ARCHIPELAGOS ESTATES LIMITED κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Γενική Αίτηση/Έφεση: 663/17, 22/3/2018

(3)του Ν.9/65, καθορίζει σαφώς τους λόγους για τους οποίους δύναται να καταχωριστεί αίτηση/έφεση με σκοπό τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ και, κατ' επέκταση, ακύρωσης της ορισθείσας με πλειστηριασμό σκοπούμενης πώλησης του επίδικου ακινήτου. Το εν λόγω εδάφιο, παρατίθεται αυτούσιο: «

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από τηνημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις̇ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί̇ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή̇ (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1).» Οι λόγοι στους οποίους στηρίζεται η παρούσα Αίτηση/Έφεση, είναι βασικά οι ακόλουθοι δύο: (α) Εκκρεμεί Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των Εφεσειόντων στην αγωγή 4764/16, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η οποία αφορά στις επίδικες υποθήκες και η οποία είναι προγενέστερη των επίδικων Ειδοποιήσεων Τύπου Ι, Θ, ΙΑ και ΙΒ. (β) Οι Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ είναι παράτυπες. (α) Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στην αγωγή αρ. 4764/16: Είναι παραδεκτό ότι, στις 12/10/2016, οι Εφεσίβλητοι ως ενάγοντες, καταχώρισαν την πιο πάνω αγωγή, εναντίον των Εφεσειόντων, ως εναγομένων, με την οποία, μεταξύ άλλων, αιτούντο διάταγμα διατάττον την πώληση και των επίδικων κτημάτων. Στις 6/2/2017, οι Εφεσείοντες καταχώρισαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στην πιο πάνω αγωγή. Με την Ανταπαίτηση αιτούνται, μεταξύ άλλων, δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι συμφωνίες που αναφέρονται στην Έκθεση Απαιτήσεως, είναι προϊόν παρανομίας και/ή καταρτίστηκαν μετά από ψυχική πίεση από πλευράς εναγόντων. Μετά από αίτηση των εναγόντων ημερ. 3/4/2017, για καλύτερες και πληρέστερες λεπτομέρειες, οι εναγόμενοι-Εφεσείοντες παρείχαν τις ακόλουθες λεπτομέρειες (σε άγνωστη ημερομηνία): «Αίτηση των Εναγόντων για παροχή περαιτέρω και καλύτερες λεπτομερές της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των Εναγομένων. Παροχή λεπτομερειών προς τους Ενάγοντες στην Αίτηση τους ημερ. 3/4/17: Α. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι Ενάγουσα μέσω των αντιπροσόπων της άσκησε ψυχική πίεση προς τους Εναγόμενους με αποτέλεσμα να τους εξαναγκάσει όπως προχωρήσουν σε παροχή περαιτέρω εξασφαλίσεων κατά τις 22.9.14 προς την Ενάγουσα στην απουσία οποιασδήποτε αντιπαροχής. Β. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι Ενάγουσα μέσω των αντιπροσόπων της άσκησε ψυχική πίεση προς τους Εναγόμενους με αποτέλεσμα να τους εξαναγκάσει όπως προχωρήσουν σε παροχή περαιτέρω εξασφαλίσεων κατά τις 22.9.14 και δη στην παραχώρηση του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης προς την Ενάγουσα στην απουσία οποιασδήποτε αντιπαροχής. Γ. Η Ενάγουσα παράνομα εξανάγκασε τον Εναγόμενο 2 όπως προχωρήσει σε μετατροπή καταθέσεων του ύψους €110,433 σε αξιόγραφα παρουσιάζοντας του το «προϊόν» αυτό ως μια ασφαλή κατάθεση με υψηλότερη απόδοση επιτοκίου. Δ. Η Ενάγουσα παράνομα εξανάγκασε τον Εναγόμενο 2 όπως προχωρήσει σε μετατροπή καταθέσεων του ύψους €110,433 σε αξιόγραφα παρουσιάζοντας του το «προϊόν» αυτό ως μια ασφαλή κατάθεση με υψηλότερη απόδοση επιτοκίου. Ο εξαναγκασμός επιτεύχθηκε μέσω έμμεσων απειλών ότι αφ' ης στιγμής ο Εναγόμενος έλαβε παλαιότερα διευκολύνσεις από την Τράπεζα τώρα θα έπρεπε να διευκολύνει την Τράπεζα στο σχέδιο των αξιόγραφων. Ε. Τα γεγονότα έλαβαν χώρα στις 18.5.2011. ΣΤ. Το μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο ήταν ο υπάλληλος και/ή αντιπρόσωπος της Τράπεζας κ. Τεύκρος Συμεωνίδης όπου μη έχοντας ειδική γνώση προωθούσε το «προϊόν» των αξιόγραφων ως ασφαλή τρόπο κατάθεσης με υψηλές αποδόσεις.» Είναι νομολογημένο ότι, εφόσον παρέχονται οι ζητούμενες λεπτομέρειες, αυτές δεσμεύουν το διάδικο που τις παρέχει Αχιλλέως κ.α ν Ασπίς Πρόνοια Ασφαλιστική Εταιρεία

(2003)1 (Α) ΑΑΔ

1. Επίκληση δύναται επίσης να γίνει και του ακόλουθου αποσπάσματος από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 30, Παραγρ. 37 και 64: «
2. Function of particulars. The function of particulars is to limit the generality of the allegations in the pleadings (g), and thus to define the issues which have to be tried and as to which discovery must be given (h). Each party is entitled to know the case that is intended to be made against him at the trial, and to have such particulars of his opponent's case as will prevent him from being taken by surprise (i); but a party is not entitled to an order of any matter stated (l) in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars (m), may in all cases be ordered upon such terms as to costs and otherwise as may be just (o). Before applying for particulars by summons or notice a party should apply for them by letter. Failure to apply by letter may result in an order for payment of costs of an application for them by summons (p). Particulars of a claim will not be ordered to be delivered before defence unless the court or a judge is of opinion that they are necessary or desirable to enable the defendant to plead, or ought for any other special reason to be so delivered (q).
3. Particulars binding on party furnishing them. A party is bound by his pleadings unless he is allowed to amend them (r), and he is therefore bound by his particulars, which are, in effect, part of the pleading under which they are delivered (s).» Είναι ξεκάθαρο ότι η ανταπαίτηση, και σ' αυτό υιοθετώ τη θέση του δικηγόρου των Εφεσειόντων, υπέχει θέση αγωγής. Επομένως είναι σ' αυτό το δικόγραφο που το Δικαστήριο θα επικεντρωθεί για να διαπιστώσει κατά πόσο η Ανταπαίτηση που καταχωρίστηκε στην αγωγή αρ. 4764/16, εμπίπτει εντός του γράμματος και του πνεύματος του Άρθρου 44(Γ)

(3)(δ) του Ν.9/1965, πιο πάνω. Έχοντας μελετήσει τις θέσεις των δύο πλευρών, καταλήγω ότι η Ανταπαίτηση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι εμπίπτει εντός του πλαισίου του Άρθρου 44(Γ)

(3)(δ). Αμφότερες οι συμφωνίες, ήτοι για σύναψη δανείου και για υποθήκευση των επίδικων κτημάτων, συνήφθηκαν στις 24/1/

1. Με τις λεπτομέρειες που οι Εφεσείοντες παρέσχαν, περιορίζουν τους ισχυρισμούς για άσκηση ψυχικής πίεσης, μόνο στη συμφωνία εξασφαλίσεων ημερ. 22/9/
2. Σ' αυτούς τους ισχυρισμούς περιορίζονται και από αυτούς δεσμεύονται οι Εφεσείοντες, κατά συνέπεια δεν τίθεται θέμα εφαρμογής του Άρθρου 44(Γ)

(3)(δ). Ως εκ τούτου, αυτός ο λόγος έφεσης απορρίπτεται. (β) Οι Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ είναι παράτυπες Οι Εφεσείοντες ισχυρίζονται παρατυπία στην Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ η οποία έγκειται στο γεγονός ότι δεν αναφέρεται το ονοματεπώνυμο των υπογραφέων ως ορίζεται από το Δεύτερο Παράρτημα του Ν.9/1965. Η αποσταλείσα ΙΑ είναι επισυνημμένη ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2(α) στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Έφεση. Αυτή φέρει και υπογραφή και κάτω απ' αυτήν το όνομα και διεύθυνση των Εφεσιβλήτων, που είναι οι ενυπόθηκοι δανειστές. Οι Εφεσίβλητοι έχουν συμμορφωθεί πλήρως με τις νομοθετικές πρόνοιες γι' αυτό το αντίστοιχο επιχείρημα των Εφεσειόντων, απορρίπτεται. Αναφορικά με την Ειδοποίηση Τύπου ΙΒ, θεωρώ ότι το Άρθρο 44Γ

(3)περιλαμβάνει πρόνοια για χρήση του ένδικου μέσου της έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο με σκοπό τον παραμερισμό της ΙΑ και όχι της ΙΒ η οποία έπεται και προνοείται από το επόμενο άρθρο, ήτοι το Άρθρο 44Δ. Κατά συνέπεια, ούτε αυτό το επιχείρημα των Εφεσειόντων μπορεί να ευσταθήσει. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με όλα τα πιο πάνω, η παρούσα Έφεση απορρίπτεται με Έξοδα υπέρ των Εφεσιβλήτων και σε βάρος των Εφεσειόντων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή στην αντίστοιχη Κλίμακα. (Υπ.) .......... Χ. Πογιατζής, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο