ΑΤ Smart Entertainment Ltd ν. A.Zορπάς και Υιοι Λτδ κ.α., Αγωγή αρ.: 1891/2017, 21/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A117 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 1891/2017 Μεταξύ: ΑΤ Smart Entertainment Ltd Ενάγοντες και
- A.Zορπάς και Υιοι Λτδ
- Ήβη Φιέρου
- Κούλλα Κουμά
- Α & Α Εndokimoy Ergoliptiki Ltd Εναγόμενοι 21 Φεβρουαρίου, 2018 Για τους ενάγοντες-αιτητές, εμφανίζεται ο κ.Γ.Κουρουπίδης για τους κ.κ.Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους εναγομένους αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση, εμφανίζεται η κα Μ.Τριανταφυλλίδη για τους κ.κ. Άντης Τριανταφυλλίδης και Υιοί Δ.Ε.Π.Ε. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 21.08.2017 (αίτημα για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης) ----- Δια κλητηρίου γενικώς οπισθογραφημένου, το οποίο κατεχώρισαν στις 26.04.2017, οι ενάγοντες-αιτητές («οι αιτητές») εγκαλούν τους εναγομένους αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση («οι καθ΄ων η αίτηση), κυρίως, για το αστικό αδίκημα του αθέμιτου ανταγωνισμού (passing off). Bάση της αγωγής αποτελεί η, κατ΄ισχυρισμόν, εκ μέρους των καθ΄ων η αίτηση χρήση της λέξης «ΠΡΑΛΙΝΑ» ή «PRALINA» για τη λειτουργία εστιατορίου και/ή επιχείρησης μαζικής εστίασης σε υποστατικό επί της οδού Στασικράτους αρ.31, στη Λευκωσία («το υποστατικό»), κατά τρόπον ώστε να δημιουργείται σύγχυση στο κοινό ότι πρόκειται για εστιατόριο των αιτητών. Οι αιτητές επιδιώκουν την έκδοση σχετικών διηνεκών απαγορευτικών και προστακτικών διαταγμάτων, την απόδοση λογαριασμών καθώς και αποζημιώσεις. Ας σημειωθεί πως κατά τη δικάσιμο ημερ. 23.05.2017 η αγωγή διεκόπηκε όσον αφορά στις εναγόμενες αρ.2 και 3, ενώ, κατά τη δικάσιμο ημερ. 04.12.2017, η αγωγή απεσύρθηκε ανεπιφύλακτα όσον αφορά στους εναγομένους αρ.
- Συγχρόνως με την αγωγή, στις 26.04.2017 κατεχωρίστηκε και αίτηση για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων («η αίτηση ημερ. 26.04.2017»). Συγκεκριμένα, δια της αίτησης ημερ. 26.04.2017 επιδιώκεται η έκδοση (α) παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος όσον αφορά στην εκ μέρους των καθ΄ων η αίτηση χρήση, κατά την άσκηση της επαγγελματικής δραστηριότητάς τους στο υποστατικό, της λέξης «ΠΡΑΛΙΝΑ» ή «PRALINA», με ή χωρίς χαρακτηριστική έμφαση όμοια ή παρόμοια με αυτήν που χρησιμοποιούν οι αιτητές και (β) παρεμπιπτόντων προστακτικών διαταγμάτων για την εκ μέρους των καθ΄ων η αίτηση παράδοση, στους αιτητές, συγκεκριμένης διαφημιστικής πινακίδας και συγκεκριμένης κατασκευής η οποία χρησιμοποιείται ως στέγη. Η αίτηση ημερ. 26.04.2017 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Δημήτρη Χατζηαργυρού, διευθυντή των αιτητών, ίδιας ημερομηνίας. Στην ένορκη αυτή δήλωση επισυνάπτονται, ως τεκμήρια, έγγραφα και φωτογραφίες. Τα όσα ο μάρτυς των αιτητών δηλώνει συνοψίζονται ως εξής: Οι αιτητές συνεστήθηκαν το έτος 2009, αποτελούν έναν από «τους μεγαλύτερους ομίλους στην Κύπρο στο τομέα της μαζικής εστίασης άρτιας ποιότητας υψηλής γαστρονομικής κουζίνας και εκλεκτών ροφημάτων καφέ», με ετήσιο κύκλο εργασιών €1.400.000, και είναι ιδιοκτήτες της εγγεγραμμένης εμπορικής επωνυμίας «CAFÉ PRALINA» (τεκμήριο 1). Στις 20.10.2009 οι αιτητές αγόρασαν την καλή φήμη του καφεστιατορίου «Πραλίνα/Pralina», το οποίο στεγαζόταν στο υποστατικό από το έτος 1999, καταβάλλοντας το ποσόν των €1.500.000- Οι αιτητές κατέβαλαν, επιπλέον, €500.000- για την ανακαίνιση του υποστατικού το οποίο ενοικίασαν από τις πρώην εναγόμενες αρ.2 και 3 (τεκμήριο 3). Οι αιτητές λειτουργούσαν την επιχείρησή τους στο υποστατικό έως και το τέλος του έτους
- Αυτή η πολύχρονη επαγγελματική δραστηριότητα των αιτητών τους κατέστησε ευρέως γνωστούς στην Κύπρο, η δε λέξη «Πραλίνα» ταυτίστηκε, στη συνείδηση του αγοραστικού κοινού, με το εστιατόριο που λειτουργούσε στο υποστατικό. Στις 03.01.2017, μετά από απόφαση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων στα πλαίσια της Αίτησης αρ. 64/2014, οι αιτητές παρέδωσαν τα κλειδιά του υποστατικού στις ιδιοκτήτριες του, πρώην εναγόμενες αρ.2 και 3 (τεκμήριο 2). Κατά την ίδια περίοδο οι αιτητές ζήτησαν από αυτές την επιστροφή της διαφημιστικής πινακίδας και της κατασκευής η οποία χρησιμοποιείται ως στέγη (τεκμήριο 4). Μετά την παράδοση του υποστατικού, οι αιτητές αναζήτησαν άλλο χώρο για να επαναδραστηριοποιηθούν, λειτουργώντας καφεστιατόριο, ως και προηγουμένως, και χρησιμοποιώντας το ίδιο όνομα. Για τις ενέργειές τους αυτές ο αιτητές ενημέρωσαν το κοινό και τους πελάτες τους (τεκμήριο 5). Προετοιμαζόμενοι για το άνοιγμα του νέου καφεστιατορίου τους, οι αιτητές πληροφορήθηκαν για τις προθέσεις των καθ΄ων η αίτηση να λειτουργήσουν παρόμοια επιχείρηση στο υποστατικό, «το νέο Πραλίνα» (τεκμήριο 6). Την 01.03.2017 διευθυντής των αιτητών επεσκέφθηκε το υποστατικό όπου αντελήφθηκε τη διεξαγωγή εργασιών ανακαίνισης, (τεκμήριο 7). Οι αιτητές αντέδρασαν αμέσως και στις 02.03.2017 απέστειλαν επιστολή στους καθ΄ων η αίτηση διαμαρτυρόμενοι για την εκ μέρους τους εκμετάλλευση τους ονόματος «Πραλίνα» (τεκμήριο 8). Δια της επιστολής τους ημερ. 08.03.2017 οι καθ΄ων η αίτηση απέρριψαν τις θέσεις των αιτητών και απάντησαν πως θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο όνομα και/ή εμπορικό σήμα εφ΄όσον είναι ιδιοκτήτες αυτού (τεκμήριο 9). Στις 16.03.2017 οι αιτητές απέκτησαν χώρο σε ακίνητο ευρισκόμενο σε κοντινή απόσταση από το υποστατικό και προγραμματίζουν να λειτουργήσουν αμέσως καφεστιατόριο χρησιμοποιώντας την ονομασία που χρησιμοποιούσαν και προηγουμένως (τεκμήριο 10). Οι καθ΄ων η αίτηση έχουν καταχωρίσει το εμπορικό όνομα «Pralina Confectionary» το οποίο, όμως, χρησιμοποιείται αποκλειστικώς στην παρασκευή και προμήθεια ειδών ζαχαροπλαστικής. Οι ενέργειες των καθ΄ων η αίτηση να λειτουργήσουν καφεστιατόριο στο υποστατικό, χρησιμοποιώντας τη λέξη «ΠΡΑΛΙΝΑ» ή «PRALINA», σκοπεύουν να προκαλέσουν σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό και απειλούν να πλήξουν ανεπανόρθωτα την εμπορική εύνοια και την καλή φήμη των αιτητών. Κατ΄αρχάς, επεχειρήθηκε η έκδοση των προαναφερθέντων παρεμπιπτόντων διαταγμάτων μονομερώς. Όμως, κατά τη δικάσιμο ημερ. 02.05.2017 διετάχθηκε η επίδοση της αίτησης ημερ. 26.04.
- Αυτή επεδόθηκε στους καθ΄ων η αίτηση, οι οποίοι, στις 16.06.2017, κατεχώρισαν γραπτή ένσταση προβάλλοντας τους εξής λόγους:
(1)Δεν πληρούνται οι νόμιμες και νομολογημένες προϋποθέσεις έκδοσης των επιδιωκόμενων διαταγμάτων εφ΄όσον: (α) δεν αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ούτε καλό αγώγιμο δικαίωμα, (β) δεν καταδεικνύεται ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής, (γ) δεν καταδεικνύεται πως, σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής, θα ήταν δύσκολη η απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο και/ή ότι, σε περίπτωση μη έκδοσης των επιδιωκόμενων διαταγμάτων, οι αιτητές θα υποστούν οιανδήποτε και/ή ανεπανόρθωτη ζημία, (δ) εάν εκδοθούν τα επιδιωκόμενα διατάγματα οι καθ΄ων η αίτηση θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημία και, επομένως, το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης.
(2)Οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Αυτοί παραπλανούν το Δικαστήριο, αποκρύβουν και παραποιούν ουσιώδη γεγονότα.
(3)Η αίτηση είναι καταχρηστική και πρόωρη.
(4)Δια της αίτησης ημερ. 26.04.2017 επιδιώκονται θεραπείες ως αυτές οι οποίες επιδιώκονται δια της αγωγής.
(5)Η αίτηση δεν στρέφεται εναντίον όλων των αναγκαίων διαδίκων. Την ένσταση επί της αίτησης ημερ. 26.04.2017 υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Μιχάλη Μιχαήλ, υπαλλήλου των καθ΄ων η αίτηση, ημερ. 16.06.2017, στην οποίαν επισυνάπτονται, ως τεκμήρια, έγγραφα και φωτογραφίες. Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Μιχάλη Μιχαήλ συνοψίζεται ως εξής: Οι καθ΄ων η αίτηση αποτελούν εταιρεία ασχολουμένη, κυρίως, με την αρτοποιία, τη ζαχαροπλαστική, την παρασκευή τροφίμων και την εστίαση, είναι δε ιδιοκτήτες των κυπριακών εμπορικών σημάτων «PRALINA BY ZORBAS» (από τις 13.03.2015) και «PRALINA EXPERIENCE» (από τις 18.06.2015) καθώς και του ευρωπαϊκού εμπορικού σήματος «PRALINA BY ZORBAS» (από τις 21.07.2015). Αυτά τα εμπορικά σήματα είναι εγγεγραμμένα, μεταξύ άλλων, και στην κλάση 43 η οποία αφορά στην παροχή υπηρεσιών παρασκευής τροφίμων, εστιατορίου, τροφοδοσίας καθώς και σε καταστήματα εκλεκτών τροφίμων (delicatessen), εστιατόρια, καφετερίες κ.λ.π. (τεκμήρια 1 και 2). Οι καθ΄ων η αίτηση χρησιμοποιούν εκτενώς αυτά τα εμπορικά σήματα. Μάλιστα, από τον Ιούλιο του έτους 2015 αυτοί λειτουργούν στη Λεμεσό καφεστιατόριο με την επωνυμία «PRALINA EXPERIENCE» με κύκλο εργασιών, κατά το έτος 2016, €1.113.134,81 (τεκμήριο 4). Επιπλέον, από τις 08.07.2005 οι καθ΄ων η αίτηση είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες της εμπορικής επωνυμίας «Pralina Confectionaries» και διαμέσου αυτής δραστηριοποιούνται στον τομέα της ζαχαροπλαστικής. Οι καθ΄ων η αίτηση κατασκευάζουν και διαθέτουν ευρέως, διαμέσου τριών
(3)ζαχαροπλαστείων και πενήντα
(50)υποκαταστημάτων φούρνων με την επωνυμία «Ζορπάς», είδη ζαχαροπλαστικής. Ένα από αυτά τα είδη είναι τα ευρέως γνωστά «σοκολατάκια του Πραλίνα» τα οποία διετίθεντο και στο καφεστιατόριο των αιτητών «Pralina Café & Restaurant». Από τις 26.01.2017 οι καθ΄ων η αίτηση ενοικίασαν το υποστατικό, το οποίο ήταν κενό, με σκοπό να λειτουργήσουν το καφεστιατόριο «PRALINA EXPERIENCE». To υποστατικό επελέγηκε λόγω της κεντρικής θέσης στην οποίαν ευρίσκεται, λόγω του ιδανικού του μεγέθους και λόγω του ότι διαθέτει τις απαραίτητες άδειες για να λειτουργεί ως καφεστιατόριο. Η ανακαίνιση του υποστατικού υπολογίζεται να στοιχίσει περί το €1.200.000-. Επί του παρόντος δαπανήθηκε ποσόν ύψους €300.000 και έχει διαφημιστεί (τεκμήριο 7). Η λειτουργία, εκ μέρους των αιτητών, οι οποίοι, πράγματι, είναι ιδιοκτήτες εμπορικών επωνυμιών περιεχουσών τη λέξη «Pralina», του καφεστιατορίου «Pralina Café & Restaurant» σε άλλο μέρος δεν θα δημιουργήσει οιανδήποτε σύγχυση στο κοινό. Ακριβώς, η ταυτόχρονη λειτουργία δύο καφεστιατορίων με τα ονόματα «PRALINA EXPENIENCE» το ένα και «Pralina Café & Restaurant» το άλλο, σε διαφορετικά μέρη «θα οδηγήσει στον αναπόφευκτο διαχωρισμό των δύο στο μυαλό του κοινού». Η πινακίδα και η κατασκευή που χρησιμοποιείται ως στέγη, η ανάκτηση των οποίων επιδιώκεται δια της αγωγής και της αίτησης ημερ. 26.04.2017, έχουν ήδη προσφερθεί στους αιτητές. Αυτοί όμως παραλείπουν και/ή αρνούνται να προβούν στις δέουσες ενέργειες (τεκμήριο 6). Η αγωγή και η αίτηση η ημερ. 26.04.2017 είναι πρόωρες εφ΄όσον, κατά το χρόνο καταχώρισής τους, οι καθ΄ων η αίτηση δεν ασκούσαν οιανδήποτε επαγγελματική δραστηριότητα στο υποστατικό. Εάν εκδοθούν τα επιδιωκόμενα διατάγματα οι καθ΄ων η αίτηση θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά εφ΄όσον έχουν ήδη ενοικιάσει το υποστατικό και το ανακαινίζουν. Επιπλέον, αυτοί διαφημίζουν την νέα επιχειρηματική δραστηριότητά τους (τεκμήριο 7). Δια της ένορκης δήλωσης του Δημήτρη Χατζηαργυρού οι αιτητές παραπλανούν και παραποιούν ουσιώδη γεγονότα εφ΄όσον (α) το δημοσίευμα το οποίο επικαλούνται (τεκμήριο 6 στην ένορκη δήλωση του Δημήτρη Χατζηαργυρού, ημερ. 26.04.2017) δεν αναφέρεται σε «νέο Πραλίνα» αλλά στην επικειμένη λειτουργία, εκ μέρους των καθ΄ων η αίτηση, του καφεστιατορίου «PRALINA EXPERIENCE», (β) δεν αναφέρουν πως οι καθ΄ων η αίτηση είναι οι ιδιοκτήτες του εμπορικού σήματος «PRALINA EXPERIENCE», (γ) δεν αποκαλύπτουν το γεγονός πως οι καθ΄ων η αίτηση αφαίρεσαν την πινακίδα με την επιγραφή «Pralina Café» από το υποστατικό (τεκμήριο 8), (δ) δεν αποκαλύπτουν ότι το μέρος όπου προτίθενται να λειτουργήσουν το νέο καφεστιατόριό τους δεν γειτνιάζει με το υποστατικό αλλά ευρίσκεται σε απόσταση τουλάχιστον 9 km (τεκμήριο 9), (ε) δεν αποκαλύπτουν το γεγονός πως οι καθ΄ων η αίτηση θα δρατηριοποιούνται με το εγγεγραμμένο εμπορικό τους σήμα «PRALINA EXPERIENCE», το οποίο είναι ευρέως γνωστό στο καταναλωτικό κοινό (Τεκμήριο 10), (η) δεν αποκαλύπτουν τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν και ούτε αποκαλύπτουν το γεγονός πως εγκατέλειψαν το υποστατικό μετά από έξωση και επειδή όφειλαν ενοίκια από την 01.07.2013 και μετά (τεκμήριο 12) και (ζ) δεν αποκαλύπτουν πως, δυνάμει συμφωνίας, διέθεταν στο εστιατόριο που λειτουργούσαν στο υποστατικό τα «σοκολατάκια του Πραλίνα», τα οποία κατασκευάζουν οι καθ΄ων η αίτηση. Η αίτηση ημερ. 26.04.2017 ορίστηκε για ακρόαση στις 14.09.2017. Πλην όμως, παρεμβλήθηκε η καταχώριση, στις 21.08.2017, της υπό συζήτησιν αίτησης («η αίτηση ημερ. 21.08.2017») δια της οποίας οι αιτητές επιδιώκουν την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του Δημήτρη Χατζηαργυρού. Η αίτηση ημερ. 21.08.2017 καταγράφει, ως νομική της βάση, τη Δ.39 και τη Δ.48 θ.θ.1 έως και 4
(1)
(2)(α) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών καθώς και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση ημερ. 21.08.2017 υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Δημήτρη Χατζηαργυρού ο οποίος, ισχυρίζεται τα εξής: Η ένορκη δήλωση του Μιχάλη Μιχαήλ ημερ. 16.06.2017, η οποία υποστηρίζει την ένσταση των καθ΄ων η αίτηση στην αίτηση ημερ. 26.04.2017, «περιέχει ανακρίβειες, αοριστολογίες και παραπλανητικούς ισχυρισμούς που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ..Τα όσα (δε) προβάλλονται ..είναι μεταγενέστερα της αίτησης ημερ. 26.04.2017...». Η επιδιωκόμενη να καταχωριστεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα θέσει, ενώπιον του Δικαστηρίου, την πλήρη εικόνα των επίδικων θεμάτων και θα εξυπηρετήσει την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Ας σημειωθεί πως στην αίτηση ημερ. 21.08.2017 επισυνάπτεται, ως παράρτημα Α, το κείμενο της επιδιωκόμενης να καταχωριστεί συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, το οποίο συνοψίζεται ως εξής: Στις 19.10.2009 οι αιτητές εξαγόρασαν την επιχείρηση με την επωνυμία «Pralina», η οποία ασκείτο στο υποστατικό, από τους «P.Rousounides Enterprises Ltd». Στις 21.10.2009 οι αιτητές ενοικίασαν το υποστατικό από τις ιδιοκτήτριές του, τις πρώην εναγόμενες αρ.2 και
- Με τροποποιητική συμφωνία ημερ. 27.10.2009 στην επιχείρηση που αγοράστηκε συμπεριελήφθηκε και η εμπορική επωνυμία «Café Pralina». Αρχικοί μέτοχοι των αιτητών υπήρξαν τρίτα πρόσωπα με τους οποίους ο Δημήτρης Χατζηαργυρού έχει πλέον σοβαρές διαφορές που αποτελούν το αντικείμενο εκκρεμούσας αγωγής. Ο Δημήτρης Χατζηαργυρού κατέστη ο μόνος μέτοχος των αιτητών στις 25.10.
- Η επιτυχής και πολύχρονη δραστηριοποίηση των αιτητών στον τομέα της εστίασης με το όνομα «Πραλίνα» τους έχει καταστήσει ευρέως γνωστούς, η δε λέξη «Πραλίνα» έχει ταυτισθεί στην συνείδηση του αγοραστικού κοινού με το εστιατόριο που λειτουργεί στο υποστατικό. Τώρα οι καθ΄ων η αίτηση επιχειρούν να εκμεταλλευθούν και να καρπωθούν την επιτυχία του εστιατορίου που λειτουργούσε στο υποστατικό για μια εικοσαετία. Όταν οι καθ΄ων η αίτηση λειτούργησαν το καφεστιατόριο «PRALINA EXPERIENCE» στη Λεμεσό ο Δημήτρης Χατζηαργυρού επεχείρησε να επικοινωνήσει με τον διευθυντή τους. Αυτός δεν ανταποκρίθηκε και έτσι, κατ΄εντολήν του Δημήτρη Χατζηαργυρού, όλα τα προϊόντα αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής των καθ΄ων η αίτηση, που διετίθεντο στο καφεστιατόριο των αιτητών από το έτος 2009, αντικατεστάθηκαν. Ο Δημήτρης Χατζηαργυρού επεχείρησε, χωρίς αποτέλεσμα, να πείσει τις πρώην εναγόμενες αρ.2 και 3 να δεκτούν μείωση του ενοικίου του υποστατικού. Αντιθέτως, οι καθ΄ων η αίτηση επέτυχαν αυτό το μειωμένο ενοίκιο. Μετά την εκ μέρους των αιτητών απόκτηση χώρου σε εμπορικό κέντρο στη Λευκωσία με σκοπό να λειτουργήσουν, εκ νέου, το καφεστιατόριο τους, με την ίδια επωνυμία, αυτοί αναγκάστηκαν να καταχωρίσουν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καθώς και την αίτηση ημερ. 26.04.2017 εφ΄όσον δημοσιεύματα παρουσίαζαν τους καθ΄ων η αίτηση να λειτουργούν καφεστιατόριο με την επωνυμία «Πραλίνα». Δημοσίευμα ημερ. 16.05.2017 αναφέρεται στην πρόθεση των καθ΄ων η αίτηση να λειτουργήσουν ζαχαροπλαστείο με την επωνυμία «Pralina Confectionary». Όμως, στις 16.06.2017 οι καθ΄ων η αίτηση απεκάλυψαν την πρόθεσή τους να λειτουργήσουν καφεστιατόριο με την επωνυμία «Pralina Experience». Η αίτηση ημερ. 21.08.2017 αντιμετωπίζει τη γραπτή ένσταση των καθ΄ων η αίτηση η οποία κατεχωρίστηκε στις 30.10.2017 και οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής:
(1)Η αίτηση ημερ. 21.08.2017 είναι αβάσιμη. Δεν κατεδείχθηκε καλός και/ή σοβαρός λόγος για να επιτραπεί στους αιτητές η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
(2)Δια της αίτησης ημερ. 21.08.2017 επιδιώκεται η εισαγωγή ανεπίτρεπτης και/ή νέας και/ή άσχετης μαρτυρίας.
(3)Δια της αίτησης ημερ. 21.08.2017 επιδιώκεται η διόρθωση παράλειψης.
(4)Η αίτηση ημερ. 21.08.2017 είναι κακόπιστη, παρελκυστική και καταχρηστική. Την ένσταση στην αίτηση ημερ. 21.08.2017 υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ρήγα, δικηγόρου συνεργαζομένου με τους δικηγόρους των καθ΄ων η αίτηση, ο οποίος, εν πρώτοις, υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Περαιτέρω, ο Ανδρέας Ρήγας δηλώνει πως στην ένορκη δήλωση του Μιχάλη Μιχαήλ, ημερ. 16.06.2017 δεν αναφέρονται γεγονότα μεταγενέστερα της 26.04.2017 και πως όλα όσα οι αιτητές επιχειρούν να προσθέσουν στην μαρτυρία τους ήσαν γνωστά σε αυτούς πριν από την καταχώριση της αίτησης ημερ. 26.04.2017. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 04.12.2017, οπότε έλαβε χώρα η ακρόαση της αίτησης ημερ. 21.08.2017, εδηλώθηκε, ως παραδεκτό, το γεγονός πως από την 01.11.2017 οι καθ΄ων η αίτηση λειτουργούν στο υποστατικό καφεστιατόριο με την επωνυμία «Pralina Experience». Kατά τα λοιπά, η ακρόαση της αίτησης ημερ. 21.08.2017 έγινε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Μελετήθηκαν τα επίδικα νομικά ζητήματα και εξετάσθηκε η μαρτυρία υπό το πρίσμα και των όσων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων εισηγήθηκαν δια των αγορεύσεών τους. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα εξής:
(1)Η καταχώριση και εκδίκαση μίας ενδιάμεσης αίτησης, ως η αίτηση ημερ. 26.04.2017, ρυθμίζεται από τη Δ.48. Ιδίως, όσον αφορά στην ακρόαση τέτοιας αίτησης, ο θ.4
(2)της Διαταγής ορίζει πως αυτή «διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Αναφερόμενος σε ένορκες δηλώσεις, ο θεσμός εννοεί αυτές που καταχωρούνται εξ αρχής μαζί με την ενδιάμεση αίτηση και την ένσταση καθώς και αυτές που καταχωρούνται στη συνέχεια ως συμπληρωματικές (επιπρόσθετες) των αρχικών, εφ΄ όσον δοθεί σχετική άδεια από το Δικαστήριο. Ο ίδιος θεσμός ορίζει πως «το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων». Παρενθετικώς αναφέρεται πως, κατά κανόναν, η δυνατότητα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης καθώς και η δυνατότητα αντεξέτασης του αντιδίκου προσφέρεται, στις κατάλληλες περιπτώσεις, στον διάδικο ο οποίος βαρύνεται να αποδείξει τη συνδρομή των προϋποθέσεων για την έγκριση της εκάστοτε ενδιάμεσης αίτησής του (Κώστα v. Κώστα
(2003)1 Α.Α.Δ. 269). Από το γράμμα της Δ.48 θ.4
(2)προκύπτει πως η δυνατότητα καταχώρισης συμπληρωματικής (επιπρόσθετης) ένορκης δήλωσης δεν είναι δεδομένη ούτε αυτόματη και ούτε ατέρμονη. «.. το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου» (δείτε την απόφαση Ματθαίου κ.α.
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 510, 514). Για να ασκηθεί η διακριτική εξουσία υπέρ του αιτήματος για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα πρέπει ο διάδικος που υποβάλλει το αίτημα να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι συντρέχει καλός λόγος για κάτι τέτοιο. Ο «καλός λόγος» είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το είδος της ενδιάμεσης αίτησης καθώς και με τη φύση των θεραπειών που αυτή επιδιώκει. Ο «καλός λόγος» συνυφαίνεται με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη μαρτυρία για την εκδίκαση της εκάστοτε ενδιάμεσης αίτησης, με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Όπως αναφέρεται στην απόφαση επί της Έφεσης αρ. 29/2014 Μαρία Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου, ημερ. 03.11.2016, «ο καλός λόγος προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης αίτησης και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης». Προστίθενται δε, στην ίδιαν απόφαση, και τα εξής: Πρώτον, κατά την εξέταση αιτήσεων για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης «Δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας». Δεύτερον, η αμφισβήτηση γεγονότων δεν θεμελιώνει, άνευ άλλου τίνος, «καλό λόγο» για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ώστε να απαντηθούν ισχυρισμοί του αντιδίκου ή να προσαχθεί πρόσθετη μαρτυρία. Ως θέμα λογικής δεν δύναται να αποτελεί «καλό λόγο» η επιθυμία του διαδίκου να τροποποιήσει ή να αλλοιώσει το περιεχόμενο της αρχικής ένορκης δήλωσής του ή να συμπληρώσει ένα ηθελημένο κενό αυτής. Ούτε δύναται να αποτελεί «καλό λόγο» η επιθυμία του διαδίκου να προσθέσει, στην αρχική ένορκη δήλωσή του, ισχυρισμούς για γεγονότα τα οποία του ήσαν γνωστά εξ αρχής και τα οποία δεν απεκάλυψε. Αποτελεί, όμως, «καλό λόγο», για να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, η ανάγκη να απαντηθούν συγκεκριμένοι και προσδιορισμένοι ισχυρισμοί του αντιδίκου οι οποίοι αφορούν σε ουσιώδη ζητήματα και οι οποίοι δεν ήσαν προβλέψιμοι κατά το χρόνο καταχώρισης της αρχικής ένορκης δήλωσης.
(2)Επειδή ο προαναφερθείς «καλός λόγος» συνδέεται άρρηκτα με το είδος της κύριας αίτησης παρατίθενται τα ακόλουθα, όσον αφορά στο νομοθετημένο και νομολογημένο πλαίσιο εκδίκασης αιτήσεων για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων ως η αίτηση ημερ. 26.04.2017: «Το Άρθρο 32 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα, η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32» [Βλ. Γρηγορίου v. Χριστόφορου
(1995)1 A.Α.Δ. 248, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, Hadjikyriakos Co. Ltd v. United Biscuits (UK) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689) και Demades Overseas Ltd v. Studio MA. ST. Ltd
(1996)1 (B) Α.Α.Δ. 799, 807]. Η πρώτη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη σοβαρού θέματος προς εκδίκαση και ικανοποιείται εφ' όσον, επί τη βάσει όσων καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις, αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής και ικανοποιείται εφ' όσον συντρέχει κάτι περισσότερο από μίαν απλή δυνατότητα επιτυχίας, χωρίς, όμως, να απαιτείται απόδειξη τούτου επί τη βάσει της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities), βαθμός απόδειξης που απαιτείται για την απόδειξη της αγωγής. Η τρίτη προϋπόθεση αφορά στη δυσχέρεια ή την αδυναμία πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αυτή συντρέχει εφ' όσον, λαμβανομένης υπ' όψιν της μαρτυρίας στο σύνολό της, προκύπτει, πράγματι, βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του ενάγοντος δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί παρά μόνον εάν εκδοθεί το επιδιωκόμενο ενδιάμεσο διάταγμα. Τα πλαίσια άσκησης της σχετικής διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου δεν είναι οριοθετημένα κατά τρόπον αυστηρό. «Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανόμενου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί» [Καλογέρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 (B) Α.Α.Δ 1237, 1244], To Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα με φειδώ και αφού σταθμίσει τα δεδομένα της υπόθεσης και κρίνει πως η έκδοση τέτοιου διατάγματος είναι δίκαιη και πρόσφορη [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Χατζήβασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152]. Επιπλέον των πιο πάνω παραμέτρων, σε περιπτώσεις όπου η ενδιάμεση θεραπεία επιδιώκεται γιατί αποδίδεται στον καθ΄ου η αίτηση και συμπεριφορά που στοιχειοθετεί το αστικό αδίκημα του αθέμιτου ανταγωνισμού (άρθρο 35 του Κεφ. 148), κρίσιμα είναι και τα εξής: (α) Κατά την εξέταση της συνδρομής της τρίτης προϋπόθεσης για την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος, δηλαδή της προϋπόθεσης να είναι αδύνατη ή δυσχερής η απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, η έννοια της δικαιοσύνης συναρτάται με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή και όχι με την στενή αντίληψη της υλικής ζημίας. Στις περιπτώσεις δε του αθέμιτου ανταγωνισμού, όπου ενυπάρχει ο επηρεασμός της εμπορικής εύνοιας, οι ζημίες είναι δύσκολο να εξακριβωθούν με βεβαιότητα ή να αποτιμηθούν σε χρήμα [M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. Τhe Timberland Co.
(1997)1 A.A.Δ. 1791]. (β) H εγγραφή εμπορικού σήματος επ΄ονόματι των αιτητών παρέχει σε αυτούς τα δικαιώματα τα οποία αναγνωρίζουν τα άρθρα 6 και 7 του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου (Κεφ. 268 ως τροποποιήθηκε στη συνέχεια). Το εμπορικό σήμα καθιερώνεται ως έννομο αγαθό, ως αντικείμενο ιδιοκτησίας, συνοδευόμενο από το αντίστοιχο δικαίωμα προστασίας. Σε περίπτωση παραβίασης του εμπορικού σήματος, αρμόδιο να επιληφθεί της διαφοράς είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την άσκηση της αστικής αρμοδιότητάς του [(Μ&Ch. Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co (ανωτέρω)]. (γ) H εκ μέρους του καθ΄ου η αίτηση εγγραφή εμπορικού σήματος δεν συνιστά υπεράσπιση σε αγωγή για αθέμιτο ανταγωνισμό (CTO Public Company Ltd κ.α. v. ΒΑΤ (Cyprus) Limited
(2012)1 A.A.Δ. 178). (δ) Το ζήτημα κατά πόσον υπάρχει τέτοια ομοιότητα μεταξύ των επίδικων εμπορικών επωνυμιών και/ή των επίδικων εμπορικών σημάτων, ώστε να προκαλείται σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό, ανάγεται αποκλειστικώς στη κρίση του Δικαστηρίου και όχι στην άποψη οιουδήποτε μάρτυρα. Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου διαμορφώνεται επί τη βάσει του ενώπιόν του μαρτυρικού υλικού [The Jonitexo Ltd v. Adidas Sportschufabrieken Adi Dassler Kg
(1984)1 CLR 263, Παπαχρυσοστόμου v. Παπαχρυσοστόμου
(1992)1 Α.Α.Δ. 389]. (ε) Για να εκδοθούν παρεμπίπτοντα διατάγματα ως αυτά τα οποία επιδιώκονται δια της αίτησης ημερ. 26.04.2017 θα πρέπει οι αιτητές να καταδείξουν, μεταξύ άλλων, ότι υπέστηκαν ή ενδέχεται να υποστούν σημαντική ζημιά στην εμπορική τους εύνοια λόγω του ότι οι καθ΄ων η αίτηση ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα την οποία ψευδώς προωθούν με την εμπορική επωνυμία η οποία είναι προσκολλημένη σε αυτήν την εμπορική εύνοια [Demades Overseas Ltd v. Studio MA.ST. Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 799].
(3)Περαιτέρω, και όσον αφορά στο εγχείρημα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε διαδικασία για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων, στην απόφαση Μαρία Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου (ανωτέρω), υποδεικνύονται και τα εξής: «Σε διαδικασίες ..για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε «καλό λόγο» για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά στην εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητουμένων γεγονότων».
(4)Εξέταση της αίτησης ημερ. 21.08.2017, της ένορκης δήλωσης του Δημήτρη Χατζηαργυρού που την υποστηρίζει καθώς και του κειμένου της επιδιωκόμενης να καταχωριστεί συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (ως αυτό σκιαγραφείται πιο πάνω) δεν καταδεικνύει «καλό λόγο» για να επιτραπεί το υπό συζήτησιν διάβημα των αιτητών. Η διαπίστωση αυτή βασίζεται στα εξής: (α) Οι αιτητές δεν προσδιορίζουν τους ισχυρισμούς του Μιχάλη Μιχαήλ (στην ένορκη δήλωση του ημερ. 16.06.2017) οι οποίοι, κατ΄ισχυρισμόν, δημιούργησαν την ανάγκη της εκ μέρους τους καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. (β) Όσα ουσιώδη ο Μιχάλης Μιχαήλ αναφέρει (στην ένορκη δήλωση του ημερ. 16.06.2017) αφορούν σε γεγονότα προγενέστερα της 26.04.2017, ήσαν δε προβλέψιμα δεδομένης της φύσης της επίδικης διαφοράς. (γ) Οι αιτητές δεν ισχυρίζονται ότι όσα επιδιώκεται να προστεθούν δια της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν ήσαν γνωστά σε αυτούς κατά το χρόνο καταχώρισης της αρχικής ένορκης δήλωσης του Δημήτρη Χατζηαργυρού ημερ. 26.04.2017. (δ) Το είδος της αίτησης ημερ. 26.04.2017 και το θεσμοθετημένο και νομολογημένο πλαίσιο εκδίκασής της (ως αυτό παρατίθεται πιο πάνω) δεν καθιστούν αναγκαία τη καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ως αυτή επιδιώκεται. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση ημερ. 21.08.2017 αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 21.08.2017, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων - αιτητών. Αυτά να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας εκδίκασης της αγωγής. (Υπ) .............. Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο