← Κύπρος

ΛΟΙΖΟY ΛΟΙΖΟΥ ν. ΕΙΡΗΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5786/15, 15/2/2018

ΛΟΙΖΟY ΛΟΙΖΟΥ ν. ΕΙΡΗΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5786/15, 15/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A107 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Eνώπιον. Ε.Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5786/15 Μεταξύ: ΛΟΙΖΟY ΛΟΙΖΟΥ, εκ Λευκωσίας Ενάγοντος και

  1. SIGMA RADIO T.V.PUBLIC LTD, από τη Λευκωσία
  2. ΝΙΚΗΤΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, από τη Λευκωσία
  3. ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΕΝΗΝΤΑΕΞ, από τη Λευκωσία
  4. ΕΙΡΗΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ, από τη Λευκωσία
  5. ΑΘΗΝΑΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ, από τη Λευκωσία Εναγομένων Ημερομηνία: 15 Φεβρουαρίου 2018 Για τον Αιτητή/ Ενάγοντα: κα Κάλια Γεωργίου για Κάλια Γεωργίου ΔΕΠΕ Για την Καθ' ης η Αίτηση/ Εναγομένη 4: κα Μ.Χαραλαμπίδου για Χαραλαμπίδου & Τσιανη Δ.Ε.Π.Ε ΑΠΟΦΑΣΗ Με Αίτηση του ημερομηνίας 15/9/17 ο Ενάγοντας/ Αιτητής (στο εξής « ο Αιτητής»), ζητά από το Δικαστήριο περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες αναφορικά με την υπεράσπιση της Εναγόμενης 4/ Καθ' ης η Αίτηση (στο εξής «η Καθ' ης η Αίτηση») ως ακολούθως :
  6. Παράγραφος 6 της Υπεράσπισης: α. Ποιες είναι οι λέξεις και ή φράσεις της επίδικης εκπομπής; β. Ποια είναι τα γεγονότα τα οποία παρατέθηκαν στο επίδικο δημοσίευμα; γ. Ποια ήταν τα γεγονότα επί των οποίων έγινε το σχόλιο; δ. Ποιο ήταν το σχόλιο;
  7. Παράγραφος 8 της Υπεράσπισης: α. Ποιες είναι οι λέξεις και ή φράσεις που λέχθηκαν στην επίδικη εκπομπή; β. Η Εναγόμενη επικαλείται την Υπεράσπιση του απόλυτου προνομίου ή του προνομίου υπό επιφύλαξη;
  8. Παράγραφος 10 της Υπεράσπισης: α. Ποιά είναι τα γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε η Εναγόμενη 4 στην επίδικη εκπομπή; β. Ποια ήταν τα γεγονότα επί των οποίων έγινε το σχόλιο; γ. Ποιο ήταν το σχόλιο;
  9. Παράγραφος 11 της Υπεράσπισης: Ποια είναι τα αληθή γεγονότα που αναφέρθηκαν στο επίδικο δημοσίευμα και/ή επί ποιών γεγονότων στηρίζεται η Υπεράσπιση της αλήθειας και/ή ποιά είναι τα γεγονότα για τα οποία η Εναγόμενη επικαλείται την Υπεράσπιση της αλήθειας;
  10. Παράγραφος 13 της Υπεράσπισης: Ποια είναι τα γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε η Εναγόμενη 4 στο επίδικο δημοσίευμα;
  11. Παράγραφος 15 της Υπεράσπισης: Ποια είναι τα αληθή γεγονότα που αναφέρθηκαν στο επίδικο δημοσίευμα και/ή επί ποιων γεγονότων στηρίζεται η Υπεράσπιση της αλήθειας και/ή ποια είναι τα γεγονότα για τα οποία η Εναγόμενη επικαλείται την Υπεράσπιση της αλήθειας;
  12. Παράγραφος 16 της Υπεράσπισης: α. Ποια ήταν τα γεγονότα επί των οποίων έγινε το σχόλιο; β. Ποιο ήταν το σχόλιο; Η Αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Δ.19, θ. 6 και 7, Δ.48, θ. 1, 2, 3, 4 και
  13. Η Αίτηση δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση αλλά, ως αναφέρει ο Αιτητής, στηρίζεται στα γεγονότα όπως αυτά φαίνονται στη δικογραφία της υπόθεσης, ενώ παραθέτει ότι οι λεπτομέρειες που ζητούνται με την παρούσα Αίτηση ζητήθηκαν με επιστολή των δικηγόρων του, ημερομηνίας 31/5/
  14. Η Αίτηση προσέκρουσε στην Ένσταση της Καθ'ης η Αίτηση, η οποία καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως στις 20/12/17 (στο εξής «η Ένσταση») στην οποία αναφέρονται ως συγκεκριμένοι λόγοι Ένστασης οι ακόλουθοι:
  15. Η παρούσα Αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη προς τους σχετικούς διαδικαστικούς κανονισμούς και την πρακτική του Δικαστηρίου.
  16. Η καταχώρηση της υπό εκδίκαση Αίτησης συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας.
  17. Οι λεπτομέρειες που ο Αιτητής αιτείται δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των λεπτομερειών που διάδικος δύναται να ζητήσει δυνάμει της Δ.19 0.6 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  18. Οι λεπτομέρειες που ο Αιτητής αιτείται καλύπτονται με σαφήνεια από την Υπεράσπιση και/ή τα δικόγραφα.
  19. Με την υπό κρίση Αίτηση ο Αιτητής αιτείται λεπτομέρειες πέραν των ουσιωδών γεγονότων τα οποία με σαφήνεια εκτίθενται στην Υπεράσπιση της Εναγομένης
  21. Με τις αιτούμενες λεπτομέρειες ο Αιτητής επιζητεί να του δοθεί μαρτυρία που θα δοθεί εκ μέρους της Εναγομένης 4/καθ' ης η Αίτηση.
  22. Δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή ο Αιτητής δεν παρουσιάζει εύλογη αιτία που να δικαιολογεί την παροχή των αιτούμενων λεπτομερειών.
  23. Οι αιτούμενες λεπτομέρειες δεν είναι αναγκαίες για σκοπούς της πλήρους και δίκαιης εκδίκασης της υπόθεσης.
  24. Η Υπεράσπιση της Εναγομένης 4/καθ' ης η Αίτηση είναι σαφής και περιέχονται σε αυτήν τα ουσιώδη γεγονότα και στοιχεία που κρίνονται αναγκαία. Ο Αιτητής δεν δύναται με την υπό εκδίκαση Αίτηση να εξασφαλίσει από την Εναγόμενη 4/καθ' ης η Αίτηση μαρτυρία και/ή πληροφόρηση για νομικά σημεία και/ή νομικούς ισχυρισμούς της Εναγόμενης 4/καθ' ης η Αίτηση.
  25. Η υπό εκδίκαση Αίτηση είναι αβάσιμη και/ή ανυπόστατη αφού ο Αιτητής μεταξύ άλλων αιτείται λεπτομερειών οι οποίες εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης του. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Μαρίας Τσιαννή, μια εκ των δικηγόρων του δικηγορικού οίκου που εκπροσωπεί την Καθ' ης η Αίτηση, η οποία δηλώνει εξουσιοδοτημένη από την πελάτιδα της για να προβεί στην υποστηρικτική της Ενστάσεως ένορκη δήλωση. Η ομνύουσα θεωρεί την Αίτηση παράτυπη, ανεπίτρεπτη και αντίθετη προς τους διαδικαστικούς κανονισμούς και υποστηρίζει ότι συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Αναφέρει ότι οι λεπτομέρειες που ο Αιτητής ζητά δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των λεπτομερειών που διάδικος δύναται να αιτηθεί δυνάμει της Διαταγής 19 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ενώ υποστηρίζει περαιτέρω ότι καλύπτονται με σαφήνεια από την υπεράσπιση που εγείρεται από την Καθ' ης η Αίτηση. Η ομνύουσα περαιτέρω αναφέρει ότι, οι αιτούμενες λεπτομέρειες αποτελούν προσπάθεια αλίευσης μαρτυρίας και ουδόλως είναι αναγκαίες για σκοπούς πλήρους και δίκαιης εκδίκασης της υπόθεσης, της προετοιμασίας της υπόθεσης από τον Αιτητή και γενικά της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι οι λεπτομέρειες που ο Αιτητής ζητά εκτίθενται στη δική του έκθεση απαίτησης αναφερόμενη κυρίως στο αιτητικό Α 1, Α 2 και Α 3 της Αίτησης κάνοντας ειδική μνεία στην θέση της ότι από τη στιγμή που το κείμενο των λεχθέντων παρουσιάζεται αυτούσιο στην Αίτηση, δεν υπάρχει καμιά ανάγκη για παραχώρηση περαιτέρω λεπτομερειών, καταλήγοντας στο αίτημα της για απόρριψη της Αίτησης. Ακρόαση της Αίτησης Οι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν στην κατάθεση γραπτών αγορεύσεων προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεών τους. Αμφότεροι το έπραξαν με πληρότητα και επάρκεια παραπέμποντας το Δικαστήριο στις επί του θέματος νομολογιακές αρχές τις οποίες προσπάθησαν να εφαρμόσουν στα ειδικά ζητήματα της υπό εξέταση υπόθεσης. Στη γραπτή αγόρευση του Αιτητή υποστηρίζεται ότι σε σχέση με την υπεράσπιση της Καθ'ης η Αίτηση επικρατεί σύγχυση, αφού, ενώ η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται αρχικά ολόκληρο το περιεχόμενο της παραγράφου 13 της έκθεσης απαίτησης, στην παράγραφο 6 της εκθέσεως υπεράσπισης δηλώνει ότι τα λεχθέντα συνιστούσαν καλόπιστο σχόλιο και παράθεση αληθινών γεγονότων. Παρατηρεί επί τούτου ο ευπαίδευτος συνήγορος ότι, υπάρχει αντίφαση, αφού ενώ αρχικά αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 13 της έκθεσης απαίτησης, μη αποδεχόμενη δηλαδή τη συμμετοχή της στη συζήτηση, δηλώνει στη συνέχεια ότι το σχόλιο της ήταν καλόπιστο. Επί τούτου, η ευπαίδευτος συνήγορος θεωρεί ότι οι επίδικες δηλώσεις είναι ένα συστατικό "εκ των ων ουκ άνευ", όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, αφού το Δικαστήριο σε αγωγή δυσφήμισης πριν προχωρήσει να διαπιστώσει ποιο είναι το νόημα μιας δήλωσης πρέπει να ξεκαθαρίσει εάν υπήρξε δήλωση, δημοσίευμα και ποιο το ακριβές περιεχόμενο του. Ως εκ τούτου θεωρεί ότι, η προσπάθεια της Εναγόμενης είναι να αποφύγει να δικογραφήσει καθαρά τι πραγματικά δήλωσε στην επίδικη εκπομπή και τι θα προωθήσει ως ακριβείς δηλώσεις που η ίδια έκανε. Θεωρεί ότι η άρνηση της ότι έκανε τις δηλώσεις και παράλληλα η προβολή υπεράσπισης, αποτελούν αντιφατικές κινήσεις. Επικαλούμενη σύγγραμμα σε σχέση με την υπεράσπιση του εύλογου σχολίου, η ευπαίδευτη συνήγορος διατείνεται ότι η υπεράσπιση του εύλογου σχολίου πρέπει να γίνεται σε συσχετισμό απόλυτο με την επίδικη δημοσίευση και μάλιστα, με αναφορές και παραπομπές σε αυτή και όχι να γίνεται επίκληση της εν λόγω υπεράσπισης κατά γενικό και αόριστο τρόπο. Περαιτέρω εκφράζει τη θέση ότι η Καθ' ης η Αίτηση, αφού επικαλείται την υπεράσπιση της αλήθειας, πρέπει να δώσει λεπτομέρειες, αφού η εν λόγω υπεράσπιση συντάσσεται με πολύ συγκεκριμένο τρόπο και ότι ο Αιτητής έχει δικαίωμα να γνωρίζει με ακρίβεια πού επιθυμεί να στηριχθεί η Καθ' ης η Αίτηση. Σε σχέση δε με την παράγραφο 13 της έκθεσης απαίτησης, διευκρινίζει ότι η θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι ο Αιτητής γνωρίζει τα γεγονότα και σχόλια είναι λανθασμένη, αφού ο ίδιος δεν καταγράφει γεγονότα και σχόλια στην παράγραφο 13 της έκθεσης απαίτησης του, αλλά αναφέρει κατά λέξη το περιεχόμενο της επίδικης εκπομπής, ως όφειλε να το πράξει.. Θεωρεί ότι η προσπάθεια της Καθ' ης η Αίτηση είναι να υπεκφύγει καταργώντας με αυτόν τον τρόπο την ισότητα των όπλων, δημιουργώντας στην πλευρά του Αιτητή αμηχανία και σύγχυση. Στην κατακλείδα της αναφέρει ότι ο Αιτητης, δικαιούται να ζητά από την Καθ' ης η Αίτηση να εξειδικεύσει ποια από τα λεχθέντα συνιστούν, ως η ίδια ισχυρίζεται, σχόλια εμπίπτουν στην υπεράσπιση του προνομίου ή ισχυρισμούς γεγονότων και πραγματικότητας Στη δική της αγόρευση η ευπαίδευτη συνήγορος για την Καθ' ης η Αίτηση, αναφέρει ότι η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται στην ολότητα τους τους ισχυρισμούς του Αιτητή και ειδικότερα ως προέβηκε σε οποιοδήποτε στάδιο σε δυσφήμιση εναντίον του Αιτητή. Ισχυριζεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση, ως καλεσμένη στην εκπομπή υπό την ιδιότητα της ως μέλος της Επιτροπής Υγείας της Βουλής, αναφέρθηκε σε πραγματικά και αληθινά γεγονότα, τα οποία δεν συνιστούν δυσφήμιση παραθέτοντας παράλληλα ότι το επίδικο δημοσίευμα αποτελεί έκφραση γνώμης και/ή άποψη και/ή εύλογο σχόλιο, όπως γίνεται στα πλαίσια ενός δημοκρατικού διαλόγου επί θέματος δημοσίου συμφέροντος, ήτοι της υγείας. Θέτει δε, ότι, η Καθ' ης η Αίτηση ως μέλος της Επιτροπής Υγείας της Βουλής, είχε υποχρέωση, κοινωνικό και ηθικό καθήκον έναντι του κυπριακού κοινού να προβεί στο επίδικο δημοσίευμα, το οποίο ήταν αληθές, αντικατόπτριζε την πραγματικότητα και αφορούσε θέμα δημοσίου συμφέροντος. Θεωρεί ότι, οι ζητούμενες λεπτομέρειες, αφορούν λεπτομέρειες σε σχέση με λέξεις και φράσεις, οι οποίες μεταφέρονται αυτούσιες στο κείμενο της έκθεσης απαίτησης του Αιτητη, παραθέτοντας παράλληλα ότι όλα τα ουσιώδη γεγονότα και στοιχεία, τα οποία θεωρούνται αναγκαία, περιέχονται με απόλυτη σαφήνεια στην υπεράσπιση που καταχώρησε η Καθ'ης η Αίτηση. Θεωρεί ότι, αυτό που στην ουσία αποσκοπείται με την Αίτηση, είναι η αποκάλυψη από μέρους της Καθ' ης η Αίτηση, όχι μόνο της βασικής γραμμής υπεράσπισης της και των γεγονότων που την συνθέτουν, τα οποία εν πάση περιπτώσει θεωρεί ότι καλύπτονται από την έκθεση υπεράσπισης, αλλά προσπάθεια απόσπασης μαρτυρίας από την Καθ' ης η Αίτηση, κάτι που δεν μπορεί να επιτραπεί. Ως εκ τούτου δεν είναι η θέση της ότι δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις η παραχώρηση των λεπτομερειών αλλά και δεν είναι αναγκαία, αφού είναι εφικτό για τον Αιτητή να ετοιμάσει την ακρόαση της υπόθεσης του χωρίς τις αιτούμενες λεπτομέρειες. Θεωρεί ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει υποχρέωση να αποκαλύψει σε αυτό το στάδιο το περιεχόμενο της μαρτυρίας που θα προσκομίσει κατά την ακρόαση. Η ευπαίδευτη συνήγορος έγειρε ακόμη ένα ζήτημα, ότι, παρά το γεγονός ότι η Αίτηση στηρίζεται στη Διαταγή 19, Θεσμός 6, πρέπει να αντικρουστεί υπό το πρίσμα του Θεσμού 4 της ίδιας Διαταγής, η οποία θέτει και τα πλαίσια περιεχομένου δικογράφου, όπου επιβάλλεται η καταγραφή γεγονότων, τα οποία είναι ουσιώδη και κατά τρόπο σύντομο. Με την κατακλείδα της ζητά την απόρριψη της Αίτησης με έξοδα εις βάρος του Αιτητή. Νομικές Αρχές: Οι Θεσμοί 6, 7 και 8 της Διαταγής 19 προνοούν τα ακόλουθα: «
  26. Περαιτέρω και καλύτερη έκθεση της φύσης της απαίτησης ή Υπεράσπισης ή περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες οιουδήποτε ζητήματος που αναφέρεται σε οιονδήποτε δικόγραφο, ειδοποίηση ή γραπτή διαδικασία που απαιτεί λεπτομέρειες , μπορεί σε όλες τις περιπτώσεις να διαταχθεί με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα και οτιδήποτε άλλο που θα ήθελε φανεί δίκαιο.
  27. Προτού ένας διάδικος αποταθεί για διάταγμα για λεπτομέρειες μπορεί να τις ζητήσει με επιστολή. Τα έξοδα της επιστολής και οιονδήποτε λεπτομερειών που θα παραδοθούν σύμφωνα με την επιστολή θα επιτρέπονται κατά την ψήφιση. Όταν το Δικαστήριο ή ο Δικαστής ασχολείται με τα έξοδα οιασδήποτε Αίτησης για διάταγμα για λεπτομέρειες οι πρόνοιες αυτού του κανονισμού θα λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο ή δικαστή. 8.Λεπτομέρειες μιας απαίτησης δεν μπορεί να διατάσσονται, σύμφωνα με τον κανονισμό 6 αυτής της Διάταξης όπως παραδίδονται πριν την Υπεράσπιση εκτός αν το Δικαστήριο ή ο Δικαστής θα είναι της γνώμης ότι είναι αναγκαίες ή επιθυμητές για να μπορέσει ο Εναγόμενος να απαντήσει ή ότι πρέπει να παραδοθούν για ειδικό λόγο». Στην υπόθεση Χριστοδούλου Κ. Θεμιστοκλέους v. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ

(2000)Α.Α.Δ.
(1)Α 157 έχει επισημανθεί ότι η Δ.19 Θ. 6 θα πρέπει να αντικρίζεται υπό το πρίσμα της Δ.19 Θ.
  1. Λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Από το συνδυασμένο αποτέλεσμα των πιο πάνω ακολουθεί και η αρχή, που εκφράζεται ως βασική αρχή στη νομολογία, ότι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομισθεί προς απόδειξη τους. Δίδονται δε ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιασθεί στη δίκη και να μην καταληφθεί εξ απήνης. Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ' ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν». Η Δ.19 Θ. 4 προνοεί: «
  2. Κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει και να περιέχει μόνον, σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος που υποβάλλει το δικόγραφο στηρίζει την απαίτηση του ή την Υπεράσπιση του αναλόγως της υπόθεσης αλλά όχι μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα και πρέπει όπου είναι αναγκαίο να διαιρείται σε παραγράφους αριθμημένες κατά σειρά. Οι ημερομηνίες, τα ποσά και οι αριθμοί πρέπει να αναγράφονται με αριθμούς και όχι λέξεις. Τα δικόγραφα θα πρέπει να υπογράφονται από τον Δικηγόρο ή τον διάδικο αν μηνύει ή αν υπερασπίζεται προσωπικά.» Σύμφωνα με τα όσα η Δ.19 ορίζει την οποία μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών σε σχέση με οποιοδήποτε θέμα αναφέρεται στην καταχωρημένη δικογραφία. Η ευχέρεια αυτή φαίνεται να πηγάζει από την καλά θεμελιωμένη στη νομολογία αρχή ότι η τήρηση των κανόνων σύνταξης δικογράφων είναι καίριας σημασίας για την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Υπάρχει η αναγκαιότητα σαφούς προσδιορισμού των επιδίκων θεμάτων στη δικογραφία με απώτερο σκοπό τον καθορισμό της τροχιάς πάνω στην οποία θα διεξαχθεί η ακρόαση της υπόθεσης ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιασθεί στη δίκη και να μην καταληφθεί εξ απήνης. Παρα ταύτα δεν δύναται να δοθούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομιστεί προς απόδειξη των επιδίκων θεμάτων. Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ΄ ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν (βλ. Χριστοδούλου Κ. Θεμιστοκλέους v. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ (ανωτέρω). Αρχή που προκύπτει περαιτέρω από τη νομολογία είναι ότι οι λεπτομέρειες δεν πρέπει να υπέχουν τη θέση κατά τα άλλα, αναγκαίων ισχυρισμών (βλ.Knowles v. Roberts
(1888)38 Ch. D. 263,270 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας v. Μασώνου
(1980)1 Α.Α.Δ. 192). Όπως αναγράφεται στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1970 σελ. 260, ο σκοπός των λεπτομερειών είναι να θέσει σε λειτουργία το πρωταρχικό αξίωμα ότι η δικαστική αντιπαράθεση μεταξύ των διαδίκων θα πρέπει να διεξάγεται δίκαια, με ανοικτά χαρτιά, χωρίς εκπλήξεις και με γνώμονα τη μείωση των εξόδων και αναφέρεται συγκεκριμένα ότι οι λεπτομέρειες πρέπει να έχουν στόχο : «To inform the other side of the nature of the case they have to meet as distinguished from the mode in which that case is to be proved...» Επιπλέον στο σύγγραμμα Odger's Principles of Pleading and Practice 21η έκδοση σελ 148 αναφέρονται τα ακόλουθα: ¨Particulars will be ordered whenever the master is satisfied that without them the applicant cannot tell what is going to be proved against him at the trial. But how his opponent will prove it is a matter of evidence of which particulars will not be ordered." Στην υπόθεση Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ κ.α. v. Gredit Libanais S.A.L.
