Αναφορικά με τον Χρίστο Σκαπούλη, Αρ. Αιτήσεως 55/17, 24/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A259 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Ε.Δ. Αρ. Αιτήσεως 55/17 Αναφορικά με τον Χρίστο Σκαπούλη από Λήδρας 223, Διαμ. 7, Λευκωσία. Αίτηση ημερομηνίας 07.02.2018 για χορήγηση άδειας καταχώρησης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Ημερομηνία : 24.4.2018 Εμφανίσεις : Για Αιτητή : κ. Μ. Κληρίδης Για Καθ' ων η αίτηση : κα Πάγκου για Μ. Βορκάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Ενδιάμεση Απόφαση Εισαγωγή - Γεγονότα Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση του Αιτητή, ημερομηνίας 07.02.2018, το αιτητικό της οποίας παρατίθεται αυτούσιο κατωτέρω : Α. Αδείας και/η Διατάγματος του Δικαστηρίου δια την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως δια της οποίας Θα καταχωρηθούν στο δικαστήριο η συνοπτική έκθεση εσόδων και εξόδων τον έτους 2012 και αναλυτική κατάσταση εσόδων και εξόδων Ιανουαρίου 2013 έως και Δεκεμβρίου 2013 του λογιστή της εταιρείας για να αποδειχθεί το ύψος της ανταπαίτησης που αναφέρεται στη παράγραφο 9 της αρχικής ενόρκου δηλώσεως. Επίσης Θα καταχωρηθούν η αίτηση για λήψη πολεοδομικής άδειας και η αίτηση για λήψη καλυπτικής άδειας που με υπαιτιότητα των καθ' ών η αίτηση δεν προωθήθηκαν με συνέπεια να υποχρεωθεί ο αιτητής να κλείσει την επιχείρηση τον και να υποστεί τις ζημίες που προαναφέρονται και αναφέρονται επίσης στη παράγραφο
- Β. Αδείας και/η διατάγματος τον δικαστηρίου όπως ο αιτητής δια της συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως του καταχωρήσει στο Δικαστήριο και το ενοικιαστήριο έγγραφο από το οποίο αποδεικνύεται ότι ο ίδιος δεν ευθύνεται για το επίδικο χρέος. Επίσης εμφαίνεται και η διάρκεια της ενοικίασης που έχει σχέση με το ύψος της ανταπαίτησης αλλά και με την εξόφληση του χρέους. Γ. Επίσης αδείας για καταχώρηση των αποδείξεων που αναφέρονται στη παράγραφο
- Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ 1-9 στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς, Καν. 38-43, στον περί Πτωχεύσεως νόμο, Κεφ. 5 άρθρο 3, στον περί Εταιρειών νόμο Κεφ. 113, στον περί Συμβάσεων νόμο Κεφ. 149 άρθρα 142, 148, 156, 157, 171, 172, 173, 174 και 182 στον περί Δικαστηρίων νόμο 14/60, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρο 30 , στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες των Δικαστηρίων. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του χρεώστη, από την οποία προκύπτει ότι ο Αιτητής προβάλλει ως λόγο για την ανάγκη καταχώρησης της αιτούμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης το γεγονός ότι δεν παρέχετο χρόνος, για να εξασφαλιστούν τα απαραίτητα έγγραφα εντός των τριών ημερών που προβλέπει ο σχετικός Κανονισμός. Σημειώνεται ότι η πλευρά του Αιτητή δεν επισύναψε στην αίτησή της την προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ως επιτάσσει η νομολογία, και ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να υποθέσει το περιεχόμενο αυτής. Σχετικά Παπακοκκίνου κ. ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 242/2011, ημερομηνίας 10.04.
- Οι Καθ' ων η αίτηση την 22.3.2018 καταχώρησαν ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι κατωτέρω :
- Η Αίτηση του Οφειλέτη για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης είναι αντικανονική και/ή αόριστη και/ή γενική, αυτή δε δεν συνοδεύεται από το περιεχόμενο της προτιθέμενης προς καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης.
- Η Αίτηση του Οφειλέτη είναι κακόπιστη και καταχρηστική της δικαστικής διαδικασίας.
- Τα όσα ο Οφειλέτης επιχειρεί να εισάγει στην διαδικασία και/ή με Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ήταν σε γνώση του προ πολλών μηνών.
- Δεν συντρέχει καλός λόγος για παροχή άδειας στον Οφειλέτη για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης.
- Η Αίτηση για Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση στερείται της ορθής νομικής βάσης αυτή δε δεν είναι επιτρεπτή αφού δεν αφορά ενδιάμεση διαδικασία. Η πιο πάνω ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Ερμιόνης Ιωσηφίδου, Καθ' ης η αίτηση
- Οι θέσεις των διαδίκων Την 30.3.2018 , ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν γραπτώς προωθώντας ο καθένας τη θέση του με αναφορά στην υποστηρικτική της θέσης τους νομολογία. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή με παραπομπή σε νομολογία σχετική με αίτηση τροποποίησης και διόρθωσης παρατυπίας εισηγήθηκε την έγκριση του αιτήματος. Στον αντίποδα, η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση εισηγήθηκε ότι δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για την έγκριση του αιτήματος. Νομική πτυχή Η υπό εξέταση αίτηση εδράζεται στη Δ.48 Θ 4
(2), η οποία ορίζει τα ακόλουθα : « Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Ως προκύπτει από τα ανωτέρω, η δυνατότητα για καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως δεν είναι αυτόματη, αλλά παρέχεται κατόπιν άδειας του δικαστηρίου υπό την προϋπόθεση κατάδειξης καλού λόγου. Προκύπτει επίσης σαφώς ότι η υπό κρίση διαδικασία δεν αποτελεί αίτηση τροποποίησης δικογράφου, ώστε να τυγχάνουν εφαρμογής οι αρχές που διέπουν την τροποποίηση δικογράφων, ως εισηγείται ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή. Αντίθετα η υπό εξέταση αίτηση θα κριθεί υπό το φως των αρχών που διέπουν την ερμηνεία και εφαρμογή της Δ.48 θ 4 Όπως έχει κριθεί επανειλημμένα, η έγκριση ή η απόρριψη παρόμοιας φύσης αιτήματος εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Σχετική επί του προκειμένου είναι η απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου
(2008)1 ΑΑΔ510 . Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τη νομολογία, η καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως δεν πρέπει να αποσκοπεί στην παράθεση μη αποδεκτής μαρτυρίας ή επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών αλλά θα πρέπει η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση να αποσκοπεί στη σφαιρική παράθεση των γεγονότων ενώπιον του δικαστηρίου. Α. Μessios & Sons Ltd κ.ά. v. Ανδρέας Λεωνίδα Π.Ε ΑΡ 277/2007 ημερομηνίας 18/2/2010 Διαφωτιστική, ως προς την ερμηνεία του όρου «καλός λόγος», είναι η απόφαση στην αγωγή 8869/05 Matthew Shaw κ.α. ν. Depfa Investment Bank Ltd, ημερομηνίας 28/02/2007, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, η οποία εκδόθηκε υπό τον Π.Ε.Δ Σ. Ναθαναήλ (όπως ήταν τότε), όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα : «Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4, ότι στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς» Τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι, παρόλο που η έννοια του όρου «καλός λόγος» δεν εξειδικεύεται στους Θεσμούς, εντούτοις αυτός πρέπει να εξετάζεται στα πλαίσια των επίδικων θεμάτων της κάθε περίπτωσης, ώστε να μην επιτρέπεται η καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων που δεν αποσκοπούν στη σφαιρική παράθεση των ουσιαστικών γεγονότων ως προς την απόφανση επί του εκάστοτε επίδικου ζητήματος. Επιπρόσθετα η ύπαρξη και μόνο αμφισβητούμενων γεγονότων δεν θεμελιώνει άνευ ετέρου καλό λόγο για έγκριση του αιτήματος. Γνώμονας στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι η εξυπηρέτηση των σκοπών της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, οι οποίοι εξυπηρετούνται με την παράθεση ενώπιον του δικαστηρίου των αναγκαίων γεγονότων και όχι με την προσθήκη τυχόν μη αναγκαίων γεγονότων ή ισχυρισμών ή νομικής επιχειρηματολογίας και σχολιασμών. Η έννοια του καλού λόγου δεν μπορεί να ερμηνευθεί με τρόπο που να επιτρέπει την καταχώρηση ατέρμονων, συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων που δεν διαφωτίζουν τα επίδικα θέματα ή αφορούν γεγονότα που δεν συνδέονται και δεν συμπλέκονται με τα επίδικα θέματα ή περιέχουν ισχυρισμούς που δεν είναι αναγκαίοι για την κρίση του εκάστοτε επίδικου ζητήματος ή αποτελούν απλώς νομική επιχειρηματολογία. Οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί σε συνάρτηση με το επίδικο ζήτημα στην αίτηση ημερομηνίας 22.12.2017 Η κυρίως αίτηση ημερομηνίας 22.12.2017 αφορά σε ένορκη δήλωση για ακύρωση ειδοποίησης πτώχευσης σύμφωνα με τον κανονισμό 40
(2)των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών. Ο αιτητής συνδέει τον κάλο λόγο που δικαιολογεί την έγκριση του αιτήματός του για συμπληρωματική ένορκη δήλωση με τον χρόνο των τριών ημερών, που παρέχεται από τον σχετικό Κανονισμό ο οποίος, σύμφωνα με τον ομνύοντα, δεν ήταν αρκετός για να συγκεντρώσει τα απαιτούμενα στοιχεία, ώστε να θεμελιώσει τους ισχυρισμούς του. Η κρίση του κατά πόσο υφίσταται στην παρούσα καλός λόγος για την έγκριση της αίτησης, συνδέεται με την φύση της διαδικασίας για ακύρωση πτωχευτικής ειδοποίησης. Η δυνατότητα για καταχώρηση ένορκης δήλωσης που επενεργεί ως αίτηση για ακύρωση πτωχευτικής ειδοποίησης προβλέπεται από τους Κανονισμούς 40
