← Κύπρος

DOROGA CJSC κ.α. ν. BANWORAD HOLDINGS LTD κ.α., Αριθ. Αγωγής: 468/10, 15/3/2018

DOROGA CJSC κ.α. ν. BANWORAD HOLDINGS LTD κ.α., Αριθ. Αγωγής: 468/10, 15/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A167 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Ι. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. Αριθ. Αγωγής: 468/10

  1. DOROGA CJSC,
  2. SEVERNIY FORPOST CJSC,
  3. MAXIM NIKOLAEVICH YAKOVLEV, ΕΝΑΓΟΝΤΕΣ και
  4. BANWORAD HOLDINGS LTD,
  5. RMG HOLDING LTD,
  6. FUTUREQUEST LTD,
  7. GEORGI PETROVICH SEMENENKO, ENAΓΟΜΕΝΟΙ -------------------------------- ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, 2012, ΓΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΓΓΥΗΤΙΚΗΣ: Ημερομηνία: 15 Μαρτίου, 2018 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Ενάγοντες: Μιχάλης Βορκάς για Μιχάλης Βορκάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένους 1 και 3: Χαρά Πιερή για Γεωργιάδης και Πελίδης Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση οι Αιτητές επιζητούν Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται και/ή να επιτρέπεται η επιστροφή της Εγγυητικής Επιστολής ημερ. 29/1/2010 η οποία είχε δοθεί προς τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για την πλήρη κάλυψη οποιωνδήποτε ζημιών και εξόδων που τυχόν να υφίσταντο οι Καθ' ων η Αίτηση συνεπεία της έκδοσης του Ενδιάμεσου Διατάγματος ημερ. 25/1/
  8. Παραδεκτά Γεγονότα Τα βασικά γεγονότα είναι παραδεκτά και έχουν ως ακολούθως:
  9. Στις 21/1/2010, ταυτόχρονα με την καταχώριση της παρούσας αγωγής, οι Ενάγοντες καταχώρισαν αίτηση για έκδοση, μονομερώς ενδιάμεσου διατάγματος.
  10. Στις 25/1/2010, το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς ενδιάμεσο διάταγμα, με το οποίο απαγορευόταν στους Εναγομένους από του να αποξενώσουν και/ή να προβούν σε διαπραγμάτευση με συγκεκριμένες μετοχές. Το ακριβές λεκτικό και εύρος του διατάγματος δεν είναι αναγκαίο να καταγραφεί για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας.
  11. Ήταν όρος για την σύνταξη του πιο πάνω Διατάγματος ότι, οι Ενάγοντες θα κατέθεταν τραπεζική εγγύηση για το ποσό των €200.000.00 για πλήρη κάλυψη οιωνδήποτε ζημιών και εξόδων που οι Εναγόμενοι ήθελαν υποστεί εξαιτίας της έκδοσης του εν λόγω Διατάγματος.
  12. Στις 29/1/2010, οι Ενάγοντες συμμορφώθηκαν με τον πιο πάνω όρο καταθέτοντας στο Δικαστήριο την επίδικη Εγγυητική Επιστολή, η οποία εκδόθηκε από την Τράπεζα Κύπρου.
  13. Στις 29/4/2010, κατόπιν ακρόασης, το Δικαστήριο ακύρωσε το πιο πάνω εκδοθέν ενδιάμεσο διάταγμα. Ισχυρισμοί Διαδίκων Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι η επίδικη Εγγυητική θα πρέπει να τους επιστραφεί αφού δεν υφίσταται πλέον λόγος να παραμένει στην κατοχή του Πρωτοκολλητή χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε απαίτηση από πλευράς Εναγομένων προς τους Ενάγοντες που να δικαιολογεί την ενεργοποίηση των όρων της. Κατά συνέπεια, δεν υφίσταται πλέον οποιοσδήποτε λόγος για συνέχιση της ισχύος της, οι δε Ενάγοντες συνεχίζουν να επιβαρύνονται χωρίς λόγο με τα έξοδα προς την εκδότρια Τράπεζα. Οι Καθ' ων η Αίτηση, από την πλευρά τους, ενίστανται στην Αίτηση και ισχυρίζονται ότι δεν συντρέχουν βάσιμοι λόγοι για έγκρισή της. Υπέστησαν και/ή εξακολουθούν να υφίστανται ζημία και/ή δαπάνες και/ή ταλαιπωρία συνεπεία της ακύρωσης του ενδιάμεσου διατάγματος, οι οποίες δεν έχουν πλήρως αποκρυσταλλωθεί λόγω της φύσης και πολυπλοκότητας της διαφοράς των διαδίκων. Επιστροφή Εγγυητικής: Νομική Πτυχή Καταρχήν, θα πρέπει να διευκρινισθεί ο λόγος που το Δικαστήριο, απαιτεί την παροχή εγγύησης σε περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων. Η νομοθεσία αναφέρει ρητά ότι είναι για να εξασφαλίζεται το δικαίωμα του προσώπου εναντίον του οποίου ζητείται το διάταγμα, για αποζημίωση σε περιπτώσεις που αποδειχθεί ότι αυτό υπέστη δαπάνη και βλάβη εξαιτίας της έκδοσης του σχετικού διατάγματος. Το Άρθρο 9

(2), του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 προνοεί τα ακόλουθα: «Πριν εκδώσει το διάταγμα αυτό χωρίς ειδοποίηση, το Δικαστήριο πρέπει να απαιτεί από το πρόσωπο που ζητά αυτό όπως αναλάβει προσωπική υποχρέωση, με ή χωρίς εγγυητή ή εγγυητές, όπως το Δικαστήριο θεωρεί σκόπιμο, για να εξασφαλιστεί η υποχρέωση του για αποζημίωση του προσώπου εναντίον του οποίου ζητείται το διάταγμα». Σχετικό είναι επίσης το Άρθρο 7 του ίδιου Νόμου, το οποίο προνοεί: «Αν φαίνεται στο Δικαστήριο ότι διάταγμα που εκδόθηκε από αυτό δυνάμει των τριών προηγούμενων άρθρων ζητήθηκε για ανεπαρκείς λόγους, ή αν η αγωγή του ενάγοντα αποτύχει ή εκδοθεί απόφαση εναντίον του λόγω παράλειψης ή με άλλο τρόπο, και φαίνεται στο Δικαστήριο ότι δεν υπήρχε πιθανή βάση για την έγερση της αγωγής, το Δικαστήριο δύναται, αν θεωρήσει αυτό σκόπιμο, με αίτηση του εναγομένου, να διατάξει τον ενάγοντα να καταβάλει στον εναγόμενο τέτοιο ποσό το οποίο ήθελε θεωρηθεί από το Δικαστήριο ως εύλογη αποζημίωση αυτού για τη δαπάνη και βλάβη που προξενήθηκε σε αυτόν λόγω της εκτέλεσης του διατάγματος». Επί του ιδίου θέματος, το Άρθρο 32
(2)και 3 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 14/60, προνοεί: «
(1)................
(2)Οιονδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, εκδοθέν συμφώνως τω εδαφίω
(1), δύναται να εκδοθή υπό τοιούτους όρους και προϋποθέσεις ως το δικαστήριον θεωρεί δίκαιον, και το δικαστήριον δύναται καθ' οιονδήποτε χρόνον, επί απόδείξει ευλόγου αιτίας, να ακυρώσει ή τροποποιήση οιονδήποτε τοιούτον διάταγμα.
(3)Εάν ήθελε φανή εις το δικαστήριον ότι οιονδήποτε εκδοθέν απαγορευτικόν διάταγμα δυνάμει του εδαφίου
(1)εβασίσθη επί ανεπαρκών λόγων, ή εάν η απαίτηση του αιτητή του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα αποτύχει ή έχει εκδοθεί απόφαση εναντίον του συνεπεία παραλείψεως ή άλλως και φανεί στο δικαστήριο ότι δεν υπήρχε πιθανή βάση για την έγερση της απαίτησης του, το δικαστήριο δύναται, εάν νομίζει τούτο πρέπον, με αίτηση του διαδίκου εναντίον του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα να διατάξει τη καταβολή σ' αυτόν εύλογης αποζημίωσης για τις δαπάνες και την βλάβην ήτις προσεγένετο εις αυτόν διά της εκτελέσεως του διατάγματος. ..................» Οι πρόνοιες του εδαφίου
(3), πιο πάνω, καθορίζουν σαφώς τις περιπτώσεις που το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την καταβολή εύλογης αποζημίωσης στο πρόσωπο εναντίον του οποίου είχε εκδοθεί απαγορευτικό διάταγμα. Τρόπος που εγείρεται απαίτηση για αποζημιώσεις: Αναφορικά με τον τρόπο που εγείρεται απαίτηση για αποζημιώσεις για δαπάνη ή βλάβη εξαιτίας της έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος, είναι νομολογημένο ότι αυτή μπορεί να εγερθεί, είτε με ανεξάρτητη αγωγή, είτε με αίτηση στην αγωγή στα πλαίσια της οποίας είχε εκδοθεί το εν λόγω διάταγμα. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση στην έφεση Ναυτοδικείου (Γαβριηλίδης, Δ) στην Greenock Navigation Co Ltd v Tradax Ocean Transportation S.A
(1999)1(B) AAΔ.852, 861: "Ο δικηγόρος της εφεσίβλητης εισηγείται ότι, εφόσον η εφεσείουσα διεκδικούσε αποζημιώσεις στηριζόμενη στο άρθρο 32
(3)του περί Δικαστηρίων Νόμου, έπρεπε να απευθυνθεί στο Δικαστήριο με αίτηση και όχι με αγωγή. Η θέση αυτή δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Το άρθρο 32
(3)δεν αποκλείει τη διεκδίκηση αποζημιώσεων με αγωγή. Ο εναγόμενος έχει την ευχέρεια να διεκδικήσει εύλογη αποζημίωση είτε με αίτηση στην αγωγή στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε εκδόθηκε το εναντίον του απαγορευτικό διάταγμα, οπότε και πρέπει να απευθυνθεί στο δικαστήριο της αγωγής με αίτηση, είτε να εγείρει ανεξάρτητη αγωγή, «για αποζημιώσεις σε σχέση με οτιδήποτε έγινε συνεπεία του διατάγματος». Μόνο στην περίπτωση που επιδικάστηκαν και πληρώθηκαν αποζημιώσεις ύστερα από αίτηση στην αγωγή όπου εκδόθηκε το διάταγμα δημιουργείται κώλυμα για την έγερση αγωγής πάνω στην ίδια βάση. Τούτο προκύπτει σαφώς από την όλη διατύπωση του άρθρου 32
(3)". Θεσμική πρόνοια για επιστροφή εγγυητικής: Είναι γεγονός ότι, ενώ όπως περιγράφεται πιο πάνω, για την παροχή εγγύησης, υπάρχουν ρητές νομοθετικές πρόνοιες, για την επιστροφή της δεν έχουν ενσωματωθεί ανάλογες πρόνοιες σ' αυτές. Φυσικά, η γενική και συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου θεωρείται ότι μπορεί να καλύψει αυτό το κενό. Επιπρόσθετα, επίκληση δίνεται να γίνει της Δ.33,θ.8, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως εμπεριέχουσας πρόνοια για επιστροφή εγγράφων που κατατίθενται στο Δικαστήριο, μετά από σχετική άδεια του Δικαστηρίου μεταξύ αυτών, και εγγυητικής. Προνοείται σχετικά: Δ.33,θ.8 «8. Every document or other exhibit put in evidence shall be marked by a judge or by an officer of the Court when it is put in, and the mark placed thereon shall be noted in the minutes of the Court. Exhibits shall remain in the custody of the Court and shall not be given out except by leave of a judge». Σε ποίες περιπτώσεις και σε ποίο στάδιο μπορεί να διαταχθεί επιστροφή εγγυητικής: Είναι ξεκάθαρο ότι, ενόσω εκκρεμεί η επίδικη διαδικασία, η εγγυητική δεν δύναται να επιστραφεί. Το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο, έστω και εάν η επίδικη διαδικασία τερματιστεί με οποιοδήποτε τρόπο και μάλιστα τελεσίδικα, θα πρέπει επιπρόσθετα να αναμένεται και η τελεσιδικία της όλης υπόθεσης είτε με εκπνοή της περιόδου έφεσης ή, όπου υπάρχει, της ίδιας της έφεσης, αυτής καθ' εαυτής. Επανερχόμενος στο λεκτικό του Άρθρου 32
(3)του Ν. 14/60, πιο πάνω, αυτό δεν ξεκαθαρίζει την κατάσταση αφού καλύπτει αμφότερες τις περιπτώσεις. Επιπρόσθετα, πρέπει να λαμβάνεται υπ' όψιν ότι το άτομο που επιθυμεί να επιδιώξει αποζημιώσεις, θα πρέπει να έχει στη διάθεσή του κάποιο χρονικό διάστημα για να διεκδικήσει τα δικαιώματά του. Δεν αναμένεται, φυσικά, να το πράξει την αμέσως επόμενη μέρα της απόρριψης, είτε της αίτησης για ενδιάμεσο διάταγμα, ή της απόρριψης της αγωγής/έφεσης ή της εκπνοής της περιόδου για καταχώριση έφεσης. Εάν οι περίοδοι εκπνεύσουν και δεν καταχωρίστηκε οποιαδήποτε διαδικασία σχετικά με την εγγυητική τότε, το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την επιστροφή της. Ανδρέας Χαραλάμπους Παπαργυρού ν Νίκος Μιχαηλίδης, Π.Ε. 215/10, ημερ. 22/6/
  1. Ένας άλλος παράγοντας τον οποίο το Δικαστήριο οφείλει να λαμβάνει υπ' όψιν είναι το λεκτικό της ίδιας της εγγυητικής και για πόσο χρονικό διάστημα επεκτείνεται αυτή. Στην MD Shipmanagement Ltd v Του Πλοίου «Londa» κα, ECLI:CY:AD:2014:D446, Αγωγή Ναυτοδικείου 81/99, ημερ. 27/6/2014, η Σταματίου Δ, αρνήθηκε την επιστροφή της εγγυητικής αφού αποφάνθηκε ότι ήταν σαφές από το λεκτικό της ότι η ισχύς της επεκτεινόταν μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης, τόσο πρωτόδικα, όσο και κατ' έφεση. Εφόσον δε εκκρεμούσε ακόμη σχετική διαδικασία, η επιστροφή της δεν ήταν εφικτή. Συμπεράσματα Έχοντας υπ' όψιν τις πιο πάνω νομικές αρχές, προχωρώ στην εξαγωγή των συμπερασμάτων του Δικαστηρίου στη βάση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Η διαδικασία για την οποία δόθηκε η επίδικη Εγγυητική Επιστολή ημερ. 29/1/2010, δεν εκκρεμεί πλέον. Τερματίστηκε τελεσίδικα στις 29/4/2010 με την απόρριψη της αίτησης για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος και την ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να έχει καταχωριστεί έφεση εναντίον της πιο πάνω ενδιάμεσης απόφασης. Έχει δε παρέλθει, έκτοτε, μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να έχει προβληθεί οποιαδήποτε αξίωση για αποζημίωση από πλευράς Καθ' ων η αίτηση. Αυτό συνηγορεί υπέρ των θέσεων των Αιτητών. Από την άλλη, η αγωγή εξακολουθεί να εκκρεμεί και από την πορεία που ακολουθεί, με τις πολλές ενδιάμεσες διαδικασίες που έχουν καταχωριστεί, φαίνεται ότι η τελική της έκβαση δεν είναι ορατή στο σύντομο μέλλον. Φυσικά, πρέπει να τονιστεί ότι η αξίωση για αποζημίωση, περιορίζεται μόνο στη διαδικασία για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος. Όπως, όμως, αναφέρεται πιο πάνω, το Δικαστήριο οφείλει να εξετάζει και το λεκτικό της εγγυητικής επιστολής. Στην παρούσα περίπτωση, το λεκτικό της επίδικης Εγγυητικής Επιστολής ημερ. 29/1/2010, είναι άκρως διαφωτιστικό. Αναφέρει συγκεκριμένα: «Η παρούσα εγγύηση θα ισχύει μέχρι τις 28/1/2011 και θα ανανεώνεται αυτόματα από χρόνο σε χρόνο μέχρις ένα μήνα μετά την έκδοση τελικής και οριστικής απόφασης στην αγωγή υπ' αρ. 468/
  2. Οποιαδήποτε απαίτηση δυνάμει της παρούσης δέον να υποβληθεί στην Τράπεζα γραπτώς και εγκαίρως ώστε να ευρίσκεται στα χέρια της όχι αργότερα από την εκάστοτε ημερομηνία λήξης και να συνοδεύεται από γραπτή δήλωση σας ότι το ποσό της Εγγύησης ή μέρος αυτού έχει καταστεί πληρωτέο στους Καθ' ων η Αίτηση/Εναγομένους στην πιο πάνω Αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας δυνάμει σχετικής απόφασης ή διαταγής του Δικαστηρίου. Η εν λόγω δήλωση σας θεωρείται αδιαμφησβήτητη μαρτυρία ότι το αναφερόμενο σε αυτό ποσό (εφόσον δεν υπερβαίνει το πιο πάνω ανώτατο όριο της Εγγύησης) οφείλεται στους Καθ' ων η Αίτηση/Εναγομένους δυνάμει της ανωτέρω σχετικής απόφασης ή διαταγής του Δικαστηρίου». Από τα πιο πάνω είναι σαφές ότι το αίτημα των Αιτητών δεν δύναται να ικανοποιηθεί εφόσον η επίδικη Εγγυητική καθορίζει ότι, θα παραμένει σε ισχύ για ένα μήνα μετά την έκδοση τελικής και οριστικής απόφασης στην παρούσα αγωγή, παρέχοντας και χρόνο για υποβολή αιτήματος για αποζημίωση. Το διάστημα ισχύος της καθορίζεται με σαφήνεια και το γεγονός που, όταν επισυμβεί, θα σημάνει και τη λήξη της, δεν έχει επισυμβεί ακόμη. Κατά συνέπεια η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Μια επισήμανση που μπορεί να γίνει σ' αυτό το σημείο είναι όπως, σε παρόμοιες περιπτώσεις, που παρέχεται η οποιαδήποτε μορφή εγγύησης, θα ήταν ορθότερο όπως οι διάδικοι με τη βοήθεια και παρέμβαση του Δικαστηρίου, καθορίζουν με απόλυτη σαφήνεια στο λεκτικό τόσο το σκοπό όσο και τη διάρκεια ισχύος της εγγύησης. Κάτι τέτοιο μέχρι τώρα δεν γινόταν αλλά θεωρώ ότι με αυτό τον τρόπο θα αποφευχθεί το ενδεχόμενο οποιασδήποτε παρεξήγησης. Οι οποιεσδήποτε διευκρινίσεις μπορούν να γίνουν και στο στάδιο την μονομερούς εξέτασης της αίτησης αλλά και μεταγενέστερα με την συμβολή των διαδίκων. Η Αίτηση απορρίπτεται με Έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να είναι πληρωτέα μετά το πέρας της υπόθεσης. (Υπ.) .......... Χ. Πογιατζής, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.