Κ.Π. ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ & ΣΙΑ κ.α. ν. Μιχάλη (Μάικ) Τύμβιου κ.α., Αρ. Αγωγής: 3900/2015, 18/4/2018

Κ.Π. ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ & ΣΙΑ κ.α. ν. Μιχάλη (Μάικ) Τύμβιου κ.α., Αρ. Αγωγής: 3900/2015, 18/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A248 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3900/2015 Μεταξύ:

1. Κ.Π. ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ & ΣΙΑ
2. Έλενας Ερωτοκρίτου, υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Ιωάννη Ερωτοκρίτου Εναγόντων και
3. Μιχάλη (Μάικ) Τύμβιου
4. Evgenia Michaelidou Developments Ltd
5. Αργύρη Οδυσσέως, υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Ευθυμίας Μιχαήλ Τύμβιου
6. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας Εναγομένων ----------------------------- Ως Ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 12.2.21016: Μεταξύ:
7. Κ.Π. ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ & ΣΙΑ
8. Έλενας Ερωτοκρίτου, υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Ιωάννη Ερωτοκρίτου Εναγόντων και
9. Μιχάλη (Μάικ) Τύμβιου
10. Evgenia Michaelidou Developments Ltd
11. Νίκου Κληρίδη, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Ευθυμίας Μιχαήλ Τύμβιου
12. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 2.6.2017 και Προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 9.6.2017 18 Απριλίου,
13. Για τους ενάγοντες-Αιτητές: κ. Αντ. Γεωργιάδης Για τους εναγόμενους 1 και 2-Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Μ. Πανταζή Για τον εναγόμενο 3-Καθ΄ ου η Αίτηση: Καμία εμφάνιση Για τον εναγόμενο 4-Καθ΄ ου η Αίτηση: κα Θ. Μαυρομουστάκη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτησή τους, οι ενάγοντες-Αιτητές, στις 9.6.2017, εξασφάλισαν μονομερώς τα ακόλουθα διατάγματα: Α. Όπως η εκτέλεση της ενδιάμεσης απόφασης, ημερομηνίας 9.5.2017, η οποία εκδόθηκε εναντίον των αιτητών στην παρούσα αγωγή, ανασταλεί μέχρι την εκδίκαση της έφεσης που καταχωρήθηκε στις 15.5.2017, και Β. Όπως ανασταλεί ο τερματισμός της ισχύος του απόλυτου διατάγματος ημερομηνίας 12.8.2015 μέχρι εκδίκασης της έφεσης. Τα εν λόγω διατάγματα ορίστηκαν να είναι επιστρεπτέα στις 16.6.2017 και μετά από ενδιάμεσους ορισμούς, στις 9.3.2018 ακούστηκαν ως προς το κατά πόσο θα πρέπει να οριστικοποιηθούν μέχρι την εκδίκαση της έφεσης εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 9.5.
14. Μία σκιαγράφηση του σχετικού με την παρούσα διαδικασία, ιστορικού στην αγωγή, θεωρώ ότι είναι απαραίτητη για σκοπούς καλύτερης αντίληψης του υπό κρίση ζητήματος. Με την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, οι ενάγοντες αιτήθηκαν μονομερώς και εξασφάλισαν διάταγμα που εμπόδιζε και απαγόρευε στον εναγόμενο 4 από του να αποξενώσει και καταβάλει προς τους εναγόμενους 1, 2 και 3 ποσό ύψους €202,944, το οποίο κατείχε προς όφελος των εναγομένων 1, 2 και 3 και επίκειτο η πληρωμή του σ΄ αυτούς. Το ποσό αυτό ήταν μέρος ενός πολύ μεγαλύτερου ποσού προς όφελος των εναγομένων 1, 2 και 3, ενώ το επίδικο ποσό αφορά κατ΄ ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό από τους εναγόμενους 1, 2 και 3 στους ενάγοντες. Το ως άνω προσωρινό διάταγμα εναντίον του εναγόμενου 4 κατέστη απόλυτο στις 12.8.2015 με δική του συγκατάθεση. Όσον αφορά τους εναγόμενους 1 και 2, ένστασή τους απερρίφθη αφού το διάταγμα εναντίον του εναγόμενου 4 κατέστη απόλυτο, ενώ έτερο αιτούμενο διάταγμα απεσύρθη. Απόρριψης έτυχε και αίτηση των εναγομένων 1 και 2 για παραμερισμό και ακύρωση του διατάγματος ημερομηνίας 12.8.
15. Μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης στις 28.3.2016, ο εναγόμενος 4 αιτήθηκε την απόρριψη και διαγραφή του κλητηρίου εντάλματος και της έκθεσης απαίτησης, στην έκταση που αφορά τον εναγόμενο 4, ως μη αποκαλύπτουσας οποιαδήποτε εύλογη ή οποιαδήποτε αιτία αγωγής εναντίον του εναγομένου 4 και/ή ως επιπόλαιας και ενοχλητικής και ως καταχρηστική της διαδικασίας του Δικαστηρίου και/ή της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Κατόπιν ακρόασης της εν λόγω αίτησης, το Δικαστήριο, με την απόφασή του ημερομηνίας 9.5.2017, απέρριψε την αγωγή εναντίον του εναγομένου 4, αποδεχόμενο την αίτησή του. Των ως άνω ακολούθησε η υπό εξέταση Αίτηση και εξασφάλιση των πιο πάνω αναφερόμενων προσωρινών διαταγμάτων. Τα ως άνω αποτελούν κοινώς αποδεκτά γεγονότα, ως προκύπτουν τόσο από το περιεχόμενο της Αίτησης και ενστάσεων, όσο και από το περιεχόμενο του φακέλου της παρούσας αγωγής. Η παρούσα Αίτηση και προσωρινά διατάγματα βασίζονται, μεταξύ άλλων, στη Δ.35 ΘΘ18 και 19, Δ.40 ΘΘ7 και 11 και Δ.48 ΘΘ1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ενώ το πραγματικό υπόβαθρο αποτελούν η ένορκη δήλωση της ενάγουσας 2, ημερομηνίας 2.6.2017 και συμπληρωματική ένορκη δήλωση της ιδίας, ημερομηνίας 6.6.2017 (κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου). Σ΄ αυτές τις ένορκες δηλώσεις, η ενάγουσα 2 παραθέτει τους ισχυρισμούς της ως προς τα γεγονότα και τους λόγους για τους οποίους το δίκαιο είναι να οριστικοποιηθούν τα διατάγματα ημερομηνίας 9.6.
16. Τόσο ο εναγόμενος 4, αλλά και οι εναγόμενοι 1 και 2, φέρουν ένσταση στην Αίτηση και διατάγματα στη βάση των 16 λόγων που προβάλλει ο εναγόμενος 4 και των οκτώ λόγων που προβάλλουν οι εναγόμενοι 1 και
17. Ως προς το πραγματικό υπόβαθρό τους, η ένσταση του εναγομένου 4 βασίζεται στην ένορκη δήλωση της Μαριάννας Τσαγκάρη ημερομηνίας 19.10.2017, ενώ των εναγομένων 1 και 2 του ιδίου του εναγόμενου 1 ημερομηνίας 12.7.
18. Αποτελεί κοινό λόγο ένστασης των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι η Αίτηση και το εκδοθέν διάταγμα είναι άνευ αντικειμένου, αφού το ποσό που αφορά το διάταγμα ημερομηνίας 12.8.2015 έχει ήδη καταβληθεί στο δικαιούχο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 πριν την καταχώρηση της υπό εκδίκαση Αίτησης και την έκδοση του υπό εκδίκαση προσωρινού διατάγματος. Όπως δε, αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της Μαριάννας Τσαγκάρη και το συνημμένο σ΄ αυτήν Τεκμήριο 1, στις 26.5.2017 το τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας προχώρησε σε οριστικοποίηση πληρωμής ύψους €202.944 στον εναγόμενο 1 και το Γενικό Λογιστήριο της Δημοκρατίας προέβηκε στο σχετικό τραπεζικό έμβασμα στις 29.5.
19. Το γεγονός αυτό όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε από τους ενάγοντες, αλλά τυγχάνει αποδεκτό ως γεγονός. Όπως προκύπτει, τόσο από το περιεχόμενο των όσων αφορούν την παρούσα Αίτηση και διατάγματα, αλλά και από τα αναφερόμενα στην αγωγή, το τι αφορά τον εναγόμενο 4 είναι ακριβώς η μη αποξένωση και καταβολή στους εναγόμενους του ως άνω αναφερόμενου ποσού. Το οποίο, καταβλήθηκε στον εναγόμενο 1 μετά την απόρριψη της αγωγής εναντίον του εναγόμενου 4 (τον οποίο αφορούσε το αρχικό απόλυτο προσωρινό διάταγμα) και πριν την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης και έκδοσης του παρόντος διατάγματος. Εφόσον δε, τα παρόντα διατάγματα θα είχαν ουσία μόνο κατά την περίπτωση που ο εναγόμενος 4 εξακολουθούσε να έχει στην κατοχή του το εν λόγω ποσό, αναπόφευκτα το ως άνω γεγονός της καταβολής του, καθιστά την παρούσα διαδικασία άνευ αντικειμένου. Δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση ότι το διάταγμα ημερομηνίας 12.8.2015 δεν ακυρώθηκε. Το διάταγμα εκείνο αφορούσε τον εναγόμενο 4, στην κατοχή του οποίου ήταν το υπό κρίση ποσό. Άλλωστε αυτό ζητούσε και η αίτηση. Οπόταν, εφόσον υφίστατο μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής, με την απόρριψη της αγωγής εναντίον του εναγόμενου 4 στις 9.5.2017, έπαυσε να ισχύει και το διάταγμα ημερομηνίας 12.8.2015 το οποίο, επαναλαμβάνω, αφορούσε τον εναγόμενο
20. Αποτελεί βασική αρχή του νομικού μας συστήματος ότι δεν εκδίδεται διάταγμα επί ματαίω. Όπως εξηγείται στο σύγγραμμα των Γ. Ερωτοκρίτου & Π. Αρτέμη, 2016, «ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ INJUNCTIONS», στη σελ. 69, η αρχή στηρίζεται στο γνωστό αξίωμα ότι «η επιείκεια, όπως και η φύση, δεν πράττουν τίποτε ματαίως» «equity, like nature, will do nothing in vain" (βλ. Brunner v. Greenslade [1970] 3 All ER 833, 842). Η νομολογία που δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα του αξιώματος, τονίζει ότι τα δικαστήρια δεν ασχολούνται με οτιδήποτε θα αποδειχθεί ότι είναι ανώφελο, άσκοπο ή αναποτελεσματικό, αφού κάτι τέτοιο στην ουσία θα γελοιοποιούσε τα δικαστήρια και το θεσμό απονομής της δικαιοσύνης. Στην υπόθεση Ιωάννης Μαυρονικόλα, ως κατονομαζόμενος Εκτελεστής της διαθήκης της Βασιλείας Γεωργίου Καθητζιώτη ή Θράκκα κ.ά. v. Κικής Φοινιώτη κ.ά.