Έλενας Χαραλάμπους ν. Κατιάνας Ιωάννου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1289/10, 14/2/2018

Έλενας Χαραλάμπους ν. Κατιάνας Ιωάννου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1289/10, 14/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A102 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1289/10 Μεταξύ: Έλενας Χαραλάμπους, εκ Περιστερώνας Λ/σιας Ενάγοντος - και -

1. Κατιάνας Ιωάννου, οδ. Λευκάδας 1 Γ, Λάρνακα
2. Φέλιξ Βαλανίδη, Ταγματάρχου Πουλλίου 206, Διαμ. 201, Λ/σια
3. Αλεξάνδρα Καρυπίδου, από Γεωργίαν και τώρα Λ/σια Εναγομένου --------- Ημερομηνία: 14 Φεβρουαρίου 2018 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κα Χαραλάμπους Για την Εναγόμενη 1: κα Χρίστου ΤΕΛΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αγωγή Με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή (ως ειδικότερα καταγράφεται στην Έκθεση Απαίτησης), η ενάγουσα επιζητούσε τις ακόλουθες θεραπείες εναντίον των εναγόμενων 1, 2 και
4. «Α΄: €1467,00 αποζημιώσεις δια ειδικές ζημιές ως εις παρ. 9 υπό στοιχεία 1, 2, 3, 4 και
5. B΄: Γενικές Αποζημιώσεις ως η παρ. 9 υπό στοιχεία α έως στ. Γ΄: Νόμιμον τόκον από της ημερομ. Καταχώρησης της αγωγής μέχρι εκδόσεως της δικαστικής απόφασης και Δ΄: Έξοδα.» Στις 7.10.16, και δη κατά τη μέρα έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας, η συνήγορος της ενάγουσας ζήτησε και έλαβε άδεια από το Δικαστήριο και απέσυρε την αγωγή εναντίον της εναγόμενης
6. Ακολούθως, άρχισε η ακροαματική διαδικασία. Μεσούσης της ακροαματικής διαδικασίας, η συνήγορος που εκπροσωπούσε τον εναγόμενο 2, ζήτησε και έλαβε άδεια και αποσύρθηκε από δικηγόρος του λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος από πλευράς του για την παρούσα υπόθεση. Κατά συνέπεια, η λοιπή ακροαματική διαδικασία περατώθηκε στην απουσία του εναγόμενου 2 και χωρίς τούτος να εκπροσωπείται από δικηγόρο. Η εκδοχή της ενάγουσας Ως προκύπτει από τις δικογραφημένες θέσεις της ενάγουσας, αλλά και τα όσα κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, κατά τις 12.10.08, τούτη (η ενάγουσα), ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα, συνεπεία του οποίου υπέστη, (α) σωματικές βλάβες, (β) υλικές ζημιές επί του οχήματός της, (γ) αναγκάστηκε να καταβάλει χρήματα για την αποθεραπεία της και (δ) να απολέσει οικονομικό όφελος που θα αποκτούσε αν και εφόσον δεν απουσίαζε από την εργασία της λόγω του τραυματισμού της. Σε σχέση με τις ζημιές που προκλήθηκαν στο όχημα της, τούτες καλύφθηκαν από τρίτο (είτε την ασφαλιστική εταιρεία στην οποία είχε ασφαλισμένο το όχημά της υπό περιεκτική κάλυψη, είτε την ασφαλιστική εταιρεία που κάλυπτε το όχημα του εναγομένου 2) και επομένως δεν διεκδικούνται μέσω της παρούσας αγωγής, την οποία προωθεί, περιοριστικά για γενικές αποζημιώσεις σε σχέση με τις σωματικές βλάβες που υπέστη, αλλά και για ειδικές αποζημιώσεις σε σχέση με συγκεκριμένα χρηματικά ποσά που κατέβαλε προς τρίτους και/ή για χρήματα που απώλεσε, συνεπεία του επίδικου τραυματισμού της. Κατά την ενάγουσα (πάντα με βάση το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης), ενώ οδηγούσε το όχημα της στη Λεωφόρο Λεμεσού με κατεύθυνση προς Λευκωσία εντός πυκνής τροχαίας κίνησης, δέχθηκε κτύπημα στο πίσω μέρος του οχήματός της από το όχημα που την ακολουθούσε, το οποίο οδηγείτο από την εναγόμενη
7. Τούτο συνέβη, λόγω του ότι το όχημα της εναγόμενης 1 σπρώχθηκε προς τα εμπρός από κτύπημα που δέχθηκε από το τρίτο στη σειρά όχημα και δη αυτό που οδηγείτο από τον εναγόμενο
8. Συνεπεία του ατυχήματος, η ενάγουσα τραυματίστηκε και απουσίαζε από την εργασία της, με άδεια ασθενείας, για ένα διάστημα περίπου 2 μηνών, με αποτέλεσμα να απολέσει επιδόματα και άλλα έσοδα που θα αποκέρδαινε αν εργαζόταν το χρονικό διάστημα αυτό. Επίσης, στα πλαίσια της αποθεραπείας της, κατέβαλε διάφορα χρηματικά ποσά προς γιατρούς, φαρμακεία και φυσιοθεραπευτή, τα οποία διεκδικεί ως ειδικές αποζημιώσεις. Κατά την ενάγουσα, για το ατύχημα ευθύνεται, τόσο ο εναγόμενος 2, όσο και η εναγόμενη
9. Ο εναγόμενος 2 επί το ότι, οδηγούσε αμελώς και ως αποτέλεσμα προσέκρουσε επί του οχήματος της εναγόμενης 1, το οποίο έσπρωξε προς τα εμπρός, και η εναγόμενη 1, επί το ότι δεν τηρούσε την ενδεδειγμένη απόσταση από το όχημά της (της ενάγουσας), με αποτέλεσμα, μετά τη σύγκρουση του οχήματος του εναγόμενου 2 επί του δικού της, τούτο (το όχημα της εναγόμενης 1), να συγκρουστεί επί του οχήματος της ενάγουσας. Η εκδοχή της εναγόμενης 1 Σύμφωνα με τις δικογραφημένες θέσεις της εναγόμενης 1, αλλά και των θέσεων που υποβλήθηκαν από τη συνήγορο της κατά το στάδιο που αντεξετάζονταν οι μάρτυρες της ενάγουσας, ευθύνη για το δυστύχημα φέρει, τόσο η ενάγουσα, όσο και o εναγόμενος 2, ενώ η ίδια δεν ευθύνεται, καθ' οιονδήποτε τρόπο, για την πρόκλησή του. Η ενάγουσα ευθύνεται επί το ότι δεν έλεγξε, πριν ελαττώσει απότομα ταχύτητα, την τροχαία κίνηση που την ακολουθούσε, ενώ ο εναγόμενος 2, επί το ότι, μεταξύ άλλων, δεν τηρούσε την ενδεδειγμένη απόσταση από το όχημα της και οδηγούσε τούτο αμελώς με αποτέλεσμα να συγκρουστεί επ' αυτού και να το σπρώξει προς τα εμπρός και τούτο, κατά συνέπεια, να συγκρουστεί με το όχημα της ενάγουσας. Η εκδοχή του εναγόμενου 2 Από το περιεχόμενο του δικογράφου του εναγόμενου 2, αλλά και τις διάφορες θέσεις που τέθηκαν προς τους μάρτυρες της ενάγουσας από τη συνήγορό του, για όσο διάστημα τούτη τον εκπροσωπούσε, κατά τον εναγόμενο 2, ευθύνη για το ατύχημα φέρει η ενάγουσα, η οποία, μεταξύ άλλων, ελάττωσε απότομα χωρίς να ελέγξει την τροχαία κίνηση που την ακολουθούσε, και η εναγόμενη 1, επί το ότι, μεταξύ άλλων (σε πλήρη όμως διαφωνία με την κοινώς αποδεκτή σειρά που οδηγούντο τα τρία ενεχόμενα οχήματα), «δεν οδηγούσε σε ασφαλή απόσταση από το προπορευόμενό της όχημα του εναγομένου 2».[1] Ακροαματική διαδικασία Ενώπιον του Δικαστηρίου, κατέθεσαν ενόρκως πέντε πρόσωπα, όλα ως μάρτυρες της ενάγουσας. Πιο συγκεκριμένα, πρώτη κατέθεσε η ίδια η ενάγουσα, δεύτερος, ο Αστυφύλακας 2730 Χρυσόστομος Πέτρου (ΜΕ2), τρίτος, ο Decio Danilo Grzeczinski (ΜΕ3), τέταρτος, ο Δρ. Ανδρέας Κουγιάλης (ΜΕ4) και πέμπτος, ο Δρ. Λοΐζος Χριστοδούλου (ΜΕ5). Μετά το πέρας της μαρτυρίας των μαρτύρων της ενάγουσας, η συνήγορος του εναγόμενου 1, δήλωσε ότι, από πλευράς τους, δεν κρίνεται αναγκαία η παρουσίαση οποιασδήποτε μαρτυρία. Έχοντας δε ήδη αποσυρθεί η συνήγορος που εκπροσωπούσε τον εναγόμενο 2, η υπόθεση ορίστηκε για τελικές αγορεύσεις, οι οποίες και ακούστηκαν σε μεταγενέστερο στάδιο. Παραδεκτά και/ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα Κατόπιν των δηλώσεων των συνηγόρων των μερών κατά τη διάρκεια της δίκης, αλλά και ως συνέπεια της αναντίλεκτης, ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας, τα πιο κάτω αναφερόμενα γεγονότα κρίνονται ως μη αμφισβητούμενα. Είναι τα ακόλουθα: Στις 12.10.08 περί τις 18:35, στη Λεωφόρο Λεμεσού, επεσυνέβη ατύχημα με ενεχόμενα τα οχήματα που οδηγούντο, (α) από την ενάγουσα (προπορευόμενο όχημα), (β) την εναγόμενη 1 (όχημα που ακολουθούσε το όχημα της ενάγουσας) και (γ) τον εναγόμενο 2 (όχημα που ακολουθούσε το όχημα της εναγόμενης 1). Ως προς το πώς επεσυνέβη το ατύχημα, τις αποστάσεις που τηρούντο από τα ενεχόμενα οχήματα, την ταχύτητα τους και το κατά πόσο το όχημα της ενάγουσας ήταν εν κινήσει ή μη όταν επισυνέβη το ατύχημα, οι πλευρές διαφωνούν. Μετά το ατύχημα, τη σκηνή επισκέφθηκε ο ΜΕ2, ο οποίος διερεύνησε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τούτο επεσυνέβη και ετοίμασε σχεδιαγράφημα της σκηνής, με το περιεχόμενο του οποίου συμφώνησαν όλοι οι ενεχόμενοι οδηγοί. Το εν λόγω σχεδιαγράφημα, το μετέτρεψε σε συμμετρικό (αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 1). Το όχημα που οδηγούσε η εναγόμενη 1, ήταν μήκους 3.5μ. - 4μ. Η ενάγουσα, αμέσως μετά το ατύχημα, αφού επικαλέστηκε πόνο στον αυχένα και γενικά τραυματισμό της, επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου και εξετάστηκε από τον επί καθήκοντι γιατρό, ο οποίος εξέδωσε και σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό (Τεκμήριο 2(α)). Της χορηγήθηκε και άδεια ασθένειας για διάστημα 4 ημερών (Τεκμήριο 2(β). Σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό, Τεκμήριο 2(α), η ενάγουσα αιτιάτο πόνο στον αυχένα και κατά την κλινική εξέταση της όλα της τα συστήματα ελέχθησαν ως φυσιολογικά. Ο δε ακτινολογικός έλεγχος της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής της στήλης δεν έδειξε οποιανδήποτε εμφανή οστική βλάβη. Η διάγνωση του γιατρού που την εξέτασε ήταν ότι η ενάγουσα παρουσίαζε θλάση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής της στήλης. Τρεις μέρες μετά, και δη στις 15.10.08, η ενάγουσα επισκέφθηκε τον ΜΕ5, ο οποίος, σε σχέση με τις κατά καιρούς εξετάσεις της ενάγουσας, ετοίμασε τρεις ιατρικές γνωματεύσεις (Τεκμήρια 3(α), 3(ε) και 3(στ)). Στα πλαίσια δε των αρχικών εξετάσεων του, ο ΜΕ5 χορήγησε στην ενάγουσα άδειες ασθένειας, οι οποίες κάλυπταν το χρονικό διάστημα από 15.10.08 μέχρι και 8.12.08 (Τεκμήρια 3(β), 3(γ) και 3(δ)). Η ενάγουσα, για μια εκ των ιατρικών εξετάσεων που την υπέβαλε ο ΜΕ5, αλλά και για την έκδοση ενός ιατρικού πιστοποιητικού, κατέβαλε σε αυτόν το συνολικό ποσό των €200 (Τεκμήρια 5(α) και 5(β)). Η ενάγουσα επισκέφθηκε και τον ΜΕ4, ο οποίος εξέδωσε 2 ιατρικές εκθέσεις και/ή βεβαιώσεις (Τεκμήρια 4(α) και (β)). Αν και κατά την αντεξέταση του ΜΕ3 (φυσικοθεραπευτής), η συνήγορος της εναγόμενης 1 αμφισβήτησε τη θέση του μάρτυρα ότι η ενάγουσα τον επισκέφθηκε για φυσικοθεραπείες, με γνώμονα το περιεχόμενο της αγόρευσης της ρηθείσας συνηγόρου (επί τη βάσει της μαρτυρίας του ΜΕ3 - την οποία αντιμετωπίζει ως αληθή - προβάλλει τη θέση ότι η ενάγουσα ψεύδεται), καθίσταται έκδηλο ότι, η εναγόμενη 1, αλλά και ο εναγόμενος 2 (κατά την αντεξέταση του εν λόγω μάρτυρα από τη συνήγορο που τον εκπροσωπούσε τότε, δεν αμφισβητήθηκε το γεγονός αυτό), αποδέχονται ότι η ενάγουσα έτυχε οκτώ φυσικοθεραπειών από τον ΜΕ3 στο χρονικό διάστημα μεταξύ 27.11.08 μέχρι και 17.12.08 και μίας επαναξιολόγησης στις 10.2.
10. Για τις φυσικοθεραπείες αυτές, καθώς επίσης και για την επαναξιολόγησή της, η ενάγουσα κατέβαλε προς τον ΜΕ3 το συνολικό ποσό των €270 (Τεκμήριο 6 (α)). Τέλος, η ενάγουσα κατέβαλε και προς συγκεκριμένο φαρμακείο το χρηματικό ποσό των €31.80 για την αγορά φαρμακευτικής αναλγητικής αγωγής κατόπιν σχετικών οδηγιών των γιατρών που την εξέτασαν. Το κατά πόσο η ενάγουσα, κατέβαλε και άλλα χρήματα σε σχέση με τις ιατρικές της εξετάσεις και/ή για αγορά φαρμακευτικής αγωγής και/ή κολάρου και/ή για περαιτέρω φυσικοθεραπείες, τούτο αμφισβητείται από την πλευρά των εναγομένων. Αμφισβητείται επίσης η έκταση των τραυμάτων της, αλλά και ο ισχυρισμός της περί μη πλήρους αποθεραπείας της, αλλά και περί παρουσίασης καταλοίπων μέχρι και σήμερα. Για τα μόλις πιο πάνω αδιαμφισβήτητα και/ή κοινώς αποδεκτά, μεταξύ των μερών, γεγονότα, προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. Παράθεση της ουσιώδους μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα αμφισβητούμενα γεγονότα Η Ενάγουσα Κατά την ενάγουσα, ενώ οδηγούσε το όχημα της με χαμηλή ταχύτητα στη Λεωφόρο Λεμεσού, άκουσε έναν δυνατό θόρυβο και αμέσως μετά ένιωσε κτύπημα στο πίσω μέρος του οχήματός της. Συναφώς, στα πλαίσια της αντεξέτασής της από την τότε συνήγορο του εναγόμενου 2, σε συμφωνία και με τη θέση που προβάλλεται δικογραφικά, τόσο από την ίδια (την ενάγουσα), όσο και η εναγόμενη 1, διευκρίνισε ότι αρχικά το όχημα που οδηγούσε ο εναγόμενος 2 συγκρούστηκε επί του οχήματος της εναγόμενης 1 και ακολούθως το όχημα της τελευταίας επί του δικού της. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, το όχημα της δέχθηκε μόνο ένα κτύπημα και τούτο μετά το θόρυβο που άκουσε, τον οποίο η ίδια απέδωσε στη σύγκρουση του οχήματος που οδηγούσε ο εναγόμενος 2 επί του οχήματος της εναγόμενης
11. Ουδέποτε, κατά τον ουσιώδη, για το επίδικο ατύχημα, χρόνο, έστρεψε την προσοχή της προς την τροχαία κίνηση που την ακολουθούσε και τούτο για τον λόγο ότι, κατά την ίδια, η υποχρέωση της ήταν να έχει στραμμένη την προσοχή της προς τα εμπρός και δη προς την κατεύθυνση που κινείτο. Ως προς τον τραυματισμό της, ήταν η θέση της ενάγουσας ότι, από την πρώτη στιγμή μετά το δυστύχημα ένιωσε πόνο στον αυχένα, και αργότερα παρουσίασε ζαλάδες, έντονους πονοκεφάλους, ημικρανίες, ίλιγγο, αλλά και δυσανεξία στον δυνατό θόρυβο, με τάση προς κούραση και έλλειψη συγκέντρωσης. Λίγες μέρες μετά το ατύχημα, επισκέφθηκε τον ΜΕ5, ο οποίος της συνέστησε τη χρήση κολάρου και αντιφλεγμονώδη αγωγή. Της συνέστησε, επίσης, ανάπαυση και την παρέπεμψε για φυσικοθεραπεία. Λόγω του ότι η συμπτωματολογία της δεν παρουσίαζε ύφεση, επισκέφθηκε τον ΜΕ5 άλλες 2 φορές (όλες κατά τον Οκτώβριο και Νοέμβριο του 2008). Παρά το ότι ακολούθησε τις οδηγίες του ΜΕ5, και παρά το ότι λάμβανε τη φαρμακευτική αγωγή που της συνεστήθη, τα συμπτώματα της συνέχιζαν να τη ταλαιπωρούν, με αποτέλεσμα να επισκεφθεί εκ νέου τον ΜΕ5 κατά το 2010 και 2012, καθώς επίσης και τον ΜΕ4 (2012 και 2014) και να εξεταστεί από αυτούς. Κατά την ενάγουσα, μέχρι και σήμερα, ταλαιπωρείται από αυχεναλγία, αλλά και πονοκεφάλους, ημικρανίες, ζαλάδες, ίλιγγους, κούραση και έλλειψη συγκέντρωσης λόγω του επίδικου τραυματισμού της, συμπτωματολογία, η οποία την καθιστά δυστυχισμένη. Ως η ενάγουσα ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και προς τον ΜΕ4, προ του δυστυχήματος δεν αντιμετώπισε οποιοδήποτε πρόβλημα με τον αυχένα της και η όποια σχετική, με το συγκεκριμένο σημείο της σπονδυλικής της στήλης, συμπτωματολογία της, παρουσιάστηκε μετά το ατύχημα και ως άμεση απόρροια του. Είναι δε περαιτέρω η θέση της ότι ουδέποτε αποθεραπεύτηκε από τα τραύματα που υπέστη συνεπεία του επίδικου ατυχήματος και ότι για αυτά δικαιούται σε απόφαση για γενικές αποζημιώσεις. Όσον αφορά στις απαιτούμενες από αυτήν ειδικές αποζημιώσεις, η ενάγουσα πέραν των €200 που κατέβαλε προς τον ΜΕ5, των €31.80 που κατέβαλε για αγορά φαρμακευτικής αγωγής και των €270 που κατέβαλε προς τον ΜΕ3 για φυσικοθεραπείες, ισχυρίστηκε ότι δικαιούται και σε επιδίκαση του ποσού των €917, το οποίο ποσό θα αποκέρδαινε, αν και εφόσον δεν απουσίαζε από την εργασία της λόγω του επίδικου τραυματισμού της, ως επίδομα νύχτας και/ή αργιών και/ή ως υπερωρίες (η ενάγουσα ήταν και είναι αστυφύλακας). Ο ΜΕ2 Σύμφωνα με τον ΜΕ2, με το σχεδιαγράφημα της σκηνής συμφώνησαν όλοι οι ενεχόμενοι οδηγοί. Ήταν δε ξεκάθαρο, με βάση τα όσα αναφέρθηκαν από αυτούς στις καταθέσεις που τους λήφθηκαν, αλλά και από τα ευρήματα στη σκηνή του ατυχήματος ότι, αρχικά το όχημα που οδηγούσε ο εναγόμενος 2 συγκρούστηκε στο πίσω μέρος του οχήματος της εναγόμενης 1 και ακολούθως το όχημα της εναγόμενης 1 προσέκρουσε στο πίσω μέρος του οχήματος της ενάγουσας. Εν πάση περιπτώσει, στη σκηνή ανευρέθηκαν σπασμένα γυαλιά και ακαθαρσίες στα σημεία που έγιναν οι 2 συγκρούσεις και είναι επί τη βάση και αυτών των ευρημάτων που τοποθετήθηκαν επί του σχεδιαγράμματος τα σημεία σύγκρουσης με σήμανση Χ και Χ
12. Η απόσταση που χωρίζει τα δύο σημεία σύγκρουσης είναι 5.20μ. Όσον δε αφορά στο όχημα της εναγόμενης 1, τούτο ήταν μήκους 3.5μ. - 4μ.. Η δε τροχαία κίνηση κατά την ώρα που επισκέφθηκε τη σκηνή ήταν πυκνή. Κατά την ώρα που επισυνέβη το δυστύχημα είχε ήδη βραδιάσει, ενώ η σκηνή φωτίζετο από πολύ ικανοποιητικό οδικό φωτισμό υψηλής τάσης. Από προκαταρκτικό έλεγχο που διενεργήθηκε από άλλο αστυφύλακα στον εναγόμενο 2 για ενδεχόμενη οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλης, προέκυψε ένδειξη 93 mg αλκοόλης, με ανώτατο επιτρεπόμενο όριο τα 22 mg. Όταν δε, ακολούθως, ο εναγόμενος 2 μεταφέρθηκε στο Αρχηγείο Αστυνομίας για να υποβληθεί σε τελικό έλεγχο αλκοόλης, λόγω μη ικανοποιητικού δείγματος εκπνοής που έδωσε, δεν προέκυψε οποιαδήποτε ένδειξη. Σχηματίστηκε ποινικός φάκελος εναντίον του εναγόμενου 2 σε σχέση με διάφορα τροχαία αδικήματα, μεταξύ των οποίων και της οδήγησης χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα, και η μετέπειτα ποινική δίωξη που ασκήθηκε εναντίον του, απεσύρθη λόγω αδυναμίας επίδοσης της σε αυτόν. Ο ΜΕ3 Η ενάγουσα, επισκέφθηκε τον ΜΕ3 για πρώτη φορά στις 27.11.08, με παραπεμπτικό γιατρού για φυσικοθεραπεία λόγω θλάσης αυχένα. Αιτιάτο έντονο πόνο στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής της στήλης με επέκταση του πόνου στο πάνω μέρος της πλάτης, συνοδευμένος από πονοκέφαλο και δυσκαμψία με περιορισμένη κίνηση της κεφαλής. Ο ΜΕ3, υπέβαλε τούτη σε 8 φυσικοθεραπείες, με τελευταία εξ αυτών στις 17.12.08, ημερομηνία κατά την οποία θεώρησε ότι η ενάγουσα είχε θεραπευτεί. Κατά τον ΜΕ3, κατ' εκείνη τη μέρα, η ενάγουσα «μπορούσε να λειτουργήσει ως άνθρωπος φυσιολογικός, να έχει μια καθημερινότητα προς το φυσιολογικό». Παρά ταύτα, ως μέρος της πρακτικής που ακολουθεί ο ίδιος, ζήτησε από την ενάγουσα να τον επισκεφθεί εκ νέου για επαναξιολόγηση και διευθέτησε όπως τούτη γίνει, όπως και έγινε, στις 10.02.
13. Κατά τον ΜΕ3, η ενάγουσα, τόσο κατά την τελευταία φυσικοθεραπεία της (17.12.08), όσο και κατά την επαναξιολόγηση της (10.02.09), μπορούσε πλέον να λειτουργήσει ως φυσιολογικός άνθρωπος. Η δε επαναξιολόγηση της κατάστασής της, επιβεβαίωσε την αποθεραπεία της. Σε κάθε φυσικοθεραπεία που την υπέβαλλε, η κατάσταση της υγείας της καλυτέρευε. Ανέφερε ακόμα ότι την ενάγουσα υπέβαλε σε φυσικοθεραπείες και κατά το 2011, χωρίς ωστόσο να δώσει επαρκείς λεπτομέρειες για τη συμπτωματολογία που παρουσίαζε τη δεδομένη στιγμή, την οποία περιορίστηκε να χαρακτηρίσει ως παρόμοια με αυτήν που παρουσίαζε κατά τον Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2008 και χωρίς να συσχετίσει τούτη με το επίδικο ατύχημα, παρά μόνο ως ενδεχόμενη υποτροπή. Ο ΜΕ4 Ο ΜΕ4, ιατρός, νευροχειρούργος, ανέφερε ότι εξέτασε την ενάγουσα για πρώτη φορά στις 2.11.2012, και ακολούθως στις 19 του ιδίου μήνα. Την εξέτασε εκ νέου και στις 24.1.
14. Η μαρτυρία του κατά την κυρίως εξέταση, περιορίστηκε, ως επί το πλείστον, στο περιεχόμενο των δύο Ιατρικών Εκθέσεων που ετοίμασε, και δη τα τεκμήρια 4(α) και 4(β). Κατά τον ΜΕ4, η ενάγουσα στις δύο εξετάσεις που της έγιναν το 2012 παρουσίαζε αυχεναλγία με επιδείνωση του άλγους κατά τις κινήσεις, επεισόδια ινιακής κεφαλαλγίας και ζάλης, αιμωδίες άνω άκρων με κατανομή 7ης και 8ης αυχενικής ρίζας, εύκολη κόπωση και γενικευμένο αίσθημα βάρους και δυσανεξία σε δυνατούς θορύβους. Εξέφρασε δε τη γνώμη ότι, με βάση τα όσα η ίδια η ενάγουσα του ανέφερε, τα συμπτώματα της αυτά σχετίζονται με το επίδικο ατύχημα. Με γνώμονα δε τη συμπτωματολογία που παρουσίαζε η ενάγουσα κατά το χρόνο εξέτασής της, και με παραπομπή σε σχετική ταξινόμηση από το QUEBEC TASK FORCE ON WHIPLASH ASSOCIATED DISORDERS, του Συνδέσμου WHIPLASH, κατάταξε το αυχενικό πρόβλημα που παρουσίαζε η ενάγουσα στην 3η κατηγορία, από τις τέσσερις συνολικά. Ακολούθως, με γνώμονα τη σχετική με το ζήτημα βιβλιογραφία, αναφέρθηκε, επί τη βάσει ποσοστών, στους ασθενείς που αντιμετωπίζουν πρόβλημα κάκωσης αυχένα (δίκην κακώσεως μαστιγίου - Whiplash injury), οι οποίοι επιστρέφουν στην εργασία τους μετά τον τραυματισμό τους, κατηγοριοποιώντας τους ανάλογα με το χρόνο που χρειάζονται για να επιστρέψουν πίσω στην εργασία τους. Παρόμοια αναφορά, επί τη βάσει ποσοστών, προώθησε και σε σχέση με το χρόνο που χρειάζεται ένας τέτοιος ασθενής να παρουσιάσει ύφεση συμπτωμάτων. Κατά την αντεξέτασή του, αποδέχθηκε ότι όλη η συμπτωματολογία που παρουσίαζε η ενάγουσα κατά τις επισκέψεις της ήταν υποκειμενική, και, αν όχι αδύνατο, ήταν τουλάχιστον πολύ δύσκολο να εξακριβωθεί, κατά την εξέταση του, το κατά πόσο οι διάφορες αιτιάσεις της ασθενούς (πόνος, ζάλη, κεφαλαλγία κ.ο.κ.), είναι αληθείς και αν ναι, τόσο έντονες ως περιγράφονται από αυτή. Δέχθηκε επίσης ότι, η όποια γνώμη του περί συσχέτισης της συμπτωματολογίας της ενάγουσας με το επίδικο ατύχημα, έγινε λόγω των αναφορών της ενάγουσας περί απουσίας προ-υπαρχόντων του ατυχήματος συμπτωμάτων, της αιφνίδιας έναρξης τους αμέσως μετά το ατύχημα και της προοδευτικής επιδείνωσης τους, επί συνεχούς βάσης, μέχρι και την εξέτασή της. Όταν εξέτασε την ενάγουσα στις 24.1.2014, και αφού του ανέφερε ότι τα συμπτώματα συνεχίζοντο και ότι παρά τη συντηρητική θεραπεία την οποία ακολούθησε στο μεσολαβήσαν χρονικό διάστημα συνέχιζε να παρουσιάζει αυχεναλγία, κεφαλαλγία, ζαλάδες, αίσθημα εύκολης κόπωσης, αίσθημα βάρους και αιμωδίες άνω άκρων, έκρινε ότι, λόγω της επιμονής των συμπτωμάτων, τούτα θεωρούνται πλέον μόνιμα. Διευκρίνισε ωστόσο ότι, λόγω του γεγονότος ότι όλα τα συγκεκριμένα συμπτώματα είναι υποκειμενικά, κατεγράφησαν στην ιατρική του έκθεση ως συμπτώματα που περιγράφηκαν και αναφέρθηκαν από την ενάγουσα στο ίδιο, χωρίς να είναι δυνατή η επιβεβαίωση τους με την κλινική εξέταση. Ο ΜΕ 5 Ο ΜΕ5 είναι ο ιατρός που εξέτασε την ενάγουσα τρεις ημέρες μετά το επίδικο ατύχημα, και συγκεκριμένα στις 15.10.
15. Επανεξέτασε τούτην και στις 30.10.2008, 14.11.2008, 9.12.2010, 16.2.2012 και 28.2.
16. Κατά την πρώτη χρονικά εξέτασή της, η ενάγουσα παρουσίαζε άλγος στον αυχένα κατά τη ψηλάφηση και την κίνηση, με επέκταση του πόνου στη βάση του αυχένα και στους αμφοτραπεζοειδείς μύες και αριστερό άνω άκρο. Η ενάγουσα αιτιάτο δυσανεξία στο θόρυβο, αίσθημα κούρασης, έλλειψη συγκέντρωσης και αμνησία, τόσο αναφορικά με τα πρόσφατα, όσο και με παλαιά γεγονότα. Ο νευρομυϊκός έλεγχος και τα αντανακλαστικά της κρίθηκαν ως φυσιολογικά, ενώ από ακτινολογικό έλεγχο στον οποίο υποβλήθηκε, προέκυψε ότι η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής της στήλης παρουσίαζε ανάστροφη φορά, εύρημα που συνάδει με μυϊκό σπασμό. Της χορήγησε αντιφλεγμονώδη αγωγή, ανάπαυση και χρήση αυχενικού κολάρου και την παρέπεμψε για φυσικοθεραπεία. Κατά τις επόμενες δύο εξετάσεις της, οι οποίες έλαβαν χώρα εντός χρονικού διαστήματος ενός μηνός από την πρώτη, η ενάγουσα ανέφερε ελαφριά βελτίωση των συμπτωμάτων της, παραπονούμενη ωστόσο για εξακολούθηση των πονοκεφάλων, ζαλάδων, απώλεια μνήμης και έλλειψη συγκέντρωσης. Κατά την τέταρτη εξέτασή της, η οποία έλαβε χώρα το Δεκέμβριο του 2010, η ενάγουσα συνέχισε να παραπονείται για άλγος στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, αλλά υπήρξε βελτίωση των λοιπών συμπτωμάτων της. Από νέο ακτινολογικό έλεγχο που της έγινε, διαπιστώθηκε πρόωρου βαθμού αυχενική σπονδύλωση. Η δε διάγνωση του ΜΕ5, με γνώμονα τις εξετάσεις, τόσο του 2008, όσο και αυτή του 2010, ήταν ότι ο τρόπος με τον οποίο τραυματίστηκε η ενάγουσα, προκάλεσε συνδεσμική κάκωση στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής της στήλης με το ενδεχόμενο αυχενικής σπονδύλωσης στο μέλλον να μην μπορεί να αποκλειστεί. Αναφορικά με τις δύο επισκέψεις της ενάγουσας κατά το 2012, η τελευταία του ανέφερε ότι συνέχιζε να παρουσιάζει πονοκεφάλους, ζαλάδες και ίλιγγο, και ότι έλαβε αναλγητική αγωγή. Επίσης του παραπονέθηκε για επέκταση του πόνου, αλλά και παραισθησία, κυρίως στα δάκτυλα του δεξιού χεριού. Ακτινογραφία που διενεργήθη, έδειξε ευθιασμό της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Παρέπεμψε εκ νέου την ενάγουσα σε φυσικοθεραπεία και κινησιοθεραπεία στην αυχενική μοίρα. Συνεπεία δε της παρόδου μεγάλου χρονικού διαστήματος και της συνέχισης της συμπτωματολογίας που παρουσίαζε η ενάγουσα, το ιατρικό της πρόβλημα θεωρήθηκε από τον ΜΕ5 ως μόνιμο. Κατά την αντεξέτασή του, ισχυρίστηκε ότι την ενάγουσα εξέτασε και κατά το 2006 για πόνο στο αυχένα. Ως χαρακτηριστικά ανέφερε, την εξέτασε «για πόνο στον αυχένα και έγιναν και ακτινογραφίες και θεραπεία με αυχενικό κολάρο και αναλγησία και με χορήγηση αναλγητικής θεραπείας και φυσικοθεραπείες». Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του, πάντα κατά το στάδιο της αντεξέτασής του, ανέφερε ότι κατά την ρηθείσα εξέτασή της το 2006, η ενάγουσα παρουσίαζε μυικό σπασμό στους τραπεζοειδείς. Νομική Πτυχή Οδική Αμέλεια Εκείνο που προκύπτει από την πλούσια ομολογουμένως νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι ότι, κατά την οδήγηση, κάθε οδηγός πρέπει να ασκεί προσήκουσα προσοχή. Το ερώτημα δε που εγείρεται ως προς το κατά πόσο ένας οδηγούσε αμελώς, είναι το κατά πόσο εκπλήρωσε την υποχρέωση του εξασκώντας την απαραίτητη λογική φροντίδα και προσοχή για τα άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν τον δρόμο. Το εφαρμοστέο κριτήριο για τον έλεγχο αυτό, είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του θα πρέπει να εξετάζονται σε συνάρτηση με την συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα οδηγού και όχι με την συμπεριφορά ενός τέλειου οδηγού. Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (Duty of Care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που λογικά μπορεί να προβλεφθεί ότι μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις και/ή ενέργειες του οδηγού. Για να συγκεκριμενοποιηθεί το απρόσωπα προσδιορισμένο καθήκον κάθε οδηγού προς κάθε πρόσωπο που είναι λογικά δυνατόν να επηρεαστεί από τις πράξεις του πρώτου, θα πρέπει να εξεταστεί το ζήτημα στα πλαίσια των γεγονότων της κάθε υπόθεσης έτσι που να διασαφηνιστεί η φύση του καθήκοντος, και στην περίπτωση που διαπιστώνεται τέτοιο καθήκον, κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Η πρόβλεψη για σκοπούς του ελέγχου αυτού, συναρτάτε με τις κοινές εμπειρίες και την λογική συνέπεια. Κάθε οδηγός οφείλει να τηρεί την δέουσα παρατηρητικότητα, και η αμέλεια είναι συνυφασμένη με τον χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες. Παράλειψη δε, να δει κανείς ότι απλά είναι ορατό ή όπου η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή και ο οδηγός παραλείπει να λάβει μέτρα προφύλαξης, αποτελούν αμέλεια, (για μια ενδιαφέρουσα επί του θέματος συζήτηση βλέπε Νικολαίδη ν Οικονομίδη