Αγγλική Σχολή Λευκωσίας ν. Γιώργο Δημητρίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1540/10, 14/3/2018

Αγγλική Σχολή Λευκωσίας ν. Γιώργο Δημητρίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1540/10, 14/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A164 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1540/10 Μεταξύ: Αγγλική Σχολή Λευκωσίας Ενάγουσα - και -

1. Γιώργο Δημητρίου
2. Χρυστάλλα Δημητρίου Στυλιανού Εναγομένων --------------------------------- Ημερομηνία: 14 Μαρτίου,
3. Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Ρήγας. Για την Εναγόμενη 2: κα Καρακατσάνη. ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση Με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, η Ενάγουσα (πρόκειται για ιδιωτική σχολή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, η οποία λειτουργεί και ασκεί τις αρμοδιότητες της δυνάμει του περί Αγγλικής Σχολής (Διοίκηση και Έλεγχος) Νόμου κεφ. 167), επιζητεί την έκδοση απόφασης εναντίον της Εναγομένης 2, για το ποσό των €11.844,88, ως συμφωνηθείσα αμοιβή διδάκτρων, για τη φοίτηση της θυγατέρας της τελευταίας (η οποία θυγατέρα στο εξής θα καλείται «η Έλενα»). Αρχικά η αγωγή καταχωρήθηκε εναντίον και του πρώην συζύγου της Εναγομένης 2/πατέρα της Έλενας (πρώην Εναγόμενος 1), πλην όμως, στις 30.10.2015, τούτη (η αγωγή), σε σχέση με αυτόν, αποσύρθηκε ανεπιφύλακτα. Σημειώνεται επίσης ότι, κατά την ακροαματική διαδικασία, η Ενάγουσα, μέσω του μάρτυρα της, περιόρισε το ποσό της απαίτησης στα €11.515,74 και προσδιόρισε τούτο ως καθυστερημένα οφειλόμενα δίδακτρα, σε σχέση με τη φοίτηση της Έλενας, για τα ακαδημαϊκά έτη 2006‑2007 και 2007‑
4. Οι δικογραφημένες θέσεις των μερών Η δικογράφηση της Ενάγουσας Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, κατά ή περί τον Σεπτέμβριο του 2001, η Ενάγουσα αποδέχθηκε τη φοίτηση της Έλενας, για όλη τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση της και δη για την χρονική περίοδο από το έτος 2001 μέχρι και το έτος
5. Ως αντάλλαγμα, για τη ρηθείσα φοίτηση, θα καταβάλλονταν σχολικά δίδακτρα προς την Ενάγουσα. Ήταν δε, σύμφωνα πάντα με το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης, ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας των μερών ότι τα δίδακτρα για τις σχολικές περιόδους 2006‑2007 και 2007‑2008 θα ανήρχοντο στο συνολικό ποσό των €12.699,
6. Ως η Ενάγουσα ισχυρίζεται, το απαιτούμενο ποσό αποτελεί καθυστερημένα δίδακτρα τα οποία μέχρι σήμερα δεν κατεβλήθησαν, και για τα οποία, κατ' επανάληψη, τόσο προφορικά όσο και γραπτά, ζήτησε και από τους δύο γονείς της Έλενας να τα καταβάλουν, πλην όμως τούτοι παρέλειψαν να το πράξουν. Αν και στην υπό στοιχείο Α αιτούμενη θεραπεία, φαίνεται το απαιτούμενο ποσό να επιζητείται και ως εύλογη αμοιβή (quantum meruit) για τις προσφερθείσες από την Ενάγουσα υπηρεσίες, εν τούτοις, η αγωγή προωθήθηκε μόνον επί τη βάση της συμφωνηθείσας αμοιβής, μιας και καμία, προσδιοριστική του ευλόγου της σχετικής χρέωσης, μαρτυρία παρουσιάστηκε από την ενάγουσα, παρά την ειδική αμφισβήτηση της θέσης αυτής στο δικόγραφο της Εναγόμενης
7. Η δικογράφηση της Εναγόμενης 2 Η Εναγόμενη 2, αποδέχεται ότι η Έλενα φοίτησε στους Ενάγοντες για επτά σχολικά έτη και δη από το 2001 - 2002 μέχρι και το 2007 - 2008, καθώς επίσης και ότι το αντάλλαγμα προς την Ενάγουσα για τη ρηθείσα φοίτηση της Έλενας ήταν η καταβολή σχολικών διδάκτρων. Διαφωνεί, ωστόσο, ότι η ίδια ευθύνεται καθ' οιονδήποτε τρόπο για την καταβολή τους, σημειώνοντας προς τούτο ότι ουδέποτε η ίδια συμβλήθηκε με την Ενάγουσα για τον σκοπό αυτό. Προωθεί επίσης τη θέση ότι, η σχετική με το ζητούμενο σύμβαση έγινε μεταξύ της Ενάγουσας και του πρώην Εναγόμενου
8. Η Εναγόμενη 2 προβάλλει ακόμα τη διαζευκτική θέση ότι, στην περίπτωση που ήθελε το Δικαστήριο καταλήξει ότι η ίδια, ως συμβαλλόμενη, ευθύνεται για την καταβολή διδάκτρων, τότε, η ευθύνη της θα πρέπει να περιοριστεί στο ήμισυ των διδάκτρων της σχολικής χρονιάς 2006 - 2007 και ειδικότερα μέχρι τις 06.06.2007, όπου και η Έλενα έκλεισε το 18ο έτος της ηλικίας της και δη κατέστη ενήλικη και υπόχρεα πλέον να καταβάλλει τα οποιαδήποτε δίδακτρα, για τη φοίτηση της. Ως προς τον ισχυρισμό της, περί περιορισμένης ευθύνης (ήμισυ των διδάκτρων της σχολικής χρονιάς 2006 - 2007), προβάλλει ότι τούτη (η περιορισμένη ευθύνη) αποτελούσε ρητό και/ή εξυπακουόμενο όρο της μεταξύ των μερών συμφωνίας. Τέλος, αποτελεί δικογραφημένη θέση της Εναγομένης 2 ο ισχυρισμός ότι, το ποσό που απαιτεί η Ενάγουσα είναι αυθαίρετο, μιας και βασίζεται σε κατά καιρούς μονομερείς αυξήσεις των διδάκτρων από πλευράς της τελευταίας, χωρίς τη συγκατάθεση και/ή τη σύμφωνη γνώμη ή έστω τη συνδιαβούλευση με την ίδια. Παραδεκτά γεγονότα Ως προκύπτει από διάφορες δηλώσεις των συνηγόρων των μερών, αλλά και αναντίλεκτες τοποθετήσεις των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, τα πιο κάτω γεγονότα αποτελούν κοινή συνισταμένη μεταξύ των 2 πλευρών. Στις 7.06.01, η Εναγόμενη 2 υπέγραψε αίτηση για πρώτη εγγραφή της Έλενας στην Ενάγουσα (πρόκειται για το Τεκμήριο 1). Οι ακριβείς λόγοι για τους οποίους η Εναγόμενη 2 υπέγραψε την αίτηση, ποια άλλα άτομα την συνόδευαν καθ' ον χρόνο υπέβαλλε τούτη, και ποια η ισχύς και νομική σημασία της (της αίτησης), αποτελούν ζητήματα για τα οποία οι 2 πλευρές διαφωνούν. Κατόπιν της εν λόγω αίτησης, και πιο συγκεκριμένα στις 30.06.01, καταβλήθηκε προς την Ενάγουσα το ποσό των ΛΚ751, ως προκαταβολή για την εγγραφή της Έλενας στην Ενάγουσα (σχετική είναι η απόδειξη, Τεκμήριο 4). Η Έλενα φοίτησε στην Ενάγουσα από το 2001 μέχρι και το 2008, όπου και αποφοίτησε, παρακολουθώντας και τα επτά ακαδημαϊκά έτη φοίτησης (Επτατάξια Δευτεροβάθμια Σχολή). Λίγες μέρες πριν τη περάτωση την έκτης τάξης και ειδικότερα στις 6.06.07, η Έλενα συμπλήρωσε το 18ο έτος της ηλικίας της. Κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, η φροντίδα της Έλενας ασκείτο και από τους δύο γονείς της (οι οποίοι ήταν, καθ' όλη τη διάρκεια της φοίτησής της, είτε σε διάσταση, είτε διαζευγμένοι), και δη την Εναγόμενη 2 και τον πρώην εναγόμενο
9. Η φοίτηση της Έλενας στην Ενάγουσα ολοκληρώθηκε στις 30.06.
10. Κάθε ακαδημαϊκό έτος (για τους μαθητές), άρχιζε στις 9 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους. Τα πλείστα δίδακτρα για τις σχολικές χρονιές 2006 ‑ 2007 και 2007 ‑ 2008 δεν καταβλήθηκαν και οφείλονται στην Ενάγουσα. Τα μόλις πιο πάνω κοινώς αποδεκτά γεγονότα, καθίστανται πλέον ευρήματα του Δικαστηρίου. Ακροαματική διαδικασία Η Ενάγουσα, για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της, κάλεσε έναν μαρτυρά και συγκεκριμένα τον Κωνσταντίνο Φαρσίδη (ΜΕ1). Από πλευράς της υπεράσπισης, κατέθεσε ενόρκως μόνο η Εναγόμενη
11. Περιορισμός επιδίκων ζητημάτων Παρά το γεγονός ότι η Εναγόμενη 2 στο αρχικό μέρος της δια ζώσης μαρτυρίας της προώθησε ισχυρισμούς υποστηρικτικούς όλων των προβαλλόμενων στην Υπεράσπιση θέσεών της, εν τούτοις, κατά τα τελικά στάδια της αντεξέτασης της, και τούτο κατόπιν σχετικών ρητών ερωτήσεων που της τέθηκαν από τον συνήγορο της Ενάγουσας, περιόρισε κατά πολύ τα επίδικα ζητήματα. Πιο συγκεκριμένα, δήλωσε ότι δεν αμφισβητεί την ορθότητα του απαιτούμενου από την Ενάγουσα ποσού και δη ότι αυτό αντικατοπτρίζει το πραγματικό υπόλοιπο των απλήρωτων διδάκτρων για τα ακαδημαϊκά έτη 2006‑2007 και 2008‑2009, και ότι, δέχεται ότι και η ίδια οφείλει να καταβάλει μέρος των καθυστερημένων διδάκτρων (προφανώς ως συμβαλλόμενη με την ενάγουσα), πλην, όμως, ότι δεν είναι το μόνο πρόσωπο που πρέπει να πράξει τούτο. Ακολουθεί αυτούσια η σχετική στιχομυθία του συνηγόρου της Ενάγουσας με την Εναγομένη 2 και η καταληκτική δήλωση του πρώτου. «Ε. Αυτό το χρόνο, εκτός από αυτή την επιστολή, στον πρώτο χρόνο, έχετε ενημερώσει καθόλου τους ενάγοντες για τα παράπονά σας όσον αφορά το ύψος των διδάκτρων; A. Το ύψος των διδάκτρων, γενικά τα δίδακτρα, ότι δεν μπορούσα. Αυτό λέγει το γράμμα. Ε. Για τα δίδακτρα, κυρία μάρτυς, είχατε μια αδυναμία ως προς την πληρωμή. Αλλά, ως προς το ύψος που καθορίστηκε από τους ενάγοντες, είχατε κανένα παράπονο; Ta θεωρούσατε αυθαίρετα τότε; Α. Το ύψος των διδάκτρων ήταν για όλους τους μαθητές, δεν ήταν μόνο για μας. Μπορούσα εγώ να πάω να αμφισβητήσω το ύψος των διδάκτρων; Εγώ ζητούσα με το γράμμα μου αυτό οικονομική βοήθεια ή υποτροφία της μικρής. Ε. Για το ύψος των διδάκτρων, αυτό που έγινε, αμφισβητείται ότι αυτό έμεινε; Και εννοώ, αυτό που χρέωνε και τα άλλα τα παιδιά, αυτό χρέωνε και την κόρη σας, το αμφισβητείτε; Α. Όχι, δεν το αμφισβητώ. Ε. Άρα κυρία μάρτυς, θεωρείται τα πράγματα, το ποσό που έμεινε απλήρωτο, είναι αυτό που αναγράφεται στην Έκθεση Απαίτησης. Η θέση σας είναι ότι, αυτό το οποίο εσείς θεωρείτε ότι είναι ορθό, οι ενάγοντες το απαιτούν. Απλά η θέση σας είναι ότι δεν πρέπει να το απαιτούν από εσάς. Α. Βεβαίως έτσι είναι.[1] Ε. Τελευταία, σας υποβάλλω, είναι η θέση μας ότι οφείλετε αυτό το ποσό στους ενάγοντες το οποίο αξιούν με την παρούσα αγωγή. Α. Όχι, δεν το οφείλω μόνο εγώ.[2] Ε. ................................ Α. ................................ Ε. ................................ Α. ................................ Ε. Κύριε Πρόεδρε, έχοντας ως γνώμονα και τη θέση της μάρτυρος στην ερώτησή μας στο αν χρωστεί τα απαιτούμενα με την παρούσα αγωγή χρήματα, δεν θα θέσω άλλες ερωτήσεις. ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ: κα Καρακατσάνη: Καμία επανεξέταση. ............» Με τις πιο πάνω ρητές και ξεκάθαρες αναφορές της Εναγομένης 2 και με γνώμονα τις δικογραφημένες θέσεις των μερών, εκείνο που στην ουσία παρέμεινε επίδικο ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι ο προσδιορισμός του ποσού που θα πρέπει να καταβάλει η Εναγόμενη 2 προς την Ενάγουσα, μιας και με τις σχετικές δηλώσεις της, καθίσταται έκδηλο ότι εγκατέλειψε, στην ουσία, τη θέση της περί μη συνομολόγησης, σχετικής με τη καταβολή των διδάκτρων, σύμβασης μεταξύ της ιδίας και της Ενάγουσας. Και ορθά κατά την γνώμη μου, μιας και από το ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό (με προεξάρχουσα τη δική της συμπεριφορά, ως τούτη εκδηλώθηκε δια ενεργειών, αλλά και παραλήψεων στις όποιες κατά καιρούς προσπάθειες της Ενάγουσας να εισπράξει τα εκάστοτε καθυστερημένα δίδακτρα[3]), προέκυπτε αβίαστα μια τέτοια συμβατική σχέση. Ως προς το ποσό των διδάκτρων, το οποίο θα κριθεί υπεύθυνη η Εναγομένη 2 να καταβάλει, τούτο θα αποφασιστεί με γνώμονα τις μη εγκαταληφθείσες (δικογραφημένες και δια ζώσης προωθηθείσες) θέσεις της. Και δη, επί τη βάσει του κατά πόσον, (α) το Δικαστήριο θα αποδεχθεί τη θέση της περί του ότι ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της μεταξύ των μερών συμφωνίας ήταν η καταβολή των διδάκτρων για τη φοίτηση της Έλενας να βαραίνει εξ ημισείας τους γονείς της (βλέπε και παράγραφο 7 της Υπεράσπισης) και (β), το κατά πόσον η εν λόγω ευθύνη της Εναγομένης 2 περιορίζεται μόνο για το χρονικό διάστημα που η Έλενα ήταν ανήλικη (βλέπε και παράγραφο 11 της Υπεράσπισης). Η εκδοχή της Ενάγουσας Ως προκύπτει από τα όσα αναφέρθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου από τον ΜΕ1, η Ενάγουσα θεωρεί την Εναγόμενη πρόσωπο που συμβλήθηκε μαζί της και που ανέλαβε έναντι της την καταβολή των διδάκτρων για όσο χρονικό διάστημα θα διαρκούσε η φοίτηση της Έλενας. Είναι δε η θέση του ΜΕ1 ότι, το Τεκμήριο 1 και δη η αίτηση πρώτης εγγραφής της Έλενας, αποτελεί τη συμφωνία των 2 μερών και ότι με την υπογραφή της από πλευράς της Εναγόμενης 2, η τελευταία αποδέχτηκε, αφενός ότι θα καταβάλλει τα δίδακτρα για τη φοίτηση της Έλενας, και αφετέρου ότι το ύψος τους θα αποφασίζεται από καιρό εις καιρό από την Ενάγουσα, σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες και κανονισμούς που διέπουν τον τρόπο λειτουργίας της σχολής. Είναι ακριβώς η θέση της Ενάγουσας ότι, κάθε χρόνο, πριν την έναρξη της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς, οι γονείς όλων των μαθητών ενημερώνονταν για το ύψος των διδάκτρων της νέας σχολικής χρονιάς και είχαν το δικαίωμα, αν διαφωνούσαν με αυτά, να ζητήσουν όπως το παιδί τους πάψει να φοιτά στην Ενάγουσα και να εγγραφεί για συνέχιση της φοίτησης του σε άλλο σχολείο. Τέτοιας ενημέρωσης έτυχε και η Εναγόμενη 2, η οποία ουδέποτε αμφισβήτησε το λογικό και εύλογο του ύψους των κατά καιρούς διδάκτρων για τη φοίτηση της Έλενας, ούτε και έθεσε ποτέ οποιοδήποτε θέμα σε σχέση με τον τρόπο που αποφασιζόταν τούτο από την Ενάγουσα. Ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε ακόμα ότι, η Εναγόμενη 2, αρκετές φορές, κατά τη διάρκεια της φοίτησης της Έλενας, αποτάθηκε προς την Ενάγουσα και ζητούσε όπως, για την καταβολή των καθυστερημένων διδάκτρων, ενοχληθεί και o σύζυγος της, πρώην εναγόμενος 1, χωρίς, όμως, ποτέ να προβάλει τη θέση ότι η ίδια δεν ευθύνεται για την καταβολή τους ή ότι είναι ο πρώην σύζυγος της που συμβλήθηκε, σχετικά, με την Ενάγουσα. Αυτό που προβάλλετο, ήταν η αδυναμία καταβολής τους λόγω οικονομικού προβλήματος της Εναγόμενης
12. Είναι δε επί τη βάση αυτή, της παράκλησης της Εναγόμενης 2, που οι ενάγοντες απέστειλαν την επιστολή, ημερομηνίας 10 Ιουνίου 2005, προς τον πρώην εναγόμενο 1 (Τεκμήριο 6), αλλά και οι Συνήγοροι τους, την επιστολή ημερομηνίας 21.01.08 (Τεκμήριο 3), η οποία απεστάλη και στους 2 γονείς της Έλενας. Κατά την Ενάγουσα, σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα του ΜΕ1, ανεξάρτητα του αν ο πρώην εναγόμενος 1, ως γονιός της Έλενας, ηθικά, ενδεχομένως, ευθύνεται για την καταβολή των διδάκτρων για τη φοίτηση της, η Εναγόμενη 2 ευθύνεται έναντι της Ενάγουσας για καταβολή όλων των οφειλόμενων διδάκτρων. Ούτε το γεγονός ότι η Έλενα συμπλήρωσε το 18ο έτος της ηλικίας της πριν την έναρξη του τελευταίου ακαδημαϊκού έτους, αλλά ούτε και το γεγονός της ενδεχόμενης ευθύνης και του πρώην εναγόμενου 1 για καταβολή των διδάκτρων, είναι δυνατόν, κατά τον ΜΕ1, να αποτελέσουν λόγο για απαλλαγή της ευθύνης της Εναγόμενης 2 έναντι της Ενάγουσας για καταβολή όλων των οφειλόμενων διδάκτρων. Κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης, αλλά και της αντεξέτασής του ΜΕ1, κατατέθηκαν διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια, μεταξύ των οποίων και τρεις επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν από και/ή εκ μέρους της Ενάγουσας προς την Εναγόμενη 2 (οι δύο εξ αυτών) και τον πρώην εναγόμενο 1 (η μία), όλες αφορώσες τις κατά καιρούς καθυστερήσεις στη καταβολή διδάκτρων (καθυστερήσεις παρουσιάστηκαν από τον πρώτο χρόνο φοίτησης της Έλενας). Η εκδοχή της Εναγομένης 2 Η Εναγόμενη 2, ως προς τα υπό αμφισβήτηση επίδικα ζητήματα, ισχυρίστηκε ότι η Ενάγουσα ανέκαθεν αντιμετώπιζε και τους δύο γονείς ως συνυπεύθυνους για την καταβολή των διδάκτρων. Προς τούτο, υπέδειξε σχετικές αναφορές στις επιστολές της Ενάγουσας και/ή των συνηγόρων της, ημερομηνίας 5 Απριλίου 2004, 10 Ιουνίου 2005 και 21 Ιανουαρίου 2008, Τεκμήρια 5, 6 και 3, αντίστοιχα, με τις οποίες η Ενάγουσα επιρρίπτει, σύμφωνα πάντα με την Εναγόμενη 2, ευθύνη για τη μη καταβολή των απαιτούμενων διδάκτρων, και στους δύο γονείς της. Κατά την Εναγόμενη 2, αυτή η αντιμετώπιση της Ενάγουσας, δικαιολογεί τη θέση της ότι, η δική της ευθύνη περιορίζεται στο ήμισυ της οφειλής. Ως προς τον δεύτερο σχετικό με τα υπό αμφισβήτηση επίδικα ζητήματα ισχυρισμό της, ούτε λίγο ούτε πολύ, αυτό που προέβαλε ως θέση, είναι ότι η όποια συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και των γονέων της Έλενας για να φοιτήσει η τελευταία στην πρώτη, αφορούσε τη χρονική περίοδο κατά την οποία η Έλενα θα ήταν ανήλικη και δη πρόσωπο, που δεν θα ήταν δυνατόν να συμβληθεί και να επωμισθεί οποιαδήποτε ευθύνη καταβολής διδάκτρων. Προς τούτο υπέδειξε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1, το οποίο αποτελεί την αίτηση πρώτης εγγραφής της Έλενας στην Ενάγουσα και επί του οποίου δεν αναφέρεται η χρονική διάρκεια, για την οποία θα διαρκούσε η φοίτηση. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι, ουδέποτε έγινε οποιαδήποτε ειδική συμφωνία μεταξύ της ίδιας και της Ενάγουσας, που να αφορούσε ειδικότερα τη σχολική χρόνια 2007‑2008 και δη το ακαδημαϊκό έτος, καθ' όλη τη διάρκεια του οποίου, η Έλενα ήταν ήδη ενήλικη. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ο ΜΕ