Stephen Alec Jones κ.α. ν. Αlpha Bank Cyprus Limited κ.α., Αγωγή αρ. 6505/2013, 28/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A146 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 6505/2013 Μεταξύ: 1. Stephen Alec Jones 2. Joanne Jones Eνάγοντες και 1. Αlpha Bank Cyprus Limited 2. Ιωσήφ Φράγκος Εναγόμενοι 28 Φεβρουαρίου, 2018. Για τον εναγόμενο αρ.2 - αιτητή, εμφανίζεται η κα Μ.Ραφαήλ Για τους ενάγοντες αρ.1 και 2 - καθ΄ων η αίτηση, εμφανίζεται η κα Α.Σολουκίδου για τους κ.κ. Χρ. Μ.Τριανταφυλλίδη και Στ.Ν.Χριστοφόρου Απόφαση για την αίτηση ημερ. 01.02.2017 (αιτήματα για την προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου και/ή τη διαγραφή έκθεσης απαίτησης και/ή την απόρριψη και/ή την αναστολή της αγωγής) ----------------- Δια κλητηρίου εντάλματος ειδικώς οπισθογραφημένου, το οποίο κατεχώρισαν στις 14.10.2013, οι ενάγοντες αρ.1 και 2 - καθ΄ων η αίτηση («οι καθ΄ων η αίτηση») διεκδικούν την έκδοση αποφάσεων δια των οποίων να ακυρώνονται πληρεξούσιο έγγραφο, το οποίο φέρεται να υπέγραψαν διορίζοντας τον εναγόμενο αρ. 2 - αιτητή («ο αιτητής») ως αντιπρόσωπό τους, καθώς και οιαδήποτε συναλλαγή πραγματοποιήθηκε δυνάμει του πληρεξουσίου εγγράφου και αφορά στους ιδίους και τους εναγομένους αρ.1, περιλαμβανομένης συμφωνίας δανείου. Επιπλέον, οι καθ΄ων η αίτηση διεκδικούν αποζημιώσεις. Βάση της αγωγής αποτελούν οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: Οι καθ΄ων η αίτηση είναι κάτοικοι Αγγλίας, ο αιτητής είναι δικηγόρος, εγγεγραμμένος στο σχετικό μητρώο της Δημοκρατίας, οι δε εναγόμενοι αρ.1 αποτελούν αδειοδοτημένο χρηματοοικονομικό οργανισμό, ο οποίος δραστηριοποιείται στη Δημοκρατία. Στις 26.07.2009 οι καθ΄ων η αίτηση φέρονται να υπέγραψαν «Γενικό Πληρεξούσιο Έγγραφο» («το πληρεξούσιο έγγραφο») δυνάμει του οποίου ο αιτητής απέκτησε εξουσία να διενεργεί διάφορες συναλλαγές εκ μέρους και/ή για λογαριασμό τους. Χρησιμοποιώντας το πληρεξούσιο έγγραφο ο αιτητής συνήψε συμφωνία δανείου με τους εναγομένους αρ.1 δυνάμει της οποίας παρεσχέθηκε στους καθ΄ων η αίτηση δάνειο σε ελβετικά φράγκα για την αγορά ακινήτου («η συμφωνία δανείου»). Το πληρεξούσιο έγγραφο συνετάχθηκε και/ή υπεγράφηκε κατά παράβασιν των όσων ο νόμος ορίζει. Το πληρεξούσιο έγγραφο είναι νομικά ανίσχυρο και άκυρο εφ΄όσον πρόκειται για προϊόν συνωμοσίας, μεταξύ του αιτητή και των εναγομένων αρ.1, και/ή αμέλειας και/ή επαγγελματικής αμέλειας εκ μέρους του αιτητή και εφ΄όσον αυτό είναι αντίθετο με ό,τι η σχετική νομοθεσία ορίζει. Κατ΄ακολουθίαν, ουδεμία συναλλαγή, η οποία έγινε δυνάμει αυτού, δεσμεύει τους καθ΄ων η αίτηση. Περαιτέρω, οι εναγόμενοι αρ.1 ενήργησαν παρανόμως εφ΄όσον παρέσχαν στους καθ΄ων η αίτηση δάνειο χωρίς να τηρήσουν τις σχετικές νόμιμες διαδικασίες. Ιδίως, οι εναγόμενοι αρ.1 παρέσχαν στους καθ΄ων η αίτηση δάνειο χωρίς να ελέγξουν προηγουμένως τη δανειοληπτική ικανότητά τους και χωρίς να τους ενημερώσουν για τις συνέπειες και/ή τις ιδιαιτερότητες δανεισμού σε Ελβετικά φράγκα. Δια της επιστολής τους ημερ. 04.12.2012 οι καθ΄ων η αίτηση ανεκάλεσαν το πληρεξούσιο έγγραφο. Επίσης, δια της επιστολής τους, η οποία παρελήφθηκε από τους εναγομένους αρ.1, στις 12.12.2012 οι καθ΄ων η αίτηση τερμάτισαν την συμφωνία δανείου. Οι εναγόμενοι αρ.1 κατεχώρισαν σημείωμα εμφάνισης στις 25.10.2013 και υπεράσπιση στις 20.03.2014. Ο αιτητής κατεχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 06.11.2013 και υπεράσπιση στις 11.04.2014. Στις 25.04.2014 κατεχωρίστηκε απάντηση στις υπερασπίσεις αυτές. Ακολούθησε η αποκάλυψη εγγράφων και η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση, κατά πρώτον, στις 20.02.2015. Η δικάσιμος ημερ. 20.02.2015 δεν τελεσφόρησε και η αγωγή ορίστηκε, εκ νέου, για ακρόαση στις 03.07.2015. Ούτε η δικάσιμος ημερ. 03.07.2015 τελεσφόρησε και η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση στις 07.12.2015. Παρεμβλήθηκε η καταχώριση, στις 29.09.2015, αίτησης για την τροποποίηση της υπεράσπισης του αιτητή δια της προσθήκης της ακόλουθης παραγράφου: «3. Ο Εναγόμενος 2 εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η αγωγή πρέπει να απορριφθεί ή/και ανασταλεί, καθώς δεν έχει εγερθεί εντός της νομοθετικά προβλεπόμενης περιόδου παραγραφής μετά τις κατ΄ισχυρισμόν πράξεις ή/και παραλείψεις του Εναγομένου 2» Κατά τη δικάσιμο ημερ. 07.12.2015 η αίτηση ημερ. 29.09.2015 ενεκρίθηκε και τροποποιημένη υπεράσπιση του αιτητή κατεχωρίστηκε στις 30.12.2015. Στις 03.02.2016 κατεχωρίστηκε απάντηση στην τροποποιημένη υπεράσπιση του αιτητή. Οι καθ΄ων η αίτηση υπέβαλαν αίτηση ορισμού της αγωγής και αυτή τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, για έκδοση οδηγιών, στις 13.04.2016 και στις 10.06.2016. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 10.06.2016 η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση στις 16.12.2016, δικάσιμος η οποία δεν τελεσφόρησε. Η αγωγή ορίστηκε, εκ νέου, για ακρόαση την 01.11.2017. Παρεμβλήθηκε η καταχώριση, την 01.02.2017, της υπό συζήτησιν αίτησης («η αίτηση») δια της οποίας επιδιώκεται είτε η προδικαστική εκδίκαση του σημείου το οποίο εγείρεται δια της παρα.3 της τροποποιημένης υπεράσπισης του αιτητή είτε η διαγραφή της έκθεσης απαίτησης, σε όση έκταση αυτή αφορά στον αιτητή, και/ή η απόρριψη και/ή αναστολή της αγωγής, σε όση έκταση αυτή αφορά στον αιτητή, γιατί δεν αποκαλύπτονται αγώγιμα δικαιώματα εναντίον του και/ή γιατί τα επίδικα αγώγιμα δικαιώματα εναντίον του έχουν παραγραφεί και/ή γιατί η αγωγή, σε όση έκταση τον αφορά, είναι σκανδαλώδης και/ή ενοχλητική και/ή καταχρηστική. Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, τη Δ.19 θ.26, τη Δ.27 θ.θ.1 έως και 3, τη Δ.48 θ.θ.1 έως και 3,9(ο) και (
- j)και τη Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, το άρθρο 68 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου (Κεφ. 148, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τα άρθρα 7, 24 (ε) (II), 28 και 29 του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου (Ν.66(Ι)/2012, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια) καθώς και τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του αιτητή ημερ. 30.01.2017 και σε αυτήν επισυνάπτονται, ως τεκμήρια, διάφορα έγγραφα. Το περιεχόμενο αυτής της ένορκης δήλωσης συνοψίζεται ως εξής: Οι καθ΄ων η αίτηση εγκαλούν τον αιτητή για τα αστικά αδικήματα της αμέλειας και/ή της επαγγελματικής αμέλειας και/ή της συνωμοσίας, επικαλούμενοι το πληρεξούσιο έγγραφο το οποίο υπεγράφηκε στις 28.07.2009 καθώς και τη συμφωνία δανείου, η οποία συνήφθηκε στις 31.07.2009 (τεκμήρια Α και Β, αντιστοίχως). Όμως, η αγωγή κατεχωρίστηκε στις 14.10.2013 και αφού παρήλθαν τρία
(3)έτη από το χρόνο τέλεσης των αστικών αδικημάτων που αποδίδονται στον αιτητή. Κατά τον χρόνο καταχώρισης της αγωγής, τα αστικά αδικήματα που αποδίδονται στον αιτητή είχαν ήδη παραγραφεί με αποτέλεσμα να μην υφίσταται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του, η δε αγωγή να καθίσταται, όσον αφορά σε αυτόν, καταπιεστική, ενοχλητική και καταχρηστική. Το γεγονός ότι η συμφωνία δανείου συνήφθηκε στις 31.07.2009 αναφέρεται και στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων, η οποία κατεχωρίστηκε από τους καθ΄ων η αίτηση. Η αίτηση αντιμετωπίζει τη γραπτή ένσταση των καθ΄ων η αίτηση η οποία κατεχωρίστηκε στις 20.03.2017 και οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής:
(1)Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
(2)Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
(3)Τα ζητήματα δεν είναι αμιγώς νομικά αλλά είναι ζητήματα στα οποία εμπλέκονται και πραγματικά γεγονότα.
(4)Η αίτηση είναι καταχρηστική. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της Ανίτας Σολουκίδου, δικηγόρου συνεργαζομένης με τους δικηγόρους των καθ΄ων η αίτηση, ημερ. 20.03.2017. Η μάρτυς των καθ΄ων η αίτηση, κατ΄ουσίαν, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης χωρίς να δηλώνει οιονδήποτε γεγονός επί της ουσίας. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Μελετήθηκαν τα επίδικα νομικά ζητήματα και εξετάστηκε η ειδική οπισθογράφηση καθώς και η μαρτυρία, υπό το πρίσμα και των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα εξής:
(1)Η αίτηση συμμορφώνεται με τις σχετικές διαδικαστικές πρόνοιες και, ιδίως, με τα όσα η Δ.48 ορίζει. Συνεπώς, ο προκριματικής φύσης λόγος ένστασης περί παρατυπίας και αντικανονικότητας της ένστασης απορρίπτεται.
(2)Επειδή κάθε δικαστική διαδικασία ελέγχεται από το Δικαστήριο και όσον αφορά στο ενδεχόμενο αυτή να είναι καταχρηστική, καταπιεστική, κακόπιστη ή παρελκυστική, εξετάστηκαν τα όσα καταγράφονται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση καθώς και το περιεχόμενο του φακέλου της διαδικασίας και δεν εντοπίζονται στοιχεία καταχρηστικής, καταπιεστικής, κακόπιστης ή παρελκυστικής συμπεριφοράς εκ μέρους του αιτητή. Δεν εντοπίζονται στοιχεία από τα οποία να προκύπτει συμπεριφορά η οποία να τείνει στην αθέμιτη εξασφάλιση χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του αιτητή και εις βάρος των καθ΄ων η αίτηση. Η επιλογή του αιτητή να επιδιώξει, στο συγκεκριμένο χρόνο, την προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου και/ή τη διαγραφή της έκθεσης απαίτησης, σε όση έκταση αυτή τον αφορά, και/ή την απόρριψη και/ή την αναστολή της αγωγής, σε όση έκταση αυτή τον αφορά, δεν συνιστά αφ΄εαυτής μεμπτή συμπεριφορά. Περαιτέρω, ο εκάστοτε εναγόμενος είναι ελεύθερος να κινήσει οιανδήποτε νόμιμη διαδικασία προς το σκοπό προστασίας των δικαιωμάτων του. Η εκάστοτε επιλογή του άπτεται των εσωτερικών ελατηρίων του και αυτά τα ελατήρια εκφεύγουν του δικαστικού ελέγχου (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, την απόφαση Μερκής v. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1(B) AAΔ.788, 792 και την απόφαση Πετράκη v. Κίμωνος
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1311, 1317). Κατ΄ακολουθίαν, ο λόγος ένστασης που αφορά σε, κατ΄ισχυρισμόν, κατάχρηση διαδικασίας απορρίπτεται.
(3)Στις αστικές διαδικασίες το ζήτημα της παραγραφής του εκάστοτε αγώγιμου δικαιώματος είναι ζήτημα δικαιοδοτικό και άπτεται της εξουσίας του Δικαστηρίου να επιληφθεί της συγκεκριμένης υπόθεσης. Αποτελεί ζήτημα κορυφαίας σημασίας και εφ΄όσον εγείρεται δια των δικογράφων πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα. Μάλιστα, το ζήτημα της παραγραφής δύναται να εξετασθεί και αυτεπαγγέλτως. Επιτυχής προβολή της ένστασης περί παραγραφής του εκάστοτε αγώγιμου δικαιώματος οδηγεί στην αναστολή της διαδικασίας (Φεσσάς κ.α. v. Κασάπη
(1994)1 Α.Α.Δ. 337, 340 και Χατζηστυλλής v. Papadema κ.α.
(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 551, 560-1).
(4)Στην προκείμενη υπόθεση ζήτημα παραγραφής των εναντίον του αγώγιμων δικαιωμάτων προβάλλεται από τον αιτητή δια της τροποποιημένης υπεράσπισής του, την οποίαν καταχώρισε στις 30.12.2015. Επιχειρείται δε η προδικαστική εκδίκασή του. Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδικάσει προδικαστικώς νομικό σημείο, το οποίο εγείρεται δια των εγγράφων προτάσεων (Δ.27 θ.θ. 1 και 2), είναι διακριτική και ασκείται εντός καθορισμένου, από τη νομολογία, πλαισίου. Διαταγή για προδικαστική εκδίκαση δυνατόν να εκδοθεί εφ' όσον:
(1)Η σχετική αίτηση καθορίζει το συγκεκριμένο αμιγώς νομικό σημείο.
(2)Η σχετική αίτηση υποβάλλεται εγκαίρως, όταν συμπληρώνονται τα δικόγραφα ή λίγο μετά από τη συμπλήρωση αυτών.
(3)Το αμιγώς νομικό σημείο άπτεται σοβαρού νομικού θέματος το οποίο, εάν αποφασισθεί υπέρ του αιτητή, θα κρίνει την τύχη όλης της υπόθεσης ή ενός ουσιώδους μέρους αυτής.
(4)Το αναγκαίο πραγματικό υπόβαθρο είτε είναι παραδεκτό είτε δεν αμφισβητείται. Εν πάση περιπτώσει, διαταγή για προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου εκδίδεται με φειδώ και σε περιπτώσεις απλές και καθαρές [Λανίτη Λτδ κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 Α.Α.Δ. 225, 229, Χ¨ Οικονόμου ν. Ελληνικής Τραπέζης Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 949, 956-7, Σιακόλας v. Federal Bank of Lebanon
(1998)1 A.Α.Δ 1338 και απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 151/2010 Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Nada Terzian και τώρα Παναγιώτου κ.α., ημερ. 07.03.2014). Αναδρομή στα γεγονότα της υπόθεσης, ως αυτά εκτίθενται πιο πάνω, αποκαλύπτει μία μακρά και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης. Υπενθυμίζεται πως η αίτηση κατεχωρίστηκε την 01.02.2017, δηλαδή δεκατρείς
(13)μήνες μετά από την καταχώριση της τροποποιημένης υπεράσπισης (κατεχωρίστηκε στις 30.12.2015), δια της οποίας προβάλλεται το ζήτημα για το οποίο τώρα επιδιώκεται η προδικαστική εκδίκαση, και δώδεκα
(12)μήνες μετά το κλείσιμο των δικογράφων (η απάντηση στην τροποποιημένη υπεράσπιση καταχωρίστηκε στις 03.02.2016). Υπενθυμίζεται, επίσης, πως η αίτηση κατεχωρίστηκε αφού η αγωγή έλαβε ήδη δύο