(2)και 41 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών. Συγκεκριμένα ο κανονισμός 40
(2)των περί πτωχεύσεως Κανονισμών διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «40.-
(2)There shall also be indorsed an intimation to the debtor that if he has a counterclaim, set-off, or cross demand which equals or exceeds the amount of the judgment debt or sum ordered to be paid, and which he could not have set up in the action or proceedings in which the judgment or order was obtained, he must within the time specified in the notice file an affidavit to that effect with the Registrar. Such affidavit shall be indorsed with an address within the town in which the registry of the Court is situated at which notices to the debtor may be left by the Registrar.» Ενώ ο κανονισμός 41 διαλαμβάνει τα ακόλουθα :
- The filing of such affidavit shall operate as an application to set aside the bankruptcy notice, and thereupon the Registrar shall fix a day for hearing such application, and not less than three days before the day so fixed shall give notice thereof both to the debtor and the creditor at the addresses given by them under rule
- If the application cannot be heard until after the expiration of the time specified in the bankruptcy notice as the day on which the act of bankruptcy will be complete, the Court shall extend the time, and no act of bankruptcy shall be deemed to have been committed under the notice until the application has been heard and determined. Σχετικά ως προς τη φύση της συγκεκριμένης ένορκης δήλωσης είναι τα όσα καταγράφονται στο σύγγραμμα Williams and Hunter on Bankruptcy, 17th ed. σελ 40, όπου καταγράφονται τα ακόλουθα σχετικά με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του κανονισμού 40
(2)(ανωτέρω) : «The Debtor's affidavit should show on its face, and with sufficient particulars, its nature and amount ,so that the the registrar can be satisfied that sufficient cause is shown» Από το πιο πάνω απόσπασμα αλλά και από το λεκτικό του κανονισμού 40
(2)προκύπτει ότι όλα τα αναγκαία στοιχεία που υποστυλώνουν τους ισχυρισμούς του χρεώστη πρέπει να τίθενται με την προβλεπόμενη ένορκη δήλωση κατά την καταχώρησή της. Συνεπώς από τη φύση της προβλεπόμενης από το άρθρο 40
(2)ένορκης δήλωσης και της ανάγκης αυτή να περιέχει τις αναγκαίες λεπτομέρειες από την καταχώρησή της, συνάγεται ότι δεν μπορεί να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η ανάγκη συμπλήρωσης αυτής. Πέραν από το ότι η ανάγκη συμπλήρωσης της υπό το άρθρο 40
(2)των Κανονισμών ένορκης δήλωσης δεν μπορεί να αποτελέσει κάλο λόγο για την έγκριση της αίτησης, δεν φαίνεται, επίσης, να παρίσταται μια τέτοια ανάγκη ενόψει της φύσης της σχετικής ένορκης δήλωσης και της διαδικασίας που ακολουθείται κατά την ακρόαση αυτής. Όπως έχει κριθεί, στην περίπτωση που ο χρεώστης καταχωρεί ένορκη δήλωση ισχυριζόμενος ότι είχε ανταπαίτηση ή ανταξίωση που ισούται ή υπερβαίνει το αιτούμενο ποσό και η οποία επενεργεί ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης, εκείνο που οφείλει να δείξει με εύλογο βαθμό λεπτομέρειας είναι τη φύση καθώς και το ποσό της ανταπαίτησης, ανταξίωσης ή και συμψηφισμού, τα οποία θα πρέπει να είναι γνήσια, προβληθέντα καλή τη πίστει και με μια εύλογη πιθανότητα επιτυχίας. Σχετική επί του προκειμένου είναι η απόφαση στην υπόθεση Αλωνεύτης ν. Αlpha Bank Ltd
(2010)1 A.A.Δ. 475. Συνεπώς προκύπτει ότι στην κυρίως αίτηση ημερομηνίας 22.12.2017 ο αιτητής δεν οφείλει να αποδείξει, την ισχυριζόμενη ανταπαίτηση, αντάξιωση ή συμψηφισμό , αλλά οφείλει να δείξει με εύλογο βαθμό λεπτομέρειας ότι οι ισχυρισμοί του είναι γνήσιοι, προβάλλονται καλόπιστα και έχουν εύλογη πιθανότητα επιτυχίας. Πέραν λοιπόν, από το ότι ο λόγος που προβάλλεται δεν μπορεί να θεωρηθεί καλός λόγος για χορήγηση άδειας προς συμπληρωματική ένορκη δήλωση, μια τέτοια δήλωση που σκοπεί να προσφέρει εκτεταμένη μαρτυρία σχετικά με την ουσία των ισχυρισμών του χρεώστη δεν είναι αναγκαία στην υπό εξέταση διαδικασία. Υπό το φως των πιο πάνω προκύπτει ότι ο Αιτητής έχει αποτύχει να καταδείξει καλό λόγο για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος δεν θα εξυπηρετήσει τους σκοπούς της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται, τα έξοδα επιδικάζονται εναντίον του Αιτητή - χρεώστη και υπέρ των Καθ' ών η αίτηση- πιστωτών, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. ............... Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΕΔ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ / cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο