← Κύπρος

Μερόπης Δημητριάδου ν. Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ, Αίτηση/Έφεση: 121/18, 18/4/2018

Μερόπης Δημητριάδου ν. Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ, Αίτηση/Έφεση: 121/18, 18/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A251 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ.Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αίτηση/Έφεση: 121/18 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224, με τις μέχρι σήμερα τροποποιήσεις τους Μεταξύ: Μερόπης Δημητριάδου Εφεσείουσας/Αιτήτριας -και- Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ Εφεσιβλήτων-Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημ. 13.4.18 για Αναστολή Πλειστηριασμού Ημερομηνία: 18 Απριλίου 2018 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια-Εφεσείουσα: κ. Χ. Παρασκευά με κ. Μ. Παρασκευά για Χρίστος Παρασκευάς Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ης-Εφεσίβλητη: κ. Λ. Διομήδους με κ. Δ. Καλλή για Καλλής & Καλλής Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex tempore) Με την κυρίως αίτηση της στην παρούσα διαδικασία η Αιτήτρια αιτήθηκε την ακύρωση των Ειδοποιήσεων ΙΑ και ΙΒ, καθώς και κάθε περαιτέρω διαδικασίας βάσει του Ν.9/65 προς εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου της δυνάμει της υποθήκης Υ9935/

  1. Σημειώνεται ότι, οι ειδοποιήσεις αυτές είχαν επιδοθεί στις 11.12.17 στην ίδια η οποία προχώρησε στην καταχώριση της κυρίως αίτησης μετά την εξασφάλιση τριήμερης παράτασης κατόπιν πρωτογενούς αίτησης υπ΄ αρ. Γ.Α.77/18 και σχετικού διατάγματος ημ. 30.3.
  2. Στα πλαίσια της κυρίως αίτησης της η Εφεσείουσα καταχώρισε στις 13.4.18 την υπό κρίση μονομερή αίτηση της βάσει της οποίας εξασφάλισε διατάγματα αφενός για αναστολή και ή αναβολή του ορισθέντος για αύριο 19.4.18 και ώρα 9:00 πλειστηριασμού, καθώς και διάταγμα για απαγόρευση στην Καθ΄ ης να προβεί στον πλειστηριασμό και ή να διενεργήσει οποιαδήποτε πράξη που σχετίζεται με τον εν λόγω πλειστηριασμό. Παραθέτω ενδεικτικά τις παρ. 5, 7, 10 και 13 από την Ένορκη Δήλωση της η οποία συνοδεύει την αίτηση της. «
  3. Σε ότι αφορά τα πιο πρόσφατα γεγονότα που αφορούν την διαδικασία πλειστηριασμού που έχουν ξεκινήσει οι Εφεσίβλητοι/Καθ' ων η αίτηση εναντίον μου, αναφέρω ότι την 30/3/18, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας μετά από σχετική Γενική Αίτηση ημερομηνίας 6/3/18 με αριθμό 77/2018 που καταχωρήθηκε εκ μέρους μου, εξέδωσε διάταγμα που επιτρέπει την παράταση προθεσμίας για καταχώρηση Έφεσης επί των Ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ και IB, που μου είχαν αποσταλεί από τους Εφεσιβλήτους/Καθ' ων η αίτηση κατά την 11/12/
  4. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 2 την εν λόγω Γενική Αίτηση και τις Ένορκες Δηλώσεις που συνόδευαν αυτή, ως τεκμήριο 3 αντίγραφο της απόφασης του Σεβαστού Δικαστηρίου ημερομηνίας 30/3/18 και ως τεκμήριο 4 και τεκμήριο 5 την Ειδοποίηση τύπου ΙΑ και IB αντίστοιχα. .............................
  5. Κατά την 2/4/18, δηλαδή πριν την καταχώρηση της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Έφεσης, καταχωρήθηκε εκ μέρους μου η Αγωγή με αριθμό 898/2018 εναντίον των Εφεσιβλήτων/Καθ' ων η αίτηση, ώστε να μπορέσω να ασκήσω το Συνταγματικό μου δικαίωμα να ακουστώ και να θέσω τις απόψεις μου ενώπιον Δικαστηρίου της Κυπριακής Δημοκρατίας τόσο αναφορικά με το έγκυρο της Συμφωνίας Υποθήκης και Συμφωνίας Εγγύησης που αναφέρω πιο πάνω όσο και αναφορικά με το κατ' ισχυρισμό των Εφεσίβλητων ποσού που αναφέρουν στις εν λόγω ειδοποιήσεις ως οφειλόμενο, τα οποία κατηγορηματικά αρνούμαι. Επισυνάπτω αντίγραφο της εν λόγω Αγωγής ως τεκμήριο
  6. ...............................
  7. Την επόμενη ημέρα, ήτοι στις 3/4/18 καταχωρήθηκε εκ μέρους μου η υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Γενική Αίτηση/Έφεση επί των ειδοποιήσεων ΙΑ και IB, με την οποία ζητώ τον παραμερισμό και ακύρωση των εν λόγω Ειδοποιήσεων και ακύρωση του πλειστηριασμού που είναι ορισμένος στις 19/4/18 επικαλούμενη συγκεκριμένους λόγους Έφεσης. ...............................
  8. Επιπλέον στην εν λόγω Έφεση επικαλούμαι ως λόγο Έφεσης προς παραμερισμό της Ειδοποίησης IB, το γεγονός ότι η εν λόγω ειδοποίηση επιδόθηκε σε εμένα, την ίδια ακριβώς ημέρα με την Ειδοποίηση ΙΑ, ήτοι στις 11/12/17, που από νομική συμβουλή που λαμβάνω, αποτελεί παρατυπία και παρανομία, αφού η Ειδοποίηση IB θα μπορούσε να αποσταλεί μόνο, μετά την πάροδο την προθεσμίας των 30 ημερών για υποβολή Έφεσης επί της προηγούμενης Ειδοποίησης, ήτοι της ΙΑ ως προβλέπεται στον Νόμο, ώστε να μπορέσει να ξεκινήσει και η διαδικασία των εκτιμήσεων με την Ειδοποίηση IB από τους Καθ' ων η Αίτηση». Τα διατάγματα ορίστηκαν επιστρεπτέα κατ΄ αρχάς στις 18.4.18, δηλαδή σήμερα. Στο μεσοδιάστημα υπήρξε εμφάνιση στις 16.4.18 στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, η οποία και αναβλήθηκε για τις 4.6.18 για οδηγίες με σκοπό να καταχωριστεί η ένσταση της Καθ΄ ης στην κυρίως αίτηση-έφεση. Παράλληλα είχε δηλωθεί πως θα κατεβάλλετο προσπάθεια για σύντομη καταχώριση και της ένστασης στα ενδιάμεσα διατάγματα μέχρι σήμερα. Νωρίτερα σήμερα το πρωί υπήρξε εμφάνιση των συνηγόρων ενώπιον μου, όπου και δηλώθηκε από πλευράς της Καθ΄ ης ότι είχαν καταφέρει να καταχωρίσουν ένσταση σήμερα, η οποία πράγματι βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, εκφράζοντας βεβαίως και κάποια δυσκολία που υπήρχε όσον αφορά την εξασφάλιση της αίτησης αφού αρχικά είχε επιδοθεί μόνο το διάταγμα ημ. 13.4.
  9. Στην ένσταση προβάλλονται συνολικά 21 λόγοι από πλευράς της Καθ΄ ης και αυτή συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του υπαλλήλου της Καθ΄ ης κ. Ανδρέου από την οποία παραθέτω τις παρ. 9, 10 (μέρος) και 13: «
  10. (α) Αρνούμαι το περιεχόμενο της παραγράφου 6 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας και την καλώ σε αυστηρά απόδειξη του ισχυρισμού της. Ως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μας και ειλικρινά πιστεύω εάν το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κατά την έκδοση της απόφασης να δώσει παράταση στην προθεσμία καταχώρησης της Έφεσης μπορούσε να το αναφέρει στην απόφαση του και όχι να το αναφέρει προφορικά όπως ισχυρίζεται η αιτήτρια. Ως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μας και ειλικρινά πιστεύω η καταχώριση της Έφεσης/Αίτησης υπό του ως άνω τίτλο και αριθμό είναι εκπρόθεσμη και θα πρέπει να απορριφθεί. (β) Σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 30/03/2018 με την οποία είχε παραταθεί η προθεσμία καταχώρησης Έφεσης η προθεσμία παρατάθηκε ως " οι παραγ. (α) και (β) της αίτησης" ήτοι "για περίοδο 3 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος". Το διάταγμα παράτασης της προθεσμίας δόθηκε στις 30/03/2018 και ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου η Έφεση έπρεπε να είχε καταχωρηθεί μέχρι τις 02/ 04/2018, πλην όμως καταχωρήθηκε στις 03/04/2018 και επομένως καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου με παραπομπή στην Lysandrou ν. Schiza

(1979)1 C.L.R. 267, οποιαδήποτε διαδικασία η οποία καταχωρείται μετά την εκπνοή της προθεσμίας που τάσσεται από το Δικαστήριο είναι άκυρη. Υπό το φως των ανωτέρω οι δικηγόροι μου με συμβουλεύουν ότι η Έφεση είναι άκυρη και επομένως στο βαθμό που το επίδικο διάταγμα έχει χορηγηθεί στα πλαίσια της Έφεσης και με ισχύ μέχρι την εκδίκαση της, αυτό έχει εκθεμελιωθεί γιατί στερείται του απαραίτητου νόμιμου βάθρου.
  1. (α) Από το περιεχόμενο των παραγράφων 7, 8 και 9 της ενόρκου δηλώσεως της αιτήτριας παραδέχομαι μόνο ότι καταχωρήθηκε εκ μέρους της Αιτήτριας η Αγωγή με αριθμό 898/
  2. Όσο αφορά τους λοιπούς ισχυρισμούς της αιτήτριας τους αρνούμαι και ως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μας και ειλικρινά πιστεύω και γνωρίζω το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 βασικά καθορίζει μια νέα διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων, την οποία μπορεί να αξιοποιήσει ο ενυπόθηκος δανειστής, στα πλαίσια της οποίας τάσσονται συγκεκριμένες προθεσμίες και χρονοδιαγράμματα: ................................... (β) Στην προκειμένη περίπτωση κατά την ημερομηνία έκδοσης (22/11/2017) και επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» (11/12/2017) δεν εκκρεμούσε οποιαδήποτε αγωγή και/ή ανταπαίτηση στο πλαίσιο οποιασδήποτε αγωγής ενώπιον Δικαστηρίου για την αμφισβήτηση της Ειδοποίησης Τύπου I ή και το χρέος που κατέστη απαιτητό με την εν λόγω Ειδοποίηση με αποτέλεσμα να μην συντρέχει η προϋπόθεση (δ) του Άρθρου 44(Γ)
(3). Ως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μας και ειλικρινά πιστεύω η αγωγή 898/2018 του Ε.Δ. Λευκωσίας που έχει καταχωρηθεί εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί αγωγή εν τη έννοια του Νόμου 9/
  1. (γ) Η Καθ' ης η αίτηση προέβηκε στην πιο πάνω διαδικασία στις 12/9/2017 και επέδωσε στην Αιτήτρια την Ειδοποίηση Τύπος «I» συνοδευόμενη από την Ειδοποίηση Τύπος «Θ». Αντίγραφο της Ενόρκου Δηλώσεως επιδόσεως συνοδευόμενη από τις Ειδοποιήσεις Τύπος «I» και «Θ» επισυνάπτω ως Τεκ. 6
  2. Από το περιεχόμενο των παραγράφων 13,14 και 15 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτητριας παραδέχομαι ότι επιδοθήκαν ταυτόχρονα οι Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» και «ΙΒ» και αναφέρω ότι σύμφωνα με νομική συμβουλή την οποία λαμβάνω, το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο δεν απαγορεύει την ταυτόχρονη επίδοση των εν λόγω Ειδοποιήσεων και εν πάση περίπτωση η Αιτήτρια δεν τεκμηριώνει πως παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα της από την ταυτόχρονη επίδοση. Είναι η θέση μου ότι τα όσα αναφέρονται από την Αιτήτρια αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις της με σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων». Έχοντας υπόψη και τα όσα είχαν προβληθεί για το επείγον του θέματος και δεδομένου ότι υπήρχε η δυνατότητα, η αίτηση ορίστηκε αργότερα σήμερα και οι δυο συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις, προβάλλοντας ο καθένας τις θέσεις του. Νομική Πτυχή Οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζονται παρόμοιες αιτήσεις είναι πολύ καλά γνωστές και έχουν επαναληφθεί πάρα πολλές φορές από το Ανώτατο Δικαστήριο. Θεωρώ ότι ισχύουν κατά αναλογία οι αρχές που ισχύουν για την έκδοση διαταγμάτων με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 δεδομένου ότι και η Αίτηση/Έφεση δυνάμει του Ν.9/65 συνιστά πολιτική διαδικασία. Το άρθρο 44ΙΓ του Ν.9/65 προβλέπει ρητώς πως ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή άλλος ενδιαφερόμενος του οποίου παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα «.από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη.» στα πλαίσια του Μέρους VIA δύναται εντός 30 ημερών από τη λήψη γνώσης (ή τεκμαιρόμενης γνώσης) να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Βάσει δε του άρθρου 44ΙΕ «ενδιαφερόμενος οφειλέτης» σημαίνει πρωτίστως τον κύριο του ακινήτου προς τον οποίον και πρέπει να επιδίδεται επίσης κάθε ειδοποίηση. Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Ν.14/60 ενδιάμεσο διάταγμα δύναται να εκδοθεί όταν καταδεικνύεται σωρευτικά ότι: i. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. ii. Υπάρχει πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. iii. Εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. (Βλ. Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and others
(1982)1 C.L.R. 557 και Ιερά Μονή Κύκκου v. White Moon Services Ltd
(2013)1(Α) 354). Το Δικαστήριο δεν εξετάζει σε αυτό το στάδιο την αίτηση με στόχο την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων, είτε επί του πραγματικού, είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Άκης άλλως Γρηγόρης Ν. Γρηγορίου κ.ά. v. Χριστίνας Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Όπως έχει λεχθεί, δεν τίθεται θέμα οριστικής διάγνωσης ως προς τα θέματα που άπτονται των επιδίκων θεμάτων και η ενδιάμεση διαδικασία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε πρόωρη δίκη επί της ουσίας. (Βλ. Μυριάνθη Νικόλα v. Μιχάλης Κεφάλα
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1400 και Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1572). Γίνεται, όμως, δεκτό ότι κάποια αξιολόγηση της προσφερθείσας μαρτυρίας είναι αναγκαία για να διαπιστωθεί κατά πόσον ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση. Σοβαρό Ζήτημα Ως προς το κατά πόσον υπάρχει ή όχι σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση σημειώνεται πως γενικότερα αυτό διαπιστώνεται στο παρόν στάδιο με αναφορά στα καταχωρισθέντα δικόγραφα και ο όρος αυτός χρησιμοποιείται με την ευρεία του έννοια και όχι ως τεχνικός όρος εξισούμενος με τις έγγραφες προτάσεις (Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598). Αυτό το οποίο εξετάζεται εν σχέσει με την πρώτη προϋπόθεση είναι το κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία αν επιτύχει θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας. Κατ΄ αναλογίαν προς τα πιο πάνω εφαρμοζόμενα στις αγωγές, στην παρούσα η κυρίως Αίτηση-Έφεση, καθώς και οι ένορκες δηλώσεις συνιστούν το βάθρο επί του οποίου εξετάζεται η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος. Στην παρούσα περίπτωση η Αιτήτρια ζητά με την κυρίως Αίτηση μεταξύ άλλων την ακύρωση των Ειδοποιήσεων ΙΑ και ΙΒ και εν γένει της διαδικασίας, επικαλούμενη διάφορες παρατυπίες και αντικανονικότητες, όπως (
  1. i)ότι η επίδοση τους ήταν άκυρη και χωρίς έννομο αποτέλεσμα, (
  2. ii)δεν επιδόθηκε Ειδοποίηση IA προς όλα τα ενδιαφερόμενα, (iii) η ταυτόχρονη επίδοση των Ειδοποιήσεων IA και IB είναι παράτυπη, (
  3. iv)η Ειδοποίηση IB αποστάληκε πρόωρα και ότι (
  4. v)εκκρεμεί αγωγή υπ΄ αρ. 898/18 σε σχέση με την Ειδοποίηση I. Έπεται αναμφίβολα ότι εγείρεται σοβαρό ζήτημα εκδίκασης στα πλαίσια της Αίτησης-Έφεσης και πως αν η Αιτήτρια επιτύχει θα δικαιούται σε ανάλογη ουσιαστική θεραπεία. Πιθανότητα Θεραπείας Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση θα πρέπει να ικανοποιηθεί το δικαστήριο ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Η έννοια αυτή απαιτεί κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. Odysseos, ανωτέρω και Πουργουρίδη ν. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ. 201). Περαιτέρω όπως έχει αναφερθεί στην Κυτάλα ν. Χρυσάνθου
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 253 η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η οποία και πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η πιθανότητα. Τέτοια μαρτυρία είναι αυτή που εξάγεται από τις ένορκες δηλώσεις ή την αντεξέταση μαρτύρων. Στην παρούσα περίπτωση η Αιτήτρια έχει προωθήσει κυρίως το θέμα των παρατυπιών σε σχέση με την εγκυρότητα των Ειδοποιήσεων IA και IB, καθώς και του τρόπου που έχουν επιδοθεί. Συνιστά κοινό υπόβαθρο μεταξύ των δυο πλευρών ότι οι πιο πάνω ειδοποιήσεις έχουν επιδοθεί ταυτόχρονα και συγκεκριμένα στις 11.12.
  1. Για ό,τι απαιτείται και επιτρέπεται σε ένα τέτοιο ενδιάμεσο προκαταρκτικό στάδιο θα πρέπει να σημειωθεί πως το Μέρος VIA του Ν.9/65 φαίνεται να υιοθετεί και ενσωματώνει μια λογική χρονολογική σειρά αποστολής των διαφόρων ειδοποιήσεων, η οποία δεν συνάδει με την ταυτόχρονη αποστολή και επίδοση όλων ή τουλάχιστον κάποιων από τις προβλεπόμενες ειδοποιήσεις, οι οποίες έχουν ως εξής:
  2. Ειδοποίηση «Θ» [(άρθρο 44Β
(2)(α)] Ειδοποίηση για υπερημερία ή απαίτηση πληρωμής. 2. Ειδοποίηση «Ι» [(άρθρο 44Γ
(1)] Απαίτηση πληρωμής του χρέους εντός ταχθείσας προθεσμίας τουλάχιστον 30 ημερών, η οποία επιδίδεται τόσο προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη όσο και προς τον πρωτοφειλέτη, καθώς και προς τους εγγυητές. 3. Ειδοποίηση «ΙΑ» [(άρθρο 44Γ
(2)] Δεύτερη απαίτηση πληρωμής με ενημέρωση για ορισθέντα πλέον πλειστηριασμό, η οποία επιδίδεται τόσο προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη και τον πρωτοφειλέτη όσο και προς τους εγγυητές του. Καθένας από τους παραλήπτες έχει το δικαίωμα καταχώρισης έφεσης εντός 30 ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης αυτής, βάσει της ειδικής πρόνοιας του άρθρου 44Γ
(3). 4. Ειδοποίηση «ΙΒ» [(άρθρο 44Δ(2] Ειδοποίηση προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη με την οποία του ζητείται όπως εντός 10 ημερών από την παραλαβή της διορίσει εκτιμητή και ενημερώσει τον δανειστή για την ταυτότητα του προσώπου αυτού. Αυτό που διαφαίνεται από τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου είναι πως με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ θα πρέπει να αφήνεται χρονικό διάστημα τουλάχιστον 30 ημερών στους παραλήπτες για να έχουν τη δυνατότητα, εάν το επιθυμούν, να ασκήσουν το ένδικο μέσο της Έφεσης στο Δικαστήριο. Είναι λογικό πως κανένας δεν γνωρίζει κατά την αποστολή της ως άνω ειδοποίησης κατά πόσον υπάρχει τέτοια πρόθεση από κάποιον από τους πιο πάνω (οφειλέτη, ενυπόθηκο οφειλέτη ή εγγυητές). Φαίνεται δηλαδή πως το νόημα του άρθρου 44Δ είναι πως αν δεν καταχωριστεί έφεση εντός των 30 ημερών τότε αρχίζει η διαδικασία εκτίμησης με την αποστολή της Ειδοποίησης «ΙΒ». Αυτό όμως ο δανειστής δεν μπορεί να το γνωρίζει όταν αποστέλλει την Ειδοποίηση ΙΑ και δεν φαίνεται λογικό να ξεκινά ο ίδιος τη διαδικασία εκτίμησης αδιαφορώντας αν θα ασκηθεί έφεση ή ευελπιστώντας ότι δεν θα ασκηθεί. Ούτε βεβαίως φαίνεται λογικό να υποστηρίζει εκ των υστέρων ο δανειστής ότι αφού εν τέλει δεν ασκήθηκε έφεση τότε καλώς εστάλησαν ταυτόχρονα οι Ειδοποιήσεις ΙΑ και ΙΒ. Κάθε παραλήπτης των δύο ως άνω ειδοποιήσεων, αναμφίβολα όταν τις παραλάβει ταυτόχρονα ενδέχεται να παραπλανηθεί και να υπαχθεί στη διαδικασία εκτίμησης αποστέλλοντας στοιχεία εκτιμητή ή παραγγέλλοντας τη δική του εκτίμηση πράγμα το οποίο δεν φαίνεται να ήταν η πρόθεση του Νομοθέτη. Με άλλα λόγια διαφαίνεται πως πρόθεση του Νομοθέτη ήταν να χορηγήσει το δικαίωμα έφεσης εντός της τακτής προθεσμίας των 30 ημερών και ακολούθως εάν δεν ασκηθεί έφεση να αρχίζει η διαδικασία εκτίμησης. Εκτιμάται πως θα ήταν παράλογο να εκλαμβάνεται ότι ο Νομοθέτης θέλησε να προχωρά η εκτίμηση αδιαφορώντας για το αν η διαφορά οδηγήθηκε στο Δικαστήριο ή όχι και στη βάση αυτή καθίστανται συζητήσιμα τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια. Θεωρώ πως η Αιτήτρια από αυτής της πλευράς έχει καταδείξει συζητήσιμη υπόθεση κατ΄ αναλογία προς τις αρχές που ισχύουν στα ενδιάμεσα διατάγματα που αφορούν της αγωγές. Οφείλω μόνο να παρατηρήσω σε σχέση με τον εγειρόμενο λόγο ένστασης που αφορά την εκπρόθεσμη καταχώριση της Αίτησης/Έφεσης ότι υπήρξε παρόμοιο ζήτημα στην Αίτηση Αναφορικά με την Αίτηση του Αυγουστίνου Θωμά, Πολ. Αιτ. 20/18, ημ. 22.3.18 στα πλαίσια της οποίας Δικαστής του Ανωτάτου και με παρόμοιο σκεπτικό έκρινε ότι έπρεπε να εξεταστεί κατά πόσο τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 31 του περί Ερμηνείας Νόμου. Σε σχέση με το άρθρο 44(Γ)
(3)του Ν.9/65 χορήγησε άδεια για την καταχώριση προνομιακού εντάλματος και στη βάση ακριβώς του κατά πόσο εννοούνται καθαρές μέρες κατά τον υπολογισμό της προθεσμίας καταχώρησης της έφεσης. Σημειώνω εδώ και το ότι αποτελεί επίσης βασική νομολογιακή αρχή σύμφωνα με την υπόθεση Recnex Trading Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Πολ. Έφ. 71/11 ημ. 16.4.14 πως: «. ζητήματα αμφισβητούμενα θα πρέπει να αφήνονται να ακουστούν κατά την εκδίκαση της ουσίας. Το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε τελικά συμπεράσματα τα οποία δυνατόν να αποβούν βλαπτικά για τα δικαιώματα των διαδίκων». Πρόκειται για απόσπασμα που σχετίζεται με την εκδίκαση προσωρινών διαταγμάτων και θεωρώ ακριβώς ότι στην παρούσα περίπτωση το ζήτημα της προθεσμίας αφορά πραγματικά το δικαίωμα της Αιτήτριας να αποταθεί στο Δικαστήριο. Κρίνω ότι θα πρέπει να αποφευχθεί η οριστική και τελική επίλυση του σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, ιδιαίτερα ενόψει του ότι αποτελεί υπό κάποια μορφή πρωτότυπο ζήτημα το οποίο βρίσκεται υπό εξέταση στο Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια προνομιακών ενταλμάτων και θεωρώ ορθότερο ότι θα πρέπει να κριθεί στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. Δυσκολία Απονομής Δικαιοσύνης Όσον αφορά αυτή την προϋπόθεση απαιτείται να διαφανεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον. Όπως έχει αναφερθεί στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015: «Η καθοδηγητική αρχή είναι ότι το δικαστήριο πρέπει πρώτα να εξετάσει κατά πόσο σε περίπτωση που ο ενάγων πετύχει στην αξίωση του για διηνεκές απαγορευτικό διάταγμα στη δίκη θα αποζημιωθεί επαρκώς με την επιδίκαση αποζημιώσεων για την απώλεια που θα υποστεί πριν από τη δίκη ως αποτέλεσμα των συνεχιζόμενων πράξεων του εναγομένου. Αν οι αποζημιώσεις με το μέτρο που ανακτώνται σύμφωνα με το κοινοδίκαιο θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία και ο Εναγόμενος θα ήταν σε οικονομική θέση να τις καταβάλει το δικαστήριο κανονικά θα αρνηθεί να χορηγήσει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα όσο ισχυρή και αν φαίνεται η αξίωση του Ενάγοντα». Είναι βεβαίως κατανοητό πως τα πιο πάνω τυγχάνουν εφαρμογής mutatis mutandis σε αιτήσεις, όπως η παρούσα, δεδομένου ότι εδώ δεν τίθεται ζήτημα έκδοσης στο τελικό στάδιο διηνεκούς απαγορευτικού διατάγματος, αλλά ακύρωσης ή όχι της διαδικασίας πλειστηριασμού. Εξετάζεται λοιπόν το κατά πόσον, στην περίπτωση που αφεθεί τώρα να ολοκληρωθεί η διαδικασία πλειστηριασμού θα είναι δύσκολο ή αδύνατο στο μέλλον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη. Τονίζεται δε πως η «απονομή πλήρους δικαιοσύνης» δεν ταυτίζεται με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς. Όπως έχει εξηγηθεί στην Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α.
(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 317 η έννοια της φράσης «απονομή πλήρους δικαιοσύνης» περιλαμβάνει και την προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Θεωρώ πως όντως εάν δεν οριστικοποιηθούν τα εκδοθέντα διατάγματα η Καθ' ης θα προχωρήσει με τον πλειστηριασμό και η αρχική μεταβίβαση επ΄ ονόματι καλόπιστου αγοραστή σε πλειστηριασμό ενδέχεται να ακολουθηθεί και από περαιτέρω μεταβιβάσεις και σίγουρα δεν θα είναι εύκολη η επαναφορά ή η επανεγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι της Αιτήτριας μελλοντικά, δηλαδή ακόμα και αν επιτύχει στην Αίτηση-Έφεση της. Κατά συνέπειαν η τυχόν επιτυχία της Αίτησης-Έφεσης, ως προς αυτή την πτυχή θα είναι άνευ ουσιαστικού αποτελέσματος, αφού θα είναι αδύνατο να επανακτήσει το ίδιο περιουσιακό δικαίωμα της, δηλαδή το ακίνητο. Ισοζύγιο Ευχέρειας Όσον αφορά το ισοζύγιο της ευχέρειας αρκεί να λεχθεί πως στην περίπτωση έκδοσης του διατάγματος η μόνη αρνητική συνέπεια για την Καθ΄ης θα ήταν η κάποια καθυστέρηση στη διαδικασία ενώ αντιθέτως με την αποξένωση του ακινήτου για την Αιτήτρια διακυβεύονται πολύ περισσότερα. Υπ΄ αυτή την έννοια λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η παρούσα απόφαση είναι εσφαλμένη ενέχει η χορήγηση του διατάγματος (Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) Α.Α.Δ. 788). Συνεκτιμώντας όλα όσα έχουν λεχθεί πιο πριν και τις αρνητικές επιπτώσεις που θα επέφερε στην Αιτήτρια η μη οριστικοποίηση των διαταγμάτων κρίνω πως η σχετική πλάστιγγα εμφανώς κλίνει προς όφελος της και είναι δίκαιο και πρόσφορο να καταστούν απόλυτα τα διατάγματα. Άλλα Ζητήματα Δεν θα συμφωνήσω με την εισήγηση ότι τίθεται ζήτημα από την εγγύηση είτε όπως την έχει διατάξει το Δικαστήριο είτε όπως έχει καταχωρηθεί στον φάκελο του Δικαστηρίου. Εννοείται ότι η εγγύηση έχει καταχωριστεί και αφορά ζημιά ή απώλεια ή έξοδα όπως ήθελαν προκύψει από τυχόν αδικαιολόγητη έκδοση για την πλευρά της Καθ΄ ης η Αίτηση την οποία και αφορά το διάταγμα ως το νομικό πρόσωπο που προωθεί τον πλειστηριασμό. Δεν θεωρώ επίσης και δεν συμφωνώ ότι τίθεται οποιοδήποτε ζήτημα από το γεγονός ότι καταχωρίστηκε ένσταση σήμερα από πλευράς της Καθ΄ ης και όχι δυο μέρες προηγουμένως δεδομένου ότι αυτό ήταν δικό της δικαίωμα ενδεχομένως θα μπορούσε η άλλη πλευρά (της Αιτήτριας) να είχε ένσταση για τη μη τήρηση των προθεσμιών αλλά υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις των σύντομων χρονικών διαστημάτων που μεσολαβούσαν μεταξύ της έκδοσης των διαταγμάτων, του πλειστηριασμού και της ημερομηνίας που τα διατάγματα ορίστηκαν επιστρεπτέα, ορθώς δεν έχει εγείρει τέτοιο ζήτημα. Θεωρώ ότι ήταν προς όφελος της Καθ΄ ης να καταχωρίσει την ένσταση της η οποία να ληφθεί υπόψη (και λαμβάνεται υπόψη) αντί να ζητείτο αναβολή ή παράταση για τέτοιους λόγους, πράγμα που θα υπερέβαινε την αυριανή ημερομηνία που είναι ορισμένος ο πλειστηριασμός, με άλλες συνέπειες. Ούτε συμφωνώ ότι τίθεται θέμα κατάχρησης από την καταχώριση της ενδιάμεσης αίτησης κάποιες μέρες μετά από την κυρίως αίτηση παρότι όντως θα ήταν ορθότερο εφόσον ήταν γνωστό να καταχωριστεί νωρίτερα. Ούτως ή άλλως όμως δεν τίθεται ιδιαίτερο ζήτημα δεδομένου ότι η Καθ΄ ης εν τέλει κατάφερε να έχει την ένσταση της ενώπιον του Δικαστηρίου. Αυτό ήταν θέμα που ήδη είχε ενώπιον του και το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) όταν εξέδωσε τα ενδιάμεσα διατάγματα. Κατάληξη Στη βάση των όσων προσπάθησα να εξηγήσω, θεωρώ ότι καλώς έχουν εκδοθεί τα διατάγματα και θα πρέπει να οριστικοποιηθούν μέχρι εκδίκασης της κυρίως αίτησης λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη ότι όντως δεν προκαλείται οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά στην πλευρά της Καθ΄ ης. Το αντίθετο, σε περίπτωση που αφεθεί να προχωρήσει ο πλειστηριασμός ιδιαίτερα αν στη διαδικασία αυτή έχουν σημειωθεί παρατυπίες που αφορούν τις ειδοποιήσεις που έχουν δοθεί. Ως εκ τούτου τα ενδιάμεσα διατάγματα καθίστανται απόλυτα. Τα έξοδα θα είναι υπέρ της Αιτήτριας και εις βάρος της Καθ΄ ης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................... Χ.Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΧΒΧ/ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.