(2)δικασίμους για ακρόαση, τη δικάσιμο ημερ. 16.12.2016 και την δικάσιμο ημερ. 01.11.2017. Γι΄αυτήν την μεγάλη καθυστέρηση ουδεμία εξήγηση δίδεται από τον ενόρκως δηλούντα αιτητή. Κατ΄ακρίβειαν, ο ενόρκως δηλών αιτητής παρασιωπά το κρίσιμο αυτό ζήτημα. Όμως, αιτήσεις για τη προδικαστική εκδίκαση ορισμένου σημείου πρέπει να καταχωρίζονται εγκαίρως. Εν πάση περιπτώσει, ο διάδικος ο οποίος προβάλλει το ζήτημα για το οποίο επιθυμεί την προδικαστική εκδίκαση πρέπει να προβαίνει στο αναγκαίο διάβημα αμέσως μόλις κλείσουν τα δικόγραφα ή λίγο μετά (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, και την απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 168/2010 Ρέα Ανδρονίκου κ.α. v. Eπιτροπή του Σχεδίου Συντάξεως και Χορηγημάτων σε Υπαλλήλους της Α.Η.Κ. και Εξαρτωμένους τους, ημερ. 24.02.2016). Αυτή η σαφής και αυστηρή προϋπόθεση δεν τηρείται στην προκείμενη περίπτωση, με αποτέλεσμα το αίτημα για την προδικαστική εκδίκαση του ζητήματος της παραγραφής να οδηγείται σε αποτυχία.
(5)Στην προκείμενη περίπτωση ο αιτητής υποστηρίζει το αίτημά του για την προδικαστική εκδίκαση του ζητήματος της παραγραφής επικαλούμενος γεγονότα τα οποία, ως ισχυρίζεται, προκύπτουν από την ειδική οπισθογράφηση. Συναφώς αναφέρεται πως, πράγματι, τα γεγονότα «τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι, όπως υποδεικνύεται στην Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd and other
(1989)1 A.Α.Δ. (Ε) 729, εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση και αποκλειστική πηγή αναζήτησής τους είναι η έκθεση απαιτήσεως» (Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.α. v. Γενικού Εισαγγελέα κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 225, 229). Όμως, μελέτη της ειδικής οπισθογράφησης (το περιεχόμενο της οποίας συνοψίζεται πιο πάνω) δεν οδηγεί νομοτελειακώς στο συμπέρασμα πως όλα τα γεγονότα τα οποία οι καθ΄ων η αίτηση επικαλούνται, ως βάση της αγωγής τους, έλαβαν χώραν πριν ή κατά τις 28.07.2009 (ημερομηνία υπογραφής του πληρεξουσίου εγγράφου) καθώς και πριν ή κατά τις 31.07.2009 (ημερομηνία σύναψης της συμφωνίας δανείου), ως είναι η κεντρική θέση του αιτητή. Σημειώνεται πως στη γενική οπισθογράφηση περιέχονται ισχυρισμοί για την εκ μέρους των καθ΄ων η αίτηση ανάκληση του πληρεξουσίου εγγράφου και τον τερματισμό της συμφωνίας δανείου κατά τον Δεκέμβριο του έτους 2012. Αυτοί οι ισχυρισμοί ως προς τα γεγονότα αποχαρακτηρίζουν το υπό συζήτησιν ζήτημα της παραγραφής ως ζήτημα αμιγώς νομικό και το καθιστούν ζήτημα εξαρτώμενο και από πραγματικά γεγονότα. Για τα γεγονότα αυτά θα πρέπει να προσαχθεί και να αξιολογηθεί μαρτυρία. Αφ΄ης στιγμής στην ειδική οπισθογράφηση περιέχονται ισχυρισμοί για ανάκληση του πληρεξουσίου εγγράφου και για τερματισμό της συμφωνίας δανείου κατά τον Δεκέμβριο του έτους 2012, το υπό συζήτησιν ζήτημα της παραγραφής δεν είναι κατάλληλο για προδικαστική εκδίκαση (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, Σάββα v. Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2009)1 (Β) Α.Α.Δ. 1609, 1624-5 και Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Nada Terzian και τώρα Παναγιώτου (ανωτέρω)] Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και εάν ήθελε θεωρηθεί πως, στην προκείμενη περίπτωση το ζήτημα της παραγραφής είναι αμιγώς νομικό και πάλιν δεν θα προσφερόταν για προδικαστική εκδίκαση εφ΄οσον, υπό τις περιστάσεις, αυτό παρουσιάζεται περίπλοκο, η δε επίλυση του απαιτεί αυξημένη μελέτη. Απόδειξη τούτου αποτελεί η εκτενής επιχειρηματολογία της ευπαίδευτης συνηγόρου του αιτητή, ως αυτή παρουσιάζεται στην γραπτή αγόρευσή της, και η οποία αφορά όχι μόνον στις εδώ εφαρμοστέες διατάξεις περί παραγραφής αλλά και στην μέθοδο ερμηνείας τους. Συγκεκριμένα, δια της αγόρευσής της, η κα Ραφαήλ ασχολήθηκε με λεπτομέρεια με το ερώτημα της εφαρμοστέας, εν προκειμένω, διάταξης περί παραγραφής, εν όψει των σχετικών προνοιών του άρθρου 68 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου (Κεφ. 148, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια) καθώς και του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου (Ν.66(Ι)/2012, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια). Η κα Ραφαήλ ερμήνευσε τις πρόνοιες αυτές και εισηγήθηκε ποιά εφαρμόζεται εν προκειμένω, αποκλείοντας την άλλη. Όμως, όπως αναφέρεται στην απόφαση Bauer Spezialtienfbay GMBH κ.α. v. Divnogorsk Shipping Co Ltd
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1480, 1488, όπου αντικείμενο εξέτασης υπήρξε ο συναφής, με τη Δ.27, Καν. 89 των Θεσμών Ναυτοδικείου: «Ακόμα και καθαρά νομικά θέματα τα οποία δεν είναι απλά αλλά περίπλοκα και αμφιλεγόμενα δεν μπορεί να εκδικάζονται προκαταρκτικά κατ΄επίκληση του Κανόνα 89».
(6)Τα δικόγραφα, τα οποία έχουν σκοπό να καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης, πρέπει να καταγράφουν τις θέσεις των διαδίκων κατά τρόπον περιεκτικό και συνοπτικό. Αυτό συμβάλλει στην αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Για το λόγο αυτό η σύνταξη των δικογράφων διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες τους οποίους ενσωματώνει η Δ.19. Η Δ.19 θ.4 επιβάλλει όπως κάθε δικόγραφο περιέχει μια έκθεση, σε συνοπτική και λιτή μορφή, των ουσιαστικών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος βασίζει την απαίτηση ή την υπεράσπιση ή την ανταπαίτησή του, αναλόγως. Αυτό είναι το μόνο επιτρεπτό περιεχόμενο ενός δικογράφου. Ως ουσιαστικό γεγονός θεωρείται το απαραίτητο γεγονός, το γεγονός που είναι αναγκαίο για τη θεμελίωση της απαίτησης ή της υπεράσπισης ή της ανταπαίτησης, αναλόγως. Η μαρτυρία η οποία επιδιώκει να αποδείξει ένα τέτοιο γεγονός δεν πρέπει να δικογραφείται [Παγκύπρια Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1 Α.Α.Δ 685, 688 επ.]. Και ούτε πρέπει να δικογραφούνται ισχυρισμοί οι οποίοι είναι αχρείαστοι ή σκανδαλώδεις ή τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς ή να προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής. Η Δ.19 θ.26 προσφέρει θεραπεία σε τέτοιες περιπτώσεις. Το Δικαστήριο δύναται, μεταξύ άλλων, να διατάξει τη διαγραφή του αντικανονικού μέρους του δικογράφου («Order 19...v.26. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amend any matter in any indorsment or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action»). Η σχετική διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο. Η άσκηση της εξουσίας αυτής δικαιολογείται μόνον εφ΄ όσον το δικόγραφο (ή το μέρος αυτού) είναι αντικανονικό. Οι διατάξεις της Δ.19 ερμηνεύονται μάλλον φιλελεύθερα (Athina Leatherwoods Ltd v. Χαραλάμπους κ.ά.
(2000)1 (Β) ΑΑΔ 787, 805). H Δ.27 θ.3 προνοεί, μεταξύ άλλων, για τη διαγραφή κλητηρίου εντάλματος ή έκθεσης απαίτησης όταν αυτά δεν αποκαλύπτουν λογική αιτία αγωγής ή όταν αυτά είναι μηδαμινά ή ενοχλητικά (Οrder 27...r.3. The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just»). Πρόκειται, κατ΄ουσίαν, για μια συνοπτική διαδικασία απόρριψης δικογράφου χωρίς τη διεξαγωγή δίκης. Γι΄αυτόν ακριβώς το λόγο η σχετική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με ιδιαίτερη προσοχή και εξαιρετική φειδώ. Το αίτημα για διαγραφή κλητηρίου εντάλματος ή έκθεσης απαίτησης δυνάμει της Δ.27 θ.3 πρέπει να επιτυγχάνει μόνον όπου αναμφιβόλως τα δικόγραφα αυτά δεν περιέχουν αιτία αγωγής και είναι μηδαμινά ή ενοχλητικά και όπου αναμφιβόλως τα δικόγραφα αυτά δεν μπορούν να διασωθούν με τις νομότυπες και κατάλληλες τροποποιήσεις (In Re Pelamco Development Co Ltd
(1991)1 A.A.Δ. 246, Σιακόλας v. Federal Bank of Lebanon (S.A.L.)
(1998)1 A.A.Δ. 1336). Όσον αφορά στο αντικείμενο του Δικαστικού ελέγχου σε περιπτώσεις ως η προκειμένη, στην απόφαση Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού - Αμαθούντας κ.α. v. Δημοκρατία
(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 21, 26 υποδεικνύονται τα εξής: «Το στάδιο εξέτασης αιτήσεως διαγραφής δικογράφου ως μη αποκαλύποντος αγώγιμο δικαίωμα εναντίον κάποιου εναγομένου δεν προσφέρεται για την εξέταση από το Δικαστήριο της ισχύος της υπόθεσης του ενάγοντος. Εκείνο που εξετάζεται στα πλαίσια αίτησης διαγραφής δικογράφου είναι το κατά πόσο το δικόγραφο του οποίου ζητείται η διαγραφή είναι ανυπόστατο και μάλιστα αναντίλεκτα ανυπόστατο». Εξεταζομένη εντός του πιο πάνω νομοθετημένου και νομολογημένου πλαισίου και για τους σκοπούς της αίτησης, διαπιστώνεται πως η έκθεση απαίτησης δεν αποδίδει στον αιτητή αδικήματα αναντίλεκτα παραγεγραμμένα. Όπως προαναφέρεται, αφ΄ης στιγμής στην ειδική οπισθογράφηση περιέχονται ισχυρισμοί για ανάκληση του πληρεξουσίου εγγράφου και για τερματισμό της συμφωνίας δανείου κατά τον Δεκέμβριο του έτους 2012, το ζήτημα της παραγραφής δεν είναι ούτε αναντίλεκτο ούτε δεδομένο άνευ άλλου τινός. Συνεπώς, το αίτημα για διαγραφή της έκθεσης απαίτησης και/ή για απόρριψη και/ή για αναστολή της αγωγής, (σε όση έκταση αυτό αφορά στον αιτητή), το οποίο έχει ως βάση και συνδέεται με το επιχείρημα περί παραγραφής, είναι αβάσιμο. Σημειώνεται πως στο παρόν στάδιο δεν εξετάζεται η ισχύς της υπόθεσης των καθ΄ων η αίτηση. Στο παρόν στάδιο εξετάζεται μόνον η όψη του δικογράφου των καθ΄ων η αίτηση. Και στην όψη του ιδωμένο το δικόγραφο αυτό δεν είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Και ούτε είναι αναντίλεκτα μηδαμινό ή ενοχλητικό. Eπί τη βάσει των ανωτέρω, διαπιστώνεται πως οι σχετικοί λόγοι ένστασης επιτυγχάνουν. Η αίτηση ημερ. 01.02.2017 αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων αρ.1 και 2 - καθ΄ων η αίτηση και εναντίον του εναγομένου αρ.2-αιτητή. Τα έξοδα αυτά ορίζονται καταβλητέα μετά τη διεκπεραίωση της ακρόασης της αγωγής. (Υπ)............. Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο