Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. C&SO MEDICAL PROPERTIES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 873/12, 23/3/2018

(1)Τον αριθμό και/ή την περιγραφή και/ή την ημερομηνία των καθετηριασμών που πραγματοποίησαν στην Καρδιολογική Κλινική κατά την περίοδο των ετών 2004 (1.2.2004 μέχρι 31.12.2004), 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 και 2011.

(2)Τον αριθμό και/ή την περιγραφή και/ή την ημερομηνία των καρδιοχειρουργικών περιστατικών που αντιμετώπισαν και/ή πραγματοποίησαν στην Καρδιολογική Κλινική κατά την περίοδο των ετών 2004 (1.2.2004 μέχρι 31.12.2004), 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 και 2011.

(3)Τα ποσά που έχουν εισπράξει για το καθένα από τους προαναφερόμενους καθετηριασμούς και/ή καρδιοχειρουργικά περιστατικά που αντιμετώπισαν και/ή πραγματοποίησαν κατά την περίοδο που αναφέρεται πιο πάνω και/ή Δ. Ποσό €336.924,23 που οι Εναγόμενοι έχουν παραδεχθεί ότι είσπραξαν χωρίς να αποδώσουν στην Ενάγουσα και/ή Ε. Τόκο προς 7.5% ετήσια από 1.1.2005 επί ποσού €336.925,93 και/ή Στ. Ποσό €150.000,00 για κάθε έτος που οι Εναγόμενοι είχαν υπό την κατοχή και/ή τον έλεγχο τους, τους χώρους που αναφέρονται πιο πάνω, ποσό το οποίο έχουν καταχρασθεί και/ή επωφεληθεί και/ή καταστεί πλουσιότεροι οι Εναγόμενοι σε βάρος της Ενάγουσας. Ζ. Τόκος προς 7.5% ετήσια από 1.1.2006 επί παντός ποσού ήθελε επιδικασθεί ως οφειλόμενο προς την Ενάγουσα. Η. Γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις για δόλο και/ή απάτη και/ή παρεμπόδιση των Εναγόμενων από την άσκηση των δραστηριοτήτων τους και/ή Θ. Απόφαση εναντίον των Εναγομένων αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για οποιοδήποτε ποσό ήθελε βρεθεί ότι οφείλεται από αυτούς στην Ενάγουσα μετά την αποκάλυψη των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο Γ της παρούσης. I. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. (Αρ.Μητρώου Φ.Π.Α. 10288917W)». Είναι η δικογραφημένη εκδοχή των εναγόντων ότι με έγγραφη σύμβαση ημερομηνίας 27.11.98 («η συμφωνία»), που συνομολογήθηκε στην Λευκωσία μεταξύ τους και των εναγομένων (υπό την εγγύηση των εναγομένων 3 και 4), οι ενάγοντες παραχώρησαν προς τους εναγομένους κτηριακές εγκαταστάσεις στο χώρο λειτουργίας νοσοκομείου που διατηρούσαν (οι ενάγοντες) στον Στρόβολο («το Απολλώνειο Νοσοκομείο»), για σκοπούς δημιουργίας και λειτουργίας από μέρους των εναγομένων καρδιολογικής κλινικής («η καρδιολογική κλινική»). Ως αντιπαροχή, συμφωνήθηκε όπως οι εναγόμενοι καταβάλλουν κάθε μήνα προς τους ενάγοντες ποσό εκ £2.900,00 (€4.954,94), για περίοδο πέντε ετών, ως και ποσοστό επί των τιμών του εκάστοτε τιμοκαταλόγου της καρδιολογικής κλινικής. Μετά τη συνομολόγηση της συμφωνίας και την έναρξη των εργασιών της καρδιολογικής κλινικής, επήλθε ρήξη στη συμβατική σχέση των διαδίκων, με την κατάσταση να οδηγείται σε τελμάτωση και τερματισμό της συμφωνίας τον Δεκέμβριο 2001, με υπαιτιότητα των εναγομένων, με αυτούς μολαταύτα να εξακολουθούν να λειτουργούν την καρδιολογική κλινική αρνούμενοι να φύγουν και να αποζημιώσουν τους ενάγοντες για όσες οφειλές είχαν στο μεταξύ συσσωρευτεί ως εκ της εκτραχυνθείσας σχέσης. Γι' αυτούς τους λόγους και για άλλους στη δικογραφία, οι ενάγοντες περαίνουν ότι οι εναγόμενοι τούς χρωστούν για τα ως άνω καρδιοχειρουργικά περιστατικά και καθετηριασμούς τής περιόδου μεταξύ 1.1.01 και 31.1.04, ποσό €336.924,23, δικαιούμενοι συν τω χρόνω και στις υπόλοιπες θεραπείες, συμπεριλαμβανομένης της απόδοσης λογαριασμών για καρδιοχειρουργικά περιστατικά και καθετηριασμούς για τα έτη 1.2.04-2011. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η αγωγή δεν μπορεί να πετύχει αφού δεν συντρέχει τέτοια νομική ή πραγματική προϋπόθεση. Υποστηρίζουν προσέτι πως οι ενάγοντες εμποδίζονται για λόγους δεδικασμένου από το να στοχεύουν στις επιδιωκόμενες θεραπείες ή μέρος αυτών και πως η απαίτηση επ' ουδενί μπορεί να αποδειχθεί εναντίον τους. Για απόδειξη της αξίωσης, οι ενάγοντες παρουσίασαν τη μαρτυρία των Νίκου Σατραζάμη (ΜΕ1), Νίκου Γερούδη (ΜΕ2) και Αχιλλέα Περδίου (ΜΕ3), ενώ οι εναγόμενοι τη μαρτυρία του Μαρίνου Σωτηρίου (ΜΥ1). Κάθε αναφορά των μαρτύρων, τα παραδεκτά γεγονότα (στη δικογραφία ή στη μαρτυρία) και τα κατατεθέντα τεκμήρια, αξιολογήθηκαν πλήρως και στον επιτρεπτό βαθμό, έστω και αν το περιεχόμενο τους δεν εκφράζεται ρητώς στο παρόν σκεπτικό, μη απαιτούμενης (εκτός μιας περίληψης για πρακτικούς βασικώς σκοπούς), της καταγραφής τού συνόλου τού μαρτυρικού υλικού (βλ. κατ' αναλογίαν, G&K Exclusive Fashions Ltd v Παπαδόπουλου και Άλλων

(2001)1(Α) ΑΑΔ 88, 92, Paphos Stone C Estates v Ζαβρού και Άλλου

(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1854, 1859). Εκείνο που επράχθη είναι ο προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων, η συνάρθρωση τους με τα ουσιώδη τμήματα της μαρτυρίας και η κατάληξη σε σαφή και σχετικά ευρήματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Λάρκου ν Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοντέας

(2001)1(Β) ΑΑΔ 1399, 1406). Παρεμβάλλω, ότι όλες οι περικοπές που παρατίθενται στο κείμενο έχουν μεταφερθεί σε αυτό αυτούσιες, ως είναι καταγεγραμμένες στα πρακτικά και στη δικογραφία. Όσα έγγραφα κατατέθηκαν και σημειώθηκαν ως τεκμήρια για αναγνώριση και δεν μετατράπηκαν σε κανονικά τεκμήρια, αγνοήθηκαν ως μαρτυρία (βλ. κατ' αναλογίαν, Κυπριακή Δημοκρατία ν EPCO Cyprus Ltd και Άλλων

(2007)1(Β) ΑΑΔ 883, 889-890, Δήμος Λευκωσίας ν ELK Trading Ltd

(2003)2 AAΔ 120, 122). Συνοψίζω τη μαρτυρία των μαρτύρων. Ο Νίκος Σατραζάμης (ΜΕ1), με παραπομπή στη γραπτή του δήλωση (Έγγραφο Α), αναφέρθηκε στην ουσία της επίδικης διαφοράς επιχειρώντας αιτιολόγηση και δικαιολόγηση των ζητούμενων θεραπειών με αναφορά και στα Τεκμήρια 1, 3-

1. Ο Νίκος Γερούδης (ΜΕ2), κατέθεσε ως Ανώτερος Λειτουργός στο Υπουργείο Υγείας επεξηγώντας, με σταθερό σημείο τα Τεκμήρια 19-20, τα περί καταβολής προς τους ενάγοντες διαφόρων ποσών για ιατρικά περιστατικά. Ο Αχιλλέας Περδίος (ΜΕ3), ειδικός νευροχειρουργός και ένας εκ των ιδρυτικών μετόχων των εναγόντων, ανέλυσε τη γραπτή του δήλωση (Έγγραφο Β), εξηγώντας παραμέτρους της επίμαχης αντιδικίας με μνεία σε κατατεθέντα τεκμήρια μεταξύ των οποίων και τα Τεκμήρια 21-
2. Ο Μαρίνος Σωτηρίου, ως εναγόμενος 3 (ΜΥ1), με τις θέσεις του να καταγράφονται στη γραπτή του δήλωση (Έγγραφο Γ), έδωσε τη δική του πρωτογενή θέση περί των επίδικων, με μνημόνευση σειράς εγγράφων όπως τα Τεκμήρια 24-
3. Στις αγορεύσεις, οι δικηγόροι επιχειρηματολόγησαν πως η μαρτυρία (και οι εφαρμοζόμενες νομικές αρχές), δεν μπορούν παρά να οδηγήσουν σε αποδοχή των θέσεων τους. Διεξήλθα στην πλήρη τους μορφή, τη γραπτή και προφορική μαρτυρία (και παραδεκτά γεγονότα), καθώς και τις αγορεύσεις των συνηγόρων. Μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης παρακολούθησα και άκουσα με την ίδια προσοχή και υπομονή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου, αξιολογώντας τη μαρτυρία τους με πλήρη επίγνωση πως η αξιοπιστία εκτιμάται αποσυναρτημένα επιπέδου απόδειξης. Έθεσα ως δείκτη, μεταξύ άλλων, το διαδικαστικό στάδιο από το οποίο ανέκυψε η μαρτυρία αυτή, την πηγή και το κύρος των γνώσεων των μαρτύρων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματιζόμενα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά περί των οποίων κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών ανακολουθιών και αντιφάσεων (σε συγκριτική αντιπαραβολή με τις μικροαντιφάσεις), τις τυχόν προηγούμενες γραπτές ή προφορικές ασυνεπείς ή αντιφατικές τους δηλώσεις, την ειλικρίνεια τους και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεων τους στο εδώλιο του μάρτυρα και τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν ενώ έδιναν μαρτυρία. Ήμουν προσεκτικός στο να μην αποδώσω υπέρμετρη βαρύτητα στα εξωτερικά γνωρίσματα της συμπεριφοράς τους, αντιλαμβανόμενος ότι αυτό ενδεχομένως και να ενέχει κινδύνους (βλ. κατ' αναλογίαν, Νικολάου ν Παπαϊωάννου

(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1797, 1806), εφόσον δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να είναι ιδιαίτερα ικανοί στο να προβάλλουν μια τελείως αλλιώτικη εντύπωση από εκείνη που πραγματικώς τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη

(2002)1(Α) ΑΑΔ 401, 406), μα και γιατί κάποιες συμπεριφορές στο εδώλιο μπορεί να εκπηγάζουν από πλειάδα αιτιών, μη κατ' ανάγκην εκπορευομένων από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Χρίστου ν Ηροδότου και Άλλων

(2008)1(Α) ΑΑΔ 676, 685). Αποτιμώντας τη μαρτυρία δεν περιορίστηκα μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα (βλ. κατ' αναλογίαν, Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489, 500), αλλά συσχέτισα τη μαρτυρία αυτή και με το σύνολο της υπόλοιπης (βλ. κατ' αναλογίαν, Φώτσιου ν Ηροδότου

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172, 1175). Επιπρόσθετο εφόδιο αξιολόγησης αποτέλεσε η δικαστική τριβή, εμπειρία και γνώση περί της ανθρώπινης φύσης, γνώμονες που δίδουν στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης (ανθρώπινη σίγουρα), για εύρεση της αλήθειας (βλ. κατ' αναλογίαν, Καραολή ν Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου και Άλλων, ΠΕ 418/11, ημ. 15.2.18, C&A Pelekanos Associates Limited v Πελεκάνου

(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273, 1280-1281). Υπογραμμίζω - και τούτο εφαρμόζεται οριζοντίως για όλες τις ισχύουσες εδώ περιπτώσεις - ότι κατά το σκεπτικό αποφάσεων όπως η ΛΚ ν Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 547, 554, Pal και Άλλων v Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551, 590-591 και Τάκη ν Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 599, 609, προσέγγισα την κάθε παράλειψη αντεξέτασης μάρτυρα η οποία δεν δικαιολογήθηκε επαρκώς, ως δεικτική ασυνέπειας στην προώθηση θέσεων τού αντεξετάζοντος αλλά και ως αποδυναμωτική τούτων, αξιολογώντας προσεκτικά την κάθε τέτοια περίπτωση, αναλόγως της σοβαρότητας της συζητούμενης παράλειψης (βλ. κατ' αναλογίαν, Περσιάνη ν Γενικού Εισαγγελέα, ΠΕ 194/12, ημ. 20.3.18, Στέλιος Σάββα και Υιοί Λτδ ν Medcon Constructions Limited, ΠΕ 53/13, ημ. 20.3.18, Σκάρος ν Χριστοδούλου και Άλλου

(1998)1(Α) ΑΑΔ 291, 296-298). Όπως θα αναλύσω εκτενέστερα, οι μάρτυρες των εναγόντων, όχι ωστόσο ο μάρτυρας των εναγομένων, μου δημιούργησαν αρκετά καλή εντύπωση, μια και παρέθεσαν τη μαρτυρία τους με σχετική ειλικρίνεια, σταθερότητα και συνάφεια με έγγραφη μαρτυρία που κατατέθηκε ως κατά βάσιν κοινώς αποδεκτή από τους διαδίκους. Βεβαίως - και τούτο ισχύει οριζοντίως για όλους τους μάρτυρες - η μαρτυρία τους λίγο θα μπορούσε να καθορίσει την ουσία των εναπομεινάντων επίδικων θεμάτων, δοσμένου ότι πλείστα από αυτά - όπως τα περί τού τερματισμού της συμφωνίας από τους εναγομένους και της ύπαρξης ή όχι τιμοκαταλόγου στην καρδιολογική κλινική - έχουν αποκρυσταλλωθεί ύστερα από αλλεπάλληλες εφετειακές κρίσεις επί της συμφωνίας και παράπλευρων αυτής θεμάτων (βλ. C&S American Heart Institute Ltd και Άλλων ν Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ, ΠΕ 356/11, ημ. 15.2.18). Εν σχέσει προς τον Νίκο Σατραζάμη (ΜΕ1), αυτός είπε (κατά την αντεξέταση), σε αντίθεση, θα μπορούσε να πει κανείς, της σαφούς θέσης των εναγόντων περί τερματισμού της συμφωνίας στις 13.12.01, πως αυτή, απ' ότι ο ίδιος γνώριζε, συνέχισε να ισχύει και έπειτα από το γεγονός αυτό, εξού και «. δόθηκε το Τεκμήριο 2» (εννοώντας το έγγραφο που του είχε παραδώσει ο Μαρίνος Σωτηρίου (ΜΥ1) για τα καρδιοχειρουργικά περιστατικά και καθετηριασμούς τής περιόδου 2000-2001). Το αν η συμφωνία συνέχισε να ισχύει μετά τον τερματισμό της (ή όχι), συνθέτει νομικής υφής τοποθέτηση και ποσώς, υπό την οπτική αυτή (εκτός από το να εξηγήσει τη συμπεριφορά τού μάρτυρα ή των εναγόντων σε σχέση προς τη συμφωνία), θα μπορούσε να προβληθεί ότι ανταγωνίζεται (σε βαθμό αναξιοπιστίας) την αντίθετη καθαρή θέση των εναγόντων πως η συμφωνία είχε πράγματι τερματιστεί στις 13.12.01. Μηδέ και οι θέσεις του μάρτυρα περί δόλιας απόκρυψης καρδιοχειρουργικών περιστατικών και καθετηριασμών από τους εναγομένους τη χρονική περίοδο στην οποία αναφερόταν, θα μπορούσαν να κλονίσουν την αξιοπιστία του αν συνταυτίζονταν, ως υπέδειξαν οι εναγόμενοι, με τα 50 περιστατικά που είχαν αφαιρεθεί από το άθροισμα των περί ων ο λόγος περιστατικών ως είχαν παρουσιαστεί στην αρχή προς τους ενάγοντες. Ο μάρτυς εξήγησε πειστικώς τη φαινομενική αυτή ανακολουθία στη μαρτυρία του, με παραπομπή και στα Τεκμήρια 5 και 16, μολονότι, είναι γεγονός, θα ήταν πιο επιθυμητό αν ήταν, με κάθε σεβασμό, κάπως προσεκτικότερος στην εκφορά τού λόγου του και στην εύκολη κατάγνωση επίβουλων ελατηρίων στους εναγομένους. Για τον Αχιλλέα Περδίο (ΜΕ3) - με τη μαρτυρία του Νίκου Γερούδη (ΜΕ2), να μην αμφισβητείται κατ' ουσίαν ως προς την αξιοπιστία της - οι εναγόμενοι λέγουν πως οι αναφορές του δείχνουν πως οι ενάγοντες είχαν αποδεχθεί ότι δεν μπορούσαν να εκτελέσουν τη συμφωνία (για παράδοση λογαριασμών εκ πλευράς εναγομένων), καταλήγοντας τουτέστιν να ζητούν από τους εναγομένους ένα αριθμητικώς καθορισμένο ενοίκιο και πως, αφού οι δυο πλευρές δεν συμφώνησαν σε αυτό, η μαρτυρία του να πλήττεται και ως προς τη σταθερότητα της προβαλλόμενης εκδοχής και της αλήθειας που εκδηλώνει. Ούτε και αυτό ισχύει. Ο Αχιλλέας Περδίος (ΜΕ3), απλώς εξέφρασε επί του σημείου μια γενικότερη άποψη, ίσως και αχρείαστα, μη έχοντας σκοπό (ως παρατήρησα κατά τη μαρτυρία του), να παρασύρει το Δικαστήριο σε μια βολική για τον ίδιον ερμηνευτική. Περιπλέον - και υπό μια διαφορετική γωνία - ούτε οι θεωρητικές και γενικόλογες αναφορές του ως προς τον προσδιορισμό του ποσού των αποζημιώσεων ύψους €150.000,00 (για κάθε έτος που οι εναγόμενοι είχαν στην κατοχή και έλεγχο τούς χώρους της καρδιολογικής κλινικής), θα μπορούσαν να τον κατατάξουν ως προκατειλημμένο εναντίον των εναγομένων, ή σε συνομοταξία μαρτύρων των οποίων τα λεγόμενα επιβάλλουν επιφυλακτική ψηλάφηση. Απλούστατα, ο μάρτυς συνέπλεξε αναρμοδίως τη γνώση με τη γνώμη εκφράζοντας την τελευταία χωρίς στερεή θεμελίωση τής πρώτης. Αναφορικώς προς τον Μαρίνο Σωτηρίου (ΜΥ1), η μαρτυρία του σε κάποιες ουσιώδεις πτυχές (που αφορούσαν στη γενικότερη αντίληψη του για τη σημασία όσων ρητώς συμφωνήθηκαν στη συμφωνία), ελέγχεται ως ενδεικτική μιας ευρύτερης αρνητικής στάσης που επέδειξε προς το αμοιβαίως αναντίρρητο της συμφωνίας και όσων διαλαμβάνονται εκεί ως καθήκοντα και υποχρεώσεις των συμβαλλομένων. Για παράδειγμα, η θέση του ότι το αντάλλαγμα στη συμφωνία αποδείχθηκε εξωπραγματικό σε αντιδιαστολή πάντα με ό,τι στην πράξη λάμβαναν οι εναγόμενοι 2 από τους ενάγοντες, χρωματίζει αν μη τι άλλο τη διάθεση του μάρτυρα να αποστεί, ή ακόμη και να αποτμηθεί από τα συμφωνηθέντα προς ίδιον όφελος και προπάντων από τα όσα φερόμενα εγγυήθηκε διά της εγγύησης του στη συμφωνία. Εκείνο που προκύπτει από το συζητούμενο είναι η τάση του (εντοπισθείσα και αλλού στη μαρτυρία του), να αποστασιοποιείται από οτιδήποτε σχεδόν θα μπορούσε να τον καταστήσει υπόλογο για όσα του καταλογίζονται (ή και στους υπόλοιπους εναγομένους), με την αγωγή. Είπε ο μάρτυς πως οι εναγόμενοι 2 θα τερμάτιζαν τη συμφωνία εάν δεν τους προλάμβαναν οι ενάγοντες με δικό τους τερματισμό γιατί οι τελευταίοι είχαν παραβιάσει κατ' επανάληψιν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις αλλά και εξαιτίας της μετέπειτα διαπίστωσης τους περί του ασύμφορου εξακολούθησης της συμφωνίας. Η θέση του μάρτυρα - εκτός τού ότι προβλήθηκε, ως είδα, με τρόπο καθόλου πειστικό κατά τη διά ζώσης μαρτυρία του - φαίνεται να συγκρούεται (ή τουλάχιστον να μην επιβεβαιώνεται ως προς τη συνέπεια της εκδοχής), από το ύφος και περιεχόμενο επικοινωνιών που είχαν μεταξύ τους οι διάδικοι για ζητήματα που αφορούσαν σε υποτιθέμενες παραβιάσεις της συμφωνίας από μέρους των εναγόντων, υπό την έννοια ότι οι εναγόμενοι δεν προειδοποίησαν για οποιαδήποτε πιθανότητα τερματισμού της συμφωνίας (Τεκμήρια 21

(3),

(7),

(9)). Απεναντίας, από το υπόλοιπο της αλληλογραφίας που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο (αρχομένης της 30.7.01), αναδύεται πως οι εναγόμενοι 2 αρνούνταν να εξοφλήσουν τις οφειλές τους προς τους ενάγοντες και πως τούτο συναπάρτισε κρίσιμο σημείο τριβής μεταξύ των συμβαλλομένων (Τεκμήρια 17, 21

(10),

(12),

(18),

(19)). Υπήρχε άρα ορθάνοιχτο το πεδίο για τερματισμό της συμφωνίας από τους εναγομένους. Ποτέ δεν ακολουθήθηκε. Πέραν αυτού, ο μάρτυς, παρότι προέτασσε παραβιάσεις της συμφωνίας από τους ενάγοντες, δεν μπορούσε να υποδείξει ποια ακριβώς μέρη αυτής δεν είχαν τηρηθεί, φτάνοντας σε σημείο να ισχυριστεί πως η συμφωνία τερματίστηκε επειδή «. προϋποθέσεις της συμφωνίας .» και «. κάποια standard και κάποια δεδομένα . δεν τηρήθηκαν .», πεποίθηση που διίσταται από το αναμφισβήτητο στην πραγματικότητα γεγονός ότι η συμφωνία τερματίστηκε από τους ενάγοντες (και όχι από τους εναγομένους). Επιπλέον, ουδόλως εντυπωσιάστηκα από την προσπάθεια του μάρτυρα να κρατήσει αρχικώς απόσταση από τη σύνταξη ή και το περιεχόμενο ακόμη του Τεκμηρίου 2 (το οποίο απαρτίζεται από σημειώσεις για καρδιοχειρουργικά περιστατικά και καθετηριασμούς για τα έτη 2000-2001). Ο μάρτυς δεν απάντησε ευθέως για το αν είχε ετοιμάσει ο ίδιος το περί ου ο λόγος έγγραφο, καταλήγοντας πως δεν το είχε ετοιμάσει ο ίδιος αλλά «. κάποια βοηθός του γραφείου .» και ότι πιθανόν «. κάτι να ξέρω και υπόγραψα εγώ». Ούτε και σε αυτό το μέρος της μαρτυρίας του ουδέ και στα λοιπά που επακολούθησαν αντεξεταστικώς για το Τεκμήριο 2, ή για την αφορούσα σε αυτό επιστολή ημερομηνίας 30.1.04 (Τεκμήριο 28), που ο μάρτυς είχε στείλει προς τον Νίκο Σατραζάμη (ΜΕ1), παρουσιάστηκε διατεθειμένος να δώσει αυθόρμητα και απεριφράστως τη μαρτυρία του, ασχέτως αν (και αυτό αφορά στο αρραγές της εκδοχής), το Τεκμήριο 2 (ή και το Τεκμήριο 28), δεν έτυχε αντιγνωμίας από τους εναγομένους στην αντεξέταση του Νίκου Σατραζάμη (ΜΕ1). Αυτές λοιπόν οι χαρακτηριστικές περικοπές από τη μαρτυρία του Μαρίνου Σωτηρίου (ΜΥ1) - αν και υπάρχουν και άλλες στα πρακτικά - σταχυολογούν τη μαρτυρία του ως αξιολογικώς απορριπτέα. Άλλα όμως λεχθέντα του μάρτυρα, μερικά από τα οποία αποτέλεσαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σημείο αναφοράς από τον δικηγόρο των εναγόντων ως δηλωτικά αναξιοπιστίας του μάρτυρα, δεν κατατείνουν σε κάτι τέτοιο. Προβλήθηκε επί παραδείγματι από τους ενάγοντες ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ο ισχυρισμός του μάρτυρα πως τα δικόγραφα στην Αγωγή 182/05 (Τεκμήριο 22), ως και τα δικόγραφα τής τωρινής αγωγής δεν περιλαμβάνουν αξίωση για ανάκτηση κατοχής των επίδικων υποστατικών. Αυτό είναι ανακριβές και συγκρούεται με το περί του αντιθέτου περιεχόμενο της προαναφερθείσας δικογραφίας, αμφοτέρων των διαδικασιών. Συνεπώς, η θέση του μάρτυρα πάνω σε αυτό επιβεβαιώνεται, παρά διαψεύδεται. Μήτε και φύεται κάτι το επίμεμπτο από απόψεως αξιοπιστίας στη συνοχή των όσων ο μάρτυς ανέφερε για να καταδείξει το αν ο ίδιος κατείχε ή όχι την καρδιολογική κλινική προσωπικώς (ή και με τον εναγόμενο 4). Ο μάρτυς δεν έπραξε τίποτε περισσότερο από το να εκφράσει για αυτό γνώμη επί ενός νομικού σημείου. Η οποία γνώμη ούτως ή άλλως - και το αναδεικνύω παρεμφερώς και αποτμημένα από την (απαράδεκτη κατ' αρχήν) σύζευξη, ως ήδη κατέγραψα, της αποτίμησης τής μαρτυρίας με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και το βάρος/επίπεδο απόδειξης εν γένει (βλ. κατ' αναλογίαν, Αθανασίου και Άλλου ν Κουνούνη

(1997)1(Β) ΑΑΔ 614, 636-642) - δεν θα ήταν επιτρεπτή ως μαρτυρία αφού (χώρια από την έλλειψη νομικής κατάρτισης του μάρτυρα), θα ήταν και εξωγενής στα όσα καταγράφηκαν ως συμφωνηθέντα μεταξύ των αφορούντων διαδίκων στη συμφωνία, μη ισχύουσας οποιασδήποτε εξαίρεσης για το αντίθετο (βλ. κατ' αναλογίαν, Edge Tools & Equipment Limited v Greatstar Europe Limited and Others

(2018)EWHC 170 (QB). Δέχομαι τη μαρτυρία και εκδοχή των Νίκου Σατραζάμη (ΜΕ1), Νίκου Γερούδη (ΜΕ2) και Αχιλλέα Περδίου (ΜΕ3), ενώ απορρίπτω τη μαρτυρία και εκδοχή Μαρίνου Σωτηρίου (ΜΥ1), ως ανέλυσα ανωτέρω (υπό τις αιρέσεις που απασχόλησαν και γράφτηκαν). Προσήκει μια επισήμανση. Πως η απόρριψη της μαρτυρίας και εκδοχής των εναγομένων δεν συνιστά στοιχείο περιστατικής μαρτυρίας ενισχυτικό της μαρτυρίας και εκδοχής των εναγόντων, οι οποίοι συνεχίζουν να βαρύνονται με απόδειξη της αξίωσης τους (βλ. κατ' αναλογίαν, Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 260, 268-269). Πριν από τα ευρήματα, χρήζουν πραγμάτευσης τρία θέματα. Το πρώτο θέμα - κατά δικαιϊκή και κοινή λογική - είναι εκείνο των πραγματικών διαδίκων στη διαφορά, με τους εναγομένους να υποβάλλουν ότι οι εναγόμενοι 1 δεν συνδέονται με τα όσα απαρτίζουν την αναλυόμενη διένεξη. Αυτό δεν ευσταθεί, για τον λόγο ότι - λαμβανομένων υπόψιν τού τελεσίδικου της απόφασης στην Αγωγή 182/05 και (κυρίως) τής δευτεροβάθμιας επί αυτής κρίσης στην C&S American Heart Institute Ltd και Άλλων ν Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ, ΠΕ 356/11, ημ. 15.2.18 (στο βαθμό που τούτες καλύπτουν πλείστα των τρεχόντων), την ταύτιση των εκεί διαδίκων με τους εδώ (με τις όποιες αποκλίσεις να άπτονται απλών αλλαγών ονομασίας και όχι αλλοιώσεων στο εταιρικό γίγνεσθαι και οντογονία των εναγομένων 1 και 2, οι οποίοι αναφέρονται στον τίτλο της αγωγής με ανάστροφη σειρά από ό,τι στις προειρημένες δικαστικές διαδικασίες [Τεκμήρια 5 και 22]), την ιδιότητα των διαδίκων και την ταύτιση των αντίστοιχων επίδικων θεμάτων στον πυρήνα τους - το ζητούμενο καλύπτεται από δεδικασμένο (βλ. κατ' αναλογίαν, Κακοφεγγίτου ν Κυπριακές Αερογραμμές, ΠΕ 225/12, ημ. 6.12.17). Εν είδει παρενθέσεως λέγω ότι μετά την απόφαση στην C&S American Heart Institute Ltd και Άλλων ν Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ, ΠΕ 356/11, ημ. 15.2.18 (που εκδόθηκε αφότου επιφυλάχθηκε η παρούσα), θεώρησα αναπόφευκτο το αυτεπάγγελτο επανάνοιγμα της υπόθεσης (βλ. κατ' αναλογίαν, Μιχαήλ ν Λαπίθη και Άλλων, ΠΕ 336/11, ημ. 12.1.18) - και το έπραξα δίνοντας τοιουτοτρόπως στους δικηγόρους την ευκαιρία να τοποθετηθούν στο νέο και σημαντικό εφετειακό γεγονός όπερ και εγένετο - ασκώντας το Δικαστήριο την επί τούτω συμφυή και ευρεία εξουσία που κέκτηται (βλ. κατ' αναλογίαν, Μαυρογένη ν Βουλής των Αντιπροσώπων και Άλλων (Αρ.1)

(1996)1(Α) ΑΑΔ 49, 60, Μαυρογένης ν Βουλής των Αντιπροσώπων και Άλλων (Αρ.2)

(1996)1(Α) ΑΑΔ 134, 137). Επανέρχομαι. Η θεματική τής σύνδεσης των εναγομένων 1 (ή οιουδήποτε των υπόλοιπων εναγομένων) με τα επίδικα, αναμενόταν όπως και να έχει το πράγμα πως θα απασχολούσε λογικώς τους εναγομένους στην Αγωγή 182/05, κάτι που δεν έγινε - και όχι μόνο αυτό αλλά οι (εδώ) εναγόμενοι υπέβαλαν και Ανταπαίτηση κατά των (εδώ) εναγόντων στην Αγωγή 182/05, για φερόμενες παραβιάσεις της συμφωνίας (Τεκμήριο 22) - με παρεπόμενο να δημιουργείται δεδικασμένο και ως εξ αυτού του λόγου και μόνο (βλ. κατ' αναλογίαν, Walker v APL Management Limited

(2018)EWHC 543 (Ch), Χαραλάμπους ν Χαραλάμπους

(2008)1(Β) ΑΑΔ 1298, 1301-1304). Κατ' ακολουθίαν, το ζήτημα των διαδίκων και συμβαλλομένων μερών έχει ήδη αποφασιστεί τελεσιδίκως και δεσμευτικώς για τους εδώ διαδίκους (βλ. κατ' αναλογίαν, Κανάρης ν Λοΐζου και Άλλων

(2006)1(Α) ΑΑΔ 599, 603-604), με την υπεράσπιση του δεδικασμένου (επί αυτής της διάστασης), να καλύπτεται από τη δικογραφία και δη από τις παραγράφους 3 και 4 στην Απάντηση και με την επίκληση του κωλύματος αυτού να είναι επιτρεπτή για ό,τι τώρα αναλύεται και λόγω και των όσων εξυφαίνονται από τα γεγονότα δίχως ανάγκη ρητής αναφοράς του στις γραπτές προτάσεις. Το αυτό ισχύει και στην περίπτωση των εναγομένων και στα όσα τούτοι συζήτησαν επί παρόμοιας θεματολογίας πέραν ή και συμπληρωματικώς τής προδικαστικής ένστασης τους στην παράγραφο 1Α της Τροποποιημένης Υπεράσπισης (βλ. κατ' αναλογίαν, Φιλική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν Δημήτρη

(1999)1(Α) ΑΑΔ 551, 558-560). Το δεύτερο θέμα, αφορά στην ύπαρξη δεδικασμένου για την απόδοση λογαριασμών και επιδίκαση γενικών/ειδικών αποζημιώσεων για παράβαση της συμφωνίας. Επεκτείνω. Η απόδοση λογαριασμών συναρτήθηκε στην Αγωγή 182/05 με την απαίτηση των εναγόντων για επιδίκαση ποσού £432.814,00 (€739.506,62), που αποσύρθηκε στις 16.2.07, με την επιφύλαξη των εναγόντων να διεκδικήσουν τα όποια οφειλόμενα ποσά από τους εναγόμενους «. μετά την απόδοση λογαριασμών σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στη Συμφωνία» (βλ. Τεκμήριο 4). Επομένως - και ανεξαρτήτως ότι υφίστατο δυνατότητα απόδοσης λογαριασμών για την περίοδο μεταξύ Φεβρουαρίου 2004 και Δεκεμβρίου 2005, ή ακόμα και μέχρι την 31.1.05 (εάν οι ενάγοντες αποφάσιζαν την καταχώριση της αγωγής με την εκπνοή του χρονικού αυτού διαστήματος) - η άνευ βλάβης απόσυρση της ουσίας της αξίωσης επί του ζητήματος των λογαριασμών συμπαρασύρει κάθε σκέψη για γένεση κωλύματος επί δεδικασμένου καθότι σαφώς η απόσυρση μετέθεσε την προβληματική της τελεσίδικης κρίσης επί του σημείου σε μεταγενέστερη δικονομικώς στιγμή (βλ. κατ' αναλογίαν, Νικόλα ν Αντωνίου, ΠΕ 458/11, ημ. 19.7.17, Κακοφεγγίτου ν Κυπριακές Αερογραμμές, ΠΕ 225/12, ημ. 6.12.17, Γρηγορίου ν Τράπεζας Κύπρου (Αρ.2)

(1999)2 ΑΑΔ 174,182). Όπως και έγινε, διά της παρούσης αγωγής. Έτσι, υπό αυτό το πρίσμα, δεν υπάρχει εν προκειμένω δεδικασμένο για την απόδοση των λογαριασμών (βλ. κατ' αναλογίαν, Walker v APL Management Limited

(2018)EWHC 543 (Ch), Χαραλάμπους ν Χαραλάμπους

(2008)1(Β) ΑΑΔ 1298, 1301-1304). Το τρίτο θέμα, σχετίζεται με το αν είναι αποδεκτή η μαρτυρία που δόθηκε στη δίκη για διαβουλεύσεις μεταξύ των διαδίκων προς εξώδικο συμβιβασμό των κείμενων διαφορών τους. Δεν είναι. Ως απορρέει από τη μαρτυρία, περικλειόμενου σε αυτή και τού Τεκμηρίου 23 που υποτίθεται εξεικονίζει κατά τον Αχιλλέα Περδίο (ΜΕ3) το περιεχόμενο νέου συμφωνητικού εγγράφου που ετοίμασαν οι δικηγόροι των εναγομένων για επανατοποθέτηση υπό διαφορετικούς όρους τής σχέσης των διαδίκων, όσα συζητήθηκαν διαρκουσών των εκκρεμοδικιών καλύπτονται από προνόμιο (βλ. κατ' αναλογίαν, Suh and Another v Mace (UK) Limited

(2016)EWCA Civ 4) και ελλείψει άλλης μεταξύ τους καλόπιστης πρόθεσης ή συναίνεσης (βλ. κατ' αναλογίαν, Skattou v M/V «Koreiz» and Another

(1982)1 CLR 804, 805-806), δεν γίνονται αποδεκτά ως μαρτυρία (βλ. κατ' αναλογίαν, Marcura Equities FZE and Others v Nisomar Ventures Limited and Another

(2018)EWHC 523 (QB), Alan Ramsey Sales & Marketing Limited v Typhoo Tea Limited

(2016)EWHC 486 (Comm), Barnetson v Framlington Group Ltd and Another

(2007)3 All ER 1054,1061-1065). Όποια τέτοια μαρτυρία παρεισέφρησε, αγνοήθηκε καθηκόντως (βλ. κατ' αναλογίαν, Assad v Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 164/16, ημ. 6.12.17, Φελλά και Άλλης ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ΠΕ 158/10, ημ. 28.9.15, Georghiades and Another v Patsalides and Another (1959-1960) 24 CLR 275, 280, Ellinas v Yianni and Others

(1958)23 CLR 22, 30). Παραθέτω τα ευρήματα μου, εκτός αυτών που ήδη διατύπωσα ή που φύονται από τα παραδεκτά γεγονότα και τη δικογραφία. Οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νομίμως συσταθείσα η οποία έως την 13.7.00, ονομάζονταν Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο (Επενδύσεις) Λτδ, μετονομάστηκε σε Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ και τέλος σε Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Δημόσια Εταιρεία Λτδ (στις 8.10.07). Οι ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες και διαχειριστές του ιδιωτικού νοσηλευτηρίου (γνωστού ως Απολλώνειο Νοσοκομείο), στην Λεωφόρο Λευκοθέου στον Στρόβολο, το οποίο άρχισε τη λειτουργία του σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις το 1991. Οι εναγόμενοι 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νομίμως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και η οποία μέχρι την 6.9.02 ονομαζόταν Othon-Christina-Liza Developments Ltd, μεταγενέστερα μετονομάστηκε σε C&S American Heart Institute Ltd και τέλος (από την 17.2.07) σε C&SO Medical Properties Limited. Οι εναγόμενοι 2, είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νομίμως εγγεγραμμένη στην Κύπρο η οποία ιδρύθηκε την 2.12.98 και μέχρι την 7.8.02, ονομαζόταν C&S American Heart Institute Limited, στη συνέχεια (την 26.2.07), άλλαξε όνομα σε CSO Heart Medical Centre Ltd και τέλος ονομάστηκε C&S American Heart Institute Ltd. Περί το 1998, οι εναγόμενοι 3 και 4, προσέγγισαν τους ενάγοντες για να τους παραχωρηθεί μέρος του Απολλώνειου Νοσοκομείου προς δημιουργία καρδιολογικής κλινικής την οποία οι εναγόμενοι 3 και 4 θα λειτουργούσαν προσωπικώς ή μέσω εταιρείας που θα ίδρυαν. Στις 27.11.98, υπεγράφη η συμφωνία μεταξύ των συμβαλλομένων (με τους εναγομένους 2/υπογραφείς να περιγράφονται, προφανώς από ορθογραφικό λάθος, ως C&S American Hart Institute Ltd αντί τού ορθού C&S American Heart Institute Ltd [με τις υπογραμμίσεις να είναι του Δικαστηρίου]), για τη δημιουργία και λειτουργία της καρδιολογικής κλινικής εντός του χώρου τού Απολλώνειου Νοσοκομείου (Τεκμήριο 1). Η καρδιολογική κλινική θα ήταν ανεξάρτητη από το Απολλώνειο Νοσοκομείο. Οι εναγόμενοι 3 και 4 (ως μοναδικοί διευθυντές και μέτοχοι κατά ίσο ποσοστό των εναγομένων 2), υπέγραψαν και ως εγγυητές (και ευθύνονται ως τέτοιοι), για την πιστή τήρηση των προνοιών και όρων της συμφωνίας καθώς και για την πληρωμή οιουδήποτε ποσού οφειλομένου από τους εναγομένους στους ενάγοντες. Ως ημερομηνία έναρξης της πενταετούς αυτής συμφωνίας καθορίστηκε (σύμφωνα με την παράγραφο 9 αυτής), η 1.2.99 και όχι η 1.1.99, ως δηλώθηκε από μάρτυρες που έγιναν αποδεκτοί, δίχως να δικαιολογηθεί η παράθεση εξωγενούς μαρτυρίας προς επεξήγηση/συμπλήρωση της συμφωνίας ή των όρων αυτής (βλ. κατ' αναλογίαν, Edge Tools & Equipment Limited v Greatstar Europe Limited and Others

(2018)EWHC 170 (QB), Πίγκος Εστέιτς Λτδ ν Καλογήρου και Άλλων, ΠΕ 304/09, ημ. 28.9.15, Μουή ν Ιωάννου

(2012)1(Β) ΑΑΔ 1540,1547, Polykarpou v Polykarpou and Others

(1982)1 CLR 182,190-197). Αντάλλαγμα για την παραχώρηση των χώρων για λειτουργία της καρδιολογικής κλινικής και των επαλλήλως συνδεόμενων υπηρεσιών, συμφωνήθηκε (στην παράγραφο 6 της συμφωνίας), η καταβολή προς τους ενάγοντες την τρίτη ημέρα εκάστου μήνα ποσού εκ £2.900,00 (€4.954,94 ή €4.995,00, ως είναι παραδεκτό στις παραγράφους 14

(1)και 15 της Υπεράσπισης), για περίοδο πέντε ετών ως και ποσοστό επί των τιμών τού τιμοκαταλόγου της καρδιολογικής κλινικής (μα όχι των τιμών για επιπλοκές) - πληρωτέων επί των εισπραχθέντων ποσοστών αμέσως με την είσπραξη τους - σε αριθμό 51-100 καρδιοχειρουργικών περιστατικών 6%, σε αριθμό 101 και άνω καρδιοχειρουργικών περιστατικών 7% και σε αριθμό 125 και άνω καρδιοχειρουργικών περιστατικών 5%. Η καρδιολογική κλινική άρχισε να λειτουργεί την 1.9.

1. Οι εναγόμενοι 2 κατά το 2001, άρχισαν να παραβιάζουν τις εκπορευόμενες από τη συμφωνία υποχρεώσεις τους, με συνεπόμενο την έναρξη (φρούδων) διαπραγματεύσεων για επίλυση των όσων προέκυψαν. Η αποτυχία των εναγομένων να ανταποκριθούν στα συμφωνηθέντα οδήγησε τους ενάγοντες - που τηρούσαν πιστώς τους όρους και υποχρεώσεις τους βάσει της συμφωνίας - να τερματίσουν τη συμφωνία στις 13.12.
2. Στις 24.2.04, οι ενάγοντες κάλεσαν τους εναγομένους να παραδώσουν σε αυτούς κατοχή των υποστατικών της καρδιολογικής κλινικής, πληροφορώντας τους ότι μετά την 1.2.04 (όταν θα εξέπνεε η συμφωνία), θα χρεώνονταν ανά μήνα με £20.000,00 (€34.172,03), για τις διευκολύνσεις (Τεκμήριο 6). Οι (εδώ) ενάγοντες (υπό την ονομασία που τους προσδιόριζε κατ' εκείνο το χρόνο), καταχώρισαν στις 7.1.05 την Αγωγή 182/05 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εναντίον των εναγομένων ζητώντας σειρά θεραπειών για παραβίαση της συμφωνίας. Οι εναγόμενοι τερμάτισαν τη λειτουργία της καρδιολογικής κλινικής τον Φεβρουάριο 2011, μεταφέροντας (την 24.2.11) τις δραστηριότητες τους στο ιδιόκτητο νοσηλευτήριο/νοσοκομείο που καθίδρυσαν στην Λευκωσία (American Heart Institute), κάτι που, παρεμπιπτόντως, δημοσιεύθηκε και στον ημερήσιο τύπο την 3.1.11 (Τεκμήριο 8). Παρά ταύτα δεν παρέδωσαν κατοχή των υποστατικών της καρδιολογικής κλινικής στους ενάγοντες. Αντ' αυτού, αδικαιολογήτως, αρνούνταν να εγκαταλείψουν τα υποστατικά παρά τις περί του αντιθέτου οχλήσεις των εναγόντων. Στις 9.3.11 (μετά τη μεταστέγαση των εναγομένων), οι ενάγοντες με επιστολή των δικηγόρων τους προς τους εναγομένους (η οποία επιδόθηκε αυθημερόν στους τελευταίους), τους κάλεσε να επιστρέψουν την κατοχή των παραχωρηθέντων υποστατικών και να αποδώσουν λογαριασμούς για τα καρδιοχειρουργικά περιστατικά που είχαν πραγματοποιήσει ίσαμε τότε (Τεκμήριο 9). Οι εναγόμενοι απάντησαν στις 11.3.11, απορρίπτοντας τις αξιώσεις (Τεκμήριο 10). Στις 5.8.11, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε την επί της ουσίας απόφαση του στην Αγωγή 182/05, επιβεβαιώνοντας τον τερματισμό της συμφωνίας και διατάζοντας τους εναγομένους όπως εντός δύο μηνών από την απόφαση κοινοποιήσουν στους ενάγοντες τα καρδιοχειρουργικά περιστατικά και καθετηριασμούς που διενήργησαν στην καρδιολογική κλινική μεταξύ 1.1.01-31.1.04, ως και τον αριθμό των περιστατικών που είχαν τιμολογηθεί και δεν είχαν ακόμη πληρωθεί (Τεκμήριο 4), όπως και έγινε με το Τεκμήριο
3. Παρενθέτεται ότι οι δικογραφημένες θέσεις των εναγόντων περί δόλιας απόκρυψης από του εναγομένους αριθμών καρδιοχειρουργικών περιστατικών και καθετηριασμών που πραγματοποίησαν κατά την προαναφερθείσα περίοδο, παρέμειναν σε επίπεδο γενικών ισχυρισμών και υποθέσεων που υστερούν πολύ από το να ικανοποιούν τα ελάχιστα για απόδειξη των αναγκαίων προς τούτο στοιχείων και λεπτομερειών (βλ. κατ' αναλογίαν, Hellenic Bank Public Company Limited v Alpha Panareti Public Limited

(2013)1(B) ΑΑΔ 1235, 1244-1245, Ιακώβου ν Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(2004)1(Β) ΑΑΔ 992, 1000-1004, Jonesco v Beard

(1930)All ER Rep 483, 486-487), έστω και γενικώς διατυπωμένων (βλ. κατ' αναλογίαν, Συμεών ν Γεωργίου

(2011)1(Β) ΑΑΔ 1137, 1145). Περί την 17.10.12 - ως συνάγεται και από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 12 και 13 - οι ενάγοντες μετά από προειδοποιήσεις προς τους εναγομένους για μετακίνηση αντικειμένων που είχαν αφήσει στους θαλάμους της καρδιολογικής κλινικής, τα απομάκρυναν, δίκην απαράδεκτης αυτοδικίας, ειδοποιώντας υστερότερα τους εναγομένους για το συμβάν (Τεκμήρια 11-13). Στο διά ταύτα. Οι ενάγοντες δικαιούνται σε απόδοση λογαριασμών από τους εναγομένους για τα καρδιοχειρουργικά περιστατικά και καθετηριασμούς που διενήργησαν οι τελευταίοι στην καρδιολογική κλινική μεταξύ 1.2.04 και 23.2.11 (έχοντας μεταφέρει οι τελευταίοι τις δραστηριότητες τους εκτός καρδιολογικής κλινικής στις 24.2.11), ως και τον αριθμό των εν λόγω περιστατικών που ναι μεν τιμολογήθηκαν αλλά δεν έχουν ακόμη πληρωθεί. Η χρηματική βάση για τον υπολογισμό των ποσοστών που δικαιούνται οι ενάγοντες έναντι των εναγομένων είναι το ποσό των £5.500,00 (€9.397,31) για τα καρδιοχειρουργικά περιστατικά και το ποσό των £780,00 (€1.332,71) για τους καθετηριασμούς, όπως ακριβώς ορίστηκε διά της ετυμηγορίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην Αγωγή 182/05, για τα καρδιοχειρουργικά περιστατικά και τους καθετηριασμούς που αφορούσαν στη χρονική περίοδο 1.1.01-31.1.04. Υπό αυτό το φάσμα, η σύζευξη τιμοκαταλόγου της καρδιολογικής κλινικής (που αν και αμφισβητήθηκε από τους εναγομένους, δεν αποδείχθηκε αρκούντως ότι υπήρχε) και καρδιοχειρουργικών περιστατικών και καθετηριασμών καθίσταται ακαδημαϊκή, με το εγχείρημα των εναγόντων να καταδείξουν την όποια αυτή διασύνδεση (με αναφορά και στα Τεκμήρια 19 και 20), να αποτυγχάνει, αφού από τα τεκμήρια αυτά (και την προφορική μαρτυρία που τα συνόδευσε), δεν μπορεί να εξαχθεί αποδεκτώς, στο εφαρμόσιμο εδώ μέτρο, τέτοιο συμπέρασμα. Μόνο διά αυτής τής θεραπείας του δικαίου της επιείκειας - και ανεξαρτήτως του τερματισμού της συμφωνίας από τους ενάγοντες (βλ. C&S American Heart Institute Ltd και Άλλων ν Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ, ΠΕ 356/11, ημ. 15.2.18) - θα μπορούσαν να δικαιωθούν σε ό,τι άπτεται της εξειδικευμένης αυτής έκφανσης τής συμβατικής σχέσης με τους εναγομένους, ειδάλλως δεν θα μπορούσαν να γνωρίζουν (και δεν μπορούν να γνωρίζουν), τι δικαιούνται από τους εναγομένους κατά τα εφαρμοζόμενα στη συμφωνία (βλ. κατ' αναλογίαν, Κωστόπουλου και Άλλης ν Λοΐζου και Άλλου

(2005)1(Α) ΑΑΔ 576, 583). Για το είδος των λογαριασμών που υποχρεούνται οι εναγόμενοι να αποδώσουν προς τους ενάγοντες, υιοθετώ (καθιστώντας τα ως αναπόσπαστο μέρος των δικών μου ευρημάτων), τα όσα ευστόχως κατέγραψε ο Μ. Χριστοδούλου, ΠΕΔ (ως ήταν τότε), στην Αγωγή 182/05. Είπε ο Έντιμος Δικαστής, θέτοντας το σχετικό ερώτημα και καταγράφοντας πως για το θέμα δεν υπάρχει πρόβλεψη στη συμφωνία, τα εξής: «. Ό,τι επί του προκειμένου προβλέπει είναι ότι οι εναγόμενοι υποχρεούνται να πληρώνουν στην ενάγουσα τα συμφωνηθέντα ποσοστά «επί των εισπραχθέντων ποσοστών και όχι επί των τιμολογηθέντων αμέσως με την είσπραξη τους.» Στη βάση της πρόνοιας αυτής έχω την άποψη ότι η μόνη υποχρέωση που ανέλαβαν οι εναγόμενοι ήταν να κοινοποιούν στην ενάγουσα τον αριθμό των καρδιοχειρουργικών περιστατικών και καθετηριασμών που διεκπεραιώθηκαν στην Κλινική, πόσα απ΄ αυτά πληρώθηκαν και πόσα εξακολουθούσαν να παραμένουν απλήρωτα..». Το διάταγμα που συναφώς θα εκδοθεί για την απόδοση των επιδιωκόμενων λογαριασμών καίτοι εκπορεύεται από τη Δ.2Θ8 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών αλλά και από τις ευρύτερες εξουσίες που παρέχονται στο Δικαστήριο από το άρθρο 31 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, έλκει το περιεχόμενο του και από τη συναφή καθοδήγηση στην C&S American Heart Institute Ltd και Άλλων ν Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ, ΠΕ 356/11, ημ. 15.2.18 και στην Frederickou Schools Co Ltd και Άλλων ν Acuac Inc

(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1527, 1549-1550, δίχως να υπάρχει δικαστική υποχρέωση περιορισμού τού λεκτικού αυτού στα όσα προβλέπονται στη συμφωνία, εφόσον το υπό έκδοσιν διάταγμα απόδοσης λογαριασμών δεν θα επιβάλει προς τους εναγομένους υποχρεώσεις άλλες από εκείνες στη συμφωνία παρά μόνο θα περιλάβει τη μέθοδο επιβεβαίωσης και κοινοποίησης των λογαριασμών κατά τρόπο αποτελεσματικό και διασφαλιστικό των δικαιωμάτων εναγόντων και εναγομένων. Η αξίωση στην παράγραφο 41(Γ) της Έκθεσης Απαίτησης, αποδείχθηκε. Από τα όσα αναφύονται εκ της μαρτυρίας (και την C&S American Heart Institute Ltd και Άλλων ν Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ, ΠΕ 356/11, ημ. 15.2.18), οι εναγόμενοι - οι οποίοι είχαν συμβατική δέσμευση τήρησης των προρρηθέντων λογαριασμών (βλ. κατ' αναλογίαν, Χωματένος και Άλλου ν Σταυρινού, ΠΕ 62/11, ημ. 17.12.15) - οφείλουν προς τους ενάγοντες και το μη καταβληθέν προς αυτούς ποσό των €336.924,23 (που θα φέρει νόμιμο τόκο, μη επαρκώς αποδειχθείσας διαφορετικής τοκοφορίας), για τα καρδιοχειρουργικά περιστατικά και καθετηριασμούς που διενήργησαν στην καρδιολογική κλινική την περίοδο 1.1.01-31.1.04 (Τεκμήριο 15), ως διατάχθηκε στην Αγωγή 182/05 (Τεκμήριο 4). Η αξίωση στην παράγραφο 41(Δ) της Έκθεσης Απαίτησης, αποδείχθηκε. Παρ' όλα αυτά, δεν αποδείχθηκε η αξίωση για επιδίκαση επί του ως άνω ποσού, τόκου προς 7,5% ετησίως στην παράγραφο 41(Ε) της Έκθεσης Απαίτησης. Οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν πως θα πρέπει να τους επιδικαστεί και ποσό αποζημίωσης οιασδήποτε μορφής για οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη των εναγομένων. Διασαφηνίζω. Το ότι το Δικαστήριο έχει χρέος να ξεψαχνίσει - και αυτό επιτελέστηκε - τη μαρτυρία για να εντοπίσει υπόστρωμα για επιδίκαση αποζημιώσεων, όπως υπέμνησε ο κ. Κορφιώτης με αναφορά στην A Panayides Contracting Limited v M & M Frangos Engineering & Contracting Limited

(2012)1(Β) ΑΑΔ 1136, δεν σημαίνει και εκτίμηση τους επί ενός αυθαίρετου και μη αποδειχθέντος βάθρου - και τούτη είναι η ενεστώσα περίπτωση - εκτός φυσικά και από το γεγονός ότι ισχύει και δεδικασμένο λόγω των αποφασισθέντων στην Αγωγή 182/05 και προπαντός στην C&S American Heart Institute Ltd και Άλλων ν Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ, ΠΕ 356/11, ημ. 15.2.18, δίχως να έχει αλλάξει κάτι από τον χρόνο έκδοσης της απόφασης στην Αγωγή 182/05, ως προς την αρχή που αποφασίστηκε εκεί είτε κατά νόμο είτε κατά γεγονός. Η καθ' επιδίωξιν επιβολή από μέρους των εναγόντων χρέωσης επί των εναγομένων ύψους £20.000 (€34.172,03) τον μήνα «. δια τις παρεχόμενες διευκολύνσεις και/ή την άδεια» (Τεκμήριο 6), ή ως ετέθη (με έρεισμα πιθανώς σχετικές εικασίες του Αχιλλέα Περδίου (ΜΕ3)) στην τελική αγόρευση των εναγόντων περί «. €150.000,00 για κάθε έτος που λειτουργούσαν την κλινική των, πλέον τόκους παρά το ότι το ποσό αυτό είναι κατά πολύ μικρότερο του κέρδους [που] απεκόμισαν», ουδέποτε έτυχε αποδοχής από τους εναγομένους, δεν θα μπορούσε - ως εκ της ανεπαρκούς επίρρωσης της αξίωσης ένεκα και της αποτυχίας των εναγόντων να παρουσιάσουν συγκεκριμένη και βαρύνουσα μαρτυρία που να αποδεικνύει τις αποζημιώσεις αυτές παρέχοντας και τη δυνατότητα στους εναγομένους να την αντικρούσουν - να αποτελέσει ευλόγως στήριγμα ή σταθερά για απόδοση οιασδήποτε μορφής αποζημιώσεων (βλ. C&S American Heart Institute Ltd και Άλλων ν Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ, ΠΕ 356/11, ημ. 15.2.18), είτε ήθελαν ταξινομηθεί ως αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης ή ως αποζημιώσεις για αδικαιολόγητο πλουτισμό (βλ. Π. Πολυβίου, Η Σύμβαση στο Κυπριακό Δίκαιο: Θεωρία και Πράξη, Εκδόσεις Χρυσαφίνης και Πολυβίου, 2017, 615-685, 701-720). Οι αξιώσεις στις παραγράφους 41(Α), (Β), (ΣΤ), (Ζ) και (Η) της Έκθεσης Απαίτησης, δεν αποδείχθηκαν. Οι ενάγοντες, στην έκταση που αναπτύχθηκε, απέδειξαν την αξίωση τους εναντίον των εναγομένων στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Εν κατακλείδι. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, ως ακολούθως: (Α) Διάταγμα όπως εντός 60 ημερών από σήμερα - με βάση υπολογισμού το ποσό των £5.500,00 (€9.397,31) για τα καρδιοχειρουργικά περιστατικά και το ποσό των £780,00 (€1.332,71) για τους καθετηριασμούς κατά τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 6 της συμφωνίας (Τεκμήριο 1) - οι εναγόμενοι (προσωπικώς τα φυσικά πρόσωπα) και δια αξιωματούχων τους (τα νομικά πρόσωπα), επιβεβαιώσουν (verify) διά ένορκης δήλωσης που θα καταχωρίσουν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στον φάκελο της παρούσας υπόθεσης (με επισυνημμένα όλα ανεξαιρέτως τα αφορούντα αποδεικτικά στοιχεία), τον αριθμό των καρδιοχειρουργικών περιστατικών και καθετηριασμών που διενήργησαν στην καρδιολογική κλινική μεταξύ 1.2.04 και 23.2.11 συμπεριλαμβανομένων και τον αριθμό των καρδιοχειρουργικών περιστατικών και καθετηριασμών που τιμολογήθηκαν συναφώς αλλά δεν πληρώθηκαν ακόμη, παραδίδοντας συγχρόνως με την καταχώριση της εν λόγω επιβεβαίωσης/ένορκης δήλωσης (ή εντός 24 ωρών επέκεινα), πιστό αντίγραφο αυτής στους ενάγοντες. (Β) €336.924,23, συν τον αναλογούντα νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής (8.2.12) μέχρι τελικής εξόφλησης. Οι αξιώσεις στις παραγράφους 41(Α), (Β), (Ε - μέρος), (ΣΤ), (Ζ) και (Η) της Έκθεσης Απαίτησης, απορρίπτονται. Τα έξοδα και ο ΦΠΑ επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Το διατακτικό της απόφασης θα συνταχθεί αφού πρώτα καταχωριστεί από τους ενάγοντες η συμφωνία (Τεκμήριο 1) δεόντως χαρτοσημασμένη από τον Έφορο επί των Τελών Χαρτοσήμου (αν υπόκειται τωόντι σε χαρτοσήμανση κατά την κρίση του Εφόρου και δεν έχει εισέτι χαρτοσημανθεί στην Αγωγή 182/05, όπου και βρίσκεται καταχωρισμένο το πρωτότυπο). (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο