← Κύπρος

ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΡΗΤΗΣ Α.Ε. ν. CHRIKAR TRADING COMPANY LIMITED, Αρ. Αγωγής: 4325/17, 8/2/2018

ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΡΗΤΗΣ Α.Ε. ν. CHRIKAR TRADING COMPANY LIMITED, Αρ. Αγωγής: 4325/17, 8/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A92 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Ευθυμίου - Ανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4325/17 Μεταξύ: ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΡΗΤΗΣ Α.Ε. από Παύλου Μελά 29, Περιστέρι, Αθήνα 12131, Ελλάδα Εναγόντων και CHRIKAR TRADING COMPANY LIMITED (HE 24499) από Κιλκίς 18, Λατσιά 2234 Λευκωσία Εναγομένων Ημερομηνία: 8 Φεβρουαρίου 2018 Για Αιτητές/Ενάγοντες: κος Αναστάσιος Μυλωνάς Για Καθ'ων η Αίτηση/Εναγομένους: κος Αδωνις Πετρίδης Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αίτηση ημερομηνίας 24/11/17 για Ενδιάμεσα Απαγορευτικά Διατάγματα Η Αίτηση και η Ένορκη Δήλωση που την Συνοδεύει Στις 21.11.2017 καταχωρήθηκε στην ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ειδική οπισθογράφηση απαιτήσεως με την οποία αξιώνονται από τους Ενάγοντες/Αιτητές (στο εξής «οι Αιτητές») €10.831,28 δυνάμει λογαριασμού και ως αξία προϊόντων που αγοράστηκαν από τους Ενάγοντες και παραδόθηκαν στους Εναγόμενους, πλέον τόκο και δικηγορικά έξοδα. Ταυτόχρονα, κατόπιν καταχώρησης μονομερούς (ex-parte) Αίτησης, πέτυχαν την έκδοση διατάγματος με το οποίο οι Εναγόμενοι εμποδίζονται να πωλήσουν και/ή να υποθηκεύσουν και/ή να μεταβιβάσουν και/ή να διαθέσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπον να αποξενώσουν και/ή να επιβαρύνουν τα ακόλουθα ακίνητα, μέχρι της τελικής εκδικάσεως της παρούσης αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου:

  1. Ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/8671, στην Αλάμπρα, όλο το μερίδιο.
  2. Ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/18362, στο Πύργο Λεμεσού, μερίδιο 1/
  4. Ακίνητο με αρ. εγγραφής 6/1516, στα Λατσιά, ½ μερίδιο. Οι Εναγόμενοι-Καθ'ων η Αίτηση (στο εξής "οι Καθ'ών η Αίτηση") εμφανίστηκαν στη διαδικασία αμφισβητώντας την ορθότητα της έκδοσης του ως άνω διατάγματος το οποίο μετά από διαβούλευση ακυρώθηκε. Μετά την ακύρωση του Διατάγματος προς Ακρόαση παρέμειναν τα Αιτητικά της Αίτησης Β και Γ τα οποία κατεστηκαν δια κλήσεως με τα οποία οι Αιτητές ζητούν: Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει και/ή να απαγορεύει στους Καθ' ων η αίτηση από του να αποσύρουν και/ή εμβάζουν και/ή πληρώνουν και/ή καθ οιονδήποτε τρόπο διαθέτουν οποιοδήποτε χρηματικό ποσό, από τα ποσά που ευρίσκονται κατατεθειμένα σε τραπεζικούς λογαριασμούς που διαχειρίζονται και/ή κατέχουν επ' ονόματι τους σε οποιαδήποτε Τράπεζα στην Κύπρο και/ή συγκεκριμένα στους τραπεζικούς λογαριασμούς που διαχειρίζονται και/ή κατέχονται από τους Καθ' ων η αίτηση στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ υπ' αριθμό 357013022556, ούτως ώστε τα καθ' οιονδήποτε χρόνο κατατεθειμένα στους εν Κύπρο τραπεζικούς λογαριασμούς ποσά, να μην είναι λιγότερα από €15.000.00 ή ισόποσου σε οποιοδήποτε άλλο νόμισμα, εξαιρουμένης πληρωμής οποιουδήποτε ποσού χρημάτων που αφορά τη μισθοδοσία και/ή τις απολαβές των υπαλλήλων των Εναγομένων και/ή τα έξοδα νομικής εκπροσώπησης των Εναγομένων μέχρι τελικής ακρόασης της παρούσας αγωγής. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει και/ή να εμποδίζει τους Καθ' ων η αίτηση και/ή τους διευθυντές και/ή αξιωματούχους και/ή αντιπροσώπους και/ή εντολοδόχους και/ή υπαλλήλους αυτών από του να διαθέσουν και/ή να πωλήσουν και/ή να μεταβιβάσουν σε οιονδήποτε τρίτο πρόσωπο τα μηχανοκίνητα οχήματα με αρ. εγγραφής: ΜΒΧ740, ΜΜΡ
  5. KRY792, ΜΕΚ114, ΜΒΧ463, LBE217 και ΚΝΜ
  6. Η νομική βάση της Αίτησης εδράζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/1960, άρθρα 29,31 και 32, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 θ.1-9 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων που υποστηρίζει την Αίτηση, τίθεται με την ένορκη δήλωση της Δέσποινας Χριστοδούλου, ημερομηνίας 24/11/17 η οποία και συνοδεύει την Αίτηση. Η ως άνω ομνύουσα, δικηγόρος και υπάλληλος στο δικηγορικό οίκο που εκπροσωπεί τους Αιτητές στην παρούσα αγωγή, αναφέρει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην Ένορκη Δήλωση εκ μέρους των Αιτητών καθ'οτι οι αξιωματούχοι είναι μόνιμοι κάτοικοι Ελλάδας και ήταν πολύ δύσκολο για τους ιδίους να προβούν στην Ένορκη Δήλωση. Η ομνύουσα αναφέρει ότι οι Αιτητές είναι εταιρεία με εγγεγραμμένη έδρα στην Αθήνα, όπου ασχολείται μεταξύ άλλων με την τυποποίηση, συσκευασία, εμπόριο και εξαγωγή μελιού. Με τους Καθ'ών η Αίτηση ,εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νόμιμα εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία, οι Αιτητές είχαν εμπορικές σχέσεις και κατά τον επίδικο χρόνο προμηθευόταν ποσότητες διαφόρων τροφίμων. Για την μεταξύ τους συνεργασία οι Αιτητές διατηρούσαν χρεοπιστωτικό λογαριασμό, για τον οποίο οι Καθ'ών η Αίτηση ενημερώνονταν και ουδέποτε προέβαλαν Ένσταση στις χρεώσεις ή πιστώσεις που γίνονταν. Στις 14/11/2017 ο χρεοπιστωτικός λογαριασμός των Καθ'ών η Αίτηση έκλεισε και παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο €10.831.28, το οποίο όταν κοινοποιήθηκε στην Εναγομένη δεν έφερε οιανδήποτε ένσταση. Η ομνύουσα αναφέρει ότι παρά τις οχλήσεις των Αιτητών προς τους Καθ'ών η Αίτηση όπως εξοφλήσουν τον ρηθέν λογαριασμό, οι Καθ'ών η Αίτηση αρνήθηκαν ρητά να τον εξοφλήσουν μέχρι και σήμερα ενώ παράλληλα αναφέρει ότι σε πρόσφατη τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ των διαδίκων οι Καθ'ών η Αίτηση πληροφόρησαν τους Αιτητές ότι δεν προτίθενται να πληρώσουν την οφειλή τους. Προχωρεί να αναφέρει ότι ο λόγος που καθιστά αναγκαία την έκδοση των διαταγμάτων είναι ο ακόλουθος τον οποίον αναφέρω αυτολεξεί (παράγραφος 10 της Ένορκης Δήλωσης): «Είναι σημαντικό να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα καθώς όπως έχουν πληροφορηθεί η Αιτητές μόλις προχθές από τον τύπο, οι Καθ'ων η αίτηση έχουν πρόσφατα εξαγοραστεί από κάποια εκ των θυγατρικών εταιρειών του Ομίλου Νίκου Σιακόλα και συγκεκριμένα από την εταιρεία Argosy Trading Company Ltd. Στα πλαίσια της πιο πάνω εξαγοράς όπως έχουν πληροφορηθεί οι Αιτητές, τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ'ων η αίτηση θα μεταβιβαστούν στην εταιρεία που έχει εξαγοράσει τους Καθ'ων η αίτηση, με αποτέλεσμα σε περίπτωση έκδοσης απόφασης υπέρ των Αιτητών, οι Αιτητές να αδυνατούν να την εκτελέσουν και να εισπράξουν το επιδικασθέν ποσό.» Επισυνάπτει ως Τεκμήριο «2» την εν λόγω δημοσίευση στην Εφημερίδα ημερ.21/11/2017 για την αναφερόμενη εξαγορά των Καθ'ών η Αίτηση. Μετά την εν λόγω δημοσίευση η Ενάγουσα προέβηκε σε έρευνα σε σχέση με την περιουσία της όταν και ανακάλυψε ότι στο όνομα της Εναγομένης βρίσκονται εγγεγραμμένα τα ακίνητα που εμφαίνονται το αιτητικό της Αίτησης αλλά και κινητής περιουσία και συγκεκριμένα χρήματα και αυτοκίνητα. Αναφέρει στην κατακλείδα της ότι είναι εξαιρετικά επείγον όπως το Δικαστήριο επιληφθεί της αιτήσεως των Αιτητων μονομερώς για αποφυγή περαιτέρω καθυστέρησης και περαιτέρω προστασίας και ασφάλειας τους, καθώς οι Καθ'ων η Αίτηση τυχόν να προσπαθήσουν να αποξενώσουν χρηματικά ποσά ή κινητή και ακίνητη περιουσία με σκοπό να αποφύγει την πληρωμή του οφειλόμενου στους Αιτητές πριν την απορρόφηση από την εταιρεία Argosy Trading Company LTD και την αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων τους. Η Ένσταση και η Ένορκη Δήλωση που την Συνοδεύει Το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα επιδόθηκε στους Καθ'ών η Αίτηση οι οποίοι αντέδρασαν με την καταχώρηση Ειδοποίησης περί Προθέσεως Ένστασης ( στο εξής «η Ένσταση»). Ως αναφέρω ανωτέρω το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα ακυρώθηκε μετά από διαβούλευση των διαδίκων και παρέμειναν προς Ακρόαση τα Αιτητικά Β και Γ της Αίτησης. Οι δικηγόροι των Εναγομένων, αν και τους δόθηκε χρόνος προς τούτο, δεν καταχώρησαν συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Η Ένσταση βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν. 14/60, ως έχει τροποποιηθεί), άρθρα 21, 29, 31, 32 και 42, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ. 6, ως έχει τροποποιηθεί), άρθρα 4, 5, 7 και 9, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Διάταξη 39, Θεσμοί 1 και 2, Διάταξη 48, Θεσμοί 1 έως και 4, 8 και 9, Διάταξη 64, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, των Αγγλικών Δικαστηρίων, στις Αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις γενικές εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης προβάλλονται στο σώμα της. Ειδικότερα, προτάσσεται πως: (α) Οι Αιτητές δεν έχουν παρουσιάσει στο Δικαστήριο τα αληθή περιστατικά και γεγονότα της υπόθεσης, ως ίσχυαν την 24/11/2017, ημερομηνία καταχώρησης της Μονομερούς Αιτήσεως τους και/ή σε όλους τους ουσιώδεις για την υπόθεση χρόνους και δεν έχουν προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Ουσιώδης μαρτυρία, έγγραφα, αλλά και γεγονότα, έχουν αποκρυβεί από το Δικαστήριο, τα οποία, εάν ήταν εις γνώση του Δικαστηρίου, δεν θα εξέδιδε, μονομερώς, το Απαγορευτικό Διάταγμα. (β) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που επιβάλει ο νόμος και η νομολογία, ως προς την έκδοση Προσωρινών Απαγορευτικών Διαταγμάτων και/ή δεν πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις, με αποτέλεσμα η Αίτηση να παραμένει μετέωρη και να υπόκειται σε απόρριψη, συμπαρασύροντας, ταυτόχρονα, το Διάταγμα σε ακύρωση. Συγκεκριμένα, αλλά όχι περιοριστικά: I. Κατά το χρόνο καταχώρησης της Αίτησης, δεν υπήρχε οποιοδήποτε επείγον ζήτημα προς εκδίκαση από το Δικαστήριο, αφού οι Ενάγοντες - Αιτητές γνώριζαν, τουλάχιστο, από τις 21/8/2017, περί της Συμφωνίας των Εναγομένων με την εταιρεία Argosy Trading Company Ltd. II. (α) Κατά το χρόνο καταχώρησης και προώθησης της Μονομερούς Αίτησης, οι Αιτητές, φαίνεται, ότι εκ προθέσεως έχουν αποκρύψει μαρτυρικό υλικό και συγκεκριμένα σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα του κ. Χρίστου Κιούπη, Γενικού Διευθυντή των Εναγόντων, εκ του οποίου προκύπτει, ότι οι Ενάγοντες γνώριζαν για τη συνεργασία της Εναγομένης με την Εταιρεία CTC του ομίλου Σιακόλα. (β) Σχετικά, επίσης, πιστωτικά τιμολόγια, εκδοθέντα από τους Ενάγοντες προς τους Εναγομένους, με ημ. 1/9/2017, θέτουν εν αμφίβολο την απαίτηση των Εναγόντων και επιβεβαιώνουν τη γνώση τους περί της συνεργασίας των Εναγομένων με τον όμιλο Σιακόλα. (γ) Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, αφού η οποιαδήποτε διαφορά των διαδίκων αποτιμάται σε χρήμα και συνεπακόλουθα η διατήρηση του εκδοθέντος Απαγορευτικού Διατάγματος εναντίον των Εναγομένων καθίσταται αχρείαστη και καταπιεστική. III. Οι Ενάγοντες είχαν πληροφόρηση και γνώριζαν όλες τις παραμέτρους της Συμφωνίας των Εναγομένων με την Εταιρεία Argosy Trading Company Ltd, από τον Αύγουστο 2017 και ουδέν έπραξαν. Συνεπώς, η παρέλευση τριών και πλέον μηνών στην καταχώρηση και προώθηση από τους Ενάγοντες της Μονομερούς Αιτήσεως, συνιστά κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών και αναιρεί το χαρακτήρα του κατ' επείγοντος από την δικαστική διαδικασία. (γ) (I) Οι Ενάγοντες - Αιτητές, σκόπιμα έχουν παρερμηνεύσει ενώπιον του Δικαστηρίου το Τεκμήριο «2», δημοσίευση στην εφημερίδα, ημ. 21/11/2017, παρουσιάζοντας την ως νεοφανή για τους ίδιους είδηση, ενώ οι ίδιοι γνώριζαν περί της συγκεκριμένης στο δημοσίευμα Συμφωνίας, τουλάχιστον από τον Αύγουστο του
  7. (II) Περαιτέρω, οι Ενάγοντες έχουν παρερμηνεύσει στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση τα όσα εκτίθενται στο Τεκμήριο «2», ισχυριζόμενοι, ότι, μετά την ολοκλήρωση της Συμφωνίας - εξαγοράς, τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η Αίτηση θα μεταβιβαστούν στην εταιρεία που θα τους εξαγοράσει, ενώ, κάτι τέτοιο, ούτε ισχύει, αλλά ούτε αναφέρεται στο Τεκμήριο «2», στο οποίο η αναφορά είναι ξεκάθαρη, ήτοι «Ανακοίνωση για την απόκτηση των εργασιών της Chrikar Trading Co. Ltd από την Argosy Trading Company Ltd». Συνεπακόλουθα, από την αναφερομένη Συμφωνία, όχι μόνο δεν θα βρεθούν σε δυσμενή θέση οι Πιστωτές της Εναγομένης, αλλά σε πολύ καλύτερη. (δ) Διά του εκδοθέντος Διατάγματος έχουν δεσμευτεί ακίνητα τεράστιας αξίας και/ή πέριξ των € 1.800.000,00, για απαίτηση πολύ μικρότερης αξίας. (ε) Δεν είναι ούτε δίκαιο, ούτε εύλογο, αλλά ούτε και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να παραμείνουν σε ισχύ τα μονομερώς εκδοθέντα Διατάγματα. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Ένσταση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση Γιώργου Κάρουλλα, Διευθυντή των Καθ'ών η Αίτηση. Σύμφωνα με τον ομνύοντα, ότι το Δικαστήριο έχει παραπλανηθεί από την ομνύουσα στην Ε/Δ που συνοδεύει την Αίτηση, αφού ως ισχυρίζεται έχουν αποκρυφτεί γεγονότα τα οποία εάν ήταν γνωστά το Δικαστήριο, δε θα εξέδιδε, ποτέ, το Απαγορευτικό Διάταγμα που εξέδωσε. Ο ομνύων εξηγεί ότι υπήρχε επαγγελματική συνεργασία μεταξύ των διαδίκων, η οποία τερματίστηκε από τους ίδιους τους Αιτητές με επιστολή ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του κ. Χρίστου Κιούπη, προς τον ίδιο . Ο εν λόγω τερματισμός της συνεργασίας μεταξύ των διάδικων έγινε μετά που οι Αιτητες πληροφορήθηκαν , περί τα μέσα Αυγούστου, 2017, ότι οι Καθ'ών η Αίτηση θα σύναπταν συμφωνία με τον όμιλο εταιρειών Σιακόλα. Το υπό αναφορά ηλεκτρονικό ταχυδρομείο επισυνάπτεται, ως Τεκμήριο στην Ένορκη Δήλωση του ομνύοντα με την επισήμανση από τον ίδιο, ότι από το έγγραφο αυτό αποδεικνύεται η γνώση των Αιτητών περί της συμφωνίας των Καθ'ων η Αίτηση με τον όμιλο Σιακόλα από τον Αύγουστο του
  8. Σε σχέση με την απαίτηση των Αιτητών αναφέρει ότι στα πλαίσια της συνεργασίας των διαδίκων , υπήρξαν λανθασμένες και/ή διπλές χρεώσεις. Εξηγεί ότι με τη λήξη της συνεργασίας των διαδίκων την 1/9/2017, οι Αιτητές εξέδωσαν και απέστειλαν 2 πιστωτικά τιμολόγια, τα οποία αθροίζονται στο συνολικό ποσόν των € 45.406,18, τα οποία και καταθέτει ως Τεκμήριο 2, εξηγώντας ότι όλα τα προϊόντα που αναφέρονται στους επισυνημμένους πίνακες είναι προϊόντα που με οδηγίες των Αιτητών παραδόθηκαν από τους Καθ'ών η Αίτηση στην εταιρεία MITSIOS TRADING LTD, η οποία ανέλαβε την διανομή των προϊόντων τους. Σε σχέση με τα ακίνητα που είχαν δεσμευτεί με το προσωρινό διάταγμα, ο ομνύων αναφέρει ότι η αξία των ακινήτων αυτών ανέρχεται σε € 1.800.000,00 θέτοντας ευθέως ότι έχει δεσμευτεί δυσανάλογα μεγάλης αξίας περιουσία για εξασφάλιση της κατ' ισχυρισμό απαίτησης της Ενάγουσας, ποσού € 10.831,28, ενώ παράλληλα στις παραγράφους 10 και 11 της Ένορκης Δήλωσης αποδέχεται ότι οι Καθ'ων η Αίτηση κατέχουν τραπεζικούς λογαριασμούς, όντας φερέγγυα εταιρεία αλλά και ότι είναι οι κάτοχοι των αναφερόμενων στην Αίτηση μηχανοκίνητων οχημάτων. Σε ότι αφορά την δημοσίευση στην εφημερίδα , Τεκμήριο 2 στην Αίτηση, ο ομνύων αναφέρει τα εξής αυτολεξεί: « (α) Το Τεκμήριο «2» - Δημοσίευση, σε καμία περίπτωση δεν αναφέρει, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση, μετά την εξαγορά, θα παύσουν να λειτουργούν και/ή να υπάρχουν ως εταιρεία. Αντίθετα, με την ολοκλήρωση της συμφωνίας με τον όμιλο Σιακόλα, θα μεγαλώσει ο κύκλος εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση και οι πιστωτές τους θα ευρίσκονται σε καλύτερη θέση από ότι είναι σήμερα.(β) Η Ομνύουσα δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο τα αληθή περιστατικά. Ισχυρίστηκε, ότι οι Αιτητές, μόλις προχθές πληροφορήθηκαν από τον τύπο περί της εξαγοράς των Καθ' ων η Αίτηση από θυγατρική εταιρεία του ομίλου Νίκου Σιακόλα..» Ο ομνύων αναφέρει ότι οι Καθ'ών η Αίτηση δεν αποδέχονται την ορθότητα του Τεκμηρίου Α, της ενόρκου δηλώσεως της Δέσποινας Χριστοδούλου, το οποίο θεωρούν λανθασμένο, ως προς το αναφερόμενο χρεωστικό υπόλοιπο και ζητά την απόρριψη της Αίτησης . Ακρόαση της Αίτησης Οι συνήγοροι των δύο πλευρών κατά την ακροαματική διαδικασία, δεν υπέβαλαν αιτήματα για την αντεξέταση των πρόσωπων που οι ένορκες δηλώσεις τους συνόδευσαν και υποστήριξαν την Αίτηση και Ένσταση αντίστοιχα, περιοριζόμενοι έτσι με τις αγορεύσεις τους στην ανάπτυξη των θέσεων και των επιχειρημάτων τους για τα ζητήματα τα οποία εθίγησαν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Αμφότερες αγορεύσεις θέτουν θέματα που άπτονται του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος με την πλευρά των Καθ'ων η Αίτηση να εστιάζεται στον δικαιοδοτικό όρο του κατεπείγοντος αλλά την απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, και την πλευρά των Αιτητών να εστιάζεται στο κίνδυνο μεταβίβασης των δραστηριοτήτων των Καθ'ων η Αίτηση, κάτι που θεωρούν ότι γέρνει το ισοζύγιο της ευχέρειας υπέρ τους. Νοείται ότι σε ότι αφορά το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα το Δικαστήριο δεν πρόκειται να προχωρήσει σε οποιαδήποτε εξέταση ή ανάλυση αφού αυτό έχει ακυρωθεί. Νοείται περαιτέρω ότι θα εξετάσω τις θέσεις και τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς στο βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες της υπόθεσης έχοντας πάντα κατά νου ότι «Δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται» (Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Ως γνωστό, η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος συνιστά θεραπεία του Δικαίου της Επιείκειας. Στο Σύγγραμμα «Διατάγματα» των κ.κ. Γιώργου Ερωτοκρίτου και Πέτρου Αρτέμη, Έκδοση 2016, αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελ. 58 κάτω από τον τίτλο «Η Διακριτική Εξουσία του Δικαστηρίου στην Έκδοση Διαταγμάτων»: «Όπως έχει επεξηγηθεί οι θεραπείες του κοινού δικαίου διεκδικούνται δικαιωματικά. Έτσι αν ο ενάγων αποδείξει την υπόθεση του, για παράδειγμα για παράβαση σύμβασης ή για ζημιά από τροχαίο ατύχημα, δικαιούται στη θεραπεία των αποζημιώσεων. Το ίδιο όμως δεν ισχύει στην περίπτωση που διεκδικείται θεραπεία του δικαίου της επιείκειας, όπως είναι η χορήγηση απαγορευτικού διατάγματος. Σε τέτοια περίπτωση, νοουμένου ότι ο ενάγων αποδείξει ότι έχει αγώγιμο δικαίωμα, το δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική ευχέρεια κατά πόσο θα χορηγήσει την αιτούμενη θεραπεία ως επιπρόσθετη θεραπεία των αποζημιώσεων ή κατά πόσο θα περιοριστεί στη χορήγηση μόνο της θεραπείας των αποζημιώσεων. Όπως σημειώνει ο Λόρδος Blackburn στην υπόθεση Doherty v. Allman η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου:- «.... is not one to be exercised according to the fancy of whoever is to exercise this jurisdiction of equity, but is a discretion to be exercised according to the rules which have been established by a long series of decisions ....» Αυτή η πλατιά διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου όπως έχει διαμορφωθεί στο αγγλικό δίκαιο μέσα από τους αιώνες έχει κωδικοποιηθεί στο κυπριακό δίκαιο, με τις πρόνοιες του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 το οποίο προβλέπει ότι έκαστον δικαστήριο «δύναται» να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες το δικαστήριο «κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον». Τι είναι δίκαιο ή πρόσφορο εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, με αποτέλεσμα η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου να αποκτά ιδιαίτερη και καθοριστική σημασία. Το δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, καθοδηγείται από συγκεκριμένες γενικές αρχές που καθιερώθηκαν από το δίκαιο της επιείκειας, το νόμο, όσο και τη νομολογία. Για παράδειγμα, το δικαστήριο αποφεύγει να εκδώσει απαγορευτικό διάταγμα όπου η προξενηθείσα ή απειλούμενη βλάβη είναι μικρή ή μη σοβαρή, όπου υπάρχει άλλη ικανοποιητική θεραπεία, π.χ. η θεραπεία των αποζημιώσεων ή όπου η όλη συμπεριφορά του αιτητή κρίνεται ως άδικη. Οι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου δεν είναι δυνατό να τεθούν εξαντλητικά. Το δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να εξηγεί τους λόγους για τους οποίους η διακριτική του ευχέρεια ασκήθηκε με το συγκεκριμένο τρόπο. Το πρωτόδικο δικαστήριο, ασκώντας την εξουσία που του παρέχει ο νόμος, αποφασίζει υπέρ ή εναντίον της χορήγησης της θεραπείας. Νοουμένου ότι η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου ασκήθηκε σύμφωνα με το νόμο, το ανώτατο δικαστήριο δεν θα παρέμβει έστω και αν το ίδιο ενδεχομένως να ασκούσε διαφορετικά τη διακριτική του ευχέρεια. Το Ανώτατο Δικαστήριο θα παρέμβει μόvo αν κρίνει ότι το πρωτόδικο δικαστήριο άσκησε λανθασμένα τη διακριτική του ευχέρεια όπως, για παράδειγμα, όπου καθοδηγήθηκε λανθασμένα στο νόμο ή παρερμήνευσε τα γεγονότα, ή έλαβε υπόψη γεγονότα που δεν έπρεπε ή παρέλειψε να λάβει υπόψη ουσιώδη γεγονότα.» Και τα ακόλουθα στη σελίδα 101: Η σπουδαιότητα των προσωρινών διαταγμάτων είναι μεγάλη. Έχουν χαρακτηριστεί ως ένα από τα κύρια όπλα που διαθέτει το οπλοστάσιο του δικαίου της επιείκειας για να καταστείλει συμπεριφορές που δεν συνάδουν με τις αρχές της. Ο Λόρδος Denning στην υπόθεση Fellowes & Son v. Fisher υπέδειξε ότι σχεδόν 99 από τις 100 υποθέσεις, στις οποίες εκδίδεται προσωρινό διάταγμα, δεν προχωρούν σε τελική δίκη ακριβώς λόγω των καταλυτικών επιπτώσεων της έκδοσης προσωρινού διατάγματος.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Πριν προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων που τίθενται στο νόμο και την νομολογία θα σχολιάσω κάποιους από τους λόγους Ένστασης των Καθ'ων η Αίτηση. Λόγος Ένστασης ότι οι Αιτητες «δεν απέδειξαν το στοιχείο του κατεπείγοντος» Ο πρώτος πυλώνας της Ένστασης και αγόρευσης των Καθ'ων η Αίτηση στηρίζεται στο θέμα της απόδειξης του κατεπείγοντος. Ως έχω αναφέρει ανωτέρω το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα ακυρώθηκε και ως εκ τούτου ο λόγος Ένστασης ουδεμία βαρύτητα έχει. Το Δικαστήριο δεν έχει εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα με Μονομερή Αίτηση σε σχέση με τα Αιτητικά Β και Γ της Αίτησης. Τα υπό εξέταση Αιτητικά, με οδηγίες του Δικαστηρίου έχουν γνωστοποιηθεί στους Καθ'ων η Αίτηση, οι οποίοι είχαν το δικαίωμα να προβάλουν τις θέσεις τους σε σχέση με τις προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων, ανεξαρτήτως εάν επέλεξαν να μην το πράξουν και εστιάστηκαν μόνο στο μονομερώς εκδοθέν διάταγμα. Λόγος Ένστασης ότι οι Αιτητές δεν απεκάλυψαν όλα τα ουσιώδη γεγονότα Ως ελέχθη ανωτέρω, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες όπως η Μονομερής Αίτηση σε σχέση με τα Αιτητικά Β και Γ επιδοθεί στους Καθ'ών η Αίτηση, όπως και έγινε, με αποτέλεσμα αυτή να παύσει να είναι Μονομερής. Παρόμοιο θέμα εξετάστηκε στην υπόθεση Μιχαήλ (Αρ. 3)
(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 1943, η οποία αφορούσε σε Αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari. Κρίθηκε στην εν λόγω υπόθεση ότι η υποχρέωση ενός Αιτητή για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων υφίσταται μόνο στην περίπτωση Μονομερούς Αίτησης. Το ίδιο λέχθηκε και στην υπόθεση Rybolovlev κ.ά v. Rybolovleva
(2010)1(A) Α.Α.Δ. 82, όπου στη σελίδα 95 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το Δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας.» Και ο πιο πάνω λόγος Ένστασης είναι αβάσιμος. Προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60επί του οποίου βασίζεται η Αίτηση, παρέχει στα Δικαστήρια ευρύτατες εξουσίες για έκδοση οποιωνδήποτε διαταγμάτων, όταν κάτι τέτοιο κρίνεται δίκαιο ή πρόσφορο χωρίς να τίθεται οιοσδήποτε περιορισμός, (βλ. Α.Β.P. Holdings Ltd ν. Α. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694). Τα ίδια επαναλήφθηκαν και στη μεταγενέστερη υπόθεση Seamark Consult. Services Ltd κ.ά ν. Joseph P. Lasala κ.ά
(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 162, στην οποία, για άλλη μια φορά λέχθηκε πως το άρθρο 32 παρέχει ευρύτατες εξουσίες στα Δικαστήρια, που ασκούν πολιτική δικαιοδοσία, να εκδίδουν παρεμπίπτοντα διατάγματα. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στη σελίδα 177 της απόφασης: «Η απαίτηση των σύγχρονων ρυθμών ζωής οδήγησαν τα Δικαστήρια στη σκέψη πως θα έπρεπε να αναδιαπλάσουν το πλαίσιο της εξουσίας τους για να παρέχεται σ΄ αυτά η δυνατότητα τέτοιου χειρισμού των προσωρινών διαταγμάτων, ώστε αυτά να καθίστανται αποτελεσματικά μέχρι τη λήξη της διαφοράς». Στην δε υπόθεση Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd.,
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1237, όπου στη σελίδα 1244 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Προτού ασχοληθούμε με τους λόγους έφεσης, σημειώνουμε ότι δεν υπάρχουν αυστηρά οριοθετημένα πλαίσια, μέσα στα οποία ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί. Ακολουθεί ότι το Εφετείο δεν επεμβαίνει, παρά μόνο εάν διαπιστώσει ότι η διακριτική αυτή ευχέρεια ασκήθηκε έξω από κάθε πλαίσιο αρχών, που η νομολογία αναγνωρίζει. Τα όσα αναφέρονται στις αποφάσεις, στις οποίες οι συνήγοροι μας παρέπεμψαν, δεν μπορεί παρά να ιδωθούν μέσα στο σύνολο των δικών τους γεγονότων και περιστατικών.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Οι αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσα διατάγματα βάση του άρθρου 32 του Ν.14/60 είναι πολύ καλά γνωστές και έχουν αποκρυσταλλωθεί σε πληθώρα αποφάσεων του Εφετείου. (Βλέπε Acropol Shipping Co Ltd and other v. Rossis
(1975)1 CLR 38, Odysseos v. Pieris Estates κ.α.
(1982)1 CLR557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263). Τρεις είναι οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος με βάση την πιο πάνω νομολογία: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ότι επιβάλλει οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (β) Πιθανότητα ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον Αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα αλλά πάντως κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω, μετά την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του εξουσία θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το διάταγμα. Είναι καλά γνωστό ότι στο στάδιο της ακρόασης Αίτησης όπως η υπό συζήτηση, θα πρέπει να αποφεύγεται η ενασχόληση με αντικρουόμενους ισχυρισμούς των διαδίκων, η αξιολόγηση της μαρτυρίας και η επακόλουθη κατάληξη σε συμπεράσματα. Οι νομολογημένα καθιερωμένες προϋποθέσεις έκδοσης του ενδιάμεσου διατάγματος, θα πρέπει να εκπηγάζουν από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση και τα στοιχεία που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της συγκεκριμένης διαδικασίας. Η έρευνα του Δικαστηρίου θα πρέπει να σταματά στο σημείο όπου επιτρέπει τη διαπίστωση της ύπαρξης ή ανυπαρξίας κάποιας προοπτικής επιτυχίας. (Βλέπε Jonitexo Ltd v. Adidas ανωτέρω). Το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε αξιολόγηση αντικρουόμενων ισχυρισμών ούτε προβαίνει σε αξιολόγηση της τεθείσας ενώπιον του μαρτυρίας και κατάληξη σε τελικά συμπεράσματα για τα ουσιαστικά ζητήματα της εκάστοτε υπό συζήτηση υπόθεσης. Η πλήρης εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης και η κατάληξη σε συμπεράσματα, εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Πρώτη και Δεύτερη Προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν.14/60 Όπως έχει επανειλημμένα τονιστεί, η διαπίστωση ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, δεν πρέπει να συνδέεται με την ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας. Στην Απόφαση ημερ. 23.3.17 Κωνσταντίνος Λόρδος κ.ά ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η προϋπόθεση αυτή σημαίνει να αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τη δύναμη των δικογράφων (Odysseos v. Pieris Estates Ltd (ανωτέρω)).» Στην πρόσφατη Απόφαση ημερ. 26.9.17 Αθανάσιος Κυριάκου κ.ά ν. Πραξούλας Αντωνιάδου Κυριάκου, Πολ. Έφεση Αρ. Ε301/2016, τα ακόλουθα: «Όλα αυτά, όμως, δεν έχουν σχέση με την έννοια του «σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση», που υποδηλώνει συζητήσιμη υπόθεση με βάση τη δύναμη των δικογράφων (Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 CLR 557). Όπως εξηγείται στο σύγγραμμα Διατάγματα, Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, πρώτη έκδοση, σελ. 55: «Με την αναφορά αυτή στην ουσία εισάγεται η γενική προϋπόθεση ότι το δικαίωμα το οποίο επικαλείται ο ενάγων θα πρέπει να είναι αναγνωρισμένο είτε από το νόμο (legal right) είτε από το δίκαιο της επιείκειας (equitable right) . Γι΄αυτό και το Δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιώνεται ότι υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα αναγνωρισμένο από το νόμο και τις αρχές της επιείκειας, προτού παραχωρήσει τη θεραπεία απαγορευτικού διατάγματος.» Το Δικαστήριο ουδόλως εξέτασε, υπό την ορθή αυτή έννοια, την πρώτη προϋπόθεση και όσα κατέγραψε ως σχετικά είναι, ως άνω, άσχετα. Είχε δε ιδιαίτερη σημασία η εξέταση της πρώτης προϋπόθεσης σε μια αγωγή που παρουσιάζεται και εν μέρει ως παράγωγη (derivative) ή αντιπροσωπευτική, εφόσον ζητείται και δήλωση υπέρ της Εταιρείας ότι έχει δικαίωμα επίσχεσης των μετοχών Κουμούσιη. Ούτε, παρεμπιπτόντως, φαίνεται να τέθηκε ζήτημα για το αναγκαίο του Κουμούσιη ως διάδικου. Περιπλέον, δεν απασχόλησε το γεγονός ότι αξιώνονται αποζημιώσεις λόγω παράβασης υπό του εφεσείοντα 1 «του καθήκοντος εμπιστοσύνης που υπείχε έναντι της εφεσίβλητης ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας», τη στιγμή που όπως και πρόσφατα έχει υποδειχθεί, το καθήκον εμπιστοσύνης των συμβούλων υφίσταται έναντι της εταιρείας και όχι έναντι των μετόχων (Abuljebain v. Unetec, ECLI:CY:AD:2015:A70, Πολιτική Έφεση 182/2009, ημερομηνίας 5.2.2015).» Σε σχέση με την δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32, έχω κατά νου ότι η προοπτική επιτυχίας εξετάζεται σε συνάρτηση και με την αντίθετη εκδοχή. Στην υπόθεση Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 225, διαβάζουμε τα ακόλουθα από τη σελίδα 237: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο έδωσε, πάλιν εσφαλμένα, ρητή αρνητική απάντηση στην εισήγηση, αντί να μετρήσει και αξιολογήσει και το στοιχείο τούτο, για τους σκοπούς μόνο της έκδοσης ή μη του διατάγματος». Παρόμοια θέματα εξετάστηκαν στην Απόφαση Κωνσταντίνος Λόρδος κ.ά ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά. (πιο πάνω), και στην Απόφαση Αθανάσιος Κυριάκου κ.ά ν. Πραξούλας Αντωνιάδου Κυριάκου (πιο πάνω). Συνεπώς, αναφέρω από τώρα ότι πριν αποφασίσω κατά πόσο ικανοποιούνται οι πρώτες δύο προϋποθέσεις. έχω θέσει ενώπιον μου και την θέση της άλλης πλευράς ότι δεν αποδέχεται το ποσό που διεκδικείται και ότι με την λήξη της συνεργασία εκδόθηκαν πιστωτικά κι όχι χρεωστικά τιμολόγια για προϊόντα που παραδόθηκαν σε άλλη εταιρεία Στο στάδιο αυτό, επαναλαμβάνω ότι τα Δικαστήρια δεν αξιολογούν την προσαχθείσα μαρτυρία και δεν προβαίνουν σε ευρήματα σε σχέση με τους συγκρουόμενους ισχυρισμούς. Αυτό θα γίνει όταν το Δικαστήριο θα ακούσει την υπόθεση στην ουσία της. Προκύπτει από το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο Ένταλμα και τα στοιχεία που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου ότι στους Αιτητές πωλούσαν τα προϊόντα στους Καθ'ών η Αίτηση με τους οποίους είχαν εμπορικές σχέσεις, διατηρώντας χρεοπιστωτικό λογαριασμό, για τον οποίο οι Καθ'ών η Αίτηση ενημερωνόταν τόσο για τις χρεώσεις όσο και για τις πιστώσεις που γίνονταν. Στις 14/11/2017 ο χρεοπιστωτικός λογαριασμός των Καθ'ών η Αίτηση έκλεισε και παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο €10.831.28, ποσό που ακόμα οφείλεται. Χωρίς δυσκολία διαπιστώνεται πως στη βάση όλων των στοιχείων που έχουν τεθεί υπόψη του στα πλαίσια της υπό συζήτηση υπόθεσης ότι οι Αιτητές έχουν αποκαλύψει την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση όπως αυτή αποκαλύπτεται από τις έγγραφες τους προτάσεις, ενώ παράλληλα ορατή είναι η προοπτική επιτυχίας στις αιτούμενες θεραπείες. Με το περιορισμένο βάρος που έχουν για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, οι ενάγοντες έχουν θέσει εκείνο το πραγματικό πλαίσιο γεγονότων κατά τρόπο που φαίνεται πράγματι να πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/1960. Στα πλαίσια της εξέτασης κατά πόσο ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση του ως άνω άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, πρέπει να υπογραμμίσω πως στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Limited v. Σκυροποïία "Λεωνικ" Λίμιτεδ
(2001)1 ΑΑΔ 785 έχει υποδειχθεί, ότι δεν αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πραγματική πρόθεση κάποιου εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά ουσιαστικά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος δηλαδή μία δικαστική απόφαση να μην ικανοποιηθεί αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. Ως έχει άλλωστε υποδειχθεί στην υπόθεση Ζεμενίδης ν. Ζεμενίδου (αρ.1)
(1992)1 ΑΑΔ 54: "Ένα διάταγμα εκδίδεται αν το Δικαστήριο κρίνει ότι τούτο είναι δίκαιο ή πρόσφορο και προς εξυπηρέτηση των αναγκών της δικαιοσύνης, δηλαδή τη διατήρηση των πραγμάτων ως έχουν, ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μην μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων." Στην υπόθεση Marketrends (Capital Market) Ltd v. Γεωργίου
(2002)1 ΑΑΔ 1759 υπεδείχθηκε πως σε κάθε περίπτωση η εξουσία για έκδοση προσωρινού διατάγματος πρέπει να ασκείται με φειδώ, και όχι ως μέτρο γενικής εξασφάλισης ενάγοντα που βρίσκεται αντιμέτωπος με την μη πληρωμή χρέους. Κατά τον ίδιο τρόπο, στην υπόθεση Spider Trade Co. Finance Ltd v. Χατζηγαβριήλ
(2003)1 ΑΑΔ 1759 υπογραμμίστηκε μεταξύ άλλων ότι: "Η στέρηση, μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης στην οποία ο εναγόμενος θα υποστεί με τη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων που δεν αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής, δεν δικαιολογείται παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ήτοι σε εκείνες όπου καταδεικνύεται ότι ισχυρή αιτία αγωγής θα παρέμενε χωρίς αντίκρισμα λόγω άμεσου, απτού κινδύνου απομάκρυνσης περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό προς παρεμπόδιση ικανοποίησης της αναμενόμενης απόφασης στην αγωγή." Καθόλα διαφωτιστικός για το ζήτημα που απασχολεί είναι τα όσα αναφέρθηκαν από τον Έντιμου Δικαστή Καλλή ,στην υπόθεση Poltava Petroleum v Mexana Oil Ltd κ.α.
(2001)1ΑΑΔ
  1. Αφού γίνεται μια αναδρομή τόσο στην Αγγλική όσο και σε Κυπριακή νομολογία σε σχέση με την δυνατότητα έκδοσης διαταγμάτων τύπου Mareva, υποδεικνύεται πως ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο λαμβανομένης υπόψη της μαρτυρίας στο σύνολό της, υπάρχει βάσιμος κίνδυνος ότι τυχόν απόφαση υπέρ του Ενάγοντα θα παραμείνει ανικανοποίητη. Στην απόφαση γίνεται εκτενής αναφορά στο σύγγραμμα «Mareva Injunctions Law and Practice» των Steven Gee και Geraldine Mary Andrews με την υπόδειξη ότι η κάθε υπόθεση εξαρτάται από τα δικά της περιστατικά και ως εκ τούτου είναι αδύνατο να τεθούν γενικοί καθοδηγητικοί κανόνες ως προς το πώς και πότε ικανοποιείται αυτό το αποδεικτικό βάρος. Ωστόσο στο ως άνω σύγγραμμά γίνεται μια παράθεση μερικών από τους παράγοντες που δυνατό να είναι σχετικοί και οι οποίοι μεταφέρονται στην ως άνω απόφαση. Μεταξύ άλλων έχουν αναγνωριστεί ότι τέτοιοι μπορούν να θεωρηθούν: "
  2. The nature of the assets which are the proposed subject of the injunction, and the ease or difficulty with which they could be disposed of or dissipated. The plaintiff may find it easier to establish the risk of dissipation of a bank account, or of moveable chattels, than the risk of the defendant disposing of real estate, eg his house or office
  3. The nature and financial standing of the defendant΄s business
  4. The length of the defendant΄s establishment in business. Stronger evidence of potential dissipation will be needed where the defendant is a long-established company with a reasonable market reputation than where little or nothing is known or can be ascertained about it.
  5. The domicile or residence of the defendant
  6. If the defendant is a foreign company, partnership, or trader, the country in which it has been registered or has its main business address, and the availability or non-availability of any machinery for reciprocal enforcement
  7. The defendant΄s past or existing credit record
  8. Any expressed intention on the part of the defendant as to his future dealings with his English assets.
  9. Connections between a defendant company and other companies which have defaulted on arbitration awards or judgments
  10. The defendant΄s behaviour in response to the plaintiff΄s claims: a pattern of evasiveness, or unwillingness to participate in the litigation or arbitration, or raising thin defences after admitting liability, or total silence, may be factors which assist the plaintiff." Σε μετάφραση:
  11. «Η φύση των περιουσιακών στοιχείων τα οποία συνιστούν το προτεινόμενο αντικείμενο της αγωγής και η ευκολία ή δυσκολία με την οποία θα μπορούσαν να διατεθούν ή εξαφανισθούν. Ο ενάγων μπορεί ευκολότερα να αποδείξει τον κίνδυνο εξαφάνισης ενός τραπεζικού λογαριασμού, ή κινητών αντικειμένων, από τον κίνδυνο διάθεσης ακινήτων π.χ. την κατοικία του ή το γραφείο του
  12. H φύση και οικονομική υπόσταση της επιχείρησης του εναγομένου .
  13. Η διάρκεια της καθιέρωσης της επιχείρησης του εναγομένου. Χρειάζεται ισχυρότερη μαρτυρία για ενδεχόμενη εξαφάνιση όπου ο εναγόμενος είναι μια προ πολλού καθιερωθείσα εταιρεία με εύλογη φήμη στην αγορά παρά εταιρεία για την οποία λίγο ή τίποτε είναι γνωστά ή μπορούν να εξακριβωθούν.
  14. Η μόνιμη κατοικία ή διαμονή του εναγομένου
  15. Αν ο εναγόμενος είναι αλλοδαπή εταιρεία, συνεταιρισμός, ή εμπορευόμενος, η χώρα στην οποία έχει εγγραφεί, ή έχει την κυρίως διεύθυνση των εργασιών του, και το διαθέσιμο ή μη οποιουδήποτε μηχανισμού για αμοιβαία εκτέλεση
  16. Το προηγούμενο ή υφιστάμενο πιστωτικό μητρώο του εναγομένου
  17. Οποιαδήποτε εκφρασθείσα πρόθεση εκ μέρους του εναγομένου αναφορικά με τις δοσοληψίες του με τα εντός της δικαιοδοσίας περιουσιακά του στοιχεία.
  18. Σχέσεις μεταξύ της εναγόμενης εταιρείας και άλλων εταιρειών οι οποίες δεν ικανοποίησαν διαιτητικές αποφάσεις ή δικαστικές αποφάσεις
  19. Η συμπεριφορά του εναγομένου έναντι της αξίωσης του ενάγοντα: Σχέδιο υπεκφυγής , ή απροθυμίας να λάβει μέρος στη διαδικασία ή διαιτησία, ή η έγερση αδύνατων υπερασπίσεων μετά την αποδοχή ευθύνης, ή συνολική σιωπή, δυνατόν να είναι παράγοντες που βοηθούν τον ενάγοντα.» Παρατηρώ ότι συντρέχουν κάποιοι από τους προαναφερόμενους παράγοντες στην παρούσα υπόθεση. Ο πρώτος παράγοντας είναι η φύση του αντικειμένου του διατάγματος στα αιτητικά Β και Γ. Πρόκειται για χρηματικό ποσό σε τραπεζικό λογαριασμό το οποίο πολύ εύκολα μπορεί να μεταφερθεί με συνέπεια να είναι δύσκολος αν όχι αδύνατος ο εντοπισμός του και η ανάκτηση τοy καθώς και για κινητή περιουσία αυτοκίνητα τα οποία εύκολα μπορούν να αποξενωθούν Ο δεύτερος παράγοντας σχετίζεται με τη φύση, την υπόσταση και τον τρόπο λειτουργίας των Καθ'ων η Αίτηση. Αν και πρόκειται για εταιρεία εγγεγραμμένη την Κύπρο με βάση το Τεκμήριο Β που επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, ανακοίνωση στον Τύπο αναφέρονται τα ακόλουθα: «Ανακοίνωση για την απόκτηση των εργασιών της Chrikar Trading Co. Ltd από την Argosy Trading Company Ltd H Cyprus Trading Corporation Plc (CTC) ανακοινώνει ότι η 100% θυγατρική της εταιρεία Argosy Trading Company Ltd έχει συμφωνήσει με την Chrikar Trading Co Ltd να εξαγοράσει όλες τις δραστηριότητες της Chrikar, συμφωνία την οποία έχει εγκρίνει και η Επιτροπή Προστασίας του Ανταγωνισμού. Η απόκτηση των εργασιών της Chrikar από την Argosy γίνεται στα πλαίσια της στρατηγικής της CTC για ανάπτυξη των εργασιών της στους τομείς που δραστηριοποιείται με συγχωνεύσεις και εξαγορές. ...Το τίμημα αγοράς των δραστηριοτήτων θα καθορισθεί την ημέρα της ολοκλήρωσης όταν θα διαπιστωθεί το ύψος των αποθεμάτων, χρεωστών και πιστωτών της αποκτηθείσας δραστηριότητας. Με την απόκτηση των εργασιών της Chrikar, η Argosy αναμένεται να αναπτύξει περαιτέρω το δίκτυο και την παρουσία της στην αγορά, θα εμπλουτίσει την γκάμα των προσφερόμενων προϊόντων και με τις συνέργειες που αναμένεται να επιτευχθούν, θα βελτιώσει τα λειτουργικά της αποτελέσματα.Η συμφωνία θα ολοκληρωθεί με τη μεταβίβαση των δραστηριοτήτων που αναμένεται να γίνει στα τέλη Δεκεμβρίου 2017.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) To λεκτικό αφήνει ξεκάθαρα να νοηθεί ότι με την ολοκλήρωση της εξαγοράς των εργασιών η εταιρεία των Καθ'ων η Αίτηση θα συγχωνευτούν ή θα απορροφηθούν με άλλη εταιρεία τουτέστιν θα πάψουν να υπάρχουν ως εταιρεία, το οποίο με οδηγεί στον τρίτο παράγοντα που μπορεί να εντοπιστεί στην παρούσα που σχετίζεται με την διάρκεια ζωής των Καθ'ων η Αίτηση. Επί τούτου του μείζονος σημασίας θέματος οι Καθ'ών η Αίτηση αναφέρουν απλά ότι : (α) Το Τεκμήριο «2» - Δημοσίευση, σε καμία περίπτωση δεν αναφέρει, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση, μετά την εξαγορά, θα παύσουν να λειτουργούν και/ή να υπάρχουν ως εταιρεία. Αντίθετα, με την ολοκλήρωση της συμφωνίας με τον όμιλο Σιακόλα, θα μεγαλώσει ο κύκλος εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση και οι πιστωτές τους θα ευρίσκονται σε καλύτερη θέση από ότι είναι σήμερα.» Τούτος δε ο ισχυρισμός εντέχνως δεν δίνει σαφή εικόνα για την απορρόφηση ή όχι των Καθ'ων η Αίτηση, ως ευλόγως νοείται στην δημοσίευση που οι Αιτητές παρέθεσαν, αρκείται απλά να αναφέρει ότι η εταιρεία θα συνεχίσει να υπάρχει. Οι Καθ'ων η Αίτηση δεν παρέθεσαν κανένα στοιχείο σε σχέση με την συνεργασία της εταιρείας τους με άλλη (την οποία εν πάση περιπτώσει δεν αρνούνται) όπως παραδείγματος χάρη την συμφωνία που εγκρίθηκε από την Επιτροπή Προστασίας Ανταγωνισμού, όπως αυτή αναφέρεται στην ανακοίνωση, ή οτιδήποτε άλλο στοιχείο το οποίο θα έδινε σαφή εικόνα στο Δικαστήριο για το μέλλον της Εταιρείας των Καθ'ων η Αίτηση. Είχαν την ευκαιρία τους να το πράξουν και δεν το έκαναν με αποτέλεσμα το Δικαστήριο με τα ενώπιον του στοιχεία να μην μπορεί να αποδεκτεί την ασαφή και αόριστη τοποθέτηση των Καθ'ων η Αίτηση επί του μείζονος αυτού σημείου. Έχω την άποψη πως οι πιο πάνω σχετικοί παράγοντες πρέπει να ληφθούν υπόψη. Θεωρώ ότι αυτοί δημιουργούν βάσιμο κίνδυνο ότι τυχόν απόφαση εναντίον των Καθ'ων η Αίτηση να παραμείνει ανικανοποίητη και ως εκ τούτου θεωρώ ότι ικανοποιείται και η Τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
  20. Εν κατακλείδι, βρίσκω πως όλοι οι λόγοι Ένστασης των Καθ'ων η Αίτηση (τους οποίους έχω θέσει ενώπιον μου) είναι αβάσιμοι σε ότι αφορά τα υπο εξέταση Αιτητικά Β και Γ και ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου. Πριν αποφασίσω κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσω το αιτούμενο διάταγμα, έχω ισοζυγίσει τα ενώπιον μου στοιχεία και θεωρώ ότι η πορεία η οποία φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κίνδυνους αδικίας είναι αυτή της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων (βλ. Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, η οποία υιοθέτησε τα λεχθέντα από το Δικαστή Hoffman στην Films Rover International Ltd v. Cannon Film Sales Ltd [1987] 1 W.L.R. 670). Με βάση τα ενώπιων μου στοιχεία εαν εν τέλει η συνεργασία των Καθ'ων η Αίτηση με την εταιρεία Argosy είναι στην πραγματικότητα συγχώνευση ή απορρόφηση ,υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η αγωγή να παραμείνει χωρίς αντίκρισμα λόγω άμεσου κινδύνου μεταβίβασης ή αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων από την συγχώνευση .Από την άλλη, η έκδοση του διατάγματος δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη βλάβη στους Καθ'ων η Αίτηση αφού πρόκειται περί δέσμευσης μικρού ποσού. Παρατηρώ ότι με δική τους αναφορά οι Καθ'ων η Αίτηση λένε ότι είναι εύρωστοι και φερέγγυοι και θα καταστούν ακόμα πιο εύρωστοι οικονομικά μετά την ολοκλήρωση της συνεργασίας με τον όμιλο εταιρειών Σιακόλα. Στα πλαίσια αυτά σαφώς κατά τη γνώμη μου το ισοζύγιο κλίνει προς όφελος των Αιτητων και θεωρείται δίκαιο και πρόσφορο όπως εκδοθούν τα ως άνω διατάγματα. Καταληξη Εκδίδονται διατάγματα ως το Β και Γ της Αίτησης. Εδώ αφού έλαβα υπόψη μου το περιεχόμενο των εκδοθέντων διαταγμάτων, και αφού συνεκτίμησα τους κινδύνους που συνεπάγεται η έκδοση των εν λόγω διαταγμάτων, τα οποία συνιστούν ενδιάμεση θεραπεία, αποφάσισα να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια και να επιβάλω όρο όπως οι Αιτητές πριν από τη σύνταξη των διαταγμάτων υπογράψουν εγγύηση ύψους €10.000 για κάλυψη τυχόν ζημιών στους Καθ'ων η Αίτηση, σε περίπτωση που αυτές ήθελον προκληθούν συνεπεία τυχόν λανθασμένης εξασφάλισης των διαταγμάτων. Δεδομένης της κατάληξης θεωρώ ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος απόκλισης από τον γενικό κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και συνεπώς τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ'ων η Αίτηση και ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Εύη Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.