Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Marfin Popular Bank Public Co Ltd) ν. Φιλοκτηματική Δημόσια Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3097/08, 26/3/2018

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Marfin Popular Bank Public Co Ltd) ν. Φιλοκτηματική Δημόσια Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3097/08, 26/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A190 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3097/08 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Marfin Popular Bank Public Co Ltd) Εναγόντων και

1. Φιλοκτηματική Δημόσια Λτδ
2. Ιωάννη Βιολάρη
3. Ευαγγελία Βιολάρη Εναγομένων ----------------- Ημερομηνία: 26 Μαρτίου 2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κα Λ. Παπακωνσταντίνου Για Εναγόμενους 1: κ. Μ. Βιολάρης Για Εναγόμενους 2 και 3: κα Ν. Νικολάου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3 α) ακύρωση της μεταβίβασης ημερομηνίας 28.7.06 του ακινήτου με αρ. εγγραφής 4/5263, Τμήμα 4, Φύλλο 21, Σχέδιο 53W1, τεμάχιο 4761, που βρίσκεται στην οδό Έκτωρος 1, Έγκωμη Λευκωσία (στο εξής το ακίνητο), η οποία έγινε από τους εναγόμενους 1 επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, λόγω δόλου και/ή απάτης και/ή συνωμοσίας των εναγομένων σε βάρος των εναγόντων και/ή λόγω παράβασης συμφωνίας μεταξύ εναγόντων και εναγομένων, β) διαζευκτικά, εγγραφή του πιο πάνω ακινήτου επ' ονόματι των εναγόντων, γ) διαζευκτικά, ειδικές και/ή γενικές αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας εκχώρησης ημερομηνίας 16.6.94 και/ή για παράνομη και/ή με δόλο και/ή με απάτη και/ή με συνωμοσία μεταβίβαση του ακινήτου. Περαιτέρω οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των εναγομένων 1 α) γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις για αμέλεια και/ή παράβαση νόμιμου καθήκοντος και β) διαζευκτικά, αποζημιώσεις ύψους €426.000 για αμέλεια. Τέλος, οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των εναγομένων 2 και 3 α) αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση τους στο ακίνητο, β) γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις υπό τη μορφή mesne profits και/ή υπό τη μορφή εύλογης καταβολής ενοικίου και/ή λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού σε βάρος των εναγόντων και/ή βάσει του άρθρου 70 του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 και/ή αποζημιώσεις ύψους €426.
4. Αποτελεί δικογραφικό ισχυρισμό των εναγόντων ότι στις 16.6.94 χορήγησαν δάνειο στην εταιρεία Μιχαήλ Ν. Κοστέκογλου & Σία Λτδ (στο εξής η Εταιρεία) της οποίας διευθυντής ήταν ο εναγόμενος
5. Σε αντάλλαγμα της σχετικής συμφωνίας δανείου, οι εναγόμενοι 2 και 3 συμφώνησαν να εκχωρήσουν προς τους ενάγοντες το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο του ακινήτου, το οποίο είχε καταρτισθεί μεταξύ των εναγομένων 1 και των εναγομένων 2 και
6. Ως εκ τούτου, στις 16.6.94 υπογράφθηκε σχετική συμφωνία εκχώρησης αγοραπωλητηρίου εγγράφου μεταξύ των εναγόντων και εναγομένων 1, 2 και
7. Κατά το χρόνο αυτό, το ακίνητο δεν είχε ακόμα μεταβιβαστεί στους εναγόμενους 2 και
8. Το πιο πάνω δάνειο στη συνέχεια κατέστη ληξιπρόθεσμο και/ή απαιτητό και δεν έχει εξοφληθεί μέχρι σήμερα. Έτσι οι ενάγοντες στις 17.2.05 εξασφάλισαν, στα πλαίσια της αγωγής 8534/98 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, απόφαση εναντίον της Εταιρείας και του εναγόμενου 2 σε σχέση με το πιο πάνω δάνειο, το οποίο δεν έχει εξοφληθεί και ο εναγόμενος 2 κανένα ποσό κατέβαλε. Τον Ιούνιο 2006, οι ενάγοντες έλαβαν επιστολή από τους εναγόμενους 1 με την οποία πληροφορήθηκαν την πρόθεση τους να μεταβιβάσουν το ακίνητο στους εναγόμενους 2 και 3, κατά παράβαση της συμφωνίας εκχώρησης. Οι ενάγοντες επικοινώνησαν με τους εναγόμενους 1 και δήλωσαν την αντίθεση των εναγόντων στη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και
9. Οι εναγόμενοι 1 διαβεβαίωσαν τους ενάγοντες ότι δεν θα προέβαιναν στη μεταβίβαση και/ή οι εναγόμενοι 1 άφησαν τους ενάγοντες να αντιληφθούν ότι δεν θα προχωρούσαν στη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και
10. Στις 28.7.06 κατά παράβαση της συμφωνίας εκχώρησης, οι εναγόμενοι 1 μεταβίβασαν το ακίνητο στο όνομα των εναγομένων 2 και 3 αντί στο όνομα των εναγόντων. Ισχυρίζονται ότι η εν λόγω μεταβίβαση ήταν αποτέλεσμα δόλου και/ή απάτης και/ή συνωμοσίας των εναγομένων σε βάρος των εναγόντων και διαζευκτικά ότι οι εναγόμενοι 1 υπήρξαν αμελείς. Οι εναγόμενοι 1 στην Έκθεση Υπεράσπισης τους ισχυρίζονται ότι δεν είναι συμβαλλόμενοι στη συμφωνία εκχώρησης ημερομηνίας 16.6.
11. Απλά έλαβαν γνώσην αυτής, χωρίς οποιοδήποτε αντάλλαγμα και δεν δεσμεύονται από αυτήν. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι στις 22.6.056 παρέδωσαν γραπτή επιστολή στους ενάγοντες, με την οποία τους ενημέρωσαν ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 ζητούσαν με επιστολή τους ημερομηνίας 21.6.06 να τους μεταβιβάσουν το ακίνητο, ως και ότι προέβαιναν σε ενέργειες για να μεταβιβάσουν το ακίνητο. Οι ενάγοντες δεν αντέδρασαν, ούτε ανταποκρίθηκαν στην επιστολή των εναγομένων 1 ημερομηνίας 22.6.
12. Επειδή οι εναγόμενοι 2 και 3 απαιτούσαν μεταβίβαση, οι εναγόμενοι 1 απέστειλαν στους ενάγοντες νέα επιστολή ημερομηνίας 3.7.06, την οποία οι ενάγοντες παρέλαβαν στις 5.7.06 και στην οποία δεν αντέδρασαν ούτε και υπέδειξαν οτιδήποτε στους εναγόμενους
13. Ως εκ τούτου ο εναγόμενοι 1, βάσει των υποχρεώσεων τους, προχώρησαν σε μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και
14. Αρνούνται την ύπαρξη δόλου και/ή απάτης και/ή συνωμοσίας εκ μέρους τους και ισχυρίζονται ότι ενήργησαν με νόμιμο και ορθό τρόπο εφόσον, αν και ενημέρωσαν έγκαιρα τους ενάγοντες, αυτοί δεν ανταποκρίθηκαν ούτε και προέβηκαν σε οποιαδήποτε οδηγία ή απαίτηση από τους εναγόμενους
15. Οι εναγόμενοι 2 και 3 στην Υπεράσπιση τους ισχυρίζονται ότι η παρούσα αγωγή είναι καταχρηστική εφόσον εναντίον του εναγόμενου 2 είχε καταχωρηθεί η αγωγή αρ. 8534/
16. Στις 17.2.05 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του εναγόμενου 2 ως συνεγγυητής με τον Γιώργο Βιολάρη και της Εταιρείας. Περαιτέρω, διατάχθηκε η εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων εναντίον του Γιώργου Βιολάρη δυνάμει της υποθήκης Υ5123/04 και εκδόθηκε διάταγμα αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης, με δικαίωμα καταχώρησης memo. Συνεπώς ισχυρίζονται ότι η παρούσα αγωγή δεν μπορεί να προωθηθεί λόγω δεδικασμένου, εφόσον οι ενάγοντες, ενώ είχαν το δικαίωμα να ζητήσουν τις επίδικες θεραπείες με βάση το εκχωρητήριο έγγραφο, στα πλαίσια της αγωγής 8534/98, δεν το έπραξαν. Περαιτέρω, οι ενάγοντες εμποδίζονται εκ της συμπεριφοράς τους να προωθούν την παρούσα αγωγή, διότι έδωσαν την εντύπωση στους εναγόμενους ότι θα περιοριστούν στην υποθήκη. Στα πλαίσια της Ειδοποίησης Πτώχευσης με αρ. 2589/07 εναντίον του εναγόμενου 2, έγινε αναφορά στο επίδικο εκχωρητήριο έγγραφο, όμως οι ενάγοντες δεν καταχώρησαν οποιαδήποτε αίτηση ως η παρούσα. Η παρούσα αγωγή θεωρείται πρόωρη εφόσον οι ενάγοντες δεν συμπλήρωσαν τα μέτρα εκτέλεσης εναντίον των υπόλοιπων συνεναγόμενων, ούτε και συμπληρώθηκε η διαδικασία εκποίησης της υποθήκης. Το ακίνητο μεταβιβάστηκε επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3 στις 28.7.06 και έκτοτε εγγράφηκαν διάφορες υποθήκες οι οποίες έχουν προτεραιότητα. Οι εναγόμενοι 1 με επιστολή τους ημερομηνίας 22.6.06 γνωστοποίησαν στους ενάγοντες ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 ζήτησαν τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι τους, ως και ότι οι εναγόμενοι 1 προέβαιναν σε ενέργειες για έκδοση και συμπλήρωση των απαιτούμενων εγγράφων για να γίνει η μεταβίβαση. Οι ενάγοντες, παρόλη την προειδοποίηση, δεν ζήτησαν εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους και δεν ενεργοποίησαν τους όρους του εκχωρητηρίου εγγράφου. Επομένως, δεν νομιμοποιούνται να το επικαλούνται εκ των υστέρων. Τέλος, ισχυρίζονται ότι οι εναγόμενοι 2 και 3, στις 15.6.94 - κατά την παραχώρηση δανείων στην Eταιρεία - εκτός από την επίδικη εκχώρηση, προέβηκαν σε ανέκκλητη δήλωση ότι με την έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας στο ακίνητο, θα ενέγραφαν προς όφελος των εναγόντων, 2η υποθήκη για £50.000 μόνο, δήλωση την οποία οι ενάγοντες αποδέχθηκαν, παράλληλα με την εκχώρηση και συνεπώς δεσμεύονται από αυτήν. Επομένως, οι ενάγοντες εμποδίζονται να διεκδικούν ακύρωση και/ή τις αιτούμενες θεραπείες, εφόσον η απαίτηση της περιορίζεται μόνο στο ποσό των £50.
17. Οι ενάγοντες με την Απάντηση τους ισχυρίζονται ότι δεν τίθεται θέμα δεδικασμένου εφόσον δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων και επίδικων θεμάτων της παρούσας αγωγής, με την αγωγή αρ. 8534/
18. Το επίδικο αγώγιμο δικαίωμα δημιουργήθηκε με την παράβαση της συμφωνίας εκχώρησης από τους εναγόμενους 1, 2 και 3, τον Ιούλιο 2006 και δεν υπήρξε καμιά κωλυσιεργία ή καθυστέρηση στην προώθηση των νόμιμων δικαιωμάτων τους. Δεν γνώριζαν, ούτε μπορούσαν να γνωρίζουν ότι οι εναγόμενοι είχαν πρόθεση να παραβιάσουν τη συμφωνία εκχώρησης και ουδέποτε έδωσαν τη συγκατάθεση τους για οποιαδήποτε παράβαση της. Ουδέποτε έδωσαν την εντύπωση και/ή επιβεβαίωση ότι είχαν την πρόθεση να περιορίσουν τα δικαιώματα τους για είσπραξη οποιουδήποτε οφειλόμενου ποσού. Οποιεσδήποτε άλλες επιβαρύνσεις προς όφελος τους και μέτρα εκτέλεσης της απόφασης στην αγωγή 8534/98 και οποιαδήποτε διαδικασία πτώχευσης, είναι ανεξάρτητες και δεν επηρεάζουν τις θεραπείες που αξιώνουν με την παρούσα αγωγή. Το εξ αποφάσεως χρέος με βάση την απόφαση στην αγωγή 8534/98, το οποίο εξασφαλίζεται με την επίδικη συμφωνία εκχώρησης, παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο. Ισχυρίζονται ότι εξάσκησαν το δικαίωμα τους και ζήτησαν επανειλημμένα γραπτώς και /ή προφορικά από τους εναγόμενους 1 όπως μεταβιβάσουν το ακίνητο επ' ονόματι τους και ουδέποτε συγκατατέθηκαν στη μεταβίβαση του ακινήτου στους εναγόμενους 2 και
19. Οι ενάγοντες δεν είχαν υποχρέωση να ζητήσουν εγγραφή υποθήκης, ούτε και υπήρξε οποιαδήποτε συμφωνία για περιορισμό οποιαδήποτε απαίτησης τους στο ποσό των £50.000 και οι εναγόμενοι 2 και 3 παρέλειψαν και/ή αρνήθηκαν να προβούν σε υποθήκευση του ακινήτου προς όφελος τους. Για την πλευρά των εναγόντων κατέθεσαν δύο μάρτυρες: Ο Παύλος Δημητρίου (ΜΕ1) και ο Κωνσταντίνος Σακκάς (ΜΕ2). Για την πλευρά των εναγομένων 1 κατέθεσε ένας μάρτυρας: Ο Μακάριος Χαραλαμπίδης (ΜΥ1), ενώ για τους εναγόμενους 2 και 3, κατέθεσε ο Ιωάννης Βιολάρης, εναγόμενος 2 (ΜΥ2). Κατά την ακροαματική διαδικασία δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα: α) Η σημερινή αξία του ακινήτου είναι €750.000 β) Επί του ακινήτου έχει εγγραφεί το ΜΕΜΟ ΕΒ28/2008 με ημερομηνία εγγραφής 8.1.08, προς όφελος των εναγόντων και εξασφαλίζει το εξ αποφάσεως χρέος στην αγωγή 8534/
20. Ο ΜΕ1 εργάζεται στη Μονάδα ανάκτησης Χρεών στην υπηρεσία των εναγόντων, οι οποίοι ανέλαβαν ως αποκτών πρόσωπο τις εργασίες της Cyprus Popular Bank Public Co. Ltd (προηγουμένως Marfin Popular Bank Public Co Ltd), με βάση τον Ν. 17(Ι)/
21. Οι εναγόμενοι 1 προηγουμένως ονομάζονταν «Φιλική Κτηματική Εταιρεία Λτδ», στη συνέχεια μετονομάστηκαν σε «Φιλοκτηματική Λτδ» και μετέπειτα σε «Φιλοκτηματική Δημόσια Λτδ». Ανέφερε ότι στις 8.6.94, οι ενάγοντες, μετά από αίτηση (τεκμήριο 1) της Εταιρείας, παρείχαν σ' αυτήν τραπεζικές διευκολύνσεις συνολικού ποσού £300.000 (€512.580,43). Στις 16.6.94, με βάση γραπτή συμφωνία δανείου (τεκμήριο 2), οι ενάγοντες παραχώρησαν στην Εταιρεία, δάνειο ύψους £75.000 (€128.145,11). Κατά το χρόνο αυτό, ο εναγόμενος 2 ήταν διευθυντής και γραμματέας της Εταιρείας (τεκμήριο 3). Δυνάμει γραπτής συμφωνίας εκχώρησης ημερομηνίας 16.6.94 (τεκμήριο 4), οι εναγόμενοι 2 και 3, προς εξασφάλιση του εν λόγω δανείου, εκχώρησαν στους ενάγοντες τα δικαιώματα τους που πηγάζουν από το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο ημερομηνίας 1.5.991 (τεκμήριο 5), το οποίο είχε καταρτιστεί μεταξύ των εναγομένων 1 και εναγομένων 2 και 3, για αγορά από τους εναγόμενους 2 και 3 του ακινήτου. Κατά την υπογραφή του τεκμηρίου 5, το ακίνητο δεν είχε ακόμα διαχωριστεί και μετά την έκδοση ξεχωριστού τίτλου, έλαβε τους αριθμούς που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Κατά την υπογραφή του τεκμηρίου 4, το ακίνητο δεν είχε ακόμα μεταβιβαστεί στους εναγόμενους 2 και
22. Το πιο πάνω δάνειο, είχε καταστεί ληξιπρόθεσμο και απαιτητό και μέχρι σήμερα δεν έχει εξοφληθεί. Έτσι, στις 17.2.05 οι ενάγοντες εξασφάλισαν, στα πλαίσια της αγωγής με αρ. 8534/98 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, δικαστική απόφαση εναντίον του εναγόμενου 2 (τεκμήριο 6), αναφορικά με τις υποχρεώσεις της Εταιρείας, που αφορούσαν το δάνειο και τις τραπεζικές διευκολύνσεις που της είχαν παραχωρηθεί. Ο εναγόμενος 2 ως και οι υπόλοιποι εναγόμενοι, δεν κατέβαλαν μέχρι σήμερα οποιοδήποτε ποσό προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Ισχυρίζεται ότι σε κάθε ουσιώδη χρόνο, οι ενάγοντες βρίσκονταν σε συνεχή προφορική και γραπτή επικοινωνία με τους εναγόμενους 1, 2 και 3, οι οποίοι δεν είχαν καμιά αμφιβολία ότι οι υποχρεώσεις της Εταιρείας προς τους ενάγοντες - οι οποίες εξασφαλίζονταν από τη συμφωνία εκχώρησης (τεκμήριο 4) - είχαν καταστεί ληξιπρόθεσμες και απαιτητές, πολύ πριν τον Ιούνιο 2006 και δεν είχαν μέχρι τότε εξοφληθεί. Περαιτέρω, οι ενάγοντες επεδείκνυαν συνεχές ενδιαφέρον όσον αφορά την έκδοση τίτλου και μεταβίβαση του ακινήτου και επανειλημμένα επιβεβαίωσαν τη δεδηλωμένη πρόθεση τους να ασκήσουν τα δικαιώματα τους με βάση τη συμφωνία εκχώρησης (τεκμήριο 4), δηλαδή είτε να ζητήσουν εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους [όρος 6 (β)], είτε να λάβουν υποθήκη προς όφελος τους ταυτόχρονα με την εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3 [όρος 6 (γ)]. Προς τούτο κατέθεσε δέσμη επιστολών ημερομηνίας 15.6.94, 13.1.99, 1.2.99, 20.6.99, 8.10.04, 29.12.04 και 23.9.05 (τεκμήριο 7). Στην επιστολή ημερομηνίας 1.2.99 (τεκμήριο 7) των εναγομένων 1 προς τους ενάγοντες, οι ενάγοντες απάντησαν με επιστολή τους ημερομηνίας 17.2.99 (τεκμήριο 10). Στις 22.6.06, οι ενάγοντες έλαβαν επιστολή από τους εναγόμενους 1 (τεκμήριο 8), με επισυνημμένο αντίγραφο της επιστολής των εναγομένων 2 και 3 ημερομηνίας 21.6.
23. Ισχυρίστηκε ότι το περιεχόμενο του τεκμηρίου 8 ήταν πληροφοριακού χαρακτήρα και δεν δημιουργούσε καμιά υποχρέωση στους ενάγοντες για απάντηση ή άλλου είδους ανταπόκριση στους εναγόμενους 1, γραπτή ή προφορική. Στις 28.7.06, οι εναγόμενοι 1 προχώρησαν, κατά παράβαση της συμφωνίας εκχώρησης (τεκμήριο 4) - και ενώ γνώριζαν ότι δεν είχαν δικαίωμα να εγγράψουν το ακίνητο επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3 - σε μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3 (τεκμήριο 9). Στις 28.7.06, οι υποχρεώσεις της εταιρείας, οι οποίες εξασφαλίζονταν από τη συμφωνία εκχώρησης (τεκμήριο 4), είχαν προ πολλού καταστεί ληξιπρόθεσμες και απαιτητές και δεν είχαν εξοφληθεί, γεγονός που ήταν σε γνώση των εναγομένων 1, 2 και
24. Οι ενάγοντες είχαν προ πολλού καταστήσει σαφές και οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 γνώριζαν τις προθέσεις τους για εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους, με βάση της ρητές πρόνοιες του τεκμηρίου
25. Η πιο πάνω ενέργεια των εναγομένων 1 και η συμπαιγνία και συμμετοχή των εναγομένων 2 και 3, είχε ως αποτέλεσμα την καταστρατήγηση των συμβατικών και περιουσιακών δικαιωμάτων των εναγόντων. Περαιτέρω, στις 28.7.06, οι εναγόμενοι 2 και 3, όχι μόνο παρέλειψαν να εγγράψουν υποθήκη προς όφελος των εναγόντων, αλλά αντίθετα υποθήκευσαν ταυτόχρονα το ακίνητο προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας. Ισχυρίζεται ότι η μεταβίβαση του ακινήτου στους εναγόμενους 2 και 3, ήταν αποτέλεσμα δόλου, απάτης και συνωμοσίας των εναγομένων 1, 2 και 3 σε βάρος των εναγόντων και αποσκοπούσε σε εξαπάτηση των εναγόντων. Είναι προφανές από την επιστολή ημερομηνίας 21.6.06 των εναγομένων 2 και 3 προς τους εναγόμενους 1, η οποία επισυνάπτεται στην επιστολή ημερομηνίας 22.6.06 (τεκμήριο 8), ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 με δανειοδότηση που έλαβαν από την Ελληνική Τράπεζα, η οποία εξασφαλίστηκε με την υποθήκη του ακινήτου, εξόφλησαν τις υποχρεώσεις τους προς τους εναγόμενους 1, αγνοώντας και εσκεμμένα παραβιάζοντας τις υποχρεώσεις τους προς τους ενάγοντες. Κατά τη μεταβίβαση του ακινήτου στις 28.7.06 από τους εναγόμενους 1 στο όνομα των εναγομένων 2 και 3 - η οποία προφανώς αποσκοπούσε στην παροχή δυνατότητας δανειοδότησης των εναγομένων 2 και 3 από την Ελληνική Τράπεζα για σκοπούς αποπληρωμής των χρεών τους προς τους εναγόμενους 1 - οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 όχι μόνο γνώριζαν ότι η προτεινόμενη μεταβίβαση ήταν παράνομη και αντισυμβατική αλλά είχε σκοπό την αποστέρηση των συμβατικών και περιουσιακών δικαιωμάτων των εναγόντων. Ως αποτέλεσμα της μεταβίβασης του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3 και της ταυτόχρονης υποθήκευσης του προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, οι ενάγοντες απώλεσαν κάθε ουσιαστικό ή αποτελεσματικό τρόπο για να εισπράξουν τα οφειλόμενα από την Εταιρεία και τον εναγόμενο 2 ποσά. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στην Τράπεζα Κύπρου και όχι στη Λαϊκή Τράπεζα και συνεπώς δεν είχε προσωπική επαφή και προφορική επικοινωνία με τους εναγόμενους 2 κα
26. Ισχυρίστηκε ότι το περιεχόμενο της επιστολής ημερομηνίας 22.6.06 (τεκμήριο 8) ήταν πληροφοριακού χαρακτήρα και γι' αυτό δεν χρειαζόταν να δοθεί καμιά απάντηση από τους ενάγοντες. Με το τεκμήριο 8 υποδείχθηκε ότι θα γινόταν το συντομότερο δυνατό η μεταβίβαση με τη συμπλήρωση των απαιτούμενων εγγράφων και οι ενάγοντες ανέμεναν την ημερομηνία κατά την οποία θα μετέβαιναν στο Κτηματολόγιο για τη μεταβίβαση, εφόσον οι όροι της συμφωνίας εκχώρησης (τεκμήριο 4) ήταν ξεκάθαροι. Όμως, επέμενε ότι είχαν γίνει και προφορικές επαφές. Εξάλλου με την επιστολή των εναγόντων ημερομηνίας 13.1.99 (τεκμήριο 7 σελ. 2) προς τους εναγόμενους 1, τους γνωστοποιήθηκε ότι οι ενάγοντες ήταν οι δικαιούχοι και έλαβαν γνώση της σχετικής εκχώρησης. Συνεπώς, μετά το τεκμήριο 8, οι εναγόμενοι 1, όπως και οι εναγόμενοι 2 και 3 όφειλαν - με βάση το τεκμήριο 4 - να ειδοποιήσουν τους ενάγοντες για την ημερομηνία μεταβίβασης στο Κτηματολόγιο, αφού πρώτα είχαν συμπληρώσει τα απαιτούμενα έγγραφα, πράγμα όμως που δεν έπραξαν. Εκ των υστέρων, όπως διαφάνηκε, οι εναγόμενοι 1 μετέβηκαν στο Κτηματολόγιο με άλλη τράπεζα. Διευκρίνισε ότι το ενυπόθηκο ακίνητο, με βάση τη δικαστική απόφαση στην αγωγή 8534/98 (τεκμήριο 6) δεν έχει πωληθεί. Επέμενε ότι οι ενάγοντες βρίσκοντο σε συνεχή προφορική και γραπτή επικοινωνία με τους εναγόμενους 1, 2 και 3, οι οποίοι γνώριζαν την πρόθεση των εναγόντων, όπως το ακίνητο εγγραφεί επ' ονόματι τους. Προς τεκμηρίωση αυτής της θέσης του ανέφερε ότι, παρόλο που οι εναγόμενοι 2 και 3 πληροφόρησαν με επιστολή τους ημερομηνίας 21.6.06 (επισυνημμένη στο τεκμήριο 8) τους εναγόμενους 1 ότι είχαν προβεί στις κατάλληλες διευθετήσεις ώστε να καταβάλουν στους εναγόμενους 1 τα οφειλόμενα σ' αυτούς ποσά από την Ελληνική Τράπεζα, με την μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, οι εναγόμενοι 1 την επόμενη ημέρα 22.6.06, αντί να στείλουν επιστολή στην Ελληνική Τράπεζα, έστειλαν την επιστολή ημερομηνίας 22.6.06 (τεκμήριο 8) στους ενάγοντες, ενημερώνοντας τους ότι προέβαιναν στις απαραίτητες ενέργειες για μεταβίβαση του ακινήτου. Επομένως, με την εν λόγω επιστολή, οι ενάγοντες υπέθεσαν ότι οι εναγόμενοι 1 θα μεταβίβαζαν το ακίνητο επ' ονόματι των εναγόντων, όπως είχαν υποδείξει στους εναγόμενους 1 με προηγούμενες επιστολές τους (τεκμήριο 7), ως και με προφορική επικοινωνία μαζί τους. Εξάλλου υπήρχε και η υπογεγραμμένη συμφωνία εκχώρησης (τεκμήριο 4). Ισχυρίστηκε ότι η Ελληνική Τράπεζα θα πρέπει, με βάση τη συνήθη διαδικασία που ακολουθείται, να έλαβε γνώση γα την ημερομηνία μεταβίβασης και επεξήγησε ότι η όλη διαδικασία με την Ελληνική Τράπεζα, θα πρέπει να άρχισε ενωρίτερα εφόσον μετά την έγκριση του δανείου, ακολουθεί η εκτίμηση του ακινήτου, η έγκριση από Ανώτερη Αρχή, η ετοιμασία των εγγράφων, η πληρωμή των φόρων και ακολουθεί η μετάβαση στο Κτηματολόγιο για σκοπούς μεταβίβασης. Είναι μια διαδικασία που διαρκεί κάποιους μήνες. Οι εναγόμενοι 2 και 3 δεν ειδοποίησαν τους ενάγοντες αλλά με το τεκμήριο 8 (επιστολή ημερομηνίας 21.6.06), ειδοποίησαν τους εναγόμενους
27. Οι ενάγοντες ειδοποιήθηκαν από τους εναγόμενους 1 με το τεκμήριο 8 για τις ενέργειες που θα εγίνοντο, και με βάση το τεκμήριο 4 οι ενάγοντες εδικαιούντο να εγγραφεί το ακίνητο επ' ονόματι τους. Με το τεκμήριο 7 σελίδα 12 ημερομηνίας 23.9.05, είχαν ζητήσει από τους εναγόμενους 1 την ημερομηνία κατά την οποία θα ήταν έτοιμοι για τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγόντων. Πρόσθεσε ότι οι ενάγοντες δεν θα μπορούσαν να πράξουν οτιδήποτε για να μην υποθηκευτεί το ακίνητο προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, εφόσον η επιστολή των εναγομένων 1 ημερομηνίας 22.6.06 (τεκμήριο 8) προς τους ενάγοντες δεν ανέφερε κάτι τέτοιο. Ο ΜΕ2 είναι στην υπηρεσία των εναγόντων. Κατά τον επίδικο χρόνο ήταν λειτουργός στο Τμήμα Είσπραξης Χρεών της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ και χειριζόταν προσωπικά τα επίδικα θέματα. Ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν σε συνεχή προφορική και γραπτή επικοινωνία με τους εναγόμενους 1, 2 και 3, οι οποίοι δεν είχαν καμιά αμφιβολία ότι οι υποχρεώσεις της Εταιρείας προς τους ενάγοντες εξασφαλίζονταν από τη συμφωνία εκχώρησης (τεκμήριο 4), πολύ πριν τον Ιούνιο 2006 είχαν καταστεί ληξιπρόθεσμες και απαιτητές και μέχρι σήμερα δεν έχουν εξοφληθεί. Περαιτέρω, οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 είχαν πλήρη γνώση των συμβατικών τους υποχρεώσεων με βάση το τεκμήριο 4 και συνεπώς γνώριζαν ότι είχαν συμβατική υποχρέωση να μεταβιβάσουν το ακίνητο επ' ονόματι των εναγόντων, κάτι που ουδέποτε αμφισβητήθηκε από τους εναγόμενους 1, 2 και
28. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι οι ενάγοντες επεδείκνυαν συνεχές ενδιαφέρον όσον αφορά την έκδοση τίτλου για μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι τους και επανειλημμένα επιβεβαίωσαν τη δεδηλωμένη πρόθεση τους να ασκήσουν τα δικαιώματα τους με βάση τη συμφωνία εκχώρησης και να ζητήσουν εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους εφόσον οι υποχρεώσεις που εξασφαλίζονταν με το τεκμήριο 4, είχαν καταστεί ληξιπρόθεσμες και απαιτητές. Προς τούτο παρέπεμψε στην επιστολή ημερομηνίας 23.9.05 (τεκμήριο 7 σελίδα 12) που υπογράφηκε από τον ίδιο. Πέραν της επιστολογραφίας (τεκμήριο 7), διατηρούσε συχνή τηλεφωνική επικοινωνία με την κα Δώρα Μακκουλή, η οποία εργαζόταν στους εναγόμενους 1 και ζητούσε πληροφόρηση σε σχέση με τη διαδικασία έκδοσης ξεχωριστού τίτλου για το ακίνητο και μεταβίβασης του στο όνομα των εναγόντων. Στη συχνή τηλεφωνική επικοινωνία του με τη Δώρα Μακκουλή, πάντοτε συζητούσαν για το χρόνο που οι εναγόμενοι 1 θα ήταν έτοιμοι να προχωρήσουν στη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγόντων. Αυτό επιβεβαιωνόταν και με γραπτές επιστολές που αποστέλλονταν στους εναγόμενους 1, για την προσοχή της Δώρας Μακκουλή, όπως η επιστολή ημερομηνίας 17.2.99 (τεκμήριο 10) και η επιστολή ημερομηνίας 23.9.05 (τεκμήριο 7 σελίδα 12), την οποία ετοίμασε και υπέγραψε ο ίδιος. Στις 22.6.06 οι ενάγοντες έλαβαν επιστολή από τους εναγόμενους 1 (τεκμήριο 8) η οποία ήταν πληροφοριακού χαρακτήρα και δεν δημιουργούσε καμιά υποχρέωση στους ενάγοντες για απάντηση ή ανταπόκριση στους εναγόμενους 1 γραπτώς ή προφορικώς. Λόγω της συχνής επικοινωνίας του με την κα Δώρα Μακκουλή, η οποία γνώριζε την συμβατική υποχρέωση των εναγομένων 1 για τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγόντων, οι ενάγοντες ήταν με την εντύπωση ότι οι εναγόμενοι θα τηρούσαν πιστά τις συμβατικές τους υποχρεώσεις με βάση το τεκμήριο 4, οι οποίες ήταν πολύ καλά γνωστές σ' αυτούς. Ενόψει τούτου, ως και του γεγονότος ότι στο τεκμήριο 8 δεν αναφέρεται η ακριβής ημερομηνία της μεταβίβασης, δεν δημιουργείτο με το τεκμήριο 8 οποιαδήποτε υποχρέωση των εναγόντων να ανταποκριθούν, εφόσον ανέμεναν πλέον να ενημερωθούν για τον ακριβή χρόνο κατά τον οποίο θα μεταβιβαζόταν το ακίνητο επ' ονόματι τους. Μετά τη λήψη της επιστολής ημερομηνίας 22.6.06 (τεκμήριο 8) μέσω τηλεομοιότυπου, έλαβαν από τους εναγόμενους 1 και την επιβεβαιωτική επιστολή ημερομηνίας 3.7.06 (τεκμήριο 12) (με το χέρι), η οποία επιβεβαίωνε τη λήψη του τεκμηρίου
29. Οι εναγόμενοι 1 κατά παράβαση του τεκμηρίου 4 και ενώ γνώριζαν ότι δεν είχαν δικαίωμα να εγγράψουν το ακίνητο επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, στις 28.7.06 μεταβίβασαν το ακίνητο επ' ονόματι των εναγομένων 2 και
30. Το γεγονός αυτό περιήλθε σε γνώση των εναγόντων, μετά παρέλευση κάποιων μηνών, όταν ο ίδιος επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τη Δώρα Μακκουλή για να πληροφορηθεί για το χρόνο, κατά τον οποίο οι εναγόμενοι 1 θα ήταν έτοιμοι να εκτελέσουν την συμφωνία εκχώρησης (τεκμήριο 4) και να μεταβιβάσουν το ακίνητο στο όνομα των εναγόντων. Ανέφερε περαιτέρω ότι είχε συχνή τηλεφωνική επικοινωνία με τον εναγόμενο 2, τόσο πριν όσο και μετά τη μεταβίβαση, κατά την οποία ο εναγόμενος 2 του ανέφερε ότι προτίθετο να προβεί σε διευθέτηση των ληξιπρόθεσμων και απαιτητών οφειλών του προς τους ενάγοντες και ζητούσε παράταση χρόνου για να το πράξει. Με τον εναγόμενο 2 είχε πολλές τηλεφωνικές επικοινωνίες, ο οποίος πάντοτε προέβαινε σε διάφορες προτάσεις προς τους ενάγοντες και πάντοτε έλεγε ότι ήταν διατεθειμένος να προχωρήσει σε συμβιβασμό και διευθέτηση των υποχρεώσεων του προς τους ενάγοντες. Παρέπεμψε σχετικά, σε επιστολή ημερομηνίας 30.3.06 (τεκμήριο 11), του Γεώργιου Βιολάρη, αδελφού του εναγόμενου 2 και εγγυητή στην αγωγή 8534/98, η οποία αποστάληκε από τον εναγόμενο 2 δια τηλεομοιότυπου στους ενάγοντες. Στις τηλεφωνικές του επικοινωνίες με τον εναγόμενο 2, ως και στις συναντήσεις τους, αυτός πάντοτε έλεγε ότι βρισκόταν σε συνεννόηση με τον αδελφό του Γιώργο Βιολάρη. Μάλιστα ο εναγόμενος 2 επισκέφθηκε την Τράπεζα μαζί με τον αδελφό του και είχαν αναφέρει ότι θα εξοφλούσαν τις υποχρεώσεις τους προς τους ενάγοντες. Μετά το τεκμήριο 11 ημερομηνίας 30.3.06, ο εναγόμενος 2, όχι μόνο δεν προέβηκε σε οριστική πρόταση διακανονισμού των υποχρεώσεων του προς τους ενάγοντες, αλλά αντίθετα, εντός της περιόδου που ζητείτο με το τεκμήριο 11 για αυτό το σκοπό, δηλαδή μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου 2006, οι εναγόμενοι 1 προέβηκαν στις 28.7.06 στη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και
31. Σε συνομιλία του με τη Δώρα Μακκουλή λίγους μήνες αργότερα, πληροφορήθηκε για την εν λόγω μεταβίβαση. Ισχυρίστηκε ότι η μεταβίβαση του ακινήτου από τους εναγόμενους 1 στο όνομα των εναγομένων 2 και 3, έγινε με τη συμπαιγνία και συμμετοχή των εναγομένων 2 και 3, οι οποίοι (εναγόμενοι 2 και 3) κατά την ημέρα της μεταβίβασης του ακινήτου στις 28.7.06, όχι μόνο παρέλειψαν να εγγράψουν υποθήκη προς όφελος των εναγόντων, αλλά αντίθετα υποθήκευσαν ταυτόχρονα το ακίνητο, προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας. Προέβαλε τον ισχυρισμό ότι η μεταβίβαση του ακινήτου στους εναγόμενους 2 και 3 ήταν αποτέλεσμα δόλου, απάτης και συνωμοσίας των εναγομένων 1, 2 και 3 σε βάρος των εναγόντων και αποσκοπούσε στην εξαπάτηση τους. Είναι προφανές, από το περιεχόμενο ης επιστολής ημερομηνίας 21.6.06 των εναγομένων 2 και 3 προς τους εναγόμενους 1, που επισυνάπτεται στο τεκμήριο 8, ότι οι εναγόμενοι 2 και 3, με δανειοδότηση που έλαβαν από την Ελληνική Τράπεζα - η οποία εξασφαλίστηκε με την υποθήκη επί του ακινήτου - εξόφλησαν τις υποχρεώσεις τους προς τους εναγόμενους 1, αγνοώντας και εσκεμμένα παραβιάζοντας τις υποχρεώσεις τους προς τους ενάγοντες. Προφανώς η μεταβίβαση του ακινήτου από τους εναγόμενους 1, επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, αποσκοπούσε στη δανειοδότηση των εναγομένων 2 και 3 από την Ελληνική Τράπεζα για σκοπούς αποπληρωμής των χρεών τους προς τους εναγόμενους
32. Οι εναγόμενοι 1, 2 και 3, όχι μόνο γνώριζαν ότι η εν λόγω μεταβίβαση ήταν παράνομη αλλά είχε σκοπό την αποστέρηση των συμβατικών και περιουσιακών δικαιωμάτων των εναγόντων. Η ταυτόχρονη υποθήκευση του ακινήτου προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, καταδεικνύει τη δόλια ενέργεια των εναγομένων 1, 2 και 3, εφόσον για να καταστεί δυνατή αυθημερόν η ταυτόχρονη μεταβίβαση του ακινήτου στους εναγόμενους 2 και 3 και η υποθήκευση του προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, η αίτηση των εναγομένων 2 και 3 για εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων από την Ελληνική Τράπεζα για σκοπούς εξόφλησης των εναγομένων 1, υποβλήθηκε αρκετό χρόνο πριν την μεταβίβαση του ακινήτου και κατά την ημέρα της μεταβίβασης όλη η διαδικασία είχε ολοκληρωθεί και όλα τα σχετικά έγγραφα είχαν ήδη υπογραφεί από τους εναγόμενους 2 και
33. Έτσι έφεραν τους ενάγοντες σε δυσμενέστατη θέση, εφόσον δεν θα ήταν πλέον εφικτή η μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι τους και η εκτέλεση της συμφωνίας εκχώρησης (τεκμήριο 4). Οι εναγόμενοι ενήργησαν ως ανωτέρω με σκοπό να αποκομίσουν δόλια ίδιον συμφέρον δηλαδή τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3 και την εξόφληση του οφειλόμενου υπολοίπου στους εναγόμενους 1 για την αγορά του ακινήτου. Αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε στην επιστολή ημερομηνίας 8.10.04 (τεκμήριο 7 σελ. 10) την οποία υπέγραψε ο ίδιος ως και στην απάντηση σ' αυτήν ημερομηνίας 29.12.04 (τεκμήριο 7 σελ. 11) με την οποία πληροφορήθηκε ότι είχε εκδοθεί δικαστική απόφαση προς όφελος των εναγομένων 1 και εναντίον των εναγομένων 2 και
34. Σχετική είναι και η επιστολή των εναγομένων 1 ημερομηνίας 12.1.05 (τεκμήριο 15) προς τους ενάγοντες, με την οποία τους εφοδίασαν με την εν λόγω δικαστική απόφαση στην Αγωγή 12939/
35. Επεξήγησε ότι ενώ οι ενάγοντες με την επιστολή τους ημερομηνίας 23.9.05 (τεκμήριο 7 σελ. 12) ζητούσαν από τους εναγόμενους 1 - με βάση το εκχωρητήριο έγγραφο (τεκμήριο 4) - συγκεκριμένη ημερομηνία μετάβασής τους στο Κτηματολόγιο για να γίνει η μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι τους, αυτό δεν έγινε ποτέ ούτε γραπτώς, ούτε προφορικά. Στην επιστολή ημερομηνίας 3.7.06 (τεκμήριο 12), η οποία είναι επίσης πληροφοριακού χαρακτήρα, εσωκλείστηκε η επιστολή τεκμήριο 8, η οποία είχε ήδη σταλεί με φαξ και το τεκμήριο 12 ήταν επιβεβαιωτική επιστολή του τεκμηρίου
36. Αρνήθηκε ότι οι ενάγοντες, αν και έλαβαν γνώση της μεταβίβασης, επέδειξαν αδιαφορία και δεν έπραξαν οτιδήποτε. Αρνήθηκε ότι η τηλεφωνική του επικοινωνία με την Δώρα Μακκουλή αφορούσε μόνο τα οφειλόμενα υπόλοιπα και επέμενε ότι πάρα πολλές φορές είχε επιβεβαιώσει στην κα Μακκουλή, την ξεκάθαρη θέση των εναγόντων ότι μετά που οι υποχρεώσεις των εναγομένων 2 και 3 είχαν καταστεί ληξιπρόθεσμες και απαιτητές, η μεταβίβαση του ακινήτου θα έπρεπε να γίνει επ' ονόματι των εναγόντων. Μάλιστα είχαν συζητήσει έντονα με την κα Μακκουλή, η οποία είχε εκφράσει τους ενδοιασμούς της γι' αυτό, όμως ο ίδιος επέμενε στην εν λόγω θέση των εναγόντων, σχεδόν σε όλες τις τηλεφωνικές επικοινωνίες μαζί της. Όταν επικοινώνησε με την κα Μακκουλή λίγους μήνες μετά τη μεταβίβαση, πληροφορήθηκε από αυτήν ότι η μεταβίβαση είχε ήδη γίνει επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, οι οποίοι αυθημερόν υποθήκευσαν το ακίνητο προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας. Διευκρίνισε ότι για να προσέλθει την ίδια ημέρα η Ελληνική Τράπεζα στο Κτηματολόγιο, έπρεπε να είχε ήδη εξασφαλιστεί έγκριση για την υποθήκευση του ακινήτου. Οι εναγόμενοι 1 μετέβηκαν επίσης στο Κτηματολόγιο και αντί να συμμορφωθούν με το εκχωρητήριο έγγραφο (τεκμήριο 4) και να μεταβιβάσουν το ακίνητο επ' ονόματι των εναγόντων, ως ήταν η υποχρέωση τους, σε συνέργεια με τους εναγόμενους 2 και 3, το μεταβίβασαν επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, οι οποίοι το υποθήκευσαν προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας. Πέραν των επισκέψεων του εναγόμενου 2 στους ενάγοντες, είχε και συχνή τηλεφωνική επικοινωνία μαζί του, κατά την οποία επιβεβαίωνε ότι οι ενάγοντες θα ασκούσαν τα δικαιώματα τους με βάση το τεκμήριο
37. Πάντοτε εξέφραζε την πρόθεση των εναγόντων για τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι τους, τόσο κατά τις επισκέψεις του εναγόμενου 2 και Γιώργου Βιολάρη στην τράπεζα, όσο και στις προφορικές συνομιλίες μεταξύ τους. Πολλές φορές ο εναγόμενος 2 αναφερόταν στα προβλήματα υγείας του αδελφού του και πάντοτε ζητούσε χρόνο για διευθέτηση των οφειλών του προς τους ενάγοντες. Σχετικό προς τούτο είναι το τεκμήριο 11, το οποίο υπέγραψε ο Γιώργος Βιολάρης όμως, όπως προκύπτει και από τη σημείωση στο κάτω μέρος της, ήταν ξεκάθαρο για τους ενάγοντες ότι ο εναγόμενος 2 και ο αδελφός του ήταν σε συνεννόηση για τις ενέργειες τους και τις προτάσεις που υπέβαλλαν στους ενάγοντες. Σχετική είναι και η επιστολή του εναγόμενου 2 ημερομηνίας 20.4.07 (τεκμήριο 13). Οι ενάγοντες δεν απάντησαν στην επιστολή των εναγομένων 1 ημερομηνίας 22.6.06 (τεκμήριο 8), όμως η ξεκάθαρη θέση των εναγόντων προς τον εναγόμενο 2, ήταν ότι η μεταβίβαση του ακινήτου θα γινόταν επ' ονόματι των εναγόντων. Προς τούτο, ήταν σε συνεχή επαφή με τον εναγόμενο 2 και εναγόμενους 1 και είναι με έκπληξη του που πληροφορήθηκε λίγους μήνες μετά, για τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3 και την υποθήκευση του προς όφελος της Ελληνικής τράπεζας. Σε όλες τις συνομιλίες του με τον εναγόμενο 2 και εναγόμενους 1, αυτοί ουδέποτε αμφισβήτησαν τη θέση των εναγόντων για εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους. Με βάση την πρακτική που οι ενάγοντες ακολουθούν, όταν ένα ακίνητο θα μεταβιβαστεί επ' ονόματι τους, ειδοποιούνται τόσο γραπτώς, όσο και προφορικά εκ των προτέρων για τη συγκεκριμένη ημέρα και ώρα που θα πρέπει να μεταβούν στο Κτηματολόγιο. Ο ΜΥ1 είναι Πολιτικός Μηχανικός και εργάζεται στους εναγόμενους 1 από το 1990 ως Διευθυντής Έργων, από το 1994 ως Γενικός Διευθυντής και από το 1998 ως Γενικός Διευθυντής/Εκτελεστικός Σύμβουλος. Αναφέρθηκε στους εναγόμενους 2 και 3, οι οποίοι είχαν αγοράσει από τους εναγόμενους 1 στις αρχές του 1991 το ακίνητο, με βάση αγοραπωλητήριο έγγραφο το οποίο προνοούσε ότι θα παρέδιδαν το ακίνητο στους εναγόμενους 2 κα 3, όμως θα τους το μεταβίβαζαν με την έκδοση ξεχωριστού τίτλου και την εξόφληση του τιμήματος πώλησης. Τον Ιούνιο 1994, οι ενάγοντες επικοινώνησαν μαζί τους για πρώτη φορά με επιστολή τους ημερομηνίας 16.6.94 (τεκμήριο 14), με την οποία έλαβαν γνώση του εκχωρητηρίου εγγράφου (τεκμήριο 4) - το οποίο και επέστρεψαν στους ενάγοντες ως το περιεχόμενο του τεκμηρίου 14 - ως και ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 είχαν συμφωνήσει με τους ενάγοντες να εγγράψουν επί του ακινήτου δεύτερη υποθήκη για ΛΚ50.
38. Το 1995 εκδόθηκε ξεχωριστός τίτλος και ζήτησαν από τους εναγόμενους 2 και 3 να εξοφλήσουν το τίμημα πώλησης, ώστε να αρχίσει η διαδικασία για την μεταβίβαση του ακινήτου. Οι εναγόμενοι 2 και 3 δεν ανταποκρίθηκαν στις επανειλημμένες εκκλήσεις των εναγομένων 1 προς αυτούς, με αποτέλεσμα, τον Μάιο 2003 να καταχωρηθεί εναντίον τους η αγωγή αρ. 12939/2003, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε τον Νοέμβριο 2004 απόφαση εναντίον τους. Αναφέρθηκε στην επικοινωνία μεταξύ των εναγόντων και εναγομένων 1, η οποία περιορίζεται στα τεκμήρια 14, 7 (σελ. 2, 3, 10, 11, 12), 10, 15, 16, 8 (σελ. 2) και 12 και ισχυρίσθηκε ότι η Δώρα Μακκουλή κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν υπεύθυνη του λογιστηρίου και καμιά σχέση είχε με θέματα εκχωρήσεων και μεταβιβάσεων. Ο ίδιος απέστειλε στους ενάγοντες την επιστολή ημερομηνίας 12.1.05 (τεκμήριο 15) με την οποία τους εφοδίασε με τη δικαστική απόφαση ημερομηνίας 1.11.04 στην αγωγή αρ. 12939/03 εναντίον των εναγομένων 2 και 3, ως και την επιστολή ημερομηνίας 28.9.05 (τεκμήριο 16), με την οποία απάντησε στην επιστολή των εναγόντων ημερομηνίας 23.9.05 (τεκμήριο 7 σελ. 12), παραπέμποντας και στην επιστολή του ημερομηνίας 29.12.04 (τεκμήριο 7 σελ. 11). Από το 1995 που είχε εκδοθεί ο ξεχωριστός τίτλος για το ακίνητο, η μεταβίβαση επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, δεν είχε λάβει χώρα διότι δεν είχαν εξοφλήσει το τίμημα πώλησης. Αυτό ήταν σε γνώση των εναγόντων, τουλάχιστον από τον Φεβρουάριο 1999, όπως προκύπτει από το τεκμήριο 7 σελ.
39. Όταν τελικά οι εναγόμενοι 2 και 3 ήταν έτοιμοι να εξοφλήσουν το τίμημα πώλησης, οι εναγόμενοι 1, την αμέσως επόμενη ημέρα, ειδοποίησαν τους ενάγοντες με την επιστολή τους ημερομηνίας 22.6.06 (τεκμήριο 8), ως και με την επιστολή τους ημερομηνίας 3.7.06 (τεκμήριο 12). Ωστόσο οι ενάγοντες δεν απάντησαν σε καμιά από αυτές τις επιστολές και συνειδητά επέλεξαν να αφήσουν αναπάντητες και ασχολίαστες τις δύο εν λόγω επιστολές, οι οποίες αναφέρονται στην ετοιμότητα των εναγομένων 1 να μεταβιβάσουν το ακίνητο. Οι ενάγοντες δεν αντέδρασαν στο περιεχόμενο των τεκμηρίων 8 και 12, δεν έφεραν οποιαδήποτε ένσταση και δεν υπέδειξαν οποιοδήποτε πρόσωπο στο οποίο επιθυμούσαν να γίνει η μεταβίβαση του ακινήτου. Η επόμενη ειδοποίηση που έλαβαν από τους ενάγοντες για τη διαφωνία τους για τη μεταβίβαση του ακινήτου, ήταν με την επίδοση της παρούσας αγωγής, μετά δύο και πλέον χρόνια. Ενόψει του ότι εναντίον των εναγομένων 2 και 3 καταχώρησαν της αγωγή αρ. 12939/03 γατί είχαν παραβιάσει τις πρόνοιες του πωλητηρίου εγγράφου, η μεταξύ τους σχέση περιορίστηκε στην επικοινωνία των δικηγόρων τους. Αρνείται ότι οι εναγόμενοι 1 παραπλάνησαν τους ενάγοντες, προς τους οποίους ουδέποτε προέβηκαν σε ψευδείς δηλώσεις, ούτε και συμφώνησαν με τους εναγόμενους 2 και 3 να βλάψουν τους ενάγοντες. Συνεπώς, οι ενάγοντες, δεν μπορούν να «φορτώνουν» στους εναγόμενους 1, την οποιαδήποτε αμέλεια τους να εισπράξουν από τους εναγόμενους 2 και
40. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το τεκμήριο 7 (σελ. 3 και 8) υπογράφεται από την κα Μακκουλή και συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο 7 σελ. 4, 9). Επανέλαβε ότι η κύρια ασχολία της ήταν το λογιστήριο και χειριζόταν ο ίδιος προσωπικά τα θέματα μεταβιβάσεων. Η κα Μακκουλή επικοινωνούσε με τον εναγόμενο 2 και τους ενάγοντες κυρίως για θέματα λογιστικά και οικονομικά και δεν είχε την εξουσία να λαμβάνει αποφάσεις για μεταβιβάσεις. Τα τεκμήρια 7 (σελ. 12) και 10, αποστάληκαν από τους ενάγοντες για την προσοχή της κας Μακκουλή, όμως επέμενε ότι η επικοινωνία της με τους ενάγοντες - την οποία αποδέχεται - αφορούσε λογιστικά θέματα, αν και υπήρχαν και κάποια θέματα σχετικά με την μεταβίβαση. Η εξουσία της κας Μακκουλή ήταν να αποστέλλει επιστολές που είχαν σχέση με υπόλοιπα, οικονομικές καταστάσεις και για οποιοδήποτε άλλο θέμα ενεργούσε με τη δική του έγκριση. Με τα τεκμήριο 7 (σελ. 12) και 10, ημερομηνίας 23.9.05 και 17.2.99 αντίστοιχα, οι ενάγοντες αναφέρθηκαν στα δικαιώματα τους που πηγάζουν από το εκχωρητήριο έγγραφο (τεκμήριο 4) ως και στη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι τους. Πρόσθεσε όμως ότι αν και οι εναγόμενοι 1, πάντοτε ενημέρωναν τους ενάγοντες, αυτοί δεν ανταποκρίθηκαν στην επιστολή τους ημερομηνίας 22.6.06 (τεκμήριο 8) με την οποία τους κοινοποίησαν επιστολή των εναγομένων 2 και 3 ημερομηνίας 21.6.06, οι οποίοι ζητούσαν μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι τους. Επειδή θεώρησε την επιστολή αυτή υψίστης σημασίας και για να είναι σίγουρος ότι οι ενάγοντες έλαβαν το τεκμήριο 8, έστειλαν την ίδια επιστολή με το χέρι στις 3.7.06 (Τεκμήριο 12) και μερίμνησαν να παραδοθεί στον ΜΕ2, ο οποίος υπέγραψε την παραλαβή της. Οι ενάγοντες και πάλι αδικαιολόγητα δεν ανταποκρίθηκαν και έτσι οι εναγόμενοι 1 προχώρησαν με τη μεταβίβαση του ακινήτου σύμφωνα με το πωλητήριο έγγραφο (τεκμήριο 5). Επεξήγησε ότι προκειμένου να γίνει οποιαδήποτε μεταβίβαση, προηγείται μια διαδικασία διευθέτησης διαφόρων φορολογιών, ως και η εξόφληση του οφειλόμενου ποσού από τον αγοραστή, η οποία (διαδικασία) διαρκεί 2-3 εβδομάδες μέχρι τη μετάβαση τους, μαζί με τον αγοραστή ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ο αγοραστής τους υποδείξει, στο Κτηματολόγιο σε συγκεκριμένη ημερομηνία για σκοπούς μεταβίβασης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο εναγόμενος 2 δεν τους είχε υποδείξει οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο για να μεταβιβαστεί το ακίνητο επ' ονόματι του και καθηκόντως ενημέρωσαν τους ενάγοντες. Ο ίδιος προβληματίστηκε για τη μη ανταπόκριση των εναγόντων, οι οποίοι δεν επικοινώνησαν ούτε καν τηλεφωνικώς. Αντίθετα, οι ενάγοντες απάντησαν 2 χρόνια αργότερα με την παρούσα αγωγή, προβάλλοντας προσβλητικούς χαρακτηρισμούς για τον ίδιο ως Διευθυντή των εναγομένων 1 και για τους εναγόμενους
41. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι οι ενάγοντες μη ανταποκρινόμενοι στα τεκμήρια 8 και 12, επέδειξαν εσκεμμένη αμέλεια και το μήνυμα για τον ίδιο ήταν καθαρό, ότι μπορούσε να γίνει η μεταβίβαση επ' ονόματι των εναγομένων 2 και
42. Ισχυρίστηκε ότι οι εναγόμενοι 1, δεν ήταν υποχρεωμένοι να μεταβιβάσουν το ακίνητο επ' ονόματι των εναγόντων. Οι εναγόμενοι 1 έλαβαν γνώση του εκχωρητηρίου εγγράφου (τεκμήριο 4), και αν και δεν είχαν καμιά σχέση με αυτό, όφειλαν να ενημερώσουν τους ενάγοντες για την μεταβίβαση, πράγμα που έκαμαν δύο φορές, για να «έρθουν να τους μεταβιβάσουν», όμως δεν ανταποκρίθηκαν. Η δέσμευση των εναγομένων 1 για τη μεταβίβαση ήταν με τους εναγόμενους 2 και 3 ως αγοραστές, όμως παράλληλα ενημέρωσαν και τους ενάγοντες. Εφόσον οι ενάγοντες δεν ενδιαφέρθηκαν, θεωρεί ότι οι εναγόμενοι 1 εκπλήρωσαν τις υποχρεώσεις που ανέλαβαν. Ο εναγόμενος 2, ουδέποτε υπέδειξε στους εναγόμενους 1 άλλο πρόσωπο για να γίνει εφικτή η μεταβίβαση επ' ονόματι του, με βάση το πωλητήριο έγγραφο τεκμήριο
43. Γι' αυτό και προχώρησαν με τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και
44. Επέμενε ότι σε σχέση με το περιεχόμενο των επιστολών των εναγόντων, τεκμήρια 7 (σελ. 12) και 10, οι εναγόμενοι 1 ειδοποίησαν τους ενάγοντες με τα τεκμήρια 8 και 12 και τους ενημέρωσαν με ξεκάθαρο τρόπο ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 ζητούσαν τη μεταβίβαση του ακινήτου στο όνομά τους, ως και ότι οι εναγόμενοι 1 θα πληρώνοντο από την Ελληνική Τράπεζα. Ωστόσο οι ενάγοντες δεν ανταποκρίθηκαν. Επεξήγησε ότι στη 2η παράγραφο του τεκμηρίου 8 δεν συγκεκριμενοποιείται ότι η μεταβίβαση θα γινόταν επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, όμως είχαν επισυνάψει σ' αυτό, την επιστολή του εναγόμενου 2 ημερομηνίας 21.6.06, με την οποία ζητούσε τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και
45. Εφόσον οι εναγόμενοι 2 και 3 εξόφλησαν τους εναγόμενους 1 και οι ενάγοντες δεν ανταποκρίθηκαν στα τεκμήρια 8 και 12, τότε οι εναγόμενοι 1, με βάση το τεκμήριο 5, είχαν την υποχρέωση και μεταβίβασαν το ακίνητο επ' ονόματι των εναγομένων 2 και
46. Πρόσθεσε ότι μετά την αποστολή των τεκμηρίων 8 και 12, οι εναγόμενοι 1 δεν μπορούσαν να περιμένουν επ' αόριστον την ανταπόκριση των εναγόντων. Διευκρίνισε ότι οι εναγόμενοι 1 ουδέποτε έλαβαν από τους ενάγοντες ειδοποίηση για αποποίηση των δικαιωμάτων που απορρέουν από το εκχωρητήριο έγγραφο (τεκμήριο 4), αλλά ούτε και ειδοποίηση για μεταβίβαση. Με το τεκμήριο 7 (σελ. 12) ημερομηνίας 23.9.05, οι ενάγοντες ζητούν ημερομηνία μεταβίβασης, όμως μετά την απάντηση των εναγομένων 1 με το τεκμήριο 16 και τεκμήριο 7 (σελ. 11), οι ενάγοντες μετά το 2005, δεν επανήλθαν για να ζητήσουν τη μεταβίβαση. Με τα τεκμήρια 8 και 12 (το 2006) οι εναγόμενοι 1 ανέφεραν στους ενάγοντες ότι «σήμερα θα μεταβιβάσουμε», όμως δεν υπήρξε ανταπόκριση από τους ενάγοντες, οι οποίοι αδιαφόρησαν. Σ' ό,τι αφορά το περιεχόμενο του τεκμηρίου 14 (ημερομηνίας 16.6.94), ανέφερε ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 είχαν ζητήσει να εγγραφεί επί του ακινήτου πρώτη υποθήκη προς όφελος των εναγομένων 1, όμως ουδέποτε υπήρξε τέτοια απόφαση από τους εναγόμενους
47. Με βάση το αγοραπωλητήριο έγγραφο τεκμήριο 5 και αφού ενημέρωσαν τους ενάγοντες, μεταβίβασαν το ακίνητο επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, αφού είχαν εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό στους εναγόμενους
48. Μετά τη μεταβίβαση, οι εναγόμενοι 1 δεν ενημέρωσαν σχετικά τους ενάγοντες. Οι επιστολές τεκμήρια 8 και 12 είναι ξεκάθαρες και με πλήρη διαφάνεια οι εναγόμενοι 1 ενημέρωσαν ορθά τους ενάγοντες για την επιστολή των εναγομένων 2 και 3, ως και ότι προχωρούσαν με τη μεταβίβαση. Αυτό που γνώριζαν οι εναγόμενοι 1 ήταν το περιεχόμενο της επιστολής των εναγομένων 2 και 3 ημερομηνίας 21.6.06 (τεκμήριο 8 σελ. 2) και οι εναγόμενοι 1 δεν είχαν καμιά σχέση με την υποθήκη επί του ακινήτου προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας. Δέχθηκε όμως ότι η συνήθης διαδικασία είναι η ταυτόχρονη εξόφληση και η υποθήκευση του ακινήτου. Στο τεκμήριο 8 σελ. 2 δεν γίνεται αναφορά σε υποθήκη προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, όμως είχε «περάσει από τη σκέψη του» ότι ενδεχομένως οι εναγόμενοι 2 και 3 να είχαν συμφωνήσει με την Ελληνική Τράπεζα ότι προκειμένου να εξασφαλίσουν δάνειο, θα υποθήκευαν το ακίνητο προς όφελος της. Ισχυρίστηκε ότι οι εναγόμενοι 1 δεν ήταν ενήμεροι για τις προθέσεις των εναγομένων 2 και 3 για την εγγραφή της υποθήκης προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, πέραν του περιεχομένου της επιστολής ημερομηνίας 21.6.06 (τεκμήριο 8 σελ. 2) και οι επιστολές τεκμήρια 8 και 12 αποδεικνύουν ότι δεν υπήρξε καμιά συμπαιγνία των εναγομένων 1 με τους εναγόμενους 2 και
49. Ουδέποτε συζήτησαν με τους εναγόμενους 2 και 3, ούτε και συμφώνησαν μαζί τους να διευθετηθεί η εξόφληση των οφειλόμενων προς τους εναγόμενους 1 και προς τούτο να εγγραφεί η υποθήκη προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας ώστε να πληρωθούν οι εναγόμενοι
50. Δεν γνώριζε, αλλά υπέθεσε ότι το ακίνητο θα υποθηκευόταν από τους εναγόμενους 2 και
51. Επέμενε ότι οι εναγόμενοι 1 δεν είναι συμβαλλόμενοι στη συμφωνία εκχώρησης (τεκμήριο 4), όμως έλαβαν γνώση του τεκμηρίου 4 και ειδοποίησαν τους ενάγοντες κατάλληλα. Οι ενάγοντες ουδέποτε ζήτησαν από τους εναγόμενους 1 να μεταβιβαστεί το ακίνητο επ' ονόματι τους ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο και όταν ειδοποιήθηκαν με τα τεκμήρια 8 και 12 δεν ανταποκρίθηκαν. Διευκρίνισε ότι για σκοπούς μεταβίβασης η ετοιμασία των απαιτούμενων εγγράφων (ως αναφέρεται στο τεκμήριο 8 σελ. 1) γίνεται από τους εναγόμενους
52. Ο ΜΥ2 είναι ο εναγόμενος 2 και η εναγόμενη 3 η σύζυγος του. Αναφέρθηκε στην έγγραφη συμφωνία δανείου με την εταιρεία (τεκμήριο 2) ως και στο εκχωρητήριο έγγραφο (τεκμήριο 4), το οποίο συνάφθηκε ως εγγύηση για την παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων προς την εταιρεία και συνυπογράφθηκε από τους εναγόμενους
53. Περαιτέρω, μαζί με την εναγόμενη 3 προέβηκαν σε ανέκκλητη δήλωση ημερομηνίας 15.6.94 για εγγραφή 2ης υποθήκης (τεκμήριο 7). Στα πλαίσια της αγωγής με αρ. 8534/98, εκδόθηκε προς όφελος των εναγόντων και εναντίον του ως συνεγγυητής, δικαστική απόφαση ημερομηνίας 17.2.05 (τεκμήριο 6) και διατάχθηκε η εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου του Γεώργιου Βιολάρη δυνάμει υποθήκης Υ5123/94 (τεκμήριο 17). Περαιτέρω διατάχθηκε η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, με δικαίωμα των εναγόντων να καταχωρήσουν memo και να προχωρήσουν σε εκποίηση. Ωστόσο οι ενάγοντες, δεν έλαβαν οποιοδήποτε μέτρο προς είσπραξη και εκποίηση της πιο πάνω υποθήκης Υ5123/94 και προχώρησαν εναντίον του με Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ. 2589/07 (τεκμήριο 18) ημερομηνίας 7.12.07, στην οποία καταχώρησε ένσταση (τεκμήριο 19) και έκαμε αναφορά στο εκχωρητήριο έγγραφο (τεκμήριο 4). Ισχυρίστηκε ότι 1-2 μέρες πριν την επίδικη μεταβίβαση του ακινήτου, συνομίλησε με τον ΜΥ1 και τον ρώτησε πότε θα γινόταν η μεταβίβαση και αν είχε ειδοποιήσει τους ενάγοντες, σύμφωνα με το τεκμήριο
54. Η απάντηση του ΜΥ1 ήταν «ναι, είμαστε υποχρεωμένοι». Έτσι, όταν μετέβηκε στο Κτηματολόγιο, ανέμενε πως θα ήταν παρών λειτουργός των εναγόντων. Όμως φτάνοντας στο Κτηματολόγιο, διαπίστωσε πως δεν υπήρχε κανένας υπάλληλος εκ μέρους των εναγόντων και έτσι υπέθεσε ότι οι ενάγοντες δεν ήθελαν να εξασκήσουν το δικαίωμα τους για υποθήκη, ίσως γιατί είχε προηγηθεί η δικαστική απόφαση (τεκμήριο 6). Αναφέρθηκε στην επιστολή τους που απέστειλαν τους εναγόμενους 1 ημερομηνίας 21.6.06 (τεκμήριο 8 σελ. 2), η οποία κοινοποιήθηκε στους ενάγοντες από τους εναγόμενους
55. Οι ενάγοντες δεν έδωσαν την απαιτούμενη σημασία στην εν λόγω επιτολή, στην οποία φαινόταν ξεκάθαρα η πρόθεση τους να εξοφλήσουν τους εναγόμενους 1 μέσω της Ελληνικής Τράπεζας, γεγονός που ουδέποτε απέκρυψαν. Το ακίνητο μεταβιβάστηκε επ' ονόματι του ιδίου και της εναγόμενης 3 στις 28.7.06 και έκτοτε εγγράφηκαν επί του ακινήτου διάφορες υποθήκες οι οποίες έχουν προτεραιότητα. Ισχυρίστηκε ότι η μεταβίβαση του ακινήτου ορθά έγινε επ' ονόματι του ιδίου και της εναγόμενης 3, εφόσον ούτε οι ενάγοντες, ούτε οι εναγόμενοι 1 του γνωστοποίησαν των πρόθεση των εναγόντων για εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους. Η όλη συμπεριφορά των εναγόντων του έδωσε την εντύπωση ότι οι ενάγοντες θα περιορίζονταν στην υποθήκη, βάση της ανέκκλητης δήλωσης στην οποία προέβηκε (τεκμήριο 7). Οι ενάγοντες όμως, αν και έλαβαν γνώση πριν τη μεταβίβαση, δεν ζήτησαν ούτε την μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι τους, ούτε την εγγραφή 2ης υποθήκης για το ποσό των £50.
56. Οι ενάγοντες ουδέποτε επικοινώνησαν μαζί του ή με την εναγόμενη 3, τηλεφωνικώς ή γραπτώς, με πρόθεση εξάσκησης οποιωνδήποτε δικαιωμάτων τους με βάση εκχωρητήριο έγγραφο (τεκμήριο 4) και ουδέποτε τους ενημέρωσαν ότι επιθυμούσαν την εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους. Οι ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή, μετά την καταχώρηση της ένστασης του στην Ειδοποίηση Πτώχευσης 2589/
57. Εν πάση περιπτώσει, οι ενάγοντες καταχώρησαν memo επί του ακινήτου, το οποίο τους εξασφαλίζει σε περίπτωση μη εξόφλησης των οφειλόμενων από την εκποίηση της Υποθήκης Υ5123/94, σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση τεκμήριο 6 (βλ. τεκμήριο 20 παράγραφος 4). Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι ενάγοντες επιθυμούν εκδικητικά να τον τιμωρήσουν ως εγγυητή της εταιρείας και χωρίς να έχουν προβεί στα δέοντα μέτρα με βάση το τεκμήριο 6, για είσπραξη του λαβείν τους και η διαδικασία εκποίησης της υποθήκης δεν έχει συμπληρωθεί. Πρόσθεσε ότι οι ενάγοντες, ενώ είχαν το δικαίωμα να ζητήσουν τις επίδικες θεραπείες στα πλαίσια της αγωγής αρ. 8534/98 (τεκμήριο 6), δεν το έπραξαν και καταχώρησαν την παρούσα αγωγή μετά πάροδο 10 χρόνων, γεγονός που τον ταλαιπωρεί με δικαστικές διαδικασίες και ουσιαστικά δικάζεται εκ νέου για το χρέος της εταιρείας για το οποίο εκδόθηκε ήδη απόφαση στις 17.2.05 (τεκμήριο 6). Διευκρίνισε ότι η εταιρεία προέβαινε σε επιχειρηματικές δραστηριότητες πάντοτε σε γνώση του αδελφού του και ο ίδιος ήταν πλήρως αμέτοχος, ως φαίνεται και στο τεκμήριο
58. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όταν μετέβηκε στο Κτηματολόγιο για σκοπούς μεταβίβασης του ακινήτου, ανέμενε ότι θα ήταν παρών λειτουργός των εναγόντων για να εγγραφεί υποθήκη επί του ακινήτου, διότι με βάση την ανέκκλητη δήλωση (τεκμήριο 7) οι ενάγοντες είχαν δικαίωμα να εγγράψουν υποθήκη επί του ακινήτου και ο ΜΥ1 του είχε αναφέρει ότι είχε ειδοποιήσει τους ενάγοντες, ως ήταν υποχρεωμένοι, για το χρόνο της μεταβίβασης. Επειδή δεν ήταν παρών κανένας λειτουργός των εναγόντων, προχώρησε η εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι του ιδίου και της εναγόμενης 3, χωρίς εγγραφή υποθήκης. Παρών ήταν λειτουργός της Ελληνικής Τράπεζας για την εγγραφή υποθήκης προς όφελος της. Ισχυρίσθηκε ότι η Ελληνική Τράπεζα δεν είχε ειδοποιηθεί από τον ίδιο για την ακριβή ημερομηνία μεταβίβασης, αλλά ειδοποιήθηκε από τους εναγόμενους 1, για να είναι παρούσα στο Κτηματολόγιο, διότι θα έπρεπε οι εναγόμενοι 1 να βεβαιωθούν ότι θα πληρωνόταν σ' αυτούς το υπόλοιπο του χρέους. Ο ίδιος ενημερώθηκε για την ακριβή ημερομηνία μεταβίβασης από τον ΜΥ1, όμως δεν ενημέρωσε σχετικά τους ενάγοντες διότι γνώριζε ότι οι εναγόμενοι 1 είχαν λάβει γνώση του εκχωρητηρίου εγγράφου και αυτοί είχαν υποχρέωση να ειδοποιήσουν τους ενάγοντες για την εγγραφή του ακινήτου. Όταν μετέβηκε στο Κτηματολόγιο και δεν ήταν παρών υπάλληλος των εναγόντων, υπέθεσε ότι οι ενάγοντες δεν θα ήθελαν να εξασκήσουν το δικαίωμα τους για εγγραφή υποθήκης διότι σε επαφές που είχε μαζί τους μετά τη δικαστική απόφαση (τεκμήριο 6), ουδέποτε του ανέφεραν ότι θα εξασκούσαν αυτό το δικαίωμα τους. Ωστόσο, ρώτησε τον ΜΥ1 (ως ανωτέρω), διότι είχε σκεφθεί ότι ίσως οι ενάγοντες, μέχρι την τελευταία στιγμή να ήθελαν να εγγράψουν 2η υποθήκη. Στις επαφές του που είχε με τους ενάγοντες, δεν είχε ρωτήσει για την επιθυμία των εναγόντων ως προς το πρόσωπο, στο όνομα του οποίου θα εγγραφόταν το ακίνητο, ούτε και έλαβε, αυτός και η εναγόμενη 3, αποποίηση των δικαιωμάτων των εναγόντων. Κατά της συναντήσεις που είχε με τους ενάγοντες μετά την Ειδοποίηση Πτώχευσης εναντίον του, οι συζητήσεις τους αφορούσαν τρόπους εξόφλησης ή εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με το τεκμήριο
59. Ουδέποτε τέθηκε θέμα εξάσκησης των δικαιωμάτων των εναγόντων με βάση το εκχωρητήριο έγγραφο (τεκμήριο 4), ούτε και θέμα εγγραφής 2ης υποθήκης επί του ακινήτου σύμφωνα με το τεκμήριο
60. Γι' αυτό θεώρησε ότι οι ενάγοντες δεν επιθυμούσαν να ασκήσουν τα εν λόγω δικαιώματα τους. Ενόψει του ότι οι ενάγοντες δεν είχαν ενημερώσει ούτε τους ιδίους, ούτε και τους εναγόμενους 1 για να μην προχωρήσουν στην εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους, προχώρησαν στις 28.7.06, στη μεταβίβαση του επ' ονόματι τους. Ισχυρίστηκε ότι δεν είχε καμιά πρόθεση να αγνοήσει τους ενάγοντες, αν αυτοί σε οποιοδήποτε στάδιο ήθελαν να εξασκήσουν τα δικαιώματα τους, πράγμα όμως που ουδέποτε έπραξαν. Δέχθηκε ότι στις 21.6.06, όταν έστειλε την επιστολή ημερομηνίας 21.6.06 στους εναγόμενους 1 (τεκμήριο 8 σελ. 2), τόσο ο ίδιος και η εναγόμενη 3, όσο και οι εναγόμενοι 1 γνώριζαν ότι ταυτόχρονα με τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι του και της εναγόμενης 3, θα εγγραφόταν υποθήκη προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας. Ισχυρίστηκε ότι οι σχέσεις τους με τους εναγόμενους 1 μετά την έκδοση απόφασης εναντίον τους (τεκμήριο 15) την 1.11.04, ήταν πολύ άσχημες γι' αυτό και απευθύνθηκε σ' αυτούς γραπτώς με το τεκμήριο 8 σελ.
61. Επομένως δεν έκαμε καμιά συμφωνία μαζί τους για να παραγνωριστούν τα δικαιώματα των εναγόντων. Μετά τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι τους, εξακολούθησε να έχει επαφές με τους ενάγοντες, διότι ήταν ο μόνος που εξακολουθεί να είναι εγγυητής για το χρέος της εταιρείας, όμως δεν τους ενημέρωσε για την εν λόγω μεταβίβαση. Μέχρι την έγερση της παρούσας αγωγής, οι ενάγοντες ουδέποτε ήγειραν το θέμα της συμφωνίας εκχώρησης (τεκμήριο 4) και ουδέποτε ενήργησε με δόλο και απάτη και σε συνεργασία με τους εναγόμενους 1, ώστε να μεταβιβαστεί το ακίνητο επ' ονόματι τους και να αφήσουν εκτεθειμένους τους ενάγοντες. Οι ενάγοντες κατά τον χρόνο αποστολής του τεκμηρίου 8, δεν θέλησαν να εξασκήσουν τα δικαιώματα τους με βάση το τεκμήριο
62. Εξάλλου οι ενάγοντες έχουν εγγράψει memo επί του ακινήτου και συνεπώς το ακίνητο δεν μπορεί να πωληθεί, αν δεν διευθετηθούν οι υποχρεώσεις τους προς τους ενάγοντες. Δέχθηκε ότι, όπως προκύπτει από το τεκμήριο 9, εγγράφηκε προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, η υποθήκης 8894/07, ταυτόχρονα με τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι τους, αλλά ακολούθησαν και άλλες υποθήκες προς όφελος της ίδιας τράπεζας. Η υποθήκη 8894/07 αφορούσε το ποσό των £95.000, ενώ το χρέος τους προς τους εναγόμενους 1 ήταν μικρότερο. Το δε υπόλοιπο ποσό, κατατέθηκε σε άλλες υποχρεώσεις τους προς την Ελληνική Τράπεζα. Διευκρίνισε ότι ο αδελφός του μετά την καταχώρηση της αγωγής αρ. 8534/98, λόγω προβλημάτων του εγκατέλειψε την Κύπρο. Γι' αυτό ο ίδιος ήταν το μόνο πρόσωπο που είχε επαφές με τους ενάγοντες. Έχω παρακολουθήσει με την επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Με την ίδια προσοχή εξέτασα και τη μαρτυρία τους έχοντας συνεχώς υπόψη τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας και τα επιχειρήματα - εισηγήσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων στο στάδιο των αγορεύσεων. Οι ΜΕ1 και ΜΕ2 μου έκαναν εξαιρετικά θετική εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα και δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι όσα ανέφεραν στο Δικαστήριο ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Αυτοί απαντούσαν με σταθερότητα, σαφήνεια, θετικότητα, χωρίς δισταγμό και υπεκφυγές σε όλες τις ερωτήσεις που τους υποβάλλοντο και η αξιοπιστία τους καθόλου δεν κλονίστηκε από την αντεξέταση. Διευκρινίζεται ότι ο ΜΕ1, όπως επεξήγησε στο Δικαστήριο, κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στην Τράπεζα Κύπρου και όχι στη Λαϊκή Τράπεζα και επομένως δεν είχε προσωπική επαφή και επικοινωνία με τους εναγόμενους. Ωστόσο, η μαρτυρία του ουσιαστικά περιστράφηκε γύρω από το όλο ιστορικό της παρούσας υπόθεσης, ως και την κατάθεση τεκμηρίων ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία οι εναγόμενοι δεν αμφισβητούν. Περαιτέρω, η θέση του ότι οι ενάγοντες επεδείκνυαν συνεχές ενδιαφέρον για την έκδοση τίτλου και τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι τους με βάση τους όρους του εκχωρητηρίου εγγράφου (τεκμήριο 4), επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο της επιστολής των εναγόντων προς τους εναγόμενους 1 ημερομηνίας 17.2.99 (τεκμήριο 10), της επιστολής ημερομηνίας 13.1.99 (τεκμήριο 7 σελ. 2), ως και της επιστολής ημερομηνίας 23.9.05 (τεκμήριο 7 σελ. 12). Η θέση αυτή του ΜΕ1, επιβεβαιώνεται και από τη μαρτυρία του ΜΕ2 ο οποίος χειριζόταν προσωπικά τα επίδικα θέματα και βρισκόταν σε συνεχή προφορική και γραπτή επικοινωνία με τους εναγόμενους, όπως με λεπτομέρεια επεξήγησε στη μαρτυρία του. Η θέση των ΜΕ1 και ΜΕ2 ότι η επιστολή ημερομηνίας 22.6.06 των εναγομένων 1 προς τους ενάγοντες (τεκμήριο 8), ως και η επιβεβαιωτική αυτής ημερομηνίας 3.7.06 (τεκμήριο 12), κρίθηκε από τους ενάγοντες ως επιστολή με περιεχόμενο πληροφοριακού χαρακτήρα και δεν δημιουργούσε καμιά υποχρέωση στους ενάγοντες για να απαντήσουν ή να ανταποκριθούν σ' αυτήν, γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο, ως συνάδουσα με την απλή κοινή λογική. Και τούτο γιατί, όπως οι ΜΕ1 και ΜΕ2 επεξήγησαν στο Δικαστήριο, λόγω α) της πολύ καλά γνωστής θέσης των εναγόντων προς τους εναγόμενους 1 με βάση τα πιο πάνω τεκμήρια και της δεδηλωμένης με αυτά πρόθεσης τους να ασκήσουν τα δικαιώματα τους με βάση το εκχωρητήριο έγγραφο (τεκμήριο 4) και να ζητήσουν εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους, β) της συνεχούς τηλεφωνικής επικοινωνίας του ΜΕ2 με την κα Δώρα Μακκουλή εκ μέρους των εναγομένων 1, από την οποία ζητούσε πληροφόρηση σε σχέση με τη διαδικασία έκδοσης ξεχωριστού τίτλου για το ακίνητο και μεταβίβασης του ακινήτου επ' ονόματι των εναγόντων ως και γ) του γεγονότος ότι στην επιστολή των εναγομένων 1 ημερομηνίας 22.6.06 (τεκμήριο 8), δεν αναφέρεται η ακριβής ημερομηνία της μεταβίβασης, ήταν εύλογο γι' αυτούς να μην ανταποκριθούν άμεσα στο τεκμήριο 8, εφόσον ανέμεναν πλέον να ενημερωθούν από τους εναγόμενους 1 για τον ακριβή χρόνο κατά τον οποίο θα μεταβιβαζόταν το ακίνητο επ' ονόματι τους, με βάση τη σχετική ρητή πρόνοια του εκχωρητηρίου εγγράφου (τεκμήριο 4). Είναι δε σημαντικό ότι με το τεκμήριο 8 είχε υποδειχθεί ότι θα γινόταν το συντομότερο δυνατό η μεταβίβαση, με τη συμπλήρωση των απαιτούμενων εγγράφων. Αν και στην επισυνημμένη επιστολή ημερομηνίας 21.6.06 (τεκμήριο 8 σελ. 2) των εναγομένων 2 και 3 προς τους εναγόμενους 1, γινόταν αναφορά σε μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, εντούτοις στο τεκμήριο 8, οι εναγόμενοι 1 απευθυνόμενοι προς τους ενάγοντες δεν αναφέρθηκαν σε μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και
63. Επομένως, εύλογα οι ενάγοντες υπέθεσαν ότι οι εναγόμενοι 1, μετά το τεκμήριο 8, θα τους ειδοποιούσαν για την ακριβή ημερομηνία της μεταβίβασης του ακινήτου επ' ονόματι τους, όπως τους είχαν ήδη επανειλημμένα υποδείξει με προηγούμενες επιστολές τους (ως ανωτέρω) ως και στην τηλεφωνική επικοινωνία του ΜΕ2 με την κα Δώρα Μακκουλή, στην οποία πάρα πολλές φορές είχε επιβεβαιώσει την ξεκάθαρη θέση των εναγόντων ότι η μεταβίβαση του ακινήτου θα έπρεπε να γίνει επ' ονόματι των εναγόντων. Την ίδια πρόθεση των εναγόντων, ο ΜΕ2 είχε εκφράσει και στον εναγόμενο 2, όταν αυτός με τον αδελφό του Γιώργο Βιολάρη επισκέπτονταν τους ενάγοντες για σκοπούς διευθέτησης των οφειλών τους. Είναι περαιτέρω σημαντικό ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 ουδέποτε αμφισβήτησαν προς τον ΜΕ2 ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, τη θέση των εναγόντων για εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους. Στο σημείο αυτό διευκρινίζεται ότι η αναφορά των εναγόντων στην Έκθεση Απαίτησης τους ότι αυτοί μετά την επιστολή ημερομηνίας 22.6.06 (τεκμήριο 8), επικοινώνησαν με τους εναγόμενους 1 και δήλωσαν την αντίθεση τους στη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, δεν υποστηρίχθηκε από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, εφόσον οι ΜΕ1 και ΜΕ2 ανέφεραν στο Δικαστήριο ότι οι ενάγοντες δεν ανταποκρίθηκαν στο περιεχόμενο του τεκμηρίου 8 διότι, για τους λόγους που εξήγησαν (ως ανωτέρω), εξέλαβαν αυτό ως καθαρά πληροφοριακού χαρακτήρα. Έχω την άποψη ότι το μέρος αυτό της μαρτυρίας των ΜΕ1 και ΜΕ2, το οποίο δεν υποστηρίζει τη δικογραφημένη θέση των εναγόντων, με κανένα τρόπο δεν μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη της μαρτυρίας τους στο σύνολο της. Και τούτο γιατί είναι ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι η εν λόγω θέση των ΜΕ1 και ΜΕ2 ενώπιον του Δικαστηρίου, όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε από τους εναγόμενους, αλλά αποτελεί τη δικογραφημένη θέση των εναγομένων και συνάδει με τη μαρτυρία που προσφέρθηκε από τους ΜΥ1 και ΜΥ2, ότι δηλαδή οι ενάγοντες δεν ανταποκρίθηκαν στο περιεχόμενο του τεκμηρίου
64. Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι ΜΕ1 και ΜΕ2 κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες και αποδέχομαι τη μαρτυρία τους στο σύνολο της. Ο ΜΥ1 δεν μου έκαμε καλή εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα και κρίνω ότι επί των αμφισβητούμενων γεγονότων, δεν είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Πέραν του ότι σχημάτισα αρνητική εικόνα σε σχέση με την αξιοπιστία του, εντόπισα στη μαρτυρία του σημεία, τα οποία κατά την άποψή μου, έκδηλα δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Πιο συγκεκριμένα:
65. Η θέση του ότι η κα Δώρα Μακκουλή κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν υπεύθυνη του λογιστηρίου των εναγομένων 1 και καμιά σχέση είχε με θέματα εκχωρήσεων και μεταβιβάσεων, δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Και τούτο γιατί, πέραν από τη μαρτυρία του ΜΕ2 - η οποία έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο - ότι αυτός είχε συχνή τηλεφωνική επικοινωνία με την κα Δώρα Μακκουλή σε σχέση με τη διαδικασία έκδοσης ξεχωριστού τίτλου για το ακίνητο και τη μεταβίβαση του επ' ονόματι των εναγόντων, το περιεχόμενο των τεκμηρίων 7 (σελ. 3, 8, 12) και 10, διαψεύδουν κατηγορηματικά την πιο πάνω θέση του ΜΥ
66. Συγκεκριμένα τα τεκμήρια 7 (σελ. 3 και 8) απευθύνονται στους ενάγοντες και υπογράφονται από την κα Δώρα Μακκουλή, ενώ τα τεκμήρια 7 (σελ. 12) και 10, απευθύνονται από τους ενάγοντες προς τους εναγόμενους 1 «για την προσοχή της κ. Δώρας Μακουλή». Είναι επομένως προφανές ότι στην παρούσα υπόθεση - η οποία αφορούσε το επίδικο εκχωρητήριο έγγραφο (τεκμήριο 4) και την απαίτηση των εναγόντων για εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους - η κα Δώρα Μακκουλή είχε, πέραν από συχνή τηλεφωνική επικοινωνία με τον ΜΕ2 και γραπτή επικοινωνία με τους ενάγοντες, με την ανταλλαγή γραπτών επιστολών. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι τόσο στο τεκμήριο 10 ημερομηνίας 17.2.99, όσο και στο τεκμήριο 7 (σελ. 12) ημερομηνίας 23.9.05, οι ενάγοντες με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο απεύθυναν στην κα Δώρα Μακκουλή τις εν λόγω δύο επιστολές και εξέφρασαν προς τους εναγόμενους 1 τη ρητή τους πρόθεση για να ασκήσουν τα δικαιώματα τους με βάση το εκχωρητήριο έγγραφο (τεκμήριο 4) και μάλιστα ζήτησαν να πληροφορηθούν την ακριβή ημερομηνία που οι εναγόμενοι 1 θα ήταν έτοιμοι να μεταβιβάσουν το ακίνητο προς τους ενάγοντες, σύμφωνα με το εκχωρητήριο έγγραφο (τεκμήριο 4). Είναι προφανές ότι η ανάμειξη της κας Δώρας Μακκουλή στην παρούσα υπόθεση, δεν περιορίστηκε στα λογιστικά θέματα - ως ήταν η θέση του ΜΥ1 - αλλά επεκτάθηκε και στο θέμα της μεταβίβασης του ακινήτου επ' ονόματι των εναγόντων. Η προσπάθεια του ΜΥ1 να παρουσιάσει μια διαφορετική εικόνα για την ανάμειξη της κας Δώρας Μακκουλή, δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Τα όσα ανέφερε σχετικά ο ΜΥ1 κρίνονται ως ψευδή και εκ των υστέρων σκέψεις του, στην προσπάθεια του να παρουσιάσει μια εικόνα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, ότι δηλαδή οι ενάγοντες δεν είχαν συχνή επικοινωνία με τους εναγόμενους 1 και συνεπώς δεν είχαν εκδηλώσει την πρόθεση τους για εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι οι εναγόμενοι 1 παρέλειψαν να παρουσιάσουν ενώπιον του Δικαστηρίου την κα Δώρα Μακκουλή ως μάρτυρα, ώστε να διαψεύσουν τα όσα ο ΜΕ2 ανέφερε σχετικά, με αποτέλεσμα η μαρτυρία του ΜΕ2 επί του συγκεκριμένου θέματος να παραμείνει αναντίλεκτη.
67. Ο ισχυρισμός του ΜΥ1 ότι με τα τεκμήρια 8 και 12 ημερομηνίας 22.6.06 και 3.7.06 αντίστοιχα, οι εναγόμενοι 1 ενημέρωσαν τους ενάγοντες για τη μεταβίβαση του ακινήτου δύο φορές για να «έρθουν να τους μεταβιβάσουν», δεν γίνεται αποδεκτός. Και τούτο γιατί, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του τεκμηρίου 8, οι εναγόμενοι 1 είχαν ενημερώσει τους ενάγοντες ότι προέβαιναν σε ενέργειες για την έκδοση και συμπλήρωση των απαιτούμενων εγγράφων για να γίνει η μεταβίβαση το συντομότερο δυνατό. Για τους λόγους που ήδη αναφέρθηκαν πιο πάνω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας των ΜΕ1 και ΜΕ2, οι ενάγοντες με τα τεκμήρια 8 και 12, εύλογα αντιλήφθηκαν ότι οι εναγόμενοι 1 θα τους ειδοποιούσαν μετά το τεκμήριο 8, για την ακριβή ημερομηνία της μεταβίβασης του ακινήτου επ' ονόματι τους, κάτι που ουδέποτε έπραξαν. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι στην εν λόγω επιστολή (τεκμήριο 8) δεν διευκρινίζεται από τους εναγόμενους 1, αν η πρόθεση τους ήταν να μεταβιβάσουν το ακίνητο επ' ονόματι των εναγόντων ή επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, παρόλο που κάτι τέτοιο αναφερόταν στην επισυνημμένη στο τεκμήριο 8 επιστολή ημερομηνίας 21.6.
68. Έχω την άποψη ότι οι εναγόμενοι 1 όφειλαν, αν πράγματι είχαν την πρόθεση να μεταβιβάσουν το ακίνητο επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, να είχαν διευκρινίσει κάτι τέτοιο στους ενάγοντες με το τεκμήριο
69. Ωστόσο, παρέλειψαν να το πράξουν, αφήνοντας με το τεκμήριο 8 να νοηθεί ότι θα προέβαιναν, σε μεταγενέστερο του τεκμηρίου 8 χρόνο, σε μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγόντων, ως ήταν η δεδηλωμένη προς αυτούς αναφορά των εναγόντων μέχρι τότε. Είναι επίσης σημαντικό ότι με το τεκμήριο 8, οι εναγόμενοι 1 δεν είχαν κοινοποιήσει στους ενάγοντες την ακριβή ημερομηνία μεταβίβασης του ακινήτου, (είτε επ' ονόματι των ιδίων, είτε επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3) αφήνοντας τους ενάγοντες να αναμένουν μετά το τεκμήριο 8, την κοινοποίηση σ' αυτούς της ακριβούς ημερομηνίας μεταβίβασης του ακινήτου επ' ονόματι τους, κάτι όμως που οι εναγόμενοι 1 ουδέποτε έπραξαν. Επομένως, η θέση του ΜΥ1 ότι με τα τεκμήρια 8 και 12 κάλεσαν τους ενάγοντες δύο φορές για να προσέλθουν για μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι τους, δεν γίνεται αποδεκτή αφού αυτή ουδόλως συνάδει με το περιεχόμενο του τεκμηρίου
71. Με αυτά τα δεδομένα, δεν γίνεται αποδεκτή ούτε και η θέση του ΜΥ1 ότι εφόσον οι ενάγοντες δεν ανταποκρίθηκαν στα τεκμήρια 8 και 12, το μήνυμα για τον ίδιο ήταν καθαρό ότι μπορούσε να γίνει μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και
72. Επαναλαμβάνω ότι οι εναγόμενοι 1, με τα τεκμήρια 8 και 12, δεν εκδήλωσαν την ξεκάθαρη πρόθεση τους ότι επρόκειτο να μεταβιβάσουν το ακίνητο επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, ούτε και ακολούθησε οποιαδήποτε επιστολή τους προς τους ενάγοντες ή επικοινώνησαν με οποιοδήποτε τρόπο με αυτούς, που να τους επισημαίνουν ότι ενόψει της μη ανταπόκρισης τους στα τεκμήρια 8 και 12, αυτοί θα προχωρούσαν αντίθετα με τη ρητή πρόνοια του εκχωρητηρίου εγγράφου (τεκμήριο 4), δηλαδή με τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, καθορίζονας συγχρόνως και την ακριβή ημερομηνία της μεταβίβασης. Είναι δε σημαντική η παραδοχή του ΜΥ1 ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι 1 ουδέποτε έλαβαν από τους ενάγοντες οποιαδήποτε ειδοποίηση για αποποίηση των δικαιωμάτων τους που απορρέουν από το εκχωρητήριο έγγραφο (τεκμήριο 4).
73. Στη βάση των ιδίων επισημάνσεων, ούτε και η θέση του ΜΥ1 ότι οι εναγόμενοι 1 με τα τεκμήρια 8 και 12 ανέφεραν στους ενάγοντες ότι «σήμερα θα μεταβιβάσουμε» γίνεται αποδεκτή. Επαναλαμβάνω ότι στο τεκμήριο 8 καμιά αναφορά γίνεται σε ακριβή ημερομηνία μεταβίβασης του ακινήτου.
74. Ο ισχυρισμός του ΜΥ1 ότι οι εναγόμενοι 1 δεν ήταν ενήμεροι για τις προθέσεις των εναγομένων 2 και 3 για την εγγραφή της υποθήκης προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, ούτε και συμφώνησαν με τους εναγόμενους 2 και 3 να διευθετηθεί η εξόφληση των οφειλόμενων προς τους εναγόμενους 1 και να εγγραφεί προς τούτο υποθήκη επί του ακινήτου προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, δεν γίνεται αποδεκτός. Και τούτο γιατί, όπως ο ίδιος δέχθηκε αντεξεταζόμενος, γνωρίζει ότι η συνήθης διαδικασία είναι η ταυτόχρονη εξόφληση και υποθήκευση του ακινήτου, γι' αυτό και «είχε περάσει από τη σκέψη του» και «υπέθεσε» ότι επί του ακινήτου θα εγγραφόταν υποθήκη προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, ώστε να εξασφαλισθεί το δάνειο με το οποίο θα εξοφλείτο το οφειλόμενο ποσό προς τους εναγόμενους
75. Με αυτά τα δεδομένα, ακόμα και με την απλή υποψία - όπως προσπάθησε επί τούτου ο ΜΥ1 να πείσει ανεπιτυχώς το Δικαστήριο - ο ΜΥ1 είχε την υποχρέωση να ενημερώσει σχετικά τους ενάγοντες και να επισημάνει σ' αυτούς με την επιστολή του τεκμήριο 8, ότι υπήρχε το «ενδεχόμενο» να εγγραφεί υποθήκη επί του ακινήτου προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας. Ακόμα και κατά την ημερομηνία κατά την οποία οι εναγόμενοι 1 μετέβηκαν στο Κτηματολόγιο μαζί με τους εναγόμενους 2 και 3 για σκοπούς μεταβίβασης του ακινήτου - εν αγνοία των εναγόντων οι οποίοι ουδέποτε ειδοποιήθηκαν από τους εναγόμενους για την ακριβή ημερομηνία μεταβίβασης - οι εναγόμενοι 1 όφειλαν, εάν ενεργούσαν καλόπιστα, μόλις αντιλήφθηκαν την πρόθεση των εναγομένων 2 και 3 να εγγράψουν ταυτόχρονα υποθήκη επί του ακινήτου προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, να είχαν ειδοποιήσει άμεσα τους ενάγοντες. Αντί αυτού, οι εναγόμενοι 1 επέλεξαν να μεταβούν στο Κτηματολόγιο, χωρίς να ειδοποιήσουν τους ενάγοντες για την ακριβή ημερομηνία της μεταβίβασης, μεταβίβασαν κατά παράβαση του εκχωρητηρίου εγγράφου (τεκμήριο 4) το ακίνητο επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3 και εν γνώσει τους αυτό υποθηκεύθηκε από τους εναγόμενους 2 και 3 προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, προς εξασφάλιση του δανείου που χορηγήθηκε στους εναγόμενους 2 και 3 ώστε να εξοφλήσουν το χρέος τους προς τους εναγόμενους
76. Είναι πρόδηλο ότι οι εναγόμενοι 1 ενήργησαν ως ανωτέρω, κρατώντας τους ενάγοντες στο σκοτάδι για τις πιο πάνω ενέργειες τους, ώστε να εξασφαλίσουν το λαβείν τους από τους εναγόμενους 2 και
77. Είναι δε σημαντικό να τονιστεί ότι όπως ο ίδιος ο ΜΥ1 ανέφερε αντεξεταζόμενος, η ετοιμασία των απαιτούμενων εγγράφων (όπως αναφέρεται στο τεκμήριο 8) για σκοπούς μεταβίβασης, γίνεται από τους εναγόμενους
78. Επομένως, είναι φανερό ότι οι εναγόμενοι 1 για σκοπούς μεταβίβασης του ακινήτου, ετοίμασαν τα απαιτούμενα έγγραφα και μετέβηκαν σε συγκεκριμένη ημερομηνία στο Κτηματολόγιο, δηλαδή στις 28.7.06 σε συνεννόηση με τους εναγόμενους 2 και 3 και χωρίς να ενημερώσουν προς τούτο τους ενάγοντες. Για όλους τους πιο πάνω λόγους ο ΜΥ1 κρίνεται ως παντελώς αναξιόπιστος και απορρίπτω τη μαρτυρία του στο σύνολό της. Παρακολούθησα με την επιβαλλόμενη προσοχή τον ΜΥ2 εναγόμενο 2, να καταθέτει ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι αυτός κατέθεσε στο Δικαστήριο με σκοπό να εξυπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα, ως και της εναγόμενης 3 συζύγου του και όχι την αλήθεια. Ειδικότερα:
79. Ο ΜΥ2 προέβαλε τον ισχυρισμό ότι 1-2 ημέρες πριν τη μεταβίβαση του ακινήτου στις 28.7.06, συνομίλησε με τον ΜΥ1 και τον ρώτησε για την ημερομηνία της μεταβίβασης ως και αν είχε ειδοποιήσει σχετικά τους ενάγοντες, σύμφωνα με το εκχωρητήριο έγγραφο (τεκμήριο 4). Ο ΜΥ1 τον διαβεβαίωσε ότι το είχε πράξει, εφόσον οι εναγόμενοι 1 «ήταν υποχρεωμένοι». Ο ισχυρισμός αυτός δεν γίνεται αποδεκτός. Και τούτο γιατί ο ΜΥ1 ουδέποτε αντεξετάστηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο των εναγομένων 2 και 3, ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να τοποθετηθεί κατά πόσο πράγματι όσα ανέφερε πιο πάνω ο ΜΥ2, ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
80. Κατ' επέκταση ούτε και ο ισχυρισμός του ΜΥ2 ότι όταν μετέβηκε στο Κτηματολόγιο ανέμενε ότι θα ήταν παρών λειτουργός των εναγόντων, ώστε να εγγραφεί 2η υποθήκη επί του ακινήτου προς όφελος των εναγόντων σύμφωνα με την ανέκκλητη δήλωση τους τεκμήριο 7, γίνεται αποδεκτός. Είναι φανερό ότι ο ΜΥ2 είπε ψέματα στο Δικαστήριο εφόσον, όπως ο ίδιος ανέφερε αντεξεταζόμενος, παρών στο Κτηματολόγιο ήταν λειτουργός της Ελληνικής Τράπεζας προς όφελος της οποίας εγγράφηκε υποθήκη την ίδια ημέρα και ταυτόχρονα με τη μεταβίβαση. Από το περιεχόμενο της επιστολής τους ημερομηνίας 21.6.06 (επισυνημμένη στο τεκμήριο 8) προκύπτει σαφέστατα η γνώση τους ότι κατά το χρόνο της μεταβίβασης του ακινήτου, το χρέος τους προς τους εναγόμενους 1 θα εξοφλείτο από την Ελληνική Τράπεζα. Περαιτέρω, αντεξεταζόμενος δέχθηκε ότι στις 21.6.06 τόσο ο ίδιος όσο και η εναγόμενη 3 γνώριζαν ότι ταυτόχρονα με τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι τους, θα εγγραφόταν υποθήκη προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας. Επομένως, η αναφορά του ότι ανέμενε να είναι παρών στο Κτηματολόγιο λειτουργός των εναγόντων, προφανώς δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια και αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη του. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι τόσο στο τεκμήριο 8 ημερομηνίας 22.6.06 όσο και στην επισυνημμένη επιστολή των εναγομένων 2 και 3 ημερομηνίας 21.6.06, καμιά αναφορά γίνεται προς τους ενάγοντες, από οποιονδήποτε των εναγομένων, περί εγγραφής υποθήκης προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, ή και 2ης υποθήκης προς όφελος εναγόντων.
81. Ο ισχυρισμός του ΜΥ2 ότι δεν είχε καμιά πρόθεση να αγνοήσει τους ενάγοντες, εάν αυτοί σε οποιοδήποτε στάδιο ήθελαν να εξασκήσουν τα δικαιώματα τους, δεν γίνεται αποδεκτός. Από το περιεχόμενο της επιστολής τους ημερομηνίας 21.6.06 (επισυνημμένη στο τεκμήριο 8) - την οποία απηύθυναν στους εναγόμενους 1 και όχι στους ενάγοντες - είναι φανερό ότι η πρόθεση τους ήταν να παραγνωρίσουν τους ενάγοντες και να εξυπηρετήσουν τόσο τα δικά του συμφέροντα ως και της εναγόμενης 3, εξασφαλίζοντας εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους, ως και το λαβείν των εναγομένων 1 με την εγγραφή της υποθήκης προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας. Εάν η πρόθεση του ήταν να μην αγνοήσει τους ενάγοντες, λογικά θα αναμένετο να απηύθυνε επιστολή και/ή να ειδοποιούσε με οποιοδήποτε τρόπο τους ενάγοντες για την ακριβή ημερομηνία μεταβίβασης του ακινήτου, ώστε να τους δοθεί η ευκαιρία να ασκήσουν τα δικαιώματα τους για εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους με βάση το τεκμήριο 4 ή για εγγραφή 2ης υποθήκης με βάση το τεκμήριο
82. Ωστόσο ο ΜΥ2 και η εναγόμενη 3 όχι μόνο δεν το έπραξαν, αλλά αντίθετα, προχώρησαν με τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι τους και την επιβάρυνση του με υποθήκη προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, παραγνωρίζοντας παντελώς τα δικαιώματα των εναγόντων με βάση τα τεκμήρια 4 και
83. Όπως ο ίδιος ο ΜΥ2 δέχθηκε αντεξεταζόμενος, μετά τη μεταβίβαση, συνέχισε να έχει επαφές με τους ενάγοντες, ως εγγυητής του χρέους της εταιρείας προς αυτούς, όμως δεν τους ενημέρωσε για τη μεταβίβαση του ακινήτου που είχε ήδη γίνει επ' ονόματι του και της εναγόμενης
84. Είναι περαιτέρω σημαντικό το γεγονός ότι όπως ο ίδιος ο ΜΥ2 δέχθηκε αντεξεταζόμενος, η υποθήκη 8894/07 που εγγράφηκε επ' ονόματι της Ελληνικής Τράπεζας αφορούσε το ποσό των €95.000, το χρέος προς τους εναγόμενους 1 ήταν μικρότερο και το υπόλοιπο ποσό κατατέθηκε σε άλλες υποχρεώσεις τους προς την Ελληνική Τράπεζα. Το γεγονός αυτό αποτελεί ακόμα ένα στοιχείο που καταδεικνύει την πρόθεση των εναγομένων 2 και 3 να παραγνωρίζουν τα δικαιώματα των εναγόντων με βάση τα τεκμήρια 4 και
86. Υπάρχει ακόμα ένα σημαντικό γεγονός το οποίο καταδεικνύει με τον πιο εμφανή τρόπο, όχι μόνο την πρόθεση των εναγομένων 2 και 3 να αγνοήσουν και παραγνωρίσουν τα δικαιώματα των εναγόντων - όπως εξηγήθηκε ανωτέρω - αλλά και να τους παραπλανήσουν συγχρόνως. Αυτό συνίσταται στο ότι ο αδελφός του εναγόμενου 2 - με τον οποίο ο εναγόμενος 2 βρισκόταν πάντοτε σε συνεννόηση, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΕ2 που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο - με επιστολή του ημερομηνίας 30.3.06 (τεκμήριο 11) είχε ζητήσει χρόνο μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου 2006 ώστε να «υποβάλει οριστική πρόταση συγκεκριμένου διακανονισμού της οφειλής του» με βάση τη δικαστική απόφαση στην αγωγή 8534/98 ημερομηνίας 17.2.05 (τεκμήριο 6). Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής (τεκμήριο 11), ο αδελφός του εναγόμενου 2, είχε ζητήσει όπως η απάντηση των εναγόντων γίνει μέσω του εναγόμενου
87. Ωστόσο ο εναγόμενος 2, μετά το τεκμήριο 11 ημερομηνίας 30.3.06 και εντός της περιόδου που είχε ζητηθεί για διακανονισμό του χρέους, δηλαδή μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου 2006, παρόλο που δεν είχε υποβληθεί οποιαδήποτε οριστική πρόταση διακανονισμού των υποχρεώσεων τους προς τους ενάγοντες - ως ήταν πάντοτε η δεδηλωμένη θέση αυτού και του αδελφού του προς τους ενάγοντες - κατά παράβαση του εκχωρητηρίου εγγράφου (τεκμήριο 4) και παραπλανώντας τους ενάγοντες για τις προθέσεις αυτού και της εναγόμενης 3, χωρίς να τους ενημερώσουν, ζήτησαν από τους εναγόμενους 1 και αποδέχθηκαν στις 28.7.06, εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ο ΜΥ2 κρίνεται επίσης ως αναξιόπιστος και η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολο της. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης, τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι ανάλογα με τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή. Ειδικότερα, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι στις 16.6.94, οι εναγόμενοι 2 και 3 συνήψαν με τους ενάγοντες Συμφωνία Εκχώρησης (τεκμήριο 4), προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων υπό τύπου δανείου, το οποίο χορηγήθηκε στις 16.6.94 από τους ενάγοντες στην Εταιρεία. Με βάση το τεκμήριο 4, όρος 2, οι εναγόμενοι 2 και 3 εκχώρησαν προς όφελος των εναγόντων όλα τα δικαιώματα που πηγάζουν από το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.5.91 (τεκμήριο 5). Με βάση τον όρο 6 (β) του τεκμηρίου 4, ενόψει του ότι οι υποχρεώσεις που εξασφαλίστηκαν με το τεκμήριο 4, με την έκδοση της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 17.2.05 στα πλαίσια της αγωγής 8534/08 (τεκμήριο 6), είχαν καταστεί ληξιπρόθεσμες και απαιτητές, οι ενάγοντες δικαιούντο να ζητήσουν εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους, όπως και έπραξαν με τα τεκμήρια 7 (σελ. 2, 10, 12) και 10 ως και με συχνές τηλεφωνικές επικοινωνίες τους με τους εναγόμενους
88. Περαιτέρω, οι εναγόμενοι 2 και 3 στις 15.6.94 ανέλαβαν με γραπτή ανέκκλητη δήλωση (τεκμήριο 7), όπως με την έκδοση ξεχωριστού τίτλου του ακινήτου, εγγράψουν προς όφελος των εναγόντων δεύτερη υποθήκη για £50.000 προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Εταιρείας. Η δε πρώτη υποθήκη για £30.000 θα εγγραφόταν προς όφελος των εναγομένων
89. Οι εναγόμενοι 1 έλαβαν γνώση του εκχωρητηρίου εγγράφου (τεκμήριο 4), το οποίο αποδέχθηκαν, υπέγραψαν και διαβεβαίωσαν γραπτώς ότι θα κοινοποιούσαν αμέσως στους ενάγοντες τον χρόνο κατά τον οποίο θα καθίστατο δυνατή η μεταβίβαση του ακινήτου, θα προέβαιναν σε οποιεσδήποτε ενέργειες για πραγμάτωση της και θα μεταβίβαζαν το ακίνητο στο πρόσωπο που θα τους υποδείκνυαν οι ενάγοντες. Αποτελεί περαιτέρω εύρημα του Δικαστηρίου ότι στις 28.7.06 οι εναγόμενοι 1 μεταβίβασαν το ακίνητο επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, οι οποίοι ταυτόχρονα ενέγραψαν υποθήκη επί του ακινήτου προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, ώστε να εξασφαλιστεί το δάνειο που τους χορηγήθηκε προς εξόφληση του χρέους τους προς τους εναγόμενους
90. Η εν λόγω μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3 και υποθήκευση του προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, έγινε τη συγκεκριμένη ημερομηνία 28.7.06, χωρίς οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 να ενημερώσουν τους ενάγοντες για την εν λόγω ημερομηνία, την οποία οι ενάγοντες αγνοούσαν. Από το περιεχόμενο της Συμφωνίας Εκχώρησης (τεκμήριο 4) προκύπτει η ξεκάθαρη και σαφής πρόθεση των εναγομένων 2 και 3 να εκχωρήσουν κατά τρόπο απόλυτο προς όφελος των εναγόντων όλα τα δικαιώματα τους που απορρέουν από το πωλητήριο έγγραφο (τεκμήριο 5), ως και το δικαίωμα των εναγόντων να ζητήσουν εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι τους όταν οι εξασφαλισμένες με το τεκμήριο 4 υποχρεώσεις της Εταιρείας είχαν καταστεί ληξιπρόθεσμες και απαιτητές. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Vassos Ayiomamitis Developments Ltd ν Αρτέμη Θωμαΐδη