ΠΑΥΛΟΥ ΑΓΓΕΛΙΔΗ ν. Ανδρέα Παπαχαραλάμπους κ.α., Αρ. Αγωγής: 3724/16, 30/3/2018

(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 418, 423, τα λέγει όλα: «Συνοπτική απόφαση δεν εκδίδεται όπου προβάλλονται σχετικοί με το θέμα ισχυρισμοί που θα μπορούσαν, όσο απομακρυσμένη και αν φαίνεται η πιθανότητα επιτυχίας, να δικαιολογήσουν τη διεξαγωγή κανονικής δίκης. ...Συνοπτική απόφαση εκδίδεται μόνο όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει πως δεν υπάρχει στην πραγματικότητα διαφορά ώστε να δικαιολογείται η δίκη. Τέτοια διαπίστωση γίνεται όταν το πράγμα είναι προφανές και όχι ως εγχείρημα αξιολόγησης και στάθμισης. Αυτή είναι η φιλοσοφία της Δ.18. ...» Τα ίδια περίπου επαναλήφθηκαν και στην υπόθεση Μάρκος Νικολάου Λτδ ν. Adamko Constructions Ltd

(2005)1(A) Α.Α.Δ. 376, όπου στις σελίδες 379 και 380 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Η Διαταγή 18, οι πρόνοιες της οποίας αποτέλεσαν τη νομική βά­ση της διαδικασίας, παρέχει στον ενάγοντα την ευχέρεια να λάβει απόφαση γρήγορα και χωρίς να προηγηθεί η εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Ο αποκλεισμός προβολής υπεράσπισης από τον εναγόμενο, κατά παράκαμψη της συνηθισμένης διαδικασίας που προ­βλέπεται στους θεσμούς, καθιστά επιτακτική την ανάγκη όπως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου για έκδοση συ­νοπτικής απόφασης γίνεται με πολλή φειδώ και με βάση τα καθο­ρισμένα κριτήρια. Στην Παναγιώτης Ζερβός v. Euroinvestment & Finance Ltd

(2003)1 Α.Α.Δ 1968, λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Να υποδείξουμε αυτό που έχει λεχθεί πολλές φορές, και αποκτά μεγαλύτερη σημασία σήμερα ενόψει της ορθής αντίληψης που έχει επικρατήσει, ως προς τα δικαιώματα δηλαδή που έχει ο διάδικος βάσει των προνοιών του άρθρου 30 του συντάγμα­τος μας και τις ανάλογες διατάξεις της Σύμβασης για την Προ­άσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η συνοπτική διαδικα­σία που προβλέπεται στη Δ.18, ΚΙ(α) πρέπει να περιορίζεται στις περιπτώσεις όπου έκδηλα καταδεικνύεται πως ο εναγόμενος δεν έχει καμιά υπεράσπιση στην εναντίον του αγωγή.»» Με την υπό εκδίκαση Αίτηση ο Ενάγων αξιώνει διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την αντεξέταση του κ. Ανδρέα Παπαχαραλάμπους σε σχέση με συγκεκριμένο περιεχόμενο της Συμπληρωματικής του ένορκης δήλωσης ημερ. 10.1.18, η οποία υποστηρίζει την Ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση - Εναγομένων 1, 5 και 7 στη δεύτερη Αίτηση του κ. Παύλου Αγγελίδη για έκδοση Συνοπτικής Απόφασης. Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.39 Θ.1-2, Δ.38 Θ.1-3 και 9, Δ.48 Θ.1-3 και στις Συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Παύλου Αγγελίδη. Οι Εναγόμενοι 1, 5 και 7 καταχώρισαν στις 6.2.18 Ένσταση, η οποία βασίζεται σε αρκετούς λόγους τους οποίους έχω θέσει ενώπιον μου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Α. Παπαχαραλάμπους, ο οποίος στην παράγραφο 7 της ένορκης του δήλωσης αναφέρει τα ακόλουθα: «Εν πάση περιπτώσει ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει όλο το απαραίτητο υλικό υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων και τεκμηρίων που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να αποφασίσει επ' αυτών. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω, πιστεύω και πληροφορούμαι από τους Δικηγόρους μου τυχόν έκδοση διατάγματος αντεξέταση δε θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας και/ή θα οδηγούσε σε εκτροπή από τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας». Αναφέρω από τώρα πως έχω θέσει ενώπιον μου και τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις του. Το ίδιο ισχύει και για την Νομολογία στην οποία με παρέπεμψαν. Ως γνωστό, η έκδοση διατάγματος για αντεξέταση εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία, βεβαίως, ασκείται με βάση τη φύση και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι ορθά παρέπεμψαν στην υπόθεση Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοϊζου

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 280, η οποία αφορούσε σε Αίτηση για άδεια καταχώρισης Αίτησης για εντάλματα Certiorari και Prohibition. Από τη σελίδα 286 της Απόφασης, διαβάζουμε τα ακόλουθα: «(i) Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ' ου στην αίτηση εκείνη Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της. (δέστε Annual Practice 1958 σελ. 865 και Halsbury's Laws of England 3η έκδ. Τόμος 21, σελ. 418-419 παρ. 878).» Στην Αγωγή 4590/10 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, μεταξύ Grigoryev Alexander v. Nikitin Alexander, η τότε Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Δ. Μιχαηλίδου, με απόφαση της ημερ. 14.1.11, απέρριψε Αίτηση για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα αφού βρήκε πως εάν επέτρεπε την αιτούμενη αντεξέταση, θα μετέτρεπε την Αίτηση σε κυρίως δίκη και εκτός του πεδίου των επίδικων θεμάτων. Επρόκειτο βεβαίως για Αίτηση που αφορούσε σε έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Ο Ενάγων στα πλαίσια της υπό εκδίκαση Αίτησης αναφέρει πως για να αντικρούσει ισχυρισμούς του κ. Ανδρέα Παπαχαραλάμπους που περιέχονται στην παράγραφο 6 της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης ημερ. 23.11.17, θα καλέσει ως μάρτυρες πελάτες της Παπαχαραλάμπους και Αγγελίδης ΔΕΠΕ. Ο κ. Παύλος Αγγελίδης ζητά την αντεξέταση του κ. Παπαχαραλάμπους και για ένα αυτοκίνητο που φέρεται να ανήκε στην Παπαχαραλάμπους και Αγγελίδης ΔΕΠΕ και σύμφωνα με τον κ. Α. Παπαχαραλάμπους το αυτοκίνητο αυτό πώλησε παράνομα και αυθαίρετα ο κ. Παύλος Αγγελίδης οικειοποιούμενος το προϊόν πώλησης. Ο κ. Παύλος Αγγελίδης με την ένορκη του δήλωση που υποστηρίζει την υπό εκδίκαση Αίτηση, αναφέρει ότι «τα χρήματα για την αγορά του εν λόγω αυτοκινήτου καταβλήθηκαν από εμένα τοις μετρητοίς στο γραφείο το οποίο ενδεχομένως να εξέδωσε μετέπειτα τραπεζικές επιταγές για την αγορά του εν λόγω αυτοκινήτου». Έχω θέσει ενώπιον μου τις θέσεις και των δύο πλευρών για το εν λόγω αυτοκίνητο, και δεν βρίσκω ότι ενδείκνυται η αντεξέταση για σκοπούς της Αίτησης για συνοπτική Απόφαση. Το ίδιο ισχύει και για τους άλλους ισχυρισμούς του κ. Παπαχαραλάμπους σε σχέση με τους οποίους υποβάλλεται η παρούσα Αίτηση. Δεν θα σχολιάσω τους ισχυρισμούς του κ. Αγγελίδη που περιέχονται στην παράγραφο 5 της ένορκης του δήλωσης που υποστηρίζει την υπό εκδίκαση Αίτηση, ότι έχει σκοπό να καλέσει πελάτες της Παπαχαραλάμπους & Αγγελίδης ΔΕΠΕ στο Δικαστήριο, για να καταθέσουν αναφορικά με τους ισχυρισμούς του κ. Παπαχαραλάμπους. Θα το πράξω αν και εφόσον ο κ. Αγγελίδης επιδιώξει να καλέσει τέτοιους μάρτυρες. Καταλήγω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί και ασκείται υπέρ της απόρριψης της Αίτησης αφού, αν το Δικαστήριο επέτρεπε την αντεξέταση για τους λόγους που επιδιώκει ο Ενάγων, θα μετέτρεπε την Αίτηση σε κυρίως δίκη, πράγμα ανεπίτρεπτο. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του τις θέσεις και τη μαρτυρία των διαδίκων, και θα εξετάσει αν δικαιολογείται ή όχι η έκδοση Απόφασης, χωρίς να προηγηθεί η εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων - Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον του Ενάγοντα-Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα θα είναι πληρωτέα μόλις εκδοθεί απόφαση επί της ουσίας της υπόθεσης. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο