← Κύπρος

Κυριάκου Σπανού, ως πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Γεωργίας Σπανού, Ανδρέα Κ. Σπανού και Άννας-Μαρίνας Κ. Σπανού κ.α. ν. D.K.Z. Enterprises Ltd κ.α., Α

Κυριάκου Σπανού, ως πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Γεωργίας Σπανού, Ανδρέα Κ. Σπανού και Άννας-Μαρίνας Κ. Σπανού κ.α. ν. D.K.Z. Enterprises Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1032/14, 16/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A171 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ.Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1032/14 Μεταξύ:

  1. Κυριάκου Σπανού, ως πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Γεωργίας Σπανού, Ανδρέα Κ. Σπανού και Άννας-Μαρίνας Κ. Σπανού
  2. Βάνας Σέργη Χαραλαμπίδη Εναγόντων και
  3. D.K.Z. Enterprises Ltd
  4. D.K.Z. Holdings Ltd
  5. Δημήτρη Ζάρκα
  6. Κυριακής Ζάρκα Εναγομένων Αίτηση ημερ. 7.6.16 για Συνοπτική Απόφαση εναντίον Εναγομένων 1, 3 και 4 Ημερομηνία: 16 Μαρτίου 2018 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Κ. Μιχαηλίδης για Κυριάκος Θ. Μιχαηλίδης & Σία Για Καθ΄ ων: κα Ηλιοφώτου για κ. Ε. Παπαελευθερίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την ως άνω αίτηση τους οι Ενάγοντες-Αιτητές αιτούνται συνοπτικές αποφάσεις εναντίον των Εναγομένων 1, 3 και 4-Καθ΄ ων ως εξής: «(Α) Συνοπτικήν απόφασιν του Δικαστηρίου προς όφελος των Εναγόντων 1 διά το ποσόν των €73,270 ως καθυστερημένα ενοίκια και ή αποζημιώσεις (mesne profits), πλέον οφειλόμενοι επί των ενοικίων τόκοι προς 9% ετησίως μέχρι 8.5.2016, ανερχόμενοι εις το ποσόν των €11,472, πλέον τόκοι προς 9% επί του ποσού των €73,270 από 8.5.2016 μέχρις εξοφλήσεως. (Β) Συνοπτικήν απόφασιν του Δικαστηρίου προς όφελος της Εναγούσης 2 το ποσόν των €64,770 ως καθυστερημένα ενοίκια και ή αποζημιώσεις (mesne profits), πλέον οφειλόμενοι επί των ενοικίων τόκοι προς 9% ετησίως μέχρι 8.5.2016, ανερχόμενοι εις το ποσόν των €8,910, πλέον τόκοι προς 9% επί του ποσού των €64,770 από 8.5.2016 μέχρις εξοφλήσεως». Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη Δ.18 κ.1, 2, 7 και 9 και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Ενάγουσας 2, στην οποίαν, αφού αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένη από τον Ενάγοντα 1 και ότι γνωρίζει προσωπικά όλα τα σχετικά επίδικα γεγονότα, προβάλλει στις §3-20 τα ακόλουθα: «
  7. Δυνάμει γραπτής συμφωνίας ενοικιάσεως, η οποία έγινε κατά ή περί την 9.3.2002 μεταξύ του Κυριάκου Σπανού, ως πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Γεωργίας Σπανού, Ανδρέα Κ. Σπανού και Χρίστου Κ. Σπανού (τότε συνιδιοκτήτου) και εμού αφ' ενός, και της Εναγομένης 1, ο Κυριάκος Σπανός ως αντιπρόσωπος των συνιδιοκτητών και εγώ εξεμισθώσαμεν και η Εναγομένη 1 εμίσθωσε τα καταστήματα υπ' αρ. 2, 3, 4, 5 και 6 (το μίσθιον), τα οποία ευρίσκονται επί της Λεωφ. Λάρνακος αρ. 85 εις την Αγλαντζιάν, μαζί με 6 χώρους σταθμεύσεως, οι οποίοι χώροι στάθμευσης με βάση τροποποιητικήν συμφωνίαν ημερ. 8.10.2002 αυξήθηκαν σε 19, διά περίοδον 15 ετών από την 1.5.2002, η οποία θα έληγε την 30.4.2017 αντί του μηνιαίου ενοικίου το οποίον αναφέρεται εις την ως άνω συμφωνίαν ενοικιάσεως και εις το ειδικώς οπισθογραφημένον κλητήριον ένταλμα, το οποίον έχει ως ακολούθως: (α) Διά τον πρώτον χρόνον ΛΚ 1,400 μηνιαίως. (β) Διά τα επόμενα δύο χρόνια ΛΚ1,500 μηνιαίως. (γ) Διά τα επόμενα χρόνια συνεφωνήθη αύξησις του ενοικίου προς 10% κάθε δύο χρόνια, αρχής γενομένης την 1.5.
  9. Οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 υπέγραψαν ως εγγυητές κατά ή περί την 9.3.2002 εγγυηθέντες την ως άνω συμφωνίαν ενοικιάσεως ημερ.9.3.2002 και ηγγυήθησαν αλληλεγγύως την εκπλήρωσιν όλων των υποχρεώσεων των Εναγομένων 1- ενοικιαστών-δυνάμει της ως άνω συμφωνίας ενοικιάσεως εγγυηθέντες και την πληρωμήν όλων των ενοικίων και των άλλων ποσών που ήσαν πληρωτέα δυνάμει της συμφωνίας ενοικιάσεως.
  10. Δυνάμει τροποποιητικής συμφωνίας ημερ.25.9.2012, η οποία έγινε μεταξύ του Κυριάκου Σπανού, ως πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Γεωργίας Σπανού, Ανδρέα Κ. Σπανού και Άννας-Μαρίνας Κ. Σπανού, η οποία διεδέχθη εν τω μεταξύ εις την συνιδιοκτησίαν τον αδελφόν της Χρίστον Κ. Σπανού, και εμού, και των Εναγομένων, τα μέρη συνεφώνησαν να τροποποιήσουν την παράγραφον της συμφωνίας ενοικιάσεως η οποία αναφέρεται εις το πληρωτέον ενοίκιον και τον τρόπον πληρωμής του διά την περίοδον από 1.5.2011 μέχρι και την λήξιν της ενοικιάσεως λόγω προσωρινών οικονομικών δυσκολιών των Εναγομένων. Αι συμφωνίαι ημερ.9.3.2002, 8.10.2002 και 25.9.2012 επισυνάπτονται ως Τεκμήριον
  12. Ούτω συνεφωνήθη ότι οι Εναγόμενοι 1 θα κατέβαλλον προς τους Ενάγοντες τα κάτωθι ενοίκια: (α) Από 1.5.2011 μέχρι 31.3.2012 το ποσόν των €3,411.22 μηνιαίως. (β) Από 1.4.2012 μέχρι 31.8.2012 το ποσόν των €3,000 μηνιαίως (γ) Από 1.9.2012 μέχρι 31.12.2013 το ποσόν των €2,500 μηνιαίως (δ) Από 1.1.2014 μέχρι 30.4.2015 το ποσόν των €4,127.58 μηνιαίως (ε) Από 1.5.2015 μέχρι την λήξιν της ενοικιάσεως το ποσόν των €4,540.34 μηνιαίως.
  13. Συνεφωνήθη περαιτέρω ότι το μηνιαίον ενοίκιον θα κατεβάλλετο εις τον λογαριασμόν μου με την Τράπεζαν Κύπρου με αρ. ....... και το έτερον ήμισυ του συμφωνηθέντος ενοικίου εις τον Κυριάκον Σπανόν, πληρεξούσιον αντιπρόσωπον της Γεωργίας Σπανού, Ανδρέα Κ. Σπανού και Άννας-Μαρίνας Κ. Σπανού εις τον λογαριασμόν του με την Τράπεζαν Κύπρου με αρ. ............
  14. Επειδή οι Εναγόμενοι 1 εκαθυστερούσαν την πληρωμήν των συμφωνηθέντων ενοικίων ανερχομένων προς μεν την οικογένειαν Σπανού από του Οκτωβρίου 2012 εις το ποσόν των €15,000 μέχρι και του Σεπτεμβρίου 2013 και προς εμέ το ποσόν των €6,500 από του Απριλίου 2013 μέχρι του Σεπτεμβρίου 2013 πλέον συμφωνηθέντα τόκον προς 9% ετησίως επί εκάστης δόσεως ενοικίου από της ημερομηνίας οφειλής του μέχρις εξοφλήσεως, οι δικηγόροι των Εναγόντων εζήτησαν με επιστολήν των ημερ.24.9.2013 από τους Εναγομένους την εξόφλησιν όλων των καθυστερημένων ενοικίων εντός 10 ημερών και εκλήθησαν οι Εναγόμενοι να πληρώνουν κανονικά τα συμφωνηθέντα ενοίκια, άλλως οι Ενάγοντες θα ετερμάτιζαν την ενοικίασιν των καταστημάτων και θα εζητούσαν την έξωσιν των.
  15. Παρομοία επιστολή με την ιδίαν ημερομηνίαν εστάλη και προς τους εγγυητές.
  16. Επειδή οι Εναγόμενοι δεν συνεμορφώθησαν, οι δικηγόροι των Εναγόντων με επιστολήν των ημερ.25.11.2013 προς τους Εναγομένους και τους εγγυητές των ετερμάτισαν την ενοικίασιν των ως άνω καταστημάτων και των 19 χώρων σταθμεύσεως και τους εκάλεσαν όπως παραδώσουν κενήν την κατοχήν των καταστημάτων τούτων εις καλήν κατάστασιν, πλέον τους χώρους σταθμεύσεως, εξοφλούντες συγχρόνως όλα τα καθυστερημένα ενοίκια τα οποία ανήρχοντο μέχρι 30.11.2013 διά μεν την οικογένειαν Σπανού εις το ποσόν των €17,500, πλέον τόκον προς 9% ετησίως επί εκάστης δόσεως ενοικίου από της ημέρας οφειλής του μέχρις εξοφλήσεως, και δι΄ εμέ εις το ποσόν των €9,000, πλέον 9% τόκοι ως ανωτέρω.
  17. Ειδοποιούντο δε περαιτέρω με την ως άνω επιστολήν οι Εναγόμενοι, ενοικιαστές και εγγυητές των, ότι αν δεν παρέδιδαν κενήν την κατοχήν θα εσυνέχιζαν να επιβαρύνονται με αποζημιώσεις ανερχομένας τουλάχιστον εις τα συμφωνηθέντα ενοίκια.
  18. .................................. ..................................
  19. Κατά παράβασιν της ως άνω συμφωνίας οι Εναγόμενοι κατά την καταχώρησιν της αγωγής υπό τον άνω τίτλον και αριθμόν ώφειλαν: (α) Προς τον Ενάγοντα 1 ως καθυστερημένα ενοίκια το ποσόν των €17,500 πλέον τόκοι προς 9% ετησίως μέχρι 30.11.2013 επί των οφειλομένων δόσεων εκάστου ενοικίου, οι οποίοι τόκοι μέχρι τις 30.11.2013 ανήρχοντο εις το ποσόν των €963, πλέον τόκον προς 9% επί του ποσού των €17,500 από 1.12.2013 μέχρις εξοφλήσεως. (β) Προς εμέ το ποσόν των €9,000 ως καθυστερημένα ενοίκια πλέον οφειλόμενοι τόκοι προς 9% ετησίως μέχρι 30.11.2013 επί των οφειλομένων δόσεων του ενοικίου, οι οποίοι ανήρχοντο μέχρι τις 30.11.2013 εις το ποσόν των €267, πλέον τόκοι προς 9% επί του ποσού των €9,000 από 1.12.2013 μέχρις εξοφλήσεως.
  20. Οι Ενάγοντες επίσης διεκδικούν εναντίον των Εναγομένων το ποσόν των €2,500 διά την περίοδον από 1.12.2013 μέχρι 31.12.2013 και μετά ταύτα από 1.1.2014 μέχρι 30.4.2015 το ποσόν των €4,127.58 και από 1.5.2015 το ποσόν των €4,540,34 μέχρι της παραδόσεως της κατοχής του μισθίου ως αποζημιώσεις και ή mesne profits διότι οι Εναγόμενοι παρέδωσαν στις 15.3.2016 την κατοχήν των επιδίκων καταστημάτων και των 19 χώρων σταθμεύσεως που παρεχωρήθησαν προς την Εναγομένην 1 διά σκοπούς λειτουργίας του εστιατορίου εις τα επίδικα καταστήματα.
  21. Οι Ενάγοντες επίσης υφίστανται ζημίας (mesne profits) ανερχομένας από της 1.12.2013-31.12.2013 εις το ποσόν των €2,500 και από 1.1.2014 μέχρι 30.4.2015 εις το ποσόν των €4,127.58 μηνιαίως, πλέον τόκους επί εκάστου μηνιαίου ποσού προς 9% ετησίως μέχρι 30.4.2015 και από 1.5.2015 το ποσόν των €4,540.34 μηνιαίως πλέον τόκους επί εκάστου μηνιαίου ποσού προς 9% μέχρι της παραδόσεως της κατοχής των ως άνω καταστημάτων και των 19 χώρων σταθμεύσεως.
  22. Αι ως άνω λεπτομέρειες των οφειλομένων ποσών και των τόκων είναι ορθές και ακριβείς.
  23. Οι Εναγόμενοι παρέδωσαν την κατοχήν του ως άνω υποστατικού και των χώρων σταθμεύσεως κατά ή περί την 15.3.2016 και οι Ενάγοντες έλαβον την κατοχήν τούτων με επιφύλαξιν όλων των δικαιωμάτων των.
  24. Κατά την υπογραφήν της συμφωνίας ενοικιάσεως η Εναγομένη 1 επλήρωσεν ως ασφάλειαν το ποσόν των ΛΚ1,400, ήτοι €2,
  25. Το ποσόν αυτό πρέπει ν' αφαιρεθή από τα οφειλόμενα προς έκαστον ποσά κατ' αναλογίαν, ήτοι €1,196 προς έκαστον.
  26. Ούτω οι Εναγόμενοι οφείλουν προς τους Ενάγοντας 1 το ποσόν των €73,270 ως καθυστερημένα ενοίκια και ή αποζημιώσεις (mesne profits), πλέον οφειλόμενοι επί των ενοικίων τόκοι προς 9% ετησίως μέχρι 8.5.2016, ανερχόμενοι εις το ποσόν των €11,472, πλέον τόκοι προς 9% επί του ποσού των €73,270 από 8.5.2016 μέχρις εξοφλήσεως.
  27. Όθεν οι Εναγόμενοι οφείλουν προς την Ενάγουσαν 2 το ποσόν των €64,770 ως καθυστερημένα ενοίκια και ή αποζημιώσεις (mesne profits), πλέον οφειλόμενοι επί των ενοικίων τόκοι προς 9% ετησίως μέχρι 8.5.2016, ανερχόμενοι εις το ποσόν των €8,910, πλέον τόκοι προς 9% επί του ποσού των €64,770 από 8.5.2016 μέχρις εξοφλήσεως». Λόγω δυσκολιών στον εντοπισμό του συνηγόρου των Εναγομένων η αίτηση επιδόθηκε κατόπιν σχετικού διατάγματος (ημερ. 18.11.16) δια θυροκολλήσεως στους Εναγόμενους 1, 3 και 4 ενώ παρέμεινε ανεπίδοτη για την Εναγόμενη 2, (εναντίον της οποίας όμως εν τέλει απεσύρθη ολόκληρη η αγωγή άνευ βλάβης στις 9.3.18 λόγω διαγραφής της από το Μητρώο Εταιρειών). Οι Εναγόμενοι 1, 3 και 4 (εφεξής «οι Εναγόμενοι») καταχώρισαν ένσταση προβάλλοντας τους ακόλουθους επτά λόγους προς απόρριψη της αίτησης: «Α) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση συνοπτικής απόφασης, οι δε Εναγόμενοι έχουν καλή υπεράσπιση. Γ) Η ενόρκως δηλούσα δεν αναφέρει όλα τα σχετικά με την αγωγή γεγονότα. Δ) Οι Εναγόμενοι 1 ουδέποτε παραβίασαν οποιοδήποτε όρο του συμβολαίου και πάντοτε ενεργούσε κατόπιν συνεννόησης με τους ιδιοκτήτες. Ε) Οι Εναγόμενοι 3 και 4 δεν έχουν οποιαδήποτε ευθύνη εγγύησης προς τους Ενάγοντες καθότι η εγγύηση έληξε την 25.09.2012 και έκτοτε δεν υπέγραψαν οποιαδήποτε νέα συμφωνία. ΣΤ) Τα ισχυριζόμενα οφειλόμενα ενοίκια, που σε κάθε περίπτωση δεν είναι παραδεκτό, δεν αποδεικνύονται. Ζ) Οι ενάγοντες δεν θα υποστούν καμία ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αφού και εάν επιτύχει στην αγωγή τους η ζημιά που θα υποστούν θα είναι οικονομική και περαιτέρω είναι εξασφαλισμένοι αφού πέτυχαν με αίτηση τους την επιβάρυνση ολόκληρης της περιουσίας των Εναγομένων 3 και 4 η αξία των οποίων υπερκαλύπτει το οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό. Η) Οι ενάγοντες δεν παρουσίασαν μαρτυρία που να δείχνει σοβαρό ή επείγον λόγο ή αιτία για την έκδοση του διατάγματος». Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Εναγομένης 4 στην οποίαν μεταξύ άλλων αναφέρει στις §4-9 τα εξής: «
  28. Ειδικότερα το ισχυριζόμενο οφειλόμενο υπόλοιπο δεν είναι σε καμιά περίπτωση παραδεκτό, η ένορκη δήλωση δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε οφειλόμενο ούτε παρουσιάζονται καταστάσεις λογαριασμών που αφορούν τα καταβαλλόμενα ενοίκια. Περαιτέρω στην ένορκη δήλωση δεν αναφέρονται τα πραγματικά γεγονότα ούτως ώστε το δικαστήριο να έχει πλήρη εικόνα. Ειδικότερα οι Ενάγοντες δεν υπέστηκαν οποιαδήποτε ζημιά αφού παρέδωσαν ένα ατελείωτο κτήριο το οποίο στοίχισε πέριξ των €400,000.- στους Εναγόμενους για να μπορεί να λειτουργήσει για το σκοπό που είχε ενοικιαστεί το οποίο παρέμεινε στην ιδιοκτησία των Εναγόντων και η περιουσία τους αυξήθηκε κατά πολύ περισσότερο. Περαιτέρω οι Εναγόμενοι άφησαν στη κατοχή των Εναγόντων, κατά την παράδοση του υποστατικού, αντικείμενα τα οποία ανέρχονται στο ποσό των €6,500.- περίπου και πλήρωσαν περαιτέρω το ποσό των €6,000.- στην ΑΡΧΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ για το επιπλέον φορτίο ρεύματος το οποίο και αυτό έμεινε στην κατοχή των Εναγόντων.
  29. Περαιτέρω αρνούμαι κατηγορηματικά ότι οι Εναγόμενοι προέβηκαν σε πράξεις οι οποίες αντίκεινται των όρων του συμβολαίου και έχουμε καλή υπεράσπιση. Η εγγύησής για την οποία υπογράψαμε εγώ και οι Εναγομένοι 2 και 3 δεν βρίσκεται σε ισχυ αφού δεν υπογράψαμε οποιαδήποτε εγγύηση κατά την τροποποιητική συμφωνία ημερομηνίας 25.09.2012 και ουδέποτε ορίσαμε οποιαδήποτε πληρεξούσιο πρόσωπο να πράξει τούτο και είναι περαιτέρω ισχυρισμός μας ότι το ουδεμία απαίτηση δεν μπορούν να έχουν εναντίον των Εναγομένων 2, 3 και
  31. Οι Εναγόμενοι 1 κατέβαλαν συνολικά προς του Ενάγοντες το ποσό των €378,994.-. Δυνάμει της συμφωνίας ημερομηνίας 25.09.2012 το καταβαλλόμενο ενοίκιο το οποίο δίδετο κατά την ημερομηνία τερματισμού ήταν €2,500.- και είναι ο ισχυρισμός μας ότι το ύψος του συνόλου των ενοικίων είναι κατά πολύ μικρότερο από αυτό που ζητούν οι Ενάγοντες. Προς τούτο επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1 κατάσταση πληρωμών την οποία κρατούσε στο αρχείο της η Εναγομένη
  33. Ο λόγος που δεν παρέδωσε το υποστατικό η Εναγόμενη 1 μέχρι και τις 15 Μαρτίου 2016, παρ'ολο που ήταν κλειστό απτ τον Ιούνιο του 2015, είναι το γεγονός ότι εντός του υποστατικού υπήρχε εξοπλισμός αρκετών χιλιάδων ευρώ και κατόπιν συνεννόησης με τους Ενάγοντες γίνονταν προσπάθειες από αμφότερες τις πλευρές για εξεύρεση ενοικιαστών που να ενοικιαστεί ως εστιατόριο ούτως ώστε να πωληθεί ο εξοπλισμός του οποίου η αξία ήταν περίπου €100,000.- και από το ποσό που θα εισπράττετω να διδόταν για να εξοφληθούν τα ενοίκια. Από πλευράς των Εναγομένων 1 έγιναν υπεράνθρωπες προσπάθειες και βρέθηκαν 3 άτομα αλλά και στις τρεις περιπτώσεις δεν κατέστη δυνατόν η ενοικίαση για λόγους που αφορούσαν τις υπερβολικές απαιτήσεις των Εναγόντων.
  34. Αρνούμαι κατηγορηματικά το περιεχόμενο των παραγράφων 5 και 6 και περαιτέρω λέγω ότι η συμφωνία ημερομηνίας 25.09.2012 δεσμεύει μόνο τους ' Εναγομένους 1 και όχι τους 2, 3 και 4 οι οποίοι σε καμία περίπτωση υπέγραψαν οποιαδήποτε εγγύηση.
  35. Αρνούμαι κατηγορηματικά το περιεχόμενο των παραγράφων 8 , 9 και καλώ τους Ενάγοντες σε αυστηρή απόδειξη. Τα δε ποσά που αναφέρονται δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και σε καμία περίπτωση δεν οφείλονται τα ισχυριζόμενα ποσά». Νομική Πτυχή Οι βασικές αρχές στη βάση των οποίων κρίνονται και αποφασίζονται οι αιτήσεις για συνοπτική απόφαση έχουν συνοψιστεί στην υπόθεση Νεάρχου κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 818, καθώς και σε πιο πρόσφατες αποφάσεις όπως η Atlaspantou Co Ltd v. Angelos Nicolaides Holdings Ltd
(2013)1(Γ) 2553 και Γλαύκος Μιχαηλίδης κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφ. 60/11, ημερ. 12.7.
  1. Στη Νεάρχου (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα εξής: «Ο σκοπός της διαδικασίας για συνοπτική απόφαση είναι κυρίως η ταχύτητα, δηλαδή να λαμβάνει ο ενάγων έγκαιρα απόφαση εκεί που τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του είναι τόσο καθαρή που να μην χρειάζεται κανονική δίκη, ενώ αντίθετα να δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα, αλλά απλώς για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Επειδή όμως η διαδικασία αυτή αποστερεί ουσιαστικά τον εναγόμενο από του να υπερασπίσει την υπόθεση σε κανονική δίκη, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης ασκείται πολύ προσεκτικά, σπάνια και με βάση ορισμένα κριτήρια τα οποία περιέχονται στη Δ.18 κκ.1-5, όπως αυτά εξηγήθηκαν τόσο σε αγγλική νομολογία όσο και σε νομολογία του δικού μας Ανωτάτου Δικαστηρίου ...................... .................................... Τα εν λόγω κριτήρια, όπως εξάγονται τόσο από το λεκτικό της Δ.18 όσο και από τις πιο πάνω αυθεντίες, περιληπτικά είναι τα εξής:- (α) Το κλητήριο πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο σε Δ.2, Κ.
  2. (β) Ο εναγόμενος να έχει καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή. (γ) Η ένορκη δήλωση για υποστήριξη της αίτησης για συνοπτική απόφαση πρέπει να συμμορφώνεται προς ορισμένα κριτήρια π.χ. να είναι από τον ίδιο τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης, και τη βάση της αγωγής και περαιτέρω να δηλώνει ρητά ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Εκεί που ο Αιτητής είναι νομικό πρόσωπο τότε μπορεί να ορκισθεί κάποιο άλλο πρόσωπο που εργοδοτείται από την εταιρεία το οποίο όμως να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επιβεβαιώνει την βάση της αγωγής και το αιτούμενο ποσό και όχι τα όσα αναφέρει να είναι πληροφορίες που πήρε από άλλους ή να στηρίζεται απλώς στα όσα ο ίδιος πιστεύει. ................................ .................................... Από πλευράς Εναγομένου (εκτός από το θέμα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου που μπορεί να εγερθεί σε όλες τις περιπτώσεις), και νοουμένου ότι ο ενάγων ικανοποιεί τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις, θα πρέπει και αυτός να ικανοποιήσει το Δικαστήριο με τα ακόλουθα: (α) ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή ή (β) ότι αποκαλύπτονται τέτοια γεγονότα που του δίνουν το δικαίωμα να υπερασπισθεί ή τουλάχιστον η υπεράσπιση να μπορεί να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης αλλά λιγότερο από πιθανή. (Λαζάρου ν. Μακεδόνας, πιο πάνω). Επίσης ο Εναγόμενος/καθού η αίτηση πρέπει να διευκρινίζει αν η υπεράσπιση του αφορά ολόκληρο ή μέρος της απαίτησης και αν αφορά μέρος, να καθορίζει ποιό μέρος από την απαίτηση του Ενάγοντα αμφισβητεί. (Βλ. γενικά τη Δ.18, Κ.3 και την υπόθεση Hermes Ins. Co Ltd v. Julios Theodorides πιο πάνω, σελ. 338-339 όπου φαίνονται με λεπτομέρεια τα κριτήρια τα οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει υπόψη του). Από τη στιγμή που ο Ενάγων/Αιτητής ικανοποιεί τα κριτήρια για να ζητήσει συνοπτική απόφαση τότε (όπως ήδη αναφέραμε) το βάρος μετατοπίζεται στον Εναγόμενο/καθού η αίτηση να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση και/ή ότι υπάρχουν τέτοια γεγονότα που να του δίνουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί. ...................... .................................... Στην προαναφερθείσα υπόθεση Rck Sports v. Persona Advertising Ltd ο Δικαστής Καλλής με αναφορά στο Αγγλικό σύγγραμμα The Annual Practice 1967 διατύπωσε τις αρχές ως εξής: «Αρχές που διέπουν την έκδοση συνοπτικής απόφασης: Συνοψίζονται ως πιο κάτω στο Annual Practice, 1967, σελ. 121: Ή εξουσία έκδοσης συνοπτικής απόφασης, δυνάμει της Δ.14, εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει εύλογη αμφιβολία ότι ο ενάγων δικαιούται σε απόφαση και όπου είναι απρόσφορο να επιτραπεί στον εναγόμενο να υπερασπισθεί απλώς για λόγους καθυστέρησης (Jones ν. Stones [1984] A.C. 122). Αποτελεί γενική αρχή ότι οσάκις ο εναγόμενος αποδεικνύει ότι έχει μια καλόπιστη υπεράσπιση πρέπει να του δοθεί άδεια να υπερασπισθεί. ............................ .................................... Πρέπει να δίδεται άδεια για υπεράσπιση εκτός εάν είναι καθαρό ότι δεν υπάρχει ουσιώδες ζήτημα για εκδίκαση (Godd ν. Delap [1905] 92 L.T. 510, H.L.), και ότι δεν υπάρχει αμφισβήτηση σε σχέση με πραγματικά ή νομικά ζητήματα τα οποία εγείρουν εύλογη αμφιβολία κατά πόσο ο ενάγων δικαιούται σε απόφαση. ........................ ..................................». Στην παρούσα περίπτωση η αγωγή έχει καταχωριστεί επί ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου βάσει της Δ.2 κ.6 και οι Εναγόμενοι έχουν καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης. Η αίτηση για συνοπτική απόφαση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Ενάγουσας 2, για την οποία δεν αμφισβητείται ότι: - είναι εξουσιοδοτημένη σχετικά και από τον Ενάγοντα
  3. - γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα και ορκίζεται θετικά ως προς αυτά. Η ίδια φέρεται ως μια εκ των ιδιοκτητών των επίδικων καταστημάτων, καθώς και μια εκ των συνυπογραφέων υπό την ιδιότητα της αυτή του αρχικού ενοικιαστηρίου εγγράφου αλλά και των πρόσθετων όρων ημερ. 8.10.02 και της τροποποίησης του ενοικιαστηρίου ημερ. 25.9.
  4. - επιβεβαιώνει την αιτίαν αγωγής και το ποσό το οποίο αξιώνεται ενώ δηλώνει και την πίστη της ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Πέραν των πιο πάνω σημειώνεται πως ούτως ή άλλως οι Εναγόμενοι δεν εγείρουν οποιονδήποτε λόγο ένστασης για την ικανότητα και καταλληλότητα της ενόρκως δηλούσας. Κατά συνέπεια αυτή κρίνεται ως πρόσωπο το οποίο έχει θετική γνώση για τα γεγονότα και ότι η ένορκη της δήλωση πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται στη βάση της πιο πάνω νομολογίας και των σχετικών αρχών. Όπως έχει λεχθεί, με την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων, το βάρος μετατίθεται στον εναγόμενο, ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα, τα οποία να θεωρηθούν επαρκή ούτως ώστε να του δοθεί η δυνατότητα καταχώρισης υπεράσπισης. Να σημειωθεί πως στην παρούσα περίπτωση οι Εναγόμενοι είχαν, προ της αίτησης, καταχωρίσει και Υπεράσπιση στις 7.4.
  5. Όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Sigma Radio T.V. Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 408 η καταχώριση Υπεράσπισης αφ΄ εαυτής δεν αποτελεί κώλυμα στην προώθηση αίτησης για συνοπτική απόφαση στην κατάλληλη περίπτωση. Στην ίδια υπόθεση τονίστηκε επίσης πως ορθώς δεν λαμβάνεται υπόψιν η καταχωρισθείσα Υπεράσπιση δεδομένου ότι σε αίτηση για συνοπτική απόφαση τα στοιχεία τα οποία εξετάζονται είναι εκείνα τα οποία παρατίθενται με τον ορθό δικονομικά τρόπο στην αίτηση (για συνοπτική) και στην ένσταση, καθώς και τις ένορκες δηλώσεις οι οποίες τις συνοδεύουν. Στην παρούσα περίπτωση οι Εναγόμενοι παραδέχονται ότι υπέγραψαν το ενοικιαστήριο ημερ. 9.3.02 για τα αναφερόμενα σε αυτό υποστατικά και ότι τα παρέδωσαν στις 15.3.16 στους ιδιοκτήτες (Ενάγοντες). Κυρίως όμως παραδέχονται ότι παραμένει οφειλόμενο υπόλοιπο για ενοίκια. Αυτό συνάγεται από την ένορκη δήλωση και συγκεκριμένες αναφορές της Εναγομένης 4, ήτοι ότι «το ύψος του συνόλου των ενοικίων είναι κατά πολύ μικρότερο από αυτό που ζητούν οι Ενάγοντες» (§6) και ότι αν πωλούσαν τον εξοπλισμό του εστιατορίου τότε το τίμημα θα «διδόταν για να εξοφληθούν τα ενοίκια» (§7). Διευκρινίζεται βέβαια πως όταν οι ίδιοι αναφέρονται σε «ενοίκια» αναφέρονται σε όλο το ποσό το οποίο αξιώνουν οι Ενάγοντες, μη διαχωρίζοντας μεταξύ οφειλομένων ενοικίων και ενδιάμεσων οφελών. Υπ΄ αυτή την έννοια είναι σαφές πως ως προς το αξιούμενο ποσό αυτό το οποίο προβάλλουν ως καλή υπεράσπιση και ή ως γεγονότα τα οποία τους παρέχουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν είναι το ύψος του οφειλομένου υπολοίπου, κατά τον τρόπο ο οποίος εξηγείται κατωτέρω. Υπενθυμίζεται, βέβαια, ότι στο στάδιο εξέτασης αίτησης για συνοπτική απόφαση, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στα γεγονότα της υπόθεσης για να τα κρίνει αλλά ενεργεί μόνο με βάση το ερώτημα κατά πόσον η προβαλλόμενη υπεράσπιση είναι τέτοια που να δικαιούται ο εναγόμενος να ακουστεί αναφορικά με αυτή, χωρίς δηλαδή να γίνεται αξιολόγηση και στάθμιση (J & M Loizides Agencies Ltd κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2011)1(Β) Α.Δ.Δ. 1280, Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 418). Στην παρούσα περίπτωση δυνάμει της τροποποίησης του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερ. 25.9.12 είχε συμφωνηθεί όπως: (α) το ενοίκιο παραμείνει μέχρι τις 31.3.12 στις €3.411,20 (που είχε διαμορφωθεί από την 1.5.09) και ακολούθως: (β) από 1.4.12 - 31.8.12 μειωθεί σε €3.000 (γ) από 1.9.12 - 31.12.13 μειωθεί σε €2.500 (δ) από 1.1.14 - 30.4.15 αυξηθεί σε €4.127,58 και (ε) από 1.5.15 - 30.4.17 (λήξη ενοικίασης) αυξηθεί σε €4.540,34 Παράλληλα, συμφωνήθηκε όπως το ενοίκιο καταβάλλεται εξ ημισείας στους Ενάγοντες σε δηλωθέντες τραπεζικούς λογαριασμούς. Η διατήρηση του ενοικίου μέχρι τις 31.3.12 και η μεταγενέστερη μείωση του επιβεβαιώνεται και από την κατάσταση πληρωμών την οποίαν παρουσίασαν οι ίδιοι οι Εναγόμενοι ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της ένστασης. Η οποία κατάσταση επιβεβαιώνει την καταβολή εξ ημισείας των ενοικίων στους Ενάγοντες και κυρίως επιβεβαιώνει όσα αναφέρουν οι Ενάγοντες στη δική τους ένορκη δήλωση εν σχέσει με τη δέουσα και εμπρόθεσμη καταβολή των ενοικίων αφού μέσω αυτής καταδεικνύεται ότι όντως δεν καταβλήθηκαν τα μειωμένα (ως ανωτέρω) ενοίκια: - προς μεν τον Ενάγοντα 1 για τους μήνες Οκτώβριο του 2012 και μεταγενέστερα αφού η τελευταία πληρωμή προς αυτόν έγινε κατά τον Σεπτέμβριο του 2012 και - προς μεν την Ενάγουσα 2 για τους μήνες Απρίλιο του 2013 και μεταγενέστερα αφού οι τελευταίες πληρωμές προς αυτήν αφορούσαν το ενοίκιο του Μαρτίου του 2013 (2 x €750). Στην πραγματικότητα οι Εναγόμενοι δεν προβάλλουν ότι υπήρξε κάποια πληρωμή την οποίαν δεν συνυπολόγισαν οι Ενάγοντες, ούτε και δίδουν οποιαδήποτε λεπτομέρεια η οποία θα μπορούσε δυνητικά να καταδείξει την εξόφληση κάποιου μηνιαίου ενοικίου μέχρι και τον τερματισμό της ενοικίασης. Είναι προφανές από τα ανωτέρω πως οι ισχυρισμοί και τα γεγονότα τα οποία προέβαλαν οι Εναγόμενοι δεν είναι ικανά να καταδείξουν καλόπιστη υπεράσπιση όσον αφορά τα ενοίκια μέχρι τον τερματισμό, ο οποίος έγινε με την επιστολή ημερ. 25.11.13. Σαφέστατα δεν υπάρχει κανένα ουσιώδες ζήτημα προς εκδίκαση σε σχέση με την περίοδο αυτή και κατά τη γνώμη μου δεν πρέπει να δοθεί δικαίωμα υπεράσπισης ως προς αυτά. Για την περίοδο μετά τον τερματισμό οι Ενάγοντες διεκδικούν αποζημιώσεις ή ενδιάμεσα οφέλη (mesne profits), ήτοι για τη χρονική περίοδο μεταξύ 1.12.13 έως 15.3.16, δηλαδή από τον τερματισμό μέχρι την παράδοση των υποστατικών. Συγκεκριμένα διεκδικούν αποζημιώσεις στη βάση του τροποποιηθέντος ενοικίου (στις 25.9.12) αναλόγως της περιόδου ήτοι: (α) €2.500 μηνιαίως για την περίοδο 1.12.13 - 31.12.13 (β) €4.127,58 μηνιαίως για την περίοδο 1.1.14 - 30.4.15 (γ) €4.540,34 μηνιαίως για την περίοδο 1.5.15 - 15.3.16 που έγινε η παράδοση. Οι Εναγόμενοι ως προς την αξίωση αυτή δεν προβάλλουν κάτι συγκεκριμένο πέραν των αναφερομένων στην §6 της ένορκης τους δήλωσης. Ειδικότερα προβάλλουν πως δυνάμει της συμφωνίας ημερ. 25.9.12 το καταβαλλόμενο ενοίκιο το οποίο δίδετο κατά την ημερομηνία τερματισμού ήταν €2.500 και γι΄ αυτό «. το ύψος του συνόλου των ενοικίων είναι κατά πολύ μικρότερο από αυτό που ζητούν οι Ενάγοντες». Αυτό επαναλαμβάνουν σε κάποιο σημείο και στην αγόρευση τους, δηλώνοντας ότι «. οι Ενάγοντες αξιώνουν ως αποζημίωση μηνιαίως το ποσό των €4.127,58 ενώ δυνάμει της τροποποιητικής συμφωνίας ημερομηνίας 25.9.12, το καταβλητέο ποσό κατά τον τερματισμό της ενοικιάσεως ανερχόταν στο ποσό των €2.500» τονίζοντας, ουσιαστικά, ότι θα πρέπει να ληφθεί ως βάση ο ουσιώδης χρόνος του τερματισμού και το τότε καταβαλλόμενο ενοίκιο (The Electricity Authority of Cyprus v. Georghios Georgallettos and others
(1972)1 C.L.R. 77 και Χρυσοχού ν. Turkish Bank Ltd
(2010)1 Α.Α.Δ. 1894). Όπως διαπιστώνεται δηλαδή, στην παρούσα περίπτωση οι Εναγόμενοι αποδέχονται (και προβάλλουν προς μείωση των αξιούμενων ποσών) ότι το υπόλοιπο θα πρέπει να υπολογιστεί με βάση το «καταβλητέο ποσό» κατά τον ουσιώδη χρόνο που ήταν €2.
  1. Θεωρώ ότι εμμέσως πλην όμως σαφώς, με την ένορκη δήλωση τους, αναγνωρίζουν και αποδέχονται ότι γι΄ αυτές τις περιόδους, μετά τον τερματισμό, οι Ενάγοντες δικαιούνται €2.500 μηνιαίως, αρνούμενοι (οι Εναγόμενοι) ότι δικαιολογείται η επιδίκαση οποιουδήποτε επιπλέον ποσού. Εξ ου και προβάλλουν ότι το σύνολο είναι «κατά πολύ μικρότερο». Είναι κατά τη γνώμη μου προφανές, στη βάση των θέσεων τους, πως επ΄ αυτού του ζητήματος η προβαλλόμενη υπεράσπιση τους αφορά μέρος της απαίτησης για ενδιάμεσα οφέλη και προς αυτή την κατεύθυνση κρίνεται πως έχουν καθορίσει επαρκώς ποιο μέρος της απαίτησης αμφισβητούν (Νεάρχου, ανωτέρω). Αμφισβητούν οποιαδήποτε αποζημίωση ή ενδιάμεσα οφέλη πέραν των €2.500 μηνιαίως για τη χρονική περίοδο από 1.12.13 έως 15.3.
  2. Θεωρώ πως για αυτό το μέρος της απαίτησης θα πρέπει να τους δοθεί δικαίωμα υπεράσπισης. Παρά το ότι δεν το έχουν δηλώσει ή εγείρει σαφέστερα στην ένορκη δήλωση τους κρίνεται πως τα όσα αναφέρουν είναι αρκετά για να τους δοθεί το δικαίωμα αυτό. Έστω και αν δεν έχουν εγείρει στην ένορκη δήλωση τους ζητήματα τα οποία άπτονται της ενοικιαστικής αξίας (Adrian Holdings Ltd ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1836, Γενικός Εισαγγελέας ν. Muazzez Bahchecioglou κ.α.
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 426, Αντρίκκος Χρίστου κ.α. ν. Γεωργίου
(1999)1 Α.Α.Δ. 940 και Ντίνος Κλεάνθους κ.α. ν. Union General De Bienfaisance Armenien
(2002)1(Γ) 1659 (πλειοψηφία)). Καταληκτικά, για το θέμα αυτό, κρίνεται ότι κατ΄ αναλογίαν τυγχάνουν εφαρμογής τα λεχθέντα στην Παχατουριάν ν. Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 322 υπό την έννοια ότι στο τέλος της ημέρας η θέση των Εναγομένων απολήγει να είναι όχι η ολική αμφισβήτηση της υποχρέωσης τους αλλά η αμφισβήτηση του ακριβούς ποσού το οποίο οφείλουν. Δεχόμενοι ότι το καταβλητέο ήταν €2.500 μηνιαίως και ζητώντας μείωση έχουν καταδείξει δικαίωμα υπεράσπισης ως προς το επιπλέον ποσόν το οποίο αξιώνουν οι Ενάγοντες. Όσον αφορά τα αναφερόμενα στην §4 της ένορκης δήλωσης της Εναγομένης 4, ήτοι περί εξόδων ύψους €400.000, περί αντικειμένων που άφησαν στα υποστατικά αξίας €6.500 και περί πληρωμών στην Α.Η.Κ. ύψους €6.000, σημειώνεται πως ενδεχομένως να σχετίζονται με δικαίωμα δικής τους αξίωσης ή ανταπαίτησης, πλην όμως δεν έχουν προωθήσει εισήγηση ότι θα έπρεπε να τους δοθεί άδεια υπεράσπισης για ένα τέτοιο λόγο. Εν πάση περιπτώσει δεν θεωρώ ότι στη βάση αυτή εγείρεται καλή τη πίστει ανταπαίτηση η οποία να προκύπτει από τα ίδια τα γεγονότα της αγωγής ή να συνδέεται με τους λόγους υπεράσπισης ούτως ώστε να δοθεί τέτοια άδεια (Subotic v. Στυλιανίδη
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 22). Άλλωστε δεν είχαν συμπεριλάβει τέτοια ανταπαίτηση ούτε στο δικόγραφο (Υπεράσπισης) που είχαν καταχωρίσει. Όσον αφορά το θέμα το οποίο εγείρουν οι Εναγόμενοι 3 και 4 εν σχέσει με τη μη υπογραφή από τους ίδιους της τροποποιητικής συμφωνίας ημερ. 25.9.12 αρκεί να αναφερθεί πως οι εγγυητές δια της υπογραφής του αρχικού ενοικιαστηρίου εγγράφου υπέγραψαν συνεχή εγγύηση για όλη την προβλεπόμενη διάρκεια ενοικίασης, ήτοι μέχρι τις 30.4.17, και κυρίως ότι με την τροποποιητική συμφωνία μειώθηκαν τα καταβαλλόμενα ενοίκια μέχρι 31.12.13 κάτι το οποίο, βεβαίως, επενεργεί και προς όφελος των ιδίων (βλ. άρθρο 86 του Κεφ. 149 και υπόθεση Καρατσιώλης ν. Royal Sports Betting Ltd
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 669). Στην πραγματικότητα είχε επέλθει μείωση των ενοικίων και αναστολή της, προνοούμενης στο αρχικό ενοικιαστήριο, αύξησης (10% ανά διετία) και προβλέφθηκε επαναφορά του ενοικίου από 1.1.14 σε €4.127, το οποίο αυτό ποσό ούτως ή άλλως θα ίσχυε και στη βάση των αρχικών όρων του συμβολαίου εάν δίδοντο οι δύο προβλεπόμενες αυξήσεις του 10% ανά διετία (ήτοι €3.411 + 341 και αργότερα €3.752 + 375). Βασικά, οποιαδήποτε διαφοροποίηση υπήρξε ήταν προς όφελος των ενοικιαστών και κατά συνέπειαν και των εγγυητών, ενώ δεν προβάλλεται κανένα στοιχείο, γεγονός ή ισχυρισμός περί του ότι οποιοδήποτε αξιούμενο ποσό υπερβαίνει τις εγγυήσεις των Εναγομένων 3 και 4 (βλ. υπόθεση Γεωργίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 274). Εν πάση δε περιπτώσει, σε όποιο βαθμό οι Εναγόμενοι 3 και 4 επηρεάζονται από τη διεκδίκηση αποζημιώσεων στη βάση του επαναφερθέντος ενοικίου ή υψηλότερων ποσών ούτως ή άλλως θα έχουν και οι ίδιοι το δικαίωμα καταχώρισης υπεράσπισης στη συγκεκριμένη αξίωση των Εναγόντων, οπότε δύνανται να προβάλουν και το ζήτημα της συνομολόγησης μεταγενέστερης τροποποιητικής συμφωνίας, εάν επιθυμούν. Καταλήγω ότι το μόνο ουσιώδες ζήτημα το οποίο προκύπτει προς εκδίκαση είναι το κατά πόσον οι Ενάγοντες δικαιούνται ως ενδιάμεσα οφέλη οποιοδήποτε ποσόν πέραν των €2.500 μηνιαίως για την περίοδο από 1.12.13 έως 15.3.16 και ειδικότερα κατά πόσον δικαιούνται ενδιάμεσα οφέλη στη βάση των προβλεπομένων στη σύμβαση για τους μήνες αυτούς, ήτοι ποσόν €47.452 [16 x 1.627) + (10 x 2.040) + (1 x 1.020)]. Δεν υπάρχει κατά τη γνώμη μου αμφισβήτηση σε σχέση με πραγματικά ή νομικά ζητήματα τα οποία εγείρουν αμφιβολία ότι οι Ενάγοντες δικαιούνται σε αυτό το στάδιο σε συνοπτική απόφαση για τα ποσά τα οποία αναφέρονται: - στην §13(α) και (β) της ένορκης τους δήλωσης και - ενδιάμεσα οφέλη ύψους €2.500 μηνιαίως για την περίοδο 1.12.13 έως 15.3.16, εννοείται βέβαια με νόμιμο τόκο και όχι τον συμβατικό, δεδομένου ότι αυτά χορηγούνται υπό τύπον αποζημιώσεων, ήτοι €34.375 έκαστος [(27 x 2.500) + (1 x 1.250) : 2], μειωμένο κατά €1.196 προς έκαστον, που είχε δοθεί ως ασφάλεια (μείωση την οποίαν ζητούν οι ίδιοι οι Ενάγοντες στην §18 της ένορκης δήλωσης τους). Κατάληξη Στη βάση των πιο πάνω: Α. Εκδίδονται συνοπτικές αποφάσεις: (α) Υπέρ των Εναγόντων 1 και εις βάρος των Εναγομένων 1, 3 και 4 αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως για το ποσό των €18.463 συν τόκον προς 9% ετησίως επί ποσού €17.500 από 1.12.13 μέχρι εξόφλησης. (β) Υπέρ των Εναγόντων 1 και εις βάρος των Εναγομένων 1, 3 και 4 αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως για το ποσό των €33.179 με νόμιμο τόκο. (γ) Υπέρ της Ενάγουσας 2 και εις βάρος των Εναγομένων 1, 3 και 4 αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως για το ποσό των €9.267 συν τόκον προς 9% ετησίως επί ποσού €9.000 από 1.12.13 μέχρι εξόφλησης. (δ) Υπέρ της Ενάγουσας 2 και εις βάρος των Εναγομένων 1, 3 και 4 αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως για το ποσό των €33.179 με νόμιμο τόκο. Β. Δεδομένου ότι οι Ενάγοντες εκπροσωπούνται από τον ίδιο δικηγόρο και ενόψει του αποτελέσματος και της μερικής επιτυχίας της αίτησης επιδικάζονται εξ ημισείας προς όφελος των Εναγόντων και εις βάρος των Εναγομένων 1, 3 και 4 αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως τα 2/3 των εξόδων της αγωγής ως θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α. Γ. Οι Εναγόμενοι 1, 3 και 4 θα έχουν το δικαίωμα να καταχωρίσουν, εντός 21 ημερών από σήμερα, τροποποιημένη Υπεράσπιση σε σχέση με την αξίωση των Εναγόντων για αποζημιώσεις και ή ενδιάμεσα οφέλη πέραν των €2.500 μηνιαίως για την περίοδο 1.12.13 έως 15.3.16. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι Θεσμοί. (Υπ.) .................. Χ.Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΧΒΧ/ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.