PATOKH CHODIEV κ.α. ν. ABACUS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 4147/14, 30/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A212 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4147/14 Μεταξύ:
- PATOKH CHODIEV
- ALEXANDER MACKEVITCH
- ALIJAN IBRAGINOV Εναγόντων και
- ABACUS LIMITED
- ABACUS CORPORATE SERVICES LIMITED
- ΣΤΕΛΛΑ ΡΑΟΥΝΑ
- ΣΟΦΙΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Εναγομένων --------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30 Μαρτίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντες: Οι κ.κ. Κ. Ιωαννίδης και Γ. Κακούρη, για Χατζηαναστασίου, Ιωαννίδη ΔΕΠΕ (ΔΘ304). Για τους Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένους: Ο κ. Α. Γαβριηλίδης, για Σκορδής, Παπαπέτρου & Σία ΔΕΠΕ (ΔΘ82). ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή - η οποία διαχωρίστηκε από την Ανταπαίτηση δυνάμει δικαστικού διατάγματος την 28.9.17 - αποσύρθηκε ανεπιφύλακτα και απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στις 13.3.18, με έξοδα εναντίον των εναγόντων και υπέρ των εναγομένων, με την εφεξής αιτιολογία (ως τούτη εκφράστηκε από τον δικηγόρο των ενάγοντων κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής την ίδια εκείνη μέρα): « Με δεδομένο ότι το Δικαστήριο εξέδωσε το (ενδιάμεσο) Διάταγμα Αποκάλυψης, με δεδομένο ότι οι Εναγόμενοι προέβηκαν σε αποκάλυψη πληροφοριών και εγγράφων στη βάση του (ενδιάμεσου) Διατάγματος Αποκάλυψης και με δεδομένο ότι οι Ενάγοντες (ενεργώντας κατά τρόπο απόλυτο σύμφωνο με τα όσα είχαν αναφέρει στο Δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης του για έκδοση του Διατάγματος Αποκάλυψης και στηριζόμενοι σε έγγραφα που αποκαλύφθηκαν μέσω της Πρώτης Ε/Δ Αποκάλυψης) προχώρησαν στην έγερση σχετικής Αγωγής εναντίον του κ. Stein στην Αγγλία η οποία και έχει απορριφθεί (με την Απόφαση Burton ημερομηνίας 20/5/2015), οι Ενάγοντες αναγνωρίζουν ότι η παρούσα Αγωγή έχει καταστεί άνευ αντικειμένου αφού δεν υφίσταται πλέον οποισδήποτε λόγος για έκδοση οποιουδήποτε περαιτέρω διατάγματος εναντίον των Εναγομένων». Μετά την εξέλιξη αυτή, παρέμεινε προς εκδίκασιν η Ανταπαίτηση, διά της οποίας οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες, ζητούν τα ακόλουθα: «
- ...................................................................... Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται το διατακτικό Α και/ή Γ του διατάγματος του Σεβαστού Δικαστηρίου ημερομηνίας 22/7/2014 που εκδόθηκε στα πλαίσια της υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγής. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει και/ή εμποδίζει τους Ενάγοντες και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους και/ή δικηγόρους και/ή αξιωματούχους και/ή υπηρέτες αυτών και/ή συνδεόμενα μετ' αυτών νομικά και/ή φυσικά πρόσωπα από του να χρησιμοποιούν καθ' οιονδήποτε τρόπο και/ή στο πλαίσιο οποιοσδήποτε δικαστικής και/ή ανακριτικής διαδικασίας, ημεδαπής και/ή αλλοδαπής και/ή άλλως πως και/ή από του να αποκαλύψουν και/ή κοινοποιήσουν σε οποιοδήποτε πρόσωπο τις ένορκες δηλώσεις της Στέλλας Ραουνά ημερομηνίας 3/10/2014, 2/12/2014 και 9/3/2015 και οποιαδήποτε στοιχεία ή έγγραφα περιέχονται και/ή επισυνάπτονται σε αυτές και/ή οποιαδήποτε αντίγραφα ή αναπαραγωγές αυτών. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση να παραδώσουν στους δικηγόρους των Εναγομένων και/ή στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας τα πιστά αντίγραφα των ενόρκων δηλώσεων της Στέλλας Ραουνά ημερομηνίας 3/10/2014, 2/12/2014 και 9/3/2015 και όλα τα έγγραφα και/ή τεκμήρια που επισυνάπτονται σε αυτές, που παραδόθηκαν σε αυτούς και/ή στους δικηγόρους αυτών. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση να καταστρέφουν και/ή να διαγράψουν άμεσα οποιαδήποτε αντίγραφα ή αναπαραγωγές ή μεταφράσεις των ενόρκων δηλώσεων της Στέλλας Ραουνά ημερομηνίας 3/10/2014, 2/12/2014 και 9/3/2015 και οποιαδήποτε στοιχεία ή έγγραφα περιέχονται και/ή επισυνάπτονται σε αυτές και/ή οποιαδήποτε αντίγραφα ή αναπαραγωγές ή μεταφράσεις αυτών που βρίσκονται στην κατοχή ή υπό τον έλεγχο τους ή στην κατοχή ή υπό τον έλεγχο αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων και/ή δικηγόρων και/ή αξιωματούχων και/ή υπηρετών αυτών και/ή συνδεόμενων μετ' αυτών νομικών και/ή φυσικών προσώπων. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας να επιστρέφει στους δικηγόρους των Εναγομένων των ενόρκων δηλώσεων της Στέλλας Ραουνά ημερομηνίας 3/10/2014, 2/12/2014 και 9/3/2015 και οποιαδήποτε στοιχεία ή έγγραφα περιέχονται και/ή επισυνάπτονται σε αυτές και/ή οποιαδήποτε αντίγραφα ή αναπαραγωγές αυτών που τυχόν να έχει στην κατοχή του. ΣΤ. Συμπληρωματικό και/ή παρεπόμενο Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάζει τους Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση, προσωπικά και/ή των ημεδαπών δικηγόρων αυτών όπως προβούν στην καταχώρηση Ένορκης Δήλωσης εντός 7 ημερών από την έκδοση του Διατάγματος διά της οποίας (α) να βεβαιώνεται η παράδοση στους δικηγόρους των Εναγομένων και/ή στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας των πιστών αντιγράφων των ενόρκων δηλώσεων της Στέλλας Ραουνά ημερομηνίας 3/10/2014, 2/12/2014 και 9/3/2015 που παραδόθηκαν σε αυτούς και/ή στους δικηγόρους αυτών και οποιαδήποτε στοιχεία ή έγγραφα περιέχονται και/ή επισυνάπτονται σε αυτές. (β) να βεβαιώνεται η καταστροφή και/ή η διαγραφή όλων των αντιγράφων, αναπαραγωγών και μεταφράσεων των ενόρκων δηλώσεων της Στέλλας Ραουνά ημερομηνίας 3/10/2014, 2/12/2014 και 9/3/2015 και οποιωνδήποτε στοιχείων ή έγγραφων περιέχονται και/ή επισυνάπτονται σε αυτές και/ή όλων των αντιγράφων, αναπαραγωγών και μεταφράσεων αυτών που βρίσκονται στην κατοχή ή υπό τον έλεγχο τους ή στην κατοχή ή υπό τον έλεγχο αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων και/ή δικηγόρων και/ή αξιωματούχων και/ή υπηρετών αυτών και/ή συνδεόμενων μετ' αυτών νομικών και/ή φυσικών προσώπων. (γ) να αναφέρονται με λεπτομέρεια πόσα αντίγραφα, σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή, των ενόρκων δηλώσεων της Στέλλας Ραουνά ημερομηνίας 3/10/2014, 2/12/2014 και 9/3/2015 έχουν γίνει από τους Ενάγοντες και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους και/ή αξιωματούχους και/ή υπηρέτες και/ή δικηγόρους και/ή νομικούς συμβούλους και/ή συνδεόμενα μετ' αυτών νομικά και/ή φυσικά πρόσωπα και ποια πρόσωπα ή αρχές κατέχουν ή κατείχαν κάθε τέτοιο αντίγραφο. Ζ. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά, διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιβάλλει τέτοιους όρους ως ήθελε κρίνει ώστε να εμποδίζονται οι Ενάγοντες να χρησιμοποιήσουν καθ' οιονδήποτε τρόπο και/ή στο πλαίσιο οποιοσδήποτε δικαστικής και/ή ανακριτικής διαδικασίας ημεδαπής και/ή αλλοδαπής, οποιαδήποτε έγγραφα έχουν περιέλθει στην κατοχή τους και/ή οποιεσδήποτε πληροφορίες έχουν περιέλθει σε γνώση τους εξ απορροίας του ενδιάμεσου διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22/7/2014 και/ή όλα τα έγγραφα που τους παρέδωσε η Εναγομένη 3 Στέλλα Ραουνά μέσω ενόρκων δηλώσεων της ημερομηνίας 3/10/2014, 2/12/2014 και 9/3/
- Η. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να εγκρίνει και/ή να επιδικάζει υπέρ των Εναγομένων και κατά των Εναγόντων το ποσό των €14,165 πλέον ΦΠΑ και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό κρίνει εύλογο και δίκαιο ως εύλογα έξοδα που οι Εναγόμενοι έχουν υποστεί προς συμμόρφωση με το διάταγμα ημερομηνίας 22/7/2014 και που δεν έχουν καταβληθεί στους Ενάγοντες και/ή ως αποζημίωση για τις δαπάνες και/ή τη βλάβη που υπέστησαν ως αποτέλεσμα της εκτέλεσης και/ή της εφαρμογής του εν λόγω διατάγματος. .....................................................». Το διάταγμα ημερομηνίας 22.7.14, το οποίο εκδόθηκε μονομερώς από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (υπό άλλη σύνθεση) και οριστικοποιήθηκε κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας στις 30.9.15 («το διάταγμα»), έχει ως εξής (βλ. Τεκμήριο 18): « ........................................................ A. ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ τον κάθε ένα από τους Εναγομένους 1,2,3 και 4 όπως, εντός 10 ημερών από την επίδοση του παρόντος Διατάγματος σε αυτούς, ετοιμάσουν, ορκιστούν (στην περίπτωση των Εναγομένων 1 και 2 μέσω ενός εκ των διοικητικών της συμβούλων ή μέσω οποιουδήποτε άλλου προσώπου με εξουσία ενέργειας), καταθέσουν στο Δικαστήριο και παραδώσουν στους δικηγόρους της Ενάγουσας ένορκες δηλώσεις με τις οποίες να αποκαλύπτουν και στις οποίες να αναφέρουν τις ακόλουθες πληροφορίες και τα ακόλουθα έγγραφα:
(1)Κάθε πληροφορία που οι Εναγόμενοι γνωρίζουν και κάθε έγγραφο που αυτοί έχουν ή είχαν στην κατοχή ή και υπό τον έλεγχο τους, είτε άμεσα είτε έμμεσα, και που αφορά τη σχέση μεταξύ της συσταθείσας στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους εταιρείας Aurdeley Enterprises Limited (στο εξής «η Aurdeley») και του κ. Κirill Stein, πολίτη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, συμπεριλαμβανομένων, χωρίς περιορισμό, των ακόλουθων πληροφοριών και εγγράφων: (
- i)Κάθε πληροφορία που οι Εναγόμενοι γνωρίζουν αναφορικά με οποιαδήποτε υφιστάμενη ή προηγούμενη ιδιοκτησιακή, συμβατική ή άλλη σχέση μεταξύ της Aurdeley και του κ. Kirill Stein και κάθε έγγραφο (συμπεριλαμβανομένου κάθε εκτυπωμένου ή ηλεκτρονικού αρχείου) που αυτοί έχουν ή είχαν στην κατοχή ή και υπό τον έλεγχο τους, είτε άμεσα είτε έμμεσα, και που αφορά ή και επιμαρτυρεί τέτοια σχέση ή και από το οποίο προκύπτει τέτοια σχέση. (
- ii)Κάθε πληροφορία που οι Εναγόμενοι γνωρίζουν αναφορικά με οποιεσδήποτε συμφωνίες ή και συναλλαγές μεταξύ της Aurdeley και του κ. Kirill Stein ή και μεταξύ της Aurdeley και οποιουδήποτε φυσικού ή νομικού προσώπου που οι Εναγόμενοι γνωρίζουν ότι σχετίζεται ή και συνδέεται με τον κ. Kirill Stein ή και με οποιεσδήποτε πληρωμές που έγιναν από την Aurdeley προς τον κ. Kirill Stein ή και προς οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που οι Εναγόμενοι γνωρίζουν ότι σχετίζεται ή και συνδέεται με τον κ. Kirill Stein ή αντίστροφα και κάθε έγγραφο (συμπεριλαμβανομένου κάθε εκτυπωμένου ή ηλεκτρονικού αρχείου) που οι Εναγόμενοι έχουν ή είχαν στην κατοχή ή και υπό τον έλεγχο τους, είτε άμεσα είτε έμμεσα, και που αφορά ή και σχετίζεται με οποιεσδήποτε τέτοιες συμφωνίες ή και συναλλαγές ή και πληρωμές. (iii) Κάθε έγγραφο (συμπεριλαμβανομένου κάθε εκτυπωμένου ή ηλεκτρονικού αρχείου) που οι Εναγόμενοι έχουν ή είχαν στην κατοχή ή και υπό τον έλεγχο τους , είτε άμεσα είτε έμμεσα, και το οποίο περιέχει ή και σχετίζεται με οποιεσδήποτε οδηγίες που δόθηκαν ή και με οποιεσδήποτε παρακλήσεις ή εισηγήσεις που υποβλήθηκαν ή και έγιναν προς τους Εναγομένους ή προς οποιονδήποτε εξ αυτών από τον κ. Κirill Stein ή και από οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που οι Εναγόμενοι γνωρίζουν ότι σχετίζεται ή και συνδέεται με τον κ. Kirill Stein σε σχέση με τη σύσταση ή και τη διοίκηση ή και τις εργασίες ή και οποιεσδήποτε αποφάσεις ή και πράξεις ή και συναλλαγές της Aurdeley. (
- iv)Κάθε έγγραφο (συμπεριλαμβανομένου κάθε εκτυπωμένου ή ηλεκτρονικού αρχείου) που οι Εναγόμενοι έχουν ή είχαν στην κατοχή ή και υπό τον έλεγχο τους, είτε άμεσα είτε έμμεσα, και το οποίο περιέχει ή και σχετίζεται με οποιεσδήποτε επικοινωνίες μεταξύ των Εναγομένων ή οποιουδήποτε εξ αυτών και του κ. Κirill Stein ή και οποιουδήποτε φυσικού ή νομικού προσώπου που οι Εναγόμενοι γνωρίζουν ότι σχετίζεται ή και συνδέεται με τον κ. Kirill Stein σε σχέση με τη σύσταση ή και τη διοίκηση ή και τις εργασίες ή και οποιεσδήποτε αποφάσεις ή και πράξεις ή και συναλλαγές της Aurdeley. (
- v)Οποιαδήποτε πληρεξούσια (powers of attorney) που εκδόθηκαν από ή και εκ μέρους της Aurdeley προς τον κ. Κirill Stein ή και προς οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που οι Εναγόμενοι γνωρίζουν ότι σχετίζεται ή και συνδέεται με τον κ. Kirill Stein ως και οποιαδήποτε άλλα έγγραφα που οι Εναγόμενοι έχουν ή είχαν στην κατοχή ή και υπό τον έλεγχο τους, είτε άμεσα είτε έμμεσα, και τα οποία επιμαρτυρούν ή και σχετίζονται ή και από τα οποία προκύπτει οποιαδήποτε εξουσία ή και εξουσιοδότηση του κ. Kirill Klein να ενεργεί εκ μέρους ή και για λογαριασμό της Aurdeley. (
- vi)Οποιοδήποτε άλλο έγγραφο (συμπεριλαμβανομένου οποιοδήποτε εκτυπωμένου ή ηλεκτρονικού αρχείου) που οι Εναγόμενοι έχουν ή είχαν στην κατοχή ή και υπό τον έλεγχο τους, είτε άμεσα είτε έμμεσα, και το οποίο συνδέει την Aurdeley με τον κ. Κirill Stein ή και με οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που οι Εναγόμενοι γνωρίζουν ότι σχετίζεται ή και συνδέεται με τον κ. Kirill Stein.
(2)Τα πλήρη ονόματα των προσώπων που παρουσιάζονταν ή και παρουσιάζονται στα αρχεία των Εναγομένων ως οι τελικοί δικαιούχοι ιδιοκτήτες (ultimate beneficial owners) της Aurdeley και κάθε έγγραφο που οι Εναγόμενοι έχουν ή είχαν στην κατοχή ή και υπό τον έλεγχο τους και που σχετίζεται με την ταυτότητα ή τη διεύθυνση διαμονής των εν λόγω προσώπων.
(3)Τα πλήρη ονόματα όλων των φυσικών ή και νομικών προσώπων τα οποία έχουν καθ'οιονδήποτε χρόνο δώσει στους Εναγομένους ή σε οποιοδήποτε από αυτούς οποιεσδήποτε οδηγίες ή και τα οποία έχουν υποβάλει προς τους Εναγομένους ή προς οποιοδήποτε εξ αυτών οποιεσδήποτε παρακλήσεις ή και εισηγήσεις σε σχέση με τη σύσταση ή και τη διοίκηση ή και τις εργασίες ή και οποιεσδήποτε αποφάσεις ή και πράξεις ή και συναλλαγές της Aurdeley και κάθε πληροφορία που οι Εναγόμενοι γνωρίζουν αναφορικά με τη σχέση ή και τη σύνδεση οποιουδήποτε τέτοιου προσώπου με τον κ. Kirill Stein. Νοείται ότι για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου (Α) τα έγγραφα που βρίσκονται υπό τον έλεγχο των Εναγομένων 1 και 2 περιλαμβάνουν κάθε έγγραφο (συμπεριλαμβανομένου κάθε εκτυπωμένου ή ηλεκτρονικού αρχείου) που βρίσκεται υπό τον άμεσο ή έμμεσο έλεγχο των αξιωματούχων των Εναγομένων 1 ή και των Εναγομένων 2 ή και οποιασδήποτε θυγατρικής εταιρείας των Εναγομένων 1 ή και των Εναγομένων 2 ή και οποιασδήποτε εταιρείας που συνδέεται με τους Εναγομένους 1 ή και τους Εναγομένους 2 και κάθε έγγραφο που οι Εναγόμενοι 1 ή και οι Εναγόμενοι 2 έχουν την εξουσία ή και τη δυνατότητα να λάβουν ή και να εξασφαλίσουν. Β. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως οι Ενάγοντες καταβάλουν στους Εναγομένους όλα τα εύλογα έξοδα που αυτοί θα υποστούν για τους σκοπούς της πλήρους συμμόρφωσης τους με το Διάταγμα που επιζητείται με την παράγραφο Α πιο πάνω όπως αυτά θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Γ. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΚΑΙ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ τους Εναγομένους και τους αξιωματούχους ή και υπαλλήλους ή και αντιπροσώπους αυτών από του να πληροφορήσουν, είτε άμεσα είτε έμμεσα, οποιοδήποτε πρόσωπο (εκτός από τους δικηγόρους ή και νομικούς τους συμβούλους για σκοπούς λήψης νομικών συμβουλών σε σχέση με την παρούσα διαδικασία) περί της ύπαρξης της παρούσας διαδικασίας ή περί της ύπαρξης ή και του περιεχομένου οποιoυδήποτε διατάγματος που επιζητείται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας ή και περί της ύπαρξης ή και του περιεχομένου οποιασδήποτε αίτησης, ενόρκου δηλώσεως ή οποιουδήποτε δικογράφου ή άλλου εγγράφου που καταχωρήθηκε ή θα καταχωρηθεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας ή και από του να ειδοποιήσουν οποιοδήποτε πρόσωπο περί της έγερσης ή ενδεχόμενης έγερσης δικαστικής διαδικασίας εναντίον του από τους Ενάγοντες μέχρι και την πάροδο 30 ημερών από την ημερομηνία που θα υπάρξει πλήρης συμμόρφωση των Εναγομένων με το Διάταγμα που επιζητείται με την παράγραφο Α πιο πάνω. .......................................................». Είναι εκδοχή των εξ ανταπαιτήσεως εναγόντων πως τούτοι δικαιούνται σε επιστροφή και καταστροφή των αποκαλυφθέντων με το διάταγμα προς τους εξ ανταπαιτήσεως εναγομένους [ενάγοντες] («τα αποκαλυφθέντα»), με σκοπό την απόδειξη από τους τελευταίους ότι συγκεκριμένο άτομο («ο Kirill Stein»), εψεύσθη σε αγγλική δικαστική διαδικασία ενώπιον του Ανώτερου Δικαστηρίου του Λονδίνου («High Court»), με αντικείμενο τον παραμερισμό προγενεστέρως τού διατάγματος εκδοθείσας εκεί απόφασης (δυσμενούς για τα συμφέροντα των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων). Υποστηρίζουν προσέτι οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες πως μια που ο λόγος για τον οποίο έγινε η αποκάλυψη έχει πλέον εκπληρωθεί, οι εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι πρέπει να επιστρέψουν τα αποκαλυφθέντα κατά εξυπακουόμενη υποχρέωση τους προς τούτο. Οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες για συμμόρφωση τους προς το διάταγμα υπέστησαν έξοδα ύψους €24.840,00, με τους εξ ανταπαιτήσεως εναγομένους να καταβάλλουν ποσό €10.675,00, πλέον ΦΠΑ, με συνεπακόλουθο να χρωστούν €14.165,00, πλέον ΦΠΑ. Είναι θέση των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων, πως η Ανταπαίτηση δεν μπορεί να πετύχει καθότι τα διά του διατάγματος αποκαλυφθέντα έχουν ήδη περιέλθει στη δημόσια σφαίρα, πέραν τού ότι από τη δοθείσα μαρτυρία τίποτε δεν καταδεικνύεται που θα μπορούσε να τους καταστήσει υπόλογους σε όσα τους καταλογίζονται. Για στοιχειοθέτηση της Ανταπαίτησης, οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες παρουσίασαν τη μαρτυρία των Κατερίνας Φραγκούδη (ΜΕ1) και Charles Hollander (ΜΕ2). Οι εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι δεν κατέθεσαν στη δίκη ή κάλεσαν μάρτυρες για θεμελίωση των δικογραφημένων υπερασπίσεων τους, που εμπεδωμένως δεν αποτελούν μαρτυρία ελλείψει αντίστοιχων παραδοχών (βλ. Δημητρίου ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ΠΕ 167/10, ημ. 21.10.15, Μαυρομιχάλη ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1996)1 ΑΑΔ 530, 533). Η ως άνω επιλογή των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων, δικαιωματική ως είναι, δεν δικαιολογεί, δίχως άλλο, την εξαγωγή δυσμενών συμπερασμάτων εναντίον τους ούτε και μετατρέπει σε αυταπόδεικτη την Ανταπαίτηση (βλ. κατ' αναλογίαν, Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λίμιτεδ ν Ματσούκα και Άλλου, ΠΕ 91/10, ημ. 3.7.14, Demchenko και Άλλου v Nassar
(2007)1(B) ΑΑΔ 1342, 1345, Παναγιώτου ν Ιωάννου
(1999)1(Β) ΑΑΔ 917, 920). Κάθε αποδεκτή αναφορά των μαρτύρων, ως και το περιεχόμενο των κατατεθέντων τεκμηρίων αξιολογήθηκαν πλήρως και στον επιτρεπτό βαθμό έστω και αν το περιεχόμενο τους δεν εκφράζεται ρητώς στο παρόν σκεπτικό, μη απαιτούμενης (εκτός μιας περίληψης για πρακτικούς κυρίως σκοπούς), της εδώ καταγραφής και επανάληψης τού συνόλου του μαρτυρικού αυτού υλικού (βλ. κατ' αναλογίαν, G&K Exclusive Fashions Ltd v Παπαδόπουλου και Άλλων
(2001)1(Α) ΑΑΔ 88, 92, Paphos Stone C Estates v Ζαβρού και Άλλου
(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1854, 1859). Εκείνο που καθηκόντως επράχθη είναι ο προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων υπό το φως της δικογραφίας, η συνάρθρωση με τα ουσιώδη μέρη της μαρτυρίας και η κατάληξη σε σχετικά ευρήματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Cyprus Investment & Securities Corporation Ltd v Παύλου και Άλλου, ΠΕ 240/10, ημ. 20.12.17, Λάρκου ν Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοντέας
(2001)1(Β) ΑΑΔ 1399, 1406). Όλες οι περικοπές που παρατίθενται έχουν μεταφερθεί αυτούσιες, ως είναι καταγεγραμμένες στα πρακτικά και στη δικογραφία. Συνοψίζω τη μαρτυρία των μαρτύρων. Η Κατερίνα Φραγκούδη (ΜΕ1), με αναφορά στο περιεχόμενο της γραπτής της δήλωσης (Έγγραφα Α και Α1), έδωσε μαρτυρία ως υπάλληλος των εξ ανταπαιτήσεως εναγόντων 1, αναδιπλώνοντας το ιστορικό της αγωγής και τα περί εμπλοκής των διαδίκων στην όλη διαφορά, παραπέμποντας ή και τοποθετούμενη σε σειρά τεκμηρίων (Τεκμήρια 1-24). Ο Charles Hollander (ΜΕ2), με έρεισμα τη γραπτή του δήλωση (Έγγραφα Β και Β1) και ως δικηγόρος (Barrister/QC) στην Αγγλία, καταθέτοντας ως πραγματογνώμονας μάρτυς - με αναφορά και σε δύο εκθέσεις του Άγγλου δικηγόρου Jonathan Davies-Jones QC (Τεκμήρια 13 και 15) - για θέματα αγγλικού δικαίου και δικονομίας αναφορικώς (και) προς την ύπαρξη δικαιώματος επιστροφής εγγράφων μετά την έκδοση δικαστικού διατάγματος αποκάλυψης, υιοθετώντας το περιεχόμενο έκθεσης πραγματογνωμοσύνης του ημερομηνίας 1.2.16 (Τεκμήριο 14). Στις αγορεύσεις, οι δικηγόροι επιχειρηματολόγησαν πως η μαρτυρία (και οι εφαρμοζόμενες νομικές αρχές), δεν μπορούν παρά να οδηγήσουν σε αποδοχή των θέσεων τους. Διεξήλθα τη γραπτή και προφορική μαρτυρία και τις ικανές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων. Μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης παρακολούθησα και άκουσα με την ίδια προσοχή και υπομονή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου, αξιολογώντας τη μαρτυρία τους με πλήρη επίγνωση πως η αξιοπιστία εκτιμάται αποσυναρτημένα επιπέδου απόδειξης. Έθεσα ως δείκτη, μεταξύ άλλων, το διαδικαστικό στάδιο από το οποίο ανέκυψε η μαρτυρία αυτή, την πηγή και το κύρος των γνώσεων των μαρτύρων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματιζόμενα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά περί των οποίων κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους (λαμβανομένης υπόψιν και της μεσολαβούσας διερμηνείας), την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών ανακολουθιών και αντιφάσεων (σε συγκριτική αντιπαραβολή με τις μικροαντιφάσεις), τις προηγούμενες γραπτές ή προφορικές ασυνεπείς ή αντιφατικές τους δηλώσεις, την ειλικρίνεια τους και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεων τους στο εδώλιο του μάρτυρα και τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν ενώ έδιναν μαρτυρία. Ήμουν προσεκτικός να μην αποδώσω υπέρμετρη βαρύτητα στα εξωτερικά γνωρίσματα της συμπεριφοράς τους, αντιλαμβανόμενος ότι αυτό ενδεχομένως να ενέχει κινδύνους (βλ. κατ' αναλογίαν, Νικολάου ν Παπαϊωάννου
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1797, 1806), αφού δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να είναι ιδιαίτερα ικανοί στο να προβάλλουν μια τελείως αλλιώτικη εντύπωση από εκείνη που πραγματικώς τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη
(2002)1(Α) ΑΑΔ 401, 406), μα και διότι κάποιες συμπεριφορές στο εδώλιο μπορεί να εκπηγάζουν από πλειάδα αιτιών, μη κατ' ανάγκην εκπορευομένων από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Χρίστου ν Ηροδότου και Άλλων
(2008)1(Α) ΑΑΔ 676, 685). Αποτιμώντας τη μαρτυρία δεν περιορίστηκα μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα (βλ. κατ' αναλογίαν, Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489, 500), αλλά συσχέτισα τη μαρτυρία αυτή και με το σύνολο της υπόλοιπης (βλ. κατ' αναλογίαν, Φώτσιου ν Ηροδότου
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172, 1175). Επιπρόσθετο εφόδιο αξιολόγησης αποτέλεσε η δικαστική τριβή, εμπειρία και γνώση περί της ανθρώπινης προσωπικότητας, γνώμονες που δίδουν στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης (ανθρώπινη σίγουρα), για εύρεση της αλήθειας (βλ. κατ' αναλογίαν, Καραολή ν Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου και Άλλων, ΠΕ 418/11, ημ. 15.2.18, C&A Pelekanos Associates Limited v Πελεκάνου
(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273, 1280-1281). Υπογραμμίζω - και τούτο εφαρμόζεται οριζοντίως για όλες τις ισχύουσες εδώ περιπτώσεις - ότι κατά το σκεπτικό αποφάσεων όπως η ΛΚ ν Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ 547, 554, Pal και Άλλων v Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 551, 590-591 και Τάκη ν Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 599, 609, προσέγγισα την κάθε παράλειψη αντεξέτασης η οποία δεν δικαιολογήθηκε επαρκώς, ως δεικτική ασυνέπειας στην προώθηση θέσεων τού αντεξετάζοντος αλλά και ως αποδυναμωτική τούτων αξιολογώντας προσεκτικώς την κάθε τέτοια περίπτωση, αναλόγως της σοβαρότητας τής συζητούμενης παράλειψης (βλ. κατ' αναλογίαν, Περσιάνη ν Γενικού Εισαγγελέα, ΠΕ 194/12, ημ. 20.3.18, Στέλιος Σάββα και Υιοί Λτδ ν Medcon Constructions Limited, ΠΕ 53/13, ημ. 20.3.18, Σκάρος ν Χριστοδούλου και Άλλου
(1998)1(Α) ΑΑΔ 291, 296-298). Οι μάρτυρες, μου δημιούργησαν αρκετά καλή εντύπωση, αφού ήσαν μάλλον σταθεροί και ειλικρινείς, με τη μαρτυρία της Κατερίνας Φραγκούδη (ΜΕ1), να γίνεται αποδεκτή μόνο μερικώς, για λόγους που θα διασαφηνιστούν. Επεκτείνω. Η Κατερίνα Φραγκούδη (ΜΕ1), ήταν μια επιφυλακτική μάρτυς, η οποία σε αρκετά σημεία της μαρτυρίας της απέφευγε, με κάποια μεθοδικότητα, να απαντά ευθέως στις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν. Μάλιστα, όπως πολύ σωστά εντόπισε και ο κ. Γαβριηλίδης στην αγόρευση του - και είναι πάντως και δική μου αντίληψη παρακολουθώντας την μάρτυρα να καταθέτει διά ζώσης - έφθασε σε σημείο να ισχυριστεί πως δεν θυμόταν τι είδους εργασίες διεξήγαγε και τι συμβουλευτικές υπηρεσίες παρείχε η Aurdeley Enterprises Limited. Μια εταιρεία, που η ίδια η μάρτυς προέταξε και ανέφερε στη μαρτυρία ως μια δυνητικώς και κατά τεκμήριον σημαντική για αυτήν μεταβλητή για ό,τι είναι που θα επιχειρούσε να αναπτύξει στη δίκη ως τοποθέτηση της. Επί αυτής λοιπόν της θεματικής και της σύζευξης ή μη του Kirill Stein με την Aurdeley Enterprises Limited και για άλλες πτυχές που ανεφύησαν στη ρύμη της αντεξέτασης για το θέμα αυτό, δεν δέχομαι, με κάθε σεβασμό, τη μαρτυρία της λόγω του ότι, συν τοις άλλοις, κατέφευγε σε υπεκφυγές και σε γενικές γραμμές επιχειρούσε με την πρώτη ευκαιρία να απομακρύνεται στρατηγικώς από οτιδήποτε μπορούσε να εντάξει την όποια συνεκτική μεταξύ Kirill Stein και Aurdeley Enterprises Limited στη διάσταση που πρότειναν και προωθούσαν οι εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι. Με αυτά, ποσώς αποτιμώ τη μαρτυρία της μάρτυρος συμπλέκοντας στην προβληματική τής αξιολόγησης, τις παραμέτρους που αφορούν στο βάρος και επίπεδο απόδειξης, κάτι που θα συνιστούσε εξάλλου απαράδεκτη μεθοδολογία (βλ. κατ' αναλογίαν, Αθανασίου και Άλλου ν Κουνούνη
(1997)1(Β) ΑΑΔ 614, 636-642). Η μάρτυς, μ' όλο που φάνηκε να μην επιδεικνύει αρχικώς σταθερότητα στα περί συμμόρφωσης στο διάταγμα, εντούτοις απέδωσε τις ανακολουθίες που παρατηρήθηκαν σε σύγχυση που την κατέκλεισε «. με τις ημερομηνίες». Δέχομαι την εξήγηση της αφού υπήρξε εμφανής από τη συμπεριφορά της η κατάσταση μπερδέματος που περιέγραφε. Εν σχέσει προς τις εργασίες και την κοστολόγηση για συμμόρφωση με το διάταγμα η μάρτυς ήταν σταθερή και η μαρτυρία της εναργής, εμπεριστατωμένη και (βασικώς) αναντίλεκτη. Την αποδέχομαι, έχοντας προς τούτο σαφή τη δυνατότητα και ευχέρεια ασχέτως της απόρριψης μέρους της μαρτυρίας της και τούτο γιατί, επί της εξεταζόμενης ενότητας, τα λεχθέντα της συγκεντρώνουν τα απαραίτητα στοιχεία αξιοπιστίας (βλ. κατ' αναλογίαν, Μιχαήλ και Άλλου ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 145/14, ημ. 15.4.16, Φάρμα Ρένος Χ" Ιωάννου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν Χίννη
(2012)1(Β) ΑΑΔ 1331, 1333-1335). Ο Charles Hollander (ΜΕ2), γίνεται αποδεκτός ως πραγματογνώμων για τα εξειδικευμένα ζητήματα περί των οποίων μίλησε. Ήταν λεπτομερής και συγκεκριμένος, αιτιολογώντας με επαγγελματισμό τη γνώμη του, την οποία εξέφρασε με τη δέουσα ανεξαρτησία και σεβασμό προς τη δικαστική διαδικασία και τους διαδίκους (βλ. κατ' αναλογίαν, Σάββα ν Α/φοί Κουρίδη Λτδ, ΠΕ 74/12, ημ. 26.2.18, Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 162/14, ημ. 2.5.17, Αντωνίου ν Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 766, 785-787). Μολαταύτα, τούτο δεν εξυπακούει (ως θα διαφανεί) και την απόδοση οιασδήποτε ή σημαντικής αποδεικτικής βαρύτητας στη μαρτυρία του μάρτυρα (ή μέρος αυτής), προπαντός σε κεφάλαια που καθάπτονται τού τρόπου ενάσκησης της δικαστικής κρίσης περί των εδώ επίμαχων στην έκταση που τούτη διασυνδέεται με το κυπριακό δίκαιο. Το ίδιο, ισχύει και για τη μέθοδο ανάπτυξης και διατύπωσης τής σκέψης και προσέγγισης των Δικαστών που απεφάνθησαν στις αγγλικές αποφάσεις που απασχολούν τους διαδίκους και το κείμενο των οποίων κατατέθηκε ως τεκμήριο. Ο μάρτυς πραγματεύθηκε τα Τεκμήρια 13 και 15, τα οποία απαρτίζουν, φερόμενα, εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης τού Άγγλου δικηγόρου Jonathan Davies-Jones QC, ο οποίος δεν κλήθηκε ως μάρτυς. Ως εκ τούτου, τα όσα περιγράφονται στα τεκμήρια αυτά, δεδομένης και της έλλειψης σαφούς και πειστικής εξήγησης ως προς τη μη παρουσία του ατόμου τούτου στη δίκη, δεν υπέχουν βαρύτητας για την όποια αλήθεια ή πραγματογνωμοσύνη μπορεί να εκφράζουν (βλ. κατ' αναλογίαν, Genemp Trading Ltd v Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ex Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(2013)1(Γ) ΑΑΔ 2059, 2071-2073, Δημητρίου και Άλλων ν Ξανδρή
(2012)1(Γ) ΑΑΔ 2184, 2192), εκτός στο βαθμό - και τούτο είναι σημαντικό - που τα λεγόμενα τού Jonathan Davies-Jones, τον οποίον δεν μπορώ να κρίνω και ως πραγματογνώμονα επειδή δεν δόθηκε σχετική μαρτυρία για κάτι τέτοιο (βλ. κατ' αναλογίαν, R v Francis
(2013)EWCA Crim 123), χρησιμοποιήθηκαν από τον μάρτυρα ως σημείο αναφοράς στη δική του μαρτυρία και ανάλυση (βλ. κατ' αναλογίαν, ΓΧ ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 140/10, ημ. 14.9.15), κατά μια έννοια που θα μπορούσε να θεωρηθεί πως προσομοιάζει κιόλας με την περίπτωση αναφοράς μαρτύρων σε ακαδημαϊκά συγγράμματα τα οποία καίτοι κατατεθέντα στη δίκη δεν συνθέτουν μαρτυρικό υλικό προς απόδειξη της όποιας αλήθειας εξεικονίζουν (βλ. κατ' αναλογίαν, Darby v Ouseley
(1856)1 H & N 1, 6). Δέχομαι τη μαρτυρία των Κατερίνας Φραγκούδη (ΜΕ1) - υπό τις προειρημένες αιρέσεις - και Charles Hollander (ΜΕ2). Προσήκει εδώ μια επισήμανση. Πως, η απόρριψη της μαρτυρίας και εκδοχής των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων, δεν συναπαρτίζει στοιχείο περιστατικής μαρτυρίας ενισχυτικό της μαρτυρίας και εκδοχής των εξ ανταπαιτήσεως εναγόντων, οι οποίοι συνεχίζουν να βαρύνονται με απόδειξη της Ανταπαίτησης στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. κατ' αναλογίαν, Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 260, 268-269). Παραθέτω τα (επιπρόσθετα) ευρήματα μου. Οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες 1, είναι κυπριακή εταιρεία που δραστηριοποιείται, κατέχουσα προς τούτο αδειοδότηση από τον Σύνδεσμο Εγκεκριμένων Λογιστών Κύπρου (Τεκμήριο 1), στον τομέα των διοικητικών υπηρεσιών προσφέροντας λογιστικές και άλλες συναφείς υπηρεσίες σε εταιρείες ξένων συμφερόντων. Οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες 2, είναι εταιρεία συνδεδεμένη με τους εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες 1, ενώ οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγουσες 3 και 4, υπηρετούν ως υπάλληλοι των εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντων
- H Aurdeley Enterprises Limited, είναι εταιρεία που συστάθηκε στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους το 2002, ενώ αρχικώς είχε συσταθεί από τους εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες 1, ως αδρανής εταιρεία (shelf company). Το 2003, αποκλειστικός μέτοχος της Aurdeley Enterprises Limited, ήταν η Abacus (Cyprus) Limited, που είναι διασυνδεδεμένη εταιρική οντότητα με τους εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες
- Την 2.6.03, οι μετοχές της Aurdeley Enterprises Limited, μεταβιβάστηκαν σε κάποιον Zakhar Zakharov, Ρώσο πολίτη, ο οποίος κατέστην τοιουτοτρόπως ως ο μοναδικός της μέτοχος (Τεκμήρια 2 και 3). Από το 2003, οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες 1, παρέχουν ποικίλες λογιστικές και άλλες υπηρεσίες στην Aurdeley Enterprises Limited. Την 14.8.14, μετά από οδηγίες του Zakhar Zakharov, οι μετοχές της Aurdeley Enterprises Limited μεταβιβάστηκαν στην Saynal Investments Limited. Οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγουσες 3 και 4, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήσαν και είναι διευθύντριες τής Aurdeley Enterprises Limited, κατέχουσες το αξίωμα αυτό διά της εργοδότησης τους από τους εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες 1 και σχετικού διορισμού. Οι εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι ίδρυσαν την Eurasian Natural Resources Corporation Plc και το 2006 ανέθεσαν στον τραπεζίτη Kirill Stein να αντλήσει κεφάλαια για εταιρείες που συνδέονταν με την εταιρεία αυτή. Στις 8.3.12, ως εξάγεται από το Τεκμήριο 4, ο Kirill Stein καταχώρισε αγωγή εναντίον των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων και τριών άλλων προσώπων στο High Court («η πρώτη αγωγή»). Ο Kirill Stein ισχυρίστηκε διά της αγωγής πως οι εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι τού όφειλαν διάφορα χρηματικά ποσά δυνάμει προφορικής συμφωνίας που είχε συναφθεί μεταξύ τους το 2006, διά της οποίας συμφωνήθηκε ότι ο Kirill Stein θα δικαιούνταν να λάβει ως επιμίσθιο (bonus), ποσό σχετικό με το κεφάλαιο που θα εκπορευόταν από εταιρείες των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων κατά την εργοδότηση του από την Eurasian Natural Resources Corporation Plc. Οι εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι αμφισβήτησαν την πρώτη αγωγή και την ύπαρξη δεσμευτικής συμφωνίας. Περαιτέρω, προέταξαν ότι οι μόνες νομικώς δεσμευτικές συμφωνίες που είχαν τελεστεί από τον Kirill Stein κατά την εργοδότηση του από την Eurasian Natural Resources Corporation Plc, ήσαν εκείνες που είχαν συνομολογηθεί μαζί του (ή με την Aurdeley Enterprises Limited), γραπτώς και πως ακόμη και αν το High Court κατέληγε σε εύρημα για σύναψη προφορικής συμφωνίας, ο πραγματικός αντισυμβαλλόμενος δεν ήταν ο Kirill Stein αλλά η Aurdeley Enterprises Limited. Η πρώτη αγωγή εκδικάστηκε το 2014 και κατά τη δίκη ο Kirill Stein κατέθεσε γραπτώς και προφορικώς για τη σύνδεση του με την Aurdeley Enterprises Limited. Την 16.4.14, το High Court εξέδωσε απόφαση διά της οποίας επιδίκασε υπέρ του Kirill Stein σειρά θεραπειών (Τεκμήριο 4), με το ίδιο Δικαστήριο, στις 20.6.14 και 22.7.14, να απορρίπτει αιτήματα των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων για υποβολή έφεσης (Τεκμήρια 5 και 6). Οι εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι καταχώρισαν την παρούσα αγωγή με Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα στις 18.7.14 («η αγωγή»), μερικές μόνο μέρες πριν από την απόφαση για απόρριψη του αιτήματος για άδεια έφεσης (Τεκμήριο 6), στην απόφαση του High Court ημερομηνίας 16.4.14 (Τεκμήριο 4). Με την αγωγή οι εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι (ενάγοντες), αιτούνταν διατάγματα διά των οποίων να υποχρεώνονταν οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες (εναγόμενοι), να αποκαλύψουν έγγραφα και πληροφορίες που κατείχαν για τη σύσταση, ιδιοκτησία και διαχείριση της Aurdeley Enterprises Limited. Καταχώρισαν αυθημερόν και μονομερή αίτηση (στην ίδια αγωγή), εξαιτούμενοι όμοιες ή παρόμοιες θεραπείες εναντίον των εξ ανταπαιτήσεως εναγόντων («η αίτηση αποκάλυψης»). Βάσισαν την αίτηση αποκάλυψης στη θέληση τους να αξιοποιήσουν τα προς αποκάλυψιν έγγραφα και πληροφορίες για την καταχώριση νέας αγωγής στο High Court εναντίον του Kirill Stein, βασιζόμενοι στην πεποίθηση τους πως τούτος είχε δώσει ψεύτικη μαρτυρία (false evidence) κατά την πρώτη αγωγή για τους δεσμούς του με την Aurdeley Enterprises Limited. Ο Kirill Stein είχε πει στην πρώτη αγωγή πως δεν ήταν ιδιοκτήτης της Aurdeley Enterprises Limited και πως τούτη ανήκε στον Zakhar Zakharov. Οι εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι πίστευαν ότι η μαρτυρία αυτή τού Kirill Stein συνέδραμε ουσιωδώς στη διαμόρφωση της κρίσης του δικάσαντος Δικαστή στο High Court και το ανέπτυξαν στην αίτηση για αποκάλυψη υποστηρίζοντας επιπροσθέτως πως οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες 1, ως παροχείς υπηρεσιών προς την Aurdeley Enterprises Limited, θα είχαν στην κατοχή τους και έγγραφα που μπορούσαν να αποδείξουν πως πράγματι ο Kirill Stein ψευδομαρτύρησε στο High Court κατά την πρώτη αγωγή. Η αίτηση αποκάλυψης εξετάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 21.7.14, με αυτό να εκδίδει το διάταγμα εξ πάρτε. Μετά την επίδοση του διατάγματος οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο και έλαβαν, με τη συναίνεση των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων, παράταση τού χρόνου υπακοής στο διάταγμα για να δυνηθούν να καταχωρίσουν ένσταση και να επιδιώξουν ακύρωση του. Οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες καταχώρισαν την ένσταση και στις 30.9.14, μετά από ακροαματική διαδικασία, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε ενδιάμεση απόφαση οριστικοποιώντας το διάταγμα και διατάζοντας τούς εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες να συμμορφωθούν αμέσως με αυτό («η ενδιάμεση απόφαση»). Οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες έτυχαν και άλλων παρατάσεων για συμμόρφωση στο διάταγμα με σύμφωνη και τη γνώμη των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων μέχρι και την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης. Για συμμόρφωση προς το διάταγμα, η εξ ανταπαιτήσεως ενάγουσα 3, προέβη σε τρεις ένορκες δηλώσεις (ημερομηνίας 3.10.14, 2.12.14 και 9.3.15), στις οποίες επισύναψε τα αποκαλυφθέντα έγγραφα. Τούτες καταχωρίστηκαν στον δικαστηριακό φάκελο και παραδόθηκαν προς τους δικηγόρους των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων κατά τα προσήκοντα. Στις 14.10.14 και ενεργώντας κατά τρόπον απολύτως ταυτισμένο με τα όσα είχαν προτάξει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην αίτηση αποκάλυψης, οι εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι στηριζόμενοι στα αποκαλυφθέντα, καταχώρισαν στο High Court αγωγή εναντίον του Kirill Stein («η δεύτερη αγωγή»), με την οποία αιτήθηκαν σειρά θεραπειών εναντίον του, ισχυριζόμενοι ότι τούτος είχε εξασφαλίσει την απόφαση ημερομηνίας 16.4.14 στο High Court (Τεκμήριο 4), ύστερα από ψευδορκία. Μετά από αίτημα του Kirill Stein, το High Court διέγραψε και απέρριψε τη δεύτερη αγωγή στις 20.5.15, ως το Τεκμήριο 7, αποφαινόμενο πως οι εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι δεν κατέδειξαν καλή και συζητήσιμη υπόθεση ή και ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή και ότι τα περιπλέον έγγραφα επί των οποίων επιθυμούσαν να βασιστούν (μέρος των οποίων ήσαν και τα αποκαλυφθέντα), δεν θα διαφοροποιούσαν την τύχη της αξίωσης, είτε ο Kirill Stein είπε ή δεν είπε ψέματα για την Aurdeley Enterprises Limited. Κρίθηκε επιπλέον, πως η μαρτυρία που είχε εξασφαλιστεί με το διάταγμα - μολονότι έγινε εκτενής αναφορά σε αυτή στην αναφερόμενη απόφαση - δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή αφού συνέθετε μαρτυρία που οι εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι θα μπορούσαν να είχαν προωθήσει ασκώντας εύλογη επιμέλεια κατά την πρώτη αγωγή και πως έτσι κι αλλιώς τούτη η μαρτυρία δεν ήταν αποφασιστικής σημασίας για τα εκεί εξεταζόμενα. Εγένετο επίσης διαπίστωση πως η μαρτυρία (συνολικώς αποτιμώμενη), κατέτεινε στο ότι ο Kirill Stein ήταν ανακόλουθος σε ό,τι αφορά στις αναφορές του περί ιδιοκτησιακής του ανάμειξης με την Aurdeley Enterprises Limited, αλλά και ότι τούτος ήταν το ίδιο ασυνεπής προς τη γραμμή που προωθούσε για την πληρωμή των δικηγορικών του εξόδων. Στις 2.6.15, οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες καταχώρισαν αίτηση (στην αγωγή), για ακύρωση του διατάγματος και επιστροφή/καταστροφή των αποκαλυφθέντων. Η αίτηση απορρίφθηκε στις 28.3.16, με το αιτιολογικό πως τούτο έχρηζε κρίσης κατά την ακρόαση τής ουσίας της αγωγής και όχι ενδιαμέσως. Η απόφαση τελεί και αυτή υπό έφεση. Στις 10.12.15, εκκρεμούσης τής αίτησης ημερομηνίας 2.6.15 για ακύρωση του διατάγματος, ο Kirill Stein καταχώρισε αίτηση στο High Court με στόχο την απαγόρευση στους εξ ανταπαιτήσεως εναγομένους χρησιμοποίησης των αποκαλυφθέντων. Η αίτηση απορρίφθηκε στις 16.5.16 (Τεκμήρια 10 και 11), στη βάση (κατά σύνοψιν), ότι δεν υπήρχε έγκυρος λόγος για επιβολή περιορισμών στη χρήση των αποκαλυφθέντων, δοσμένου και του ότι η ακροαματική διαδικασία στην οποία αφορούσε το αίτημα είχε διεξαχθεί δημοσίως κατά την αρχή τής ανοικτής δικαιοσύνης (open justice). Η απόσυρση της αγωγής (στις 13.3.18), ουδόλως επηρεάζει τη νομιμότητα και εγκυρότητα του διατάγματος ή αποτελεί αίτιο για παραμερισμό ή ακύρωση του, ή όπως υποστηρίχθηκε εν τίνι τρόπω από τους εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες, για αναδρομική εξαΰλωση του και τούτο γιατί δεν υπάρχει αποτυπωμένος επί του διατάγματος χρονικός περιορισμός ισχύος του, κάτι που εάν υφίστατο σε αντίθετη περίπτωση, πιθανόν και να διαφοροποιούσε την απόληξη κατά τα διατυπωθέντα, λόγου χάριν (με τις ανάλογες αναπροσαρμογές στα όσα εδώ αφορούν), στην Αναφορικά με την Αίτηση της Ζήνας Μηλιού (Αρ.1)
(2005)1(Α) ΑΑΔ 154, 159. Έτσι, ως και εκ του σκεπτικού που συνόδευσε την απόσυρση της αγωγής, αλλά και του γεγονότος πως το διάταγμα έτυχε πλήρους συμμόρφωσης από μέρους των εξ ανταπαιτήσεως εναγόντων (και σε αυτό θα επανέλθω), η αξίωση των τελευταίων για ακύρωση και παραμερισμό των διατακτικών Α και Γ τού διατάγματος (και το καταγράφω τούτο ίσως και εκ του περισσού αφού οι πρόνοιες τού διατάγματος δεν προβλέπουν τερματισμό της διάρκειας του), καθίσταται εκ των πραγμάτων απογυμνωμένη αντικειμένου (βλ. κατ' αναλογίαν, Shlaimoun and Another v Minining Technologies International Inc
(2011)EWHC 3278 (QB)). Άπασες οι δικαστικές διαδικασίες στην Αγγλία (και Κύπρο), διεξήχθησαν δημοσίως και τα αποκαλυφθέντα παρουσιάστηκαν εκεί νομίμως (και αναλύθηκαν δικαστικώς), καθιστάμενα τουτέστιν ως αναπόσπαστο μέρος δημοσίων εγγράφων και πληροφοριών, με την όποια εξυπακουόμενη δέσμευση για εκμετάλλευση τους (αποκλειστικώς και μόνο για τους σκοπούς που είχε εκδοθεί το διάταγμα), να μην διαπλάθει (και γι' αυτό τον πρόσθετο λόγο), αφεύκτως και άνευ ετέρου υποχρέωση για επιστροφή των αποκαλυφθέντων από τους εξ ανταπαιτήσεως εναγομένους προς τους εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες (βλ. κατ' αναλογίαν, Hearne v Street
(2008)HCA 36, Esso Australia Resources Ltd v Plowman
(1995)HCA 19). Εν πάση περιπτώσει, σε υποθέσεις διαταγμάτων ως το επίδικο (Norwich Pharmacal) - και τούτο ως εκ του είδους και φύσης τους - η αρχή της εξυπακουόμενης δέσμευσης δεν φαίνεται να εφαρμόζεται, τουλάχιστον υπό την ανελαστική μορφή που εισηγούνται οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες, ιδίως εάν (για τον οποιοδήποτε λόγο), δεν εμπεριέχονται εκεί περιορισμοί για τη χρήση των αποκαλυφθέντων (ή για τη χρονική διάρκεια των διαταγμάτων), πόσω μάλλον όταν χρησιμοποιούνται για τους λόγους που εξασφαλίστηκαν (βλ. κατ' αναλογίαν, Alberta Treasury Branches v Leahy
(2000)ABQB 575). Στόχος, στην κάθε περίπτωση, πρέπει να είναι η δυνατότητα του Δικαστηρίου να ελέγχει τη διαδικασία για να αποτρέπει κατάχρηση των προνοιών των όποιων διαταγμάτων αποκάλυψης εκδίδει. Βεβαίως, δεν χωρούν δικαστικοί αφορισμοί, του ισοπεδωτικού τύπου που προτείνουν οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες στην προκειμένη περίπτωση περί καθορισμού ή υιοθέτησης δηλαδή άτεγκτου κανόνα επιστροφής αποκαλυφθέντων εγγράφων από τον αιτούντα προς τον καθ' ου η αίτηση/επηρεαζόμενο. Εκείνο που είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί, είναι η επέμβαση του Δικαστηρίου εκεί όπου, διά επαρκούς μαρτυρίας, προκύπτει ως πιθανή η χρήση των αποκαλυφθέντων με τρόπο ασύμβατο με ό,τι είναι που γενικώς και ειδικώς τα διατάγματα αυτά στοχεύουν να πετύχουν ως ζήτημα αρχής (βλ. κατ' αναλογίαν, Taylor and Others v Director of Serious Fraud Office and Others
(1998)4 All ER 801, 807-812), ή ακόμη και η τυχόν παραβίαση του Άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (βλ. E. Zuckerman, On Civil Procedure: Principles of Practice, Sweet & Maxwell, 3η Έκδ., 2013, παρ. 15.171). Τούτων δοθέντων και υποτιθέστο ότι μόνο μερικά από τα αποκαλυφθέντα είχαν χρησιμοποιηθεί από τους εξ ανταπαιτήσεως εναγομένους στο High Court κατά τα προβλεπόμενα στο διάταγμα και στην αίτηση αποκάλυψης - και έτσι βρίσκω πως έγινε (θα επιστρέψω και σε τούτο) - η αντίστοιχη ανταξίωση των εξ ανταπαιτήσεως εναγόντων και πάλι θα καλούσε σε απόρριψη, ακριβώς γιατί το διάταγμα και οι κατ' αρχήν δικαιϊκές καταβολές του δεν θα δικαιολογούσαν διάφορη αντιμετώπιση (πέραν των υπολοίπων λόγων που προαναφέρθηκαν για το αδόκιμο και απρόσφορο τής υπό ανάλυσιν αξίωσης). Το ότι τα αποκαλυφθέντα δεν μετουσιώθηκαν στο προσδοκώμενο βαρύνων υπόβαθρο για τους εξ ανταπαιτήσεως εναγομένους προς αποκόμιση των δικαστικώς επιδιωχθέντων στην Αγγλία, δεν αναιρεί μήτε και αμβλύνει το κατά τεκμήριον (και δικαστικώς επιβεβαιωμένο στην ενδιάμεση απόφαση), καλόπιστο κίνητρο των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων προς αυτή την κατεύθυνση. Ομοίως, δεν υποδηλοί (στην απουσία περί τού αντιθέτου μαρτυρίας), πρόθεση τους για επέκεινα αντινομική μεταχείριση των αποκαλυφθέντων με τρόπο που να καθιστά πια την επιλογή των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων ως ασύμβατη, πιθανώς, με οποιαδήποτε υποχρέωση συμφώνως προσεγγίσεων όπως αυτών στην Riddick v Thames Board Mills Ltd
(1977)3 All ER 677, 686-688 (ή στις υπόλοιπες που παρέπεμψε ο δικηγόρος των εξ ανταπαιτήσεως εναγόντων). Μια και τα γεγονότα στις αποφάσεις που παραπέμφθηκαν διαφοροποιούνται από τα ενεστώτα ένεκα τής νομίμου, εδώ, διαχείρισης των αποκαλυφθέντων από τους εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενους (εν αντιθέσει με τις εν λόγω αποφάσεις), αλλά και του διαφορετικού κανονιστικού και νομικού υποβάθρου - παρόμοιου με τη δική μας Δ.28 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών - επί του οποίου κρίθηκαν (οι περισσότερες από αυτές), με τον Charles Hollander (ΜΕ2), να παραδέχεται, παρεμπιπτόντως, πως δεν γνώριζε αγγλική υπόθεση στην οποία να διατάχθηκε επιστροφή ή καταστροφή εγγράφων που αποκαλύφθηκαν διά διατάγματος Norwich Pharmacal (και που αργότερα αποτέλεσαν αντικείμενο αναφοράς σε δημόσια ακροαματική διαδικασία). Οι εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι ουδέποτε ισχυρίστηκαν στην αίτηση αποκάλυψης πως η αγωγή που θα καταχωρούσαν κατά του Kirill Stein, σίγουρα θα επιτύγχανε. Απεναντίας, το διάταγμα επιδιώχθηκε και εκδόθηκε με αναφορά στην ισχύουσα τότε νομολογία (όπως στην Avila Management Services Ltd και Άλλων ν Stepanek και Άλλων
(2012)1(Β) ΑΑΔ 1403, 1416-1417), βάσει της οποίας τέτοια διατάγματα εκδίδονται, χωρίς υποχρέωση του αιτούντα να αποδείξει πως η προς καταχώριση αγωγή θα είναι τωόντι επιτυχής, παρά μόνο να δείξει συζητήσιμη υπόθεση για διάπραξη ή ενδεχόμενη διάπραξη αφορούσας αδικοπραξίας. Δεν διαφεύγει την προσοχή ότι προϋπόθεση για την έκδοση προληπτικών διαταγμάτων τύπου quia timet - όπως αυτά που κατά βάσιν επιδιώκουν εν πολλοίς οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες στην Ανταπαίτηση - είναι η παρουσίαση συγκεκριμένης και σαφούς μαρτυρίας από την οποία να φύεται πως οι ενέργειες που ένα τέτοιο διάταγμα (quia timet) αποσκοπεί να εμποδίσει, θα απολήξουν σε παραβίαση υποχρέωσης τού προσώπου κατά του οποίου ζητείται το διάταγμα, ή κάποιου δικαιώματος του αιτούντος και ότι εάν το διάταγμα δεν εκδοθεί, θα υπάρχει σοβαρός και επικείμενος κίνδυνος το πρόσωπο εναντίον τού οποίου στρέφεται το διάταγμα να προβεί στις προ πρόληψιν ενέργειες (βλ. Γ. Ερωτοκρίτου, Π. Αρτέμη, Διατάγματα (Injunctions), 2016, σελ. 77-79, 188-189). Η μαρτυρία τούτη δεν αρκεί να συνίσταται απλώς από γενικόλογες εκφράσεις φόβου τού αιτούντος για την ύπαρξη τέτοιων κινδύνων - και αυτό είναι που έγινε εδώ - αλλά από αξιόπιστα και συγκεκριμενοποιημένα γεγονότα από τα οποία οι περί ων ο λόγος κίνδυνοι να καθίστανται αν μη τι άλλο ως πιθανοί (βλ. κατ' αναλογίαν, Lilly Icos Ltd v Pfizer Ltd
(2002)1 All ER 842, 851-852). Επανέρχομαι στη θεματολογία περί συμμόρφωσης των εξ ανταπαιτήσεως εναγόντων με το διάταγμα. Η συμμόρφωση δεν καταρρίφθηκε από τους εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενους κατά την αντεξέταση ούτε και προσφέρθηκε άλλη μαρτυρία που θα μπορούσε να οδηγήσει σε διαφέρων συμπέρασμα. Τα περί των εκφρασθεισών και διαμηνυθεισών προς τους εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες απόψεων των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων - και επιστρέφω και σε αυτή την πτυχή - για μη συμμόρφωση των πρώτων στο διάταγμα (με αναφορά και στη δέσμη εγγράφων-Τεκμήριο 19), όπως και τα αφορούντα στα ηλεκτρονικά αρχεία ή αντίγραφα αυτών (που απασχόλησαν κατά την αντεξέταση της Κατερίνας Φραγκούδη (ΜΕ1)), δεν μπορούν να σταχυολογηθούν ως θετική μαρτυρία αφού όχι μόνο αμφισβητήθηκαν επιτυχώς διά μαρτυρίας αλλά μηδέ και επιρρώθηκαν αποδεικτικώς από τους εξ ανταπαιτήσεως εναγομένους με δική τους μαρτυρία ή με μαρτυρία των εξ ανταπαιτήσεως εναγόντων. Οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες (ειδικότερα οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες 1 και 2), στο εγχείρημα τους για συμμόρφωση με το διάταγμα, αφιέρωσαν εκτεταμένο χρόνο τού προσωπικού τους για μελέτη των φακέλων/εγγράφων τής Aurdeley Enterprises Limited (για να εξακριβώσουν αν αυτά ενέπιπταν ή όχι στο διάταγμα) και συνακολούθως για τη σύνταξη και τελική μορφοποίηση των ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης. Το συνολικό κόστος των εξ ανταπαιτήσεως εναγόντων για όλα αυτά ανήλθε σε €24.840,00, πλέον ΦΠΑ. Οι εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι, αποδεχόμενοι τις αναλογούσες αυτές εύλογες χρεώσεις (ως βρίσκω ότι ήσαν), πλήρωσαν προς τους εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες €10.675,00, πλέον ΦΠΑ (Τεκμήριο 16). Για την εναπομείνασα συμμόρφωση με το διάταγμα - και παρ' όλες τις εναντιώσεις των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων - οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες δικαιούνται στην επιδίκαση τού υπολοίπου ποσού εκ €14.165,00, πλέον ΦΠΑ, για τους ίδιους λόγους (Τεκμήριο 17). Οι εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες πέτυχαν να αποδείξουν στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων την αξίωση τους στην παράγραφο 43(Η) της Ανταπαίτησης, ενώ απέτυχαν να αποδείξουν, στο ίδιο μέτρο, τις αξιώσεις στην παράγραφο 43(Α), (Β), (Γ), (Δ), (Ε), (ΣΤ) και (Ζ) της Ανταπαίτησης. Εν κατακλείδι. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εξ ανταπαιτήσεως εναγόντων και εναντίον των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, για ποσό €14.165,00, πλέον ΦΠΑ, με νόμιμο τόκο από την καταχώριση της Ανταπαίτησης (12.4.16), μέχρι εξοφλήσεως. Οι ανταξιώσεις στην παράγραφο 43(Α), (Β), (Γ), (Δ), (Ε), (ΣΤ) και (Ζ), απορρίπτονται. Τα έξοδα (μειωμένα κατά το ½ λόγω μερικής αποτυχίας τής Ανταπαίτησης, ως ανωτέρω εξετέθη), συν ο ΦΠΑ, επιδικάζονται υπέρ των εξ ανταπαιτήσεως εναγόντων και εναντίον των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων, όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή (στην κλίμακα που εμπίπτει το εξ αποφάσεως ποσό) και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο