Αθλητική Εθνική Ένωση «Δόξα» Παλαιομετόχου ν. Εκκλησιαστική Επιτροπή Ιερού Ναού Παναγίας Οδηγήτριας Παλαιομετόχου κ.α., Αρ. Αγωγής: 4737/17, 26/4/2018

(2682)Λευκωσίας από τους Αιτητές (ενάγοντες) και/ή από τους αντιπροσώπους και/ή εκπροσώπους και/ή υπαλλήλους αυτών μέχρι τελικής εκδικάσεως της αγωγής και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους καθ'ων η αίτηση (εναγομένους) και/ή στους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή στους εκπροσώπους αυτών από του να διακόψουν και/ή με οιεσδήποτε ενέργειες και/ή παραστάσεις τους να παρεμποδίζουν την αποκλειστική κατοχή και κάρπωση και εκμετάλλευση του υποστατικού / οικήματος που ευρίσκεται στην Πλατεία Ηρώων 5 στο Παλιομέτοχο

(2682)Λευκωσίας από τους ενάγοντες μέχρι τελικής εκδικάσεως της αγωγής και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου». Η Αίτηση βασίζεται στα αρ. 6 και 8 της ΕΣΔΑ και στο αρ. 1 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας αρ. 15, 23 και 30, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 αρ. 4, 5, 7, 9, 19, 20 - 34 και 73 - 76, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ. 148 αρ. 2, 11, 13, 43, 46-49, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 αρ. 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ.10, Δ.26 Θ.Θ.14 και 15, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 13, Δ.43Α, Δ.40 Θ.8, Δ.57, Δ.64, επί των αρχών της Επιείκειας ως και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει ο κ. Σάββας Άδωνη Πρόεδρος του Δ.Σ. των Εναγόντων. Όπως αναφέρει ο κ. Άδωνη η Αιτήτρια είναι εγγεγραμμένη Λέσχη, ενώ οι Καθ'ων η Αίτηση αρ. 1 είναι ιδιοκτήτες γης όπου βρίσκεται το επίδικο οίκημα το οποίο κτίστηκε το 1960 με σκοπό να στεγαστούν οι Αιτητές. Τα έξοδα για την ανέγερση του οικήματος είχαν αναλάβει με εισφορές οι κάτοικοι Παλαιομετόχου και οικονομική βοήθεια προσφέρθηκε και από την ίδια την εκκλησία του Παλαιομετόχου. Οι Αιτητές εξασφάλισαν το δικαίωμα χρήσης και διαχείρισης του χώρου από τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο Α και στεγάζονται έκτοτε στο οίκημα με δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης αυτού αναλαμβάνοντας όλα τα λειτουργικά του έξοδα και έξοδα συντήρησης του, εκεί δε βρίσκονται τα περιουσιακά στοιχεία των Εναγόντων. Με την ένταξη της Κοινότητας στην Εναγόμενη αρ. 2 Μητρόπολη ξεκίνησε η αμφισβήτηση του δικαιώματος αποκλειστικής διαχείρισης υπήρξαν δε πολλές συζητήσεις. Την 12.6.2017 συμφωνήθηκε όπως γίνει συμφωνητικό ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ του Σωματείου και της Εκκλησιαστικής Επιτροπής Παλαιομετόχου για 33 + 33 + 33 χρόνια και να συνεχίσει να έχει τη χρήση και διαχείριση αυτού έναντι καταβολής ετησίου ενοικίου €20 και €30 μηνιαίως από τον εκάστοτε διαχειριστή του μπουφέ. Παρά τη συμφωνία αυτή έγγραφο δεν υπογράφτηκε. Μετά από τα γεγονότα αυτά άρχισαν να φαίνονται οι προθέσεις των Εναγομένων αρ. 1 να επεμβαίνουν στην ομαλή λειτουργία του οικήματος για άλλους σκοπούς, όπως προεκλογικές συγκεντρώσεις χωρίς την ενημέρωση και συγκατάθεση των Εναγόντων. Ακολούθησαν ανακοινώσεις και επιστολές με τις οποίες οι Εναγόμενοι αρ. 1 καλούσαν τους Ενάγοντες να παραδώσουν το επίδικο οίκημα εντός 35 ημερών. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή. Εάν διατηρηθεί η παρούσα κατάσταση εισηγείται ότι θα προκληθούν στους Ενάγοντες ανεπανόρθωτες ζημιές που δεν μπορεί να υπολογιστούν ή αποκατασταθούν στο μέλλον αφού δεν μπορούν να λειτουργήσουν ομαλώς το Σωματείο και δίνουν άσχημη εντύπωση προς τα έξω. Είναι επιπλέον η θέση τους ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει προς όφελος των Αιτητών αφού διατηρεί την κατάσταση πραγμάτων. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 καταχώρησαν Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στο αρ. 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα αρ. 4, 5, 7, 9 και 19 - 34 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στα αρ. 2, 11 - 14, 43, 44 και 46 - 49 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.148, στα αρ. 8, 3, 13 και 14 του περί Επικυρώσεως της ΕΣΔΑ Νόμου 39/62, στο αρ. 1 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου ΕΣΔΑ, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.38, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, 8 και 9, στο δίκαιο της επιείκειας, στις αρχές του κοινοδικαίου, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Σε αυτήν εκτίθενται 5 λόγοι ένστασης τους οποίους και κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «

1. Η νομική βάση της Αίτησης είναι λανθασμένη και τα γεγονότα που παρουσιάστηκαν από τους Ενάγοντες δεν δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου με την έκδοση οποιουδήποτε από τα αιτούμενα διατάγματα. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει ξεκάθαρα υπέρ των Εναγομένων l/Καθ' ων η Αίτηση 1 και εναντίον των Εναγόντων/Αιτητών.
2. Απουσιάζει οποιαδήποτε αιτία αγωγής ή/και αγώγιμο δικαίωμα από τους Ενάγοντες προς τους Εναγόμενους 1 και 2, για τους εξής λόγους: (α) Οι Εναγόμενοι 1 είναι οι μοναδικοί νόμιμοι ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού που βρίσκεται στην Πλατεία Ηρώων 5 στο Παλιομέτοχο 2682, Λευκωσία (στο εξής το «Οίκημα»). (β) Οι Ενάγοντες/Αιτητές κατέχουν το Οίκημα παράνομα και χωρίς την άδεια των νόμιμων ιδιοκτητών του δηλαδή των Εναγομένων l/Καθ' ου η Αίτηση. (δ) Οι Ενάγοντες/Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αγωγή εναντίον των Εναγομένων χωρίς οποιοσδήποτε από τους Εναγόμενους να έχει προβεί σε οποιαδήποτε πράξη ανάκτησης κατοχής του Οικήματος από τους Ενάγοντες. (ε) Οι Ενάγοντες/Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αγωγή εναντίον των Εναγομένων χωρίς οποιοσδήποτε από τους Εναγόμενους να έχει εισέλθει, προκαλέσει ζημιά ή παρέμβει με οποιοδήποτε τρόπο στο Οίκημα.
3. Από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, δεν προκύπτει ότι θα προκληθεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά στους Ενάγοντες/Αιτητές από την μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
4. Από την ένορκη δήλωση των Εναγόντων απουσιάζουν ουσιώδη γεγονότα με αποτέλεσμα το δικαστήριο όταν εξέτασε την αίτηση τους μονομερώς να μην είχε σε καμία περίπτωση ενώπιον του την πλήρη εικόνα.
5. Τόσο η αγωγή όσο και η υπό εκδίκαση Αίτηση είναι πρόωρες και δεν στηρίζονται σε οποιαδήποτε αρχή δικαίου». Η Ένσταση των Εναγομένων αρ. 1 συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του κ. Λοϊζου Κυπριανού, Γραμματέα των Εναγομένων αρ. 1 ο οποίος ισχυρίζεται ότι η Ένορκη Δήλωση του κ. Άδωνη περιέχει ψεύδη και ανακρίβειες. Το ακίνητο είναι ιδιοκτησίας των Εναγομένων αρ. 1 εντός του οποίου υπάρχει ο Ιερός Ναός Παναγίας Οδηγήτριας Παλαιομετόχου αλλά και το επίδικο οίκημα. Το οίκημα άρχισε να κτίζεται το 1962 και ολοκληρώθηκε το 1966 και η εκκλησία συνείσφερε Λ.Κ.1.000 με προτροπή όπως το υπόλοιπο καλυφθεί από εισφορές. Θέση του είναι ότι η Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου με επιστολή της είχε θέσει ως όρο για την έγκριση της ανέγερσης του οικήματος επί κτήματος της εκκλησίας το ότι το οίκημα αυτό θα ανήκει στην εκκλησία άνευ οποιασδήποτε χρηματικής απαίτησης εκ μέρους των Εθνικόφρονων Σωματείων. Οι δε Ενάγοντες στεγάστηκαν σε διάφορα χρονικά στάδια και σε άλλα μέρη στο Παλαιομέτοχο. Το 1991 οι Ενάγοντες αιτήθηκαν όπως η Αρχιεπισκοπή τους παραχωρήσει την χρήση του Οικήματος όμως η Εκκλησία δεν ήταν διατεθειμένη να παραχωρήσει το Οίκημα στους Ενάγοντες επί μονίμου βάσεως, ενώ τους έθεσε όρο όπως το Σωματείο παραμείνει «ακομμάτιστο». Τα δε έξοδα συντήρησης κατέβαλλε η Εκκλησία. Το 2007 η ενορία προσχώρησε στην Μητρόπολη Ταμασού και Ορεινής, οι δε Ενάγοντες από το 2014 δεν μεταβαίνουν συχνά στο Οίκημα αλλά διεξάγουν τις συνεδριάσεις τους στο γήπεδο της Δόξας, έχοντας επαναρχίσει να τις διεξάγουν στο Οίκημα τους τελευταίους 2 μήνες. Όμως από το 2009 οι Ενάγοντες φιλοξενούν σε αίθουσα εντός του Οικήματος την τοπική επιτροπή του ΔΗΣΥ ο δε κ. Σάββας Άδωνη είναι πρόεδρος της τοπικής επιτροπής του κόμματος αυτού. Οι Εναγόμενοι παραχώρησαν το Οίκημα για εκδηλώσεις σε κάθε σύνολο και επέτρεψαν και σε άλλα κόμματα να διεξάγουν εκεί τις συγκεντρώσεις τους, οι Ενάγοντες όμως προσπαθούν να δημιουργούν προβλήματα στην διεξαγωγή συγκεντρώσεων κομμάτων άλλων από ΔΗΣΥ στο Οίκημα. Είναι η θέση του κ. Κυπριανού ότι η προκλητική συμπεριφορά των Εναγόντων εντατικοποιήθηκε τους τελευταίους μήνες με τις τότε επικείμενες Προεδρικές εκλογές και απέστειλαν μάλιστα επιστολή στους Εναγόμενους αρ. 1 με βάση την οποία δεν τους επέτρεπαν να ξαναχρησιμοποιήσουν την αίθουσα συνεδριάσεων. Έτσι οι Εναγόμενοι αρ. 1, με τη σύμφωνο γνώμη των Εναγομένων αρ. 2, αποφάσισαν να ανακαλέσουν την άδεια χρήσης του Οικήματος, και έκτοτε οι Ενάγοντες κατέχουν το Οίκημα παράνομα. Οι Ενάγοντες προσπαθούν με ανακοινώσεις να στρέψουν την κοινότητα του Παλαιομετόχου εναντίον των Εναγομένων με αποκορύφωμα την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Ένσταση καταχώρησαν και οι Εναγόμενοι αρ. 2 - Καθ'ών η Αίτηση η οποία στηρίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν. 14/60αρ.32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 αρ. 4, 5, 7, 9 και 19 -34 και 73-76, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ.148 αρ. 2, 11, 12, 13, 14, 43, 44 και 46-49, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 Θ.Θ.1-4, 8 και στο Δίκαιο της Επιείκειας, στις αρχές του Κοινού Δικαίου, στα αρ. 8, 3, 13 και 14 του Νόμου Περί Επικυρώσεως της ΕΣΔΑ μετά του προσθέτου πρωτοκόλλου (Ν.39/1962), στο αρ. 1 του πρόσθετου πρωτοκόλλου εις την ΕΣΔΑ, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στον Καταστατικό Χάρτη της Αγιότατης Εκκλησίας της Κύπρου Άρθρα 31-35, 42, 45, 46, 62, 64, Παράρτημα Α Κεφάλαιο IX, Παράρτημα Γ Άρθρα 12 και
6. Σε αυτήν την Ένσταση προβάλλονται 6 λόγοι ένστασης τους οποίους επίσης παραθέτω: «
7. Η νομική βάση της Αίτησης είναι λανθασμένη και τα γεγονότα που παρουσιάστηκαν από τους Ενάγοντες δεν δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου με την έκδοση οποιουδήποτε από τα αιτούμενα διατάγματα. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει ξεκάθαρα υπέρ των Εναγομένων 2/Καθ' ων η Αίτηση 2 και εναντίον των Εναγόντων/Αιτητών.
8. Απουσιάζει οποιαδήποτε αιτία αγωγής ή/και αγώγιμο δικαίωμα από τους Ενάγοντες προς τους Εναγόμενους 1 και 2/ Καθ'ων η Αίτηση 1 και 2 και ειδικά για τους Εναγόμενους 2/Καθ'ων η Αίτηση 2, για τους εξής λόγους: (α) Οι Εναγόμενοι 1 είναι οι μοναδικοί νόμιμοι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού. (β) Οι Εναγόμενοι 2/Καθ' ων η Αίτηση 2 ουδέποτε είχαν ιδιοκτησιακό καθεστώς του επίδικου ακινήτου ή/και την κατοχή ή/και την διαχείριση του. (γ) Οι Εναγόμενοι 2/Καθ' ων η Αίτηση 2 ουδέποτε είχαν καθ' οιονδήποτε τρόπο παραχωρήσει ή/και είχαν συμφωνήσει για την παραχώρηση οποιωνδήποτε δικαιωμάτων προς τους Ενάγοντες ούτε και είχαν τέτοια εξουσία. (δ) Οι Εναγόμενοι 2/Καθ' ων η Αίτηση 2 δεν έχουν καμία εξουσία να προβούν σε πώληση ή/και παραχώρηση εκκλησιαστικής περιουσίας που ανήκει σε ναούς ή/και εκκλησιαστικές επιτροπές παρά μόνο η Ορονική Επιτροπή έχει αρμοδιότητα να αποφαίνεται επί του τρόπου διαχείρισης της περιουσίας. (ε) Είναι η Ενοριακή Επιτροπή, Εκκλησιαστική Επιτροπή που διοικεί όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία της Ενορίας σύμφωνα με τον καταστατικό χάρτη της Αγιότατης Εκκλησίας της Κύπρου. Ο Αρχιερέας, στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής έχει την εξουσία να εγκρίνει εγγράφως τις πράξεις της Ενοριακής Επιτροπής αλλά καμία πράξη διαχείριση δεν δεσμεύει νομικά την επαρχία εφόσον αυτή δεν τύχει της έγκρισης της Θρονικής Επιτροπής ή της Ιεράς Συνόδου. (στ) Οι Ενάγοντες/Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αγωγή εναντίον των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 χωρίς οποιοσδήποτε από τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση ή/και οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 να έχουν προβεί σε οποιαδήποτε πράξη ανάκτησης κατοχής του μέρους του υποστατικού που κατέχουν οι Ενάγοντες/Αιτητές ή οποιουδήποτε άλλου τμήματος του. (ζ) Οι Ενάγοντες/Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αγωγή εναντίον των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 χωρίς οποιοσδήποτε από τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση 1 ή/και 2 να εισέλθουν, προκαλέσουν ζημιά ή παρέμβουν με οποιοδήποτε τρόπο στο μέρος του υποστατικού το οποίο εξακολουθούν να κατέχουν οι Ενάγοντες/Αιτητές.
9. Από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, δεν προκύπτει ότι θα προκληθεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά στους Ενάγοντες/Αιτητές από την μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
10. Από την ένορκη δήλωση των Εναγόντων απουσιάζουν ουσιώδη γεγονότα με αποτέλεσμα το δικαστήριο όταν εξέτασε την αίτηση τους μονομερώς να μην είχε σε καμία περίπτωση ενώπιον του την πλήρη εικόνα.
11. Οι Εναγόμενοι 2/Καθ' ων η Αίτηση 2 ουδέποτε συμφώνησαν με τους Ενάγοντες την σύναψη οποιασδήποτε συμφωνίας για την παραχώρηση ή/και εκμετάλλευση του επίδικου υποστατικού.
12. Τόσο η αγωγή όσο και η υπό εκδίκαση Αίτηση είναι πρόωρες και δεν στηρίζονται σε οποιαδήποτε αρχή δικαίου». Η Ένσταση αυτή συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει ο κ. Χριστάκης Χριστοφίδης εκ των δικηγόρων των Εναγομένων αρ.
13. Είναι η θέση του κ. Χριστοφίδη ότι οι Εναγόμενοι αρ. 2 ουδέποτε είχαν το ιδιοκτησιακό καθεστώς ή κατοχή ή διαχείριση του επίδικου υποστατικού. Παραδέχεται ότι οι η συνάντηση της 12.6.2017 έλαβε χώρα στην οποία παρευρέθη και ο ίδιος ενώ δεν είχε προσκληθεί οποιοδήποτε μέλος των Εναγομένων αρ. 1 και άρα δεν τίθετο θέμα κατάληξης σε συμφωνία στην απουσία των εγγεγραμμένων ιδιοκτητών του επίδικου ακινήτου. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 ήσαν ανένδοτοι σε σχέση με τα πλήρη ιδιοκτησιακά τους δικαιώματα και δεν αποδέχονταν καθ' οιονδήποτε τρόπο τη στέγαση κομματικών επιτροπών στο επίδικο υποστατικό. Είναι η θέση του ότι τα όσα ο κ. Άδωνη παρουσιάζει ως συμφωνηθέντα ήταν οι θέσεις που τέθηκαν από τους εκπροσώπους των Εναγόντων - Αιτητών και όχι θέσεις του Μητροπολίτη Ταμασού ή του Θρονικού Επιτρόπου. Εκείνο που συμφωνήθηκε ήταν όπως ο κ. Χριστοφίδης συντάξει ένα σχέδιο συμφωνίας το οποίο να δοθεί στους Εναγόμενους αρ. 1 για να μελετήσουν την τυχόν έγκριση του. Όντως ο κ. Χριστοφίδης συνέταξε το σχέδιο συμφωνίας αυτό όμως απορρίφθηκε από τους Εναγόμενους αρ.
14. Εισηγείται ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και ειδικότερα ακόμη και αν οι Ενάγοντες αποδείξουν ότι οι Εναγόμενοι αρ. 1 ή και 2 είναι παράνομοι επεμβασίες θα μπορούν να αποζημιωθούν με υπολογισμό του αγοραίου ενοικίου. Η ακρόαση περιορίστηκε σε αγορεύσεις, στο πλαίσιο των οποίων αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις πιο πάνω θέσεις τους, επικαλούμενοι τώρα και σχετική Νομολογία. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους εισηγήσεις αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στη διαδικασία αιτήσεων για προσωρινό διάταγμα το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την επιτυχία της αίτησης. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας ούτε οδηγείται σε εξαγωγή συμπερασμάτων αξιοπιστίας γιατί αυτό είναι κάτι που θα συμβεί κατά το στάδιο της δίκης (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1983)1 CLR 263, Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.

(1995)1 ΑΑΔ 248). Από το λεκτικό των αιτητικών διαφαίνεται ότι δεν τυγχάνουν εφαρμογής τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, και άρα η Αίτηση θα πρέπει να εξεταστεί στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60μόνο. Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, και οι αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το εν λόγω άρθρο, είναι οι ακόλουθες: (α) Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά την δίκη (β) Να υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία (γ) Το ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αν ικανοποιούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 CLR 557) Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, έχει λεχθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Η δε δεύτερη προϋπόθεση, ήτοι η ύπαρξη πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία, αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Ο Αιτητής απλά πρέπει να καταδείξει ότι έχει μια ορατή δυνατότητα επιτυχίας (Odysseos v. Pieris Estates and Others, πιο πάνω, στη σελ.569 και επόμενες). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ως προς τις αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου βλ. Κοτ ν. Θεωρή

(1989)1 ΑΑΔ Ε 255, Karydas Taxi Co. Ltd v. Κomodikis

(1975)1 CLR 321, Papastratis v. Petrides

(1979)1 CLR 231, M & M Transport Co Ltd v. Eteria Astikon Leoforion

(1981)1 CLR 695, Bacardy & Co Ltd v. Vinco Ltd

(1996)1 ΑΑΔ 788 και Pariko Aluminium Designs v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015. Από ανάγνωση του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος διαφαίνεται ότι οι Ενάγοντες αξιούν αποζημιώσεις για οχληρία και παράνομη επέμβαση στο οίκημα και διατάγματα που να απαγορεύουν την επέμβαση αυτή καθώς και αναγνώριση ότι οι ίδιοι δικαιούνται στην ομαλή και απρόσκοπτη κατοχή του οικήματος. Σημειώνω ότι Έκθεση Απαιτήσεως δεν έχει καταχωριστεί μέχρι σήμερα, παρά το ότι εκκρεμεί αίτηση για απόρριψη της αγωγής λόγω μη προώθησης αυτής. Συνεπώς τα γεγονότα επί των οποίων θα στηριχθεί η αγωγή θα πρέπει να συναχθούν από την Ένορκη Δήλωση που στηρίζει την Αίτηση. Από τα όσα αναφέρει ο κ. Άδωνη προκύπτει ότι η θέση των Εναγόντων εδράζεται επί των όσων ο ίδιος ισχυρίζεται ότι συμφωνήθηκαν στις 12.6.2017, από τα οποία η πλευρά των Εναγόντων θεωρεί ότι προκύπτει δικαίωμα εσαεί χρήσης και διαχείρισης του Οικήματος. Αντίθετη είναι η θέση των Εναγομένων οι οποίοι θεωρούν ότι τα όσα διαμείφθησαν την 12.6.2017 δεν έχουν καμία νομική ισχύ αφού αποτελούσαν απλά τις θέσεις των Εναγόντων, η δε συνεδρία διεξήχθη στην απουσία των Εναγομένων αρ. 1 οι οποίοι και είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου. Προκύπτει συνεπώς η ύπαρξη διαφορετικών εκδοχών ως προς τα γεγονότα, αλλά και στο τι ακριβώς συμφωνήθηκε αναφορικά με το Οίκημα. Το παρόν δεν είναι το στάδιο κατά το οποίο θα επιλυθούν ή αποφασιστούν τα ζητήματα αυτά, πολλά εκ των οποίων απαιτούν και ευρήματα κατόπιν αξιολόγησης μαρτυρίας. Το Δικαστήριο, ως είναι καλά νομολογημένο, δεν προβαίνει στο στάδιο αυτό σε αξιολόγηση μαρτυρίας. Με δεδομένα, όμως, τα πιο πάνω, εκ πρώτης όψεως, και χωρίς να προβαίνω σε οποιαδήποτε ευρήματα, από την εξέταση της ενώπιον μου μαρτυρίας βρίσκω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Η διαπίστωση του αν όντως ευσταθούν οι θέσεις των Εναγόντων αλλά και των Εναγομένων, είναι θέμα φυσικά του Δικαστηρίου που θα εκδικάσει την ουσία της υπόθεσης. Κρίνω συνεπώς ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στους Αιτητές να δείξουν ότι έχουν «πιθανότητα επιτυχίας». Το Δικαστήριο εξετάζει στο στάδιο αυτό την ισχυρότητα της μαρτυρίας (evidential strength) της υπόθεσης των Εναγόντων. Το επίπεδο με το οποίο θα κριθεί η μαρτυρία δεν είναι ψηλό, απαιτώντας μόνο πιθανότητα επιτυχίας. Οι Ενάγοντες θέτουν κάποια γεγονότα με τις Ένορκες τους Δηλώσεις. Σε περίπτωση όπου μετά από αξιολόγηση όντως γίνει δεκτή η θέση των Εναγόντων ότι είχε συμφωνηθεί η ανέγερση του Οικήματος με δικαίωμα χρήσης και κατοχής από αυτούς, την οποία τους αποστερούν οι Εναγόμενοι, θα έχουν πιθανότητα να επιτύχουν στην αγωγή τους. Στρέφομαι τώρα στην τρίτη προϋπόθεση. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 προβλέπει ότι το Δικαστήριο δεν εκδίδει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα εκτός εάν ικανοποιηθεί ότι με την μη έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι νομολογημένο ότι αν δεν είναι δυνατός ο δίκαιος υπολογισμός ζημιών, το Διάταγμα μπορεί να δοθεί (Karydas Taxi Services Ltd v. Komodikis

(1975)1 ΑΑΔ 330). Σε περίπτωση όμως που η επιδίκαση αποζημιώσεων στον Αιτητή στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν είναι απαραίτητη (βλ. ΚΟΤ ν. Θεωρή (πιο πάνω)). Οι Εναγόμενοι αρ. 1 αναφέρουν στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση τους ότι το Σωματείο Δόξα Παλαιομετόχου δεν στεγάζεται στον επίδικο χώρο από τη μέρα που αποπερατώθηκε και ότι μέχρι πριν από δύο μήνες από την καταχώρηση της Αίτησης διεξήγαγαν τις συνεδριάσεις τους στο γήπεδο της Δόξας, ενώ μόνο περιστασιακά επισκέπτονταν το Οίκημα κάποια μέλη τους. Η θέση αυτή δεν αμφισβητήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο από πλευράς Εναγόντων. Θα συμφωνήσω δε ότι, ακόμη και σε περίπτωση που οι Ενάγοντες πετύχουν να αποδείξουν ότι δικαιούνται στην απρόσκοπτη κατοχή του Οικήματος και ότι οι Εναγόμενοι επεμβαίνουν παράνομα σε αυτό, θα μπορούν να επιδικαστούν υπέρ αυτών αποζημιώσεις οι οποίες δεν θα είναι δύσκολο να υπολογιστούν. Αποτελεί συνεπώς κατάληξη μου ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν ικανοποιήσει την τρίτη προϋπόθεση του αρ. 32 του Ν.14/60 με αποτέλεσμα η Αίτηση να μην έχει πιθανότητες επιτυχίας. Η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, γι΄αυτό και οι Ενάγοντες - Αιτητές καταδικάζονται να πληρώσουν τα έξοδα των Εναγομένων αρ. 1 και 2 - Καθ'ων η Αίτηση όσον αφορά στην διαδικασία εκδίκασης της παρούσας Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο