ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΤΑΚΚΑ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΑΦΟΥΝΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 7409/2011, 16/4/2018

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΤΑΚΚΑ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΑΦΟΥΝΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 7409/2011, 16/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A232 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7409/2011 Μεταξύ: ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΤΑΚΚΑ Ενάγοντα και

1. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΑΦΟΥΝΑ
2. ΑΝΔΡΕΑ ΤΑΦΟΥΝΑ Εναγόμενοι 16 Απριλίου, 2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κ. Πετρίδης διά Πολύκαρπος Δ. Πετρίδης & Σια Για Εναγόμενους: κα Πατσαλίδου διά Μαρκίδη, Μαρκίδη & Σια ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο Ενάγοντας αξιώνει εναντίον των Εναγομένων, αλληλέγγυα και κεχωρισμένα, συνολικό ποσό €3.
3. Ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι είχαν ενοικιάσει διαμέρισμα του, και το ποσό που αξιώνει αφορά την αξία ζημιών που προκάλεσαν στο διαμέρισμα του και διάφορους απλήρωτους λογαριασμούς. Οι Εναγόμενοι αρνούνται την ισχυριζόμενη οφειλή. Προς απόδειξη της υπόθεσης του Ενάγοντα, κατέθεσε στο Δικαστήριο ο ίδιος. Για την πλευρά της υπεράσπισης έδωσε μαρτυρία ο Εναγόμενος
4. Παραθέτω κατωτέρω μια σύνοψη της μαρτυρίας του καθενός. Ο Ενάγοντας ξεκίνησε αναφέροντας ότι είναι ιδιοκτήτης διαμερίσματος με αριθμό θύρας 202 σε πολυκατοικία στην οδό Ταϋγετου 19, στο Καϊμακλί, το οποίο ενοικίασε στους Εναγόμενους 1 και 2, που είναι αδέρφια, δυνάμει συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 2.9.2010 (Τεκμήριο 1). Σημειώνω παρενθετικά ότι, η συμφωνία Τεκμήριο 1 προνοεί, μεταξύ άλλων, ότι το μηνιαίο ενοίκιο ήταν €530, ότι η διάρκεια ενοικίασης ήταν από 1.9.2010 μέχρι 31.8.2011 (παράγραφος 9), ότι οι λογαριασμοί «τηλεφώνου και σκουπιδιών θα πληρώνονται από τον Ενοικιαστή. Τα αποχετευτικά τέλη θα πληρώνονται από τον Ιδιοκτήτη» (παράγραφος 2), καθώς και ότι στη λήξη της ενοικίασης οι ενοικιαστές υποχρεούνται να το παραδώσουν στην κατάσταση που το παρέλαβαν, με εξαίρεση φυσικές φθορές (παράγραφος 6). Ο Ενάγοντας συνέχισε λέγοντας ότι όταν έλαβε ξανά κατοχή του διαμερίσματος, μετά τη λήξη της ενοικίασης, διαπίστωσε ότι έλειπε από αυτό εξοπλισμός και ότι υπήρχαν ζημιές που δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ως φυσικές φθορές. Ειδικότερα, υποστήριξε ότι οι Εναγόμενοι είχαν αφαιρέσει από το διαμέρισμα ένα κρεβάτι και κομοδίνο συνολικής αξίας €
5. Συνέχισε λέγοντας ότι υπήρχαν φθορές στους πάγκους της κουζίνας και σπασίματα και μετατροπές σε ερμάρια της κουζίνας αξίας €1.
6. Αναφορικά με το κόστος επιδιορθώσεων των ζημιών στην κουζίνα, παρουσίασε απόδειξη πληρωμής για ποσό €1.000, «για πελεκανικά πάγκους κουζίνας» (Τεκμήριο 2) που ανέφερε ότι πλήρωσε σε συγκεκριμένο πελεκάνο. Υποστήριξε περαιτέρω ότι οι Εναγόμενοι είχαν αλλάξει, χωρίς τη συγκατάθεση του, το χρώμα κάποιων τοίχων του διαμερίσματος. Συγκεκριμένα, αντεξεταζόμενος, είπε ότι κάποιοι τοίχοι είχαν μπογιατιστεί με έντονο κίτρινο και πράσινο χρώμα, το οποίο για να επανέλθει στο αρχικό άσπρο απαιτήθηκε πολύς χρόνος και κόπος. Παρουσίασε δε απόδειξη πληρωμής για ποσό €1.300 για «πογιάτισμα διαμερίσματος 202 στο Καϊμακλί» (Τεκμήριο 2), που ανέφερε ότι πλήρωσε σε συγκεκριμένο μπογιατζή. Πρόσθεσε ότι αναγκάστηκε να αντικαταστήσει το mixer του μπάνιου που ήταν σπασμένο, αξίας €190 καθώς και την κλειδαριά της πόρτας της εισόδου αξίας €150 που αναγκάστηκε να αντικαταστήσει γιατί οι Εναγόμενοι δεν του επέστρεψαν τα κλειδιά του διαμερίσματος με την αποχώρηση τους. Ανέφερε στη συνέχεια ότι, όταν οι Εναγόμενο εγκατέλειψαν το διαμέρισμα άφησαν απλήρωτους λογαριασμούς ρεύματος, υδατοπρομήθειας, σκυβάλων και κοινοχρήστων συνολικού ποσού €680, τα οποία πλήρωσε ο ίδιος. Παρουσίασε σχετικά αντίγραφο αναλυτικής κατάστασης από το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας για την περίοδο από 2.2011 μέχρι 2.2012 (Τεκμήριο 3). Παρουσίασε επίσης αντίγραφο λογαριασμού προς την Αρχή Ηλεκτρισμού για το επίδικο διαμέρισμα, για την περίοδο από 1.6.2011 μέχρι 1.8.2011 (Τεκμήριο 4), για ποσό €213,
7. Για ισχυριζόμενες οφειλές που αφορούσαν κοινόχρηστα και σκύβαλα, ο Ενάγοντας δεν αναφέρθηκε σε συγκεκριμένα ποσά ούτε και παρουσίασε σχετικά τιμολόγια ή αποδείξεις πληρωμής. Ανέφερε μόνο ότι είχε πληρώσει ο ίδιος κάποια ποσά προς το Δήμο και τη διαχειριστική επιτροπή της πολυκατοικίας. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του Ενάγοντα, φάνηκε από τις απαντήσεις του ότι επιθυμούσε οι Εναγόμενοι να εγκαταλείψουν το διαμέρισμα μετά τη λήξη της περιόδου ενοικίασης γιατί δεχόταν παράπονα από άλλους ένοικους της πολυκατοικίας για οχληρία που προκαλούσαν. Ανέφερε επίσης ότι σε διάφορες επισκέψεις του στο διαμέρισμα είχε διαπιστώσει τις φθορές που υπήρχαν όμως δεν ήγειρε το ζήτημα με τους Εναγόμενους γιατί δεν ήθελε να τους εναντιωθεί και τους προκαλέσει να αρνηθούν να του παραδώσουν το διαμέρισμα με τη λήξη της ενοικίασης. Ήλπιζε δε ότι θα αποκαθιστούσαν από μόνοι τους τις ζημιές και αλλαγές στο διαμέρισμα. Ανέφερε περαιτέρω ότι δεν υπήρξε ομαλή διαδικασία παράδοσης του διαμερίσματος αλλά είχε ενημερωθεί από άλλους γείτονες ότι οι Εναγόμενοι είχαν φύγει και αναγκάστηκε να παραβιάσει την είσοδο με κλειδαρά γιατί δεν του είχαν επιστρέψει τα κλειδιά. Στα πλαίσια της αντεξέτασης, ο Ενάγοντας πρόσθεσε ότι παρά το ότι οι Εναγόμενοι είχαν εκφράσει, μέσω του πατέρα τους, επιθυμία να ανανεώσουν την ενοικίαση του διαμερίσματος ο ίδιος δεν ήθελε, ένεκα των παραπόνων που δεχόταν από άλλους ενοίκους της πολυκατοικίας για οχληρία που προκαλούσαν και διότι είχε αντιληφθεί ότι προκαλούσαν ζημιές στο διαμέρισμα. Αρνήθηκε ότι είχε συμφωνήσει προφορικά με τους Εναγόμενους να ανανεώσει την ενοικίαση και ότι, παρά το γεγονός αυτό, τους είχε ζητήσει αιφνίδια να το εκκενώσουν. Του τέθηκε ότι για να αποδεχτούν το ξαφνικό αυτό αίτημα του για άμεση παράδοση του διαμερίσματος, είχε συμφωνήσει μαζί με τους Εναγόμενους να μην απαιτήσει οποιοδήποτε ποσό για απλήρωτους λογαριασμούς και οφειλές. Ο Ενάγοντας αρνήθηκε ότι είχε συμβεί κάτι τέτοιο. Ανέφερε περαιτέρω ότι είχε ζητήσει πολλές φορές εξόφληση των αξιούμενων ποσών από τους Εναγόμενους και τον πατέρα τους αλλά, παρά τις αρχικές υποσχέσεις τους, δεν τον πλήρωσαν οποιοδήποτε ποσό. Για σκοπούς υπεράσπισης, όπως προανέφερα, κατέθεσε στο Δικαστήριο ο Εναγόμενος
8. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ανέφερε ότι όταν παρέλαβαν το διαμέρισμα μαζί με τον Εναγόμενο 1, σε αυτό υπήρχε μόνο ένα ψυγείο και κανένας άλλος εξοπλισμός ή έπιπλο. Συνέχισε λέγοντας ότι μαζί με το ενοίκιο, οι Εναγόμενοι πλήρωναν συνήθως και τα κοινόχρηστα προς τον Ενάγοντα, τα οποία αυτός αναλάμβανε να πληρώσει στη διαχειριστική επιτροπή. Συνέχισε λέγοντας ότι περί τη λήξη της ενοικίασης είχαν συμφωνήσει προφορικά με τον Ενάγοντα για ανανέωση της όμως, εντός του πρώτου δεκαπενθημέρου του Σεπτέμβρη 2011, ο Ενάγοντας τους ζήτησε αιφνιδιαστικά να του παραδώσουν το διαμέρισμα άμεσα. Οι Εναγόμενοι συμφώνησαν υπό την προϋπόθεση να θεωρηθεί ότι δεν όφειλαν οποιοδήποτε ποσό σε λογαριασμούς, λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι είχαν προπληρώσει το ενοίκιο για τον μήνα Σεπτέμβριο όμως θα αποχωρούσαν πριν το τέλος του μήνα. Παρά το ότι είχαν συμφωνήσει ότι όλες τους οι οφειλές θα θεωρούνταν ως εξοφληθείσες, σύμφωνα με τον Εναγόμενο 2, δέχτηκαν «χαριστικά» να εξοφλήσουν τους λογαριασμούς που παρέμεναν απλήρωτοι εάν ο Ενάγοντας τους προσκόμιζε αντίγραφα των λογαριασμών. Υποστήριξε ότι ο Ενάγοντας δεν έπραξε κάτι τέτοιο και περιορίστηκε να απαιτήσει αόριστα ποσό €
9. Ανέφερε επίσης ότι ποτέ δεν τους ζητήθηκαν χρήματα για αποκατάσταση ζημιών στο διαμέρισμα και η πρώτη φορά που ενημερώθηκαν για τις ισχυριζόμενες ζημιές, τις οποίες αρνήθηκε, ήταν με την επίδοση της αγωγής. Υποστήριξε ότι το βάψιμο των τοίχων έγινε με τη συγκατάθεση του Ενάγοντα και ότι είχε χρησιμοποιηθεί χρώμα παραπλήσιο με το αρχικό. Κατά την αντεξέταση του, ο Εναγόμενος 2 ανέφερε ότι στο μηνιαίο ποσό των €530 περιλαμβανόταν και ποσό που αφορούσε κοινόχρηστα έξοδα της πολυκατοικίας. Εξήγησε ότι το ποσό των €500 αφορούσε το ενοίκιο και το υπόλοιπο ποσό των €30 αφορούσε τα κοινόχρηστα έξοδα. Αργότερα, ισχυρίστηκε ότι ο Ενάγοντας αποφάσισε να τους κάνει έκπτωση στο ποσό των κοινοχρήστων και αντί €30 πλήρωναν €
10. Στη συνέχεια, ο Εναγόμενος 2 ανέφερε ότι ο ίδιος ενοικίαζε το επίδικο διαμέρισμα και τον προηγούμενο χρόνο και στο προηγούμενο συμβόλαιο καθοριζόταν ως ενοίκιο το ποσό των €500 πλέον €30 ως κοινοχρηστα. Όταν δε υπογράφηκε η νέα συμφωνία Τεκμήριο 1, δεν είχε προσέξει τη διαφοροποίηση αναφορικά με το θέμα αυτό και συνέχιζε να πληρώνει €500 ως ενοίκιο και €25 για κοινόχρηστα. Στο σημείο αυτό να σημειώσω ότι οι ισχυρισμού αυτοί προβλήθηκαν για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση και δεν περιλαμβάνονται στην Υπεράσπιση, δεν τέθηκαν στον Ενάγοντα κατά την αντεξέτασή του, αλλά ούτε και αναφέρθηκαν κατά την κυρίως εξέταση του Εναγόμενου
11. Ο Εναγόμενος 2 ανέφερε ακολούθως ότι περί τους 2 μήνες πριν τη λήξη της περιόδου ενοικίασης ο Ενάγοντας τους ζήτησε να υπογράψουν νέο συμβόλαιο στο οποίο αναγραφόταν χειρόγραφα ότι εάν ο Ενάγοντας επιθυμούσε να πωλήσει το διαμέρισμα τότε θα το εκκένωναν αμέσως. Συνέχισε λέγοντας ότι οι ίδιοι ήθελαν να συνεχίσουν την ενοικίαση καθότι ήταν φοιτητές και δεν είχαν ακόμα ολοκληρώσει τις σπουδές τους στη Λευκωσία όμως δεν ήθελαν να υπογράψουν νέα συμφωνία με αυτή την πρόνοια και αρνήθηκαν. Υποστήριξε ότι ο Ενάγοντας εισέπραξε χωρίς διαμαρτυρία το ενοίκιο για τον Αύγουστο 2011 και οι ίδιοι θεώρησαν ότι η ενοικίαση θα συνέχιζε. Σημειώνω ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που προβάλλονταν τέτοιοι ισχυρισμοί από την πλευρά της υπεράσπισης. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο 2, ο Ενάγοντας τους ζήτησε χωρίς προειδοποίηση περί τις αρχές Σεπτεμβρίου να εγκαταλείψουν το διαμέρισμα γιατί είχε συμφωνήσει να το πωλήσει σε τρίτο άτομο. Για να τους πείσει δε να το εκκενώσουν τους υποσχέθηκε ότι θα αναλάμβανε εκείνος όλους τους λογαριασμούς που εκκρεμούσαν σε σχέση με το διαμέρισμα. Οι Εναγόμενοι, σύμφωνα με τον Εναγόμενο 2, παρέδωσαν το διαμέρισμα μια Κυριακή στην παρουσία των ιδίων, της μητέρας τους και ενός φίλου, αφού το καθόρισαν και έδωσαν τα κλειδιά στον Ενάγοντα. Στη συνέχεια, περί τις αρχές Οκτωβρίου, ο Ενάγοντας ζήτησε από τον πατέρα των Εναγομένων όπως του πληρώσει €300 για απλήρωτους λογαριασμούς. Αυτός ζήτησε να του παρουσιαστούν αντίγραφα γιατί θεώρησε το ποσό μεγάλο. Τότε συμφώνησε με τον Εναγόμενο 2, ο Ενάγοντας ήρθε στο χώρο εργασίας του πατέρα τους «ήρτε εν κανεί έφερε τζιαι συνοδεία, δεν ηξέρω για εκφοβισμό; Μάλλον με τους ανθρώπους που συναναστρέφεται, εν ηξέρω τζια «ήρτα να πιάσω τα λευτά» λαλεί μου ο κύριος Τάκκας, λαλεί του ο παπάς μου «έφερες μας τους λοαρκασμούς; Φέρε τους τζιαι να σε πληρώσουμε», φώναζε «δεν θα βουρώ να πληρώνω τους λοαρκασμούς σας τζιαι εν να δείτε τι εν να σας κάμω» τζιαι δεν μπόρεσα να καταλάβω αλλά είπε τζιαι έβρισε θέμα τζιαί έφυε μαζί με τον άλλον που ήταν μαζί του». Πριν προχωρήσω, να σημειώσω ότι οι υπόνοιες για εκφοβισμό και απειλές από τον Ενάγοντα και πάλιν προβλήθηκαν για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του Εναγόμενου
12. Στη συνέχεια ο Εναγόμενος 2 υποστήριξε ότι εάν γνώριζαν οι Εναγόμενοι ότι ο Ενάγοντας θα τους ζητούσε να εγκαταλείψουν το διαμέρισμα τον Σεπτέμβρη 2011, θα είχαν τερματίσει οι ίδιοι την ενοικίαση 2-3 μήνες προηγουμένως, όταν είχε τελειώσει το ακαδημαϊκό έτος και δεν θα συνέχιζαν να πληρώνουν ενοίκιο για τους καλοκαιρινούς μήνες που δεν το χρησιμοποιούσαν. Ένεκα δε της στάσης αυτής του Ενάγοντα, ο Εναγόμενος 2 υποστήριξε ότι αυτοί έπρεπε να διεκδικήσουν επιστροφή των ποσών του Ιούνιου, του Ενοικίου Ιουλίου και Αυγούστου. Ο συνήγορος του Ενάγοντα επισήμανε ότι η συμφωνία ενοικίασης Τεκμήριο 1 προέβλεπε ότι η ενοικίαση έληγε 31.8.2011 και άρα είχαν συμβατική υποχρέωση να πληρώνουν το συμφωνημένο ενοίκιο μέχρι τότε. Ο Εναγόμενος 2 υποστήριξε ότι η περίοδος ενοικίασης που αναγράφεται στη συμφωνία είναι λανθασμένη και ότι με βάση το προηγούμενο έτος που ενοικίαζε ο ίδιος το διαμέρισμα, η ενοικίαση τελείωνε στην πραγματικότητα τον Σεπτέμβριο. Στο σημείο αυτό να σημειώνω ότι και αυτός ο ισχυρισμός προβλήθηκε για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του Εναγόμενου
13. Κατά την κυρίως εξέταση του, ο Εναγόμενος 2 ανέφερε ότι ήταν αναγκαίο να μπογιατιστούν οι τοίχοι του διαμερίσματος όταν τους το παρέδωσε ο Ενάγοντας στην αρχή της ενοικίασης γιατί ήταν βρόμικοι. Ο συνήγορος του Ενάγοντα του έθεσε ότι αυτό δε συνάδει με την αναφορά του ότι και το προηγούμενο έτος εκείνοι ενοικίαζαν το διαμέρισμα. Ο Εναγόμενος 2 απάντησε ότι «είχαμε ενοικιάσει το συγκεκριμένο το 201 τζιαι μας πήρε πριν αρχίσει το συμβόλαιο στο 202 γιατί είπε μας τζιαι τζιείνος ότι ήταν να το πουλήσει τζιαι όταν επήαμε στο διαμέρισμα διαπιστώσαμε ότι ήταν ξιμαρισμένο.» Μετά το πέρας της παρουσίασης της μαρτυρίας, οι συνήγοροι της κάθε πλευράς επιχειρηματολόγησαν υπέρ των εκατέρωθεν θέσεων τους και έχω μελετήσει τα όσα ήγειραν στις αγορεύσεις τους. Προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Κατά την ακροαματική διαδικασία, παρακολούθησα με προσοχή τους δύο μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Εξέτασα τη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα αλλά και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους[1]. Έχω κατά νου ότι δεν πρέπει να απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Όπως επιτάσσει η νομολογία, η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα είναι ατομική και γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητά της και την πειστικότητά της, όμως τα όσα αναφέρει κάθε μάρτυρας πρέπει να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των υπόλοιπων μαρτύρων και το περιεχόμενο των όποιων τεκμηρίων για να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών[2]. Όλα αυτά βέβαια σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα όπως προκύπτουν από τη δικογραφία. Ξεκινώντας από τον Ενάγοντα, σημειώνω ότι άφησε θετικές εντυπώσεις. Η μαρτυρία του είχε συνοχή και ειρμό, δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις κατά την αντεξέταση του, ενώ εξήγησε τις θέσεις του με πειστικότητα. Αντεξεταζόμενος, δεν κλονίστηκε η μαρτυρία του, έδωσε σαφείς απαντήσεις επί των θέσεων του που είχαν αμφισβητηθεί, στις οποίες παρέμεινε σταθερός και απαντούσε με αυθορμητισμό και αμεσότητα. Ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων, κρίνω ότι ήταν μάρτυρας αξιόπιστος και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Στρέφομαι στη μαρτυρία του Εναγόμενου
14. Αναλογίστηκα το περιεχόμενο της, την πειστικότητα της, το κατά πόσο συνάδει με τις δικογραφημένες θέσεις της Υπεράσπισης. Καταλήγω ότι δεν μπορώ να την αποδεχτώ ως αληθινή. Όπως φαίνεται από τη σύνοψη της μαρτυρίας πιο πάνω, ο Εναγόμενος 2 προέβαλε διάφορους ισχυρισμούς που δεν περιλαμβάνονται στις δικογραφημένες θέσεις της Υπεράσπισης και που δεν τέθηκαν στον ίδιο τον Ενάγοντα κατά την αντεξέταση του. Επί του πλείστου δε, πρόκειται για ισχυρισμούς που προβλήθηκαν για πρώτη φορά στα πλαίσια της αντεξέτασης του Εναγόμενου
15. Αναφέρομαι ειδικότερα στους ισχυρισμούς του περί προηγούμενης ενοικίασης του ιδίου διαμερίσματος, που τελικά ήταν το διπλανό διαμέρισμα, για ενοικίαση που έληγε 31.08.2011 αλλά - χαριστικά - οι Εναγόμενοι πλήρωναν το ενοίκιο τους καλοκαιρινούς μήνες του 2011 και που στην πραγματικότητα έληγε τον Σεπτέμβριο 2011 λόγω λανθασμένης αναγραφής των ημερομηνιών στο συμβόλαιο Τεκμήριο 1, για κοινόχρηστα που ανέρχονταν σε €30 και περιλαμβάνονταν στο ποσό των €530 του ενοικίου αλλά τελικά ήταν €25, για αιφνίδια και απρόσμενη απαίτηση του Ενάγοντα να του παραδώσουν το διαμέρισμα και χατιρική αποδοχή της απαίτησης του αυτής, παρά το ότι συνέπιπτε με τη λήξη της περιόδου ενοικίασης. Η εικόνα που αναδύεται από όλα αυτά είναι, δυστυχώς, ότι η μαρτυρία του Εναγόμενου 2 ήταν κατασκευασμένη και μάλιστα την προσάρμοζε, άλλαζε και πρόσθετε γεγονότα όση ώρα ήταν στο εδώλιο του μάρτυρα. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι μια μαρτυρία με τέτοιας έκτασης αδυναμίες είναι αληθινή και δεν μπορώ να βασιστώ σε αυτή για να καταλήξω σε ευρήματα. Από την αξιολόγηση της μαρτυρίας καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα αναφορικά με τα γεγονότα. Σημειώνω ότι παρά το ότι πολύς χρόνος αναλώθηκε κατά τη διάρκεια της ακροάσης στις σχέσεις των διαδίκων στον τρόπο με τον οποίο οι Εναγόμενοι εγκατέλειψαν το διαμέρισμα και τη διαγωγή των διαδίκων εκατέρωθεν, όλα αυτά είναι επουσιώδη. Επικεντρώνομαι στα γεγονότα που είναι άμεσα συνδεδεμένα με τα επίδικά θέματα της αγωγής, όπως προκύπτουν από τα δικόγραφα: (α) Οι Εναγόμενοι κατείχαν το διαμέρισμα με αριθμό θύρας 202 σε πολυκατοικία στo Καϊμακλί το οποίο ενοικίασαν από τον Ενάγοντα δυνάμει του ενοικιαστηρίου εγγράφου Τεκμήριο
16. Το ενοικιαστήριο έγγραφο περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, τις πρόνοιες που έχω αναφέρει πιο πάνω. (β) Κατά τη διάρκεια που κατείχαν το διαμέρισμα, οι Εναγόμενοι, χωρίς τη συγκατάθεση του Ενάγοντα, μπογιάτισαν κάποιους τοίχους του διαμερίσματος με έντονα χρώματα, διαφορετικά από τον αρχικό λευκό χρωματισμό των τοίχων. (γ) Μετά που οι Εναγόμενοι εγκατέλειψαν τον διαμέρισμα διαπιστώθηκε ότι είχαν προκαλέσει ζημιές στους πάγκους και ερμάρια της κουζίνας, ότι το mixer του μπάνιου είχε χαλάσει, ότι δεν βρίσκονταν στο διαμέρισμα ένα κρεβάτι και ένα κομοδίνο που είχαν τοποθετηθεί αρχικά εκεί από τον Ενάγοντα ενώ δεν επέστρεψαν στον Ενάγοντα τα κλειδιά του διαμερίσματος. Για την αποκατάσταση κάποιων ζημιών ο Ενάγοντας πλήρωσε τα ποσά που αναγράφονται στις αποδείξεις πληρωμής Τεκμήριο
17. (δ) Οι Εναγόμενοι δεν πλήρωσαν όλες τις οφειλές που αφορούσαν τέλη προς το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας και τέλη προς την Αρχή Ηλεκτρισμού για την περίοδο που κατείχαν το διαμέρισμα. Ο Ενάγοντας προέβη σε πληρωμές τον ποσών που αναγράφονται στις καταστάσεις λογαριασμού Τεκμήρια 3 και
18. (ε) Οι Εναγόμενοι δεν έχουν πληρώσει στον Ενάγοντα οποιοδήποτε ποσό έναντι αυτών που αξιώνει με την αγωγή. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα, προχωρώ να εξετάσω εάν η πλευρά του Ενάγοντα έχει επιτύχει να αποδείξει τη βάση αγωγής και τα ποσά που αξιώνει. Όπως είναι καλά γνωστό, το γενικό βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του Ενάγοντα, ο οποίος είχε την υποχρέωση να παρουσιάσει επαρκή, αξιόπιστη και ικανή μαρτυρία για να υποστηρίξει τους επίδικους ισχυρισμούς του[3] και να ικανοποιήσει ότι η εκδοχή του αναφορικά με τα γεγονότα είναι πιο πιθανή παρά όχι (more probable than not)[4]. Ο Ενάγοντας διεκδικεί διάφορα ποσά που ισχυρίζεται ότι δικαιούται ως αποζημίωση για ζημιές που υπέστη από ισχυριζόμενες παραβάσεις της συμφωνίας Τεκμήριο 1, από τους Εναγόμενους ή στη βάση των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Αποτελούσε συμβατική υποχρέωση των Εναγόμενων 1 και 2 να παραδώσουν το διαμέρισμα στην κατάσταση που το είχαν παραλάβει, με εξαίρεση φυσική φθορά (παράγραφος 6, Τεκμηρίου 1). Στο βαθμό που οι Εναγόμενοι 1 και 2 παρέβηκαν τη συμβατικλη τους αυτή υποχρέωση, ο Ενάγοντας δικαιούται σε αποζημίωση για τη ζημιά που υπέστη από την παράβαση αυτή των Εναγόμενων 1 και 2[5]. Για τα διάφορα ποσά που ο Ενάγοντας αξιώνει για ζημιές στο διαμέρισμα, όπως προανέφερα, παρουσίασε αποδείξεις πληρωμής μόνο σε σχέση με τα €1.000 που αφορούσαν έξοδα για επισκευές στα ερμάρια και πάγκους της κουζίνας και σε σχέση με τα €1.300 που αφορούσαν έξοδα μπογιατίσματος του διαμερίσματος (Τεκμήριο 2). Η καταβολή αυτών των ποσών, έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό από τον Ενάγοντα και δικαιούται να του αποδοθούν. Εξάλλου, οι ζημιές αυτές, όπως έχουν περιγραφεί από τον Ενάγοντα κατά τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστούν φυσικές φθορές που προέκυψαν από τη συνήθη χρήση διαμερίσματος από ένοικο. Τα υπόλοιπα έξοδα που ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι έχει πληρώσει για το διαμέρισμα και περιλαμβάνουν αντικατάσταση της βρύσης του μπάνιου, της κλειδαριάς και ενός κρεβατιού και κομοδίνου, κρίνω ότι δεν μπορούν να του αποδοθούν. Ο Ενάγοντας είχε υποχρέωση να αποδείξει αυστηρά τα ποσά αυτά που διεκδικούσε, με σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία[6]. Παρά το ότι η μαρτυρία του κρίθηκε αξιόπιστη, οι αόριστες και ατεκμηρίωτες αναφορές του σε διάφορα ποσά, δεν είναι ικανές να αποσείσουν το βάρος απόδειξης. Το ίδιο ισχύει και για τις αξιώσεις του Ενάγοντα που αφορούν τέλη αποκομιδής σκυβάλων. Σε σχέση δε με την αξίωση που αφορά κοινόχρηστα, επίσης δεν μπορώ να αποδώσω στον Ενάγοντα οποιοδήποτε ποσό. Αυτό διότι δεν έχουν παρουσιαστεί συγκεκριμένα στοιχεία για πληρωμές που έκανε ο Ενάγοντας προς τη διαχειριστική επιτροπή της πολυκατοικίας για κοινόχρηστα, ενώ, δε διαφεύγει, ότι η συμφωνία Τεκμήριο 1 δεν προνοεί για υποχρέωση πληρωμής κοινοχρήστων από τους Εναγόμενους. Στρέφομαι στις αξιώσεις για οφειλές προς το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας και την Αρχή Ηλεκτρισμού. Επί αυτών, παρά το ότι δεν περιλαμβάνεται ειδική πρόνοια στη συμφωνία Τεκμήριο 1, τόσο στην Υπεράσπιση όσο και στα πλαίσια της μαρτυρίας του Εναγόμενου 2, υπάρχει παραδοχή ότι είχε συμφωνηθεί να αναληφθούν από τους Εναγόμενους. Ξεκινώντας από τους απλήρωτους λογαριασμούς προς το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας, σημειώνω ότι η επίδικη ενοικίαση του διαμερίσματος από τους Εναγόμενους ξεκινά από 1.9.2010 και τελειώνει 31.8.
19. Η δε αναλυτική κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 3 που παρουσίασε ο Ενάγοντας αφορά την περίοδο από 2.2011 μέχρι 2.
20. Από την πρώτη καταχώρηση στην εν λόγω κατάσταση φαίνεται ότι υπήρχαν καθυστερήσεις ύψους €34.56, οφειλόμενα δηλαδή ποσά που αναλογούσαν στην περίοδο πριν τον 2.
21. Όμως δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω πότε προέκυψαν τα ποσά αυτά και ειδικότερα εάν αφορούσαν την περίοδο της επίδικης ενοικίασης. Από την κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 3, το ποσό που φαίνεται ότι αντιστοιχεί σε χρεώσεις για την περίοδο που οι Εναγόμενοι είχαν κατοχή του διαμερίσματος ανέρχεται σε €35.
22. Για να καταλήξω στο ποσό αυτό έχω προσθέσει τις χρεώσεις για την περίοδο που τελειώνει μέχρι 2.8.2011 και που αφορούν πάγιο και κατανάλωση νερού, πλέον Φ.Π.Α. προς 15% επί του συνόλου (ως ήταν τότε). Δεν έχω συμπεριλάβει χρώσεις που αφορούν αποχετευτικό αφού αυτές, σύμφωνα με την παράγραφο 2 της συμφωνίας, Τεκμήριο 1, βαραίνουν τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος και όχι τους Εναγόμενους. Αυτό είναι και το σχετικό ποσό που μπορώ να αποδώσω στον Ενάγοντα. Σε σχέση με το μέρος της αξίωσης που αφορά οφειλές προς την Αρχή Ηλεκτρισμού, ο Ενάγοντας έχει παρουσιάσει αντίγραφο λογαριασμού ρεύματος για ποσό €213,32 (Τεκμήριο 4) που ανέφερε ότι πλήρωσε ενώ οι Εναγόμενοι παραδέχονται - τόσο στην Υπεράσπιση τους όσο και μέσω της μαρτυρίας του Εναγόμενου 2 στο Δικαστήριο - ότι είναι υπόλογοι για απλήρωτες οφειλές προς την Αρχή Ηλεκτρισμού. Θεωρώ επομένως ότι και αυτή η αξίωση έχει αποδειχθεί επαρκώς. Ενόψει όλων των πιο πάνω, καταλήγω ότι η αγωγή επιτυγχάνει μερικώς και εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων, αλληλέγγυα και κεχωρισμένα, για ποσό €2.549,30 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού από την καταχώρηση της αγωγής πλέον έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. ..................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] C&A Pelekanos Assoc. Ltd v Πελεκάνου