγω καρέκλα στο πάτωμα και να τραυματιστεί σοβαρά και να υποστεί ζημίες. Στις 11/9/2008 το πρωί μετέβηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για εξετάσεις και ακτινογραφίες καθ' ότι δε μπορούσε να κινήσει το χέρι του. Παρουσίασε τα σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά και έντυπα ως Τεκμήρια1 -

1. Ο επί καθήκοντι Ιατρός τον συμβούλεψε να μεταβεί σε αστυνομικό σταθμό και να καταγγείλει το περιστατικό του τραυματισμού του, γεγονός το οποίο έπραξε. Του χορηγήθηκε άδεια ανάπαυσης. Ακολούθως και λόγω μη βελτίωσης της κατάστασης του επισκέφθηκε 2 ημέρες αργότερα το Δρ. Ανδρέα Δημητρίου, ο οποίος τον εξέτασε. Παρουσίασε σχετικό Ιατρικό Πιστοποιητικό και απόδειξη πληρωμής ποσού €150 ως Τεκμήριο 5 και 6 αντίστοιχα. Επίσης την 9/9/2009 επισκέφθηκε το Δρ. Χριστοδούλου Χριστάκη ο οποίος τον εξέτασε και του ανέφερε ότι χρειάζεται χειρουργική αποκατάσταση, κατέθεσε σχετικό Ιατρικό Πιστοποιητικό ως Τεκμήριο
2. Περαιτέρω επισκέφθηκε κατόπιν απαίτησης της ασφάλειας το Δρ. Σιμόπουλο στις 15/5/2009 ο οποίος τον εξέτασε. Παρουσιάσε αντίγραφο του Ιατρικού Πιστοποιητικού, Τεκμήριο
3. Με βάση τα σχετικά Ιατρικά Πιστοποιητικά υπέστηκε τα ακόλουθα: (α) Σοβαρή θλάση αριστερού ώμου, (β) Κάκωση αριστερού ώμου, (γ) Ρήξη τενοντίου πετάλου αριστερού ώμου, (δ) Ατελής ρήξη στους τένοντες του υπερακανθίου και υπακανθίου μυών με συνυπάρχουσα φλεγμονή, (ε) Αρχόμενη αρθρίτιδα (στ) Του συνεστήθη ακινητοποίηση, φαρμακευτική αγωγή και ξεκούραση Λόγω των πιο πάνω αναφερόμενων υπέστηκε τις ακόλουθες ειδικές ζημιές: Έξοδα και αμοιβή Δρ. Ανδρέα Δημητρίου €
4. Οι ανωτέρω αναφερόμενες ζημίες του προκλήθηκαν και ένεκα παραβάσεως των Νομοθετικά θεσπισθέντων καθηκόντων (statutory duties) της Εναγομένης. Περαιτέρω οι προειρηθείσες σωματικές βλάβες και έξοδα προεκλήθησαν σ΄ αυτόν λόγω αμελείας και παραβάσεως των νομίμων καθηκόντων της Εναγομένης και/η των υπηρετών και/η των υπαλλήλων και/η των αντιπροσώπων αυτής οι οποίοι συνίστανται μεταξύ άλλων στη μη παροχή ασφάλειας και συνθήκες ασφαλούς χρήσεως των υποστατικών και εν γένει του χώρου της Εναγομένης υπό την επωνυμία γνωστή ως «EXTREME PARK» στο Στρόβολο δια τους νομίμους επισκέπτες του ρηθέντος χώρου και της χρήσεως των εις αυτών αντικειμένων και καρεκλών και ειδικότερα προς το άτομο του κατά πάντα ουσιώδη χρόνο. Ως αποτέλεσμα της προαναφερθείσας αμέλειας της Εναγομένης έχει υποστεί και θα υφίσταται στο εξής πόνο και ταλαιπωρία. Επίσης αδυνατεί πλέον να τρέξει, να γυμνασθεί, να κάνει σπορ και εν γένει να ασχοληθεί με χειρονακτικές εργασίες. Γενικά η καθημερινότητα της ζωής του έχει επηρεασθεί αρνητικά σε σημαντικό βαθμό, έχει στερηθεί και θα στερείται μόνιμα των απολαύσεων της ζωής και γενικά δυσκολεύεται στην καθημερινή του ζωή. Το βράδυ δυσκολεύεται να κοιμηθεί και παίρνει παυσίπονα. Χρειάζεται χειρουργική αποκατάσταση και μετεγχειρητική φυσιοθεραπεία. Σύμφωνα δε με ιατρική γνωμάτευση ο χρόνος αποθεραπείας υπολογίζεται σε έξι μήνες και το κόστος μελλοντικής χειρουργικής επέμβασης στοιχίζει περίπου €5000-€
5. Έχει δύο εγγονάκια και δεν μπόρεσε να τα πάρει μία φορά πάνω του διότι δεν σηκώνεται το χέρι του. «Συν τοις άλλοις, το δεξί μου χέρι άρχισε και αυτό να έχει τους ίδιους πόνους με το αριστερό», είπε χαρακτηριστικά. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τη μέρα του ατυχήματος είχε επισκεφθεί το Extreme Park ως προσκεκλημένος στο πάρτι της εγγονής του. Ήταν η πρώτη του φορά που το επισκέφθηκε. Από ότι θυμάται ήταν βράδυ. Το πάρτι διήρκησε δύο με δυόμιση ώρες και έμεινε ως το τέλος, η ώρα της πτώσης ήταν «κατά το μέσο του πάρτι», ενώ καθόταν κανονικά στην καρέκλα και κουβέντιαζε η καρέκλα κόπηκε και έπεσε, έτρεξαν άνθρωποι του Extreme Park που του αφαίρεσαν τη φανέλα που φορούσε, είδαν ότι κοκκίνησε και έφεραν πάγο, τον οποίο του έβαλε η αδερφή του. Η καρέκλα αντικαταστάθηκε με άλλη και ο ίδιος έμεινε στο χώρο, παραπονιόταν πως πονούσε αλλά είπε πως ήταν ένα κτύπημα και ότι θα περνούσε. Δεν έκανε οποιοδήποτε παράπονο στους αρμόδιους διότι «δεν ήξερε ότι ήταν να γίνει τούτο το πράγμα», είπε χαρακτηριστικά. Δεν θυμόταν το είδος της καρέκλας αλλά δεν ήταν όπως το Τεκμήριο 9 που του υπεδείχθη. Περίγραψε την πτώση ως ακολούθως: «καθόμουν κανονικά και αμέσως η καρέκλα κόπηκε και έγειρα προς την αριστερή πλευρά». Η καρέκλα άνοιξε, το πόδι της. Σε ερώτηση αν άνοιξε η ένωση της βάσης και του ποδιού απάντησε πως άνοιξε στο σημείο, ο ίδιος δεν είδε το πόδι ή την καρέκλα, έπεσε κάτω. Απλώς είδε ότι άνοιξε η καρέκλα. Σε υποβολή ότι τα πόδια της καρέκλας είχαν ανοίξει λόγω κακής χρήσης και εξ΄ υπαιτιότητάς του επειδή στήριξε το βάρος του στα δύο πισινά πόδια της καρέκλας απάντησε πως δεν είχε αυτό το συνήθειο και εξάλλου το βάρος του είναι 65 - 67Kg, δεν νομίζει με αυτό το βάρος να προκάλεσε ζημιά. Την επομένη επισκέφθηκε το νοσοκομείο γιατί δεν μπορούσε να «πάρει πάνω» το χέρι του, λόγω του πόνου. Ο γιατρός του Νοσοκομείου τον συμβούλευσε να επισκεφθεί την αστυνομία. Σε υποβολή πως στο Τεκμήριο 4 λέει ότι το ιατρικό πιστοποιητικό ακολουθεί παραπεμπτικό της αστυνομίας ανέφερε ότι πρώτα πήγε στο Νοσοκομείο. Δέχθηκε πως ο Δρ. Λόρδος διαπίστωσε πως δεν υπήρχε εξωτερική κάκωση και ότι από τον ακτινολογικό έλεγχο δεν φάνηκε κάταγμα. Ο γιατρός Δημητρίου στο Τεκμήριο 5 του συνέστησε εξέταση MRI στην οποία δεν προέβη. Έκανε άλλη εξέταση στο νοσοκομείο που δεν ήταν ακτινογραφία και έδειξε ότι έχει «τούτα τα πράγματα», δεν χρειαζόταν να κρίνει το MRI. Δεν προέβη σε εγχείρηση γιατί δεν είχε τα λεφτά. Σε υποβολή ότι τέτοιες εγχειρίσεις γίνονται στο νοσοκομείο και από το 2008 θα μπορούσε να προβεί σε τέτοια εγχείρηση απάντησε πως περίμενε την κατάλληλη στιγμή που θα είχε λεφτά να την κάνει σε «έξω γιατρό» που έχει περισσότερη εμπιστοσύνη. Αρνήθηκε ότι ο λόγος που δεν έκανε εγχείρηση είναι γιατί δεν χρειάζεται τέτοια εγχείρηση. Ο ίδιος ξέρει, παραδείγματος χάριν, πως δεν μπορεί να κινηθεί. Σε υποβολή ότι ο δικός του γιατρός, Δρ. Δημητρίου του είχε πει να προβεί σε εξέταση MRI απάντησε πως είχε τις εξετάσεις που του έκαναν στο Νοσοκομείο και έδειχναν τι ακριβώς είχε το χέρι του. Του υπεβλήθη πως από το Τεκμήριο 5 και 8 φαίνεται πως θα έπρεπε να κάνει την εξέταση MRI. Σε υποβολή ότι η καρέκλα ήταν άριστης ποιότητας και ότι η διεύθυνση του Extreme Park επιθεωρούσε τακτικά τον εξοπλισμό και τα έπιπλα του χώρου πριν τη διεξαγωγή του πάρτι και ότι δεν εντοπίστηκε οποιοδήποτε ελάττωμα απάντησε «δεν ξέρω γιατί η καρέκλα εκείνη ήταν ελαττωματική». Του ζητήθηκε να διευκρινίσει πως έπεσε και απάντησε ότι έπεσε στο πλάι, στο αριστερό πλευρό και κτύπησε τον ώμο του. Αρνήθηκε ότι είχε κάνει κακή χρήση τη καρέκλας. Σε υποβολή ότι η κόρη του συνεχίζει να επισκέπτεται το χώρο, κάνοντας κράτηση για τα πάρτι των παιδιών της απάντησε «καλά, αυτό είναι η κόρη μου που το κάμνει. Εγώ ξαναεπισκέφθηκα το πάρκο;». Ο ΜΕ2 ήταν ο Μενέλαος Μενελάου, ορθοπεδικός χειρούργος. Τέλειωσε στην Αθήνα και μέχρι τον Ιούνιο 2016 εργαζόταν στο Γενικό Νοσοκομείο. Τώρα ιδιωτεύει στο ιατρικό κέντρο «ΔΙΚΤΑΙΟΝ». Το Τεκμήριο 2 συντάχθηκε από τον ίδιο. Του αναφέρθηκε από τον ενάγοντα ότι είχε πέσει στο έδαφος. Εξετάστηκε από τον ίδιο με πόνο στον αριστερό ώμο κάτι που δυσχέραινε την καθημερινότητά του με πόνο και αδυναμία κίνησης. Μετά από φυσιοθεραπείες δεν βελτιώθηκε και είχε παραπεμφθεί για υπέρηχο αριστερού ώμου που κατέδειξε «μία ρήξη κάποιων μυών, κάποιων τενόντων του τενοντίου πετάλου του αρ. ώμου, το οποίο ενδεχομένως να προήλθε από την κάκωση». Είχε δει τα ultra sound. Ο ίδιος, όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 10 είχε παραπέμψει τον ενάγοντα για ultra sound. Είδε τον ενάγοντα στο νοσοκομείο μερικές φορές, δεν θυμόταν ακριβώς. Το Τεκμήριο 1 αναγράφει ότι ο ασθενής εισήχθη στις Πρώτες Βοήθειες στις 11/9/
6. Ο ΜΕ2 εξέτασε τον ασθενή μία μέρα πριν δώσει κατάθεση. Ο ώμος του είναι επώδυνος και δυσκολεύεται σε πιο έντονες κινήσεις. Η κατάσταση μπορεί να βελτιωθεί με χειρουργική επέμβαση κόστους €6.000.-. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τέλειωσε τις σπουδές του το 2007 και μέχρι το 2008 ήταν σε κέντρο κακώσεων ώμου. Πρώτη φορά εξέτασε τον ενάγοντα όταν παραπέμφθηκε στην κλινική ορθοπεδικής. Δεν θυμάται αν τον ρώτησε για προϋπάρχον πρόβλημα και δεν γνωρίζει αν ο ενάγοντας είχε κτυπήσει προηγουμένως. Δέχθηκε πως θα μπορούσε η ρήξη του τένοντα να προϋπήρχε της πτώσης. Διαφώνησε ότι για να επιβεβαιωθούν τα κλινικά ευρήματα χρειάζεται MRI. Το ultra sound έχει εξαιρετικά αποτελέσματα στην απεικόνιση των τενόντων του ώμου και θεωρείται βιβλιογραφικά «εξέταση επιλογής» προ- εγχειρητική. Δεν υπάρχει τεκμηριωμένη άποψη ότι χρειάζεται MRI για να γίνει χειρουργείο ώμου. Ο Α. Δημητρίου που το συνέστησε στο Τεκμήριο 5 είναι γενικός χειρούργος και ο Δρ. Σιμόπουλος, στο Τεκμήριο 8 δεν έχει εμπειρία χειρουργικής ώμου. Με βάση δε την κλινική του εμπειρία στη χειρουργική ώμου οι έμπειροι ακτινολόγοι ultra sound ώμου έχουν καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με τις απεικονίσεις των MRI. Διαφώνησε πως στο MRI θα φαίνονταν και προϋπάρχουσες παθήσεις ενώ στο ultra sound όχι. Συμφώνησε ότι κάποιοι ασθενείς έχουν ρήξεις λόγω συγκεκριμένου τύπου δουλειάς. Σε υποβολή ότι μετά την πάροδο οκτώ χρόνων από το κατ΄ ισχυρισμό συμβάν η πλήρης αποκατάσταση του τένοντα είναι δύσκολη απάντησε όχι απαραίτητα αλλά τα οκτώ χρόνια είναι επιβαρυντικός παράγοντας. Συμφώνησε πως με την ηλικία οι βιολογικές επουλωτικές δυνάμεις μειώνονται. Δέχθηκε επίσης ότι η απαιτούμενη επέμβαση γίνεται στο Γενικό Νοσοκομείο. Ο Λάκης Χριστοδούλου, ΜΕ3 είναι καθηγητής Αγγλικών και συμπέθερος του Ενάγοντα. Το έτος 2008 εργαζόταν στη Διοίκηση Προσωπικού των Κυπριακών Αερογραμμών. Την 10/9/2008 ήταν προσκεκλημένος μαζί με τη γυναίκα του και τα παιδιά του σε πάρτι γενεθλίων της εγγονής του Ενάγοντα στον παιγνιδότοπο με την επωνυμία EXTREME PARK στο Στρόβολο. Εξ' όσων θυμόταν ήταν απόγευμα και καθόταν δίπλα στον Ενάγοντα στον εξωτερικό χώρο και μιλούσαν. Ξαφνικά και ενώ μιλούσαν άνοιξε/κόπηκε το ένα πόδι της καρέκλας που καθόταν ο Ενάγοντας με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος και να κτυπήσει στον αριστερό ώμο. Αυτός καθόταν στη δεξιά πλευρά. Αμέσως σηκώθηκε και πήγε να τον βοηθήσει. Του ανέφερε ότι πονούσε στον αριστερό ώμο. Την ίδια στιγμή ήρθε και ένας υπάλληλος του EXTREME PARK και έφερε πάγο για να τον βάλει ο Ενάγοντας στο σημείο που πονούσε. Ο Ενάγοντας μετά από λίγο αποχώρησε από το χώρο αφού όπως του είπε πονούσε και δεν αισθανόταν καλά. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ3 ανέφερε ότι ο αδερφός της γυναίκας του είναι γαμπρός του Ενάγοντα. Η συγγένεια ήταν στενή γι΄ αυτό συνήθως πήγαινε από τους πρώτους και έφευγε από τους τελευταίους. Καθόταν δεξιά από τον Ενάγοντα, σε ένα τραπέζι και κουβέντιαζαν. Η καρέκλα του Ενάγοντα ήταν κανονικά στα πόδια της, δεν έγυρε πίσω δεξιά ή αριστερά. Η καρέκλα άνοιξε και ο Ενάγοντας έπεσε «από την πλευρά την αριστερή πίσω και χτύπησε». Έσπασαν τα πόδια στα αριστερά ή άνοιξαν. Σε υποβολή ότι το έσπασαν και το άνοιξαν είναι δύο διαφορετικές λέξεις απάντησε «έχει σημασία δηλαδή;». Θυμάται ότι άνοιξε, έσπασε η καρέκλα και θυμάται τον Ενάγοντα χάμω. Δεν θυμόταν αν ήταν πλαστική ή μεταλλική ή όπως το Τεκμήριο
7. Ένας άνθρωπος στην ηλικία του ενάγοντα δεν παίζει με την καρέκλα, είναι δύσκολο να έγυρνε πίσω. Δεν θυμόταν ποιο πόδι άνοιξε. Θυμάται ότι ο Ενάγοντας έφυγε μετά από λίγη ώρα γιατί δεν αισθανόταν καλά. Αρνήθηκε πως πήγε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει την υπόθεση του συμπέθερου του. Η ΜΕ4, Ευγενία Σάββα είναι η σύζυγος του Βλαδίμηρου Σάββα, Ενάγοντα και είναι οικοκυρά. Την 10/9/2008 ήταν προσκεκλημένη σε πάρτι γενεθλίων της εγγονής της στο EXTREME PARK στο Στρόβολο. Ενώ ήταν μαζί με τα παιδιά που έπαιζαν στο παιχνιδότοπο άκουσε ότι ο σύζυγος της έπεσε κάτω από τη καρέκλα και κτύπησε. Πήγε κοντά του και της ανέφερε ότι κόπηκε το πόδι της καρέκλας και έπεσε και κτύπησε στον αριστερό ώμο. Υπάλληλος του EXTREME PARK του έφερε πάγο και έβαλε στον αριστερό του ώμο. Επειδή όμως πονούσε μετά από λίγη ώρα έφυγαν και πήγαν σπίτι. Το βράδυ συνέχισε ο πόνος και το πρωί που σηκώθηκε επειδή πονούσε πήγε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Εκτός από το Νοσοκομείο πήγε και σε ιδιώτες ιατρούς όπου του συνέστησαν φυσιοθεραπεία και ξεκούραση. Μέχρι σήμερα εξακολουθεί να έχει πόνο στον αριστερό ώμο και να υποφέρει. Δυσκολεύεται να οδηγήσει γι' αυτό αποφεύγουν να πηγαίνουν μακρινές διαδρομές. Αυτή δεν οδηγά. Επίσης δυσκολεύεται να σηκώνει βαριά αντικείμενα και γι' αυτό αναγκαστικά επιφορτίζεται αυτή με τις βαριές εργασίες που παλαιότερα έκανε ο σύζυγος της. Πριν από το τραυματισμό του δεν αντιμετώπιζε κανένα πρόβλημα με το χέρι του. Συνήθιζαν να πηγαίνουν εκδρομές, να περπατούν αλλά δυστυχώς τώρα δεν πηγαίνουν λόγω της ενόχλησης στο χέρι του. Συνεχώς παραπονιέται ότι πονά και δεν μπορεί να σηκώσει το αριστερό του χέρι. Το βράδυ του βάζει αντιφλεγμονώδη κρέμα για να μαλακώνει το πόνο και πίνει και παυσίπονα. Μετά το τραυματισμό του τόσο η ζωή η δική του όσο και η δική της έχει αλλάξει προς το χειρότερο. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι ο σύζυγος της εργάζεται εδώ και χρόνια σε διαφημιστικό γραφείο, αυτός συντηρεί το σπίτι γιατί η ίδια λόγω προβλημάτων υγείας σταμάτησε να εργάζεται. Πριν το ατύχημα ο σύζυγος της έκανε γυμναστική στο σπίτι. Τώρα οι βαριές δουλειές που κάνει η ίδια είναι εκείνες που ο σύζυγος της δεν μπορεί και είναι να κουβαλήσει την μποτίλια του γκαζιού ή να κάνει χούβερ (έπιπλα). Από το πάρτι είχαν φύγει πιο νωρίς, όταν «άρχισε να κρυανίσκει και να πονεί». Οδήγησε ο ίδιος. Δεν σκέφτηκαν να πάρουν ταξί. Η ίδια δεν είδε τη φάση του ατυχήματος ή την καρέκλα. Έννοια της ήταν ο άντρας της. Οι καρέκλες νομίζει ήταν πλαστικές, δεν ήταν σαν του Τεκμηρίου
8. Ο σύζυγος της μόλις κτύπησε ήταν ζεστός και δεν ένοιωθε τον πόνο αλλά μετά άρχισε να τον νιώθει και το βράδυ δεν κοιμήθηκε καθόλου. Ο σύζυγος της έχει κάνει φυσιοθεραπεία αλλά ο ίδιος θα ξέρει αν έχει αποδείξεις. Δεν γνωρίζει αν τις κρέμες του τις έδωσε ο γιατρός ή ο φυσιοθεραπευτής. Αρνήθηκε ότι υπήρχε προϋπάρχον πρόβλημα. Ο ΜΥ1, Γιάννης Κουάντας είναι γενικός διευθυντής της Εναγόμενης Εταιρείας. Έχει σπουδάσει Διοίκηση Επιχειρήσεων και Οικονομικά. Εργάζεται στην εν λόγω εταιρεία και κατέχει τη θέση αυτή εδώ και 17 χρονιά. To Extreme Park έχει αρχίσει τη λειτουργία του από το 1998 και παρέχει υπηρεσίες ως παιδότοπος με εκδηλώσεις παιδικών πάρτι. Τα καθήκοντα του, μεταξύ άλλων, είναι η γενική επίβλεψη για τη σωστή λειτουργία του χώρου, η ανάθεση εργασιών και καθηκόντων στους εργοδοτούμενους της εταιρείας, η διευθέτηση των κρατήσεων και η οργάνωση των πάρτι. Κατά την ημερομηνία του ατυχήματος, δηλαδή 10/09/2008, ο Ενάγοντας, βρισκόταν στο Extreme Park, γιατί είχε πάρτι γενεθλίων η εγγονή του, η κόρη της θυγατέρας του Μελίνας Ιωακείμ, η οποία είναι τακτική πελάτιδα στο χώρο της Εναγόμενης. Το πάρτι ήταν απόγευμα και συγκεκριμένα άρχισε στις 6.00 μμ και τελείωσε στις 9.00μμ. Αναφορικά με το επίδικο περιστατικό, πρέπει να αναφέρει πως αυτό έγινε αρκετή ώρα μετά που ο Ενάγοντας κάθισε στη καρέκλα, δηλαδή περίπου στις 7.30μμ, λίγο πριν το φαγητό. Μόλις ο Ενάγοντας έπεσε από την καρέκλα, τον ενημέρωσε ένας υπάλληλος και πήγε αμέσως να δει τι έγινε. Πλησίασε στο χώρο που βρισκόταν ο Ενάγοντας, τον ρώτησε αν είναι καλά και ο ίδιος του επιβεβαίωσε πως ήταν μια χαρά. Διαπίστωσε πως το αριστερό πισινό πόδι της καρέκλας είχε ανοίξει ελαφρώς προς τα πίσω και έφεραν στον Ενάγοντα μια άλλη καρέκλα. Ο Ενάγοντας παρέμεινε στο πάρτι μέχρι το τέλος και όταν η θυγατέρα του, συνοδευόμενη από τον σύζυγο της μετά το τέλος του πάρτι, προσήλθε στο ταμείο να πληρώσει, ξαναρωτήσαμε αν ο πατέρας της είναι καλά και η ίδια μας επιβεβαίωσε πως είναι μια χαρά. Κατά τη διάρκεια των 17 χρόνων που είναι στην εν λόγω εταιρεία, δεν ξανασυνέβη ποτέ παρόμοιου τύπου ατύχημα. Ο εξοπλισμός, συμπεριλαμβανομένων και των καρεκλών που έχουν στο Extreme Park, είναι άριστης ποιότητας και πολύ ανθεκτικά. Φροντίζουν να προβαίνουν σε καθημερινό, ενδελεχή και συστηματικό έλεγχο του εξοπλισμού και του χώρου γενικότερα, ιδιαίτερα λαμβανομένου υπόψη πως η πλειοψηφία των προσκεκλημένων που χρησιμοποιούν και ευρίσκονται στον χώρο είναι παιδιά. Οι συγκεκριμένες καρέκλες είναι μεταλλικές με πλαστική πλέξη στο κάθισμα και στην πλάτη της καρέκλας, είναι άριστης ποιότητας και ιδιαίτερα ανθεκτικές και τις είχαν αγοράσει από την εταιρεία Aletraris Furniture. Οι καρέκλες χρησιμοποιήθηκαν από πολύ κόσμο και ουδέποτε ξανασυνέβη κάτι τέτοιο. Την ίδια ημέρα μάλιστα οι καρέκλες χρησιμοποιήθηκαν και από άλλους χωρίς να επισυμβεί οτιδήποτε παρόμοιο. Περαιτέρω γίνεται συχνή ανακαίνιση του χώρου και προβαίνουν σε τακτά χρονικά διαστήματα σε αγορά νέου εξοπλισμού. Όταν μάλιστα έκαναν ανακαίνιση του χώρου, μεταπωλήσαν τις καρέκλες αυτού του τύπου στην καφετέρια του Intercollege. Θεωρεί πως για να ανοίξει το πόδι της καρέκλας με τον συγκεκριμένο τρόπο, η μόνη λογική εξήγηση που μπορεί να δοθεί είναι πως ο Ενάγοντας στήριζε το βάρος του σώματος του στα πισινά πόδια της καρέκλας και έγυρνε με το βάρος του προς τα πίσω, με αποτέλεσμα να επισυμβεί το ατύχημα. Αξίζει να σημειώσει πως ο Ενάγοντας και η οικογένεια του επισκέπτονταν συχνά το Extreme Park, αφού η θυγατέρα του διοργάνωνε τα πάρτι των παιδιών της εκεί. Η θυγατέρα του συνέχιζε μάλιστα μετά το περιστατικό, να επισκέπτεται το χώρο ως προσκεκλημένη άλλων πάρτι καθώς επίσης συνέχισε να κάνει κρατήσεις για τα πάρτι των παιδιών της. Ανατρέχοντας μάλιστα στο ηλεκτρονικό τους σύστημα, βρήκε κατεγραμμένο πως λίγους μήνες μετά την καταχώρηση της αγωγής η Μελίνα Ιωακείμ έκανε κράτηση για το πάρτι της κόρης της στις 04/09/
9. Εξ' όσων μάλιστα θυμάμαι, ο Γιώργος Χαλκούσης, ιδιοκτήτης του Extreme Park, αντέδρασε και ανέφερε στη Μελίνα πως θεωρεί αδιανόητο από τη μια ο πατέρας της να προβαίνει σε δικαστικά μέτρα εναντίον τους και από την άλλη η Μελίνα να συνεχίζει απρόσκοπτα να προσέρχεται στο χώρο του Extreme Park με τα παιδιά της και να κάνει κρατήσεις σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Ενόσω η υπόθεση προχωρούσε δικαστικά, ζήτησαν από τον Ενάγοντα όπως επισκεφτεί τον Δρ. Σιμόπουλο για να εξεταστεί σε σχέση με τον ισχυρισμό του για τραυματισμό στο χέρι. Ο Δρ. Σιμόπουλος για τους λόγους που εξηγεί στην ιατρική του έκθεση, του ζήτησε να προβεί σε εξέταση MRI για να διαπιστωθεί αν ο τραυματισμός του σχετιζόταν με κάποιο προϋπάρχων πρόβλημα που είχε ο Ενάγοντας. Εξ' όσων γνωρίζει ο Ενάγοντας αρνήθηκε να προβεί σε εξέταση MRI. Παρά του ότι είχαν προτείνει στον Ενάγοντα όπως του καταβάλουν τα έξοδα της εξέτασης MRI, ο ίδιος ουδέποτε δέκτηκε να προβεί στην εν λόγω εξέταση. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 ανέφερε ότι στο Τεκμήριο 9 φαίνεται η επίδικη καρέκλα. Του υπεβλήθη ότι ο λόγος που η κόρη του Ενάγοντα δεν τους ανέφερε ότι ο πατέρας της πονούσε ήταν διότι πιο αργά, όταν πήγε σπίτι του ένιωσε τον πόνο όταν το σημείο είχε αρχίσει να ζεσταίνεται. Ανέφερε πως δεν μπορεί να γνωρίζει. Σε υποβολή ότι ο ενάγοντας καθόταν όπως οποιοσδήποτε άλλος επισκέπτης αλλά έπεσε λόγω ελαττωματικότητας της καρέκλας απάντησε ότι αν ήταν ελαττωματική η καρέκλα θα έπεφτε από την αρχή που έκατσε, όχι μισή ώρα μετά. Ο ίδιος δεν ήταν παρών στο ατύχημα. Του υπεβλήθη ότι ο Ενάγοντας δεν προέβη σε εξέταση MRI γιατί θα βαρυνόταν τα έξοδα. Απάντησε ότι ο κος Γιώργος Χαλκούσης είπε ότι θα αναλάμβαναν τα έξοδα. Σε υποβολή ότι δεν λέχθηκε αυτό και ότι αν αναλάμβαναν τα έξοδα ο Ενάγων θα «είναι διαθέσιμος να προβεί σε εξέταση MRI» απάντησε πως δεν γνωρίζει. Ο ΜΥ2 ήταν ο κος Νίκος Αλετράρης. Εργάζεται στην εταιρεία Αλετράρης έπιπλα και είναι επιχειρηματίας εισαγωγής και εμπορίας επίπλων. Ο κος Χαλκούσης είναι πελάτης του και του περίγραψε ότι η επίδικη καρέκλα χρησιμοποιείτο από κάποιο κύριο και είχε ανοίξει το πισινό αριστερό πόδι. Είχαν αγοραστεί από το Extreme Park 60 τεμάχια το Μάιο 2006, όπως η καρέκλα του Τεκμηρίου
10. Η καρέκλα είναι φτιαγμένη από καθαρό αλουμίνιο, πάχους 1.5mm για heavy-duty - βαρετού τύπου χρήση. Το πλαστικό της (PVC) έχει από μέσα σίδηρο για να αντέχει περισσότερο στη χρήση. Όταν λέει heavy duty εννοεί γίνεται χρήση π.χ. σε ξενοδοχεία, 365 μέρες το χρόνο κάθεται πάνω κόσμος χωρίς πρόβλημα. Οι καρέκλες δύο χρόνια μετά την αγορά τους δεν ήταν παλιές. Είναι αλουμίνιο κολλητό, δηλαδή δεν φέρουν οποιαδήποτε βίδα, η καρέκλα είναι κολλητή. Ως άτομο που ασχολείται με αυτές τις καρέκλες για 20 χρόνια, ερωτηθείς αν υπήρχε ενδεχόμενο να ανοίξει το πόδι της απάντησε ότι τα τελευταία 6 - 7 χρόνια έχουν πωλήσει πάνω από 6.000 κομμάτια χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα. Για να ανοίξει το πόδι σημαίνει ότι έγινε κακή χρήση. Κακή χρήση σημαίνει «να στυλώνουμε την καρέκλα προς τα πίσω και να στηριζόμαστε είτε στα δύο πόδια, είτε στο ένα, δηλαδή να μεταφέρουμε το βάρος μας», έτσι δημιουργείται πρόβλημα και σιγά - σιγά το πόδι αδυνατίζει. Αν υπήρχε πρόβλημα θα υπήρχε και στις άλλες 59 αλλά και στις υπόλοιπες που ήρθαν στον ίδιο παραλαβή. Κάθε καρέκλα είναι κατασκευασμένη και έχει κεντρικό άξονα - βάρος. Αντέχει 120Kg και έχει τέσσερα πόδια για να αντέχει στην κανονική χρήση. Αν κάποιος 60kg γύρει προς τα πίσω αυτό ονομάζεται κακή χρήση. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 ανέφερε ότι οι καρέκλες πωλήθηκαν στο Extreme Park οι 45 στις 26/05/09 και οι 15 στις 30/05/
11. Ο ίδιος δεν έχει δει την επίδικη καρέκλα. Περιέγραψε πιο πάνω κάποια ενδεχόμενα λόγω των οποίων πιστεύει έγινε το συμβάν. Σε υποβολή ότι λόγω καθημερινής κακής χρήσης χάλασε το πόδι της καρέκλας με αποτέλεσμα να ανοίξει, διαφώνησε. Αν γινόταν αυτό, μόλις καθόταν ο πελάτης και ήταν έτοιμη να καταρρεύσει η καρέκλα θα κατέρρεε. Η καρέκλα είναι κλειστού τύπου, δηλαδή κολλητή, χωρίς βίδες. Αν ήταν βιδωτή σιγά - σιγά θα έφευγαν οι βίδες και θα άνοιγε, έσπαγε, θα άνοιγαν τα πόδια. Αρνήθηκε ότι η καρέκλα άνοιξε εκείνη τη μέρα λόγω κακής χρήσης από άλλους καθημερινά. Αρνήθηκε ότι η καρέκλα ήταν ελαττωματική. Ήρθε στο Δικαστήριο να πει την επαγγελματική του άποψη. Ο ΜΥ3 ήταν ο Δρ. Σίμος Σιμόπουλος, ορθοπεδικός χειρούργος. Σπούδασε στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών μέχρι το 1972 και έκτοτε στην Αγγλία μέχρι το 1981 που επέστρεψε στην Κύπρο και δούλεψε στην Πολυκλινική Ευαγγελίστρια. Είναι έμπειρος στη χειρουργική ώμου. Ετοίμασε το Τεκμήριο
12. Ο Ενάγοντας παραπέμφθηκε κοντά του παραπονούμενος για πόνο και δυσκαμψία στον αριστερό ώμο. Δεν ολοκλήρωσε την κλινική εξέταση γιατί παραπονείτο συνέχεια για πόνο. Ο Ενάγοντας του έδωσε ένα πιστοποιητικό από το γιατρό Δημητρίου, Τεκμήριο 5 και ένα από το γιατρό Μενελάου, Τεκμήριο
13. Όσον αφορά την αναφορά του στο τεκμήριο 8 ότι δεν υπήρχε επίσημη έκθεση εννοεί ότι δεν του παρουσιάστηκαν αντίγραφα των ultrasound. Ένα MRI θα μπορούσε να καταδείξει τη θλάση που αναφέρει ο Δρ. Δημητρίου στο Τεκμήριο
14. Με αναφορά στο ίδιο Τεκμήριο η θέση του ήταν ότι η διάγνωση της σοβαρής θλάσης με κλινική εξέταση πρέπει να επεξηγείται, π.χ. τι είδε οπτικά ο γιατρός, τι ψηλάφησε και τις κινήσεις. Στο Τεκμήριο 8 ο γιατρός αναφέρει ότι κατά τη γνώμη του «πρέπει να ληφθεί εξέταση μαγνητικής τομογραφίας, η οποία πιθανόν να καταδείξει προυπάρχουσες καταστάσεις οι οποίες οδηγούν σε τενόντιες ρήξεις λόγω του ότι αμιγείς τραυματικές ρήξεις είναι σπάνιες. Συνήθως ρήξεις τενόντων με μικρή βία γίνονται σε παθολογικό υπόβαθρο παλαιών τραυματισμών, συνδρομών πρόσκρουσης και ανατομικών παραλλαγών». Η θλάση αριστερού ώμου δεν είναι το ίδιο με τη ρήξη τένοντα, θλάση περιλαμβάνει σύνολο συμπτωμάτων. Το υπερηχογράφημα δεν έχει την πειστικότητα της μαγνητικής τομογραφίας. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αν η ασφάλεια ζήτησε από τον Ενάγοντα να προβεί σε MRI. Σε υποβολή ότι στο report του, Τεκμήριο 8 αναφέρει ότι εξέτασε τον ενάγοντα ανέφερε ότι σήκωνε λίγο μόνο το χέρι του. Η έσω στροφή δεν μπορούσε να μετρηθεί και η έξω ήταν μηδαμινή. Σε υποβολή ότι αυτό που έγραψε ανταποκρινόταν στην πραγματική εικόνα ανέφερε ότι ανταποκρίνονταν στην εικόνα που έδειξε ο Ενάγοντας. Για την αμφιβολία της εξέτασης ζήτησε το MRI. Σε υποβολή ότι ο Ενάγοντας έκανε ultrasound και προέκυψαν τα ευρήματα που αναγράφουν οι γιατροί απάντησε ότι ο ίδιος δεν είχε στοιχεία του ultrasound. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι η εξέταση δεν μπορούσε να ήταν πλήρης γιατί ο ενάγοντας ακολούθησε οδηγίες «ως ένα μικρό σημείο». Οι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Ήταν η θέση του κου Μιχαηλίδη ότι οι εναγόμενοι ως ιδιοκτήτες του υποστατικού επέδειξαν αμέλεια προς τον ενάγοντα και φέρουν αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα. Στην περίπτωση μας ήταν η θέση του συνηγόρου, η ζημιά προκλήθηκε από την ελαττωματικότητα της καρέκλας στην οποία καθόταν ο ενάγοντας και την παράλειψη των εναγομένων να λάβουν εύλογη φροντίδα ώστε η καρέκλα στην οποία καθόταν κανονικά ο ενάγοντας να ήταν ασφαλής. Η καρέκλα ήταν δύο χρονών και όπως διεφάνη σύμφωνα με τη θέση του χρησιμοποιείτο συχνά από πολλούς επισκέπτες με αποτέλεσμα να υποστεί φθορά και να ανοίξει το πόδι της. Σύμφωνα με το συνήγορο ουδεμία μαρτυρία προσήχθη ότι ο ενάγων δεν καθόταν κανονικά στην καρέκλα ούτε ότι η καρέκλα είχε ελεγχθεί πριν το συμβάν και δεν ήταν ελαττωματική. Από την άλλη η κα Βαρωσιώτη εισηγήθηκε ότι ο ενάγοντας απέτυχε να αποδείξει ότι οι εναγόμενοι ήταν αμελείς και/ή ότι ενώ γνώριζαν πως η καρέκλα ήταν ελαττωματική παρέλειψαν να την αντικαταστήσουν. Ουδεμία αμέλεια επέδειξαν αφού γινόταν συστηματικός έλεγχος του χώρου και του εξοπλισμού ο οποίος είναι άριστης ποιότητας και ανθεκτικός. Δεν έχει δε, ήταν η θέση της αποδειχθεί ότι ο ενάγοντας έχει υποστεί οποιαδήποτε σοβαρά τραύματα που να συνδέονται μάλιστα με τον τραυματισμό. Πρόσθεσε η συνήγορος ότι η πτώση από καρέκλα δεν αποδίδει αυτόματα αμέλεια. Ούτε και η αρχή Res Ipsa Loquitur εφαρμόζεται αφού η καρέκλα βρισκόταν για αρκετή ώρα στον έλεγχο του ενάγοντα. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και έχοντας εξετάσει τη μαρτυρία τους καταλήγω στα πιο κάτω: Ο ΜΕ1 δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Θεωρώ ότι όσον αφορά την πτώση του από την καρέκλα αλλά και την ίδια την καρέκλα η μαρτυρία του ήταν ασαφής και νεφελώδης, έχοντας υπόψη πως κατάσταση του δεν ήταν τέτοια που να μην θυμάται τα ουσιώδη αυτά γεγονότα. Το είδος της καρέκλας δεν ήταν σε θέση και/ή απέφυγε να το περιγράψει. Είναι γεγονός πως δεδομένης της φύσης του ατυχήματος τόσο το είδος της καρέκλας όσο και η ζημιά στην καρέκλα θα ήταν αποτυπωμένα καλά στη μνήμη του. Αλλά και η περιγραφή του όσον αφορά το τι συνέβη στην καρέκλα δεν ήταν διαφωτιστική. Είναι διαφορετικό το να κόπηκε η καρέκλα από το να άνοιξε το πόδι της όπως ισχυρίστηκε στην κυρίως εξέταση του ενώ όπως προέκυψε κατά την αντεξέταση του δεν είδε το πόδι ή την καρέκλα, είδε απλώς ότι άνοιξε η καρέκλα. Είναι άξιον απορίας να ισχυρίζεται από τη μία πως δεν είδε την καρέκλα και από την άλλη ότι αυτή «άνοιξε». Προσθέτω εδώ ότι ούτε ότι κόπηκε η καρέκλα ούτε ότι άνοιξε υπεβλήθη στον ΜΥ1, ο οποίος ήταν ο μόνος που είχε δει την καρέκλα μετά την πτώση του ΜΕ1 και είχε πει πως το αριστερό πόδι της καρέκλας είχε ανοίξει ελαφρώς προς τα πίσω. Πέραν των πιο πάνω θεωρώ ότι και η μαρτυρία του ΜΕ1 όσον αφορά τον τρόπο που έπεσε δεν ήταν καθαρή. Έπεσε, ήταν η θέση του, στο αριστερό πλευρό και ένιωσε τον πόνο στον ώμο. Η περιγραφή αυτή, χωρίς αναφορά στα χέρια ή στο κεφάλι, δημιουργεί ερωτηματικά σε σχέση με τον τρόπο που έπεσε. Προσθέτω εδώ ότι ο τρόπος που ο ΜΕ1 περιέγραψε τους πόνους του, ότι δεν μπόρεσε να πάρει πάνω του τα εγγονάκια του γιατί το χέρι του δεν σηκώνεται και ότι το βράδυ δεν μπορεί να κοιμηθεί όχι μόνο δεν συνάδει με την απροθυμία του να υποβληθεί σε εγχείρηση αλλά δεν υποστηρίζεται από τη μαρτυρία του γιατρού που παρουσίασε ως μάρτυρα. Προσθέτω επίσης εδώ ότι η θέση του ότι δεν μπόρεσε να πάρει μία φορά πάνω του τα εγγονάκια του κρίνεται ως υπερβολική ενώ δημιουργεί ερωτηματικά ο ισχυρισμός του ότι το δεξί του χέρι έχει αρχίσει να παρουσιάζει τους ίδιους πόνους με το αριστερό. Σημειώνω επίσης ότι δεν έγινε αντιληπτός με βάση τα όσα ο ΜΕ1 ανέφερε ο ακριβής λόγος που δεν έχει υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Ο ΜΕ2 δεν μπορώ να πω πως δεν μου έκανε καλή εντύπωση, οφείλω όμως να σημειώσω ότι φαίνεται πως εξέτασε τον ενάγοντα πέντε μήνες μετά την ημερομηνία του ατυχήματος, δηλαδή στις 17/2/2009, συνεπώς η βαρύτητα που μπορεί να δοθεί στα ευρήματα του είναι μηδαμινή. Προσθέτω συναφώς ότι ο ΜΕ2 έχει αποδώσει τα ευρήματα το σε κάκωση η οποία του αναφέρθηκε και την οποία δεν διαπίστωσε βέβαια ο ίδιος, μετά από πέντε μήνες αλλά ούτε εξάλλου και φαίνεται τέτοια κάκωση στο πιστοποιητικό των Πρώτων Βοηθειών, Τεκμήριο
15. Προσθέτω εδώ πως ο ΜΕ2 δεν έχει συνδέσει τα ευρήματα του με τη θλάση που αναφέρει ο γιατρός Λόρδος που ήταν ο πρώτος που εξέτασε τον ενάγοντα στο Τεκμήριο 1 ή στα υπόλοιπα ευρήματα του εν λόγω γιατρού ή την ακτινογραφία του ενάγοντα. Ο ΜΕ3 περιέγραψε την πτώση του ενάγοντα με τα ίδια λόγια που χρησιμοποίησε ο ίδιος ο ενάγοντας, θυμόταν δε ότι άνοιξαν ή έσπασαν τα πόδια της καρέκλας αλλά όχι την ίδια την καρέκλα. Ισχύουν όσα ανέφερα σε σχέση με τη μαρτυρία του ενάγοντα και για τον ΜΕ
16. Θεωρώ μη πειστική την εκδοχή να μην θυμόταν το είδος της καρέκλας και νεφελώδη την περιγραφή των ζημιών στην καρέκλα. Ήταν δε προφανές από τη μαρτυρία του ΜΕ3 ότι δεν είδε την πτώση αφού ενώ περιγράφει τι έπαθε η καρέκλα δεν ήταν σε θέση να περιγράψει τον τρόπο της πτώσης του ενάγοντα, αφού τον περιγράφει μόνο να είναι πεσμένος στο έδαφος. Ούτε η ΜΕ4 είδε το ατύχημα ή την καρέκλα. Περαιτέρω θεωρώ πως στην προσπάθεια της να βοηθήσει την υπόθεση του συζύγου της προέβη σε υπερβολικές περιγραφές, π.χ. ότι λόγω της κατάστασης του χεριού του δεν πηγαίνουν εκδρομή ή ότι δεν μπορεί να σηκώσει βαριά αντικείμενα. Ο ΜΥ1 μου έκανε καλή εντύπωση. Κατέθεσε με φυσικότητα και η μαρτυρία του ήταν σαφής και δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του. Η θέση του ότι η επίδικη καρέκλα ήταν αυτή του Τεκμηρίου 9 δεν αντικρούστηκε ούτε και, όπως προανέφερα, του υπεβλήθη η θέση του ενάγοντα ότι κόπηκε το πόδι της καρέκλας. Η μαρτυρία του ΜΥ1 ότι το αριστερό πισινό πόδι της καρέκλας είχε ανοίξει ελαφρώς προς τα πίσω παρέμεινε αναντίλεκτη. Θεωρώ απόλυτα πειστική τη θέση ότι αν η καρέκλα ήταν ελαττωματική ο ενάγοντας θα έπεφτε μόλις κάθισε σ΄ αυτήν και όχι μεταγενέστερα αφού συνάδει με τη λογική και την ανθρώπινη πείρα, καθώς και την περιγραφή των συγκεκριμένων καρεκλών ως άριστης ποιότητας και ανθεκτικές. Αποδέχομαι επίσης τη θέση ότι οι εναγόμενοι προβαίνουν συχνά σε αγορά νέου εξοπλισμού. Ο ΜΥ2 ο οποίος βασικά κλήθηκε ως εμπειρογνώμονας στο είδος του μου έκανε πραγματικά εξαιρετική εντύπωση. Η μαρτυρία του όσον αφορά την ανθεκτικότητα του είδους της επίδικης καρέκλας ήταν απόλυτα πειστική το ίδιο και η επεξήγηση ότι αυτή η καρέκλα δεν μπορεί να έσπασε λόγω κακής καθημερινής της χρήσης ή ελαττωματικότητας. Ο ΜΥ3 μου έκανε καλή εντύπωση. Σημειώνω όμως πως ο ίδιος στην κατοχή του δεν είχε τα αποτελέσματα του ultrasound που διενεργήθηκε ενώ δεν ολοκλήρωσε την κλινική εξέταση του λόγω των πόνων του ενάγοντα Κρατώ ότι σύμφωνα με το γιατρό μόνο η εξέταση μαγνητικής τομογραφίας μπορεί να καταδείξει προϋπάρχουσες καταστάσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε ρήξεις τενόντων ενώ τέτοιες ρήξεις είναι σπάνιες και γίνονται σε παθολογικό υπόβαθρο παλαιών τραυματισμών. Αυτό δεν αντικρούστηκε, ούτε και του υπεβλήθη η θέση του ΜΕ2 ότι τα ultrasounds έχουν καλύτερα αποτελέσματα από τα MRI. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση καταλήγω σε ανάλογα ευρήματα τα οποία σε συντομία συνίστανται στο ότι ο ενάγοντας ο οποίος παρευρέθηκε στα γενέθλια της εγγονής του έπεσε από καρέκλα του τύπου του Τεκμηρίου 9 στον παιγνιδότοπο «Extreme Park» που ανήκει στην εναγομένη. Αυτό συνέβη περίπου στο μέσο του πάρτι το οποίο είχε αρχίσει στις 6:00, γύρω στις 7:30 μ.μ. Ο ΜΥ1 διαπίστωσε πως το πίσω αριστερό πόδι της καρέκλας είχε ανοίξει ελαφριά προς τα πίσω. Σύμφωνα με τον ΜΥ2 η καρέκλα του Τεκμηρίου 9 είναι φτιαγμένη για βαρετού τύπου χρήση και είχε αγοραστεί δύο χρόνια προηγουμένως. Περαιτέρω, σύμφωνα με τον ΜΥ2 αν το πόδι της καρέκλας είχε χαλάσει λόγω καθημερινής κακής χρήσης η καρέκλα θα κατέρρεε ευθύς μόλις καθόταν ο πελάτης και όχι αργότερα. Από την πτώση ο ενάγοντας κτύπησε. Το προσωπικό του Extreme Park φροντίζει να προβαίνει σε καθημερινό ενδελεχή έλεγχο του εξοπλισμού και του χώρου γενικότερα, ο δε εξοπλισμός ήταν άριστης ποιότητας και ανθεκτικός. Το θέμα της ευθύνης της εναγομένης διέπεται από τις πρόνοιες του άρθρου 51