(1991)1 A.A.Δ. 649 λέχθηκε ότι : «τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες σε σχέση με την απαίτηση, Υπεράσπιση, ανταπαίτηση ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα που περιλαμβάνουν, ώστε να μπορεί ή άλλη πλευρά να σχηματίσει σαφή εικόνα για τη φύση και έκταση της υπόθεσης, την οποία πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση, να μπορεί να ετοιμάζει τη δική της υπόθεση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεων ή τετελεσμένων γεγονότων». Περαιτέρω στην υπόθεση Σάββα v. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (Αρ. 2)
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ.σελ. 1146: «η μαρτυρία δεν αποτελεί αντικείμενο των εγγράφων προτάσεων...... (και αν) οι λεπτομέρειες που επιδιώκονται σκοπούν στην αποκάλυψη της μαρτυρίας που τις υποστηρίζει...... δεν είναι παραδεκτή». Σημειώνω τέλος ότι έχει νομολογηθεί ότι υποχρέωση για παροχή λεπτομερειών δεν υπάρχει σε περιπτώσεις όπου το βάρος απόδειξης του συγκεκριμένου γεγονότος το φέρει η άλλη πλευρά (βλ. Κουρσουμά v. Κοσμά
(1991)1 Α.Α.Δ. 973, 980). Η παρούσα Αίτηση Το θέμα του κατά πόσο θα διαταχθεί από το Δικαστήριο η παραχώρηση από κάποιον διάδικο περαιτέρω λεπτομερειών των ισχυρισμών του, που περιέχονται στα δικόγραφα, αφήνεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία βεβαίως θα πρέπει να καθοδηγείται από τις αρχές που έχουν συνοψισθεί ανωτέρω. Η όποια απόφαση θα πρέπει επίσης να λαμβάνει υπόψη τη βάση της αγωγής, καθώς και το είδος των ισχυρισμών των οποίων στοιχειοθετούν την υπόθεση του κάθε διαδίκου. Έχω διεξέλθει με προσοχή το κείμενο της Αίτησης και έχω μελετήσει προσεχτικά όλα τα σημεία για τα οποία ζητείται η παροχή λεπτομερειών. Έχω φυσικά μελετήσει τα δικόγραφα των διαδίκων, την Έκθεση Απαίτησης και την Έκθεση Υπεράσπισης. Οι λεπτομέρειες ζητούνται σε σχέση με τις παραγράφους 6, 8, 10, 11, 13, 15 και 16 της Έκθεσης Υπεράσπισης. Στις παραγράφους 6, 8, 10, 11, 13, 15 και 16 αναφέρονται στο κείμενο Υπεράσπισης τα ακόλουθα: Παράγραφος 6 Η Εναγόμενη 4 απορρίπτει το περιεχόμενο της παραγράφου 13 της Έκθεσης Απαίτησης. Είναι ισχυρισμός της Εναγόμενης 4, ότι ουδέποτε μετέδωσε και/ή δημοσίευσε και/ή επέτρεψε να μεταδοθεί και/ή δημοσιευθεί στην εκπομπή ασύρματης τηλεγραφίας και/ή άλλως πως στην επίδικη εκπομπή «Μεσημέρι και Κάτι», του τηλεοπτικού σταθμού «Σίγμα» οποιοδήποτε δυσφημιστικό δημοσίευμα αναφορικά με τον Ενάγοντα. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός της Εναγόμενης 4 ότι οι λέξεις και/ή φράσεις που ανέφερε στην επίδικη εκπομπή λέχθηκαν με καλή πίστη και/ή αποτελούσαν καλόπιστο σχόλιο και/ή σχόλια επί θέματος δημοσίου συμφέροντος ήτοι της δημόσιας υγείας και/ή της υγείας παιδιών και/ή τη λειτουργία και/ή επάνδρωση και/ή πρακτική που ακολουθείτο σε σχέση με τα άρρωστα παιδιά στο Παιδογκολογικό Τμήμα του Μακάρειου Νοσοκομείου. Επιπρόσθετα η Εναγόμενη 4 ισχυρίζεται ότι τα προαναφερόμενα σχόλια έγιναν στα πλαίσια της ιδιότητας της ως Βουλευτού, μέλους της Επιτροπής Υγείας και/ή είχε καθήκον και/ή υποχρέωση έναντι του Κυπριακού κοινού ως σύνολο και/ή του κοινού που είχε παιδιά που χρειάζονταν θεραπεία στο εν λόγω νοσοκομείο να αναφερθεί. Πρόκειται άλλωστε περί παράθεσης αληθινών γεγονότων και/ή γεγονότων που αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα και αφορούν την δημόσια υγεία και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν δυσφήμηση ως ο Ενάγων ισχυρίζεται. Παράγραφος 8 Άνευ βλάβης και/ή διαζευκτικά η Εναγόμενη 4 ισχυρίζεται ότι λέξεις και/ή φράσεις που ελέχθησαν στην επίδικη εκπομπή αποτελούσαν επανάληψη των όσων είχαν συζητηθεί στην Επιτροπή Υγείας της Βουλής στην αρμοδιότητα της οποίας ενέπιπταν και/ή το συγκεκριμένο θέμα έτυχε εξέτασης και/ή συζήτησης από την Επιτροπή Υγείας της Βουλής της οποίας η Εναγόμενη 4 είναι μέλος και είναι προνομιούχες και/ή δεν αποτελούν λίβελο και/ή δυσφήμηση κατά του Ενάγοντος και/ή δεν είναι αγώγιμες. Παράγραφος 10 Η Εναγόμενη 4 απορρίπτει το περιεχόμενο των παραγράφων 14, 15 και 16 της Έκθεσης Απαίτησης και ισχυρίζεται ότι ως καλεσμένη στην επίδικη εκπομπή υπό την ιδιότητά της ως μέλος της Επιτροπής Υγείας της Βουλής αναφέρθηκε σε πραγματικά και/ή αληθινά γεγονότα τα οποία δεν συνιστούν δυσφήμηση. Στο εν λόγω δημοσίευμα καταγράφονται πραγματικά γεγονότα σε σχέση με προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Παιδογκολογικός-Παιδοαιματολογικός θάλαμος του Μακάρειου Νοσοκομείου. Σε κάθε περίπτωση στο βαθμό που το επίδικο δημοσίευμα αποτελεί έκφραση γνώμης και/ή άποψη και/ή εύλογο σχόλιο αυτό γίνεται στα πλαίσια ενός δημοκρατικού διαλόγου επί θέματος δημοσίου συμφέροντος ήτοι της υγείας και/ή περίθαλψης παιδιών με σοβαρά προβλήματα υγείας που το κράτος έχει την υποχρέωση παροχής σε αυτά της καλύτερης δυνατής περίθαλψης και φροντίδας και επομένως συνιστά παράλληλα ζήτημα υψίστου δημοσίου συμφέροντος και/ή ήταν έντιμο σχόλιο για θέμα δημοσίου συμφέροντος. Παράγραφος 11 Είναι επιπρόσθετα ισχυρισμός της Εναγόμενης 4 ότι το επίδικο δημοσίευμα είναι προνομιούχο αφού αναπαρήγαγε τα όσα είχαν λεχθεί στην Επιτροπή Υγείας της Βουλής. Είναι επίσης ισχυρισμός της Εναγόμενης 4 ότι η ίδια υπό την ιδιότητά της ως βουλευτής μέλος της Επιτροπής Υγείας της Βουλής είχε υποχρέωση και/ή κοινωνικό και/ή ηθικό καθήκον έναντι του κοινού και/ή του Κυπριακού κοινού στο σύνολο του να προβεί στο επίδικο δημοσίευμα και/ή το κοινό είχε συμφέρον στη λήψη του δημοσιεύματος το οποίο ήταν αληθές και/ή αντικατόπτριζε την πραγματικότητα και/ή αφορούσε θέμα δημοσίου ενδιαφέροντος. Άνευ βλάβης των προαναφερόμενων ισχυρισμών της και/ή διαζευκτικά η Εναγόμενη 4 ισχυρίζεται ότι το εν λόγω δημοσίευμα δημοσιεύτηκε καλή τη πίστει για την προστασία των δικαιωμάτων και/ή συμφερόντων του κοινού. Παράγραφος 13 Η Εναγόμενη 4 απορρίπτει το περιεχόμενο της παραγράφου 18 της Έκθεσης Απαίτησης. Όσον αφορά την παράγραφο 18
(3)η Εναγόμενη 4 ισχυρίζεται ότι πάντοτε ενεργεί και/ή ενήργησε με καλή πρόθεση με αναφορά στην αλήθεια και/ή στην πραγματικότητα και/ή με τεκμηρίωση και/ή στοιχειοθέτηση των ισχυρισμών της, με σκοπό την εξυπηρέτηση και μόνο του δημοσίου συμφέροντος. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός της Εναγόμενης 4 ότι η εκπομπή «Το Συζητάμε» κατά/ή περί το 2005, έτυχε να έχει ως αντικείμενο συζήτησης το θέμα του Παιδογκολογικού Τμήματος, στο Μακάρειο Νοσοκομείο όπου υπήρχαν σοβαρότατα προβλήματα τα οποία έπρεπε να τύχουν διαχείρισης και/ή υπήρχαν σοβαρές καταγγελίες από γονείς παιδιών ότι μεταξύ άλλων προέβαιναν σε εξετάσεις, παρακεντήσεις επώδυνες για τα παιδιά χωρίς αναισθητικό, πράγμα που δεν συνέβαινε σε κλινικές του εξωτερικού. Επίσης είναι η θέση της Εναγόμενης 4 ότι το επίδικο δημοσίευμα αναπαράγει τα όσα έλαβαν χώρα στην Επιτροπή Υγείας της Βουλής και ως εκ τούτου είναι προνομιούχα και δεν δίνουν αγώγιμο δικαίωμα στον Ενάγοντα και/ή δεν αποτελούν δυσφήμιση και/ή λίβελο κατά του Ενάγοντα. Παράγραφος 15 Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά η Εναγόμενη 4 εγείρει την υπεράσπιση της αλήθειας και ισχυρίζεται ότι το εν λόγω δημοσίευμα και/ή οι επίδικες λέξεις και/ή φράσεις παρουσιάζουν την πραγματικότητα και όσα αναφέρονται γεγονότα είναι αληθινά. Παράγραφος 16 Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά η Εναγόμενη 4 ισχυρίζεται ότι συνιστά διά νόμου υπεράσπιση ότι οι επίδικες λέξεις και/ή φράσεις που αποδίδονται σε αυτή και/ή το επίδικο δημοσίευμα αποτελεί έντιμο σχόλιο επί θέματος δημοσίου συμφέροντος και/ή έκφραση της άποψης και/ή της γνώμης της Εναγόμενης 4 και/ή αποτελεί εύλογο σχόλιο σε θέμα δημοσίου συμφέροντος και/ή το εν λόγω δημοσίευμα αφορά θέμα που ενδιαφέρει το κοινό και/ή έχει συμφέρον το κοινό Από προσεκτική μελέτη των εν λόγω παραγράφων, φαίνεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση, επικαλείται τις υπερασπίσεις του έντιμου σχολιασμού, την υπεράσπιση του προνομίου και την υπεράσπιση της αλήθειας. Υπεράσπιση έντιμου σχολιασμού (fair comment) Στο Σύγγραμμα Bullen & Leake and Jacob's Precedent of Pleadings 12η έκδοση στη σελ. 1177 αναφέρονται τα εξής σε σχέση με την Yπεράσπιση του έντιμου σχολιασμού σ' ό,τι αφορά τη δικογράφηση: "Under the general plea of fair comment the defendant must give particulars of the basic facts on which he relies in support of the plea, but not which of the words complained of are alleged to be statements of fact (Lord v. Sunday Telegraph Ltd
(1971)1 Q.B 235)" Περαιτέρω στο Σύγγραμμα Gatley on Libel and Slander 10η Έκδοση σελ. 853 παράγρ. 2714 αναφέρονται τα ακόλουθα αναφορικά με τις λεπτομέρειες που πρέπει να δικογραφούνται όταν εγείρεται η Υπεράσπιση του εύλογου σχολιασμού (plea of fair comment): "Pleading particulars. The defendant must give details of the matters on which he relies in support of the allegation that the words complained of are fair comment on a matter of public interest. He must give particulars of all the facts upon which the comment is legitimately based, ´that is of the facts which go to the pith and substance of the matter´. He must make the issue clear and unmistakable, stating what are the facts which are alleged to be true and what expressions of opinion are the subject of fair comment." Όπως αναφέρεται σχετικά στην αγγλική υπόθεση Cunningham-Howie v. Fw Dimbleby & Sons Ltd ([1951] 1 K.B 360 και επαναλήφθηκε στην υπόθεση Lord v. Sunday Telegraph [1971] 1 Q.B. 235: "The facts on which the comment is based must be pleaded and properly particularised." Επίσης σε σχέση με ην αναφορά σε θέματα Δημοσίου Συμφέροντος στην υπόθεση Control Risks v. New Library Ltd [1990] 1 W.L.R 183 λέχθηκε ότι: "Τhe defence should identify the matter or matters of public interest on which the comment was made. A defendant must also plead with sufficient precision the defence so that the claimant knows the case he has to meet» Περαιτέρω στο Σύγγραμμα Gatley on Libel and Slander 8η έκδοση σελ. 470 παράγρ. 1130 κάτω από τον υπότιτλο Section
  1. Plea of Fair Comment διαβάζουμε τα εξής: "
  2. Defence must be specially pleaded. The defence of fair comment must always be specially pleaded. Though no facts be stated in the alleged libel, the subject-matter of the comment must be indicated with sufficient clarity to justify comment being made. If the defendant relies on any facts outside those stated in the alleged libel as the basis for his comment, he should plead: 'The said words are fair and bona fide comment on a matter of public interest', and he must give particulars of the facts on which the comment is based... If his comment is based solely on facts stated in the alleged libel he should say so in his plea. 'The plea itself states the matters upon which the comment is based and the defendant ties himself down to the admission that it is the statements of fact contained in the libel and no others, on which he intends to rely'." (τονισμός δικός μου) Είναι εμφανές ότι η Υπεράσπιση του εντίμου σχολίου θα πρέπει να δικογραφείται ειδικά. Τα γεγονότα επί των οποίων το εν λόγω σχόλιο βασίζεται θα πρέπει να δικογραφούνται και να καταγράφονται με επαρκείς λεπτομέρειες. Ο ενδεδειγμενος και ορθός τρόπος σύνταξης της Υπεράσπισης του εντίμου σχολίου θα πρέπει να καταγράφει κατά συνοπτικό μεν τρόπο, ο οποίος να συνάδει με τους γενικούς κανόνες δικογράφησης, παραθέτοντας δε τις αναγκαίες λεπτομέρειες για την υποστήριξη του. Περαιτέρω η επίκληση του εντίμου σχολίου σε θεματα δημοσίου συμφέροντος θα πρέπει να προσδιορίσει το ζήτημα ή τα ζητήματα δημοσίου συμφέροντος επί των οποίων έγινε το σχόλιο. Επίσης, ο Εναγόμενος θα πρέπει να δικογραφήσει με επαρκή ακρίβεια το σχόλιο πάνω στο οποίο στηρίζεται. Μελετώντας την σύνταξη των παραγράφων 6 , 10, 13 και 16 παρατηρώ ότι αυτές δεν παραθέτουν καμία λεπτομέρεια σε σχέση με το έντιμο σχόλιο που επικαλείται η Καθ'ής η Αίτηση. Με την παράγραφο 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης, η Καθ'ης η Αίτηση αρνείται και απορρίπτει το περιεχόμενο της παραγράφου 13, ενώ περαιτέρω ισχυρίζεται ότι οι λέξεις και οι φράσεις που ανέφερε στην επίδικη εκπομπή, λέχθηκαν καλόπιστα, αποτελούσαν καλόπιστα σχόλια και σχόλια για θέμα δημοσίου συμφέροντος, με συγκεκριμένη αναφορά ότι όλα τα σχόλια έγιναν από την ίδια στα πλαίσια της ιδιότητας της ως Βουλευτού, μέλους της Επιτροπής Υγείας της Βουλής και ότι πρόκειται για παράθεση αληθινών γεγονότων ή γεγονότων που αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα. Ομολογουμένως δημιουργείται μια σύγχυση σε σχέση με τη δικογράφηση της εν λόγω παραγράφου. Αφενός η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται τη δημοσίευση στην εκπομπή "Μεσημέρι και Κάτι", όπως αυτή παρατίθεται από τον Αιτητή στην παράγραφο 13 της έκθεσης απαίτησης, ενώ περαιτέρω θέτει ότι το οποιοδήποτε δημοσίευμα δεν είναι δυσφημιστικό αλλά παράθεση γεγονότων. Η σύνταξη των παραγράφων παρουσιάζει ομολογουμένως μια γενικότητα η οποία λόγω του αντικειμένου της αγωγής είναι δυνατό να προκαλέσει αμηχανία στην πλευρά του Αιτητή ο οποίος δικαιούται να γνωρίζει ποιο ή ποιά είναι τα σχόλια τα οποία η Καθ'ης η Αίτηση θα επικαλεσθεί κάτω από την υπεράσπιση της καθώς και ποιο είναι το θέμα του Δημοσίου Συμφέροντος το οποίο θα επικαλεστεί στην Υπεράσπιση της ώστε να μπορέσει να προετοιμαστεί καταλλήλως για την δίκη. Το να εγείρεται η Υπεράσπιση χωρίς να παρατίθενται μαζί τα περιστατικά που την υποστηρίζουν κατά τρόπο σαφή και ρητό αφήνει δικογραφικό κενό στην Υπεράσπιση το οποίο μπορεί να καταλάβει τον Αιτητη εξ'απίνης κατά την δίκη. Στηριζόμενη στις αυθεντίες και τα συγγράμματα που έχω παραθέσει πιο πάνω διαπιστώνω ότι οι εν λογω παραγράφοι δεν έχουν συνταχθεί με βάση τα πρότυπα ορθού τρόπου δικογράφησης για αγωγές του τύπου της παρούσας και κατά την κρίση μου αναγκαίος ο ευκρινής διαχωρισμός της επικαλούμενης Υπερασπίσης του Εντίμου Σχολίου μαζί με τα γεγονότα και περιστατικά που την υποστηρίζουν. Σε κάθε περίπτωση με βάση τις αυθεντίες που έχω παραθέσει ο Αιτητής δικαιούται να γνωρίζει σε ποια γεγονότα αναφέρεται η Καθ'ης η Αίτηση σε ότι αφορά και τις τρεις παραγράφους. Με εξαιρεση το σημείο 1α της Αίτησης το οποίο είναι πολύ γενικό και ασαφές και δεν μπορεί να εγκριθεί τα υπόλοιπα σημεία της Αιτησης και συγκεκριμένα τα σημεία Α1β,Α1γ,Α1δ, Α3γ Α5α και Α7α που αφορούν τις παραγράφους 6,10,13 και 16 αντίστοιχα εγκρίνονται. Υπεράσπιση του προνομίου (privilege) Στην παράγραφο 8 της Υπεράσπισης η Καθ'ης η Αίτηση φαίνεται να επικαλείται την υπεράσπιση του προνομίου. Το Κεφ.148 διαχωρίζει το προνόμιο σε 2 κατηγορίες, το απόλυτο προνόμιο και το προνόμιο υπό επιφύλαξη. Το άρθρο 20
(1)α-ι του Κεφαλαίου 148 κωδικοποιεί τις περιπτώσεις δημοσιεύματος το οποίο είναι απόλυτα προνομιούχο. Στις εν λόγω περιπτώσεις το άρθρο 20
(2)διευκρινίζει ότι τόσο η αλήθεια του περιεχομένου του δημοσιεύματος όσο και η ύπαρξη καλής πίστης από μέρους του ατόμου που το δημοσίευσε είναι αδιάφορη. Διαφορετική είναι η προσέγγιση του Νομοθέτη για την περίπτωση του προνομίου υπό επιφύλαξη όπως αυτό αναλύεται στο άρθρο 21 του Κεφ.148. Οι περιπτώσεις του προνομίου υπό επιφύλαξη καταγράφονται εξαντλητικά στο άρθρο 21
(1)α-ε. Η επιφύλαξη που τίθεται στο ίδιο άρθρο είναι ότι η δήλωση έγινε καλή τη πίστει. Επί τούτου το άρθρο 21
(2)καθορίζει τον έλεγχο για την ύπαρξη καλής πίστης και σημαντικότερα με το άρθρο 21
(3)καθίσταται σαφές ότι σε περίπτωση ποιυ εγερθεί αγωγή σε σχέση με δημoσίευση δυσφημιστικoύ δημoσιεύματoς και εάν η δημοσίευση θεωρηθεί ως πρovoμιoύχα και νοουμένου ότι εγερθεί η υπεράσπιση τoυ πρovoμίoυ, τo βάρoς της απόδειξης ότι η δημoσίευση αυτή δεv έγιvε καλή τη πίστει φέρει o Εvάγovτας. Σε σχέση με την παράγραφο 8 και πάλι παρατηρώ ότι το αιτητικό 2.α είναι γενικό και ασαφές , ενώ το αιτητικό 2.β, δηλαδή η διευκρίνιση που ζητείται κατά πόσο η Καθ' ης η Αίτηση επικαλείται την υπεράσπιση του απόλυτου προνομίου ή του προνομίου υπό επιφύλαξη, με δεδομένο, ως αναφέρω ανωτέρω, ότι το βάρος απόδειξης ότι η δημοσίευση αυτή δεν έγινε καλή πίστη το φέρει ο Αιτητής, θεωρώ ότι όχι μόνο δεν είναι ανεπίτρεπτο, αλλά μάλλον θεμιτό να διευκρινιστεί κατά πόσο η υπεράσπιση που επικαλείται η Καθ' ης η Αίτηση έγινε με βάση το άρθρο 20 ή το άρθρο 21 του νόμου, έτσι ώστε σε περίπτωση που γίνεται επίκληση του προνομίου υπό επιφύλαξη, ο Αιτητής να μπορέσει να παρουσιάσει την υπόθεση του κατάλληλα και να προσπαθήσει να αποσείσει το βάρος απόδειξης που τίθεται στους ώμους του. Με αυτό το δεδομένο, η παροχή των αιτούμενων λεπτομερειών σε σχέση με την παράγραφο 8 της Υπεράσπισης στο σημείο Α.2.β, κρίνεται απολύτως δικαιολογημένη και αναγκαία για να μπορέσει η πλευρά του Αιτητή να γνωρίζει ποια είναι η υπεράσπιση που επικαλείται η Καθ' ης η Αίτηση και να μπορέσει να ετοιμαστεί κατάλληλα στην ακρόαση και να μην βρεθεί σε μειονεκτική θέση κατά τη δίκη. Υπεράσπιση της Αλήθειας (justification) Πέραν των πιο πάνω Υπερασπίσεων , η Εναγομένη επικαλείται στις παραγράφους 10, 11,13 και 15 την υπεράσπιση της αλήθειας. Η παράγραφος 10 της Έκθεσης Υπεράσπισης απαντά στις παραγράφους 14, 15 και 16 της Έκθεσης Απαίτησης, στις οποίες αναφέρεται ότι η δημοσίευση έγινε με σκοπό να βλάψει και να επηρεάσει την υπόληψη του Αιτητή, αναφερόμενη στις επαγγελματικές του δραστηριότητες, για να πλήξουν και να δυσφημίσουν τον ίδιο. Συγκεκριμένα, στην παράγραφο 16 της έκθεσης απαίτησης αποδίδεται, με βάση τη θέση του Αιτητή, η πραγματική και συνηθισμένη σημασία των όσων λέχθηκαν κατά την επίδικη εκπομπή και πώς ερμηνεύει ο ίδιος ο Αιτητής ότι αυτά τα σχόλια έχουν γίνει αντιληπτά. Σύμφωνα με την παράγραφο 10 της Υπεράσπισης, η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι προέβη σε αναφορές αληθών γεγονότων, τα οποία δεν συνιστούν δυσφήμιση και συγκεκριμένα αναφέρει ότι στο επίδικο δημοσίευμα καταγράφονται τα πραγματικά γεγονότα, σε σχέση με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο παιδοογκολογικός ‑ παιδοαιματολογικός θάλαμος του Μακάριου Νοσοκομείου. Το ίδιο επαναλαμβάνεται και με την παράγραφο 16 της Υπεράσπισης, η οποία και πάλι κάνει αναφορές περί πραγματικών γεγονότα. Στην παράγραφο 16, στην ουσία γίνεται μια επανάληψη των όσων αναφέρθηκαν σε άλλες παραγράφους, στα οποία γίνεται επίκληση και πάλι της Υπεράσπισης της Αλήθειας. Στις δε παραγράφους 11 και 15, γίνεται και πάλι επίκληση της υπεράσπισης της αλήθειας, με την Καθ'ής η Αίτηση να θέτει ευθέως ότι το δημοσίευμα στηρίχθηκε σε αληθή γεγονότα χωρίς να διευκρινίζει ποια ήταν τα αληθή γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε ή στηρίχτηκε. Μα τα σημεία Α.3.α και Α3.β, Α4α, Α5α και Α6α η Αίτηση στοχεύει στην παροχή λεπτομερειών σε σχέση με τα γεγονότα που η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ως αληθή ως αυτά επικαλείται με την Υπεράσπιση της στις παραγράφους 10,11, 15 και 16 αντίστοιχα. Όσον αφορά την ορθή αντιμετώπιση της Yπεράσπισης της αλήθειας, γνωστή ως (justification) ο Εναγόμενος θα πρέπει να δικαιολογήσει τις ακριβείς λέξεις που παρατίθενται στην Έκθεση Απαίτησης. Όπως τονίσθηκε στην αγγλική υπόθεση Rassam v. Budge
(1893)1 Q.B. 571: "...The defendant must justify the precise words set out in the statement of claim. He is not entitled to set out his own version of the words and then plead that those words are true." Το όλο θέμα πραγματεύτηκε το Εφετείο της Χώρας στην υπόθεση Κωστας Νικολαίδης-ν-Ανδρεα Δημητριάδη
(1997)1ΑΑΔ 1683 όπου επικυρώθηκε η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου για παροχή λεπτομερειών από τον Εναγόμενο σε σχέση με την υπεράσπιση της αλήθειας που επικαλείτο σε αγωγή για προφορική δυσφήμηση. Στην εν λόγο υπόθεση το Εφετείο υιοθέτησε τα όσα αναφέρθηκαν στην αγγλική υπόθεση Marks and Another v. Wilson-Boyd and Others [1939] 2 All E.R. 605, όπου στην σελίδα 608 τονίζεται η ανάγκη συγκεκριμενοποίησης των ισχυρισμών της υπεράσπισης, που παραλληλίζονται και εξομοιώνονται από τη σκοπιά αυτή με το κατηγορητήριο σε ποινική υπόθεση: "A plaintiff is entitled to know with certainty on what the defendant intends to rely in support of his plea. Indeed, it has been said that the justification ought to state the facts with as much particularity as an indictment. No doubt in the great majority of cases a plea in this bald form ought to be supplemented by particulars from which the plaintiff can ascertain the precise nature of the charge which it is proposed to make against him, for he needs this information in order to prepare his evidence for the trial." Περαιτέρω στην μεταγενέστερη αγγλική υπόθεση Lucas-Box v. News Group Newspapers Ltd. [1986] 1 All E.R. 177, 183, αναφέρονται τα εξής: ".....whatever may have been the practice to date, in future a defendant who is relying on a plea of justification must make it clear to the plaintiff what is the case which he is seeking to set up. The particulars themselves may make this quite clear, but if they are ambiguous then the situation must be made unequivocal." Στο Σύγγραμμα Gatley on Libel and Slander βρίσκουμε σχόλια σε σχέση με την αναγκαιότητα παράθεσης λεπτομερειών όταν γίνεται επίκληση της υπεράσπισης της αλήθειας στην 7η έκδοση σελ. 450 παράγρ. 1094 κάτω από τον υπότιτλο Particulars of justification διαβάζουμε τα εξής: 1094.Particulars of justification Where the imputation is a general one - e.g. that the plaintiff is a swindler or impostor, and the defendant has pleaded. that the words are true in substance and in fact, but has not given any particulars in support of his plea, the plaintiff should immediately apply for such particulars, or in default that the plea be struck out. The advantage obtaining particulars is that the plaintiff will know precisely what case defendant is going to make at the trial, and be enabled to prepare accordingly. Moreover, the issues will be strictly limited to the matters specified in particulars, and the defendant may not at the trial go into any matter; - fairly included therein.15 On the other hand, by omitting to apply for particulars the plaintiff will be taken to have waived his right, and "there will be no restriction on the generality of the matters that may be given in evidence 1 support of the plea." 16The plaintiff should also apply for particulars of any plea which leaves him - in doubt as to the precise sense in which the defendant intends to justify; words complained of.17 Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι μη συγκεκριμενοποίηση της εν λόγω υπεράσπισης δεν δημιουργεί απλά καλό λόγο για την επιτυχία μιας αίτησης για παροχή λεπτομερειών αλλά θέτει καθήκον στον Αιτητή να ζητήσει λεπτομέρειες , καθήκον που εάν δεν εκπληρώσει τότε ενδέχεται να δημιουργήσει σύγχυση ή αμφισβήτηση, που θα έθετε τον Αιτητη σε μειονεκτική θέση κατά τη δίκη. Διαβάζοντας τις παραγράφους 10,11, 15 και 16 διαπιστώνω ότι η Καθ'ης η Αίτηση δεν έχει επιχειρήσει να θέσει την υπόθεση της πάνω στις καθιερωμένες βάσεις, που η νομολογία έχει επικυρώσει και δεν έχει παραθέσει τα γεγονότα που η ίδια ισχυρίζεται ως αληθή. Ο τρόπος που έχει δικογραφηθεί η έκθεση Υπεράσπισης είναι πολύ πιθανόν να προκαλέσει αμηχανία στον Αιτητή και να τον καταλάβει εξαπίνης κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, κάτι που η παρούσα Αίτηση στοχεύει να αποτρέψει. Καταληκτικά επι όλης της Αιτήσεως να αναφέρω ότι συμφωνώ με τα όσα ανέπτυξε η ευπαίδευτη συνήγορος του Αιτητη ότι οι πιο πάνω παράγραφοι της Υπεράσπισης δεν είναι συνταγμένες ούτε με τον ορθό τρόπο δικογράφησης που υποδεικνύει η σχετική επί του θέματος νομολογία, ούτε και με βάση τα πρότυπα που προβλέπονται από τα σχετικά Συγγράμματα όπως αναφέρονται ανωτέρω. Είναι, λοιπόν, σαφές ότι με τον τρόπο που έχει διατυπωθεί η Υπεράσπιση της Καθ'ης η Αίτηση ενώ αναφέρονται επιγραμματικά κάθε μια από τις Υπερασπίσεις του ευλόγου σχολίου, του προνομίου και της αλήθειας δεν δικογραφούνται καθαρά, ευκρινώς και ρητώς τα γεγονότα και περιστατικά που υποστηρίζουν τέτοιες Υπερασπίσεις. Μέσα στα πλαίσια της ορθής δικογράφησης είναι αναγκαίος ο ευκρινής διαχωρισμός των επικαλούμενων Υπερασπίσεων μαζί με τα γεγονότα και περιστατικά που τις υποστηρίζουν. Η Καθ'ης η Αίτηση έχει αναμίξει σε διάφορα σημεία της Υπεράσπισης της όλες τις Υπεράσπισεις του εύλογου σχολιασμού, του προνομίου και της αλήθειας και μάλιστα κατά διαζευτικό τρόπο χωρίς καμία εξειδίκευση Τούτου δοθέντος η παροχή των αιτουμένων λεπτομερειών κρίνεται απολύτως δικαιολογημένη και αναγκαία λόγω της φύσης της υπόθεσης για να μπορεί η πλευρά του Αιτητη να γνωρίζει ποια είναι η υπόθεση που η Καθ'ης η Αίτηση προτίθεται να υποστηρίξει και να μπορεί να ετοιμάσει κατάλληλα στην ακρόαση τη μαρτυρία του για να μην βρεθεί σε μειονεκτική θέση κατά τη δίκη. Κατάληξη: Συνεπώς με εξαίρεση τα σημεία Α.1.α και Α.2.α τα οποία ως αναφέρεται ανωτέρω θεωρώ είναι γενικά και ασαφή ως προς το τι ζητούν τα υπόλοιπα αιτητικά της Αίτησης υπόκεινται σε έγκριση. Ως εκ των πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η Καθ' ης η Αίτηση όπως παρέχει περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες, ως οι παράγραφοι Α.1.β Α.1.γ και Α.1.δ, Α.2.β, Α.3.α, Α.3.β και Α.3.γ, Α.4.α, Α.5.α, Α.6.α ,Α.7.α και Α.7.β. Η Αίτηση σε ό,τι αφορά τα αιτητικά Α.1.α και Α.2.α απορρίπτεται. Οι λεπτομέρειες να δοθούν εντός 21 ημερών από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Το διάταγμα δε να ζητηθεί εντός 7 ημερών από σήμερα. Σε ό,τι αφορά το θέμα των εξόδων, δεν βρίσκω κανένα λόγο παρέκκλισης από τον γενικό κανόνα, ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός εάν υπάρχει λόγος καλός για έκδοση διαφορετικής διαταγής και συνεπώς ο Αιτητής δικαιούται και τα έξοδα του. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται σε βάρος της Καθ' ης η Αίτηση /Εναγόμενης 4 και υπέρ του Αιτητή/Ενάγοντα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Ε. Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.