← Κύπρος

ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ BM-BANK JOINT STOCK COMPANY (Πρώην JOINT - STOCK COMMERCIAL BANK 'BANK OF MOSCOW' (OPEN JOINT - STOCK COMPANY)) ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ Τ

ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ BM-BANK JOINT STOCK COMPANY (Πρώην JOINT - STOCK COMMERCIAL BANK 'BANK OF MOSCOW' (OPEN JOINT - STOCK COMPANY)) ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ERTASIO HOLDINGS LIMITED, Αίτηση Aρ.: 147/17, 23/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A186 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αίτηση Aρ.: 147/17 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ERTASIO HOLDINGS LIMITED, από τη Λευκωσία και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 113 ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ BM-BANK JOINT STOCK COMPANY (Πρώην JOINT - STOCK COMMERCIAL BANK 'BANK OF MOSCOW' (OPEN JOINT - STOCK COMPANY)), από τη Ρωσία ___________________________________ 23 Μαρτίου 2018 Για την Αιτήτρια: κος Νικολάου Για την Καθ' ης η Αίτηση: κα Στυλιανού Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 13/2/2017 η BM-BANK JOINT STOCK COMPANY (Πρώην JOINT - STOCK COMMERCIAL BANK 'BANK OF MOSCOW' (OPEN JOINT - STOCK COMPANY)) (πλέον η αιτήτρια), καταχώρησε αίτηση για την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της εταιρείας ERTASIO HOLDINGS LIMITED, σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 209, 211 και 212 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, ισχυριζόμενη ότι η ERTASIO HOLDINGS LIMITED είναι αναξιόχρεη, αδυνατεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της και έτσι είναι εύλογο και δίκαιο να εκκαθαριστεί. Στις 16/1/2018, η ERTASIO HOLDINGS LIMITED (πλέον η καθ΄ης η αίτηση), καταχώρησε ένσταση στην επίδικη αίτηση. Θα προσπαθήσω όσο πιο σύντομα και περιεκτικά γίνεται, να μεταφέρω τα γεγονότα που συνθέτουν την υπό εξέταση Αίτηση Εκκαθάρισης. Κατ΄ αρχήν επισημαίνω ότι είναι κοινά αποδεκτό ότι υπέρ της αιτήτριας και εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση, έχει εκδοθεί στις 21/4/2014 διαιτητική απόφαση από το Διεθνές Εμπορικό Διαιτητικό Δικαστήριο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας (πλέον «Διαιτητική Απόφαση»). Με τη Γενική Αίτηση 509/14 (στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας), ζητήθηκε η εγγραφή της «Διαιτητικής Απόφασης» στην Κύπρο και στις 11/12/2015, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση με την οποία ενέκρινε το αίτημα για εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση της (πλέον η «Απόφαση»). Στα πλαίσια της «Απόφασης», είχαν δοθεί οδηγίες από το Δικαστήριο, όπως το διάταγμα στην εν λόγω υπόθεση να μη συνταχθεί, εκτός και αν η Συμφωνία Δανείου-Τεκμήριο 2, χαρτοσημανθεί από την αιτήτρια (πλέον «Συμφωνία Δανείου»). Η απόφαση-διάταγμα συντάχθηκε 7/1/

  1. Η «Απόφαση» έχει εφεσιβληθεί από την αιτήτρια. Στις 27/7/2016 η καθ΄ ης η αίτηση επέδωσε στο εγγεγραμμένο γραφείο της αιτήτριας Γραπτή Απαίτηση δυνάμει των άρθρων 211 και 212 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 με την οποία καλούσε την αιτήτρια να εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό των $40.739.335,29 δολαρίων Αμερικής πλέον τόκο 4% από 11/12/2015 εντός 21 ημερών. Λόγω της παράλειψής συμμόρφωσης της αιτήτριας με την πιο πάνω ειδοποίηση, καταχωρήθηκε η αίτηση εκκαθάρισης της ERTASIO HOLDINGS LIMITED. Παραθέτω αμέσως πιο κάτω τις θέσεις που προωθεί κάθε πλευρά. Η αιτήτρια στις παραγράφους 8 μέχρι και 14 της αίτησης, εξηγεί το ιστορικό, τις διαφορές των μερών και τη διαδικασία μέχρι την έκδοση της «Απόφασης» (εφόσον πρόκειται για ισχυρισμούς που δεν θα απασχολήσουν, κρίνω σκόπιμο να μην τους αναπαράξω). Στην «Απόφαση» υπήρχαν οδηγίες, για χαρτοσήμανση της συμφωνίας δανείου. Είναι η θέση της αιτήτριας, ότι η εν λόγω συμφωνία δανείου παρουσιάστηκε στον Έφορο Χαρτοσήμων, όπου και εξαιρέθηκε από την υποχρέωση πληρωμής φόρου χαρτοσήμων και τέθηκαν επ΄ αυτής οι σχετικές σφραγίδες με τις οποίες θεωρείται πλέον δεόντως χαρτοσημασμένη. Ακολούθησε η αποστολή στις 27/7/2016, της πιο πάνω αναφερόμενης Γραπτής Απαίτησης, με την οποία καλούσε την καθ΄ ης η αίτηση να πληρώσει εντός 21 ημερών το χρέος της. Στις 5/8/2017, οι δικηγόροι της καθ΄ ης η αίτηση, απάντησαν με επιστολή τους, ότι αφενός μεν η Γραπτή Απαίτηση δε συνάδει με τις επιταγές του νόμου και αφετέρου δε ότι «η Απόφαση» δεν έχει χαρτοσημανθεί δεόντως. Περαιτέρω επισήμαναν ότι «η Απόφαση» έχει εφεσιβληθεί και ότι ενόσω εκκρεμεί η αγωγή 7537/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, η αιτήτρια δεν μπορεί να ζητεί το ποσό δυνάμει συμφωνίας δανείου. Ακολούθησε περαιτέρω ανταλλαγή επιστολών (απάντηση από δικηγόρους αιτήτριας ημερομηνίας 2/9/2016 με την οποία απορρίπτουν τις πιο πάνω θέσεις και απάντηση δικηγόρων καθ΄ ης η αίτηση ημερομηνίας 16/8/2016 με την οποία υιοθετούν την προηγούμενη επιστολή τους). Καταλήγει ότι, εφόσον η καθ΄ης η αίτηση δεν έχει ικανοποιήσει εντός των 21 ημερών το ποσό της απαίτησης, είναι αναξιόχρεη και επομένως είναι ορθό και δίκαιο να εκκαθαριστεί. Με την ένστασή της η καθ΄ ης η αίτηση προωθεί 11 λόγους ένστασης, τους οποίους μεταφέρω συνοπτικά:
  2. Η συμφωνία δανείου και οι συμπληρωματικές αιτήσεις δεν έχουν χαρτοσημανθεί.
  3. Η απόφαση στην οποία στηρίζει την απαίτησή της η αιτήτρια είναι παράτυπη και δεν θα έπρεπε να είχε συνταχθεί το σχετικό διάταγμα, εφόσον παρά τις οδηγίες του Δικαστηρίου δεν πληρώθηκαν τα τέλη χαρτοσήμων.
  4. Εφόσον με την απαίτηση επιχειρείται η εκτέλεση των συμφωνιών δανείου στην Κύπρο, η χαρτοσήμανση ήταν απαραίτητη.
  5. Η καθ΄ ης η αίτηση δεν οφείλει κάποιο ποσό και αμφισβητεί καλόπιστα την απαίτηση της αιτήτριας.
  6. Είναι καταχρηστική η αίτηση, εφόσον η καθ΄ ης η αίτηση έχει εξοφλήσει την απαίτηση με τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων και εκκρεμεί η αγωγή 7537/14, με τη οποία, μεταξύ άλλων, η καθ΄ ης η αίτηση ζητεί θεραπεία ότι η μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων είναι έγκυρη και δεν οφείλεται κάποιο ποσό δανείου.
  7. Η καθ΄ ης η αίτηση έχει εφεσιβάλει την «Απόφαση».
  8. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη/ανεπίτρεπτη λόγω του ότι ο ενόρκως δηλούντας δε γνωρίζει τα γεγονότα πάνω στα οποία ορκίζεται.
  9. Η Γραπτή Ειδοποίηση πάνω στην οποία στηρίζεται η επίδικη αίτηση είναι παράτυπη και δεν είναι σύμφωνη με τις επιταγές της νομολογίας, λόγω του ότι δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, λόγω του ότι η επίδοση θα έπρεπε να είχε γίνει από υπάλληλο της αιτήτριας εταιρείας και ότι έγινε σε πρόσωπο μη εξουσιοδοτημένο να δέχεται επιδόσεις για την καθ΄ ης η αίτηση.
  10. Η απαίτηση της εταιρείας και οι συμφωνίες δανείων για τις οποίες εκδόθηκε «η Απόφαση» δεν είναι έγκυρες.
  11. Δεν υπάρχει μαρτυρία περί ανικανότητας/αδυναμίας της καθ΄ης η αίτηση να πληρώσει το κατ΄ ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό.
  12. Η αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και μοναδικό σκοπό έχει την καταπίεση της καθ΄ ης η αίτηση. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Γιώργου Φιλιππίδη. Μεταφέρω πιο κάτω επιγραμματικά το περιεχόμενο της ένορκής του δήλωσης, στο βαθμό και στο μέτρο που αυτό είναι σχετικό και συνυφασμένο με την επίδικη αίτηση. Επισημαίνει κατ΄ αρχήν, ότι εναντίον της «Απόφασης», έχει καταχωρηθεί έφεση, κάτι το οποίο δείχνει την αμφισβήτηση της οφειλής επί της οποίας εδράζεται η απαίτηση της αιτήτριας. Σημειώνει δε περαιτέρω ότι ουδέν ποσό οφείλεται δυνάμει της «Απόφασης» και πως αυτό έχει εξοφληθεί. Σε σχέση με την κατ΄ ισχυρισμό εξόφληση του χρέους έχει καταχωρηθεί από την καθ΄ης η αίτηση η αγωγή υπ΄ αριθμό 7357/14, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Ακολούθως στις παραγράφους 4 μέχρι και 30 της Ένορκής του Δήλωσης, κάνει αναφορά στα γεγονότα τα οποία προκάλεσαν την μεταξύ των μερών διαφορά, τα οποία ξεκινούν από το
  13. Με εξαιρετική συντομία αναφέρω ότι, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ενόρκως δηλούντα, η κατ' ισχυρισμό οφειλή της καθ΄ ης η αίτηση προκύπτει από συμφωνίες δανείων. Είναι όμως η θέση του ότι τα υπόλοιπα δανείων έχουν εξοφληθεί δυνάμει εμπιστευμάτων και/ή μεταβιβάσεων μετοχών που έγιναν. Η «Απόφαση», είχε ως προϋπόθεση σύνταξής της, τη χαρτοσήμανση των συμφωνιών χρηματοδότησης. Παρόλαυτα, η «Απόφαση» έχει συνταχτεί χωρίς να προηγηθεί η χαρτοσήμανση των συμφωνιών. Η καθ΄ ης η αίτηση ενόψει των γεγονότων που προκύπτουν από τις πιο πάνω αναφορές, αμφισβητεί, ως ισχυρίζεται, καλόπιστα το χρέος και επομένως η αίτηση αυτή δεν θα πρέπει να επιτύχει. Η επίλυση της διαφοράς μεταξύ των δύο μερών θα επιλυθεί στα πλαίσια της αγωγής 7357/
  14. Διερωτάται μάλιστα ο ενόρκως δηλών, στην παράγραφο 42 της ένορκής του δήλωσης, ποιο θα είναι το όφελος της αιτήτριας από τυχόν εκκαθάριση της καθ΄ ης η αίτηση, εφόσον ως ο ισχυρισμός της ίδιας της αιτήτριας είναι ότι η καθ΄ ης η αίτηση δεν έχει περιουσιακά στοιχεία στο όνομά της. Εισηγείται ότι υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση, εφόσον είχε δοθεί αρχικά ειδοποίηση/απαίτηση το 2012 και δεν προχώρησε η διαδικασία για 5 χρόνια (επί του ζητήματος αυτού επισημαίνω από αυτό το σημείο ότι η «Απόφαση», επί της οποίας εδράζεται η επίδικη Γραπτή Απαίτηση εκδόθηκε το Δεκέμβριο 2015 και συντάχθηκε το 2016, επομένως το επιχείρημα αυτό καταρρίπτεται από τα ίδια τα γεγονότα). Ισχυρίζεται περαιτέρω ακυρότητα των δανείων που αφορούν την «Απόφαση», καταγράφοντας διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα προς επίρρωση της θέσης του αυτής. Και οι δύο πλευρές έχουν καταχωρήσει εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες εκάστη πλευρά επιχειρηματολογεί και προωθεί τις θέσεις της. Έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή αυτές και εάν και εφόσον κριθεί σκόπιμο, κατά τη ροή της απόφασης θα κάνω ειδικότερη αναφορά στο περιεχόμενό τους. Ως πιο πάνω αναφέρεται, η νομική βάση της αίτησης είναι τα άρθρα 209,211 και 212, του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  15. Το άρθρο 209 αναφέρεται στη δικαιοδοσία Δικαστηρίου να εκδικάζει αιτήσεις εκκαθάρισης, η οποία πηγάζει από την επαρχία όπου βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο. Όσον αφορά την υπό εξέταση αίτηση, η καθ΄ η αίτηση, ως αναντίλεκτα προκύπτει από τα ενώπιον μου τεθειμένα, έχει το εγγεγραμμένο της γραφείο στη Λευκωσία και επομένως, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι το κατά τόπο αρμόδιο να εξετάσει την επίδικη αίτηση. Δεν διαφεύγει την προσοχή μου, ότι στην αίτηση εκκαθάρισης δεν αναφέρεται σε ποια από τις περιπτώσεις του άρθρου 211 και 212 του Κεφ 113 γίνεται αναφορά. Έχω πάντοτε υπόψη μου τα λεχθέντα στην απόφαση Pan-Aman Hotels Limited ν. Έφορου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας

(2002)1 ΑΑΔ 1796, όπου η αίτηση εκκαθάρισης απορρίφθηκε εξαιτίας ακριβώς αυτής της παράλειψης συγκεκριμενοποίησης ως προς το συγκεκριμένο εδάφιο στο οποίο αφορούσε η αίτηση. Πλην όμως στην εν λόγω υπόθεση, διασαφηνίστηκε ότι η παράλειψη εκείνη ήταν μοιραία εξαιτίας της «ανεπαρκέστατης αίτησης» στην οποία δεν υπήρχαν αναφορές προκειμένου να καλυφθεί το εν λόγω κενό: «Με δεδομένη την παράλειψη του Εφεσίβλητου να προσδιορίσει τη βάση της αίτησης του, η προκειμένη δεν ήταν καν περίπτωση που το κενό θα μπορούσε να πληρωθεί από τα περιεχόμενα στην ίδια την ανεπαρκέστατη αίτηση, οι μόνες σχετικές αναφορές στην οποία ήσαν..» Η επίδικη αίτηση, είναι λεπτομερέστατη και βρίθει σαφέστατων αναφορών από τις οποίες προκύπτουν αναμφίβολα και ξεκάθαρα τα εδάφια των άρθρων 211 και 212 του Κεφ.113 στα οποία αναφέρεται. Για την ευχέρεια του Δικαστηρίου να καθοδηγηθεί από τα γεγονότα της αίτησης ως προς τα άρθρα τα οποία τυγχάνουν εφαρμογής βλ. M. Moulettaris Machinery Co. Ltd v. Μιχάλη Ζήνωνος
(2001)1 Α.Α.Δ.
  1. Επανέρχομαι στα της αίτησης. Στην παράγραφο 21 της αίτησης λέει: «Η Εταιρεία είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, οφείλει το πιο πάνω χρηματικό ποσό και αδυνατεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της και έτσι δικαιολογείται η εκκαθάρισής της.» Η πιο πάνω αναφορά, αναμφίβολα παραπέμπει στο άρθρο 211, το οποίο αναφέρεται στη νομική βάση της αίτησης και το οποίο πραγματεύεται το πότε δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο εταιρεία. Μεταξύ άλλων, καταγράφεται ότι: «
  2. Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν- (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της·» Το πότε θεωρείται ότι εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, απαντάται στο αμέσως επόμενο άρθρο: «
  3. Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας ·ή (δ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, ότι η αξία των στοιχείων του ενεργητικού της εταιρείας είναι μικρότερη από το ποσό των υποχρεώσεών της, λαμβάνοντας υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της.» Προκειμένου επομένως να επιτύχει αίτηση εκκαθάρισης στη βάση του άρθρου 211(ε) του Κεφ.113, θα πρέπει να συντρέχει κάποια από τις αναφερόμενες στο άρθρο 212 περιπτώσεις. Τα γεγονότα της υπόθεση έτσι όπως αυτά έχουν ξεδιπλωθεί, παραπέμπουν μάλλον στο χωρίο (α) του άρθρου 211, εφόσον η αίτηση στηρίζεται στην παράλειψη συμμόρφωσης της καθ΄ ης η αίτηση να συμμορφωθεί με τη Γραπτή Απαίτηση ημερομηνίας 27/7/2016 (βλ. παράγραφο 16 της αίτησης). Το επόμενο που χρήζει εξέτασης, είναι εάν πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις που θέτει το γράμμα των άρθρων 211(ε) και 212(α), έτσι ώστε να δικαιολογείται η εκκαθάριση της καθ΄ης η αίτηση εταιρείας. Θα πρέπει κατ΄ αρχήν να εξεταστεί εάν η γραπτή απαίτηση είναι για ποσό άνω των €5.000 και έγινε από πιστωτή (Χατζηγιάννης Ανδρέας ν. C J Kyprianou Promotions Ltd,
(2010)1 Α.Α.Δ. 991), προς την εταιρεία επιδίδοντας αυτήν (τη γραπτή απαίτηση) στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας (C. PHASARIAS (AUTOMOTIVE CENTRE) LTD v. Eταιρεία Σκυροποιϊας «ΛΕΩΝΙΚ» ΛΤΔ
(2009)1 Α.Α.Δ. 1457), με την οποία ζητεί πληρωμή της απαίτησής του εντός τριών εβδομάδων και η εταιρεία αποτυγχάνει να διευθετήσει την οφειλή της. Η απαίτηση δε, θα πρέπει να είναι εκκαθαρισμένη και να μην υπάρχει εύλογη αμφισβήτηση του ποσού της απαίτησης (Σπανού v. G.I.P. Constructions Ltd
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 315 και Χατζηγιάννης (πιο πάνω)) Στην υπό εξέταση αίτηση, αναντίλεκτα έχουν λάβει χώρα τα ακόλουθα:
  1. 21/4/2014 εκδόθηκε υπέρ της αιτήτριας και εναντίον της καθ΄ης η αίτηση, η «Διαιτητική Απόφαση» από το Διεθνές Εμπορικό Διαιτητικό Δικαστήριο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το ποσό των $40.739.335,
  2. Στην πιο πάνω διαδικασία η καθ΄ η αίτηση δεν εμφανίστηκε.
  3. Στις 11/12/2015, μετά από εκδίκαση της Γενικής Αίτησης 509/2014, εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας η «Απόφαση», με την οποία διατάχθηκε όπως η «Διαιτητική Απόφαση», εγγραφεί αναγνωριστεί και κηρυχθεί εκτελεστή. Στη διαδικασία αυτή η καθ΄ης η αίτηση εμφανίστηκε και προώθησε τις θέσεις και ενστάσεις της.
  4. Στα πλαίσια της «Απόφασης» το Δικαστήριο διέταξε, όπως, πριν συνταχθεί το διάταγμα στην απόφαση, η συμφωνία δανείου παρουσιαστεί στον έφορο χαρτοσήμων και χαρτοσημανθεί.
  5. Στις 7/1/2016 συντάχθηκε η «Απόφαση» (drawn up order).
  6. Στις 27/7/2016, η αιτήτρια επέδωσε στην καθ΄ ης η αίτηση (στο εγγεγραμμένο γραφείο της), τη Γραπτή Ειδοποίηση Απαίτηση για το ποσό των $40.739.335,29 (βλέπε παράγραφο 16 αίτησης, παράγραφο 5 ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει και Τεκμήριο 11) και η καθ΄ ης η αίτηση την παρέλαβε και απάντησε σε αυτή (βλ. παράγραφο 34 ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση και τεκμήριο 20). Επί του σημείου αυτού, ότι δηλαδή, είναι αναντίλεκτο το ότι η εν λόγω επίδοση έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ ης η αίτηση εταιρείας, επισημαίνω ότι οι οποιεσδήποτε αμφισβητήσεις της καθ΄ης η αίτηση αναφορικά με την εγκυρότητα της Γραπτής Ειδοποίησης, δεν αφορούν σε ισχυρισμό για επίδοση αλλού και όχι στο εγγεγραμμένο γραφείο, αλλά πραγματεύονται άλλα ζητήματα (βλ. σχετικά λόγο ένστασης (Η) καθώς και παράγραφο 59 (Η) της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση).
  7. Η καθ΄ ης η αίτηση δεν πλήρωσε το ποσό αναφέρεται στην πιο πάνω Γραπτή Ειδοποίηση. Σημειώνω δε περαιτέρω ότι η ύπαρξη της «Απόφασης» υπέρ της αιτήτριας, σαφέστατα και την καθιστά πιστωτή, για σκοπούς εφαρμογής του άρθρου 212(α), κεφ.113 (βλ. κατ΄ αναλογία ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ ΜΕΤΟΧΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΝΟΙΚΤΟΥ ΤΥΠΟΥ-ΔΙΑΚΛΑΔΙΚΗ ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ «URALMETPROM» INTERDEPARTMENTAL CONCERN OAO URALMETPROM v. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ BESUNO LYD, ECLI:CY:AD:2014:A123, Πολ. Έφεση Αρ.269/2009, 20/2/2014). Τα πιο πάνω στην ουσία συνιστούν και συνδρομή των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 212(α) του Κεφ.
  8. Πλέον το βάρος είναι στην καθ΄ ης η αίτηση, να αποδείξει ότι εύλογα δεν έχει πληρώσει και αμφισβητεί το ποσό που απαιτεί από αυτήν η αιτήτρια. Επί του σημείου αυτού, παραθέτω αμέσως πιο κάτω το απόλυτα σχετικό απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ & ΥΙΟΣ (ΓΕΩΡΓΙΚΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ ν. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED, ECLI:CY:AD:2014:A877, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 368/2009, 20/11/2014, όπου έχουν λεχθεί τα πιο κάτω: «Με την ικανοποίηση του άρθρου 212 (α), η εταιρεία φέρει το βάρος να αποδείξει ότι δεν «αμέλησε» να πληρώσει την απαίτηση του πιστωτή διότι έχει κατά τα άλλα μια μια ουσιώδη και εύλογη υπεράσπιση, όπως ότι εξόφλησε την γενικότερη οφειλή. Εξ' ου και ο πιστωτής είναι σοφότερο να εναγάγει την εταιρεία προηγουμένως, να εξασφαλίζει δικαστική υπερ του απόφαση οπότε και η εταιρεία θα εμποδίζεται από την απόφαση να αμφισβητήσει την εταιρική αίτηση επί τους ουσίας της. (Pennington: Company Law, 3η έκδοση σελ. 674-675).» Προχωρώ να εξετάσω τις θέσεις της καθ΄ ης η αίτηση. Υπενθυμίζω ότι έχει αποσταλεί απαίτηση προς εξόφληση του ποσού της «Απόφασης», το οποίο η καθ΄ ης η αίτηση δεν έχει εξοφλήσει γιατί ως διατείνεται, καλόπιστα αμφισβητεί το ποσό της «Απόφασης». Τους ισχυρισμούς που προβάλλει προς ενίσχυση τη θέση της αυτή, θα τους χώριζα «αυθαίρετα» και «χονδρικά» στις ακόλουθες ενότητες: (Α) Η οφειλή που αφορά η «Απόφαση», έχει εξοφληθεί με μεταβίβαση περιουσιακών στοιχειών αντίστοιχης αξίας. (Β) Είναι στα πλαίσια της αγωγής 7357/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που θα αποφασιστεί εάν η κατ΄ ισχυρισμό μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων έχει εξοφλήσει το χρέος που προέκυψε από τις συμφωνίες δανείων. (Γ) Η καταχώρηση έφεσης εναντίον της «Απόφασης» δεικνύει την καλόπιστη αμφισβήτηση του χρέους. (Δ) Η «Απόφαση» δεν υφίσταται εφόσον κατά παράβαση των σχετικών οδηγιών οι συμφωνίες δανείου δεν χαρτοσημάνθηκαν. Σε ότι αφορά τις ενότητες (Α) και (Β), αυτές αναφέρονται σε γεγονότα που προηγούνται της έκδοσης «Απόφασης» και τα οποία εγέρθηκαν στα πλαίσια εκδίκασής της (βλ. σελίδα 4 της «Απόφασης» (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την επίδικη ένσταση), όπου καταγράφονται οι ισχυρισμοί της καθ΄ ης η αίτηση για τους λόγους που δεν θα πρέπει να αναγνωριστεί, εγγραφεί και εκτελεστεί η «Διαιτητική Απόφαση» στην Κύπρο και οι οποίοι είναι πανομοιότυποι με τους προβαλλόμενους σε αυτή τη διαδικασία). Οι θέσεις αυτές της καθ΄ ης η αίτηση, εξετάσθηκαν από το αρμόδιο Δικαστήριο πριν από την έκδοση της «Απόφασης». Λυπάμαι να επισημάνω το αυτονόητο, ότι δεν δύναμαι να τους επανεξετάσω. Αυτό που στην ουσία ζητούν οι δικηγόροι της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας, είναι να δω πίσω από το γράμμα της «Απόφασης» και να κρίνω ότι, παρά το ότι με την «Απόφαση» έχει διαταχτεί η αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση της «Διαιτητικής Απόφασης», το χρέος στο οποίο αναφέρεται δεν υφίσταται, ακυρώνοντας έτσι την «Απόφαση» και λειτουργώντας σαν εφετείο του Προέδρου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, πράγμα ανεπίτρεπτο, αδύνατο και ανυπόστατο. Τυχόν επανεξέτασή τους, αναπόφευκτα συνεπάγεται και έλεγχο της «Απόφασης». Περιττό να αναφέρω, ότι η αιτήτρια κατέχει μια καθόλα νόμιμη, έγκυρη και δυνάμενη να εκτελεστεί απόφαση και δεν διαβλέπω τον παραμικρό λόγο να αποστώ από το γράμμα της «Απόφασης» ή να την ερμηνεύσω με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. Τούτων λεχθέντων, αναπόφευκτα και ως λογική συνέχεια, στρέφομαι να εξετάσω την ενότητα (Δ). Οι οδηγίες του Δικαστηρίου στην «Απόφαση» ήταν: «Η συμφωνία Δανείου - Τεκμήριο 2, πρέπει να χαρτοσημανθεί (ως επεξηγήθηκε πιο πάνω), κατά τα προβλεπόμενα στον Περί Χαρτοσήμων Νόμο 19/63 (βλ. κατ΄ αναλογίαν Αναφορικά με την Αίτηση της Joint -Stock Commercial Bank «Bank of Moscow» (Open Joint-Stock Company), Πολ. Αιτ. 151/15, ημ. 23.11.15). Εκδίδεται διαταγή όπως οι αιτητές μεριμνήσουν για τη χαρτοσήμανση της συμφωνίας δανείου. Ο χρόνος για τη χαρτοσήμανση καθορίζεται σε 90 μέρες από σήμερα. Τα καταβλητέα τέλη (ή οι πρόσθετες επιβαρύνσεις και τα άλλα σχετικά), θα καθοριστούν από τον Έφορο επί των Τελών Χαρτοσήμου κατά την προσαγωγή του υπό αναφορά εγγράφου για χαρτοσήμανση, συμφώνως των εφαρμοζόμενων διατάξεων του Περί Χαρτοσήμων Νόμου 19/
  9. Δίδονται οδηγές όπως το διάταγμα στην παρούσα υπόθεση μη συνταχθεί, εκτός και αν η Συμφωνία Δανείου-Τεκμήριο 2, χαρτοσημανθεί από τους αιτητές, ως ανωτέρω περιγράφεται 63 (βλ. κατ΄ αναλογίαν Αναφορικά με την Αίτηση της Joint -Stock Commercial Bank «Bank of Moscow» (Open Joint-Stock Company), Πολ. Αιτ. 151/15, ημ. 23.11.15, Maximos Court Ltd v Πιερή
(2001)1 (Β)ΑΑΔ 875,879).» Είναι η θέση της αιτήτριας, όπως αυτή προκύπτει από την αίτησή της ότι η εν λόγω συμφωνία δανείου παρουσιάστηκε στον Έφορο Χαρτοσήμανσης, όπου εξαιρέθηκε από την πληρωμή φόρου και τοποθετήθηκαν οι σχετικές σφραγίδες και έτσι θεωρείται δεόντως χαρτοσημασμένη. Το ίδιο το διάταγμα της απόφασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 10, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Προφανώς, για να συνταχθεί το εν λόγω διάταγμα, διασφαλίστηκε ότι οι οδηγίες του Δικαστηρίου είχαν ικανοποιηθεί. Αλλά ακόμα και αν η θέση της καθ΄ ης η αίτηση είναι ότι οι οδηγίες του Δικαστή ο οποίος έκδωσε την «Απόφαση» δεν είχαν τηρηθεί, τότε θα έπρεπε στα πλαίσια εκείνης της διαδικασίας να «παραπονεθεί» και να ασκήσει τα οποιαδήποτε ένδικα μέσα της παρέχονται. Σίγουρα η διαδικασία αυτή δεν είναι πρόσφορη προς έλεγχο του κατά πόσο ορθά και σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστή έχει συνταχθεί το Τεκμήριο 10 (διάταγμα της «Απόφασης»). Έρχομαι τώρα στο σημείο (Γ), ήτοι την καλόπιστη αμφισβήτηση χρέους η οποία τεκμηριώνεται, μεταξύ άλλων, και από την καταχώρηση έφεσης εναντίον της «Απόφασης». Στην Δ.35θ18 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού, σαφέστατα καταγράφεται ότι η άσκηση έφεση δεν έχει ανασταλτικό χαρακτήρα: 18. An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given. Είναι δε καλά εμπεδωμένη η κλασική νομολογιακή αρχή ότι ο επιτυχών διάδικος δεν θα πρέπει να αποστερείται, παρά μόνο για πολύ καλό λόγο τους καρπούς της επιτυχίας του. Πλούσια είναι η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφέρω ενδεικτικά, μεταξύ άλλων, Kyproxil Designs Ltd. v. Panos Englezos and Co. Ltd.
(1988)1 C.L.R. 546.Ιωσηφάκης ν. Αριστοδήμου
(1990)1 ΑΑΔ 284 CYTA ν. PEPPIS COMPANY LTD, Πολιτική Έφεση Αρ. 87Α/2016, 12/12/2016. Ήδη ανάφερα ότι η άσκηση έφεσης δεν έχει αυτόματα ανασταλτικό αποτέλεσμα, αλλά θα πρέπει να προηγηθεί σχετική αίτηση ως προς τούτο. Τέτοια αίτηση, είναι παραδεκτό ότι δεν έχει καταχωρηθεί. Επί του ζητήματος της κατ΄ ισχυρισμό καλόπιστης αμφισβήτησης της οφειλής αναφέρω περαιτέρω. Στην απόφαση Χατζηγιάννης Ανδρέας ν. C J Kyprianou Promotions Ltd,
(2010)1 Α.Α.Δ. 991, έχει υπομνησθεί ότι: «Η απλή άρνηση πληρωμής ενός αδιαμφισβήτητου χρέους συνιστά πάντα καλή μαρτυρία ότι ο χρεώστης αδυνατεί να πληρώσει. Εάν το Δικαστήριο όμως εξαγάγει το συμπέρασμα ότι μια εταιρεία προβάλλει μια ουσιαστική υπεράσπιση καλόπιστα και δεν επιδιώκει απλά να αποφύγει τις επιπτώσεις της οφειλής της, τότε ασφαλώς δεν θα εγκρίνει την αίτηση εκκαθάρισης.». Τα άρθρα 211 και 212 του Κεφ.113, είναι πανομοιότυπα με τα αντίστοιχα του Companies Act του 1948. Στο σύγγραμμα Buckley on Companies Act, 13 έκδοση, στη σελίδα 452 αναφέρoνται τα ακόλουθα απόλυτα σχετικά με το υπό εξέταση ζήτημα: «If the petitioner have already obtained a judgment in his favour, he cannot, upon an allegation that the judgment was obtained by fraud, be called upon, as a preliminary to his right to an order, to go into further evidence in support of his claim. But upon the respondents undertaking to bring an action to set aside the judgment, the petition may by order to stand over...... An order will not be refused on the ground that the judgment is under appeal, at all events unless a stay of execution be obtained. » Στην υπό εξέταση αίτηση παρατηρώ, ότι οι οποιεσδήποτε αιτιάσεις για την αμφισβήτηση του χρέους έχουν εξεταστεί, απορριφθεί και η «Απόφαση» εκδόθηκε. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς για τη σύνταξη της «Απόφασης» παρά τη μη χαρτοσήμανση, επισημαίνω ότι δεν λήφθηκε το οποιοδήποτε μέτρο, παρά μόνο η καθ΄ ης η αίτηση επιφυλάσσει τα σχετικά της δικαιώματα να αποταθεί για παραμερισμό της εν λόγω απόφασης (βλ. παράγραφο 33 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση). Υπενθυμίζω ότι η έφεση δεν έχει ανασταλτικό χαρακτήρα και δεν έχει προωθηθεί κανένα μέτρο για αναστολή της «Απόφασης» μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Δεν διαβλέπω την οποιαδήποτε καλόπιστη αμφισβήτηση χρέους. Η καθ΄ης η αίτηση δε συμμορφώθηκε με τη Γραπτή Ειδοποίηση Απαίτησης και δεν έχω ενώπιον μου αποχρώντες λόγους οι οποίοι να συνηγορούν υπέρ της απόρριψης της αίτησης. Τα πιο πάνω καταπιάνονται και ασχολούνται με τους πλείστους λόγους ένστασης, χωρίς να γίνεται ειδική αναφορά σε κάθε ένα ξεχωριστά. Το μόνο σημείο που εγείρει η πλευρά της καθ΄ ης η αίτηση και στο οποίο δεν πραγματεύομαι πιο πάνω, είναι ο λόγος ένστασης υπό σημείο (Ζ), ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση Εκκαθάρισης έχει γίνει από άτομο αναρμόδιο, εφόσον ο ενόρκως δηλούντας δεν είναι αξιωματούχος της αιτήτριας εταιρείας. Σημειώνω ότι, στην παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης, ο ενόρκως δηλούντας κάνει αναφορά στο γεγονός ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης εφόσον είναι υπεύθυνος διαχείρισης και ανάκτησης των χρεών της καθ΄ ης η αίτηση προς την αιτήτρια. Η ιδιότητα του αυτή δεν αμφισβητείται από την καθ΄ ης η αίτηση. Ό,τι αναδεικνύεται είναι η μη ιδιότητά του ως αξιωματούχος της εταιρείας και το ότι δεν μπορεί να έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που αναφέρει (βλέπε παράγραφο 59(Ζ) της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση). Υπό το φως και των όσων έχουν αποφασιστεί και λεχθεί στην Haleko Hanseatisches Lebensmittelkontor GMBH Co OHG v. LSE Life Style Interprises Ltd
(2011)1 ΑΑΔ 1055, από τη στιγμή που ο ενόρκως δηλούντας αναφέρεται ξεκάθαρα τόσο στην ιδιότητα του, όσο και στο γεγονός ότι ένεκα αυτής η γνώση του είναι προσωπική, η αναφορά του κρίνεται ικανοποιητική και θεωρώ ότι ο πιο πάνω λόγος ένστασης δεν θα μπορούσε να πετύχει. Το επίδικο άρθρο 212(α) του Κεφ.113, καθορίζει ξεκάθαρα πότε μια εταιρεία λογίζεται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Στην υπό εξέταση αίτηση, το γράμμα του νόμου πληρείται, εφόσον όλα τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 212(α) συντρέχουν (επίδοση από πιστωτή γραπτής ειδοποίησης για ποσό άνω των €5.000, στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ΄ης η αίτηση, έχουν παρέλθει 3 εβδομάδες και η καθ΄ ης η αίτηση δεν έχει ικανοποιήσει την απαίτηση χωρίς να συντρέχει λόγος που να αιτιολογεί αυτό). Στην απόφαση στην υπόθεση AΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΚΑΙ ΥΙΟΣ ΛΤΔ ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD, ECLI:CY:AD:2017:A176, Πολιτική Έφεση Αρ. 177/11, 15/5/2017, ξεκάθαρα το Ανώτατο Δικαστήριο καθορίζει ότι σε περίπτωση που τα τεθειμένα στο άρθρο 212 συντρέχουν τότε το Δικαστήριο προχωρεί με την εκκαθάριση της εταιρείας: «Η εμβέλεια των άρθρων 211 και 212 του ΚΕΦ. 113 έχουν τύχει εξέτασης σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και δεν συντρέχει λόγος περαιτέρω ανάλυσης. Παραπέμπουμε στις αποφάσεις που και το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά ανέλυσε και εφάρμοσε στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης. Στην Μετοχική Εταιρεία ν. Basouno Ltd, ECLI:CY:AD:2014:A123, Πολ. Εφ. Αρ. 269/09, 20.2.2014, επαναλαμβάνεται για ακόμα μια φορά το εύρος εφαρμογής των εν λόγω διατάξεων. Προκύπτει πως στην περίπτωση που αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία τα στοιχεία που διαλαμβάνονται στο άρθρο 212, το Δικαστήριο δεν κέκτηται διακριτικής ευχέρειας να αποστεί της διάλυσης της εταιρείας, ενώ σε περίπτωση που ικανοποιούνται οι πρόνοιες του άρθρου 211 το Δικαστήριο διατηρεί ευρεία διακριτική ευχέρεια (βλ. Μ. Moulettaris Machinery Ltd (ανωτέρω)). Στην G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ. 14, που υιοθέτησε το σκεπτικό της Moulettaris (ανωτέρω) επιβεβαιώθηκε ότι η άδεια για πληρωμή χρεών δεν εξαντλείται, όπως παρατηρεί το πρωτόδικο Δικαστήριο, «στις περιπτώσεις του άρθρου 212 το οποίο δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211(ε). Το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη μαρτυρία και να εκδώσει διάταγμα διάλυσης αν πιστοποιήσει αφερεγγυότητα της εταιρείας δυνάμει του άρθρου 211(ε) και χωρίς να συντρέχουν οι ειδικές προϋποθέσεις του άρθρου 212.» Για όλους του λόγους που αναφέρω πιο πάνω, κρίνω ότι η καθ΄ ης η αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 209, 211(ε) και 212(α) του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, εφόσον αμέλησε να καταβάλει το ποσό που αναφέρεται στην Γραπτή Ειδοποίηση ημερομηνίας 27/7/2016 (τεκμήριο 11 στην αίτηση) ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση της αιτήτριας. Η αίτηση ημερομηνίας 13/2/2017, ως το αιτητικό υπό στοιχείο «Α.» εγκρίνεται με έξοδα υπέρ της αιτήτριας. Εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας ERTASIO HOLDINGS LIMITED. Ως Εκκαθαριστής διορίζεται ο Επίσημος Παραλήπτης. Πιστό αντίγραφο του παρόντος διατάγματος να επιδοθεί το συντομότερο δυνατό από την αιτήτρια στον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη (άρθρο 219 Κεφ.113). (Υπ) .............................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.