← Κύπρος

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΑΣΑΤ ν. MAGDI MUSTAFA SELIM, Αρ. Αγωγής: 4343/2011, 23/3/2018

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΑΣΑΤ ν. MAGDI MUSTAFA SELIM, Αρ. Αγωγής: 4343/2011, 23/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A188 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4343/2011 Μεταξύ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΑΣΑΤ Ενάγων και MAGDI MUSTAFA SELIM Εναγόμενος -------------------- 23 Μαρτίου 2018 Για ενάγοντα: κος Τσάρκατζης Για εναγόμενο: κος Κακουλλής ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας ζητεί από τον εναγόμενο τις ακόλουθες θεραπείες: «(Α) Δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου δια του οποίου να δηλώνεται και/ή αποφασίζεται ότι ο τερματισμός από τον Εναγόμενο της συμφωνίας πώλησης εμπορευμάτων ημερ. 22/3/2010 μεταξύ των διαδίκων είναι άκυρος, παράνομος, αντισυμβατικός και/ή ουδεμία ισχύ έχει. (Β) €25.000, ως αποζημιώσεις λόγω διάρρηξης συμφωνίας και/ή ως αποζημιώσεις λόγω του παράνομου τερματισμού της συμφωνίας και/ή ως ειδικές αποζημιώσεις ως η παράγραφος 12 της Έκθεσης Απαιτήσεως και/ή ως αντάλλαγμα το οποίο απέτυχε και/ή ως ποσό που καταβλήθηκε αχρεωστήτως και/ή ως money had and received και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλως πως.» Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, στις 22/3/2010 συμφωνήθηκε όπως ο εναγόμενος πωλήσει στον ενάγοντα εμπορεύματα συνολικής αξίας €120.

  1. Η πληρωμή θα γινόταν σε 4 δόσεις. Η πρώτη δόση ύψους €25.000 θα διδόταν με την υπογραφή της συμφωνίας και οι υπόλοιπες τρεις δόσεις με επιταγές ημερομηνίας 15/5/2010, 15/6/2010 και 15/7/
  2. Ήταν ρητός ή εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας ότι ο εναγόμενος θα είχε έτοιμα προς παράδοση τα εμπορεύματα, τα οποία ο ενάγοντας όφειλε να παραλάβει το αργότερο μέχρι τις 3/5/
  3. Ρητός ή εξυπακουόμενος όρος ήταν επίσης πως σε περίπτωση καθυστέρησης παράδοσης των εμπορευμάτων, τότε η συμφωνία θα τερματιζόταν και ο ενάγοντας θα δικαιούτο να ζητήσει την προκαταβολή. Ο ενάγοντας έδωσε την προκαταβολή των €25.000, όπως επίσης πρόσφερε και τρεις μεταχρονολογημένες επιταγές προς εξόφληση των εμπορευμάτων. Κάλεσε δε τον εναγόμενο κατά τις συμφωνημένες ημερομηνίες αλλά και μεταγενέστερα να του παραδώσει τα εμπορεύματα, πλην όμως ο εναγόμενος με διάφορες προφάσεις δεν του τα παρέδιδε. Προκειμένου να παραδώσει τα εμπορεύματα, ζήτησε εγγυήσεις και άλλες δεσμεύσεις από τον ενάγοντα οι οποίες δεν είχαν συμφωνηθεί. Όταν ο ενάγοντας δεν αποδέχθηκε τους όρους του, ο εναγόμενος του απέστειλε επιστολή με την οποία τερμάτιζε τη συμφωνία. Τον εν λόγω τερματισμό ο ενάγων το θεωρεί παράνομο και/ή αντισυμβατικό, εξού και η αγωγή. Ο εναγόμενος αρνείται τους πιο πάνω ισχυρισμούς του ενάγοντα. Είναι η θέση του ότι ως η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία, τα εμπορεύματα ήταν έτοιμα προς παράδοση από την ημέρα υπογραφής της (22/3/2010) και ότι ο ενάγοντας ήταν υποχρεωμένος να τα παραλάβει το αργότερο μέχρι 3/5/2010, εφόσον θα παρέδιδε στον εναγόμενο 3 μεταχρονολογημένες επιταγές. Εάν ο ενάγοντας δεν συμμορφωνόταν με τα πιο πάνω, τότε ο εναγόμενος δεν θα του επέστρεφε το ποσό της προκαταβολής και περαιτέρω θα είχε δικαίωμα να ζητήσει αποζημιώσεις. Ο ενάγοντας την ημέρα παραλαβής των εμπορευμάτων, αρνήθηκε να τα παραλάβει εκτός εάν ο εναγόμενος μείωνε το ποσό της συμφωνίας κατά 50%. Κάνει αναφορά σε συνάντηση που έγινε και σε επεισόδιο με τον πατέρα του ενάγοντα. Λόγω της συμπεριφοράς του ενάγοντα, ο εναγόμενος με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 15/5/2010 τερμάτισε τη συμφωνία επιφυλάσσοντας το δικαίωμά του να ζητήσει αποζημιώσεις. Εξαιτίας της μη παραλαβής των εμπορευμάτων και της τήρησης της συμφωνίας από τον ενάγοντα, ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί ζημίες, τόσο από το γεγονός ότι ενοικίαζε αποθήκη για φύλαξη των εμπορευμάτων, όσο και λόγω του ότι αναγκάστηκε να τα πωλήσει σε τιμή κατά πολύ χαμηλότερη της συμφωνημένης. Ενόψει των πιο πάνω ανταπαιτεί από τον ενάγοντα: «Α. Τις ακόλουθες ειδικές αποζημιώσεις: (α) €86.860,77- σύμφωνα με την παράγραφο 7(δ) πιο πάνω (β) 35.000- σύμφωνα με την παράγραφο 7(ε) πιο πάνω Β. Γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις σύμφωνα με τα πιο πάνω εκτεθέντα και ειδικά με την παρ. 14 πιο πάνω. Γ. Νόμιμο τόκο και έξοδα» Σε μεταγενέστερο στάδιο ο εναγόμενος με δήλωση του δικηγόρου του, περιόρισε την ανταπαίτησή του μόνο ως προς το σημείο Α(α) και απέσυρε την ανταπαίτηση ως προς το σημείο Α(β), στην παρουσία του δικηγόρου του ενάγοντα με τη σύμφωνή του γνώμη. Μαρτυρία προς απόδειξη της υπόθεση έδωσε τόσο ο ενάγοντας όσο και ο εναγόμενος. Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο ενάγοντας, ασχολείται με το λιανικό και χονδρικό εμπόριο. Στα πλαίσια της δραστηριότητας του αυτής και λόγω του ότι ο εναγόμενος ήταν γνωστός του πατέρα του, συνεργάστηκε μαζί του. Η συνεργασία τους έγκειτο στη συμφωνία όπως ο ενάγοντας αγοράσει από τον εναγόμενο προϊόντα συνολικής αξίας €120.000 (λίστα των εμπορευμάτων που θα αγόραζε κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1). Τα εν λόγω εμπορεύματα ευρίσκονταν σε αποθηκευμένα σε χώρο που ενοικίαζε ο εναγόμενος στην περιοχή ΣΟΠΑΖ. Η συμφωνία για την πώληση έγινε στις 22/3/
  4. Η εν λόγω συμφωνία ως ο ενάγοντας ισχυρίζεται συντάχθηκε υπό τη μορφή γραμματίου (Τεκμήριο 2). Σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζεται, ρητοί όροι της συμφωνίας ήταν: · ότι η πληρωμή των εμπορευμάτων θα γινόταν με 4 μηνιαίες δόσεις. Η πρώτη ύψους €25.000 θα δινόταν και δόθηκε, ταυτόχρονα με την υπογραφή της συμφωνίας. Οι υπόλοιπες τρεις δόσεις θα πληρώνονταν με τρεις επιταγές ημερομηνίας 15/5/2010, 15/6/2010 και 15/7/2010, · ότι τα εμπορεύματα θα ήταν έτοιμα προς παράδοση άμεσα και ο ενάγων είχε υποχρέωση να τα παραλάβει το αργότερο μέχρι 3/5/2010 και, · ότι σε περίπτωση καθυστέρησης παράδοσης των εμπορευμάτων, η συμφωνία τερματιζόταν και ο ενάγων είχε δικαίωμα να ακυρώσει τις επιταγές και να του επιστραφεί η προκαταβολή. Όντως ο ενάγοντας έδωσε ποσό €25.000 άμα τη υπογραφή της συμφωνίας. Παρέδωσε επίσης στον τότε δικηγόρο του, τις τρεις επιταγές, στην παρουσία του εναγομένου και με τη συμφωνία όπως αυτές παραδοθούν στον εναγόμενο με την παράδοση των εμπορευμάτων (αντίγραφα των εν λόγω επιταγών κατατέθηκαν ως Τεκμηριο 3). Αμέσως μετά την υπογραφή ο ενάγοντας πήγε στην αποθήκη του εναγομένου και παρέλαβε κάποια δείγματα των εμπορευμάτων, στην παρουσία κάποιου υπαλλήλου του ενάγοντα με το όνομα Μάριος. Η αξία των εν λόγω δειγμάτων δεν ξεπερνούσε τα €
  5. Όταν ήταν έτοιμος να παραλάβει το σύνολο των εμπορευμάτων και παρά το ότι προσπάθησε σε αρκετές περιπτώσεις να επικοινωνήσει με τον εναγόμενο οι προσπάθειές του ήταν ανεπιτυχείς, εφόσον ο εναγόμενος εύρισκε συνεχώς προφάσεις. Τέλος Απριλίου 2010 πήγε στην αποθήκη του εναγομένου μαζί με φορτηγά, έτοιμος να παραλάβει τα εμπορεύματα, πλην όμως η αποθήκη ήταν κλειστή. Στις 6/5/2010 παρέλαβε επιστολή ημερομηνίας 3/5/2010 από το δικηγόρο του εναγομένου με την οποία του ζητούσε να παραλάβει τα εμπορεύματα (Τεκμήριο 6). Διευθετήθηκε τότε συνάντηση μεταξύ των διαδίκων και των δικηγόρων τους προς επίλυση του όλου ζητήματος. Στη συνάντηση αυτή ο εναγόμενος ζήτησε τραπεζικές εγγυήσεις αντί επιταγών, πρόταση την οποία ο ενάγοντας δεν αποδέχτηκε. Ο εναγόμενος ακολούθως έστειλε την επιστολή ημερομηνίας 18/5/2010, μέσω του δικηγόρου του με την οποία τερμάτιζε τη συμφωνία (Τεκμήριο 4), στην οποία ο ενάγων απάντησε με επιστολή του δικού του δικηγόρου ημερομηνίας 25/5/2010, με την οποία τον καλούσε όπως του παραδώσει εντός 7 ημερών τα εμπορεύματα ή να του επιστρέψει το ποσό της προκαταβολής €25.000 (Τεκμήριο 5). Απορρίπτει δε τις αξιώσεις που προβάλλει ο εναγόμενος με την ανταπαίτησή του. Επισημαίνει δε ότι για όλα τα εμπορεύματα στην αποθήκη του εναγομένου, συμφωνήθηκε συνολική τιμή €120.000, δεν κοστολογήθηκαν ξεχωριστά κάποια αντικείμενα, έτσι ώστε να τεκμηριώνεται η ζημία του εναγομένου, μεταξύ της συμφωνημένης αξίας και της αξίας που τελικά τα πώλησε ο εναγόμενος. Απορρίπτει δε κάθε θέση του εναγομένου ότι δεν ήταν έτοιμος να παραλάβει τα εμπορεύματα εγκαίρως, επισημαίνοντας δε, ότι έδωσε €25.000 και ήθελε να παραλάβει τα εμπορεύματα, ο εναγόμενος ήταν αυτός που δεν ανταποκρινόταν στις προσπάθειές του να τα παραλάβει. Ακολούθησε η μαρτυρία του εναγομένου. Σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζεται, μετά από πολλές διαπραγματεύσεις με τον ενάγοντα, κατέληξαν στη συμφωνία ημερομηνίας 22/3/2010, με την οποία θα του πωλούσε τα εμπορεύματα τα οποία ευρίσκονταν στην αποθήκη του. Η πληρωμή θα γινόταν με την καταβολή κάποιου ποσού έναντι, ενώ το υπόλοιπο θα διδόταν με τρεις μεταχρονολογημένες επιταγές. Ο ενάγοντας είχε υποχρέωση να παραλάβει τα εμπορεύματα μέχρι τις 3/5/
  6. Ήταν δε όρος της συμφωνίας, πως σε περίπτωση που ο ενάγοντας δεν τηρούσε κάποιο από τους όρους της, δεν θα ζητούσε πίσω το ποσό της προκαταβολής και πως ο εναγόμενος θα είχε δικαίωμα να απαιτήσει τυχόν ζημίες που θα του προκαλούσε η ακύρωση της συμφωνίας. Ο ενάγοντας δεν παρέλαβε τα εμπορεύματα στις 3/5/2010 και όταν ο εναγόμενος επικοινώνησε μαζί του, του είπε ότι δεν θα τα παραλάμβανε εκτός και εάν του μείωνε κατά 50% την τιμή πώλησης. Ακολούθησε η αποστολή επιστολών μέσω δικηγόρων και η συνάντηση μεταξύ των διαδίκων και των δικηγόρων τους. Στην πιο πάνω συνάντηση, ο ενάγοντας αρνήθηκε να συμμορφωθεί με τους όρους της συμφωνίας και ειδικότερα με την παραλαβή των εμπορευμάτων και την έκδοση των επιταγών, οι οποίες ήθελε να είναι πληρωτέες τρεις μήνες μεταγενέστερα. Ο εναγόμενος αντιπρότεινε, την μετάθεση της πληρωμής των επιταγών για τρεις μήνες νοουμένου ότι θα ήταν εγγυημένες από την τράπεζα. Τελικά, λόγω της άρνησης του ενάγοντα να συμμορφωθεί κατήγγειλε τη συμφωνία, μέσω επιστολής του δικηγόρου του ημερομηνίας 18/5/
  7. Ακολούθησε ανταλλαγή επιστολών μέσω των δικηγόρων. Ενώ είχε συμφωνήσει με τον ενάγοντα, συγκεκριμένες τιμές για την πώληση των εμπορευμάτων τα οποία ευρίσκονταν στην αποθήκη του, τελικά αναγκάστηκε να τα πωλήσει σε χαμηλότερες τιμές. Η ζημία του αυτή ανέρχεται σε €77.356,19, ήτοι: · πώλησε τα ξύλινα δάπεδα €17.976,24 αντί €46.000, ζημιώνοντας έτσι €28.023,76 · μέρος των οργάνων γυμναστικής πωλήθηκε €24.667,57 τα υπόλοιπα είναι απούλητα ακόμα, με αποτέλεσμα να έχει υποστεί ζημία €49.332,43 Έχει υποστεί δε περαιτέρω ζημίες €4.981,58 (αφορά τα εμπορεύματα τα οποία πήρε ο ενάγων από την αποθήκη του). Στα πλαίσια της μαρτυρίας του κατέθεσε και παρουσίασε ως τεκμήρια, μεταξύ άλλων, και προς επίρρωση των ισχυρισμών του ότι τα εμπορεύματα πωλήθηκαν σε χαμηλότερη τιμή, τα σχετικά τιμολόγια πώλησής τους. Στα τιμολόγια αυτά (τεκμήρια 11-13), ως πωλητής παρουσιάζεται η εταιρεία Mag.Mag General Trading Stock Ltd. Κατά την αντεξέτασή του και σε σχετική υποβολή, συμφώνησε ότι δεν λέχθηκε πως, σε περίπτωση που η συνεργασία δεν καταλήξει τότε θα κρατούσε τα χρήματα της προκαταβολής. Τα πιο πάνω συνιστούν και τη μαρτυρία που πρόσφεραν οι δύο πλευρές. Ακολούθησαν οι αγορεύσεις, στο περιεχόμενο των οποίων θα αναφερθώ εάν και εφόσον κριθεί σκόπιμο πιο κάτω. Πριν προχωρήσω με την αξιολόγηση της μαρτυρίας, σημειώνω ότι και οι δύο πλευρές συμφωνούν ότι η συμφωνία που υπογράφηκε μεταξύ τους είναι το Τεκμήριο
  8. Λόγω του ότι το περιεχόμενο αυτού δεν είναι εκτεταμένο, το παραθέτω πιο κάτω αυτούσιο (το μεταφέρω ακριβώς ως έχει συμπεριλαμβανομένων συντακτικών, ορθογραφικών λαθών και/ή άλλων παραλείψεων): «Εγώ ο υποφαινόμενος Παντελής Ασάτ από Λευκωσία με αριθμό Δ.Τ. 1020057 χρωστώ να πληρώσω σε διαταγή του κ MAGDI MUSTAFA SELIM αριθμός Ταυτότητας 734618, από την Λευκωσία, διευθυντής της Εταιρείας MAG.MAG general Trading Stock το ποσό των €120.000,00 η αξία του οποίου προέρχεται από εμπορεύματα σύμφωνα με το Παράρτημα Α, Β και Γ.
  9. Το πιο πάνω ποσό αναλαμβάνομε να εξοφλήσομε ως ακολούθως: €25000,00 μετρητά με την υπογραφή του παρόντος €25000,00 επιταγή με ημερομηνία 15/5/10 €35000,00 επιταγή με ημερομηνία 15/6/10 €35000,00 επιταγή με ημερομηνία 15/07/10
  10. Τα εμπορεύματα είναι παραδοτέα από σήμερα αλλά υποχρεούται ο Χρεώστης να τα παραλάβει το αργότερο στις 03/05/
  12. Σε περίπτωση καθυστέρησης της παράδοσης των εμπορευμάτων η ως άνω συμφωνία τερματίζεται και οι επιταγές τότε θα τερματιστεί η ισχύς τους και η προκαταβολή πρέπει να επιστραφεί.
  13. Σε περίπτωση καθυστέρησης εξόφλησης του ως άνω ποσού το ποσό είναι αμέσως απαιτητό και σε περίπτωση αγωγής θα υποχρεούμαστε να καταβάλουμε όλα τα δικηγορικά και δικαστικά έξοδα. Έγινε την 22 Μαρτίου 2010 στη Λευκωσία.» Σημειώνω περαιτέρω ότι, αποτελεί κοινό έδαφος και των δύο πλευρών ότι, ο ενάγων έδωσε στον εναγόμενο €25.000 για την αγορά προϊόντων από αυτόν (τα αναφερόμενα στο Τεκμήριο 1), ως οι όροι της συμφωνίας Τεκμήριο
  14. Τα προϊόντα ο ενάγοντας θα τα παραλάμβανε το αργότερο 3/5/
  15. Τα προϊόντα ουδέποτε παραδόθηκαν στον ενάγοντα. Το ποσό της προκαταβολής ουδέποτε του επιστράφηκε. Η οποιαδήποτε διάσταση στις θέσεις των μερών, εντοπίζεται ως προς τους λόγους μη παράδοσης των εμπορευμάτων. Από το σημείο αυτό, επισημαίνω πως, ανεξάρτητα από το ποιο είναι το μέρος το οποίο φταίει για τη μη υλοποίηση της συμφωνίας, το ποσό της προκαταβολής, ήτοι €25.000, εφόσον αυτό παραδεκτά παρέμεινε άνευ νόμιμου ανταλλάγματος, θα πρέπει να επιστραφεί στον ενάγοντα. Εάν ο ενάγοντας φανεί ότι είναι το υπαίτιο μέρος για τη μη υλοποίηση της συμφωνίας, τότε πιθανόν ο εναγόμενος να δικαιούται στις αποζημιώσεις της ανταπαίτησής του (βλ. σχετικά Οδυσσέως Νίκος ν. Χαρίτου Χαρίτου,

(2004)1 ΑΑΔ 1061). Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας με ιδιαίτερη προσοχή παρακολούθησα και τους δύο μάρτυρες, τη συμπεριφορά τους, τον τρόπο που έδιδαν απαντήσεις (αμεσότητα, δισταγμός, υπεκφυγές) και γενικότερα την όλη στάση τους. Ομολογουμένως ο ενάγοντας, υπήρξε αμεσότατος, ετοιμόλογος και σαφέστατος ως προς τις θέσεις του, σε αντίθεση με τον εναγόμενο ο οποίος σε αρκετά σημεία απέφευγε να απαντήσει ή οι απαντήσεις του επεκτείνονταν σε ζητήματα άλλα από αυτά που ερωτάτο. Υπενθυμίζω ότι, μια αγωγή κρίνεται στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και το Δικαστήριο αποφασίζει υπέρ εκείνης της εκδοχής η οποία είναι πιο πιθανό να έχει συμβεί., βλέπε σχετικά, Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές των Τ. Ηλιάδη και Ν. Σάντη, σ.196 «Το κριτήριο δεν είναι εάν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος απόδειξης είναι πιο πιθανή (ή αντίθετη) από εκείνη του αντιδίκου του αλλά το κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι». Η εκδοχή που παρουσιάζει ο ενάγοντας για τη μη παραλαβή των εμπορευμάτων είναι πιο πιθανή να έχει συμβεί από την εκδοχή που παρουσιάζει ο εναγόμενος. Ο ενάγοντας έδωσε, το μη ευκαταφρόνητο ποσό των €25.000 προκειμένου να αγοράσει εμπορεύματα και είναι αναμενόμενο ότι το ελάχιστο θα επιχειρούσε να παραλάβει εμπορεύματα, έστω και ίσης αξίας με το ποσό που έδωσε. Είναι αντίθετο σε κάθε κανόνα λογικής να δίδει τα χρήματα και μετά να αμελεί να παραλάβει εμπορεύματα αλλά να επιχειρεί να διαπραγματευτεί με τον εναγόμενο για το ύψος του ποσού. Επίσης, ο ενάγοντας έδωσε λεπτομέρειες αναφορικά με τις προσπάθειές του να επικοινωνήσει με τον εναγόμενο προκειμένου να παραλάβει τα εμπορεύματα. Το ότι τα προϊόντα δεν έχουν παραληφθεί είναι αναντίλεκτο γεγονός. Ξεκάθαρος όρος στο τεκμήριο 2, υπήρξε το ότι σε περίπτωση καθυστέρησης παράδοσης, η συμφωνία τερματίζεται και η προκαταβολή επιστρέφεται. Για ό,τι αφορά την απαίτηση και ενόψει των όσων αναφέρω πιο πάνω, διαπιστώσεις μου, είναι ότι ο ενάγοντας έδωσε στον εναγόμενο προσωπικά και ο εναγόμενος έλαβε προσωπικά ποσό €25.000 για την αγορά εμπορευμάτων ως η συμφωνία Τεκμήριο
  1. Τα εμπορεύματα ουδέποτε παραδόθηκαν στον ενάγοντα, παρά τις σχετικές οχλήσεις του προς τον εναγόμενο. Το ποσό της προκαταβολής ουδέποτε επιστράφηκε στον ενάγοντα. Από την πλευρά του ο εναγόμενος, ισχυρίζεται ότι τερμάτισε τη συμφωνία για λόγους που οφείλονται στο πρόσωπο του ενάγοντα. Προωθεί δε τρεις διαφορετικές εκδοχές για το λόγο που δεν παρέδωσε τα εμπορεύματα, εκδοχές αντικρουόμενες μεταξύ τους και μη συνάδουσες με την κοινή λογική. Ειδικότερα, ισχυρίζεται (α) ότι ο ενάγοντας είναι αυτός που δεν πήγαινε να παραλάβει τα προϊόντα, (β) ότι ο ενάγοντας για να παραλάβει τα προϊόντα του ζήτησε έκπτωση 50% στο συμφωνημένο ποσό και, (γ) ότι ο ενάγοντας ζήτησε την καθυστέρηση πληρωμής των συμφωνηθέντων ποσών κατά τρεις μήνες και πως προκειμένου να το αποδεχτεί αυτό ζήτησε να του δοθούν επιταγές εγγυημένες από την τράπεζα και εφόσον τέτοια εγγύηση δεν του δόθηκε έστειλε επιστολή με την οποία τερμάτιζε τη συμφωνία. Οι αντιφάσεις και οι συγκρουόμενες εκδοχές που προκρίνει ο εναγόμενος δεν σταματούν στα πιο πάνω. Αντίφαση παρατηρείται περαιτέρω ως προς το ότι, ενώ η συμφωνία-Τεκμήριο 2 έγινε με τον ενάγοντα, οι επιταγές-Τεκμήριο 3 που εκδοθήκαν στο όνομά του εναγομένου ήταν προσωπικές επιταγές του ενάγοντα και οι επιστολές που ο εναγόμενος απέστειλε μέσω του δικηγόρου απευθύνονταν προς τον ενάγοντα, ο ίδιος προβάλλει διαφορές του με τον πατέρα του ενάγοντα και ότι η συμφωνία του ήταν με τον πατέρα του ενάγοντα που έγινε. Καταγράφω ενδεικτικά, αμέσως πιο κάτω μια σχετική του δήλωση κατά την αντεξέτασή του, σύμφωνα με τα πρακτικά της διαδικασίας: «Εγώ δεν έχω καμία σχέση με τον μιτσή. Καμία σχέση. Δεν μιλήσαμε, ούτε τηλέφωνο, ούτε. Με τον πατέρα. Μόνο με τον πατέρα.». Η πιο πάνω δήλωση, είναι σε άμεση αντίθεση με τις παραγράφους 1 και 4 της Γραπτής του Δήλωσης. Παραθέτω τα αποσπάσματα: «
  2. Μετά από πολλές διαπραγματεύσεις με τον Ενάγοντα στις 22/3/2010 καταλήξαμε στην απίδικη συμφωνία ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2, την οποία είχε συντάξει ο δικηγόρος του ενάγοντα.
  3. Επειδή ο Ενάγοντας δεν είχε παραλάβει τα εμπορεύματα μέχρι και τις 3/5/2010 που ήταν η τελευταία ημέρα παραλαβής τους σύμφωνα με την συμφωνία μας ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2, είχα επικοινωνήσει τηλεφωνικώς μαζί του και μου ανάφερε ότι δεν θα παραλάμβανε τα εμπορεύματα εκτός εάν μείωνα την τιμή πώλησης κατά 50%» Η μαρτυρία του ενάγοντα, παρουσιάζει αντιφάσεις και κενά, σε τέτοιο βαθμό που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή. Προχωρώ να αναδείξω την έτερη πτυχή της υπόθεσης, άμεσα συναρτώμενη με την ανταπαίτηση. Ο ενάγοντας συναλλάχθηκε με τον Magdi Mustafa Selim (εναγόμενο). Είναι αναντίλεκτο γεγονός ότι τα χρήματα από τον ενάγοντα τα πήρε προσωπικά ο εναγόμενος. Για του λόγου το αληθές, παραπέμπω στις μεταχρονολογημένες επιταγές οι οποίες εκδοθήκαν στο όνομα του εναγομένου προσωπικά (βλέπε σχετικά Τεκμήριο 3), όπως επίσης και στις επιστολές που απέστειλε ο εναγόμενος ή ο δικηγόρος του (Τεκμήρια 4, 6, 7 και 8), οι οποίες είναι επιστολές από τον εναγόμενο προσωπικά. Ο ενάγοντας καθόλη τη μαρτυρία του αυτό ισχυρίζεται και δεν αμφισβητήθηκε, ότι δηλαδή θα αγόραζε προϊόντα από τον εναγόμενο και ως προς τούτο έδωσε προκαταβολή στον εναγόμενο προσωπικά και εξέδωσε τις τρεις μεταχρονολογημένες επιταγές τις οποίες κρατούσε ο δικηγόρος του και θα τις έδινε στον εναγόμενο. Ο εναγόμενος εξαιτίας της μη υλοποίησης της συμφωνίας ισχυρίζεται ζημία, η οποία προκύπτει από την τιμή που συμφώνησε να πωλήσει τα εμπορεύματα που καταγράφονται στο Τεκμήριο 1 και από την τιμή που τελικά πώλησε, όσα πώλησε. Προς επίρρωση του ισχυρισμού του περί ζημίας παρουσίασε και κατέθεσε τα Τεκμήρια 11, 12 και 13, τα οποία συνιστούν τα τιμολόγια πώλησης των εμπορευμάτων. Σε αυτά όμως πωλητής των προϊόντων φαίνεται να είναι εταιρεία, η Mag.Mag General Trading Stock Ltd και όχι ο ίδιος. Κατά την αντεξέτασή του, συμφώνησε ότι τα εμπορεύματα ήταν της εν λόγω εταιρείας. Μεταφέρω αυτολεξεί το τι υπάρχει καταγεγραμμένο στα πρακτικά: «Ερώτηση: Άρα συμφωνείς ιδιοκτήτης των εμπορευμάτων ήταν η εταιρεία; Απάντηση: Ναι εγώ είμαι διευθυντής της εταιρείας. Ερώτηση: Αλλά τα εμπορεύματα είναι της εταιρείας. Απάντηση: Μάλιστα.» Τα εμπορεύματα ήταν ιδιοκτησία της Mag.Mag General Trading Stock Ltd. Ακόμα και εάν υπήρχαν ζημίες, αυτές θα έπρεπε να τις επικαλείται η Mag.Mag General Trading Stock Ltd, η οποία θα ήταν και αυτή που ενδεχομένως θα τις εδικαιούτο. Η εταιρεία Mag.Mag General Trading Stock Ltd δεν είναι μέρος της διαδικασίας. Αποζημιώσεις, για κατ΄ ισχυρισμό ζημίες, ζητεί προσωπικά ο εξ΄ ανταπαιτήσεως ενάγοντας Magdi Mustafa Selim. Για το λόγο αυτό και μόνο η ανταπαίτηση, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, χωρίς, πιστεύω, να απαιτείται οποιαδήποτε περαιτέρω εξέταση αυτής. Για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω η αγωγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα Παντελή Ασάτ και εναντίον του Εναγομένου Magdi Mustafa Selim για ποσό €25.000, με νόμιμο τόκο από την ημέρα καταχώρησης της αγωγής. Η ανταπαίτηση για όλους τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω απορρίπτεται. Τα δικηγορικά έξοδα, ως αυτά θα υπολογιστούν σύμφωνα με το σχετικό Διαδικαστικό Κανονισμό και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον ΦΠΑ, επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου. (Υπ) ............................................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.