ΑΝΔΡΕΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ν. ΝΑΤΑΣΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 10841/2010, 20/4/2018

ΑΝΔΡΕΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ν. ΝΑΤΑΣΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 10841/2010, 20/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A252 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 10841/2010 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ενάγοντα και

1. ΝΑΤΑΣΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ
2. ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΟΥ Εναγόμενες -------------------------------- Αίτηση Ενάγοντα ημερομηνίας 9.3.2018 για Περαιτέρω Αποκάλυψη Εγγράφων 20 Απριλίου,
3. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα-Αιτητή: κ. Παπαλοϊζου Για Εναγόμενες-Καθ' ων η Αίτηση: κ. Κρονίδης διά Ιωαννίδης Δημητρίου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ακρόαση της αγωγής έχει ξεκινήσει και το εδώλιο βρίσκεται η 5η μάρτυρας για την πλευρά του Ενάγοντα. Σε ενωρίτερο στάδιο της αγωγής, στις 2.11.2011, είχε εκδοθεί διάταγμα με το οποίο διατάσσονταν οι διάδικοι να αποκαλύψουν ενόρκως τα έγγραφα που είχαν στην κατοχή τους και τα οποία ήταν σχετικά με τα επίδικα θέματα. Σε συμμόρφωση με το εν λόγω διάταγμα, ο Ενάγοντας καταχώρησε ένορκη δήλωση ημερομηνίας 16.11.2011 με την οποία αποκάλυπτε δέκα έγγραφα. Οι Εναγόμενες καταχώρησαν ένορκη δήλωση ημερομηνίας 23.11.2011 με την οποία αποκάλυπταν, με τη σειρά τους, οκτώ έγγραφα. Με την υπό κρίση αίτηση, ο Ενάγοντας-Αιτητής ζητά να του επιτραπεί να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία να αποκαλύπτει δύο περαιτέρω έγγραφα. Η Αίτηση υποστηρίζεται από δύο ένορκες δηλώσεις. Η μια ανήκει στον ίδιο τον Ενάγοντα. Σε αυτή αναφέρει, επιγραμματικά, ότι σε σχέση με υπηρεσίες που παρείχε στις Εναγόμενες, είχε εκδοθεί τιμολόγιο. Το τιμολόγιο εκδόθηκε από τη σύζυγο του η οποία, εκ λάθους, το έκδωσε από την εταιρεία Nicolaou Andreas Architects + Designers Ltd, που ανήκει στον Ενάγοντα. Σημειώνω παρενθετικά ότι το εν λόγω τιμολόγιο, παρουσιάστηκε από τον Ενάγοντα στα πλαίσια της μαρτυρίας που έδωσε κατά την ακρόαση της υπόθεσης και έχει κατατεθεί ως Τεκμήριο
4. Ο Ενάγοντας συνεχίζει λέγοντας ότι όταν διαπιστώθηκε το λάθος, το τιμολόγιο εκείνο ακυρώθηκε και εκδόθηκε νέο. Περί δε τα τέλη του 2010, τόσο το ακυρωθέν όσο και το νέο τιμολόγιο στάλθηκαν στους εξωτερικούς λογιστές του Ενάγοντα. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα, είχε θεωρήσει ότι αυτό ήταν ένα εσωτερικό λογιστικό θέμα και για αυτό το λόγο, εκ παραδρομής και από καλόπιστο λάθος, δεν συμπεριέλαβε στην αρχική αποκάλυψη εγγράφων το ακυρωθέν και το νέο τιμολόγιο, αλλά μόνο το αρχικό. Αναφέρει ότι το ζήτημα εγέρθηκε για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του στο Δικαστήριο από το συνήγορο των Εναγόμενων, τον Νοέμβριο
5. Δεν προχώρησε ευθύς αμέσως με αίτηση για περαιτέρω αποκάλυψη εγγράφων ώστε να συμπεριλάβει τα δύο αυτά νέα έγγραφα λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε ο υιός του, ο οποίος νοσηλευόταν σε νοσοκομείο στο εξωτερικό. Επισυνάπτει δε σχετική βεβαίωση. Περί τις αρχές του 2018 ζήτησε από τον λογιστή του τα εν λόγω έγγραφα τα οποία και εντοπίστηκαν τον Φεβρουάριο. Σημειώνω, και πάλιν παρενθετικά ότι έγινε προσπάθεια παρουσίασης των εγγράφων αυτών στα πλαίσια της μαρτυρίας της συζύγου του Ενάγοντα (ΜΕ5) κατά την ακρόαση της υπόθεσης, στις 12.2.
6. Η προσπάθεια όμως αυτή προσέκρουσε σε ένσταση των Εναγομένων. Το αίτημα για κατάθεση των εγγράφων αποσύρθηκε και ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Όπως ανέφερα και πιο πάνω, η Αίτηση υποστηρίζεται και από δεύτερη ένορκη δήλωση. Πρόκειται για ένορκη δήλωση του κ. Χρήστου Αντωνίου, εξωτερικού λογιστή του Ενάγοντα, ο οποίος αναφέρει ότι τόσο το ακυρωθέν όσο και το νέο τιμολόγιο παραλήφθηκαν στο γραφείο του περί τα τέλη του 2010 και εντοπίστηκαν και επιστράφηκαν στον Ενάγοντα, κατόπιν αιτήματος του, περί τις αρχές Φεβρουαρίου
7. Η Αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση. Με τη σειρά τους υποστηρίζουν, μεταξύ άλλων, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θα επέτρεπαν την έγκριση της Αίτησης, ότι αυτή υποβάλλεται με αδικαιολόγητη καθυστέρηση και σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και σε περίπτωση έγκρισής της θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση. Κατά την ακρόαση της Αίτησης, οι συνήγοροι της κάθε πλευράς αγόρευσαν υπέρ των εκατέρωθεν θέσεων και έχω μελετήσει τα όσα έχουν εγείρει. Η ουσιαστική δικονομική βάση της Αίτησης είναι η Δ.28 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η Δ.28 θ.1 παρέχει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια[1] να διατάξει τους διάδικους σε μια αγωγή να προβούν σε ένορκη αποκάλυψη των εγγράφων που βρίσκονται στην κατοχή ή τον έλεγχό τους και που είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα. Ο σκοπός διαταγής για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων είναι να τεθούν ενώπιον της αντίδικης πλευράς τα έγγραφα επί των οποίων ένας διάδικος θα βασιστεί και που θα επικαλεστεί κατά την ακρόαση. Μέσω της αποκάλυψης αποτρέπεται ο αιφνιδιασμός κατά την ακροαματική διαδικασία της άλλης πλευράς, αλλά παρέχεται και η δυνατότητα στην άλλη πλευρά να εκτιμήσει σωστά τη δύναμη της υπόθεσής της ενόψει των εγγράφων που αποκαλύπτονται[2]. Εφόσον εκδοθεί διάταγμα αποκάλυψης, η υποχρέωση αποκάλυψης είναι συνεχής[3] και καλύπτει έγγραφα που αφορούν τα επίδικα θέματα, άσχετα από το χρόνο κατά τον οποίο περιήλθαν στη γνώση ή στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο του διάδικου που έχει πρόθεση να τα παρουσιάσει κατά την ακρόαση[4]. Όπως καθορίζεται στη Δ.28 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, παράλειψη συμμόρφωσης με διάταγμα αποκάλυψης συνεπάγεται την παρεμπόδιση διαδίκου να παρουσιάσει ως μαρτυρία έγγραφο το οποίο δεν αποκάλυψε. Όμως, η απαγόρευση προσαγωγής κατά την ακρόαση εγγράφων τα οποία δεν αποκαλύφθηκαν ενόρκως - παρά την έκδοση σχετικού διατάγματος - δεν είναι απόλυτη. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.28 θ.3, μπορεί να επιτραπεί η παρουσίαση ως μαρτυρίας τέτοιων εγγράφων, με άδεια του Δικαστηρίου και εφόσον το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι το μέρος που επιχειρεί να τα παρουσιάσει είχε επαρκή δικαιολογία για την παράλειψη του να τα αποκαλύψει («had sufficient excuse for so failing»). Σύμφωνα με τη νομολογία, εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι έχει καταδειχθεί επαρκής δικαιολογία (sufficient excuse) για τη μη συμπερίληψη εγγράφων στην αρχική αποκάλυψη, μπορεί να επιτρέψει σε ένα διάδικο να προβεί σε αποκάλυψη περαιτέρω εγγράφων[5]. Η σχετική άδεια μπορεί να δοθεί υπό όρους τους οποίους το Δικαστήριο κρίνει εύλογους. Η δυνατότητα αυτή ενυπάρχει τόσο σε σχέση με έγγραφα τα οποία δεν βρίσκονταν στην κατοχή του συγκεκριμένου διάδικου κατά το χρόνο της αρχικής αποκάλυψης, αλλά και σε έγγραφα που, ενώ βρίσκονταν στην κατοχή του διάδικου, είτε από λάθος, είτε από αβλεψία, δεν αποκαλύφθηκαν[6]. Επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Έχω κατά νου τα όσα αναφέρει ο Ενάγοντας - Αιτητής για να δικαιολογήσει την παράληψη του να συμπεριλάβει τα έγγραφα αυτά στην αρχική του αποκάλυψη εγγράφων αλλά και για να δικαιολογήσει το χρόνο στον οποίο υποβάλλεται η Αίτηση του. Έχω επίσης κατά νου το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η ακρόαση της υπόθεσης. Στέκομαι στο περιεχόμενο της μαρτυρίας που έδωσε ο Ενάγοντας (ΜΕ1) κατά την ακρόαση της υπόθεσης και, ιδιαίτερα, τα όσα ανέφερε κατά την αντεξέταση του όταν ερωτήθηκε σε σχέση με το αρχικό τιμολόγιο (Τεκμήριο 6). Χωρίς να προβαίνω σε αξιολόγηση της μαρτυρίας του, σημειώνω ότι είχε αναφέρει πως το αρχικό τιμολόγιο (Τεκμήριο 6) είχε ακυρωθεί, γιατί εκδόθηκε εκ λάθους, και εκδόθηκε νέο. Πέραν από τη μαρτυρία του Ενάγοντα, κατέθεσαν στο Δικαστήριο οι ΜΕ2, ΜΕ3 και ΜΕ
8. Πρόκειται όμως για πρόσωπα που, σύμφωνα με τα όσα κατέθεσαν, δεν είχαν εμπλοκή ούτε γνώση για το τιμολόγιο Τεκμήριο 6 και τα όσα ακολούθησαν. Πέμπτη μάρτυρας, η οποία βρίσκεται τώρα στο εδώλιο, είναι η σύζυγος του Ενάγοντα (ΜΕ5). Πρόκειται για το πρόσωπο που, σύμφωνα με τη μέχρι τώρα μαρτυρία της, είχε εκδώσει το τιμολόγιο, Τεκμήριο 6, και είχε άμεση εμπλοκή με τα όσα ακολούθησαν σχετικά. Όπως προανέφερα, η προσπάθεια της να παρουσιάσει το ακυρωθέν και νέο τιμολόγιο προσέκρουσε στην ένσταση της άλλης πλευράς και το σχετικό αίτημα για κατάθεση τους αποσύρθηκε. Παρά το γεγονός αυτό, η μάρτυρας ανέφερε, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της, ότι είχε εκδώσει το τιμολόγιο Τεκμήριο 6 εκ λάθους στο όνομα στης εταιρείας του συζύγου της και, όταν το αντιλήφθηκε, το ακύρωσε και εξέδωσε νέο. Η δε αντεξέταση της ΜΕ5 δεν έχει ακόμα ξεκινήσει. Σταθμίζοντας τα πιο πάνω στοιχεία, κρίνω ότι τα όσα η πλευρά του Ενάγοντας-Αιτητή αναφέρει στη μαρτυρία που υποστηρίζει την Αίτηση, συνιστούν «επαρκή» (sufficient) δικαιολογία για να δοθεί η αιτούμενη άδεια[7]. Επιπρόσθετα, δεν διακρίνω ότι αν επιτραπεί η περαιτέρω αποκάλυψη τα δικαιώματα των Εναγόμενων-Καθ' ων η Αίτηση θα επηρεαστούν δυσμενώς σε τέτοιο βαθμό που να πρέπει να οδηγήσει σε απόρριψη της Αίτησης. Επιπρόσθετα, τα έγγραφα που επιδιώκεται να περιληφθούν στην περαιτέρω αποκάλυψη είναι σχετικά με την αξίωση του Ενάγοντα-Αιτητή εναντίον των Εναγομένων και τις δικογραφημένες του θέσεις[8]. Τόσο στην Έκθεση Απαίτησης όσο και στην Απάντηση του Ενάγοντα στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση των Εναγομένων, συνιστά ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι είχε συμβληθεί με τις Εναγόμενες στις οποίες παρείχε υπηρεσίες ως αρχιτέκτονας. Σημειώνω περαιτέρω, ότι δεν διακρίνω στοιχεία κακοπιστίας ή πρόθεση κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας από την καταχώρηση και προώθηση της υπό κρίση Αίτησης. Έχω δε κατά νου ότι, σύμφωνα με την, σχετικά πρόσφατη, απόφαση στην Marcegaglia SpA κ.α. ν του πλοίου «Vysokogorak» σημαίας Βανουάτου, ECLI:CY:AD:2017:D315, Αγωγή Ναυτοδικείου 31/2013, ημερομηνίας 25.9.2017, περαιτέρω αποκάλυψη μπορεί να γίνει και χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου. Για τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται στον Ενάγοντα-Αιτητή να προβεί σε περαιτέρω αποκάλυψη εγγράφων. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποκάλυψης να καταχωρηθεί εντός 7 (επτά) ημερών από σήμερα και αντίγραφα των αποκαλυφθέντων εγγράφων να παραδοθούν στην άλλη πλευρά εντός της ίδιας προθεσμίας. Παραμένει το θέμα των εξόδων. Θεωρώ ότι παρά την επιτυχία της Αίτησης, ο Ενάγοντας-Αιτητής δεν πρέπει να επιβραβευθεί με την επιδίκαση εξόδων υπέρ του και, αντίστοιχα, ότι οι Εναγόμενες-Καθ' ων η Αίτηση δεν πρέπει να επιβαρυνθούν με τα έξοδα της ενδιάμεσης αυτής διαδικασίας, αφού δεν ευθύνονται για τη δημιουργία τους. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται, συνεπώς, υπέρ των Εναγομένων-Καθ΄ων η Αίτηση και εναντίον του Ενάγοντα-Αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Τυλληρή ν Λαϊκής Τράπεζας Λτδ