ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΠΑΚΥΡΙΑΚΟΥ κ.α. ν. Μ.Κ PAPAGEORGIOU INVESTMENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 826/2017, 30/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A216 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 826/2017
- ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΠΑΚΥΡΙΑΚΟΥ
- ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΠΑΚΥΡΙΑΚΟΥ Ενάγοντες- Αιτητές και
- Μ.Κ PAPAGEORGIOU INVESTMENTS LTD
- ΕΦΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Εναγόμενοι- Καθ' ων η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας
- 07.2017 για έκδοση Συνοπτικής Απόφασης Ημερομηνία : 30.03.2018 Εμφανίσεις : Για Ενάγοντες - Αιτητές : κα Γεωργίου για Ε. Νικολαϊδου Για Εναγόμενους - Καθ' ων η αίτηση: κα Γεωργίου για Α. Μαθηκολώνη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση των Εναγόντων, ημερομηνίας 05.07.2017, για έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον των Εναγομένων- Καθ' ων η αίτηση, στα πλαίσια της αγωγής των Εναγόντων με την οποία αξιώνουν διάταγμα παράδοσης κενής και ελεύθερης της κατοχής του επίδικου ακίνητου καθώς και συγκεκριμένα ποσά ως οφειλόμενα ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη και κοινόχρηστα. Σημειώνεται ότι η αγωγή εναντίον της Εναγόμενης 2 αποσύρθηκε ανεπιφύλακτα και χωρίς έξοδα , δια γραπτής ειδοποίησης των Εναγόντων, που τέθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου την 11.10.
- Έτσι η αγωγή και η υπό κρίση αίτηση παρέμειναν να εκκρεμούν μόνο εναντίων των Εναγομένων
- Η υπό κρίση αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Πανίκου Κληρίδη, ημερομηνίας 05.07.
- Ο ομνύοντας δηλώνει ότι είναι εξουσιοδοτημένος από τους Ενάγοντες να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ο ομνύοντας στην ένορκη δήλωσή του κατέθεσε, ως Τεκμήριο 1 εξουσιοδότηση από τους Εναγόντες, για να χειρίζεται τα θέματα που προκύπτουν από την ενοικίαση του επίδικου διαμερίσματος, ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο Πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας , ως Τεκμήριο 3 Α και β αντίγραφα γενικών πληρεξουσίων εγγράφων, ως Τεκμήριο 4 κατατέθηκε το επίδικο ενοικιαστήριο έγγραφο, ως Τεκμήριο 5 κατατέθηκε κατάσταση ισχυριζόμενων οφειλόμενων ενοικίων, ως Τεκμήρια 6α και 6β κατάσταση ισχυριζόμενων οφειλών αναφορικά με τα κοινόχρηστα και κατανάλωση πετρελαίου, ως Τεκμήριο 7 επιστολή του ομνύοντος προς τον σύζυγο της Εναγομένης 2 και ως Τεκμήριο 8 επιστολή των Δικηγόρων των Εναγόντων προς του Εναγομένους, ημερομηνίας 08.12.
- Οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η αίτηση την 20.12.2017 καταχώρησαν ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι κατωτέρω :
- H αίτηση είναι δικονομικά άκυρη ή και ανυπόστατη ή και δικονομικά αβάσιμη.
- Η αίτηση βασίζεται σε ελλιπή νομική βάση ή και σε λανθασμένη νομική βάση.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που τάσσουν οι κανονισμοί για έκδοση διατάγματος παραμερισμού.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που τάσσει ο νόμος και οι κανονισμοί για έκδοση συνοπτικής απόφασης.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθόρισε η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης.
- Η αίτηση των αιτητών θα πρέπει να απορριφθεί καθότι είναι καταχρηστική.
- Η Αίτηση είναι άκυρη εξ υπαρχής.
- Οι Αιτητές δεν δικαιούνται την αιτούμενη θεραπεία ή και δεν δικαιούνται στην έκδοση συνοπτικής απόφασης.
- Η αίτηση έγινε με μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
- Ο ενόρκως δηλών δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και δεν μπορεί να ορκίζεται θετικά για τα γεγονότα της.
- Ο ενόρκως δηλών δεν αποκαλύπτει την πηγή της γνώσης του αναφορικά με γεγονότα που αφορούν την υπόθεση και τα οποία δεν χειρίστηκε ο ίδιος ή και δεν έλαβε μέρος.
- Ο ενόρκως δηλών προσπαθεί να παραπλανήσει το Σεβαστό Δικαστήριο με αναφορές οι οποίες δεν αληθεύουν.
- Η ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση δεν στοιχειοθετεί την έκδοση συνοπτικής απόφασης.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που τάσσει η νομολογία για έκδοση συνοπτικής απόφασης.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Διάταξης 18 των θεσμών πολιτικής δικονομίας για έκδοση συνοπτικής απόφασης.
- Οι εναγόμενοι έχουν καλή υπεράσπιση και θα πρέπει η αίτηση να απορριφθεί δια να τους δοθεί η ευχέρεια να καταχωρίσουν υπεράσπιση.
- Το παρόν Δικαστήριο δεν έχει καθ' ύλην δικαιοδοσία εκδίκασης της υπόθεσης καθότι η διαφορά εμπίπτει στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων.
- Δεν οφείλονται τα κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα ποσά. Η ένσταση των Εναγομένων συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Έφης Παπαγεωργίου, πρώην Εναγομένης 2, και του συζύγου της, Μάριου Παπαγεωργίου. Οι Εναγόμενοι- Καθ' ων η αίτηση αποδέχονται ότι το Ενοικιαστήριο περιέχει τους ισχυριζόμενους, από τους Ενάγοντες, όρους αλλά, αμφισβητούν το νομότυπο του τερματισμού της σύμβασης ενοικίασης, το ισχυριζόμενο οφειλόμενο ποσό ενοικίων και κοινοχρήστων και ισχυρίζονται ότι το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την επίδικη διαφορά, καθώς αυτή εμπίπτει στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Ταυτόχρονα εγείρουν ανταπαίτηση εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών επικαλούμενοι τους όρους του Τεκμήριου
- Περαιτέρω στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένστασή τους οι Εναγόμενοι -Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι προέβησαν σε εργασίες συντήρησης του επίδικου διαμερίσματος που κατέστησαν αναγκαίες λόγω φυσικής φθοράς. Προς επίρρωση της πιο πάνω θέσης επισυνάπτουν, ως Τεκμήριο 2, απόδειξη για έξοδα που κατέβαλαν σχετικά με εργασίες βαφής και άλλων συναφών εργασιών συντήρησης. Περαιτέρω οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι προέβησαν σε αγορά ψυγείου επισυνάπτοντας ως Τεκμήριο 3 σχετική απόδειξη. Ο πιο πάνω ισχυρισμός κατά τους Εναγομένους συνδέεται με όρους του επίδικου ενοικιαστηρίου εγγράφου. Περαιτέρω η ομνύουσα για τους Εναγομένους αρνείται ότι παρέλαβε την ισχυριζόμενη επιστολή τερματισμού της ενοικίασης γεγονός που συνδέεται με τη δυνατότητα έγερσης της παρούσας αγωγής. Αναφορικά με τον ισχυρισμό τους περί αναρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου να εκδικάσει την υπό κρίση διαφορά , οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι το ακίνητο συμπληρώθηκε πριν την 31.12.1999 και ως εκ τούτου εφαρμόζεται ο περί Ενοικιοστασίου Νόμος. Προς επίρρωση της θέσης τους επισύναψαν, ως Τεκμήριο 1, φωτογραφία στην οποία φαίνεται κατά τον ισχυρισμό τους ο αριθμός σύνδεσης της πολυκατοικίας με την αρχή ηλεκτρισμού. Την 19.1.2018 ο ομνύοντας για τους Ενάγοντες καταχώρησε, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου , συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία προσπάθησε να απαντήσει στους ισχυρισμούς των Εναγομένων - Καθ' ων η αίτηση. Επιπλέον ως προς το ζήτημα της ολοκλήρωσης της πολυκατοικίας όπου βρίσκεται το επίδικο διαμέρισμα, κατέθεσε ως Τεκμήριο 1, επί της συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως, βεβαίωση από την ΑΗΚ , στην οποία καταγράφεται ότι η σύνδεση της Πολυκατοικίας με την Ηλεκτρική έγινε στις 28.12.
- Διαδικασία Σημειώνεται ότι η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ένορκων δηλώσεων, αφού κανένας εκ των διαδίκων δεν ζήτησε αντεξέταση και οι δύο πλευρές ανέπτυξαν μέσω γραπτών αγορεύσεων την επιχειρηματολογία τους. Συνεπώς για όσα γεγονότα δεν εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, το Δικαστήριο θα βασισθεί στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς και της παράλειψης αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. (Βλέπε τις υποθέσεις, Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453 , Iacovou brothers (constructions) Ltd v Fashionwise ltd
(2000)1Β ΑΑΔ 1377, Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1460 και Α Messios & Sons Ltd κ.α v Ανδρέας Λεωνίδα Π.Ε 277/2007 ΗΜΕΡ 18/2/2010 Προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου ότι η υπό κρίση αγωγή καταχωρήθηκε με κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο την 22.02.2017 και ότι οι Εναγόμενοι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης την 14.06.2017 . Νομική πτυχή - Αξιολόγηση εκατέρωθεν θέσεων Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στη Δ.18 θ. 1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «Where the defendant appears to a writ of summons specially indorsed under Order 2, Rule 6, the plaintiff may on affidavit made by himself, or by any other person who can swear positively to the facts, verifying the cause of action, and the amount claimed (if any), and stating that in his belief there is no defence to the action, apply for judgment for the amount so indorsed, together with interest (if any), or for the recovery of the land (with or without rent), or for the delivering up of a specific chattel, as the case may be, and costs. And judgment for the plaintiff may be given thereupon, unless the defendant shall satisfy the Court that he has a good defence to the action on the merits, or disclose such facts as may be deemed sufficient to entitle him to defend.» Οι αρχές που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα έχουν καταστεί αντικείμενο ενδελεχούς νομολογιακής ανάλυσης. Στην απόφαση Sensus Gymnasium Ltd v Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2013)1 ΑΑΔ 1795 το Ανώτατο Δικαστήριο συνόψισε τις σχετικές νομικές αρχές επί του θέματος ως ακολούθως : «Σκοπός της διαδικασίας αυτής είναι η έκδοση γρήγορα απόφασης, εκεί όπου τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του ενάγοντα είναι καθαρή και δεν χρειάζεται η διεξαγωγή κανονικής δίκης και παράλληλα, να δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα, αλλά απλώς για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Επειδή, όμως, η διαδικασία αυτή αποστερεί, ουσιαστικά, από τον εναγόμενο το δικαίωμα να υπερασπίσει την υπόθεση του σε κανονική δίκη, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται πολύ προσεκτικά, αραιά, και με βάση ορισμένα κριτήρια (βλ. Robert v. Plant [1895] 1 Q.B. 597, The Annual Practice 1970 σελ. 126, Κυπριανίδης ν. Ιωάννου
(1966)1 Α.Α.Δ. 265, Stavrinides v. Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.
(1972)1 C.L.R. 130, Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) Limited v. Tlais
(1991)1 Α.Α.Δ. 239, Δημητρίου ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 782, Rck Sports v. Persona Advertising Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 1074, Subotic v. Στυλιανίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 22, Λαζάρου κ.ά. ν. Μακεδόνα
(1999)1 Α.Α.Δ. 817 και πιο πρόσφατα Ζερβός ν. Euroinvestment & Finance Ltd
(2003)1(Γ) A.A.Δ.1968, Sigma Radio TV Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1 Α.Α.Δ. 408, Νεάρχου κ.ά. ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 818.) Τα κριτήρια που θα πρέπει, σύμφωνα με τη Δ.18 θ.1(α), να πληρούνται είναι τα ακόλουθα:
- Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο.
- Ο εναγόμενος να έχει καταχωρήσει εμφάνιση και
- Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση πρέπει να γίνεται από τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί θετικά ως προς τα γεγονότα και που επαληθεύουν το αγώγιμο δικαίωμα ως και το ποσό που απαιτείται και να δηλώνεται ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Εκεί που ο ενάγοντας είναι νομικό πρόσωπο, τότε μπορεί να ορκισθεί κάποιο πρόσωπο που εργοδοτεί, το οποίο όμως, να μπορεί να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επιβεβαιώνει τη βάση της αγωγής και το αξιούμενο ποσό και όχι τα όσα αναφέρει να είναι από πληροφορίες που πήρε από άλλους ή να στηρίζεται απλώς στα όσα ο ίδιος πιστεύει (βλ. Stavrinides, σελ. 136-138) και Δημητρίου σελ. 790-794, ανωτέρω). Με την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων, το βάρος μετατοπίζεται στον εναγόμενο που πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή ώστε να του δοθεί δυνατότητα καταχώρισης υπεράσπισης (βλ. CYEMS CO LTD v. Central Co-Operative Industries Co Ltd
(1982)1 C.L.R. 897 και Hermes Insurance Co Ltd ανωτέρω). Ο εναγόμενος μπορεί να πράξει τούτο είτε με ένορκη δήλωση είτε, με άδεια του Δικαστηρίου, με προφορική μαρτυρία (βλ. Δ.18 Καν. 3(α))» Σχετική επίσης είναι η απόφαση στην υπόθεση Γλαύκος Μιχαηλίδης κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ .Π.Ε 60/2011 ΗΜΕΡ 12 Ιουλίου, 2016 Στη βάση των πιο πάνω νομολογιακών αρχών θα προχωρήσω να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση. Συνδρομή των προϋποθέσεων της Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πληρούνται οι δυο πρώτες τυπικές προϋποθέσεις που θέτει η Δ.18 θ. 1 για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Προκύπτει αβίαστα, ως συμπέρασμα, το ότι έχει καταχωρηθεί ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο και ο εναγόμενος έχει καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης. Στην υπό κρίση υπόθεση προκύπτει ότι ο ενόρκως δηλών Πανίκος Κληρίδης δήλωσε, χωρίς να αμφισβητηθεί, ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα και μπορεί να ορκισθεί θετικά γι' αυτά. Περαιτέρω ο ομνύοντας παρέθεσε στοιχεία τόσο για την ισχυριζόμενη συμφωνία μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων όσο και για τα ισχυριζόμενα οφειλόμενα ποσά. Υπό το φως των πιο πάνω, κρίνω ότι πληρούται και η τρίτη προϋπόθεση της Δ.18, ότι δηλαδή η ένορκη δήλωση γίνεται από πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί για τα γεγονότα, επαληθεύει το αγώγιμο δικαίωμα και δηλώνει ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Ενόψει της πιο πάνω διαπίστωσης το βάρος, πλέον, μετατοπίζεται στους Εναγόμενους να καταδείξουν τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή, ώστε να τους δοθεί δυνατότητα καταχώρησης υπεράσπισης. Η Υπεράσπιση των Εναγομένων Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω με τη διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης συνοπτικής απόφασης, οι Εναγόμενοι οφείλουν να καταδείξουν τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή, ώστε να τους δοθεί δικαίωμα για υπεράσπιση. Επί του προκειμένου διαφωτιστική είναι η απόφαση Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) v. Abdul Aziz Tlais
(1991)1 A.A.Δ. 239, όπου αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: « Όπου όμως δίδει στην ένορκη δήλωση του αρκετές λεπτομέρειες που να δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή να εγείρουν θέμα σε απάντηση της απαιτήσεως που θα πρέπει να εκδικάζεται ή όπου ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει καλή και ουσιαστική υπεράσπιση ή αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που μπορούν να κριθούν ως αρκετά για να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει την υπεράσπιση του, τότε θα πρέπει να δίδεται τέτοιο δικαίωμα για υπεράσπιση (CY.E.M.S. CO LTD v. The Central Co-Operative Industries Co ltd
(1982)1 A.A.Δ. 897). Έτσι είναι μόνο σε καθαρές περιπτώσεις που μπορεί το Δικαστήριο να στερήσει διάδικο από του να προβάλει την υπεράσπιση του ενώπιον του Δικαστηρίου, γιατί σε διαφορετική περίπτωση τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε άρνηση δικαιοσύνης προς τον επηρεαζόμενο διάδικο.» Ασφαλώς δεν πρέπει να παραγνωρίζεται ότι οι πρόνοιες της Δ.18 πρέπει να διαβάζονται και υπό το φως του άρθρου 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ και η εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης πρέπει να ασκείται με φειδώ, μόνο σε περιπτώσεις που είναι εμφανές ότι ο εναγόμενος δεν διατηρεί οποιαδήποτε υπεράσπιση στην αγωγή. Σχετική είναι Zervos v. Euroinvestment & Finance Ltd
(2003)1(Γ) 1968 . Ως προς την έννοια του τι αποτελεί αδιαμφισβήτητη περίπτωση, για σκοπούς έκδοσης συνοπτικής απόφασης, θεμελιακή είναι η απόφαση στην υπόθεση Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ ( Υπό Εκκαθάριση ) κ.ά ν. Εθνική Τράπεζα Της Ελλάδος Α.Ε
(2001)1 ΑΑΔ 418, όπου κρίθηκαν τα εξής : «Συνοπτική απόφαση δεν εκδίδεται όπου προβάλλονται σχετικοί με το θέμα ισχυρισμοί που θα μπορούσαν, όσο απομακρυσμένη και αν φαίνεται η πιθανότητα επιτυχίας, να δικαιολογήσουν τη διεξαγωγή κανονικής δίκης. Εφόσον προκύπτει μεταξύ των διαδίκων διαφορά που χρήζει επίλυσης, ο εναγόμενος δεν στερείται της δυνατότητας υπεράσπισης και προβολής σχετικής επί του θέματος ανταπαίτησης, με εκ των προτέρων υπολογισμούς αναφορικά με τις πιθανότητες επιτυχίας και με ευρήματα έξω από το πλαίσιο δίκης στην αγωγή. Συνοπτική απόφαση εκδίδεται μόνο όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει πως δεν υπάρχει στην πραγματικότητα διαφορά ώστε να δικαιολογείται η δίκη. Τέτοια διαπίστωση γίνεται όταν το πράγμα είναι προφανές και όχι ως εγχείρημα αξιολόγησης και στάθμισης. Αυτή είναι η φιλοσοφία της Δ.18.» Περαιτέρω, στο σύγγραμμα The Annual Practice του 1959, στη σελίδα 264 υπό τον τίτλο Question of Fact αναφέρονται τα ακόλουθα σχετικά : «Leave to defend should be given where the defendant raises any substantial question of fact which ought to be tried... or there is a fair dispute to be tried as to the meaning of the document on which the claim is based... or uncertainty as to the amount actually due.» Προκύπτει συνεπώς από το πιο πάνω σύγγραμμα ότι όπου υπάρχει ειλικρινής διαφωνία αναφορικά με την ερμηνεία ενός εγγράφου στο οποίο βασίζεται η αξίωση ή διαφωνία ως προς τις συμβατικές υποχρεώσεις των μερών είτε ακόμα αβεβαιότητα ως προς το οφειλόμενο ποσό, πρέπει να δίδεται στον εναγόμενο άδεια για υπεράσπιση. Επιπρόσθετα αποτελεί καλά θεμελιωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών για να προβεί σε ευρήματα όσον αφορά την υπεράσπιση του εναγόμενου, ως να εκδίκαζε την ουσία της αγωγής. Σχετικές είναι οι αποφάσεις, Ευάγγελος Λαζάρου και άλλος ν. Γιάννη Π. Μακεδόνα
(1999)1 ΑΑΔ 817 και Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ (ανωτέρω). Το γεγονός όμως ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε αξιολόγηση των προβαλλόμενων ισχυρισμών, δεν συνεπάγεται ότι , για τη χορήγηση άδειας προς υπεράσπιση, αρκεί η προβολή αόριστων ή γενικών ισχυρισμών. Σε κάθε περίπτωση απαιτείται η προβολή ισχυρισμών στην αναγκαία έκταση , πάντοτε σε συνάρτηση με το εκάστοτε επίδικο ζήτημα. Σχετική επί του προκειμένου είναι η απόφαση στην υπόθεση Caterchef NV Ltd ν. PCP Electronics Ltd
(1999)1 ΑΑΔ 1912 , όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι αρκετό για εναγόμενο, για την εξασφάλιση του δικαιώματος υπεράσπισης χωρίς όρους, να δείξει πως υπάρχει δικάσιμο θέμα ανεξάρτητα αν το δικαστήριο πιστεύει πως τελικά η προβαλλόμενη υπεράσπιση μπορεί να μην επιτύχει. Όμως, το κριτήριο δεν ικανοποιείται χωρίς την παροχή λεπτομερειών σε λογική έκταση. Διαφορετικά θα ήταν εύκολο σε κάθε σχεδόν περίπτωση να εξασφαλίζεται άδεια με γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς. Με αποτέλεσμα την αχρήστευση του μέτρου. Τη θέση μας ενισχύει το παρακάτω απόσπασμα από την Annual Practice
(1959)σελ. 250, που αποτελεί το απαύγασμα της αγγλικής νομολογίας με την οποία είναι εναρμονισμένη η κυπριακή: "The defendant's affidavit must "condescend upon particulars". It is not enough merely to deny the debt, or allege fraud, or state a legal objection. Sufficient facts and particulars must be given to show that there is a bona fide defence (Wallingford v. Mutual Soc., 5 App Cas. 685, see judgment of Lord Blackburn at p. 704; Harrison v. Bottenheim, 26 W.R. 362; Ray v. Barker, 4 Ex. D. 283; Shurmer v. Young, 5 T.L.R. 155, and cases cited r. 6(n.). Σχετική επίσης είναι η απόφαση στην υπόθεση Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333. Παράλληλα ως προς την έγερση καλή τη πίστη ανταπαίτησης σχετική είναι η Subotic v. Στυλιανίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 22, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά : «Είναι καθιερωμένο ότι όπου εγείρεται καλή τη πίστει ανταπαίτηση που προκύπτει από τα ίδια γεγονότα της αγωγής και συνδέεται άμεσα με τους λόγους υπεράσπισης πρέπει να δίδεται τέτοια άδεια, ακόμα και αν ο εναγόμενος παραδέχεται μέρος ή ολόκληρη την απαίτηση (Βλέπε: Morgan & Son Ltd. v. S. Martin Johnson & Co. [1949] 1 K.B. 107). Η ανταπαίτηση είναι αγωγή (cross action) αλλά για τους σκοπούς της Δ.18 πρέπει να θεωρείται ως Υπεράσπιση (Βλέπε: Zoedone Co. v. Barrett [1882] 26 S.J. 657).» Στην υπό κρίση υπόθεση οι Ενάγοντες αξιώνουν την έκδοση διατάγματος παράδοσης κενής και ελεύθερης της κατοχής του επίδικου ακίνητου, καθώς και αποζημιώσεις για οφειλόμενα ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη και κοινόχρηστα. Σημειώνεται ότι η βάση της απαίτησης των Εναγόντων είναι η ισχυριζόμενη παράβαση των όρων του Ενοικιαστηρίου έγγραφου, Τεκμήριο 4 επί της ενόρκου δηλώσεως του ομνύοντος για τους Ενάγοντες- Αιτητές, και ο καθ' υπαιτιότητα των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση τερματισμός της σύμβασης ενοικίασης. Οι Εναγόμενοι- Καθ' ων η αίτηση αποδέχονται ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο περιέχει τους ισχυριζόμενους από τους Ενάγοντες όρους αλλά αμφισβητούν το νομότυπο του τερματισμού της σύμβασης ενοικίασης, το ισχυριζόμενο οφειλόμενο ποσό ενοικίων και κοινοχρήστων και ισχυρίζονται ότι , το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την επίδικη διαφορά καθώς αυτή εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Ταυτόχρονα εγείρουν ανταπαίτηση εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών επικαλούμενοι τους όρους του Τεκμηρίου 4. Η κύρια θέση που προβάλλεται από τους Εναγόμενους είναι ότι με δικά τους έξοδα προέβησαν σε επιδιορθώσεις επί του ενοικιαζόμενου ακινήτου τα έξοδα των οποίων έπρεπε να επωμιστούν οι Ενάγοντες καθότι προήλθαν από φυσική φθορά του διαμερίσματος. Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι αναγκάστηκαν να αγοράσουν ηλεκτρικές παρότι, σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο , το επίδικο διαμέρισμα ενοικιάσθηκε με ηλεκτρικές συσκευές. Προς επίρρωση της πιο πάνω θέσης τους οι Εναγόμενοι επισύναψαν σχετικές αποδείξεις, Τεκμήρια 2 & 3, ισχυριζόμενοι όμως ότι κατέβαλαν μεγαλύτερα ποσά και επιφυλάσσονται να εντοπίσουν τις σχετικές αποδείξεις. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί των Εναγομένων συνδέονται με τις συμβατικές υποχρεώσεις των διαδίκων δυνάμει του Τεκμήριου 4 και εγείρουν αμφισβήτηση και ζήτημα, ως προς την έκταση των εκατέρωθεν υποχρεώσεων. Περαιτέρω οι Εναγόμενοι με τους πιο πάνω ισχυρισμούς εγείρουν ανταπαίτηση, η οποία προκύπτει από την ίδια βάση , ως η απαίτηση των Εναγόντων, ήτοι τους όρους του επίδικου ενοικιαστηρίου εγγράφου. Το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι δεν επισυνάπτουν αποδείξεις για όλες τις ισχυριζόμενες ζημίες που υπέστησαν και αποτελούν το υπόβαθρο της αμφισβήτησης του οφειλόμενου ποσού και της ανταπαίτησης, δεν μπορεί να καταστήσει τον εν λόγω ισχυρισμό αόριστο ή ασαφή , αφού οι Εναγόμενοι μέσω της ένορκης δήλωσής τους αλλά και των Τεκμηρίων 2 και 3 δίδουν σχετικές λεπτομέρειες σε λογική έκταση αφού δεν αναμένεται να παρουσιαστεί στο στάδιο αυτό η πλήρης μαρτυρία που θα δοθεί κατά την εκδίκαση της ουσίας, εάν επιτραπεί η άδεια για υπεράσπιση. Περαιτέρω οι Εναγόμενοι αμφισβητούν ρητά το νομότυπο του τερματισμού της επίδικης σύμβασης ενοικίασης. Ουσιαστικά οι Εναγόμενοι αρνούνται ότι έλαβε χώρα νομότυπος τερματισμός της σύμβασης και επιπλέον ισχυρίζονται ότι δεν έλαβαν γνώση αυτού. Σχετικά προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι ουδέποτε έλαβαν την επιστολή τερματισμού, που κατ' ισχυρισμόν του ομνύοντος για του Ενάγοντες τέθηκε από τον ίδιο στο ταχυδρομικό κουτί τους. Σημειώνεται ότι στην παρούσα δεν υφίσταται ισχυρισμός ότι η αναφερόμενη επιστολή τερματισμού ταχυδρομήθηκε χωρίς να επιστραφεί στον αποστολέα, ώστε να ισχύει το μαχητό τεκμήριο ότι αυτή έχει παραδοθεί στον παραλήπτη. Σχετικά βλ. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Χαριλάου κ.ά
(2009)1.(Α) Α.Α.Δ
- Συνεπώς, υπό τα γεγονότα της παρούσας, η απλή αμφισβήτηση και άρνηση λήψης της επιστολής είναι αρκετός ισχυρισμός, για να καταδείξει δικάσιμο θέμα επί του γεγονότος της λήψης της επιστολής τερματισμού. Η πιο πάνω αμφισβήτηση της λήψης της επιστολής συνδέεται και με άλλα ουσιαστικά επίδικα θέματα της αγωγής, αφού όπως είναι καλά θεμελιωμένη αρχή σε περίπτωση παράβασης ουσιώδους όρου της σύμβασης, ο τερματισμός της σύμβασης δεν είναι αυτόματος αλλά το αθώο μέρος έχει δικαίωμα να τερματίσει τη σύμβαση αξιώνοντας αποζημιώσεις. Σχετικό σύγγραμμα Π.Πολυβίου το Δίκαιο των Συμβάσεων τόμος Β, σελ
- Ενώ όπως εξηγείται στην απόφαση A.N. Stasis Estates Co. Ltd v. Edwards και Άλλου
(1995)1 A.A.Δ. 385 , «από την ημέρα του τερματισμού της παύει η συμφωνία να αποτελεί πηγή συμβατικών δικαιωμάτων για οποιοδήποτε από τα μέρη.» Προκύπτει συνεπώς από την πιο πάνω απόφαση ότι μέχρι τον τερματισμό κάποιας σύμβασης αυτή συνεχίζει να έχει ισχύ. Εφόσον λοιπόν ο τερματισμός της σύμβασης μπορεί να αποτελεί προϋπόθεση για την έγερση της αγωγής και της συνακόλουθης αξίωσης αποζημιώσεων, έπεται ότι η αμφισβήτηση του τερματισμού δημιουργεί δικάσιμο θέμα και ως προς τη δυνατότητα αξίωσης των επίδικων αποζημιώσεων ή το ύψος αυτών. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν διαλανθάνει της προσοχής του Δικαστήριού ότι η γραπτή σύμβαση ενοικίασης έληξε την 31.8.2016 άλλα η ισχυριζόμενη επιστολή τερματισμού φέρει ημερομηνία 8.12.
- Η πιο πάνω διαπίστωση μπορεί ενδεχομένως να επιλύει το ζήτημα της λήξης του ενοικιαστηρίου εγγράφου, Τεκ. 4, αλλά καθιστά επιτακτική την εξέταση του άλλου κεφαλαιώδους ζητήματος που ήγειραν οι Εναγόμενοι, αυτού της δικαιοδοσίας. Όλα τα πιο πάνω βέβαια εξετάζονται στην παρούσα υπό το πρίσμα του εάν τελικά εγείρουν καλόπιστη υπεράσπιση και όχι εν είδει τελικού συμπεράσματος. Οι Εναγόμενοι με την ένστασή τους εγείρουν αμφισβήτηση ως προς τη Δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου να εκδικάσει την αναφυόμενη διαφορά. Η ομνύουσα για του Εναγόμενους, Έφη Παπαγεωργίου, για υποστήριξη της θέσης της επισύναψε ως Τεκμήριο 1 επί της ένορκης δήλωσής της, σχετική φωτογραφία, που κατά τη θέση της αποδεικνύει ότι η πολυκατοικία συμπληρώθηκε πριν την 31.12.
- Στον αντίποδα, ο ομνύοντας για τους Ενάγοντες, κατέθεσε μέσω της συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση, βεβαίωση από την ΑΗΚ αναφορικά με την ημερομηνία που συνδέθηκε η πολυκατοικία με την ΑΗΚ και η οποία δεικνύει ημερομηνία μεταγενέστερη της 31.12.
- Οι πιο πάνω αντικρουόμενοι ισχυρισμοί δεν μπορούν στο στάδιο αυτό να εξεταστούν και να προβεί το Δικαστήριο σε εύρημα ως προς το πραγματικό γεγονός του πότε συμπληρώθηκε η οικοδομή. Τα πιο πάνω είναι ζητήματα που χρειάζονται αξιολόγηση και στάθμιση, έργο που επιτελείται κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο παρόν στάδιο. Συνεπώς το Δικαστήριο κρίνει ότι και ως προς το ζήτημα της δικαιοδοσίας εγείρεται συζητήσιμο θέμα. Υπό το φως όλων των ανωτέρω κρίνω, ότι οι Εναγόμενοι πέτυχαν να αποσείσουν το βάρος να αποδείξουν ότι διατηρούν καλόπιστη υπεράσπιση τόσο ως προς την ύπαρξη και έκταση των εκατέρωθεν δικαιωμάτων και υποχρεώσεων όσο και ως προς το ζήτημα της Δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να εκδικάσει τη διαφορά. Παράλληλα κρίνω, ότι οι Εναγόμενοι πέτυχαν να δείξουν ότι διατηρούν καλόπιστη ανταπαίτηση η οποία πηγάζει από τα ίδια γεγονότα της αγωγής και συνδέεται με την υπεράσπιση των Εναγομένων. Ταυτόχρονα από το σύνολο της ενώπιόν μου μαρτυρίας, στην παρούσα υπόθεση, δεν προκύπτει αναμφίβολα η μη ύπαρξη υπεράσπισης στην απαίτηση των εναγόντων ως επιτάσσει η νομολογία. Σχετική η New Orchidea Fashion Ltd v Eργοληπτικής Εταιρείας Βαρνάβας Χ¨ Κυπριανού Λτδ
(1998)1(Α) ΑΑΔ 202 Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται, δίδεται άδεια στους Εναγομένους να καταχωρίσουν υπεράσπιση εντός 14 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων και εναντίον των Εναγόντων, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. .............. Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ. ΕΔ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο