Joint Stock Company The State Export-Import Bank of Ukraine (JSC Ukreximbank) ν. Rabiturna Limited, Γεν. Αίτηση αρ.: 87/17, 30/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A285 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Γεν. Αίτηση αρ.: 87/17 Αναφορικά με τον Περί της Συμβάσεως Περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικό) Νόμο 84/1979 και Αναφορικά με τον Περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο 121(Ι)/2000 και Αναφορικά Με Τον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο Ν. 101/87 και Αναφορικά με τη διαιτησία υπ' αριθμό 96κ/2015, στο Διεθνές Εμπορικό Διαιτητικό Δικαστήριο στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Ουκρανίας και την απόφαση αυτού ημερομηνίας 23/09/2015 Μεταξύ: Joint Stock Company The State Export-Import Bank of Ukraine (JSC Ukreximbank) Αιτήτριας και Rabiturna Limited Καθ' ης η Αίτηση Ημερομηνία: 30 Απριλίου 2018 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Α. Κούμας Για Καθ' ων η Αίτηση: κ. Μ. Δράκος ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές αιτούνται την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται ως δεσμευτική και/ή να επιτρέπεται η αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση στην Κύπρο της απόφασης υπ' αρ. 96κ/2015 του Διεθνούς Εμπορικού Διαιτητικού Δικαστηρίου στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Ουκρανίας, η οποία εκδόθηκε στις 23.9.15 υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 2 και 3 του περί της Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικό) Νόμο 84/1979, στα άρθρα I μέχρι VI της Σύμβασης περί της Αναγνώρισης και Εκτέλεσης Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων που έγινε στη Νέα Υόρκη στις 10/06/1958 που εκτίθεται σαν πίνακας στον πιο πάνω Νόμο, στα άρθρα 2, 3, 4 και 5 του περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο 121(Ι)/2000, στα άρθρα 2, 3, 4, 7, 35 και 36 του περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου 101/1987, στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4, στα άρθρα 2 και 31 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 Θ7, Δ.48 Θ1-4 και 7, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Θανάση Φιακά, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών ημερομηνίας 21.2.17. Σύμφωνα με τον Θανάση Φιακά οι Αιτητές είναι τράπεζα με έδρα στο Κίεβο στην Ουκρανία και οι Καθ' ων η Αίτηση είναι εγγεγραμμένη εταιρεία στην Κύπρο με εγγεγραμμένο γραφείο στη Λευκωσία (τεκμήριο 1). Αναφέρει ότι στις 9.2.15 ο Πρόεδρος του Διεθνούς Εμπορικού Διαιτητικού Δικαστηρίου (ΔΕΔΔ) στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Ουκρανίας (ΕΒΕΟ), αποδέχθηκε την καταχώριση της αίτησης των Αιτητών ημερομηνίας 3.2.15 εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση για την ανάκτηση των ποσών USD 38.337.366,23 και UAH 19.450.414,58 (Γρίβνα Ουκρανίας), ως και των εξόδων της διαιτησίας. Οι Καθ' ων η Αίτηση ειδοποιήθηκαν δεόντως για τη διαιτητική διαδικασία και όλα τα στάδια της. Σχετική είναι η βεβαίωση του ΔΕΔΔ και ΕΒΕΟ ημερομηνίας 3.9.15 (τεκμήριο 2) με την οποία επιβεβαιώνεται ότι: α) Η απόφαση στην υπόθεση 96κ/15 ημερομηνίας 23.9.15 είναι τελική και τέθηκε σε ισχύ από τις 23.9.15. β) Οι Καθ' ων η Αίτηση ειδοποιήθηκαν δεόντως για όλα τα στάδια της διαιτητικής διαδικασίας εφόσον τους επιδόθηκαν τα ακόλουθα: (
- i)στις 17.3.15 επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση δικογραφία της διαδικασίας, ο σχετικός κανονισμός και ο κατάλογος των διαιτητών του ΔΕΔΔ στο ΕΒΕΟ, μέσω της υπηρεσίας ταχυμεταφορών DHL, βάσει της αεροπορικής φορτωτικής με αρ. 9501872796 με ημερομηνία αποστολής 13.3.15 (τεκμήριο 2 - απόδειξη αποστολής και βεβαίωση επίδοσης). (
- ii)Στις 18.5.15 επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση μέσω της υπηρεσίας ταχυμεταφορών DHL βάσει της αεροπορικής φορτωτικής με αρ. 1677436843 με ημερομηνία αποστολής 15.5.15, το κλητήριο ένταλμα, με σημείωση της ημερομηνίας (25.6.15), της ώρας, του τόπου εκδίκασης της υπόθεσης, της σύνθεσης του Διαιτητικού Δικαστηρίου και της απόφασης του Προέδρου του ΔΕΔΔ και ΕΒΕΟ για το διορισμό διαιτητή από τους Καθ' ων η Αίτηση (τεκμήριο 2 - απόδειξη αποστολής και βεβαίωση επίδοσης). (iii) Στις 3.7.15 επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση μέσω της υπηρεσίας ταχυμεταφορών DHL βάσει της αεροπορικής φορτωτικής με αρ. 3321750725 με ημερομηνία αποστολής 1.7.15, η απόφαση ημερομηνίας 25.6.15 για αναβολή της εκδίκασης για τις 26.8.15 (τεκμήριο 2 - απόδειξη αποστολής και βεβαίωση επίδοσης). (
- iv)Στις 31.8.15 επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση μέσω της υπηρεσίας ταχυμεταφορών DHL βάσει της αεροπορικής φορτωτικής με αρ. 9489402565 με ημερομηνία αποστολής 28.8.15, η απόφαση ημερομηνίας 26.8.15 για καθορισμό της νέας ημερομηνίας εκδίκασης για τις 21.9.15 (τεκμήριο 2 - απόδειξη αποστολής και βεβαίωση επίδοσης). γ) Στη συνεδρίαση στις 21.9.15, ανακοινώθηκε η διακοπή μέχρι τις 23.9.15. δ) Η απόφαση του ΔΕΔΔ στο ΕΒΕΟ ημερομηνίας 23.9.15 αποστάληκε στους καθ' ων η Αίτηση στις 13.10.15 μέσω της υπηρεσίας ταχυμεταφορών με βάση την αεροπορική φορτωτική με αρ. 3036768254 και επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση στις 15.10.15 (τεκμήριο 2 - απόδειξη αποστολής και βεβαίωση επίδοσης). Οι Καθ' ων η Αίτηση, αν και ειδοποιήθηκαν στις 17.3.15 και κλήθηκαν να γνωστοποιήσουν στο ΔΕΔΔ στο ΕΒΕΟ το όνομα και επώνυμο του διορισθέντος από αυτούς διαιτητή, παρέλειψαν να το πράξουν. Γι' αυτό και ο Πρόεδρος του ΕΒΕΟ διόρισε διαιτητή για τους Καθ' ων η Αίτηση, με απόφαση του ημερομηνίας 15.5.15 και το γεγονός αυτό γνωστοποιήθηκε στους καθ' ων η Αίτηση στις 18.5.15 (ως ανωτέρω). Στις 18.5.15 οι Καθ' ων η Αίτηση ενημερώθηκαν για την πρώτη εκδίκαση της υπόθεσης, η οποία διεξάχθηκε στις 26.5.15. Σ' αυτήν την ημερομηνία, εμφανίστηκε εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση η εκπρόσωπος τους Βασιλική Ανδρέου με σχετική εξουσιοδότηση τους, η οποία παρουσίασε την απάντηση των Καθ' ων η Αίτηση. Η διαδικασία αναβλήθηκε κατόπιν αιτήματος των Αιτητών, στο οποίο δεν έφεραν ένσταση οι Καθ' ων η Αίτηση. Η υπόθεση αναβλήθηκε για τις 26.8.15 και οι Καθ' ων η Αίτηση ειδοποιήθηκαν σχετικά στις 3.7.15 (ως ανωτέρω). Στις 21.8.15, το ΔΕΔΔ στο ΕΒΕΟ παρέλαβε αίτημα του εκπροσώπου των Καθ' ων η Αίτηση για αναβολή της ακρόασης στις 26.8.15, αυτό έγινε δεκτό και αναβλήθηκε η ακρόαση της υπόθεσης για τις 21.9.15. Οι Καθ' ων η Αίτηση ειδοποιήθηκαν στις 31.8.15 (ανωτέρω). Στις 21.9.15, οι αντιπρόσωποι των Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν αίτηση για αναστολή (διακοπή) της διαιτητικής διαδικασίας μέχρι την ολοκλήρωση άλλης δικαστικής διαδικασίας στο Κίεβο. Η ακρόαση της υπόθεσης αναβλήθηκε για τις 23.9.15, όμως σ' εκείνη την ημερομηνία δεν εμφανίστηκε ο εκπρόσωπος των Καθ' ων η Αίτηση. Έτσι το ΔΕΔΔ στο ΕΒΕΟ συνέχισε στην απουσία τους. Το ΔΕΔΔ στο ΕΒΕΟ απέρριψε την αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση για αναστολή (διακοπή) της διαιτητικής διαδικασίας και συνέχισε την ακρόαση της υπόθεσης. Παρά το γεγονός ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ειδοποιήθηκαν δεόντως σχετικά με την ημέρα, ώρα και τόπο που θα λάμβανε χώρα η ακρόαση της υπόθεσης, δεν εμφανίστηκαν στο Διαιτητικό Δικαστήριο και έτσι αυτό προχώρησε στην ακρόαση και έκδοσε απόφαση του υπέρ των Αιτητών. Στις 23.9.15 εκδόθηκε Διαιτητική Απόφαση (τεκμήριο 3 και τεκμήριο 4 πιστοποιημένη μετάφραση) από το ΔΕΔΔ στο ΕΒΕΟ κατόπιν εκδίκασης της υπόθεσης στην απουσία των Καθ' ων η Αίτηση. Απέρριψε την Απάντηση/ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση και αποφάσισε ότι η Σύμβαση Εγγύησης ήταν έγκυρη και η απαίτηση των Αιτητών για την ανάκτηση των πιο πάνω ποσών από τους Καθ' ων η Αίτηση ήταν βάσιμη και αποδείχθηκε με βάση το μαρτυρικό υλικό ενώπιον του. Διέταξε όπως η Απόφαση του τεθεί σε ισχύ από τις 23.9.15. Οι Καθ' ων η Αίτηση κανένα ποσό κατέβαλαν στους Αιτητές μέχρι σήμερα και παραμένουν οφειλόμενα. Η εν λόγω απόφαση έχει αποκτήσει την ισχύ δεδικασμένου και είναι τελεσίδικη και δεσμευτική, εφόσον η εκτέλεση της δεν έχει ανασταλεί ή ακυρωθεί με οποιοδήποτε τρόπο. Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση, οι Αιτητές παρείχαν πιστωτικές διευκολύνσεις στη βάση Συμφωνίας Δανείου ημερομηνίας 29.12.11 στην εταιρεία Limited Liability Company Agronovokom (η πρωτοφειλέτρια). Προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της πρωτοφειλέτριας προς τους Αιτητές, οι Καθ' ων η Αίτηση συνήψαν με τους Αιτητές στις 4.1.12 Συμφωνία Εγγύησης (τεκμήρια 5, 6). Λόγω αποτυχίας της πρωτοφειλέτριας να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της από τη Συμφωνία Δανείου προς τους Αιτητές, αυτοί ειδοποίησαν σχετικά τους Καθ' ων η Αίτηση με διάφορες ειδοποιήσεις, με τις οποίες τους κάλεσαν να αποπληρώσουν την οφειλή δυνάμει της Συμφωνίας Δανείου. Οι Καθ' ων η Αίτηση παρέλειψαν και/ή αρνήθηκαν να εκπληρώσουν τις συμβατικές δεσμεύσεις προς τους Αιτητές, με αποτέλεσμα οι Αιτητές να καταχωρήσουν στο ΔΕΔΔ στο ΕΒΕΟ, την αίτηση ημερομηνίας 3.2.15 και εξασφάλισαν την πιο πάνω απόφαση υπέρ τους. Με βάση τον όρο 5.3 της Συμφωνίας Εγγύησης (τεκμήρια 5 και 6) όλες οι διαφορές των μερών θα επιλύονταν οριστικά στο ΔΕΔΔ στο ΕΒΕΟ αποτελούμενο από τρεις διαιτητές. Οι Καθ' ων η Αίτηση μέχρι σήμερα δεν συμμορφώθηκαν με την Απόφαση του ΔΕΔΔ στο ΕΒΕΟ και κανένα ποσό έχουν πληρώσει. Η αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Στέλλας Στυλιανού δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 11.9.17, με την οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: 1. Οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου IV της Σύμβασης της Νέας Υόρκης. 2. Η Συμφωνία Διαιτησίας που περιέχεται στη Συμφωνία Εγγύησης είναι άκυρη και δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 11
(3)της Σύμβασης της Νέας Υόρκης και/ή εμπίπτει εντός του άρθρου V. 1(
- a)και V. 1(
- c)της Σύμβασης της Νέας Υόρκης. Η Σύμβαση Εγγύησης είναι άκυρη δυνάμει του εφαρμοστέου δικαίου δηλαδή του Ουκρανικού Δικαίου, σύμφωνα με το οποίο η ακυρότητα αυτή συμπαρασύρει και τον όρο περί Παραπομπής σε διαιτησία. 3. Η Διαιτητική Απόφαση εκδόθηκε καθ' υπέρβαση εξουσίας του Διαιτητικού Δικαστηρίου, το οποίο εσφαλμένα αποφάσισε ότι είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την εγκυρότητα της Συμφωνίας Εγγύησης η οποία εμπεριέχει τη ρήτρα για διαιτησία. Η Στέλλα Στυλιανού ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε μαρτυρία Ουκρανικού Δικαίου για την Εφαρμογή της Σύμβασης για Αναγνώριση και Εκτέλεση Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων από την Ουκρανία, ως Συνθήκη για αμοιβαία αναγνώριση και εκτέλεση. Επομένως δεν έχει καταδειχθεί από τους Αιτητές η αναγκαία προϋπόθεση της αμοιβαιότητας για την εφαρμογή της Σύμβασης της Νέας Υόρκης. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι Αιτητές δεν προσκόμισαν μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι η μετάφραση της Διαιτητικής Απόφασης πιστοποιήθηκε από επίσημο ή ορκωτό μεταφραστή ή από διπλωματικό ή προξενικό αντιπρόσωπο με βάση το άρθρο IV της Σύμβασης της Νέας Υόρκης. Ως εκ τούτου, οι επισυνημμένες στην αίτηση μεταφράσεις δεν είναι δεόντως πιστοποιημένες. Προέβαλε περαιτέρω τον ισχυρισμό ότι οι υποχρεώσεις των Καθ' ων η Αίτηση που προκύπτουν από τη Συμφωνία Εγγύησης τερματίστηκαν, λόγω τροποποίησης των εν λόγω υποχρεώσεων χωρίς τη συγκατάθεση των Καθ' ων η Αίτηση. Συγκεκριμένα, η πρωτοφειλέτρια είχε συνάψει συμφωνία δανείου με ημερομηνία αποπληρωμής 30.9.13. Οι Καθ' ων η Αίτηση υπέγραψαν τη Σύμβαση Εγγύησης με την οποία εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις της πρωτοφειλέτριας ως οι όροι της αρχικής Συμφωνίας δανείου. Ως εκ τούτου η Συμφωνία Εγγύησης προνοούσε ότι η περίοδος εγγύησης βάσει της Συμφωνίας δανείου, θα έληγε στις 30.9.13. Στις 29.7.13 η Συμφωνία δανείου τροποποιήθηκε και η ημερομηνία αποπληρωμής μετατέθηκε στις 30.9.14. Η τροποποίηση των υποχρεώσεων της πρωτοφειλέτριας βάση της Συμφωνίας δανείου, δεν είχε ως αποτέλεσμα την αυτόματη παράταση της περιόδου εγγύησης. Συνεπώς ούτε και την επέκταση των υποχρεώσεων των Καθ' ων η Αίτηση ως εγγυητές για τη νέα περίοδο αποπληρωμής. Οι Αιτητές θα έπρεπε να είχαν λάβει τη γραπτή συγκατάθεση των Καθ' ων η Αίτηση για την τροποποίηση των υποχρεώσεων τους με τον πιο πάνω τρόπο, πράγμα όμως που δεν έγινε. Οι Καθ' ων η Αίτηση ήγειραν στις ενστάσεις τους κατά τη διαιτητική διαδικασία, ότι δεν είχαν δώσει τη συγκατάθεση τους για την τροποποίηση των υποχρεώσεων τους και ως εκ τούτου η Συμφωνία Εγγύησης είχε τερματιστεί σύμφωνα με το άρθρο 559 του Αστικού Κώδικα της Ουκρανίας. Οι Αιτητές επέμεναν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν δώσει τη συγκατάθεση τους για την επέκταση της περιόδου εγγύησης, με τη σύναψη της πρόσθετης Συμφωνίας Εγγύησης που υπέγραψαν την 1.8.13. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η εγκυρότητα της Συμφωνίας Εγγύησης, καθορίζει και την εγκυρότητα της Συμφωνίας διαιτησίας. Η Συμφωνία Εγγύησης τερματίστηκε με την αύξηση των υποχρεώσεων των Καθ' ων η Αίτηση χωρίς τη συγκατάθεση τους, με αποτέλεσμα τον τερματισμό και του όρου περί παραπομπής σε διαιτησία. Σύμφωνα με την Έκθεση Εμπειρογνώμονα για θέματα Ουκρανικού δικαίου (τεκμήριο 2), στο Ουκρανικό Δίκαιο η ακυρότητα της Σύμβασης Εγγύησης συμπαρασύρει και τον όρο περί παραπομπής σε διαιτησία. Ως εκ τούτου η Συμφωνία διαιτησίας είναι άκυρη δυνάμει του Ουκρανικού Δικαίου, - εφόσον όρος περί διαιτησίας περιέχεται στη Συμφωνία Εγγύησης που δεν είναι έγκυρη - και με βάση το Άρθρο V
(1)(α) και (γ) της Σύμβασης της Νέας Υόρκης, η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Προέβαλε τέλος τον ισχυρισμό ότι το Διαιτητικό Δικαστήριο εσφαλμένα και καθ' υπέρβαση εξουσίας εξέτασε και αποφάσισε για την εγκυρότητα της Συμφωνίας Εγγύησης, εφόσον δεν είχε αρμοδιότητα να αποφασίσει επί του θέματος αυτού. Το εφαρμοστέο δίκαιο της Συμφωνίας Εγγύησης, το οποίο οδήγησε στη διαδικασία διαιτησίας στο ΕΒΕΟ είναι το Ουκρανικό Δίκαιο. Το άρθρο 2 του Κανονισμού περί της Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας στο Εμπορικό Επιμελητήριο της Ουκρανίας περιέχει λίστα των αποκλειστικών λόγων, με βάση τους οποίους η υπόθεση μπορεί να εξεταστεί από το Διεθνές Εμπορικό Διαιτητικό Δικαστήριο, μεταξύ των οποίων δεν συμπεριλαμβάνεται η εγκυρότητα της Συμφωνίας Διαιτησίας. Η Ουκρανική νομοθεσία δεν αναγνωρίζει τη διαιτησία ως μέρος του επίσημου δικαστικού συστήματος του Κράτους και θεωρείται ως θεσμός που επιλύει μόνο αστικές ή εμπορικές διαφορές μεταξύ των μερών, χωρίς να αποδίδει δικαιοσύνη ως Δικαστήριο δικαιοδοσίας του Κράτους. Με γνώμονα τα πιο πάνω, τον 9/15, οι Καθ' ων η Αίτηση υπέβαλαν αίτηση στο αρμόδιο Εμπορικό Δικαστήριο του Κιέβου για το θέμα της εγκυρότητας της Συμφωνίας Εγγύησης. Στις 10.9.15, το Εμπορικό Δικαστήριο Κιέβου όρισε την ακρόαση στις 19.10.
- Στις 21.9.15, εκπρόσωπος των Καθ' ων η Αίτηση ζήτησε από το Διαιτητικό Δικαστήριο την αναστολή της Διαιτητικής Διαδικασίας μέχρι την επίλυση της υπόθεσης εγκυρότητας της Συμφωνίας Εγγύησης από το Εμπορικό Δικαστήριο του Κιέβου. Στις 23.9.15 το Διαιτητικό Δικαστήριο αρνήθηκε να αναστείλει τη διαιτητική διαδικασία, ως ήταν το αίτημα των Καθ' ων η Αίτηση, διότι το ίδιο θα μπορούσε να εξετάσει το θέμα της εγκυρότητας της Συμφωνίας Εγγύησης. Όταν το Διαιτητικό Δικαστήριο προχώρησε με την ακρόαση και αποφάσισε για την εγκυρότητα της Συμφωνίας Εγγύησης, υπερέβηκε τις εξουσίες του, αποστερώντας τους Καθ' ων η Αίτηση από το δικαίωμα τους για προστασία των δικαιωμάτων και συμφερόντων τους από το αρμόδιο Δικαστήριο, σύμφωνα με το Ουκρανικό δίκαιο. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, οι Αιτητές καταχώρησαν στις 22.1.18 συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Θανάση Φιακά, ο οποίος επεσύναψε σ' αυτήν νομική γνωμάτευση δικηγόρου στην Ουκρανία (τεκμήριο 1). Σύμφωνα με το τεκμήριο 1 η Ουκρανία είναι μέρος της Σύμβασης της Νέας Υόρκης του 1958 η οποία ισχύει στην Ουκρανία από τις 8.1.
- Στη γνωμάτευση του κ. Beketov (τεκμήριο 2 στην ένσταση) παράγραφοι 12 και 17, αναφέρεται ρητά ότι η Ουκρανία είναι μέρος και εφαρμόζει τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης. Σ' ό,τι αφορά τη μετάφραση της Διαιτητικής Απόφασης, αναφέρθηκε στο τεκμήριο 4 στην αίτηση και επεσήμανε ότι αντίγραφο της Διαιτητικής Απόφασης φέρει τη σφραγίδα του Γενικού Πρωτοκολλητή στο ΔΕΔΔ στο ΕΒΕΟ και συνοδεύεται από μετάφραση της Διαιτητικής Απόφασης, το δίπλωμα της μεταφραστού Ventskovska Yulia, υπογραφή και σφραγίδα του συμβολαιογράφου αναφορικά με την πιστότητα του αντιγράφου της απόφασης και ένορκη δήλωση της μεταφράστριας αναφορικά με τη μετάφραση της. Επομένως, είναι έκδηλο ότι η μεταφράστρια είναι ορκωτή μεταφράστρια για τους σκοπούς του άρθρου IV της Σύμβασης της Νέας Υόρκης. Σ' ό,τι αφορά τον λόγο ένστασης που αφορά την εγκυρότητα της Σύμβασης Εγγύησης, τονίζει ότι με βάση το άρθρο V
(1)(α) της Σύμβασης της Νέας Υόρκης, το βάρος απόδειξης ότι ικανοποιούνται λόγοι για άρνηση της εγγραφής της Διαιτητικής Απόφασης, το φέρει το μέρος εναντίον του οποίου η εγγραφή επιδιώκεται, το οποίο θα πρέπει εφοδιάσει το Δικαστήριο με σχετικό αποδεικτικό υλικό. Ισχυρίζεται ότι η Σύμβαση Εγγύησης ουδέποτε τερματίστηκε για τους ακόλουθους λόγους: α) Το Διαιτητικό Δικαστήριο κατέληξε ότι η Συμφωνία Εγγύησης δεν τερματίστηκε (σελ. 18 της Διαιτητικής Απόφασης, παρ. 27 γνωμάτευσης τεκμήριο 1). β) Στη σελίδα 8 της Διαιτητικής Απόφασης αναφέρεται ότι η ρήτρα 2.1.7 της Σύμβαση Εγγύησης (τεκμήριο 7 στην αίτηση) προνοεί ότι οι Καθ' ων η Αίτηση συγκατατίθενται όπως με την εγγύηση τους εξασφαλίσουν όλες τις υποχρεώσεις της πρωτοφειλέτριας, ως και αυτές που θα προκύψουν από οποιεσδήποτε τροποποιήσεις στο μέλλον. Επομένως υπήρχε εκ των προτέρων η συγκατάθεση των Καθ' ων η Αίτηση για οποιαδήποτε τροποποίηση (παράγραφος 28 τεκμήριο 1). Οι Καθ' ων η Αίτηση συγκατατέθηκαν ρητά στην τροποποίηση της Κυρίως Σύμβασης Παροχής Πιστωτικής διευκόλυνσης στην πρωτοφειλέτρια (παράγραφος 29 τεκμήριο 1). γ) Στη σελίδα 18 παράγραφος 24 της Διαιτητικής Απόφασης, αναφέρεται ότι δεν αυξήθηκαν οι υποχρεώσεις των Καθ' ων η Αίτηση με την τροποποίηση της αρχικής Σύμβασης Παροχής διευκόλυνσης. Αντίθετα, με την τροποποίηση της αρχικής σύμβασης, οι υποχρεώσεις των Καθ' ων η Αίτηση μειώθηκαν (παράγραφος 30 τεκμήριο 1). δ) Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε απόφαση Ουκρανικού Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται η Συμφωνία Εγγύησης ως τερματισθείσα. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το άρθρο V
(1)(α) της Σύμβασης της Νέας Υόρκης, προνοεί ότι η ακυρότητα της ρήτρας διαιτησίας είναι λόγος στον οποίο το Δικαστήριο μπορεί να στηριχθεί για να αρνηθεί την εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης. Με βάση τη γνωμάτευση τεκμήριο 1 (παράγραφοι 35-41), στην Ουκρανία αναγνωρίζεται η αρχή της αυτοτέλειας της διαιτητικής ρήτρας. Αυτό σημαίνει ότι η ακυρότητα μιας σύμβασης με βάση το Ουκρανικό Δίκαιο, δεν συμπαρασύρει και τη ρήτρα διαιτησίας η οποία επιβιώνει. Στο τεκμήριο 1 παράγραφοι 35-41, υποστηρίζεται ότι η σύγχρονη τάση των Δικαστηρίων στην Ουκρανία είναι να υποστηρίζουν και να αποφασίζουν υπέρ της αρχής της αυτοτέλειας της ρήτρας διαιτησίας. Με βάση το τεκμήριο 1 (παράγραφοι 43-47), σύμφωνα με το Ουκρανικό δίκαιο, έχουν δικαιοδοσία να αποφασίζουν επί της εγκυρότητας οποιασδήποτε σύμβασης αλλά και του όρου παραπομπής σε διαιτησία, τόσο τα εμπορικά όσο και τα διεθνή εμπορικά διαιτητικά Δικαστήρια στην Ουκρανία. Η διαιτητική διαδικασία θα μπορούσε να συνεχίσει παρόλο που οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν αρχίσει και άλλη διαδικασία σε εμπορικό Δικαστήριο, η οποία τελικά απορρίφθηκε (παράγραφοι 75-77 τεκμήριο 1). Στο τεκμήριο 1 (παράγραφοι 59-63) επισυνάπτεται ως τεκμήριο 13, συγκεκριμένη απόφαση Ουκρανικού Δικαστηρίου, το οποίο αποφάσισε ότι η Σύμβαση Εγγύησης δεν είναι άκυρη. Το αίτημα των Καθ' ων η Αίτηση στο Ουκρανικό Δικαστήριο για να κηρύξει άκυρη τη Σύμβαση Εγγύησης απορρίφθηκε, γεγονός που δεν αποκαλύφθηκε στην ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Αποτελεί λόγον ένστασης ότι οι Αιτητές δεν έχουν παρουσιάσει μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι η Ουκρανία εφαρμόζει τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1958 και επομένως δεν έχει καταδειχθεί η αναγκαία προϋπόθεση αμοιβαιότητας για την εφαρμογή της εν λόγω Σύμβασης. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Οι Αιτητές επεσύναψαν στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Θανάση Φιακά ημερομηνίας 22.1.18, τη γνωμάτευση της δικηγόρου στην Ουκρανία Olga Vorozhbyt, σύμφωνα με την οποία η Ουκρανία είναι μέρος της Σύμβασης της Νέας Υόρκης του 1958, η οποία ισχύει στην Ουκρανία από τις 8.1.1961 (σελίδα 4, παράγραφοι 7 και 8 τεκμήριο 1). Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται και από τη νομική γνωμάτευση του εμπειρογνώμονα των Καθ' ων η Αίτηση κ. Beketov (τεκμήριο 2 στην ένσταση) ο οποίος στις παραγράφους 12 και 17 αυτής αναφέρει ότι η Ουκρανία είναι μέρος και εφαρμόζει τη Σύμβασης της Νέας Υόρκης του 1958. Κατ' επέκταση, ο πιο πάνω λόγος ένστασης κρίνεται ως αβάσιμος και απορρίπτεται. Προχωρώ να εξετάσω τον λόγο ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές δεν έχουν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου IV
(2)της Σύμβασης της Νέας Υόρκης και ειδικότερα ότι η μετάφραση της Διαιτητικής Απόφασης πιστοποιήθηκε από επίσημο ορκωτό μεταφραστή ή από διπλωματικό ή προσωπικό αντιπρόσωπο. Το άρθρο IV του περί της Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικός) Νόμος του 1979, ο οποίος ενσωμάτωσε στην Κυπριακή Δημοκρατία την Σύμβαση περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων της Νέας Υόρκης ημερομηνίας 10.6.1958 (Η Σύμβαση της Νέας Υόρκης), έχει ως ακολούθως: «
- Προς επίτευξιν της εν τω προηγουμένω άρθρω αναφερομένης αναγνωρίσεως και εκτελέσεως, το αιτούν την αναγνώρισιν και εκτέλεσιν μέρος οφείλει, κατά τον χρόνον της υποβολής της αιτήσεως, να προσκόμιση: (α) το δεόντως κεκυρωμένον πρωτότυπον της αποφάσεως ή δεόντως πιστοποιημένον αντίγραφον αυτής∙ (β) το πρωτότυπον της εν άρθρω ΙΙ αναφερομένης συμφωνίας ή δεόντως πιστοποιημένον αντίγραφον αυτής.
- Εάν η ειρημένη απόφασις ή συμφωνία δεν συνετάχθη εις την επίσημην γλώσσαν της χώρας εις την οποίαν γίνεται επίκλησις αυτής, το αιτούν την αναγνώρισιν και εκτέλεσιν της αποφάσεως μέρος δέον να προσκόμιση μετάφρασιν των έγγραφων τούτων, εις την γλώσσαν ταύτην. Η μετάφρασις δέον να πιστοποιήται υπό επισήμου ή ορκωτού μεταφραστού ή υπό διπλωματικού ή προξενικού αντιπροσώπου.» Είναι η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές δεν έχουν προσκομίσει μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει ότι σύμφωνα με το Ουκρανικό δίκαιο, η Ventskovska Yulia η οποία μετάφρασε τη Διαιτητική Απόφαση και τη Συμφωνία Εγγύησης (τεκμήρια 4 και 6 στην αίτηση) από τα Ουκρανικά στα Ελληνικά, είναι επίσημος ή ορκωτός μεταφραστής. Η πιστοποίηση του συμβολαιογράφου πιστοποιεί ότι η μεταφράστρια είναι πτυχιούχος μεταφράστρια αλλά δεν πιστοποιεί ότι είναι επίσημη ή ορκωτή μεταφράστρια, ως η απαίτηση του Άρθρου IV (ανωτέρω). Περαιτέρω, η πιστοποίηση του συμβολαιογράφου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως πιστοποίηση της ίδιας της μετάφρασης, ούτε και προσκομίστηκε μαρτυρία ότι οι συμβολαιογράφοι στην Ουκρανία έχουν τέτοιες εξουσίες βάσει του Ουκρανικού δικαίου. Αντίθετα, είναι η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών ότι τα τεκμήρια 4 και 6 αποτελούν μεταφράσεις της Διαιτητικής Απόφασης και της Συμφωνίας Εγγύησης αντίστοιχα και συνοδεύονται από ένορκη/ υπεύθυνη δήλωση της μεταφράστριας ότι η μετάφραση των εν λόγω εγγράφων από τα Ουκρανικά στα Ελληνικά είναι αληθής, σωστή και ακριβής. Η υπογραφή της μεταφράστριας επιβεβαιώθηκε από συμβολαιογράφο και η ένορκη/υπεύθυνη δήλωση φέρει και σχετική πιστοποίηση τύπου apostille. Με αυτά τα δεδομένα, είναι η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών, ότι η εν λόγω μεταφράστρια είναι ορκωτή μεταφράστρια για τους σκοπούς του άρθρου IV της Σύμβασης της Νέας Υόρκης. Έχω εξετάσει προσεκτικά την υπεύθυνη δήλωση της Ventskovska Yulia τεκμήρια 4 και 6 στην αίτηση, με την οποία επιβεβαιώνει ότι η ίδια είναι μεταφραστής από τα Ουκρανικά στα Ελληνικά, ότι η ίδια προέβηκε σε μετάφραση της Διαιτητικής Απόφασης και της Σύμβασης Εγγύησης στα Ελληνικά ως και ότι η μετάφραση των εν λόγω εγγράφων είναι αληθής, σωστή και ακριβής. Οι εν λόγω δύο υπεύθυνες δηλώσεις (τεκμήρια 4 και 6 στην αίτηση) φέρουν την υπογραφή συμβολαιογράφου, ο οποίος βεβαιώνει το γνήσιο της υπογραφής της πιο πάνω μεταφράστριας ως και ότι προέβηκε σε ταυτοποίηση των στοιχείων της μεταφράστριας, επιβεβαιώνει την ειδικότητα της ως πτυχιούχος μεταφράστρια και την ικανότητας της για δικαιοπραξία. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ούτε η ίδια η μεταφράστρια δηλώνει, ούτε και ο συμβολαιογράφος πιστοποιεί, ότι η συγκεκριμένη μεταφράστρια είναι επίσημη ή ορκωτή μεταφράστρια. Αυτό που επιβεβαιώνει η μεταφράστρια είναι ότι η ίδια είναι μεταφράστρια και παραπέμπει προς τούτο στο πτυχίο της, ο δε συμβολαιογράφος επιβεβαιώνει το γνήσιο της υπογραφής της και την ειδικότητα της. Σε κανένα σημείο των τεκμηρίων 4 και 6 γίνεται αναφορά περί πιστοποίησης από οποιονδήποτε από τα δύο αυτά πρόσωπα, ότι η μετάφραση των πιο πάνω εγγράφων έγινε από επίσημη ή ορκωτή μεταφράστρια, οι δε Αιτητές καμιά μαρτυρία παρουσίασαν ενώπιον του Δικαστηρίου που να καταδεικνύει ότι με βάση το Ουκρανικό δίκαιο, η συγκεκριμένη μεταφράστρια είναι επίσημη ή ορκωτή μεταφράστρια. Κατ' επέκταση, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές απέτυχαν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι η μετάφραση των τεκμηρίων 4 και 6 από τα Ουκρανικά στα Ελληνικά πιστοποιήθηκε από επίσημο ή ορκωτό μεταφραστή, ως είναι η επιτακτική απαίτηση του άρθρου IV
(2)της Σύμβασης της Νέας Υόρκης και του Ν. 84/1979. Συνεπώς το Δικαστήριο καταλήγει ότι δεν έχει προσκομισθεί από τους Αιτητές μετάφραση της Διαιτητικής Απόφασης και της Συμφωνίας Εγγύησης, όπως προνοείται στο Άρθρο IV
(2)του Νόμου. Όπως προκύπτει από το λεκτικό του Άρθρου IV
(2)και τη χρήση της λέξης «δέον», οι πρόνοιες του είναι επιτακτικού χαρακτήρα και το βάρος προσκόμισης των αναφερόμενων εγγράφων βαρύνει το Αιτητή. Στο Σύγγραμμα Wolff et al., New York Convention on the Recognition and Enforcement of Foreign Arbitral Awards, A Commentary
(2012)σελ. 221, στο οποίο παρέπεμψε το Δικαστήριο ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση, αναφέρεται: «As is clear from the wording of Article IV
(2), the translation can be executed either by an official or sworn translator or by diplomatic or consular agents. A translation made by any other translator is insufficient, unless it is certified by one of the authorities enumerated in Article IV
(2)». Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου η αίτηση είναι καταδικασμένη σε απόρριψη, χωρίς να απαιτείται η εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο