ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ ν. ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ, Αρ. Αγωγής: 6665/02, 21/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A177 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ.Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6665/02 Μεταξύ: EUROINVESTMENT & FINANCE LIMITED Εναγόντων και ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ Εναγομένου ΚΑΙ ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜ. 5/6/09 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ Εναγόντων και ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ Εναγομένου Αίτηση ημερ. 13.4.17 υπό Εναγόντων για τροποποίηση ή προσθήκη Ημερομηνία: 21 Μαρτίου 2018 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κα Νεοφύτου για Γεωργιάδης & Πελίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ ου 1: κ. Αυγουστής για Παπαντωνίου & Παπαντωνίου Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ ου 2: κ. Μυλωνάς ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την ως άνω αίτηση τους οι Ενάγοντες-Αιτητές αιτούνται: «(Α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει και/ή να επιτρέπει την τροποποίηση και/ή την προσθήκη εις τον υφιστάμενο τίτλο της αγωγής και/ή εις τον τίτλο της αίτησης ημερ. 22/01/2015, της πιο κάτω αναφοράς: «Αναφορικά με τον περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο Κεφ.62 και Αναφορικά με την αίτηση της AstroBank Limited (πρώην ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΙΜΙΤΕΔ) Αιτήτριας και
- ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
- ΧΡΗΣΤ0Σ ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ Καθ' ων η αίτηση»» Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων, στις Δ.25 και Δ.9 και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Χαράς Πιερή, στην οποίαν αναφέρει ότι η ανάγκη τροποποίησης διαπιστώθηκε μετά την έκδοση ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 10.3.17, ούτως ώστε να διασαφηνιστεί και προσδιοριστεί η φύση της αίτησης ως στηριζόμενης στον περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο, Κεφ.
- Ένσταση Καθ΄ ου 1 Ο Εναγόμενος-Καθ΄ ου 1 καταχώρισε ένσταση προβάλλοντας 20 λόγους προς απόρριψη της αίτησης οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι: - Η αίτηση στερείται υποβάθρου. - Ο λανθασμένος τίτλος συνεπάγεται ακυρότητα της αίτησης αφού το σφάλμα άπτεται της ουσίας της και δεν υπάρχει επίκληση καλόπιστου λάθους. - Υπάρχουν αλλότρια κίνητρα και μεγάλη καθυστέρηση. - Δεν αιτιολογείται η θεραπεία. - Επιχειρείται η ριζική μετατροπή της φύσης της αίτησης. - Προκαλείται δυσμενής επηρεασμός του Καθ΄ ου. - Υπάρχει κατάχρηση και επιδιώκεται ο αιφνιδιασμός του Καθ΄ ου. - Η ένορκη δήλωση έγινε από δικηγόρο. - Η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση. - Τυχόν έγκριση της απολήγει σε άνιση μεταχείριση. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου 1 κ. Κώστα Μαυρίδη στην οποίαν επαναλαμβάνει και επεξηγεί τους πιο πάνω λόγους, κυρίως με βάση το ιστορικό της υπόθεσης. Ένσταση Καθ΄ ου 2 Στη δική του ένσταση ο Καθ΄ ου 2 προέβαλε εννιά λόγους προς απόρριψη της αίτησης οι οποίοι με τη σειρά τους συνοψίζονται στο ότι: - Οι Αιτητές ενεργούν κακή τη πίστει εφόσον επιχειρούν την προσθήκη του ιδίου. - Υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση. - Θα προκληθεί μεγάλη αδικία και ζημιά. - Δεν υπάρχει κατάλληλη ένορκη δήλωση. - Οι Αιτητές έχουν αλλότρια κίνητρα. - Η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση. Η ένσταση του Καθ΄ ου 2 συνοδεύεται από δική του ένορκη δήλωση, στην οποίαν επίσης επαναλαμβάνει και επεξηγεί τους λόγους ένστασης. Ειδικότερα αναφέρει στις §4 και 5 αυτής τα εξής: «
- Οι Ενάγοντες/Αιτητές με την αιτούμενη τροποποίηση και την προσθήκη μου ως Καθ' ου η Αίτηση 2/Εναγόμενο 2 στην αρχική τους αίτηση και Αγωγή, επιδιώκουν την εισαγωγή αγώγιμων δικαιωμάτων εναντίον μου, παρ' όλο που ουδεμία σχέση έχω με τη δικαστική Απόφαση της Αγωγής, το οποίο αναφέρει άλλωστε και ο αδερφός μου στην Ένστασή του και Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει ημερ. 05/05/
- Όσο αφορά την αρχική αίτηση, έχω ήδη καταχωρήσει συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ημερ. 11/04/2017, στην οποία αναφέρω ξεκάθαρα ότι τα εν λόγω ακίνητα μεταβιβάστηκαν καλόπιστα, ως αντάλλαγμα για τα χρήματα που δάνεισα στον αδερφό μου Κώστα Μαυρίδη κατά διαστήματα.
- Όπως πιστεύω και όπως πληροφορούμαι από τους δικηγόρους μου, η παρούσα αίτηση καταχωρείται με μεγάλη καθυστέρηση. Η αργοπορία αυτή επιδρά άμεσα και καταλυτικά επί των δικαιωμάτων μου, εφόσον αποσκοπεί στον εκτροχιασμό της δικαστικής διαδικασίας και την καθυστέρηση στην εκδίκαση της αρχικής αίτησης. Η μεταβίβαση δια δωρεάς που έγινε από τον Εναγόμενο αδελφό μου προς το άτομό μου ήταν γεγονός το οποίο οι Ενάγοντες-Αιτητές γνώριζαν εξ' αρχής και η καθυστέρηση που παρατηρείται δεν δικαιολογεί τους ισχυρισμούς τους. Παράλληλα, στην επισυνημμένη, στην αίτηση τροποποίησης των Εναγόντων-Αιτητών, Ένορκη Δήλωση της κας. Χαράς Πιερή, δεν δόθηκε καμία ικανοποιητική εξήγηση για την καθυστέρηση 2 και πλέον χρόνων που παρατηρείται με την καταχώριση της παρούσας αίτησης τροποποίησης και επομένως, δεν προκύπτει ότι συντρέχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για έγκριση της παρούσας αίτησης τροποποίησης, ούτε και έχει καταδειχθεί από τους Ενάγοντες-Αιτητές οιοσδήποτε βάσιμος λόγος για να μπορέσει το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να επιτρέψει την αιτούμενη τροποποίηση». Νομική Πτυχή Εισερχόμενος στη νομική πτυχή και πριν από οτιδήποτε άλλο θεωρώ ορθό να σημειώσω ότι, όπως έχει ήδη αναφερθεί, η αίτηση όντως συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου συνεργαζόμενης με τους δικηγόρους των Αιτητών. Σύμφωνα με τη νομολογία, είναι ανεπιθύμητο οι δικηγόροι που εκπροσωπούν διάδικο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ως ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Ahapittas ν. Roc-Chic Ltd
(1968)1 C.L.R. 1, In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 319, Thanos Hotels Ltd ν. Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036 και Alexander v. Alexander
(2013)1(Β) Α.Α.Δ. 1093. Όπως όμως αποφασίστηκε στην υπόθεση Rybolovlev ν. Rybolovleva
(2010)1(A) Α.Α.Δ. 82, «... μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος». Στην παρούσα περίπτωση η ενόρκως δηλούσα δηλώνει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση και αποκαλύπτει την πηγή της γνώσης της, που είναι οι Ενάγοντες. Στην πραγματικότητα τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται είναι ουσιαστικά το ιστορικό της διαδικασίας από την καταχώριση της κυρίως αίτησης, τα οποία ούτως ή άλλως ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου και για τα οποία έχει γνώση και η ίδια η κα Πιερή. Ουσιαστικά η ένορκη της δήλωση αφορά νομικά έγγραφα και διαδικασίες, και όχι γεγονότα για τα οποία όντως αναμένεται οπωσδήποτε να ορκιστεί διάδικος. Συνεκτιμώντας και το ότι δεν παρατηρείται το ανεπιθύμητο φαινόμενο να χειρίζεται την παρούσα αίτηση η δικηγόρος που έχει ορκιστεί, πράγμα που θα ήταν όντως ασυμβίβαστο, καθώς και πειθαρχικό παράπτωμα σύμφωνα με την Κεσίδης ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 589, δεν συμφωνώ ότι δημιουργείται οποιοδήποτε ανυπέρβλητο πρόβλημα. Όπως έχει αναφερθεί στην Investylia Public Company Ltd ν. Γαβριηλίδου
(2013)1(B) Α.Α.Δ. 1202: «Όσον αφορά την όμνυση της υποστηρικτικής δήλωσης από δικηγόρο χωρίς να εξηγείται ο λόγος για τον οποίο δεν ορκίστηκε διοικητικός σύμβουλος ή γραμματέας της ίδιας της εφεσείουσας, αναμφίβολα η νομολογία έχει κατ' επανάληψη επισημάνει το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής, αλλά δεν έχει φθάσει στο σημείο της απαγόρευσης ώστε να αγνοείται ή να απορρίπτεται η ένορκη αυτή δήλωση». Όσον αφορά τα υπόλοιπα ζητήματα θα πρέπει κατ΄ αρχάς να σημειωθεί πως με την κυρίως αίτηση τους ημερ. 22.1.15 οι Ενάγοντες (Αιτητές) βασικά ζητούν: Α. Εξέταση του Εναγομένου αναφορικά με καταδολιευτική μεταβίβαση τριών τεμαχίων γης. Β. Διάταγμα το οποίο να κηρύσσει άκυρη τη μεταβίβαση των εν λόγω τεμαχίων. Γ. Διάταγμα επανεγγραφής των ακινήτων επ΄ ονόματι του Εναγομένου (Καθ΄ ου 1). Με την προηγηθείσα ενδιάμεση απόφαση του παρόντος δικαστηρίου ημερ. 10.3.17 είχε κριθεί πως οι Ενάγοντες στηρίζονται βασικά στο άρθρο 3
(2)του Κεφ. 62 προς ακύρωση της κατ΄ ισχυρισμόν καταδολιευτικής μεταβίβασης, εξ ου και η §6 της συνοδεύουσας ένορκης δήλωσης αναφέρεται σε δόλια μεταβίβαση και σε έλλειψη χρηματικού ανταλλάγματος. Κρίθηκε ως προφανές το ότι οι Ενάγοντες προτίθενται να επικαλεστούν το τεκμήριο το οποίο δημιουργείται από την πιο πάνω πρόνοια, μεταθέτοντας έτσι το βάρος στον Εναγόμενο και στον νέο ιδιοκτήτη (Καθ΄ ου 2) να αποδείξουν ότι η μεταβίβαση έγινε καλή τη πίστει και όχι με πρόθεση παρεμπόδισης ή καθυστέρησης των πιστωτών (Εναγόντων). Για ό,τι αξίζει θα πρέπει να σημειωθεί αφενός πως και οι συνήγοροι του Εναγομένου είχαν ακριβώς υποστηρίξει την πιο πάνω φύση της κυρίως αίτησης και αφετέρου ότι ήταν στη βάση αυτή που πέτυχαν την ακύρωση του προηγηθέντος διατάγματος αντεξέτασης του Εναγομένου. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Άντρη Ιωακείμ κ.α. ν. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ (Αρ. 1)
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 198: «Κατά τη γνώμη μας η αίτηση κάτω από τις διατάξεις του Κεφ.62 ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή χαρακτήρα. Και για την οποία ισχύει η προθεσμία καταχώρησης έφεσης των έξι εβδομάδων. Παρόλο που δικονομικά τέτοια αίτηση είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής, εντούτοις ο ομφάλιος λώρος με αυτή έχει αποκοπεί. Πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία, που στοχεύει σε άλλης μορφής θεραπεία και που κατατάσσεται, όπως προελέχθη, για το σκοπό που συζητούμε, στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών». Στην παρούσα περίπτωση οι Ενάγοντες, καταχωρώντας την κυρίως αίτηση τους και δεδομένου ότι επιθυμούσαν να την προωθήσουν (καθ΄ όσον αφορά την ουσία της) ως πρωτογενή και αυτόνομη αίτηση βάσει του Κεφ. 62, ορθώς την απηύθηναν και προς τον νέο ιδιοκτήτη των ακινήτων κ. Χρίστο Μαυρίδη (Καθ΄ ου 2), αδελφό του Εναγόμενου. Ο Καθ΄ ου 2 εμφανίστηκε στη διαδικασία και καταχώρισε σχετική ένσταση στις 5.5.16, προβάλλοντας τη βασική του θέση ότι οι οποιεσδήποτε μεταβιβάσεις έγιναν καλόπιστα. Η πραγματικότητα είναι πως ο ίδιος είχε προβάλει από τότε ότι η αίτηση έφερε «λανθασμένο τίτλο» καθότι δεν αναφερόταν ο ίδιος σ΄ αυτόν (Λόγος Ένστασης αρ. 8). Οι Ενάγοντες προβάλλουν στην αγόρευση τους πως με την εκδικαζόμενη αίτηση τους σε καμιά περίπτωση δεν επιχειρούν την προσθήκη διαδίκου και δη του Καθ΄ ου
- Δεν θα συμφωνήσω με τη θέση τους αυτή. Στην ίδια την αίτηση τους αναφέρονται σε διάταγμα επιτρέπον την «τροποποίηση και ή την προσθήκη». Η αναφορά σε προσθήκη «της πιο κάτω αναφοράς» δεν μεταβάλλει καθόλου την ουσία των πραγμάτων, ότι δηλαδή με την αίτηση επιδιώκεται η προσθήκη του Καθ΄ ου 2 ως διαδίκου στην αίτηση και πολύ ορθώς κατά την άποψη μου. Άλλωστε, όπως και οι ίδιοι αναφέρουν (σε άλλο σημείο της αγόρευσης τους) «αυτό που στην ουσία επιζητείται είναι να αντικατοπτριστεί στον τίτλο της αίτησης η ήδη υπάρχουσα φύση της Αίτησης ημερ. 22.1.15», επικαλούμενοι ότι ο Καθ΄ ου 2 «ήδη έθεσε τον εαυτό του διάδικο σε αυτήν» και αντλώντας επιχειρήματα από τον τίτλο της υπόθεσης Άντρη Ιωακείμ (ανωτέρω), στην οποίαν ως Καθ΄ ων είχαν συμπεριληφθεί και πάλιν ο παλαιός και ο νέος ιδιοκτήτης. Από αυτής της πλευράς η ορθή νομική βάση της υπό κρίσιν αίτησης είναι η Δ.9 η οποία συμπεριλαμβάνεται μεν στη νομική βάση, αν και χωρίς εξειδίκευση κάποιου ειδικότερου θεσμού της, πράγμα το οποίο όμως κρίνεται πως δεν επηρεάζει στην παρούσα περίπτωση, λαμβανομένης υπόψιν της ευχέρειας του ίδιου του Δικαστηρίου και της δυνατότητας του να δράσει αυτεπαγγέλτως. Η εξουσία δίδεται ουσιαστικά από τη Δ.9 κ.10 και δεν αμφισβητείται ότι αυτή συνιστά τη δικαιοδοτική βάση προσθήκης ενάγοντος ή εναγομένου. Σημειώνεται, για τις ανάγκες της παρούσας, ότι «εναγόμενος», σύμφωνα με τον σχετικό ορισμό της Δ.1 κ.2 περιλαμβάνει οιονδήποτε πρόσωπο στο οποίο επιδίδεται οποιοδήποτε κλητήριο ένταλμα ή δικαστική κλήση ή ειδοποίηση, πράγμα που αναμφίβολα καλύπτει και τον καθ΄ ου σε αιτήσεις ακύρωσης μεταβίβασης δυνάμει του Κεφ.
- Ο εν λόγω κ.10 είναι γενικότερης εμβέλειας (από τον κ.2 της Δ.2) και επιτρέπει ακριβώς την προσθήκη οποιουδήποτε διαδίκου του οποίου η παρουσία στο δικαστήριο θα ήταν αναγκαία για να μπορέσει το δικαστήριο αποτελεσματικά και ολοκληρωτικά να αποφασίσει και να διακανονίσει όλα τα ερωτήματα που υπάρχουν στην υπόθεση (βλ. Λίζα Θεοφάνους ν. Λεωνίδα Γεωργίου κ.ά
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 991). Γενικά αναγνωρίζεται ότι το δικαστήριο ενεργώντας με βάση τη Δ.9 κ.10 διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια. Σχετικά με το θέμα αναφέρθηκαν στην Korkut ν. Γεωργίου
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1213 τα ακόλουθα: «Για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Δ.9 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος. Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την προσθήκη διαδίκου, είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου οι νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται». Η υπόθεση Σοφιανού ν. Minas Makris Developers Ltd κ.α,
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1668 αφορούσε παρόμοιο αίτημα, αλλά για προσθήκη συνιδιοκτήτριας εταιρείας ως "συνεναγομένης". Αναφέρθηκαν τα εξής: «Η προσθήκη διαδίκου είναι ζήτημα αναγόμενο στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου. Το δικαστήριο έχει επί του προκειμένου ευρεία διακριτική εξουσία να επιφέρει αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους (διαγραφή, προσθήκη, αντικατάσταση) που στοχεύουν στο να καταστεί δυνατή η πλήρης και αποτελεσματική εκδίκαση όλων των επίδικων θεμάτων μεταξύ των αναγκαίων διαδίκων. Βλ. Mepa Manag. Ltd κα ν. Αγροτικής Ετ. Γεν. Ασφαλ.
(1997)1 (Β) ΑΑΔ 772. Στην υπό εξέταση υπόθεση η αγωγή αφορά στη διεκδίκηση/κατοχύρωση δικαιώματος κατοχής επί ακίνητης περιουσίας, παράνομης επέμβασης και αξίωσης για αποζημιώσεις κατά εγγεγραμμένων ιδιοκτητών του επίδικου ακινήτου. Η επίλυση των επίδικων ζητημάτων θα καταστεί ευχερέστερη και ενδεχομένως πιο αποτελεσματική με τη συμμετοχή όλων των συνιδιοκτητών του επίδικου κτήματος ως αναγκαίων διαδίκων. Η προσθήκη της ............ ως φερόμενης συνιδιοκτήτριας του επίδικου κτήματος, αποτελεί υπό τις περιστάσεις απαραίτητη προϋπόθεση για την εξέταση και επίλυση των επίδικων ζητημάτων όπως αυτά εμφανίζονται στην όψη της αγωγής». Συνάγεται από τα πιο πάνω πως η βασικότερη προϋπόθεση για την έγκριση τέτοιου είδους αίτησης είναι να καταδειχθεί από τον εκάστοτε αιτητή ότι το πρόσωπο του οποίου επιζητείται η προσθήκη είναι "αναγκαίος διάδικος" για την επίλυση των εγειρόμενων ζητημάτων. Έχοντας υπόψιν τα πιο πάνω, δεν θεωρώ ότι τίθεται οποιαδήποτε βάσιμη αμφιβολία περί του ότι ο Καθ΄ ου 2 είναι αναγκαίος διάδικος στην κυρίως αίτηση. Η εν λόγω αίτηση αφορά αίτημα των Εναγόντων για ακύρωση μεταβιβάσεων ακίνητων, τα οποία σήμερα ευρίσκονται εγγεγραμμένα επ΄ ονόματι του. Σε περίπτωση επιτυχίας της αίτησης το αναπόφευκτο αποτέλεσμα θα είναι η ακύρωση των μεταβιβάσεων επ΄ ονόματι του με αυτονόητες συνέπειες στα δικά του ιδιοκτησιακά δικαιώματα. Βέβαια, στην παρούσα περίπτωση ο Καθ΄ ου 2 έχει ήδη λάβει γνώση και αντιπροσωπεύεται στη διαδικασία μέσω συνηγόρου, πλην όμως κρίνεται ορθότερο και δικαιότερο όπως συμπεριληφθεί και στον τίτλο της αίτησης δια της αιτούμενης προσθήκης του ονόματος του, παρά την κάποια καθυστέρηση, η οποία όντως έχει παρατηρηθεί όσον αφορά την υποβολή της υπό κρίσιν αίτησης. Δεν θα συμφωνήσω με τους Καθ΄ ων 1 και 2 ούτε ότι υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση ούτε ότι λόγω της έγκρισης της αίτησης σε αυτό το στάδιο προκαλείται οποιαδήποτε αδικία ή ανεπανόρθωτη βλάβη σε οποιονδήποτε εξ αυτών, η οποία να μην μπορεί να αποκατασταθεί με τη χορήγηση εξόδων. Διευκρινίζεται πως πρόκειται για περίπτωση στην οποία το Δικαστήριο θα προχωρούσε αυτεπαγγέλτως στην προσθήκη του Καθ΄ ου 2, ακόμα και αν δεν υποβάλλετο η αίτηση. Στην πραγματικότητα δε, είναι προς το συμφέρον του Καθ΄ ου 2 να προστεθεί ως διάδικος τόσο για να αντικατοπτρίζεται η πραγματική κατάσταση και η φύση της αίτησης, όσο και για να έχει πλήρως τα δικονομικά δικαιώματα του ως διάδικος του οποίου επηρεάζονται τα συμφέροντα. Σχετικά με το θέμα του χρόνου παραπέμπω στα όσα είχαν λεχθεί στην Clive Preece κ.α. ν. Ρωσσίδου
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2138 και ειδικά στο εξής απόσπασμα: «Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.ά. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ.237. Στη Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ.934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονή τάση είναι να επιτρέπουν τα Δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Στην Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A. & G. Leventis & Co (Nigeria) Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ.726 αναφορικά με τον παράγοντα του χρόνου ειπώθηκαν τα εξής: "Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντας ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογισθούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης"». Περαιτέρω προστίθεται πως δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε μαρτυρία από την οποία θα μπορούσε να εξαχθεί συμπέρασμα περί κακοπιστίας των Εναγόντων (Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 745). Αντιθέτως διαπιστώνεται πως οι Ενάγοντες είχαν επιδώσει εξαρχής την αίτηση τους και προς τον Καθ΄ ου 2, δίδοντας του το δικαίωμα να λάβει μέρος στη διαδικασία και προβάλει την ένσταση του. Παρέλκει βεβαίως να λεχθεί πως είναι εντελώς αβάσιμες οι εισηγήσεις ότι με την προσθήκη διαφοροποιείται η ουσία της υπόθεσης ή ότι ο Καθ΄ ου 2 ουδεμία σχέση έχει με τα επίδικα θέματα, (ως ο ίδιος προέβαλε στην ένσταση του). Τόσο η ουσία της αίτησης όσο και η σχέση του ιδίου έχουν εξηγηθεί ανωτέρω. Κατάληξη Στη βάση όλων των ανωτέρω η αίτηση εγκρίνεται ως κατωτέρω: Εκδίδεται διάταγμα ως η §Α της αίτησης. Τροποποιημένη αίτηση να καταχωριστεί εντός 10 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος και αντίγραφο να παραδοθεί στους αντιδίκους. Οι Καθ΄ ων 1 και 2 να καταχωρίσουν τροποποιημένες ενστάσεις εντός περαιτέρω προθεσμίας 10 ημερών. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Καθ΄ ων 1 και 2 και εις βάρος των Εναγόντων, ως θα υπολογιστούν, συν Φ.Π.Α. (αν υπάρχει) και τα οποία θα είναι πληρωτέα με το πέρας της κυρίως αίτησης ημ. 22.1.15. (Υπ.) .................. Χ.Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο