P.G.M.S. (Private Grammar & Modern Schools) Ltd ν. Alexander (Alex) Kovacevic κ.α., Αγωγή αρ. 1631/2017, 24/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A260 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 1631/2017 Μεταξύ: P.G.M.S. (Private Grammar & Modern Schools) Ltd Eνάγοντες και
- Alexander (Alex) Kovacevic
- Anastasia Kovacevic Εναγόμενοι 24 Aπριλίου,
- Για τους ενάγοντες-αιτητές, εμφανίζεται ο κ.Λ.Πελεκάνος για τους κ.κ. Παναγιώτου & Πελεκάνος Για την εναγομένη αρ.2 - καθ΄ης η αίτηση, εμφανίζεται ο κ. Xρ. Γκούντρας για τους κ.κ. Αργυρού & Δημοσθένους Δ.Ε.Π.Ε. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 29.05.2017 (αίτημα για την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος) ------- Δια κλητηρίου εντάλματος ειδικώς οπισθογραφημένου, το οποίο κατεχώρισαν στις 03.04.2017, οι ενάγοντες - αιτητές («οι αιτητές»), οι οποίοι διατηρούν σχολεία δημοτικής και μέσης εκπαίδευσης, εγκαλούν τους εναγομένους αρ.1 και 2 - καθ΄ων η αίτηση («οι καθ΄ων η αίτηση», εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου) για παράβαση συμφωνιών σχετικών με την καταβολή διδάκτρων για τη φοίτηση των τέκνων τους και/ ή για οφειλόμενο υπόλοιπο σχετικού λογαριασμού. Οι καθ΄ων η αίτηση είναι γονείς τεσσάρων
(4)τέκνων τα οποία φοίτησαν και/ή να εξακολουθούν να φοιτούν στα σχολεία των αιτητών. Οι αιτητές διεκδικούν από τους καθ΄ων η αίτηση το ποσόν των €127.384-, επιπλέον τόκους. Στις 29.05.2017 οι αιτητές καταχώρισαν την προκείμενη δια κλήσεως αίτηση («η αίτηση») επιδιώκοντας την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στην εναγομένη αρ.2 - καθ΄ης η αίτηση η καθ΄οιονδήποτε τρόπο διάθεση και/ή αποξένωση ακινήτου το οποίο είναι εγγεγραμμένο επ΄ονόματί της. Πρόκειται για το ακίνητο υπ΄αριθμόν εγγραφής 13/577, τεμάχιο 467, μερίδιο όλον, το οποίο ευρίσκεται στο Τσέρι, επαρχίας Λευκωσίας («το ακίνητο»). Η αίτηση καταγράφει, ως νομική της βάση, τα άρθρα 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6, ως αυτό τροποποιήθηκε μεταγενέστερα), το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/1960, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια) και τη Δ.48 θ.θ. 1 έως και 4, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Την αίτηση υποστηρίζει σύντομη ένορκη δήλωση της Κατερίνας Καττάσιη, υπαλλήλου των αιτητών, ημερ. 29.05.2017. Στην ένορκη αυτή δήλωση επισυνάπτονται ως τεκμήρια τρία
(3)έγγραφα. Η μάρτυς των αιτητών δηλώνει τα εξής: Επί τη βάσει συμφωνιών, γραπτών και/ή προφορικών, οι οποίες συνομολογήθηκαν μεταξύ των αιτητών και των καθ΄ων η αίτηση, τα τέσσερα
(4)τέκνα των τελευταίων φοίτησαν και/ή εξακολουθούν να φοιτούν στο σχολείο μέσης εκπαίδευσης το οποίο διατηρούν οι πρώτοι. Επί τη βάσει γραπτής συμφωνίας ημερ. 02.09.2015 (τεκμήριο 1) οι καθ΄ων η αίτηση απεδέχθηκαν ότι οφείλουν στους αιτητές το ποσόν των €127.384-, ως τα συμφωνηθέντα δίδακτρα για τη φοίτηση των τέκνων τους, και ανέλαβαν να τα καταβάλουν με μηνιαίες δόσεις. Κατά παράβασιν των συμφωνηθέντων, οι καθ΄ων η αίτηση κατέβαλαν, έναντι του ποσού των €127.384-, μόνον €7.341,
- Επιπροσθέτως, η μάρτυς των αιτητών αναφέρει και τα ακόλουθα: «
- Η εναγόμενη 2 - καθ΄ης η αίτηση κατέχει και/ή είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια (του ακινήτου) ...υπολογιζόμενης αξίας €35.880,63 και η οικονομική της κατάσταση δεν είναι καλή εξ όσων γνωρίζω και πληροφορούμαι. Αντίγραφο του Τίτλου Ιδιοκτησίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 και επίσης ως Τεκμήριο 3 επισυνάπτεται Πιστοποιητικό Δανείου...
- Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και εξ όσων πληροφορούμαι η εναγόμενη 2 - καθ΄ης η αίτηση προτίθεται να πωλήσει και/ή μεταβιβάσει σε τρίτους και σε τέτοια περίπτωση θα εμποδιστεί η ενάγουσα από του να ικανοποιήσει την υπέρ της τυχόν εκδοθησόμενη απόφαση και/ή εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και θα προξενηθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στη ενάγουσα» (δείτε στις παρα.
- και
- της ένορκης δήλωσης της Κατερίνας Καττάσιη, ημερ. 29.05.2017). Η αίτηση αντιμετωπίζει τη γραπτή ένσταση των καθ΄ων η αίτηση, η οποία κατεχωρίστηκε στις 09.01.2018 και οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής:
(1)Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. Εν προκειμένω δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του επιδιωκόμενου διατάγματος.
(2)Οι αιτητές απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα με σκοπό να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Οι αιτητές δεν προσήλθαν στο δικαστήριο με καθαρά χέρια.
(3)Οι αιτητές είναι κακοπροαίρετοι, έχουν αλλότριους σκοπούς και ενεργούν εκβιαστικά.
(4)Η αίτηση υπεβλήθηκε με μεγάλη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
(5)Οι αιτητές κωλύονται, λόγω συμπεριφοράς, να επιδιώκουν τις επίδικες θεραπείες.
(6)Οι καθ΄ων η αίτηση είναι φερέγγυοι.
(7)Το ισοζύγιο της δικαιοσύνης (balance of justice) γέρνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης.
(8)Οι αιτητές «αναληθώς και/ή ψευδώς και/ή παραπλανητικά επικαλ(ούνται) δήθεν πληροφορίες περί προθέσεως της καθ΄ης η αίτηση 2 να αποξενώσει το ακίνητο...» (δείτε το λόγο έντασης υπ΄αριθμόν 17.). Την ένσταση υποστηρίζει πολυσέλιδη ένορκη δήλωση της εναγομένης αρ.2 - καθ΄ης η αίτηση ημερ. 09.01.2018 στην οποίαν επισυνάπτονται, ως τεκμήρια, διάφορα έγγραφα. Η ενόρκως δηλούσα εναγομένη αρ.2 - καθ΄ης η αίτηση απορρίπτει τις αιτιάσεις και τις αξιώσεις των αιτητών και δίδει τη δική της εκδοχή για τα γεγονότα. Περαιτέρω, αυτή προσθέτει και τα εξής: «
- Ειδικά .με τις παρα.10 και 11 της ένορκης δήλωσης της κας Καττάσιη, αρνούμαι κατηγορηματικά το περιεχόμενο αυτών και περαιτέρω παρατηρώ ότι ουδεμία αποκάλυψη και/ή απόδειξη και/ή υποστηρικτική μαρτυρία προκύπτει και/ή προσκομίζεται προς το Δικαστήριο για τα όσα εκεί αναφέρει η ενόρκως δηλούσα, ιδιαιτέρως δε από πού προέρχεται η εν λόγω ισχυριζόμενη πληροφόρηση της..ο λόγος για τον οποίον η ενόρκως δηλούσα δεν αποκαλύπτει την ισχυριζόμενη πληροφόρηση της, είναι γιατί...δεν έχει τέτοια πληροφόρηση και ο ισχυρισμός της είναι παντελώς ψευδής και αυθαίρετος, προς το σκοπό παραπλάνησης του Δικαστηρίου για την εξασφάλιση του αιτούμενου διατάγματος.
- ..σε σχέση με την ισχυριζόμενη ...πρόθεση μου για αποξένωση του ...ακινήτου ..γνωστοποιώ προς το Δικαστήριο ότι αυτό είναι υποθηκευμένο ...και επιβαρύνεται με υποθήκη ύψους €120.000- ενώ ..η μητέρα μου, η οποία διαμένει μαζί μας, όταν μου το μεταβίβασε απαίτησε δικαίωμα επικαρπίας, γεγονός το οποίο είναι καταγεγραμμένο .επί του τίτλου ιδιοκτησίας τον οποίον παρουσιάζει η ενόρκως δηλούσα κα Καττάσιη, ως Τεκμήριο 2, επί της ενόρκου δηλώσεως. Συνεπώς, πρόθεση αποξένωσής του σε καμία περίπτωση δύναται να υπάρξει και ως εκ τούτου οι εν λόγω ισχυρισμοί της ενόρκως δηλούσας καθίστανται μετέωροι..
- Αμφότεροι οι εναγόμενοι είμαστε φερέγγυα πρόσωπα, γεγονός το οποίο επιμαρτυρείται εν τη απουσία προσκομισθέντων στοιχείων περί του αντιθέτου. Ως εκ τούτου, ακόμα και αν ήθελε αποδειχθεί η απαίτηση της ενάγουσας, γεγονός το οποίο εντόνως αμφισβητούμε...δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος η ενάγουσα να μην ικανοποιηθεί. 16..η ενάγουσα δεν υπέδειξε ότι σε περίπτωση που δικαιούται σε απόφαση, θα μείνει ανικανοποίητη και/ή ότι θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη», (δείτε στις παρα. 12, 13,15 και 16 της ένορκης δήλωσης της εναγομένης αρ. 2 - καθ΄ης η αίτηση ημερ. 09.01.2018). Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε επί τη βάσει των ισχυρισμών περί τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις Κατερίνας Καττάσιη και της εναγομένης αρ.2 - καθ΄ης η αίτηση. Δεν υπήρξε αίτημα για υποβολή συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων και ούτε υπήρξε αίτημα για την αντεξέταση των ενόρκως δηλουσών. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι περιορίσθηκαν σε αγορεύσεις. Μελετήθηκαν τα επίδικα ζητήματα και εξετάσθηκε η μαρτυρία υπό το πρίσμα και των όσων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέφεραν δια των αγορεύσεών τους. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα εξής:
(1)Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει διατάγματα με τα οποία να διατηρούνται περιουσιακά στοιχεία του εναγομένου για να μπορέσει ο ενάγων να προχωρήσει με την εκτέλεση, σε περίπτωση που εκδοθεί απόφαση υπέρ του, θεμελιώνεται στο άρθρο 32 του Ν. 14/60. "Το Άρθρο 32 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα, η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 (Βλ. Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Βλ. και Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, Hadiikvriakos Co. Ltd v. United Biscuits (UK) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689 και (Demades Overseas Ltd v. Studio MA. ST. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799, 807). Η πρώτη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη σοβαρού θέματος προς εκδίκαση και ικανοποιείται εφ' όσον, επί τη βάσει όσων καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις, αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής και ικανοποιείται εφ' όσον συντρέχει κάτι περισσότερο από μίαν απλή δυνατότητα επιτυχίας, χωρίς, όμως, να απαιτείται απόδειξη τούτου επί τη βάσει της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities), βαθμός απόδειξης που απαιτείται για την απόδειξη της αγωγής. Η τρίτη προϋπόθεση αφορά στη δυσχέρεια ή την αδυναμία πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αυτή συντρέχει εφ' όσον, λαμβανομένης υπ' όψιν της μαρτυρίας στο σύνολό της, προκύπτει, πράγματι, βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του ενάγοντος δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί παρά μόνον εάν εκδοθεί το επιδιωκόμενο δεσμευτικό διάταγμα. Παράγοντες σχετικοί με το θέμα είναι και οι ακόλουθοι:
(1)Η φύση του περιουσιακού στοιχείου του οποίου επιδιώκεται η δέσμευση. Ο κίνδυνος εξαφάνισης ενός τραπεζικού λογαριασμού ή ενός κινητού αντικειμένου είναι μεγαλύτερος από τον κίνδυνο διάθεσης ενός ακινήτου.
(2)Η υπηκοότητα, η οικονομική κατάσταση και η μόνιμη κατοικία του εναγομένου.
(3)Το προηγούμενο ή το υφιστάμενο πιστωτικό μητρώο του εναγομένου.
(4)Οιαδήποτε εκφρασθείσα πρόθεση του εναγομένου για δοσοληψίες εν σχέσει με τα περιουσιακά του στοιχεία.
(5)Η συμπεριφορά του εναγομένου έναντι της επίδικης αξίωσης [Poltava Petroleum Co. ν. Mexana Oil Ltd κ.ά.
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ 1301]. Περαιτέρω, στις περιπτώσεις δέσμευσης περιουσιακών στοιχείων τα οποία δεν αποτελούν αντικείμενο της αγωγής, η σχετική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται μόνον κατ' εξαίρεσιν και με φειδώ [Marketrends (Capital Market) Ltd ν. Γεωργίου
(2002)1 Α.Α.Δ 1759, Καλογήρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ 1237, 1244, Poltava Petroleum Co. ν. Mexana Oil Ltd κ.ά. (ανωτέρω)]. Στην προκείμενη περίπτωση εφαρμοστέο είναι και το άρθρο 5 του Κεφ. 6 εφ' όσον με την αίτηση επιδιώκεται η διατήρηση της κατάστασης πραγμάτων εν σχέσει με ακίνητο. Όμως, οι ειδικές ρυθμίσεις, τις οποίες το άρθρο αυτό περιέχει, δεν επηρεάζουν καθ'οιονδήποτε τρόπο την ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 32 του Ν.14/60, «το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων» και το οποίο «αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει, χωρίς οποιανδήποτε εξαίρεση» (Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α. (ανωτέρω), σελ. 402 και 403, δείτε και Doleqo Estates Ltd κ.α. ν. Φιλίππου κ.α.
(1999)1(B) Α.Α.Δ. 1217, 1222). Η νομολογία ορίζει ότι ενδιάμεσο διάταγμα εν σχέσει με ακίνητο εκδίδεται μόνον εφ' όσον «φαίνεται στο Δικαστήριο ........... ότι με την πώληση ή τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας σε τρίτο είναι πιθανό να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του». Δεν απαιτείται η προσαγωγή μαρτυρίας για την ύπαρξη, πράγματι, πρόθεσης του καθ' ου η αίτηση να αποξενώσει ή να επιβαρύνει την περιουσία του. «Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβασθεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία» (C.Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιϊα Λεωνίκ Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ. 785, 789-90, δείτε και την Zεμεvίδης ν. Ζεμενίδου (Αρ.1)
(1992)1(A) Α.Α.Δ. 54). Με άλλα λόγια, εκείνο που διερευνάται είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος» (Τσιολάκκη κ.α. ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, 785). Βεβαίως, τα πλαίσια άσκησης της σχετικής διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου δεν είναι οριοθετημένα κατά τρόπον αυστηρό. «Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί» [Καλογήρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ 1237, 1244].
(2)Εν προκειμένω, και επί τη βάσει της έκθεσης απαίτησης, της ένορκης δήλωσης της Κατερίνας Καττάσιη και των συνημμένων σε αυτή, ως τεκμηρίων, παρουσιάζεται, πράγματι, να συντρέχουν σοβαρό θέμα προς εκδίκαση καθώς, επίσης, και ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής. Όμως, δεν συντρέχει η τρίτη σωρευτική προϋπόθεση, αυτή του βάσιμου κινδύνου η απόφαση υπέρ των αιτητών να μην μπορεί να ικανοποιηθεί. Η μαρτυρία που παρουσιάσθηκε προς το σκοπό τεκμηρίωσης της προϋπόθεσης αυτής δεν ικανοποιεί. Οι σχετικοί ισχυρισμοί της Κατερίνας Καττάσιη, ως αυτοί εκτίθενται στις παρα.
- και
- της ένορκης δήλωσής της ημερ. 29.05.2017, αφ' ενός είναι ελλειπτικοί, γενικόλογοι και αόριστοι και αφ' ετέρου αμφισβητούνται ρητώς από την εναγομένη αρ.2 - καθ' ης η αίτηση (δείτε στις παρα. 12, 13,15 και 16 της ένορκης δήλωσής της ημερ. 09.01.2018). Οι κρίσιμες παραγράφοι στην ένορκη δήλωση της μάρτυρος των αιτητών είναι επιγραμματικές και εξαντλούνται σε γενικότητες, χωρίς να παραθέτουν ο,τιδήποτε το συγκεκριμένο. Τα όσα η Κατερίνα Καττάσιη αναφέρει, εν σχέσει με την κακή οικονομική κατάσταση της εναγομένης αρ.2 - καθ΄ης η αίτηση και το συνακόλουθο ενδεχόμενο η τυχόν απόφαση υπέρ των αιτητών να μην μπορεί να ικανοποιηθεί, δεν ικανοποιούν την προϋπόθεση της «στέρεης μαρτυρίας» [δείτε την Poltava Petroleum Co. ν. Mexana Oil Ltd κ.ά (ανωτέρω), 1318]. Απουσιάζει συγκεκριμένη μαρτυρία για τις προσωπικές και άλλες συνθήκες της εναγομένης αρ.2 - καθ΄ης η αίτηση, οι οποίες την καθιστούν αφερέγγυα, και οι οποίες καταδεικνύουν «πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ (των αιτητών)» [Τσιολάκκη κ.α. v. Στυλιανίδη (ανωτέρω)]. Οι αδυναμίες της μαρτυρίας της Κατερίνας Καττάσιη συνίστανται στα εξής: (α) Η παράλειψη της μάρτυρος να κατονομάσει την πηγή των πληροφοριών της συνιστά παραβίαση της Δ.
- H Διαταγή αυτή επιτρέπει μεν, σε ενδιάμεσες αιτήσεις, ως η προκειμένη, την παρουσίαση μαρτυρίας η οποία προκύπτει από πληροφόρηση και όχι κατ΄ανάγκην από ιδίαν γνώσιν, επιβάλλει, όμως την αποκάλυψη των πηγών της πληροφόρησης. Τότε μόνον οι αναφορές του πληροφορηθέντος είναι αποδεκτές ως μαρτυρία και δύνανται να ληφθούν υπ΄όψιν. Σε αντίθετη περίπτωση, οι αναφορές αυτές πρέπει να αγνοηθούν (Resala (Cyprus) Ltd v. Xρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, 605). (β) Εφ΄όσον η ενισταμένη εναγόμενη αρ.2 - καθ' ης η αίτηση αμφισβητεί ρητώς την ικανότητα της Κατερίνας Καττάσιη να ορκισθεί θετικά για τα κρίσιμα γεγονότα και εφ΄όσον αυτή δίδει μία αντίθετη εκδοχή για τα κρίσιμα γεγονότα, οι αιτητές φέρουν το βάρος να αποδείξουν τους ισχυρισμούς για τα γεγονότα που οδήγησαν στο να καταχωριστεί η αίτηση, συμπεριλαμβανομένων των γεγονότων που σχετίζονται με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Οι αιτητές μπορούσαν να αποδείξουν τα αμφισβητούμενα αυτά γεγονότα είτε με την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είτε με την αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας εναγομένης αρ.2 - καθ' ης η αίτηση. Νομολογήθηκαν σχετικώς τα εξής: «σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται, ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του..... Ο Αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση» (lacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1377, 1380, δείτε και την Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, 1863). Όμως, οι αιτητές παρέλειψαν να προβούν σε οποιαδήποτε προσπάθεια απόσεισης του βάρους απόδειξης που τους βαραίνει. Κατά την ακρόαση της αίτησης, η πλευρά τους περιορίσθηκε σε αγόρευση. Συναφώς σημειώνεται πως η ανάγκη αυστηρής εξέτασης της συνδρομής της τρίτης προϋποθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/1960 επιβάλλεται από το γεγονός πως η εξουσία έκδοσης ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων, ως το επιδιωκόμενο, είναι μεγάλης αξίας για τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας των δικαστικών αποφάσεων. Η εξουσία αυτή δεν πρέπει να υποβαθμίζεται. Και δεν πρέπει να προσφέρεται στον ενάγοντα ως μέσον εξασφάλισης προτεραιότητας ή ως μέσον πίεσης του εναγομένου να συμβιβασθεί [δείτε την Z Ltd v. A - Z
(1982)Q. B, 558 και David Bean Q. C, Injunctions, eighth edition, Thomson, Sweet and Maxwell, 2004, p.108-9]. Η επιτυχία του συγκεκριμένου λόγου ένστασης οδηγεί την αίτηση σε απόρριψη. Παρέλκει η συζήτηση των άλλων ζητημάτων που εγείρονται δια της ένστασης. Η αίτηση ημερ. 29.05.2017 απορρίπτεται. Τα έξοδά της αίτησης ημερ. 29.05.2017, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης αρ. 2 - καθ'ης η αίτηση και εναντίον των εναγόντων-αιτητών. Να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)........................................................ Α. Κ. Λυκούργου, A.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο