Limited Liability Company «Antracite Trade» ν. Alexander Filippovich Shchukin, Αρ. Αίτησης: 378/17, 26/4/2018

(1)/

1. Και Αναφορικά με τον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο 121(Ι)/
2. Και Αναφορικά με την Απόφαση που εκδόθηκε την 28.11.2016 στα πλαίσια της αστικής διαδικασίας υπ' αριθμόν Α27-15083/2016 που διεξήχθη και αποπερατώθηκε από το Περιφερειακό Διαιτητικό Δικαστήριο του Κεμέροβο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Μεταξύ: Limited Liability Company «Antracite Trade» Αιτήτριας Και Alexander Filippovich Shchukin Καθ' ου η Αίτηση Ημερομηνία: 26 Απριλίου,
3. Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Χριστοδούλου και κ. Γαλανός. Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κ. Γαβριηλίδης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η κυρίως αίτηση Στις 31.05.2017, η εις τον ως άνω τίτλο Αιτήτρια (limited liability company «Antracite Trade», στο εξής «η Αιτήτρια»), καταχώρησε γενική αίτηση, με την οποίαν επιδιώκει, (α) την παροχή άδειας, και (β) την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου, μέσω των οποίων να αναγνωρίζεται και να εγγράφεται στο μητρώο των δικαστικών αποφάσεων που τηρείται στο αρχείο του Πρωτοκολλητείου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η απόφαση που εκδόθηκε από το Περιφερειακό Διαιτητικό Δικαστήριο του Kemerovo της ρωσικής ομοσπονδίας στις 28.11.2016 στην αγωγή υπ' αριθμό Α 27‑15083/2016 (στο εξής «η κυρίως αίτηση»). Υποκατάστατη επίδοση Στις 23.06.2017, η Αιτήτρια καταχώρησε μονομερή αίτηση με την οποίαν επεδίωξε και εν τέλει εξασφάλισε (στις 30.06.2017) διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση της κυρίως αίτησης, διά επίδοσης της στη δικηγορική εταιρεία Σκορδής, Παπαπέτρου & Σια Δ.Ε.Π.Ε, αντί στον, εις τον πιο πάνω τίτλο αναφερόμενο Καθ' ου η Αίτηση (Alexander Filippovich Shchukin, στο εξής «ο Καθ΄ ου η Αίτηση»). Εμφάνιση υπό διαμαρτυρία και αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης. Στις 18.08.2017, ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, τονίζοντας επ' αυτού ότι, κατά την ίδια μέρα, καταχώρησε και αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση της κυρίως αίτησης ημερομηνίας 30.06.2017, καθώς επίσης και για παραμερισμό της επίδοσης της που έγινε στις 21.7.2017, δυνάμει του ρηθέντος διατάγματος. Όντως στις 18.08.2017, ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε την αίτηση που περιγράφεται στην ακριβώς προηγούμενη παράγραφο, με βασικό, προς υποστήριξή της, επιχείρημα ότι, ήταν δυνατή η προσωπική επίδοση της κυρίως αίτησης στον καθ' ου η αίτηση και ότι, η αντίθετη θέση της αιτήτριας (επί της οποίας βάσισε και τη σχετική μονομερή αίτησή της), δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση προς περαιτέρω υποστήριξη της αίτησης του για παραμερισμό της υποκατάστατης επίδοσης. Στις 16.01.2018, κατόπιν προφορικού αιτήματος, το οποίο αντιμετώπισε την ένσταση της συνηγόρου που εμφανίστηκε για την Αιτήτρια, το Δικαστήριο, κατόπιν σχετικής ex tempore ενδιάμεσης απόφασης του, παραχώρησε άδεια στον Καθ' ου η Αίτηση όπως καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση για περιορισμένο σκοπό και δη ώστε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου νομική γνωμάτευση από ρωσικό δικηγορικό οίκο, εις αντίκρουση σχετικής νομικής γνωμάτευσης που επισύναψε η Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένστασή της, η οποία καταχωρήθηκε στις 08.12.2017, σε σχέση πάντα με την ενδιάμεση αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης. Ως αποτέλεσμα των μόλις πιο πάνω, στις 30.01.2018, ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, της οποίας ομνύουσα είναι η Κατερίνα Γιαπανά, δικηγόρος στη δικηγορική εταιρεία Σκορδής, Παπαπέτρου & Σια Δ.Ε.Π.Ε, προς την οποία έγινε και η επίδοση της κυρίως αίτησης. Η επίδικη αίτηση Στις 05.03.2018, όταν και η κυρίως αίτηση της Αιτήτριας αλλά και η ενδιάμεση αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση ήταν ορισμένες ενώπιον του Δικαστηρίου, και αφού, ως υπεδείχθη μόλις πιο πάνω, είχε στο μεταξύ καταχωρηθεί και η συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση, ο συνήγορος που εμφανίστηκε για λογαριασμό της Αιτήτριας υπέβαλε προφορικό αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από πλευράς της Αιτήτριας ώστε να απαντηθούν ισχυρισμοί που αναφέρονται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κυρίας Γιαπανά. Το Δικαστήριο, θεώρησε ορθότερο, συνεπεία των όσων προηγήθηκαν, να ζητήσει όπως το αίτημα υποβληθεί γραπτώς. Όντως, στις 12.03.2018, η Αιτήτρια καταχώρησε την επίδικη αίτηση, με την οποίαν επιδιώκει την άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης της που καταχωρήθηκε στις 08.12.
4. Η επίδικη αίτηση βασίζεται στις Διαταγές 38, 39, 48 και 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, καθώς επίσης και στη νομολογία και στη διακριτική ευχέρεια και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την επίδικη αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Αυγουστή, ο οποίος δηλώνει δικηγόρος στη δικηγορική εταιρεία Λ. Παπαφιλίππου & Σια Δ.Ε.Π.Ε (μια εκ των δικηγορικών εταιρειών που εκπροσωπούν την Αιτήτρια), καθώς επίσης και ότι είναι γνώστης των γεγονότων που περιβάλλουν την επίδικη αίτηση, αλλά και ότι άντλησε πληροφορίες σε σχέση με αυτά από τους διευθυντές της Αιτήτριας, από μια δικηγόρο στη Ρωσική Ομοσπονδία (την οποίαν και κατονομάζει), καθώς επίσης και από έγγραφα που έχει στην κατοχή του. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, εκείνο που στην ουσία ο κ. Αυγουστή ισχυρίζεται και/ή καλύτερα θέτει ως βάση προς υποστήριξη της επίδικης αίτησης, είναι ότι το περιεχόμενο της νομικής γνωμάτευσης του ρωσικού δικηγορικού οίκου Herbert Smith Freehills, που επισυνάπτεται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Κατερίνας Γιαπανά, ημερομηνίας 30.1.2018, είναι παραπλανητικό και/ή εμπεριέχει αναφορές οι οποίες χρήζουν διευκρινίσεων, με αποτέλεσμα να καθίσταται επάναγκες να επιτραπεί στην Αιτήτρια να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση ώστε ακριβώς, να επιτευχθεί, ενώπιον του Δικαστηρίου, να υπάρχει μια πληρέστερη εικόνα των όσων ισχύουν με βάση το ρωσικό δίκαιο στα θέματα επίδοσης δικαστικών εγγράφων, ώστε ακριβώς το Δικαστήριο να γνωρίζει αν ήταν ή όχι εφικτή η προσωπική επίδοση της κυρίως αίτησης στον Καθ' ου η Αίτηση. Υπό σημάνσεις (α), (β) και (γ), στην παράγραφο 9 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την επίδικη αίτηση, ο ομνύοντας της, κατηγοριοποιεί τα τρία σημεία της γνωμάτευσης της Herbert Smith (που έθεσε ως μαρτυρικό υλικό ο Καθ' ου η Αίτηση μέσω της συμπληρωματικής ένορκης της κας Γιαπανά), που κατά τον ίδιο, σύμφωνα πάντα και με τις πληροφορίες που έλαβε από ρώσους δικηγόρους, χρήζουν διευκρίνισης και/ή σχολιασμού. Συνοπτικά, διά της προτεινόμενης προς καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως (η οποία επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την επίδικη αίτηση ως Τεκμήριο Α[1]), η Αιτήτρια επιθυμεί να συγκεκριμενοποιήσει και/ή προβάλει τον διευκρινιστικό ισχυρισμό ότι, ο μόνος τρόπος να επιτυγχάνετο προσωπική επίδοση της κυρίως αίτησης στον Καθ' ου η Αίτηση, θα ήταν διά τρίτων εξουσιοδοτημένων προσώπων και δη τους δικηγόρους του (υπό στοιχείο (α) κατηγοριοποίηση), ότι οι επισυναπτόμενες στη γνωμάτευση του Herbert Smith δικαστικές κλήσεις, στην πραγματικότητα δεν επιδόθηκαν προσωπικά στον Καθ' ου η Αίτηση, αλλά λήφθηκαν από αντιπροσώπους του, οι οποίοι, ακολούθως, έθεσαν τούτες ενώπιον του για να τις υπογράψει (υπό στοιχείο (β) κατηγοριοποίηση), και ότι, η διαδικασία για επίδοση εγγράφων ημεδαπών δικαστικών διαδικασιών (ρωσικών), διαφέρει από τη διαδικασία επίδοσης εγγράφων που αφορούν σε αλλοδαπές δικαστικές διαδικασίες και το γεγονός αυτό δεν αναφέρεται με την αναγκαία γλαφυρότητα και σαφήνεια στη ρωσική γνωμάτευση που επικαλείται ο Καθ' ου η Αίτηση, με αποτέλεσμα να δικαιολογείται η προώθηση διευκρινιστικού ισχυρισμού από πλευράς της Αιτήτριας ώστε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν είναι δυνατόν να υποχρεωθεί να παραστεί σε τοπικό Δικαστήριο στη Ρωσία για παραλαβή δικαστικών εγγράφων που σχετίζονται με δικαστικές διαδικασίες αλλοδαπής (υπό στοιχείο (γ) κατηγοριοποίηση.) Στη βάση, πάντα, ότι, με την προτεινόμενη προς καταχώρηση συμπληρωματική ένορκη δήλωση, αφενός θα δοθεί στην Αιτήτρια η ευκαιρία να απαντήσει στους ισχυρισμούς της νομικής γνωμάτευσης επί της οποίας στηρίζεται ο Καθ' ου η Αίτηση και αφετέρου, θα δοθεί στο Δικαστήριο μια "πληρέστερη εικόνα για τα βάσει ρωσικού δικαίου θέματα επίδοσης και του κατά πόσον είναι πράγματι εφικτή η προσωπική επίδοση των εγγράφων προς τον Καθ' ου η Αίτηση ", ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την επίδικη αίτηση εισηγείται ότι, τα όσα αναφέρει σε αυτήν, αποτελούν καλό λόγο για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση Ως σημειώθηκε ανωτέρω, η προτεινόμενη προς καταχώρηση συμπληρωματική ένορκη δήλωση επισυνάπτεται ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την επίδικη αίτηση. Από το περιεχόμενό της, εκείνο που αβίαστα προκύπτει είναι ότι, επιθυμία του προτιθέμενου ομνύοντά της (αν και εφόσον εγκριθεί η υπό εξέταση αίτηση), είναι μέσω της, υπό μορφή τεκμηρίου, να τεθεί νομική γνωμάτευση από τον ρωσικό δικηγορικό οίκο Quorus (ο οποίος σημειώνεται ότι ετοίμασε και την αρχική νομική γνωμάτευση επί της οποίας στηρίζει η Αιτήτρια την ένστασή της), ώστε το Δικαστήριο να γνωρίζει τους τρόπους με τους οποίους είναι δυνατόν να επιδοθούν έγγραφα στον Καθ' ου η Αίτηση. Και τούτο, ώστε να μπορεί να εξετάσει το Δικαστήριο αν ορθά επετράπη η υποκατάστατη επίδοση της κυρίως αίτησης, η νομιμότητα της οποίας αμφισβητείται από τον Καθ' ου η Αίτηση με τη σχετική αίτησή του. Επαναλαμβάνεται, για σκοπούς πληρότητας και αιτιολογίας, ότι η προς καταχώρηση νομική γνωμάτευση του οίκου Quorus, δεν επισυνάπτεται στην προτεινόμενη προς καταχώρηση συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η ένσταση του Καθ' ου η αίτηση στην επίδικη αίτηση Στις 19.03.2018, ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε Ειδοποίηση περί Προθέσεως Ένστασης (στο εξής "η ένσταση") στην επίδικη αίτηση. Ως λόγοι ένστασης, στο κυρίως σώμα της, προβάλλουν οι ακόλουθοι: «
5. Για τους σκοπούς της ένστασης της στην Αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 18.8.2017 για παραμερισμό του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.6.2017 (με το οποίο επιτράπηκε η υποκατάσταση επίδοση της δια κλήσεως Αίτησης της Αιτήτριας ημερομηνίας 31.5.2017 στο δικηγορικό γραφείο Σκορδής, Παπαπέτρου & Σια Δ.Ε.Π.Ε.) η Αιτήτρια δεν δικαιούται βασιστεί σε οποιαδήποτε μαρτυρία πέραν εκείνης που η ίδια έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της μονομερούς της Αίτησης ημερομηνίας 23.6.2017 στη βάση της οποίας εκδόθηκε το εν λόγω Διάταγμα.
6. Δεν συντρέχει ούτε και καταδεικνύεται οποιοσδήποτε καλός λόγος για να δοθεί στην Αιτήτρια άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
7. Η Αιτήτρια δεν έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου την περαιτέρω γνωμάτευση του Ρωσικού δικηγορικού οίκου Quorus που επιδιώκει να παρουσιάσει μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να κρίνει κατά πόσο υπάρχει καλός λόγος για να επιτραπεί η παρουσίαση της εν λόγω περαιτέρω γνωμάτευσης.
8. Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ουδόλως θα βοηθήσει το Δικαστήριο να καταλήξει σε ευρήματα δεδομένου, μεταξύ άλλων, ότι επιχειρείται να αμφισβητηθούν πραγματικά γεγονότα που δεν έχουν να κάνουν με τις διατάξεις του Ρωσικού δικαίου μέσω νομικής γνωμάτευσης που προτείνεται να επισυναφθεί στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ως τεκμήριο.
9. Η Αιτήτρια έχει ήδη παρουσιάσει γνωμάτευση του Ρωσικού δικηγορικού οίκου Quorus μέσω της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την ένσταση της στην ως άνω Αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 18.8.2017 στην οποία θα μπορούσαν εξ αρχής να περιληφθούν οι ισχυρισμοί αναφορικά με το Ρωσικό δίκαιο και τη δυνατότητα προσωπική επίδοσης δικαστικών εγγράφων στον Καθ' ου η Αίτηση τους οποίους επιζητεί να προβάλει μέσω της περαιτέρω γνωμάτευσης που επιδιώκει να παρουσιάσει μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
10. Η χορήγηση άδειας στην Αιτήτρια να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση προκειμένου να απαντήσει στη συμπληρωματική ένορκο δήλωση που καταχωρήθηκε εκ μέρους του Αιτητή προς απάντηση των ισχυρισμών που προβάλλονται στα πλαίσια της ένστασης της Αιτήτριας στην Αίτηση του Αιτητή ημερομηνίας 18.8.2017 θα περιπλέξει και θα προκαλέσει περαιτέρω καθυστέρηση στη διαδικασία δεδομένου ότι, σε περίπτωση χορήγησης τέτοιας άδειας, ο Αιτητής αναπόφευκτα θα αναγκαστεί να ζητήσει και ο ίδιος άδεια να καταχωρήσει περαιτέρω συμπληρωματική ένορκο δήλωση προκειμένου να απαντήσει στην περαιτέρω γνωμάτευση που η Αιτήτρια επιζητεί να παρουσιάσει.» Η ένσταση βασίζεται στην ίδια, ως επί το πλείστον, νομική βάση που εδράζεται και η επίδικη αίτηση. Υποστηρίζεται δε από ένορκη δήλωση της Κατερίνας Γιαπανά, η οποία δηλώνει ότι, ο λόγος που προβαίνει σε αυτήν, είναι γιατί το περιεχόμενο της αφορά αποκλειστικά σε γεγονότα που είναι εμφανή από τον φάκελο του Δικαστηρίου. Ακολούθως, ως μέρος της ενόρκου δηλώσεως της, υπό σήμανση (I) ‑ (VI) παραθέτει πανομοιότυπους, με το περιεχόμενο των έξι λόγων ένστασης, ισχυρισμούς. Τέλος, εισηγείται ότι, η επίδικη αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Ακροαματική διαδικασία. Κατά τις 04.04.2018, όταν και η επίδικη αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση, οι συνήγοροι των μερών παρέδωσαν γραπτές αγορεύσεις υιοθετώντας, έκαστος, το περιεχόμενο της δικής του γραπτής αγόρευσης, χωρίς να ζητήσουν να προσθέσουν οτιδήποτε περαιτέρω. Κανένας δε εκ των ομνυόντων των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την επίδικη αίτηση και τη σχετική με αυτήν ένσταση ή άλλες ενώπιον του Δικαστηρίου εκκρεμούσες διαδικασίες και/ή διαβήματα, δεν αντεξετάστηκε. Νομική Πτυχή Όπως προκύπτει από την μέχρι τώρα νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου για το κατά πόσο θα παραχωρήσει άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, είναι οι ακόλουθοι: θα πρέπει ο αιτητής να ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι υφίσταται καλός λόγος που δικαιολογεί την εν λόγω καταχώρηση. Πρόθεση να απαντήσει ο αιτητής, δια της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, σε ισχυρισμούς του άλλου μέρους ή για να προβεί σε κάποιες αναγκαίες διευκρινίσεις αναφορικά με αρχικούς του ισχυρισμούς ή για να θέσει ισχυρισμούς οι οποίοι είναι επιθυμητό από το δικαστήριο να τεθούν ενώπιον του, έτσι που να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων, δυνατόν να αποτελούν καλό λόγο για να δοθεί η αιτούμενη άδεια. Αν, από την άλλη, ο αιτητής επιδιώκει, δια της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσής του, να επαναλάβει αρχικούς του ισχυρισμούς ή για να θέσει ανεπίτρεπτη μαρτυρία, τότε, άνευ άλλου, δεν θα παραχωρηθεί η εν λόγω άδεια. Είναι για αυτό το λόγο που είναι επιθυμητό όπως ο αιτητής που ζητά άδεια για να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση, να θέτει με ξεκάθαρο τρόπο και με κάθε σαφήνεια τους λόγους για τους οποίου ζητά την εν λόγω άδεια και να αναφέρει και/ή τουλάχιστον να περιγράψει με απαραίτητη επάρκεια την προτεινόμενη να εισαχθεί μαρτυρία (το βέλτιστο θα ήταν να επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτησή του, την σκοπούμενη να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση), έτσι που να δύναται το δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, για την οποία ζητείται η άδεια, είναι δικαιολογημένο και/ή επιτρεπτό και/ή επιθυμητό να βρίσκεται ενώπιον του δικαστηρίου όταν θα εξετάζει την αρχική αίτηση. Σε διαφορετική περίπτωση, το δικαστήριο κινδυνεύει να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, της οποίας το περιεχόμενο είναι άγνωστο και η οποία δυνατόν να εμπεριέχει ισχυρισμούς και γεγονότα τα οποία δεν είναι, ούτε επιτρεπτό, ούτε επιθυμητό, να βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, με κίνδυνο να περιπλακούν τα πράγματα. (βλ. A. MESSIOS & SONS LTD κ.α. ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΕΩΝΙΔΑ

(2010)1(Α) A.A.Δ. 195, Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α. για έκδοση διατάγματος της φύσεως Certiorari, Prohibition και Mandamus

(2008)1 Α.Α.Δ. 510, και Έφεση 29/2014 μεταξύ Μαρίας Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου ημερομηνίας 3.11.2016). Στη Μαρίας Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου, (ανωτέρω), αποφασίστηκε ότι «To ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάζοντος Δικαστηρίου, η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα». Υπαγωγή γεγονότων που περιβάλλουν την υπό εξέταση αίτηση στο πιο πάνω αναφερόμενο νομικό πλαίσιο. Καθίσταται έκδηλο από το πιο πάνω αναφερόμενο νομικό πλαίσιο που περιβάλλει την υπό εξέταση αίτηση, ότι αιτήσεις, ως η παρούσα, εξετάζονται με γνώμονα το είδος και τη φύση της διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας θα αποτελέσει μαρτυρία το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αν και εφόσον δοθεί η άδεια για καταχώρησή της. Συνεπεία δε τούτου, καθίσταται επάναγκες να προσδιοριστούν τα επίδικα ζητήματα της εν λόγω διαδικασίας για να διαφανεί το αναγκαίο ή μη της προσκόμισης της μαρτυρίας που επιδιώκεται μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στην προκείμενη περίπτωση, η αιτήτρια, με την υπό εξέταση αίτηση, επιδιώκει την παραχώρηση άδειας του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε, μεταξύ άλλων, δια της αντίκρουσης διαφόρων ισχυρισμών, να διευκρινιστούν κάποια ζητήματα, που κατά την αιτήτρια, αν δεν διευκρινιστούν, το Δικαστήριο δυνατόν να παραπλανηθεί από τα όσα ο καθ' ου η αίτηση έθεσε ενώπιον του μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Γιαπανά, ημερομηνίας 30.1.2018, αλλά και για να υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου ολοκληρωμένη εικόνα των όσων ισχύουν, με βάση το ρωσικό δίκαιο, αναφορικά με τη δυνατότητα επίδοσης εγγράφων σε πρόσωπα που τελούν, στη Ρωσία, υπό κατ' οίκον περιορισμό δυνάμει σχετικού διατάγματος ρωσικών Δικαστηρίων[2]. Η όλη πιο πάνω προσπάθεια της αιτήτριας, σκοπεύει στο να υποστηριχθεί, με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, έτι περισσότερο η ένσταση που καταχώρησε για σκοπούς αναχαίτισης της αίτησης του καθ' ου η αίτηση, ημερομηνίας 18.8.2017, και δη της αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης. Ως δικαιοδοτική, για σκοπούς εκδόσεως της αιτούμενης θεραπείας, νομική βάση, η ρηθείσα αίτηση του καθ' ου η αίτηση, έχει τις πρόνοιες της διαταγής 48 Θ.8

(4). Πρόκειται δηλαδή για αίτηση που καταχωρείται από τον καθ' ου η αίτηση ως πρόσωπο που επηρεάστηκε από το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα και ο οποίος επιθυμεί τον παραμερισμό του. Ως έχει αποφασιστεί, νομολογιακά, «στόχος της Δ.48

(4)εμφανώς είναι η παροχή δυνατότητας επανεξέτασης θέματος που ρυθμίστηκε εξ πάρτε, όταν εκείνος που επηρεάζεται επιθυμεί να ασκήσει το θεμελιώδες δικαίωμά του να ακουστεί, με προοπτική την ακύρωση ή τη διαφοροποίηση του (βλ. Έλλη Νικολαΐδου ν. Νίκου Αττίπα κ.α.

(1999)1ΑΑΔ 1620). Όταν το Δικαστήριο εξετάζει αιτήσεις που καταχωρούνται στη βάση των προνοιών της Δ.48 Θ.8

(4), είναι απαράδεκτο να ενεργήσει ως εφετείο του εαυτού του ή άλλου Ομοβάθμιου Δικαστηρίου, ούτε και θα πρέπει να εξετάζει αν ορθώς και ευλόγως δόθηκε το υπό αμφισβήτηση διάταγμα μονομερώς. Εκείνο που πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο, είναι αν στα πλαίσια της αίτησής του προσώπου που θεωρεί ότι τα δικαιώματά του επηρεάστηκαν από το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα, έχει τεθεί «ενώπιον του επαρκής μαρτυρία ή περιστάσεις που, αντικειμενικώς, δικαιολογούσαν τον παραμερισμό» του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος (βλ. Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Κρίνου Μακρίδη κ.α.

(2012)1ΑΑΔ 1218». Φαίνεται ότι η σχετική με τις αιτήσεις που καταχωρούνται στη βάση των προνοιών της Δ.48 Θ.8

(4), νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναγνωρίζει διαφορετικά κριτήρια που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου από αυτά που εφαρμόζονται όταν το Δικαστήριο βρίσκεται αντιμέτωπο, είτε με κρίση αναφορικά με το αν θα καταστεί απόλυτο ή μη ένα μονομερώς εκδοθέν προσωρινό διάταγμα, είτε με κρίση αναφορικά με το ορθό ή μη της εκδόσεως, μονομερώς, διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Είναι πασιφανές ότι, στις τελευταίες πιο πάνω περιπτώσεις, το Δικαστήριο, στην ουσία, εξετάζει την ορθότητα η μη της μονομερούς εκδόσεως του υπό αμφισβήτηση διατάγματος αυστηρά στη βάση των όσων ο διάδικος που το εξασφάλισε, έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της μονομερούς αιτήσεώς του. Είναι δε γι' αυτό το λόγο, που, νομολογιακά, αναγνωρίστηκε ότι σε ένα διάδικο που κατάφερε να εξασφαλίσει μονομερώς προσωρινό διάταγμα ή διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, η νομιμότητα του οποίου αμφισβητείται από τον επηρεαζόμενο αντίδικό του (είτε μέσω ενστάσεως που καταχώρισε, είτε μέσω αιτήσεως του), δεν θα επιτραπεί να προσκομίσει μαρτυρία που να μεταβάλλει η να διαφοροποιεί ή να εμπλουτίζει ουσιωδώς τη μαρτυρία, στη βάση της οποίας, εκδόθηκε το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα (βλ. Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. του Πλοίου LIPA

(2000)1(Γ) ΑΑΔ 1976, Nicolaou Bros Tourist Enterprises Ltd

(1999)1(A) AAΔ 201, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd

(1996)1 AAΔ 597, Amathus Navigation Co Ltd v. Concord Express Liners

(1993)1 AAΔ 1030 και Her Brittanic Majesty's Secretary of State for Defence v. A. P. Lanitis Investments Ltd 1999) 1 AAΔ 995. Επομένως το βασικό ερώτημα (επίδικο ζήτημα) που προκύπτει είναι το κατά πόσο, στα πλαίσια της αίτησης του καθ' ου η αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, τέθηκε επαρκής μαρτυρία που να δικαιολογεί τον παραμερισμό του ρηθέντος διατάγματος και όχι, αυστηρά, το κατά πόσο στη βάση των όσων τέθηκαν από την αιτήτρια με τη μονομερή αίτησή της ενώπιον του Δικαστηρίου δικαιολογούσαν ή μη την έκδοση του. Δεν παραγνωρίζεται η βασική και αναλλοίωτη αρχή δικαίου που θέλει κάθε διάδικο που επιδιώκει μονομερώς την έκδοση διατάγματος που επηρεάζει τρίτο πρόσωπο, να αποκαλύπτει στο Δικαστήριο κάθε ουσιώδες γεγονός που γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε και ότι, σε αντίθετη περίπτωση, το Δικαστήριο προχωρεί σε ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος χωρίς καν να εξετάζει το ορθό ή μη της εκδόσεώς του (βλ. Attorney General and another (No. 2) v. Savvides

(1979)1 CLR, 349 και Resola Cyprus Ltd v. Christou

(1998)1Β ΑΑΔ, 598). Στην υπό εξέταση, όμως, περίπτωση, δεν προβάλλεται σχετικός λόγος ένστασης. Αυτό που ο καθ' ου η αίτηση προβάλλει μέσω του πρώτου λόγου ένστασής είναι ότι, με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, η αιτήτρια επιχειρεί να προσκομίσει μαρτυρία, πέραν εκείνης που έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, στα πλαίσια της μονομερούς αίτησής της με την οποία εξασφαλίστηκε το διάταγμα, χωρίς, καθ' οιονδήποτε τρόπο, να προωθείται η θέση ότι η αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Οι δε λοιποί λόγοι ένστασης (πέντε στον αριθμό), καταπιάνονται με εντελώς διαφορετικά θέματα. Επομένως, στο βαθμό που με τον πρώτο λόγο ένστασης, εκείνο που προβάλλεται είναι ότι η υπό εξέταση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι δεν επιτρέπεται στην αιτήτρια να προσκομίσει μαρτυρία πέραν των όσων παρουσίασε προς υποστήριξη της μονομερούς της αιτήσεως στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το υπό αμφισβήτηση διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης, τούτος δεν μπορεί να στεφθεί με επιτυχία. Και τούτο γιατί, ως υποδείχθηκε ανωτέρω, οι πρόνοιες της Δ.48 Θ.8

(4)σκοπό έχουν να παρέχουν στο Δικαστήριο δυνατότητα να εξετάζει εκ νέου το κατά πόσο ένα ζήτημα που ρυθμίστηκε ήδη μονομερώς, πρέπει να ανατραπεί και/ή να μεταβληθεί στη βάση πλέον των όσων θα τεθούν ενώπιόν του στα πλαίσια της αίτησης που προωθείται με έρεισμα τις πρόνοιες της ρηθείσας διαταγής και όχι στη βάση εξέτασης της ορθότητας της μονομερούς κρίσης. Εν πάση περιπτώσει, σε συμφωνία με τα όσα ισχυρίζεται ο συνήγορος της αιτήτριας, είμαι της γνώμης ότι, με την προτεινόμενη ένορκη δήλωση δεν επιχειρείται η αλλοίωση ή η μεταβολή των όσων τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της μονομερούς αιτήσεως, αλλά η προσκόμιση διευκρινιστικών και/ή άλλων θετικών ισχυρισμών προς αντίκρουση σχετικών θέσεων που τέθηκαν μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κυρίας Γιαπανά, προς υποστήριξη της αίτησης του καθ' ου η αίτηση, για παραμερισμό του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης. Ο βασικός ισχυρισμός, τον οποίο η αιτήτρια επιδιώκει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι ότι, η κυρίως αίτηση δεν ήταν δυνατό να επιδοθεί στον καθ' ου η αίτηση προσωπικά λόγω του ότι βρίσκεται σε κατ' οίκον περιορισμό. Και δη ισχυρισμό που προέβαλε και στα πλαίσια της μονομερούς αιτήσεώς της. Είναι η αμφισβήτηση αυτού του θετικού ισχυρισμού της αιτήτριας από πλευράς του καθ' ου η αίτηση (με την αίτησή του για παραμερισμό του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, αλλά και των όσων σχετικών ειδικών ισχυρισμών προβάλλονται μέσω της επισυναπτόμενης, στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κυρίας Γιαπανά, νομική γνωμάτευση), που πυροδότησε το επιχείρημα της αιτήτριας να επιδιώξει την καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να απαντήσει, είτε διευκρινιστικά, είτε θέτοντας νέους, πλην όμως σχετικούς με το βασικό και αναλλοίωτο της επιχείρημα ισχυρισμούς για να έχει το Δικαστήριο ενώπιόν του όλες τις εκατέρωθεν σχετικές με το ζητούμενο θέσεις και να μπορεί να απαντίσει το βασικό ερώτημα και δη το κατά πόσο, η κυρίως αίτηση, ήταν ή όχι δυνατό να επιδοθεί προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση. Επομένως, ούτε το έτερο επιχείρημα του καθ' ου η αίτηση, περί το ότι με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκεται η ανατροπή και/ή η αλλοίωση της εικόνας της μαρτυρίας που προσκόμισε η αιτήτρια προς υποστήριξη της μονομερούς της αίτησης, μπορεί να γίνει δεκτό. Όσον τώρα αφορά στο επιχείρημα του καθ' ου η αίτηση (βλ. λόγο ένστασης 4) ότι, με την προτεινόμενη ένορκη δήλωση επιχειρείται η προσκόμιση μαρτυρίας ώστε να αμφισβητηθούν πραγματικά γεγονότα και όχι να τεθούν, απλά, διευκρινίσεις σε σχέση με το ρωσικό δίκαιο που διέπει τα της επίδοσης δικαστικών εγγράφων, αν και συμφωνώ με το επιχείρημα αυτό, εντούτοις δεν βλέπω λόγο γιατί αυτό το γεγονός αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην έγκριση της υπό εξέταση αίτησης. Τα όποια ισχυριζόμενα πραγματικά γεγονότα, τα οποία η αιτήτρια επιθυμεί να θέσει εν αμφιβόλω με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, προκύπτουν από τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στη γνωμάτευση της Herbert Smith, που επισυνάπτεται ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση της κυρίας Γιαπανά, και δη στα πλαίσια μιας ένορκης δήλωσης, για την καταχώρηση της οποίας δόθηκε ειδική άδεια με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, ώστε τούτη να αφορά μόνο στην παράθεση ενώπιον του Δικαστηρίου νομικής γνώμης για τα όσα διέπουν, με βάση το ρωσικό δίκαιο, τα της επίδοσης δικαστικών εγγράφων σε πρόσωπα που τελούν υπό κατ' οίκον περιορισμό. Αφ' ης στιγμής ο καθ' ου η αίτηση, παρά το περιορισμένο του λόγου για τον οποίο δόθηκε η σχετική άδεια, καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία, προώθησε, μέσω επισυναπτόμενης σ' αυτή νομικής γνωμάτευσης, ισχυρισμούς επί πραγματικών γεγονότων, θα ήταν άδικο να μην δοθεί η ευκαιρία και στην αιτήτρια να προωθήσει αντικρουστικούς προς αυτούς ισχυρισμούς, πόσο μάλλον όταν τούτοι αφορούν στο ουσιώδες ζήτημα, αυτής τούτης της δυνατότητας επίδοσης της κυρίως αίτησης στον καθ' ου η αίτηση, καθόν χρόνο τούτος τελεί υπό κατ' οίκον περιορισμό. Ενδεχομένως η αιτήτρια να μπορούσε να απαιτήσει από το Δικαστήριο όπως αγνοήσει τις όποιες αναφορές επί ισχυριζόμενων πραγματικών γεγονότων στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κυρίας Γιαπανά (περιλαμβανομένων και των όσων αναφέρονται στην επισυναπτόμενη σ' αυτή γνωμάτευση), που εκφεύγουν της περιορισμένης άδειας για την οποία επετράπη η καταχώρησή της. Παρά ταύτα, επέλεξε να αντιμετωπίσει τούτες ως υπαρκτή ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, και να προωθήσει το υπό εξέταση διάβημά της ώστε να της επιτραπεί να παρουσιάσει διευκρινιστική και/ή αντικρουστική προς αυτές μαρτυρία στα πλαίσια της ανάγκης, ενώπιον του Δικαστηρίου, να υπάρχει σφαιρική εικόνα των όσων περιβάλλουν τη δυνατότητα προσωπικής επίδοσης δικαστικών εγγράφων σε πρόσωπα που τελούν υπό κατ' οίκον περιορισμό στη Ρωσία. Επομένως, ούτε ο λόγος ένστασης 4 μπορεί να πετύχει. Στρεφόμενος τώρα στο κατά πόσο η μη επισύναψη επί της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (δείγμα της οποίας επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση) της νέας γνωμάτευσης του οίκου Quorus, μπορεί να αποτελέσει τη βάση για απόρριψη της υπό εξέταση αίτησης, και πάλι είμαι της γνώμης ότι η απάντηση θα πρέπει να είναι αρνητική. Δεν παραγνωρίζω ότι το βασικό επιχείρημα της αιτήτριας για σκοπούς έγκρισης της υπό εξέταση αίτησης είναι η ανάγκη να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η νομική γνωμάτευση του συγκεκριμένου δικηγορικού οίκου σε απάντηση διαφόρων ισχυρισμών που προβάλλονται μέσω του οίκου Herbert Smith δια της γνωμάτευσης του (τεκμήριο 1 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κυρίας Γιαπανά, ημερομηνίας 30.1.2018, και όχι 2017, που λανθασμένα καταγράφεται επ' αυτής). Αν από το περιεχόμενο της προτεινόμενης προς καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αλλά και της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την επίδικη αίτηση δεν ήταν δυνατός ο προσδιορισμός και γενικότερα η ασφαλής πρόβλεψη ως προς τα ζητήματα με τα οποία θα καταπιάνεται η γνωμάτευση του δικηγορικού οίκου Quorus, το επιχείρημα του καθ' ου η αίτηση, θα ήταν βάσιμο και η σχετική παράλειψη της αιτήτριας, επαρκής βάση για απόρριψη της αίτησής της. Αυτό όμως που στην πραγματικότητα συμβαίνει είναι ότι, από μια απλή και μόνο ανάγνωση της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση αλλά και της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, μπορεί ευκόλως να προβλεφθούν και/ή καλύτερα να διαφανούν τα ζητήματα επί των οποίων θα εκφράζεται γνώμη και/ή ισχυρισμοί στα πλαίσια της γνωμάτευσης του οίκου Quorus, η οποία επιχειρείται να τεθεί υπό μορφή εξ ακοής μαρτυρίας μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Τόσο εμφανή είναι τα ζητήματα επί των οποίων θα εκφράζεται γνώμη και/ή θα προβάλλονται θέσεις του δικηγορικού οίκου Quorus, που ο καθ' ου η αίτηση, ως μέρος των λόγων ένστασής του (λόγος ένστασης 4 - με τον οποίο καταπιάστηκε το Δικαστήριο ήδη ανωτέρω), προέβαλε τη θέση ότι, σκοπός της αιτήτριας, μέσω της ρηθείσας γνωμάτευσης, είναι να αμφισβητήσει ισχυριζόμενα πραγματικά γεγονότα που προβάλλουν μέσα από την ένορκη δήλωση της κυρίας Γιαπανά, αντιλαμβανόμενος πλήρως τις προθέσεις της αιτήτριας ως προς το περιεχόμενο της νέα γνωμάτευσης του δικηγορικού οίκου Quorus. Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγει κάποιος, στη βάση και των λοιπών επιχειρημάτων που προβάλλονται από πλευράς του καθ' ου η αίτηση, σε σχέση και με τα λοιπά ζητήματα που αναμένεται να καταπιάνεται η προς καταχώρηση γνωμάτευση. Εν πάση περιπτώσει, οι υπό στοιχεία (α), (β) και (γ) αναφορές της παραγράφου 9, της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την επίδικη αίτηση, αλλά και το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της προς καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, είναι αρκούντως διαφωτιστικά των θεμάτων με τα οποία αναμένεται να καταπιάνεται η γνωμάτευση του δικηγορικού οίκου Quorus. Κατά συνέπεια, και ο λόγος ένστασης 3, δεν μπορεί να πετύχει. Το γεγονός δε ότι μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η αιτήτρια επιχειρεί να αμφισβητήσει και να αντικρούσει ισχυρισμούς που προβάλλονται μέσω της γνωμάτευσης του Οίκου Herbert Smith, (η οποία επισυνάπτεται ως τεκμήριο στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Γιαπανά) καταδεικνύει και το γιατί δεν είναι δυνατόν να απορριφθεί η επίδικη αίτηση στη βάση του πέμπτου λόγου ένστασης. Και τούτο γιατί, δεν ήταν προβλεπτό, κατά την καταχώρηση της ένστασης της αιτήτριας (στην αίτηση για παραμερισμό της υποκατάστατης επίδοσης), ότι ο καθ' ου η αίτηση, μέσω μεταγενέστερης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα προέβαλλε τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς, ώστε στην επισυναπτόμενη, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη ρηθείσα ένσταση της, γνωμάτευση του οίκου Quorus, να εμπεριέχοντο και οι ισχυρισμοί που επιθυμεί η αιτήτρια να θέσει με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Επομένως, ούτε ο λόγος ένστασης 5, μπορεί να επιτύχει. Εν πάση περιπτώσει, και δυνατότητα να είχε η αιτήτρια να προβάλει μέσω της αρχικής γνωμάτευσης του Quorus τα όσα επιθυμεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου με τη νέα γνωμάτευση, αν με τη καθυστέρηση που προκαλείται από αυτή της τη παράλειψη δεν παραβιάζεται το σχετικό συνταγματικό δικαίωμα του καθ' ου η αίτηση για εντός ευλόγου χρόνου διάγνωση επί των αστικών αυτού δικαιωμάτων (Άρθρο 30 2 του Συντάγματος), η παράλειψη αυτή δεν θα οδηγήσει, άνευ άλλου, στη απόρριψη της αίτησης, αν κατά τα λοιπά, η προτεινόμενη προς καταχώρηση μαρτυρία θα βοηθήσει το Δικαστήριο στο να αποφασίσει επί των επίδικων ζητημάτων της ενώπιον του διαδικασίας. Ας μην λησμονείται ότι, ενδιάμεσες αιτήσεις, ως η αίτηση του καθ' ου η αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης (στα πλαίσια της οποίας επιχειρείται να αποτελέσει μαρτυρία η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση), εκδικάζονται, αυστηρά, στη βάση ενόρκων δηλώσεων και δεν επιτρέπεται η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας. Τέλος, ούτε οι λόγοι ένστασης 2 και 6, είναι δυνατόν να αποτελέσουν τη βάση για απόρριψη της επίδικης αίτησης. Ως προς το λόγο ένστασης 6, και ειδικότερα τη θέση ότι τυχόν καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης οδηγεί αναπόφευκτα σε προώθηση από πλευράς του καθ' ου η αίτηση ομοίου διαβήματος για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εις απάντηση των εκεί ισχυρισμών, με κάθε σεβασμό προς τη ρηθείσα εισήγηση, τούτο δεν με βρίσκει σύμφωνο. Πρώτον, παρά το ότι μπορεί ευκόλως να προβλεφθεί το περιεχόμενο της γνωμάτευσης (και δη ως προς τα ζητήματα με τα οποία θα καταπιάνεται), οι ακριβείς αναφορές στα ρωσικά νομοθετήματα και ενδεχομένως ρωσική ή άλλως πως νομολογία, καθώς επίσης και η επάρκεια της νομικής γνώμης γενικότερα (ως μαρτυρικό υλικό για σκοπούς συνυπολογισμού της κατά την κρίση επί της αιτήσεως για παραμερισμό του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης), αλλά και τα ακριβή επιχειρήματα που θα προωθηθούν, είναι άγνωστα, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατόν, από το στάδιο αυτό, να μπορεί να εκφραστεί μια τόσο απόλυτη θέση περί αναπόφευκτης αναγκαστικής καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για λογαριασμό του καθ' ου η αίτηση προς απάντηση των όσων θα προβληθούν μέσω της ρηθείσας γνωμάτευσης της Quorus. Δεύτερο, το ενδεχόμενο να αποδειχθεί, μετά την καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ότι είναι αναγκαίο και ίσως και θεμιτό να καταχωρηθεί νέα συμπληρωματική ένορκη δήλωση από πλευράς του καθ' ου η αίτηση, δεν είναι λόγος να μη παρασχεθεί η αιτούμενη άδεια αν η αιτήτρια έδειξε καλό λόγο γιατί θα πρέπει να της επιτραπεί να καταχωρίσει την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Κατά συνέπεια, ούτε ο λόγος ένστασης 6, κρίνεται βάσιμος. Ως προς τον λόγο ένστασης 2, όλες οι πιο πάνω αναφορές του Δικαστηρίου, κατά την ενασχόλησή του με τους λοιπούς λόγους ένστασης, δεικνύουν, με κάθε σαφήνεια, γιατί το Δικαστήριο κρίνει ότι η αιτήτρια έδειξε καλό λόγο για να της επιτραπεί να καταχωρήσει την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση με επισυναπτόμενη σ' αυτή γνωμάτευση του ρωσικού δικηγορικού οίκου Quorus, η οποία να καταπιάνεται με τα ζητήματα που αναφέρονται στις υποπαραγράφους (α), (β) και (γ) της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση. Συνοπτικά και μόνο σημειώνω ότι, και τα τρία ζητήματα, για τα οποία η αιτήτρια επιθυμεί να προσκομίσει περαιτέρω μαρτυρία, αφενός σχετίζονται με τα επίδικα ζητήματα της αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος υποκατάστασης επίδοσής, και αφετέρου προωθήθηκαν με τέτοιο τρόπο από το καθ' ου η αίτηση, που δικαιολογεί τη παράθεση αντικρουστικών, διευκρινιστικών και συμπληρωματικών αυτών ισχυρισμών από πλευράς της αιτήτρια, ώστε το Δικαστήριο να έχει ολοκληρωμένη εικόνα επί του νομικού πλαισίου που περιβάλλει την επίδοση δικαστικών εγγράφων σε πρόσωπα που τελούν υπό κατ' οίκο περιορισμό στη Ρωσία και ειδικότερα το κατά πόσο ήταν δυνατή η προσωπική επίδοση της κυρίως αίτησης στο καθ' ου η αίτηση. Έχοντας ήδη απορρίψει όλους τους λόγους ένστασης, με γνώμονα πάντα το πώς τούτοι προβάλλονται στο κυρίως σώμα της ένστασης, και έχοντας ήδη κρίνει, στα πλαίσια της εξέτασης του δεύτερου λόγου ένστασης ότι, η αιτήτρια έχει δείξει καλό λόγο γιατί θα πρέπει να της επιτραπεί να καταχωρήσει την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν παρέμεινε τίποτε άλλο, παρά να εγκριθεί η αίτηση και να εκδοθεί η αιτούμενη μέσω της θεραπείας. Ως εκ των ανωτέρω, παραχωρείται άδεια στην αιτήτρια όπως, εντός 15 ημερών από σήμερα, καταχωρήσει την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση (ως το τεκμήριο Α της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την επίδικη αίτηση), και επ' αυτής επισυνάψει, ως τεκμήριο, γνωμάτευση του ρωσικού δικηγορικού οίκου Quorus, η οποία να καταπιάνεται, μόνο, με τις, υπό στοιχεία (α), (β) και (γ) υποπαραγράφους της παραγράφου 9 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την επίδικη αίτηση, αναφορές. Νοιώθω την ανάγκη να σημειώσω, στο σημείο αυτό ότι, το Δικαστήριο κατά την εξέταση της επίδικης αίτησης, δεν ασχολήθηκε καθόλου με το ζήτημα της βαρύτητας που δυνατόν θα προσδοθεί στο περιεχόμενο της όποιας νομικής γνωμάτευσης καταχωρήθηκε ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου (με ή χωρίς την άδειά του), και/ή θα καταχωρηθεί στα πλαίσια της όποιας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, μιας και με το θέμα αυτό θα ασχοληθεί κατά την εξέταση της ουσίας της αιτήσεως του καθ' ου η αίτηση για τον παραμερισμό του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης. Ως προς τα έξοδα, δεν έχω κανένα λόγο γιατί να παρεκκλίνω από τον κανόνα που θέλει τούτα να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, και ως εκ τούτου, αυτά επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον του καθ' ου η αίτηση, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της κυρίως διαδικασίας, για την οποία επετράπη να αποτελέσει μαρτυρία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση και δη της αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης. (Υπ.) ....................................... Δ. Θεοδώρου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Μ.Α.Σ. [1] Με βάση το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, σ' αυτήν θα επισυνάπτεται (ως τεκμήριο) γνωμάτευση του ρωσικού δικηγορικού οίκου Quorus, η οποία, όμως, δεν ετέθη ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω της επίδικης αίτησης. [2] Αποτελεί κοινό τόπο των δύο πλευρών ότι ο καθ' ου η αίτηση, τόσο κατά το χρόνο καταχώρησης της κυρίως αίτησης, όσο και κατά το χρόνο επίδοσής της, καθώς επίσης και κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος για υποκατάσταση επίδοση της κυρίως αίτησης, τελούσε υπό κατ' οίκον περιορισμό, στη Ρωσία, δυνάμει σχετικού διατάγματος που εκδόθηκε από ρωσικό Δικαστήριο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο