Πραξούλα Αντωνιάδου Κυριακού ν. Αθανάσιος Κυριακού κ.α., Αρ. Αγωγής: 3417/16, 29/3/2018

(2), αίτημα που θα γίνει πιο κατανοητό με τη σκιαγράφηση του ιστορικού της υπόθεσης. Στις 12.7.16 και 29.7.16 η αιτήτρια εξασφάλισε προς όφελος της και εναντίον του εναγόμενου 1, Προσωρινά Διατάγματα με τα οποία απαγορεύθηκε σ' αυτόν η λήψη διαφόρων μέτρων και/ή ενεργειών ως λεπτομερώς περιγράφεται σ' αυτά. Στις 31.8.16 η αιτήτρια καταχώρισε αίτηση για παρακοή των εν λόγω διαταγμάτων, ισχυριζόμενη ότι ο καθ' ου η αίτηση (εναγόμενος 1), σε συνεργασία με τους Ευαγόρα Χ'' Σπυρίδη, Θέμη Πέτεβη, Άντρο Κυπριανού και Ιγνάτιο Ιγνατίου, παρήκουσαν και/ή δεν συμμορφώθηκαν με τα εν λόγω Διατάγματα. Ακολούθησε η παρούσα αίτηση ημερομηνίας 27.4.17, με την οποία η αιτήτρια ζητά την άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρίσει συμπληρωματική και απαντητική ένορκη δήλωση στην πιο πάνω αίτηση παρακοής ημερομηνίας 31.8.16, ως η επισυνημμένη σ' αυτήν ένορκη δήλωση (Παράρτημα 1). Σημειώνεται ότι η αίτηση παρακοής ημερομηνίας 31.8.16 αποσύρθηκε σε κατοπινό στάδιο εναντίον της Θέμης Πέτεβη και του Ιγνάτιου Ιγνατίου. Οι δε δικηγόροι των καθ' ων η αίτηση Ανδρέα Κυπριανού και Ευαγόρα Χ'' Σπυρίδη δήλωσαν ενώπιον του Δικαστηρίου ότι δε ενίστανται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η παρούσα αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Σόνιας Τζιοβάννη, ασκούμενης δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της αιτήτριας, ημερομηνίας 27.4.17. Αναφέρει ότι μετά την καταχώριση των ενστάσεων των καθ' ων η αίτηση, από τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν, προέκυψαν θέματα και γεγονότα τα οποία πρέπει να απαντηθούν ώστε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η ορθή και πλήρης εικόνα των γεγονότων. Προς τούτο επεσύναψε ως Παράρτημα 1 την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της ατήτριας. Η παρούσα αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση του καθ' ου η αίτηση (εναγόμενου 1) η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ιδίου ημερομηνίας 18.5.17. Η αιτούμενη άδεια, όπως προβάλλεται μέσα από τους λόγους της ένστασης, δεν πρέπει να δοθεί διότι: α) Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και δεν βασίζεται στην ορθή νομική βάση δηλαδή τη Δ.48 θ.4

(2). β) Η αίτηση αποσκοπεί στην εισαγωγή νέας μαρτυρίας την οποία η αιτήτρια όφειλε και/ή μπορούσε να προσκομίσει εξ αρχής. γ) Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν έχει σκοπό να απαντήσει και/ή διευκρινίσει την ένορκη δήλωση της ένστασης αλλά έχει σκοπό να εισαγάγει καινούργιους ισχυρισμούς και/ή να παραθέσει εντελώς διαφορετικά γεγονότα από αυτά που είχαν παρατεθεί με την ένορκη δήλωση ημερομηνίας 31.8.16 που υποστηρίζει την αίτηση παρακοής ως και γεγονότα άσχετα με την παρούσα διαδικασία. δ) Πολλοί από τους ισχυρισμούς που εκτίθενται στην προτεινόμενη ένορκη δήλωση συνιστούν απλά επανάληψη των ισχυρισμών που έχουν ήδη εκτεθεί στην αρχική ένορκη δήλωση. ε) Οι ισχυρισμοί που εκτίθενται στην προτεινόμενη ένορκη δήλωση είναι γενικοί, αόριστοι και δεν προκύπτει καλός λόγος ώστε να δοθεί η αιτούμενη άδεια. ζ) Δεν δικαιολογείται η εισαγωγή νέων ισχυρισμών και/ή γεγονότων που δεν υπήρχαν στην αρχική ένορκη δήλωση και δεν προέκυψαν από την ένορκη δήλωση της ένστασης. Ο καθ' ου η αίτηση (εναγόμενος 1) στην ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 18.5.17 υιοθετεί, επαναλαμβάνει και επεξηγεί τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Διεξήλθα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις. Είναι φανερό ότι από το λεκτικό της Δ.48 θ.4

(2), η χορήγηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η αναμόρφωση της Δ.48 θ.4

(2)- τέλος του 1999 - απέβλεπε στην εξάλειψη των προβλημάτων που είχαν συσσωρευθεί λόγω της ερμηνείας που δόθηκε στον προηγούμενο Κανονισμό από τη Νομολογία, ώστε τα γεγονότα σε αιτήσεις να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκες δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Είναι στο πλαίσιο εξυπηρέτησης αυτού του στόχου που έγινε πρόβλεψη για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διάδικους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, και αυτό, κατά την άποψη μου, για ευνόητους λόγους που σχετίζονται με την ποικιλία των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Επομένως, εναπόκειται στο Δικαστήριο να κρίνει αν σε δεδομένη περίπτωση ο αιτητής έχει τεκμηριώσει «καλό λόγο» και, αν ναι, κατά πόσο ως αποτέλεσμα της τεκμηρίωσης θα ικανοποιήσει αίτημα - γραπτό ή προφορικό - για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στην προκειμένη περίπτωση, διέλαθε της προσοχής αμφοτέρων των συνηγόρων των διαδίκων ότι η αίτηση για παρακοή διατάγματος δεν αποτελεί ενδιάμεση αίτηση ώστε να τυγχάνει εφαρμογής η Δ.48 θ.4

(2)όπως πιο πάνω. Η αίτηση για καταδίκη σε περίπτωση προβολής ισχυρισμού καταφρόνησης δικαστικού διατάγματος, προσλαμβάνει τον χαρακτήρα κατηγορίας, η απόδειξη της οποίας υπόκειται στους κανόνες που διέπουν την απόδειξη ποινικού αδικήματος, δηλαδή απόδειξη της κατηγορίας και των συστατικών της στοιχείων ειδικά, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Κώστα ν. Κώστα

(2003)1 Α.Α.Δ. 269). Με βάση τις πιο πάνω επισημάνσεις, είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι εναπόκειται στην αιτήτρια να αποδείξει στο βαθμό που απαιτείται τους ισχυρισμούς της, όπως αυτοί προβάλλουν μέσα από την ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 31.8.16 που υποστηρίζει την αίτηση της για Παρακοή Διατάγματος, κάτι που δεν προϋποθέτει ούτε και απαιτεί την ύπαρξη ένορκης δήλωσης υπό μορφή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, η καταχώριση της οποίας δεν επιτρέπεται. Ενόψει της κατάληξης αυτής του Δικαστηρίου θεωρώ ότι είναι αχρείαστο να ασχοληθώ με την παράλειψη της αιτήτριας να αναφέρει στην αίτηση της την Δ.48 θ.4

(2)στην οποία βασίζεται, όπως ρητά έχει αποσαφηνιστεί στη γραπτή αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου της. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της αιτήτριας και προς όφελος του καθ' ου η αίτηση (εναγόμενου 1), όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο