← Κύπρος

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Motorama Enterprises Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 4471/13, 27/4/2018

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Motorama Enterprises Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 4471/13, 27/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A279 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕYΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαδοπούλου, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4471/13 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγοντες και

  1. Motorama Enterprises Ltd
  2. Γιάννου Γιωργαλλίδη
  3. Παναγιώτη Γιωργαλλίδη
  4. Μιχάλη Ανδρέου Εναγομένων Αίτηση ημερ. 28.11.2016 για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες Ημερ.: 27 Απριλίου,
  5. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Ιωάννου Για τους Εναγόμενους αρ. 1 και 2 - Καθ΄ων η Αίτηση: κα Χριστοφόρου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή τους οι Ενάγοντες αξιούν εναντίον των Εναγομένων αρ. 1 έως 4 ποσό €234.200,33 πλέον τόκους και διατάγματα για πώληση δεσμευμένων αυτοκινήτων, καθώς και διάταγμα εναντίον του Εναγομένου αρ. 2 για εκποίηση υποθήκης. Τα πιο πάνω αξιώνονται δυνάμει συμφωνίας δανείου και παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων. Με την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 και 3 αρνούνται την αξίωση των Εναγόντων προβάλλοντας αριθμό ισχυρισμών αναφορά στους οποίους θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα. Την 11.2.2016 οι Ενάγοντες καταχώρησαν Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Σημειώνεται ότι την 17.10.2013 εξεδόθη απόφαση εναντίον του Εναγομένου αρ. 3 και την 7.7.2016 απόφαση εναντίον του Εναγομένου αρ.
  6. Με την υπό εκδίκαση Αίτηση οι Ενάγοντες εξαιτούνται την έκδοση των πιο κάτω Διαταγμάτων: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει του Εναγόμενους 1 - 2 όπως δώσουν περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης τους όπως φαίνεται πιο κάτω, εντός 7 ημερών από την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και/ή από οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία και/ή εντός χρόνου που ήθελε το Σεβαστό Δικαστήριο καθορίσει. Ως προς την παράγραφο 5 της Υπεράσπισης: Ζητούμενες διευκρινίσεις: Ποια είναι τα επιμέρους ποσά τα οποία οι Εναγόμενοι 1 και 2 θεωρούν ότι χρεώθηκαν παράνομα και αντισυμβατικά; Παρακαλούμε όπως μας δώσετε πλήρεις λεπτομέρειες όλων των ποσών και/ή χρεώσεων που αμφισβητούνται ως παράνομες καθώς και σε ποιο συνολικό ποσό συμποσούνται οι χρεώσεις αυτές; Β) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η αυτόματη διαγραφή (STRIKE OUT) της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των Εναγομένων 1 - 2 στην Αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή του μέρους αυτής που σχετίζεται με τις αιτούμενες περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες, εάν οι Εναγόμενοι 1 -2 δεν συμμορφωθούν με το αιτούμενο πιο πάνω στο αιτητικό Α της παρούσας Αίτησης Διάταγμα, εντός 7 ημερών από την έκδοση του Διατάγματος και/ή εντός του χρόνου που ήθελε καθορίσει το Σεβαστό Δικαστήριο για συμμόρφωση. Γ) Διαζευκτικά προς το Διάταγμα που ζητείται με το αιτητικό Β της παρούσας αίτησης, Διάταγμα και/ή Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι 1 - 2 θα εμποδίζονται και/ή δεν θα έχυν τη δυνατότητα να προσκομίσουν μαρτυρία και/ή να προωθήσουν και/ή να επικαλεστούν κατά την ακροαματική διαδικασία οποιαδήποτε κατ' ισχυρισμό γεγονότα και/ή οποιουσδήποτε ισχυρισμούς τους που περιέχονται στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους που σχετίζονται με τις αιτούμενες περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες, εάν οι Εναγόμενοι 1 -2 δεν συμμορφωθούν με το αιτούμενο πιο πάνω στο αιτητικό Α της παρούσας Αίτησης Διάταγμα, εντός 7 ημερών από την έκδοση του Διατάγματος και/ή εντός του χρόνου που ήθελε καθορίσει το Σεβαστό Δικαστήριο για συμμόρφωση». Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 Θ.Θ. 4 - 9, 13, 16 και 26, Δ.27 Θ.3, Δ.39 Θ.2, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 9, Δ.64, στο αρ. 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη διακριτική ευχέρεια, γενική πρακτική και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Πέραν της αναφοράς ότι οι ζητούμενες λεπτομέρειες ζητήθηκαν και με επιστολή ημερ. 13.6.2016 η Αίτηση συνοδεύεται και από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει ο κ. Μάριος Κουντούρης υπάλληλος των Εναγόντων. Ο κ. Κουντούρης κάνει αναφορά στην πιο πάνω επιστολή και ισχυρίζεται ότι οι δικηγόροι των Εναγομένων αρ. 1 και 2 τους είχαν πληροφορήσει ότι προώθησαν αυτή στους Εναγομένους ζητώντας όπως τους παρασχεθεί χρόνος. Όμως τελικώς δεν ανταποκρίθηκαν στον χρόνο που τους παρασχέθηκε από τους Ενάγοντες καθιστώντας έτσι απαραίτητη την καταχώρηση της υπό εκδίκαση Αίτησης. Οι αιτούμενες πληροφορίες είναι, κατά τη θέση του, αναγκαίες για την ετοιμασία της υπόθεσης καθώς μέσω της παροχής τους θα συγκεκριμενοποιηθούν οι γενικοί και ασαφείς ισχυρισμοί των Εναγομένων αρ. 1 και 2 και θα καθοριστούν τα επίδικα θέματα της αγωγής ώστε να γνωρίζουν και οι Ενάγοντες τι μαρτυρία θα πρέπει να προσκομίσουν. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 - Καθ'ων η Αίτηση καταχώρησαν την 29.3.2017 Ένσταση η οποία βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ.Θ.1 - 11, Δ.21 Θ.Θ. 1 - 4, Δ.26 Θ.Θ. 1 και 2, Δ.27 Θ.Θ. 1 - 3, Δ.33 Θ.Θ. 1 - 5, 7, Δ.40 Θ. 11, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 9 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Σε αυτήν εκτίθενται 10 λόγοι ένστασης, τους οποίους και θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «α. Η Αίτηση είναι Νόμω αβάσιμη και/ή στηρίζεται σε λανθασμένη Νομική βάση. β. Οι Εναγόμενοι - Καθ'ων η Αίτηση αγνοούν και συνεπώς απορρίπτουν ως αναληθείς τους ισχυρισμούς της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση των Εναγόντων - Αιτητών ημερομηνίας 28.11.
  7. γ. Οι Ενάγοντες - Αιτητές οι οποίο φέρουν το βάρος απόδειξης δεν προσφέρουν μαρτυρία ικανή να αποδείξει στο Δικαστήριο στο βαθμό που απαιτείται για χρήση του μέτρου του οποίου αιτείται. δ. Η παρούσα Αίτηση σκοπό έχει την εκτροχίαση της διαδικασίας και αφαίρεση των Εναγομένων - Καθ'ων η Αίτηση να διεκδικήσουν τα νόμιμα τους δικαιώματα. ε. Η παρούσα Αίτηση σκοπό έχει να αφαιρέσει το δικαίωμα των Εναγομένων - Καθ'ών η Αίτηση να προσφύγει στο Δικαστήριο και να παρουσιάσουν την υπόθεση τους. στ. Η Υπεράσπιση των Εναγομένων αποκαλύπτει συζητήσιμη και/ή καλή Υπεράσπιση. ζ. Η υπό κρίση αίτηση είναι γενική και αόριστη και/ή ενοχλητική και/ή σκανδαλώδες και/ή καταχρηστική και/ή τείνει να καθυστερήσει τη σύντομη εκδίκαση της υπόθεσης. η. Η Έκθεση Υπεράσπισης είναι συνταγμένη σύμφωνα με τους Θεσμούς και/ή την ισχύουσα πρακτική και/ή νομολογία. θ. Δεν τηρούνται οι τεθείσες από τον νόμο και/ή νομολογία προϋποθέσεις για την έκδοση Διατάγματος αυτής της φύσης και/ή για επιτυχία της υπό κρίση Αίτησης. ι. Η αίτηση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και δεν αποσκοπεί στο συμφέρον της Δικαιοσύνης». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Εναγομένου αρ. 2 ο οποίος είναι και διευθυντής της Εναγόμενης αρ. 1 εταιρείας. Είναι η θέση του ότι οι Ενάγοντες προσπαθούν να εισάξουν στα δικόγραφα μαρτυρία πράγμα που δεν επιτρέπεται αλλά θα αποτελέσει μαρτυρία κατά την ακρόαση της αγωγής, τα δε στοιχεία που ζητούν ως λεπτομέρειες βρίσκονται στο ηλεκτρονικό αρχείο των Εναγόντων. Η ακρόαση περιορίστηκε σε αγορεύσεις, στο πλαίσιο των οποίων αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις πιο πάνω θέσεις τους, επικαλούμενοι τώρα και σχετική Νομολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αποτελεί δικονομικό κανόνα ότι η δίκη πρέπει να περιορίζεται στις έγγραφες προτάσεις. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων βασίζεται είτε η απαίτηση είτε η υπεράσπιση, αλλά όχι και την μαρτυρία η οποία θα παρουσιαστεί προς απόδειξη τους. Στην υπόθεση Κρις (Χρίστος) Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ.718 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides ν. C. D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134. Tα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεσή τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others
(1983)1 C.L.R., 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο». Ο γενικός κανόνας τέθηκε στην απόφαση Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ ν. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 Α.Α.Δ. 649 όπου στην σελ. 652 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Ο γενικός κανόνας, όπως προκύπτει από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη νομολογία, είναι ότι τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες σε σχέση με την απαίτηση, υπεράσπιση, ανταπαίτηση ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα που περιλαμβάνουν, ώστε να μπορεί η άλλη πλευρά να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης, την οποία πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση, να μπορεί να ετοιμάζει την δική της υπόθεση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεων και τετελεσμένων γεγονότων. Έτσι, όταν ο θεμελιώδης αυτός κανόνας παραβιάζεται, η άλλη πλευρά δικαιούται πάντοτε να απευθύνεται στο Δικαστήριο και να επιτυγχάνει στην έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να τον εφοδιάσει με τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες.» (βλ. επίσης Ευδόκιος Σάββα ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (αρ. 2)
(1992)1 Α.Α.Δ. 1146). Το κύριο νομικό υπόβαθρο για την υπό εξέταση αίτηση είναι η Διαταγή 19 Θ. 6 η οποία είναι πανομοιότυπη με την αντίστοιχη Αγγλική Διαταγή 19 Θ. 7 των παλιών Αγγλικών Θεσμών, και αναφέρει τα ακόλουθα: «Περαιτέρω και καλύτερη έκθεση της φύσης της απαίτησης ή υπεράσπισης ή περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες οιουδήποτε ζητήματος που αναφέρεται σε οιονδήποτε δικόγραφο, ειδοποίηση ή γραπτή διαδικασία που απαιτεί λεπτομέρειες, μπορεί σε όλες τις περιπτώσεις να διαταχθεί, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα και οτιδήποτε άλλο που θα ήθελε φανεί δίκαιο.» Όπως αναφέρεται και στο Annual Practice του 1958, σελ. 460, το κατά πόσο το Δικαστήριο θα διατάξει την παροχή λεπτομερειών είναι θέμα που εμπίπτει στην διακριτική του ευχέρεια[1]. Η μαρτυρία δεν αποτελεί αντικείμενο των εγγράφων προτάσεων, ούτε μπορεί να διαταχθούν λεπτομέρειες του περιεχομένου της εφόσο αποκαλύπτεται. (Τemperton v. Russell
(1893)9 T.L.R. 318). (βλ. επίσης Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Δίας Λτδ ν. Μηνά Χατζηκώστα
(1990)1 ΑΑΔ 244, Takis Assiotis Kassapi v. Evangelos Louca
(1981)1 C.L.R. 666, Χριστόδουλου Κ. Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ.157). Η κάθε υπόθεση κρίνεται με τα δικά της δεδομένα ως προς το τι αποτελεί αναγκαία λεπτομέρεια. Όπως διαφαίνεται από την παράγραφο 5 (και ειδικότερα την υποπαράγραφο (α)) της Υπεράσπισης σε σχέση με την οποία ζητούνται οι περαιτέρω λεπτομέρειες, αυτή περιστρέφεται γύρω από τους ισχυρισμούς των Εναγομένων αρ. 1 και 2 ότι οι Ενάγοντες χρέωναν παράνομα και αντισυμβατικά με τόκους, έξοδα και δικαιώματα τον επίδικο λογαριασμό. Οι Ενάγοντες ακριβώς ζητούν συγκεκριμενοποίηση των ισχυριζόμενων χρεώσεων. Το περιεχόμενο της πιο πάνω παραγράφου είναι αόριστο και αφήνει ανοιχτή την πιθανότητα να βρεθούν προ εκπλήξεως οι Ενάγοντες. Καταλήγω συνεπώς ότι θα πρέπει να παρασχεθούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες ως το αιτητικό (Α) της Αίτησης. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα όπως οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 παράσχουν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες ως το αιτητικό (Α) της Αίτησης εντός 30 ημερών από σήμερα. Εκδίδεται περαιτέρω διάταγμα ως το (Γ). Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών και εναντίον των Εναγομένων αρ. 1 και 2 - Καθ'ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μαρίνα Παπαδοπούλου Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] «Particulars are necessary in order that a party may know the case he has to meet and to prevent surprise (Spedding v. Fitzpatrick, 38 Ch. D. 413; Thompson v. Birkley, 31 W. R. 230) They are sometimes allowed as limitations of the claim or of the evidence (Milbank v. Milbank,
(1900)1 Ch. P. 385). They tie the hands of the party, and he cannot without leave go into any matters not included.... .................. Disclosing Names of Witnesses, etc - If the only object of the summons be to obtain the names of witnesses or some other clue to the evidence of the other party, it will be dismissed (Temperton v. Russell, 9 T. L. R. p. 321; Briton Medical Association v. Britannia Fire Association, 59 L.T. 888). But where the information asked for is clearly necessary to enable the applicant properly to prepare for trial, or in other respects the application is a proper one, the information must be given even though it discloses some portion of the evidence on which the other party proposes to rely at the trial (Marriott v. Chamberlain, 17 Q.B.D 154, 161; Zierenberg v. Labouchere,
(1893)2 Q.B. pp. 187, 188; Bishop v. B. ,
(1901)P. 325; Wootton v. Sievier,
(1913)3 K.B. 499, C.A.; and compare Spiers and Pond, Ltd v. John Bull, Ltd
(1916)114 L.T. 641; 32 T.L.R. 317, C.A., a decision as to interrogatories).» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.