← Κύπρος

ΑΡΓΥΡΗ ΟΔΥΣΣΕΩΣ ν. ΜΙΧΑΛΗ (ΜΑΙΚ) ΤΥΜΒΙΟΣ, Αρ. Αγωγής: 3146/13, 1/3/2018

ΑΡΓΥΡΗ ΟΔΥΣΣΕΩΣ ν. ΜΙΧΑΛΗ (ΜΑΙΚ) ΤΥΜΒΙΟΣ, Αρ. Αγωγής: 3146/13, 1/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A150 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3146/13 ΜΕΤΑΞΥ: ΑΡΓΥΡΗ ΟΔΥΣΣΕΩΣ Ενάγοντα -και- ΜΙΧΑΛΗ (ΜΑΙΚ) ΤΥΜΒΙΟΣ Εναγομένου --------------------- Αίτηση Ημερομηνίας 5.4.17 Για Διόρθωση Εκ Συμφώνου Εκδοθείσας Δικαστικής Απόφασης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 1 Μαρτίου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Εναγόμενο/Αιτητή: Η κ. Σ. Γεωργίου, για Lefkos Clerides & Sons LLC (ΔΘ6). Για τον Ενάγοντα/Καθ' ου η αίτηση: Ο κ. Θ. Αγγελίδης, για Π. Αγγελίδης & Σια ΔΕΠΕ (ΔΘ120). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο εναγόμενος/αιτητής εξαιτείται: « Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου για διόρθωση της εκδοθείσας στις 13/08/2015 απόφασης στην υπό την ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ούτως ώστε να συνάδει με τις γραπτές δηλώσεις των διαδίκων που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο και σημειώθηκαν ως Τεκμήριο Α στις 13/08/
  2. ................................................................................». Η αίτηση ερείδεται ως προς τη νομική της βάση «. επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, Δ.25 θ.θ.5, 6, Δ.48 θ.θ.1, 2, 3, 4, 7, 9, 11, 12, στο άρθρο 33 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60), επί της πρακτικής του Δικαστηρίου, στο κοινοδίκαιο, την νομολογία, στις Αρχές τις Επιείκειας και στη διακριτική και σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου», ως προς δε την πραγματική, σε συνοδευτική ένορκη δήλωση του εναγομένου/αιτητή στην οποία τούτος λέγει και τα εξής: « ................................................................................
  3. Εν σχέσει με οποιαδήποτε νομικά θέματα που άπτονται της παρούσας αίτησης λαμβάνω συμβουλή από του Δικηγόρο μου, κ .Νίκο Κληρίδη από το Δικηγορικό Γραφείο ΛΕΥΚΟΣ ΚΛΗΡΙΔΗΣ και ΥΙΟΙ Δ.Ε.Π.Ε, ο οποίος με εκπροσώπησε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας μαζί με άλλους Δικηγόρους.
  4. Είναι η θέση μου, την οποία θα επεξηγήσω πιο κάτω αναλυτικά και θα τεκμηριώσω με έγγραφα, ότι το Σεβαστό Δικαστήριο εσφαλμένα παρέθεσε το λεκτικό της εκδοθείσας απόφασης ημερ. 13/08/15 (την οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1), συμπεριλαμβάνοντας τόκους οφειλόμενους εκ μέρους μου, αφού βάση των δηλώσεων των δύο πλευρών που καταχωρήθηκαν ως Τεκμήριο Α στην εκ συμφώνου απόφαση, το συμφωνηθέν ποσό των € 800.000 που κατεβλήθη προς τον Ενάγοντα ήταν χωρίς τόκους.
  5. Η πιο πάνω εκ συμφώνου απόφαση στηρίχθηκε σε γραπτή συμφωνία των δύο μερών ημερ.21/7/2015 η οποία προηγήθηκε της εκ συμφώνου απόφασης που δηλώθηκε στο Δικαστήριο, διά της οποίας ο Ενάγων/ Καθ' ου η Αίτηση συμφώνησε ότι με την καταβολή του καθαρού ποσού των € 800.000 (χωρίς τόκους) και την επιπρόσθετη καταβολή ποσού ύψους € 50.000 συν Φ.Π.Α σαν δικηγορικά έξοδα στον τότε δικηγόρο του Δρα Χρίστο Κληρίδη, θα απέσυρε ανεπιφύλακτα και ως πλήρως και τελεσίδικα διευθετηθείσες τις αγωγές 2977/2013 και 3146/2013, ενώ παράλληλα αποδέχτηκε να τερματίσει τις υπηρεσίες του ως Διαχειριστής στην αίτηση του 285/
  6. Επισυνάπτω αντίγραφο των δηλώσεων των διαδίκων (Πρακτικό) που αποτέλεσαν το λεκτικό της απόφασης του Δικαστηρίου στην Αγωγή 3146/2013 ως Τεκμήριο
  8. Βάσει αυτής της συμφωνίας ημ.21/07/2015, κατωτέρω ως Τεκμήριο 6 η οποία εν πάση περιπτώσει ήταν το προϊόν ψυχικής πίεσης και δόλου από τον Ενάγοντα/Καθ' ου η Αίτηση, αποδέχθηκαν τόσο εγώ όσο και τα δύο παιδιά μου να καταβάλω ποσό ύψους € 800.000 χωρίς τόκους και έδωσα σχετικές οδηγίες στον δικηγόρο μου να προχωρήσει με την εκ συμφώνου απόφαση στις 13/08/
  10. Τα γεγονότα που οδήγησαν στην έκδοση της εκ συμφώνου απόφασης ημερομηνίας 13/08/2015 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή έχουν ως ακολούθως: (α) Ο Ενάγοντας, κος Α. Οδυσσέως, κατά ή περί το 2013 καταχώρησε την αγωγή υπ' αριθμόν 2977/2013 με Ενάγοντα τον ίδιο υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης συζύγου μου Ευθυμίας Τύμβιου και Εναγόμενους τους
  11. Evgenia Michaelidou Developments Ltd,
  12. Μιχάλης (Μάϊκ) Τύμβιος,
  13. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας. Αντίγραφο του Κλητήριου εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης της αγωγής επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  14. (β) Ως διαφαίνεται από το Κλητήριο Ένταλμα και την Έκθεση Απαίτησης της αγωγής 2977/2013, ο Ενάγοντας, κος Α. Οδυσσέως, απαιτούσε από εμένα ποσόν ύψους πέραν των € 7.000.000, το οποίον κατ' ισχυρισμόν οφείλετο όχι προς τον ίδιο προσωπικά αλλά στην περιουσία της Διαχείρισης της συζύγου μου της οποίας μοναδικός Κληρονόμος είμαι εγώ και τα δύο παιδιά μου. Βάσει αυτής της αγωγής ο Ενάγοντας πέτυχε την εξασφάλιση προσωρινού Διατάγματος παγοποίησης ποσού ύψους € 3.500.000, πλέον τόκων, το οποίον μου οφείλετο από την Κυπριακή Δημοκρατία και θα μου εκαταβάλλετο τον Μάρτιο του 2015 ως η τελευταία δόση βάσει σχετικής απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 27/06/
  15. Επισυνάπτω αντίγραφο της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου ως Τεκμήριο
  16. (γ) Ο Ενάγοντας, κος Α. Οδυσσέως, καταχώρησε την αγωγή υπ' αριθμόν 2977/2013 στις 14/05/2013, δηλαδή 6 ημέρες πριν την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο προσωπικής του αγωγής 3146/2013 με σκοπό να μετατρέψει την Διαχείριση της περιουσίας της συζύγου μου σε μέσο / εργαλείο εκβιασμού και μοχλού πίεσης, κατά των νόμιμων Κληρονόμων αυτής και ειδικότερα κατά εμένα προσωπικά, για να πετύχει την προώθηση και ικανοποίηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο προσωπικής του αγωγής υπ' αριθμόν 3146/2013 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. (δ) Με άλλα λόγια, υπό το ανυπόστατο και ψευδές πρόσχημα ότι όφειλα να αποδώσω στην Διαχείριση χρήματα και αποζημιώσεις που έχω λάβει βάσει της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου (Τεκμήριο 4 της παρούσας), παγοποίησε μέσω του προσωρινού Διατάγματος παγοποίησης το ποσόν της τελευταίας δόσης που μου οφείλετο από την Κυπριακή Κυβέρνηση, με σκοπό να με αναγκάσει εκβιαστικά να εξαγοράσω την παραίτηση του ως Διαχειριστή με την καταβολή ενός σημαντικού ποσού για να αποσύρει συγχρόνως και την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο προσωπική του αγωγή (3146/2013) που ήγειρε εναντίον μου. (ε) Το εκδοθέν διάταγμα προς όφελος του Ενάγοντα κου Α. Οδυσσέως, στην αγωγή υπ' αριθμόν 2977/2013 που καταχώρησε ως Διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης συζύγου μου, κατέστη απόλυτον. (στ) Λυπούμαι να παραδεχτώ ότι στο τέλος της ημέρας ο κος Οδυσσέως κατάφερε να πετύχει τα άνομα σχέδια του καθότι λόγω της συνέχισης της ισχύος του Διατάγματος το οποίο κατέστη απόλυτο από το Σεβαστό Δικαστήριο, δεν ήμουν σε θέση να εκπληρώσω τις συμβατικές μου υποχρεώσεις αρκετών εκατομμυρίων Ευρώ και υπέκυψα στους εκβιασμούς του, αποδεχόμενος συμβιβασμό στις πιο πάνω αγωγές υπ' αριθμόν 2977/2013 και 3146/2013 καθώς και στην αίτηση 285/2008 για παύση του κου Οδυσσέως από την ιδιότητα του ως Διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης συζύγου μου. (ζ) Όπως θα εξακριβωθεί από την απλή ανάγνωση των Δηλώσεων των δικηγόρων του Ενάγοντα και των Εναγομένων που φαίνονται στα πρακτικά του Δικαστηρίου στις πιο πάνω αγωγές και αίτηση, ο κος Οδυσσέως απέσυρε ανεπιφύλακτα την αγωγή 2977/2013 εναντίον μου και αποδέχθηκε ως πλήρως και τελεσίδικα διευθετηθείσα την προσωπική του αγωγή 3146/2013 με την καταβολή ποσού € 800.000, όχι προς όφελος της Διαχείρισης που ήταν το ανυπόστατο και ψευδές πρόσχημα αλλά προς τον ίδιο προσωπικά προς ικανοποίηση της απαίτησης του στην αγωγή 3146/
  17. Συγχρόνως αποδέχτηκε να τερματίσει τις υπηρεσίες του ως Διαχειριστής στην αίτηση του 285/
  19. Είναι απαραίτητο να διευκρινιστεί ότι το ποσόν των €800.000 πλέον €50.000 συν Φ.Π.Α δικηγορικά έξοδα που έλαβε ο κος Οδυσσέως δεν κατεβλήθη από εμένα αλλά απεκόπη κατόπιν επιμονής των Δικηγόρων του Ενάγοντα, κου Α. Οδυσσέως, από το ποσόν των €3.500.000 πλέον τόκων που είχε παγοποιηθεί μέσω του Διατάγματος και μεταφοράς του (ποσού) σε τραπεζικό λογαριασμό του κου Οδυσσέως από την Γενική Λογίστρια της Κυπριακής Δημοκρατίας δηλαδή απευθείας κατόπιν εντολών του ιδίου ως κατωτέρω Τεκμήριο
  21. Συγκεκριμένα, είχα δώσει εντολή στην Γενική Λογίστρια από τις 17/07/2015 να καταβάλει τα συμφωνηθέντα ποσά στον Ενάγοντα / Καθ' ου η Αίτηση (28 ημέρες πριν την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 13/08/15) και τα ποσά απεκόπησαν προς όφελος του Ενάγοντα/ Καθ' ου η Αίτηση από το οφειλόμενο προς εμένα ποσό από την Κυπριακή Δημοκρατία - € 3.500.000,00 πλέον τόκων. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 5, αντίγραφο της επιστολής προς την Γενική Λογίστρια ημ. 17/07/2015 στην οποία ρητά αναγράφεται η οφειλή μου προς τον Ενάγοντα νια την οποία αιτούμαι την πληρωμή του ποσού των €800.000, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά για τόκους πλέον 50.000 συν Φ.Π.Α στον τότε Δικηγόρο του.
  22. Περαιτέρω, τόσο ο Ενάγοντας/ Καθ' ου η Αίτηση, Α. Οδυσσέως όσο και ο Δικηγόρος μου κ. Νίκος Κληρίδης υπέγραψαν ρητά δεσμευτική επιστολή (γραπτή συμφωνία) προς την Δικηγόρο της Δημοκρατίας, κα Θεανώ Μαυρομουστάκη, στις 21/07/2015 για πληρωμή των συμφωνηθέντων ποσών σύμφωνα και με τα Τεκμήρια 7, 8 και 9 της παρούσας. Δηλαδή του ποσού των € 800.000 και € 50.000 Δικηγορικά έξοδα συν Φ.Π.Α. πριν την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 6 την επιστολή ημερ. 21/07/15 προς την κ. Μαυρομουστάκη Θεανώ δικηγόρο της Δημοκρατίας, που εμφανίστηκε στην υπόθεση αρ. 2977/13 εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι η θέση μου, ότι όπως ρητά αναφέρεται στα Δικηγορικά έξοδα του τότε Δικηγόρου του πλέον Φ.Π.Α, αν υπήρχε συμφωνημένος τόκος στο δικό του απαιτητό ποσό θα το είχε ρητά απαιτήσει.
  23. Η επιστολή αυτή είναι υπογεγραμμένη από τον Ενάγοντα και από το δικηγόρο μου Νίκο Κληρίδη εκ μέρους εμού και των παιδιών μου - κληρονόμων της αποβιωσάσης συζύγου μου και εστάλη από κοινού στην εν λόγω δικηγόρο Δημοκρατίας . Η επιστολή αυτή ρητά αναφέρει, εκ μέρους του ίδιου του Ενάγοντα, τα εξής: «Δια της παρούσης μου και υπό την ιδιότητά μου ως ο Ενάγων στην Αγωγή αρ. 2977/13 εναντίον Γενικού Εισαγγελέα και Μιχαήλ Τύμβιου κ.α. ως επίσης και υπό την προσωπική του ιδιότητα Ενάγοντα στην Αγωγή αρ. 3146/13 εναντίον του Μιχαήλ Τύμβιου, σας πληροφορώ ότι έχουμε συμφωνήσει μαζί με τον δικηγόρο του Μιχαήλ Τύμβιου - κληρονόμο της αποβιωσάσης Ευθυμίας Μιχαήλ Τύμβιου και της εταιρείας Evgenia Michaelidou Developments Ltd κ. Νίκο Κληρίδη όπως εκ του οφειλομένου ποσού από την Δημοκρατία προς τον Μιχαήλ Τύμβιο ύψους €3.400.000 πλέον τόκοι καταβληθεί το ποσό των 800.000 ευρώ στο όνομα μου και υπό την προσωπική μου ιδιότητα πλέον €50.000 δικηγορικά έξοδα πλέον ΦΠΑ επί των €50.000 στο όνομά του δικηγόρου μου Δρ. Χρίστου Κληρίδη - έξοδα τα οποία είναι οφειλόμενα στον εν λόγω δικηγόρο μου ως δικηγορική αμοιβή υπηρεσιών ήδη προσφερθεισών και εκτελεσθεισών ή και οφειλομένων από εμένα, δια πλήρη και τελική διευθέτηση της Αγωγής αρ. 3146/2013 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Με την καταβολή του πιο πάνω ποσού ως ανωτέρω προς διευθέτηση της αγωγής αρ. 3146/2013 η προαναφερθείσα αγωγή αρ. 2977/2013 εναντίον και του Γενικού Εισαγγελέα θα αποσυρθεί ανεπιφύλακτα, τόσον εναντίον του Μιχαήλ Τύμβιου και της εταιρείας Evgenia Michaelidou Developments Ltd όσον και εναντίον της Δημοκρατίας χωρίς καμία διαταγή ως προς τα έξοδα. «Περαιτέρω και καθόσον αφορά την ιδιότητα μου ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης, σας αναφέρω ότι στο όλο πλαίσιο της παρούσας διευθέτησης θα προβώ σε αποδοχή αντικατάστασης και/ή απαλλαγής μου δυνάμει σχετικού διατάγματος στη διαχείριση αρ. 285/08 μου εφόσον ο κ. Νίκος Κληρίδης -δικηγόρος των Εναγομένων 1 και 2 στην αγωγή αρ. 2977/13 Evgenia Michaelidou Developments Ltd και του Δρ. Μιχαήλ Τύμβιου ως επίσης και όλων των κληρονόμων της αποβιωσάσης Ευθυμίας Μιχαήλ Τύμβιου ήτοι των Μιχαήλ Τύμβιου, Χαράλαμπου Τύμβιου και Ισαβέλλας Τύμβιου, δηλώνει δια της παρούσας εκ μέρους όλων των εν λόγω κληρονόμων πως με απαλλάσσουν οιασδήποτε ευθύνης σαν διαχειριστή και συμφωνούν όπως με αποζημιώσουν έναντι τυχόν απαιτήσεις τρίτων και πως η καταβολή του αναφερθέντος ποσού εις τον Δρ. Μιχαήλ Τύμβιο γίνεται με την απόλυτη έγκριση και αποδοχή των λοιπών κληρονόμων Χαράλαμπου και Ισαβέλλας Τύμβιου οι οποίοι αποδέχονται την εν λόγω καταβολή ανεπιφύλακτα και άνευ οιασδήποτε απαίτησης ή και άλλως πως αξιώσεις για το όποιο μερίδιο τους αναλογεί κληρονομικώς εκ του ρηθέντος ποσού. Δηλώνουν περαιτέρω ότι η καταβολή του εν λόγω ποσού στο Δρ. Μιχαήλ Τύμβιο τους ικανοποιεί πλήρως και απόλυτα για σκοπούς διανομής του όποιου κληρονομικού μεριδίου τους αναλογεί εις το εν λόγω ποσό. Παρακαλούμε, στη βάση όλων των ανωτέρω, όπως δώσετε άμεσα οδηγίες στο Γενικό Λογιστήριο για την έκδοση 3 επιταγών, μια στο όνομα του Μιχαήλ Τύμβιου μια στο όνομα μου και μία στο όνομα Δρ. Χρίστου Κληρίδη προς το σκοπόν προώθησης της διευθέτησης των πιο πάνω αγωγών. Νοείται ότι η παρούσα καθώς και τα όσα αυτή διαλαμβάνει ισχύει εφόσον, συμφωνήσει και αποδεχτεί τους όρους και περιεχόμενο της και ο Γενικός Εισαγγελέας - Δημοκρατίας στο βαθμό που τους αφορά δηλαδή, την καταβολή των πιο πάνω ποσών ως ανωτέρω και σαν αποτέλεσμα την απόσυρση της αγωγής αρ. 2977/13 καθώς και την απόσυρση του σχετικού προσωρινού διατάγματος.»
  24. Ακολούθησε η δήλωση των κληρονόμων στην αίτηση διαχείρισης 285/2008 της αποβιωσάσης συζύγου μου ημερομηνίας 30/07/
  25. Η δήλωση αυτή υπογράφεται από τα παιδιά μου και από εμένα και αναφέρει ότι συμφωνούμε στο περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 21/07/15 δηλαδή, του Τεκμηρίου 6 της παρούσας. Αναφέρεται ακόμα ότι συμφωνούμε - οι κληρονόμοι της αποβιωσάσης - με την καταβολή του ποσού των €800,000 μόνον στον Ενάγοντα από την Δημοκρατία δια αφαίρεσης του από το ποσό των €3,400,000 που οφειλόταν σε εμένα από τη Δημοκρατία. Αναφέρεται ακόμα ότι το εν λόγω ποσό των €800,000 θα καταβληθεί προς διευθέτηση πλήρως της αγωγής αρ. 3146/13 - δηλαδή της παρούσας αγωγής. Επισυνάπτω την δήλωση των κληρονόμων στην Αίτηση διαχείρισης 285/2008 καθώς και τις δηλώσεις των διαδίκων που καταχωρήθηκαν ως Τεκμήριο Α στην Αίτηση 285/2008 ως Τεκμήριο
  27. Με την καταβολή του ποσού αυτού που δηλώθηκε μέσω του συμβιβασμού των πιο πάνω αγωγών ενώπιον του Δικαστηρίου, εξασφαλίσθηκε πλήρως και ικανοποιήθηκε η αγωγή 3146/2013 ενώ η αγωγή 2977/2013 (που ήταν το εργαλείο του εκβιασμού) αποσύρθηκε ανεπιφύλακτα από τον κ. Οδυσσέως χωρίς να δοθεί κανένα ποσό προς όφελος της Διαχείρισης. Τόσο ο κος Οδυσσέως όσο και οι Δικηγόροι του δήλωσαν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την διευθέτηση των αγωγών 2977/2013 και 3146/2013 ότι με την καταβολή του καθαρού ποσού των €800.000 πλέον € 50.000 ως δικηγορικά έξοδα συν Φ.Π.Α, ικανοποιούνταν πλήρως και τελεσίδικα όλες οι απαιτήσεις των πιο πάνω αγωγών και ότι ουδεμία απαίτηση βάσει των αγωγών θα είχε στο μέλλον ο Ενάγοντας, κος Α. Οδυσσέως. Επισυνάπτω αντίγραφα των πρακτικών του Δικαστηρίου στην Αγωγή 3146/2013 ως Τεκμήριο 8, καθώς και τα πρακτικά και δηλώσεις των διαδίκων στην Αγωγή 2977/2013 ως Τεκμήριο
  29. Οι δηλώσεις που έγιναν και η απόφαση του Δικαστηρίου στην Αγωγή 3146/2013 διαφαίνονται στο Πρακτικό (Τεκμήριο 2 της παρούσας). Από το Πρακτικό προκύπτει ότι (α) ο Ενάγοντας/ Καθ' ου η Αίτηση αποδέχθηκε την διευθέτηση με την αποπληρωμή του καθαρού ποσού των € 800.000 και €50.000 Δικηγορικά έξοδα συν Φ.Π.Α., χωρίς τόκους, και (β) το Δικαστήριο στηριζόμενο στις πιο πάνω Δηλώσεις, δεν διέταξε την καταβολήν οποιονδήποτε τόκων επί του ποσού των € 800.000, αλλά αρκέστηκε να αποφασίσει ότι «εκδίδεται απόφαση προς όφελος του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγομένου ως οι δηλώσεις των διαδίκων στο Τεκμήριο Α».
  30. Ο συμβιβασμός για την συνολική διευθέτηση μέσω της αποπληρωμής των πιο πάνω ποσών προηγήθηκε των Δηλώσεων που έγιναν στο Δικαστήριο κατά την έκδοση της απόφασης στην Αγωγή 3146/2013, αφού οι διάδικοι δεσμεύτηκαν ήδη με τις υπογραφές από τις 17/07/2015 για το περιεχόμενο της διευθέτησης (27 ημέρες πριν την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 13/08/15). Οι πιο πάνω Δηλώσεις που έγιναν ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν επομένως μια πράξη τυπική για να αποσυρθούν οι αγωγές 2977/2013 και 3146/2013 καθώς και η αίτηση υπ' αριθμόν 285/2008, αφού τα ποσά συμφωνήθηκαν ήδη.
  31. Ως καλά γνωρίζω και ως με συμβουλεύει ο Δικηγόρος μου, κος Νίκος Κληρίδης, με την καταβολή του πιο πάνω ποσού δεν εγείρετο θέμα αποπληρωμής οποιονδήποτε τόκων αφού τόσο η αγωγή 3146/2013 όσο και η αγωγή 2977/2013 διευθετήθηκαν εκ συμφώνου σύμφωνα με το λεκτικό των δηλώσεων των εμπλεκομένων μερών και όχι μέσω εκδίκασης, και επομένως τα οποιαδήποτε ποσά οφείλονται είναι αυτά που έχουν συμφωνηθεί και διαφαίνονται στις δηλώσεις των εμπλεκομένων μερών και στην Απόφαση του Δικαστηρίου, επομένως το Άρθρο 33

(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 το οποίον παρέχει την δυνατότητα καταβολής τόκων σε εκδοθείσες αποφάσεις δεν έχει ισχύ στην παρούσα περίπτωση η οποία διευθετήθηκε εκ συμφώνου με συγκεκριμένα ποσά.
  1. Βάσει της λανθασμένης Απόφασης του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα ισχυριζόμενος την οφειλή τόκων επί του ποσού των € 800.000 και του ποσού των €50.000 συν Φ.Π.Α, ο Ενάγοντας κακόπιστα κατά η περί τις 30/05/2016 εξασφάλισε την έκδοση του εντάλματος κατάσχεσης περιουσιακών μου στοιχείων υπ' αριθμόν 102240, εκμεταλλευόμενος έτσι το λάθος αυτό προς όφελος του.
  2. Πέραν των πιο πάνω όπως καλά γνωρίζω και όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου, η παραπλάνηση και η εξαπάτηση του Δικαστηρίου από τον Ενάγοντα, κον Α. Οδυσσέως, είναι έκδηλη και από το γεγονός ότι έρχεται μετά από πάροδο ενός έτους να απαιτήσει την καταβολή τόκων οι οποίοι εάν οι ισχυρισμοί του σαν ορθοί, του οφείλοντο από την ημερομηνία καταχώρησης της Αγωγής 3146/2013, ήτοι στις 20/05/2013 και αυτό δακτυλοδείχνει την απάτη και κακοπιστία του Ενάγοντα αλλά και το γεγονός ότι ουδέποτε υπήρξε πρόθεση εκ μέρους των μερών να συμπεριλάβουν τόκους στα συμφωνηθέντα ποσά των € 800.000 και €50.000 συν Φ.Π.Α.
  3. Εξ' όσων με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου, είναι νομολογημένο ότι τα πρακτικά του Δικαστηρίου παρέχουν την μόνη αυθεντική εικόνα της διαδικασίας και αποτελούν την μόνη αξιόπιστη βάση επί της οποίας πρέπει να ερείδονται οι διαπιστώσεις και τα συμπεράσματα του Δικαστηρίου. Επομένως, το πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα και/ή αυθαίρετα συμπέρανε από το πρακτικό του και τις δηλώσεις που καταχωρήθηκαν από τους διαδίκους (Τεκμήριο 2) ότι υπήρχε πρόθεση των διαδίκων τα συμφωνηθέντα ποσά να φέρουν οποιουσδήποτε τόκους.
  4. Όπως καλά γνωρίζω και όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου, το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να διορθώνει και/ή να αποσαφηνίζει τις αποφάσεις του εκεί όπου φανερά δεν μεταφέρουν το ορθό λεκτικό το οποίον αποτέλεσε την κατάληξη του Δικαστηρίου και την τελική του απόφαση.
  5. Όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου, βάσει των πιο πάνω δεσμεύσεων που προηγήθηκαν της έκδοσης της απόφασης, ο Καθ' ου η Αίτηση εμποδίζεται από του να απαιτεί τόκους αφού εγώ δεσμεύτηκα αποδεχόμενος τον συμβιβασμό και δεν προχώρησα να υπερασπιστώ τα δικαιώματα μου στην αγωγή 3146/
  6. Επομένως, το "drawn up judgement" στο οποίον αναφέρει ότι θα πρέπει να καταβάλω τόκους από την ημέρα της καταχώρησης της αγωγής είναι εσφαλμένο και θα πρέπει να διορθωθεί.
  7. Σύμφωνα με όλα τα πιο πάνω αναντίλεκτα στοιχεία και γεγονότα το Σεβαστό Δικαστήριο εσφαλμένα συμπεριέλαβε στην απόφαση του την καταβολή τόκων από εμένα προς 5.5% ετησίως επί των πιο πάνω ποσών από 20/5/2013 μέχρι 31/12/2014 και τόκο 4% ετησίως από 01/01/15 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α., και η απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 13/08/15 θα πρέπει να διορθωθεί.
  8. Εν όψει των πιο πάνω αιτούμαι όπως η εκδοθείσα απόφαση του Δικαστηρίου διασαφηνιστεί και/ή επιδιορθωθεί με το ορθόν λεκτικό σύμφωνα με τις δηλώσεις που αποτέλεσαν και την απόφαση του Δικαστηρίου, ήτοι με την διαγραφή της πρόνοιας για την καταβολή τόκων επί των ποσών των € 800.000 και €50.000 συν Φ.Π.Α. ..............................................................................................». Το επίμαχο πρακτικό ημερομηνίας 13.8.15 (Τεκμήριο 2) - υπογεγραμμένο από τον ενάγοντα και τον δικηγόρο τού εναγομένου/αιτητή - το οποίο φερόμενα αποτέλεσε και την αφετηρία για την εκ συμφώνου έκδοση της επίδικης απόφασης (Τεκμήριο 1) - αναφέρει και τα πιο κάτω: « ....................................................................... ....... ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Ο Ενάγων δηλώνει ότι οι δικηγόροι Δημητρίου & Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. έχουν τερματίσει τις υπηρεσίες τους και προς τούτο καταθέτει σχετική επιστολή τους ημερ. 13/07/
  9. Ο Ενάγων περαιτέρω δηλώνει ότι αποζήτησε από τους εν λόγω δικηγόρους τους σχετικά τιμολόγια για να προβεί στις όποιες πληρωμές τους αναλογούν χωρίς ανταπόκριση. Προς τούτο ο Ενάγων αποζητά από το Δικαστήριο όπως διατάξει την ψήφιση των όποιων εξόδων δικαιούνται οι εν λόγω δικηγόροι του. Περαιτέρω, δηλώνεται εκ συμφώνου όπως εκδοθεί η κάτωθι απόφαση: Απόδοση του ποσού των €800,000.00 καθώς και του ποσού των €50,000.00 πλέον Φ.Π.Α. δικηγορικά έξοδα που επωμίστηκε ο Ενάγων αναφορικά με τους δικηγόρους του ΦΟΙΒΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΛΗΡΙΔΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. και υπό μορφή αποζημιώσεων και ή οφειλομένων υπό την ιδιότητα σύμβουλου και/ή μεσάζοντα του Εναγομένου και ή ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του Εναγομένου δυνάμει σχετικών προνοιών της συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων ημερ. κατά ή περί 27/12/
  10. Καμία διαταγή ως προς τα έξοδα. .................................................................................». Η απόφαση (Τεκμήριο 1) - ως συνετάχθη την 13.8.15 - διαλαμβάνει και τα ακόλουθα: « Της αγωγής αυτής παρουσιασθείσης προς ακρόαση στην παρουσία του ενάγοντα και των κ.κ. Κουσιού Κορφιώτη Παπαχαραλάμπους ΔΕΠΕ του κ. Νίκου Κληρίδη και Νικόλας Αγγελίδης και Συνεργάτες δικηγόρων εναγόμενου και αφού ακούσθη ό,τι ελέχθη από των πιο πάνω διαδίκων, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΕΚ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙΔΙΚΑΖΕΙ όπως ο εναγόμενος πληρώσει στον ενάγοντα το ποσό των €800,000.00 πλέον το ποσό των €50,000.00 πλέον τόκο προς 5,5% ετησίως επί των πιο πάνω ποσών από 20/5/13 μέχρι 31/12/14 και τόκο 4% ετησίως από 01/01/15 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον ΦΠΑ. Καμιά διαταγή για έξοδα». Ο ενάγων/καθ' ου η αίτηση ενίσταται στο αίτημα προτάσσοντας πως ουδεμία προϋπόθεση αποδοχής του συντρέχει και ότι η επιδίωξη δεν είναι μόνο αβάσιμη κατά νόμο και ουσία αλλά περιστοιχίζεται και από ψεύδη, πέραν του ότι είναι καταχρηστική, κακόπιστη, ενοχλητική «. και γίνεται στα πλαίσια οργανωμένου σχεδίου παραπλάνησης του Δικαστηρίου .». Οι εναντιώσεις αυτές - όπως και οι υπόλοιπες (ως καταγράφονται στο σώμα της Ειδοποίησης Περί Προθέσεως Υποβολής Ενστάσεως) - εξηγούνται σε συνημμένη ένορκη δήλωση του ενάγοντα/καθ' ου η αίτηση, ως κατωτέρω: « ................................................................................
  11. Ο Εναγόμενος με νέα αίτηση που κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ημερομηνίας 5/4/2017, αιτείται διόρθωση της αποφάσεως ημερομηνίας 13/8/2015 (rectification) ούτως ώστε να συνάδουν με τα πρακτικά συμβιβασμού (ως τα ερμηνεύει ο Εναγόμενος) ενώ έχει επιτύχει την έκδοση νέου απαγορευτικού διατάγματος εκτέλεσης του Εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας με αριθμό 102240 με μονομερής αίτηση (Εξ Πάρτε), η οποία βασίστηκε σε ένορκο δήλωση της δικηγόρου του κ. Ολέσσια Σαμπάζοβα των Λεύκο Κληρίδη και Υιοί Δ.Ε.Π.Ε. για την οποία εκκρεμεί απόφαση εάν το διάταγμα θα μονιμοποιηθεί ή όχι, ορισμένη στις 6/7/
  13. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου επί των γεγονότων, απορρίπτω όλους αυτούς όπου αυτοί δεν αποτελούν εύρημα Δικαστηρίου ή δεν πηγάζουν αυστηρά από έγγραφο το οποίο υπέγραψα εγώ. Απορρίπτω τα αυθαίρετα συμπεράσματα του για μη αξίωση τόκων ως αναληθή και ισχυρίζομαι ότι οι ισχυρισμοί του ότι τον εκβίαση είναι άλλη μία προσπάθεια εκ μέρους του για να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί θα μπορούσαν να ειπωθούν είτε από τον ίδιο είτε από τον δικηγόρο του γραφείου τους που ήταν παρών και παρουσιάστηκαν ενώπιων της Π.Ε.Δ. Στ. Χατζηγιάννη την 13/08/2015, κάτι που δεν έπραξαν ενώ μπορούσαν να το πράξουν, και δεν το έπραξαν διότι γνωρίζουν ότι όλοι οι ισχυρισμοί του δεν ευσταθούν και είχαν ήδη διατυπωθεί και απορριφθεί από το Δικαστήριο κατά επανάληψη, αρχικώς με Απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Δικαιοδοσία Διαχειρίσεων & Επικύρωσης Διαθηκών Α.Ε.Δ. Αλ. Παναγιώτου 285/08 ως επίσης και με την Ενδιάμεση Απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας Π.Ε.Δ. Χατζηγιάννη 2977/13, γεγονότα που αποφεύγουν να αναφέρουν στο δικαστήριο (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 1 και 2). Εάν οποιοσδήποτε από τους ισχυρισμούς αυτούς αντανακλούσε τα γεγονότα ως έχουν στην πραγματικότητα, γιατί δεν καταχώρησε ο Εναγόμενος μετέπειτα οποιαδήποτε αγωγή εναντίον μου αναφορικά με τις ισχυριζόμενες αξιώσεις του ή γιατί εκδόθηκε απόφαση εκ συμφώνου χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη των δικαιωμάτων του εναντίον μου;
  14. Οι ισχυρισμοί του Εναγόμενου για αποστολή επιστολών προς οιονδήποτε και από οιονδήποτε, δεν μπορεί να υπερτερήσει αποφάσεως του Δικαστηρίου, είτε κατόπιν δίκης είτε εκ συμφώνου, και του Νόμου.
  15. Θέλω να ενημερώσω το Δικαστήριο ότι ενώπιον της Εντιμότατης Π.Ε.Δ. κ. Χατζηγιάννη την 13.8.2015, παρουσιάστηκα χωρίς δικηγόρο σε αντίθεση με τον Εναγόμενο που τον αντιπροσώπευαν σειρά δικηγορικών γραφείων και ομάδα δικηγόρων εκ των οποίο και το γραφείο των Λεύκος Κληρίδης & Υιοί Δ.Ε.Π.Ε. που επίσης παρουσιάστηκε ενώπιον της Π.Ε.Δ Χατζηγιάννη. Ο νόμος αναφορικά με την επιβολή τόκου επί ποσών οφειλόμενων δυνάμει δικαστικής αποφάσεως είναι σαφής. Επίσης μεταγενέστερη τροποποίηση εκ συμφώνου αποφάσεως δεν επιτρέπεται σύμφωνα με την Νομολογία ως με ενημερώνουν οι δικηγόροι μου.
  16. Το άρθρο 33
(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 ισχυρίζεται η πλευρά του Εναγόμενου ότι δεν έχει ισχύ, κάτι που αποτελεί σχήμα οξύμωρο και δεν παρατίθεται καμία νομική αρχή και νομικός λόγος που να υποστηρίζει τον ισχυρισμό τους. Ο ισχυρισμός τους αντιθέτως αποτελεί παραδοχή εκ μέρους τους ότι βάση του άρθρου 33 ο Ενάγοντας δικαιούται τους τόκους που του επιδίκασε το Δικαστήριο. Όλοι οι άλλοι ισχυρισμοί έγιναν στα πλαίσια παραπλάνησης του Δικαστηρίου για να πετύχουν την έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος, πράγμα που πέτυχαν.
  1. Με την αποχώρηση του Ενάγοντα ως διαχειριστή της διαχειρίσεως 285/08, καθήκοντα διαχειριστή ανάλαβε ο κ. Νίκος Κληρίδης. Η εν λόγω διαχείριση 285/08 έχει χρησιμοποιηθεί από τον κ. Νίκο Κληρίδη και τον Εναγόμενο για οργάνωση σχεδίου απάτης/απόσπασης περιουσίας με ψευδείς παραστάσεις.
  2. Ο Ενάγοντας έχει καταγγείλει τον νομικό κ. Νίκο Κληρίδη στο Πειθαρχικό Συμβούλιο Δικηγόρων Κύπρου και εξετάζεται το παράπονο του Εναγόμενου ενάντια στο νομικό Νίκο Κληρίδη αφού ενεργούσε ταυτόχρονα ως μάρτυρας και έδωσε ενόρκως ψευδή μαρτυρία. Το παράπονο του Ενάγοντα εξετάζεται σύμφωνα με το άρθρο 17
(2)(δ) των Περί Δικηγόρων Νόμο και προς ενημέρωση του δικαστηρίου η εν λόγω καταγγελία επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  2. Ο Ενάγων απορρίπτει το επιχείρημα του Εναγόμενου ότι επειδή το δικηγορικό γραφείο των Φοίβος Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. στα πλαίσια μίας ιδιωτικής συμφωνίας μεταξύ των Φοίβο Χρίστο Κληρίδη και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε και του γραφείου Λευκός Κληρίδης & Υιοί Δ.Ε.Π.Ε. εκ μέρους του Εναγόμενου δεν διεκδίκησαν την μη επιβολή τόκων ή ΦΠΑ ρητώς στο πρακτικό, αυτό να σημαίνει ότι ο Ενάγοντας συμφώνησε όπως η απόφαση του δικαστηρίου δεν θα έφερε τόκο. Ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι ο συλλογισμός είναι αβάσιμος και το συμπέρασμα αυθαίρετο, μέρος της προσπάθειας διαστρέβλωσης της αλήθειας εκ μέρους των Εναγόμενων που παραπλάνησαν το Δικαστήριο με τις θέσεις τους. Ο Νόμος δεν μπορεί να καταστρατηγηθεί και υπάρχει τεκμήριο γνώσης του νόμου. Η θέση τους αυτή υποβάλλεται με υπέρμετρη καθυστέρηση, καθότι το κατάλληλο στάδιο εάν είχε συμφωνηθεί ποτέ κάτι τέτοιο θα έπρεπε να υποβληθεί πριν την δήλωση της εκ συμφώνου αποφάσεως. Εν πάση περιπτώσει, μη επιβολή δικαστικού τόκου ουδέποτε είχε συμφωνηθεί. Το μόνο που είχε συμφωνηθεί ήταν τα ποσά που θα δηλώνονταν. Η επιβολή δικαστικού τόκου, ως είναι και ο Νόμος, ήταν πάντα εις γνώσιν και των δυο πλευρών, ή κατά το ελάχιστο όφειλε να ήταν.
  3. Απορρίπτω τους ισχυρισμό του Εναγόμενου ως κακόβουλους και ενοχλητικούς καθότι ουδέποτε συνεφωνήθη η μη επιβολή τόκου και ως εκ τούτου μη επιβολή τόκου ουδέποτε δηλώθηκε. Αντιθέτως, υπήρχε σιωπηρή και/ή εξυπακουόμενη συμφωνία ότι το ποσό θα έφερε νόμιμο τόκο.
  4. Διαφωνώ με τον ισχυρισμό του Εναγόμενου ότι το Δικαστήριο λανθασμένα η εκ παραδρομής επιδίκασε τόκους. Το Δικαστήριο ορθά εφάρμοσε την νομοθεσία και επιδίκασε τόκους υπέρ μου αφού κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων δεν είχε τεθεί θέμα μη καταβολής τόκων ως επιβάλει ο Νόμος. Τονίζω και επαναλαμβάνω ότι ποτέ δεν συναίνεσα και/ή αποδέχθηκα ότι η απόφαση του Δικαστηρίου δεν θα έφερε τόκο. Αντιθέτως, ήταν πάντα εν γνώσει και/ή όφειλε να ήταν εν γνώση και των δυο πλευρών ότι τα επιδικαζόμενα ποσά θα έφεραν νόμιμο τόκο.
  5. Ο Εναγόμενος στην προκειμένη περίπτωση έχει αποκρύψει από το Δικαστήριο ότι αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα ή και προβλήματα ρευστότητας κάτι που ο ίδιος ο Εναγόμενος με Αίτηση και ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 30/3/2015 στην αγωγή 2977/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4) έχει παραδεχθεί. Όπως το Σεβαστό Δικαστήριο μπορεί να διαπιστώσει, ο Εναγόμενος δεν είναι φερέγγυος ούτε αξιόπιστος αφού έκδωσε επιταγές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ χωρίς αντίκρισμα ενώ απέκρυψε επίσης από το δικαστήριο ότι υπήρξε στο παρελθόν πτωχεύσας και άνθρωπος, που με αντικειμενικά κριτήρια και βάσει στοιχείων και τεκμηρίων που κατέχω και επιφυλάσσομαι να παρουσιάσω κατά την δικάσιμο, είναι άτομο που αποφεύγει συστηματικά και οργανωμένα να αποπληρώνει τις υποχρεώσεις του. Προς ενημέρωση του Δικαστηρίου και ως ένδειξη του ποιόν του, επισυνάπτω απόφαση Δικαστηρίου στην αρ. αίτησης 326/98 ενώπιων της Ε.Δ. Γ. Κυριακίδου ημερομηνίας 27.7.2008 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5) που καταδεικνύει τον τρόπο που ο Εναγόμενος αντιμετωπίζει τις δικαστικές διαδικασίες. Διάταγμα παραλαβής έμεινε ανεκτέλεστο για 10 χρόνια και δεν εκτελέστηκε ποτέ, πράγμα πρωτοφανές από ότι και οι Δικηγόροι μου με διαβεβαιώνουν.
  6. Όσο αφορά την περαιτέρω απόκρυψη και παράλειψη αναφοράς ουσιωδών γεγονότων, αναφέρω ότι στην υπόθεση 285/2008 Δικαιοδοσία Διαχειρίσεων & Επικύρωσης Διαθηκών του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, σχετικό αίτημα για μετακίνηση μου ως Διαχειριστού απερρίφθη, διότι το Δικαστήριο δια της αποφάσεως του τότε Α.Ε.Δ. Αλέκου Παναγιώτου, απεφάνθη ότι δεν διέπραξα οτιδήποτε το μεμπτό για να είναι δικαιολογημένη η μετακίνηση μου από την θέση του Διαχειριστού (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1), ως ο Εναγόμενους ισχυρίζεται.
  7. Επίσης ο Εναγόμενος με τον ίδιο τρόπο, αν και κάνει αναφορά στην αγωγή 2977/13 του Ε.Δ. Λευκωσίας, δεν κάνει αναφορά και αποκρύπτει την ουσία της αγωγής ως και το αποτέλεσμα της ενδιάμεσης αιτήσεως ημ. 26/2/
  8. Σε αυτή την αίτηση για προσωρινά διατάγματα η Π.Ε.Δ. Στάλω Χατζηγιάννη απέρριψε τα αιτήματα του Αιτητή Μάικ Τύμβιου που ήταν και Εναγόμενος 2-Αιτητής εις την ως άνω αναφερόμενη υπόθεση (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2).
  9. Ο Εναγόμενος διαχρονικά απαξιοί τις διαδικασίες των Δικαστηρίων και όπως ενήργησε στην υπόθεση 326/98 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5) και στην προκειμένη περίπτωση έχει ήδη καταφέρει να κατακρατήσει ή/και να καταστήσει Διάταγμα κατάσχεσης που το ίδιο Δικαστήριο έχει εκδώσει (writ) με αρ. 102240 ανενεργό ή και μη εκτελέσιμο για περίοδο 11 μηνών με διάφορες παράτυπες αιτήσεις και κατάχρηση διαδικασιών και με απανωτές ψευδείς ένορκες δηλώσεις, αυτήν την φορά χρησιμοποιώντας ένορκες δηλώσεις δικηγόρων του και γίνεται πιστεύω αντιληπτό ότι δεν προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια και εσκεμμένα παραπλάνησε το Δικαστήριο με ισχυρισμούς και θέσεις που δεν αληθεύουν και πέτυχε εκ νέου μονομερές διάταγμα για αναστολή εκτελέσεως του διατάγματος εκτελέσεως.
  10. Το επίδικο σημείο είναι κατά το πόσο δικαιούμαι τόκους βάσει της αποφάσεως του Δικαστηρίου ή όχι. Δηλώνω ότι ποτέ δεν συναίνεσα και ποτέ δεν συμφώνησα με κανέναν, ότι η αγωγή η οποία είχα εγείρει εναντίον του Εναγόμενου δεν θα έφερε τόκο και ο Εναγόμενος όπως και οι δικηγόροι του κατά επανάληψη ψεύδονται ασύστολα ενώπιον του Δικαστηρίου.
  11. Ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι περαιτέρω καθυστέρηση στην εκτέλεση του Διατάγματος παραχωρεί χώρο και χρόνο στον Εναγόμενο που εκ παραδόσεως αποφεύγει να τακτοποιήσει τις οικονομικές του υποχρεώσεις ή και δεν αποπληρώνει τις οφειλές του και είναι διαχρονικά σε αντιδικία με πολλούς και διαφορετικούς πιστωτές του, αψηφώντας δικαστικές διαδικασίες ή και διατάγματα δικαστηρίων.
  12. Πρόσθετα, εισηγούμαστε ότι ο Εναγόμενος κωλύεται από του να επιζητεί την τροποποίηση της εκ συμφώνου δηλωθείσας απόφασης, με βάση την οποία παραστάσεις και δηλώσεις που γίνονται από δικηγόρους των διαδίκων μπορούν να θεμελιώσουν εξ υποσχέσεως κώλυμα το οποίο εμποδίζει τον διάδικο από του να ενεργήσει κατά τρόπο αντίθετο με τις σχετικές δηλώσεις και παραστάσεις εφόσον (α) είναι σαφείς και (β) ο αντίδικος βασίζεται σε αυτές και αναπροσαρμόζει τη θέση του σε βαθμό που θα ήταν άδικο να επιτραπεί στο διάδικο του οποίου ο δικηγόρος προέβηκε στις σχετικές δηλώσεις και παραστάσεις από του να αποστεί από τις σχετικές παραστάσεις.
  13. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, αλίμονο αν τα Δικαστήρια ερμήνευαν τον Νόμο κατά τρόπο που να τους παρέχει τη «γενική εξουσία» να τροποποιούν «by own motion» τα κείμενα τελικών αποφάσεων ή διαταγμάτων, κατά τρόπο που να αποπερατώνουν την πραγματική διαφορά αντίθετα προς, ή διαφορετικά από, τη βούληση των διαδίκων, όπως αυτή εκδηλώθηκε εκ συμφώνου ενώπιον των Δικαστηρίων από τους διαδίκους. ..................................................................................................................................................................». Αποτίμησα στην πλήρη τους μορφή, την αίτηση, την ένσταση, τις ένορκες δηλώσεις και τα εκεί επισυνημμένα τεκμήρια. Μελέτησα τις αγορεύσεις των δικηγόρων. Μια εκ συμφώνου απόφαση - όπως βεβαίως και η απόφαση (Τεκμήριο 1) - ενέχει τις ίδιες συνέπειες και υποδηλώνει τα ίδια πράγματα ωσάν να απέρρευσε από δικαστική κρίση (βλ. κατ' αναλογίαν, Εταιρεία «Ο Φιλελεύθερος Λτδ» και Άλλων ν Σοφοκλέους
(2003)1(Α) ΑΑΔ 549, 556). Στην Παύλου ν Αδελφοί Λανίτη Δημόσια Λτδ
(2011)1(Α) ΑΑΔ 532, 540 -τα γεγονότα της οποίας προσομοιάζουν πολύ με τα όσα ενεστώτως συζητούνται - το Ανώτατο Δικαστήριο διά του Πασχαλίδη, Δ (επιτρέποντας την έφεση), παρέθεσε και αυτά για ό,τι τώρα ενδιαφέρει, τα οποία συμμερίζομαι και υιοθετώ με κάθε ταπεινότητα: « Ως αποτέλεσμα διευθέτησης που επιτεύχθηκε στα πλαίσια της Αγωγής Aρ. 1008/07, την οποία ο εφεσείων ήγειρε εναντίον των εφεσιβλήτων στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση υπέρ του εφεσείοντα, για €153.774,
  1. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό πρακτικό του δικαστηρίου: "Ηλιάδης: Στο παρόν στάδιο η εναγόμενη δέχεται να εκδοθεί εναντίον της απόφαση για €153.774,00 προς πλήρη ικανοποίηση όλων των αξιώσεων του ενάγοντα και αυτό χωρίς να αποδέχεται οποιαδήποτε ευθύνη αλλά χαριστικά. Συμφωνήσαμε, επίσης, όπως κάθε πλευρά επωμισθεί τα έξοδά της. κ. Παναγίδης: Συμφωνώ. Δικαστήριο: Εκ συμφώνου εκδίδεται προς όφελος του ενάγοντα και εναντίον της εναγόμενης απόφαση για €153.774,00 προς πλήρη ικανοποίηση όλων των αξιώσεων του ενάγοντα. Κάθε πλευρά να επωμισθεί τα έξοδα της." Με την πιο πάνω αγωγή του ο εφεσείων αξίωνε ειδικές, γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις εναντίον των εφεσιβλήτων, επικαλούμενος παράνομο τερματισμό εργοδότησης. Οι ειδικές αποζημιώσεις καθορίζοντο από τον εφεσείοντα σε Λ.Κ.788.250,
  2. Δημιουργήθηκε πρόβλημα όταν στη συνταχθείσα από το Πρωτοκολλητείο απόφαση, περιλήφθηκε όρος ότι το ποσό των €153.774,00 θα έφερε τόκο προς 8% ετησίως από 12/2/2007, δηλαδή από την ημέρα καταχώρισης της αγωγής. Με στόχο τη θεραπεία του προβλήματος, υποβλήθηκε από τους εφεσίβλητους στο Επαρχιακό Δικαστήριο, αίτηση με βάση τις πρόνοιες της Δ.25, θ.6, όπως και τις συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου, για διόρθωση της συνταχθείσας απόφασης. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό αίτημα, όπως αυτό καταγράφεται στην παράγραφο Α της αίτησης: "Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διορθώνεται η απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 18/3/08 με την διαγραφή της αναφοράς για τόκο 8% ετησίως από 12/2/07 μέχρι εξοφλήσεως επί του ποσού των €153.774,00." ................................................................................. Όπως έχουμε ήδη επισημάνει, στην παρούσα περίπτωση, η αίτηση στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε η εκκαλούμενη απόφαση, εδραζόταν στις πρόνοιες της Δ.25, θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.25, θ.6, «γραμματικά λάθη σε αποφάσεις ή διατάγματα ή λάθη που εμφανίζονται σε αυτές λόγω τυχαίας απροσεξίας ή παράλειψης μπορούν σε οποιοδήποτε στάδιο να διορθωθούν από το Δικαστήριο ή τον Δικαστή με αίτηση, χωρίς έφεση». Δεν παρέχει όμως τη δυνατότητα διόρθωσης νομικού σφάλματος που εντοπίζεται στην απόφαση ή όπως έχει κατ' επανάληψη λεχθεί, τη δυνατότητα προσδιορισμού της ουσίας της πρότασης στην οποία περιέχεται το κατ' ισχυρισμό γραμματικό λάθος (Σιβιτανίδης v. Χαραλάμπους
(1993)1 Α.Α.Δ. 179, Γεωργίου v. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ.
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1043). Στο Annual Practice του 1970, κάτω από τον τίτλο "Application of Rule", διαβάζουμε και τα εξής σε σχέση με τις πρόνοιες του Ο.20, r.11, οι οποίες να σημειωθεί είναι πανομοιότυπες με τις πρόνοιες της Δ.25, θ.6: "Application of Rule.- .................................... This rule therefore applies only in cases where there is a clerical mistake in a judgment or order or an error arising from an accidental slip or omission. Apart from the rule, the Court has an inherent power to vary its own orders so as to carry out its own meaning and to make its meaning plain (Thynne v. Thynne [1955] P. 272, C.A.; Pearlman (Veneers) S.A. (Pty.) v. Bernhard Bartels [1954] 1 W.L.R. 1457; [1954] 3 All E. R. 659, C.A.; Lawrie v. Lees, 7 App. Cas. pp. 34, 35; Milson v. Carter [1893] A. C. 640; Kay & Lovell [1941] Ch. 420); City Housing Trust [1942] Ch.
  1. .......................................... The error or omission must be an error in expressing the manifest intention of the Court; the Court cannot correct a mistake of its own in law or otherwise, even though apparent on the face of the order (Bright v. Sellar [1904] 1 K.B. 6; Re Gist [1904] 1 Ch. p. 408), such as a mistake due to a misunderstanding of a Rule or statute (Bentley v. O΄Sullivan [1925] W.N. 95)." Σε μετάφραση: "Εφαρμογή Κανόνα.- ............................................................. Ως εκ τούτου, αυτός ο κανόνας εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις όπου υπάρχει γραμματικό λάθος σε απόφαση ή διάταγμα ή λάθος που προκύπτει από τυχαία απροσεξία ή παράλειψη. Εκτός από τον κανόνα, το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να διαφοροποιεί τα διατάγματα του έτσι ώστε να εκδηλώνει τη δική του πρόθεση και να καθιστά την πρόθεση του σαφή (Thynne v. Thynne [1955] P. 272, C. A· Pearlman (Veneers) S. A. (Pty.) v. Bernhard Bartels [1954] 1 W. L.R. 1457· [1954] 3 All E. R. 659, C.A· Lawrie v. Lees, 7 App. Cas. pp. 34, 35· Milson v. Carter [1893] A.C. 640· Kay & Lovell [1941] Ch. 420)· City Housing Trust [1942] Ch.
  2. ...................................... Το λάθος ή η παράλειψη πρέπει να αφορά σε λάθος στην έκφραση της προφανούς πρόθεσης του Δικαστηρίου·∙ το Δικαστήριο δεν μπορεί να διορθώνει δικό του νομικό λάθος ή άλλως πως έστω ακόμα και καταφανές στην όψη του διατάγματος (Bright v. Sellar [1904] 1 K.B. 6· Re Gist [1904] 1 Ch. p. 408), όπως λάθος οφειλόμενο σε λανθασμένη κατανόηση κανόνα ή νομοθετήματος (Bentley v. O΄Sullivan [1925] W.N. 95)." Επανερχόμενοι στην υπό έφεση περίπτωση παρατηρούμε τα πιο κάτω: Οι κατά τον ουσιώδη χρόνο ισχύουσες νομοθετικές πρόνοιες ήταν αυτές του Άρθρου 33
(1)και
(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, οι οποίες, στο βαθμό και την έκταση που μας αφορούν έχουν ως εξής: "33.-
(1)Καθ' οιανδήποτε ενώπιον οιουδήποτε δικαστηρίου διαδικασίαν, διά την είσπραξιν οιουδήποτε χρέους διά το οποίον τόκος είναι πληρωτέος είτε δυνάμει συμφωνίας ή άλλως ως διά νόμου προβλέπεται, το δικαστήριον θα επιδικάζη τόκον συμφώνως προς το συμφωνηθέν ή άλλως διά νόμου προβλεπόμενον επιτόκιον διά την περίοδον την αρχομένην από της ημέρας καθ' ην τοιούτος τόκος κατέστη απαιτητός μέχρι τελικής αποπληρωμής: Νοείται ότι το τοιούτον επιτόκιον δεν θα υπερβαίνη το ανώτατον όριον του εκάστοτε υπό του νόμου επιτρεπομένου επιτοκίου.
(2)Εκάστη απόφασις περιλαμβανομένου του μέρους αυτής το οποίον αφορά εις τα δικηγορικά έξοδα, εκτός εάν άλλη πρόβλεψις εγένετο εν τη αποφάσει δυνάμει του εδαφίου
(1), θα φέρη τόκον προς οχτώ επί τοις εκατόν ετησίως από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής ή εν σχέσει με εκκρεμούσες αγωγές, από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου, μέχρι τελικής αποπληρωμής του χρέους." Με δοσμένο το νομικό υπόβαθρο της αίτησης, το ζητούμενο είναι κατά πόσο η επίδικη διόρθωση της απόφασης εμπίπτει εντός της εμβέλειας του συγκεκριμένου θεσμού και συγκεκριμένα κατά πόσο επρόκειτο για λάθος το οποίο προκύπτει από παράλειψη του δικαστηρίου να δώσει πιστή λεκτική έκφραση στην εξ αντικειμένου αναντίλεκτη πρόθεση του. Κλασσικό παράδειγμα διόρθωσης γραμματικού λάθους συνιστά η υπόθεση Contramar Companhia De Transportes Maritimos S.A. κ.ά. v. Dicgreen Limited
(1994)1 Α.Α.Δ. 281, στην οποία το δικαστήριο εκ παραδρομής επιδίκασε τα ποσά που αναφέρονταν στο κλητήριο ένταλμα αντί τα ποσά που αναφέρονταν στην έκθεση απαίτησης και για τα οποία δόθηκε μαρτυρία. Διατάχθηκε διόρθωση της απόφασης. Έχουμε την άποψη πως η ανίχνευση της «εξ αντικειμένου αναντίλεκτης πρόθεσης», συνιστά ζήτημα που αποφασίζεται στη βάση του υλικού που βρίσκεται ενώπιον του δικαστηρίου - στην περίπτωσή μας, τις δηλώσεις των δύο συνηγόρων και της εκ συμφώνου απόφασης. Στην προκείμενη περίπτωση η μεν εκ συμφώνου απόφαση, σε αντίθεση με τη συνταχθείσα απόφαση, δεν προέβλεπε την καταβολή τόκου και για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, πρόβλεψη περί τόκου δεν περιέχεται στην εν λόγω απόφαση, η δε αγωγή, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε η εκ συμφώνου απόφαση, δεν αφορούσε σε αξιώσεις για την είσπραξη χρέους για το οποίο είτε δυνάμει συμφωνίας είτε δυνάμει νόμου, καθίστατο πληρωτέος τόκος. Είναι φανερό ότι η συμπερίληψη τόκου στη συνταχθείσα απόφαση είναι φυσιολογική απόρροια της εφαρμογής των προνοιών του Άρθρου 33
(2)του Νόμου 14/60. Με την αίτησή του, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε η εκκαλούμενη απόφαση, ο εφεσείων, αιτούμενος την τροποποίηση της συνταχθείσας απόφασης δια της απαλήψεως της αναφοράς σε τόκο, στην ουσία επεδίωκε την τροποποίηση της εκ συμφώνου εκδοθείσας απόφασης, έτσι ώστε να διαβάζεται ως περιέχουσα πρόβλεψη για μη καταβολή τόκου από την ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής, ως οι πρόνοιες του εδαφίου
(2)του Άρθρου 33 του Νόμου 14/60 προβλέπουν, αλλά από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης, πράγμα ανέφικτο. Ήταν βέβαια η θέση του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι μέσα από το λεκτικό της απόφασης, όπως και μέσα από το περιεχόμενο των δηλώσεων των δύο συνηγόρων, «αναδύεται ξεκάθαρα ότι ήταν αυτονόητο ότι το ποσό που δηλώθηκε δεν θα έφερε τόκο στη βάση οποιασδήποτε προγενέστερης ημερομηνίας». Με όλο το σέβας προς τον ευπαίδευτο Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, η θέση αυτή δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Καθόλου αυτονόητο δεν ήταν το ζήτημα. Αν έτσι είχαν τα πράγματα, τότε, το λιγότερο που θα αναμενόταν θα ήταν, οι μεν διάδικοι να καταστήσουν γνωστή τη συγκεκριμένη πρόθεση τους στο δικαστήριο, το δε δικαστήριο με το λεκτικό της εκ συμφώνου απόφασης, να αποδώσει πιστά τη συγκεκριμένη πρόθεση των διαδίκων, πράγμα όμως που δεν έγινε. Αντίθετα, εξέταση τόσο του κειμένου της δήλωσης, όσο και αυτού της εκ συμφώνου απόφασης, δεν αποκαλύπτει την ύπαρξη οποιασδήποτε εξ αντικειμένου πρόθεσης του δικαστηρίου. Είναι λοιπόν η κατάληξή μας ότι το επίδικο λάθος δεν εμπίπτει είτε εντός της εμβέλειας της Δ.25, θ. 6, είτε εντός της εμβέλειας των επί του προκειμένου συμφυών εξουσιών του δικαστηρίου. Ενώπιόν μας έχουμε μια εκ συμφώνου απόφαση η οποία δεν περιλαμβάνει πρόνοια για τόκο. Ορθά στη συνταγμένη απόφαση έτυχαν εφαρμογής οι πρόνοιες του Άρθρου 33
(2)του Νόμου 14/60. .................................................................................». Εν προκειμένω, φύεται από τα όσα έχουν τεθεί, ότι η προσθήκη νόμιμου τόκου στο κείμενο της απόφασης (Τεκμήριο 1), δεν αφορά σε γραμματικό λάθος λόγω απροσεξίας ή παράλειψης (κατά τα προβλεπόμενα στην Δ.25Θ6 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών), αλλά στο φυσιολογικό αποτέλεσμα τής προσήκουσας εφαρμογής του άρθρου 33
(2)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 (βλ. κατ' αναλογίαν, Long Beach Hotels Ltd και Άλλων ν Ντίνου Λευκαρίτη, Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Τάκη Λευκαρίτη και Άλλων, ΠΕ 121/09, ημ. 9.2.15, Παπαχριστοφόρου ν Ρέινμποου Πλήτσιγκ και Ντάιγκ Κο Λτδ
(2008)1(Α) ΑΑΔ 180, 181-182). Η απόφαση (Τεκμήριο 1), είναι σαφής ως προς την δικαστική επιλογή επιδίκασης νόμιμου τόκου, με το τι κατ' ουσίαν να επιδιώκεται εδώ, να είναι η αναθεώρηση εκδοθείσας τελεσίδικης δικαστικής απόφασης, πράγμα ανέφικτο διά της παρούσας διαδικασίας έτσι κι αλλιώς (βλ. κατ' αναλογίαν, Ευαγγελίδης ν Aegeas Navigation Limited
(2003)1(B) ΑΑΔ 1293, 1296-1297). Εάν, τωόντι, πρόθεση των διαδίκων ήταν να μην περιληφθεί νόμιμος τόκος στην απόφαση (Τεκμήριο 1), το ελάχιστο που θα αναμενόταν - κατά παράφραση του σκεπτικού στην Παύλου ν Αδελφοί Λανίτη Δημόσια Λτδ
(2011)1(Α) ΑΑΔ 532, 540) - θα ήταν οι διάδικοι να καθιστούσαν γνωστή τη βούληση τους στο Δικαστήριο ώστε τούτο, με το λεκτικό που θα χρησιμοποιούσε, να απέδιδε πιστώς πλέον τα αμοιβαίως επιθυμούμενα. Δεν έγινε κάτι τέτοιο από τα μέρη. Δεν χρειάζεται να λεχθούν άλλα πολλά. Ουδέν προαπαιτούμενο υφίσταται για επιτυχία της αίτησης, είτε εντός των παραμέτρων της Δ.25Θ6 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, είτε εντός των όποιων συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου (βλ. κατ' αναλογίαν, Παύλου ν Αδελφοί Λανίτη Δημόσια Λτδ
(2011)1(Α) ΑΑΔ 532, 540). Η συμπερίληψη νόμιμου τόκου στην απόφαση (Τεκμήριο 1), ήταν εκ των πραγμάτων ορθή. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα/καθ' ου η αίτηση και εναντίον του εναγομένου/αιτητή, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ)...................................... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.