Κ&Ε VEGGIE FRUIT MARKET LTD ν. MERCEDITA ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 7373/14, 4/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A225 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Ευθυμίου - Αντρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7373/14 Μεταξύ: Κ&Ε VEGGIE FRUIT MARKET LTD, από τη Λευκωσία Εναγόντων και
- MERCEDITA ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΥ, από τη Λευκωσία
- ΠΕΤΡΟΣ ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΥ. Α.Δ.Τ.621746 Εναγομένων Ημερομηνία: 4/4/2018 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες/ Αιτητές: Κος Σ. Παπαθεοδώρου Για τον Εναγόμενο/ Καθ' ού η Αίτηση 2: Εμφανίζεται ο ίδιος προσωπικά ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex Tempore) Με την αίτηση τους οι Ενάγοντες‑ Αιτητές (στο εξής οι Αιτητές), ζητούν τα ακόλουθα: Α. Τη διεξαγωγή έρευνας αναφορικά με την οικονομική κατάσταση του Εναγομένου 2 και αναφορικά με οποιανδήποτε δωρεά, παράδοση, μεταβίβαση, επιβάρυνση, διακίνηση ή απόκρυψη οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου που έχει ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση είσπραξης του εξ αποφάσεως χρέους ή μέρος αυτών. Β. Διάταγμα όπως ο Εναγόμενος 2 εξ' αποφάσεως οφειλέτης αποκαλύψει στο Δικαστήριο το όνομα και τη διεύθυνση του εργοδότη του και/ή άλλου προσώπου το οποίο του καταβάλλει μισθούς ή άλλα ποσά, λεπτομερή στοιχεία σχετικά με απολαβές ή οποιαδήποτε εισοδήματα, πραγματικά και αναμενόμενα, τις ανάγκες του ιδίου και της οικογένεια του και οποιανδήποτε άλλη σχετική πληροφορία, αναφορικά με οποιαδήποτε εισοδήματα από εργασία ή άλλες πηγές. Γ. Διάταγμα ακύρωσης οποιοσδήποτε καταδολιευτικής μεταβίβασης δωρεάς, παράδοσης, επιβάρυνσης, διακίνησης ή άλλης αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων ή διάθεσης των, από τον Εναγόμενο 2 στα οποία αυτός προέβη μετά τη δημιουργία ή τη γέννεση της αστικής ευθύνης τα οποία, περιουσιακά στοιχεία, δύνανται να διατεθούν για την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους ή μέρους αυτών. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάττει όπως το οφειλόμενο χρέος πληρωθεί με δόσεις εκ €500.-, εκάστη ή με ποσά που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογα. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον εργοδότη του Εναγομένου 2 (εξ αποφάσεως οφειλέτη) να αποκόπτει από τον μισθό του τέτοιο ποσό που το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει εύλογο και να το καταβάλλει στους εξ αποφάσεως πιστωτές Αιτητές προς μερική ή ολοκληρωτική αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους τους στην Αίτηση. Στ. Οποιανδήποτε άλλη διαταγή ήθελε το Δικαστήριο διατάξει Ζ. Τα έξοδα της αίτησης νόμιμο τόκο επί των εξόδων, πλέον ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1-3,8 και 9, επί του Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 2) Νόμος του 1999 Ν.134
(1)99 ΚΕΦ. 6 ΜΕΡΟΣ V III Άρθρα 82-90 και ΚΕΦ. 6 ΜΕΡΟΣ ΙΧ άρθρο 91 Γ, 91 Ε - 91 Ζ, επί του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 άρθρα 31, 41 και 42 ως και επί της Διακριτικής εξουσίας του Σεβ. Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Ελένης Γεωργίου,διευθύντριας της εταιρείας των Αιτητών. Η Ομνύουσα αναφέρει ότι, στις 8.4.2015 εκδόθηκε απόφαση όπως ο Εναγόμενος 2/Καθ' ού η Αίτηση (στο εξής «ο Καθ' ού η Αίτηση»), πληρώσει αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα με την Εναγόμενη 1, το ποσό των €5.398,89, με νόμιμο τόκο από 15.12.2014 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των €548 ως έξοδα της αγωγής, με νόμιμο τόκο από 1.1.2015 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €22 έξοδα επίδοσης, πλέον ΦΠΑ. Έναντι του εξ αποφάσεως χρέους, οι Εναγόμενοι κατέβαλαν €
- Ως αναφέρει η ομνύουσα, το ένταλμα κινητής περιουσίας με αριθμό 104145 επιστράφηκε ανεκτέλεστο στις 26.10.
- Η Ομνύουσα αναφέρει ότι, ο Καθ' ού η Αίτηση εργάζεται και έχει αρκετά εισοδήματα από την εργασία του και είναι σε θέση να καταβάλλει το ποσό των €500 μηνιαίως έναντι του εξ αποφάσεως χρέος του. Ο Καθ' ού η Αίτηση αντέδρασε με την καταχώρηση ένστασης, η οποία αποτελείται στην ουσία από ένορκη δήλωση στην οποία αναφέρει τις προσωπικές του περιστάσεις, τόσο από την ένορκη δήλωση που έχει καταχωρηθεί, όσο και από τη μαρτυρία του κατά την ακρόαση της διαδικασίας στις 2.4.
- Τα κύρια σημεία της μαρτυρίας του Καθ' ού η Αίτηση συνοψίζονται ως ακολούθως: Είναι 54 ετών, με σοβαρά προβλήματα υγείας. Συγκεκριμένα περί το 2015 έχασε πλήρως την όραση στο δεξί του μάτι, ενώ στο αριστερό η όραση του είναι στο 10 %. Περαιτέρω, είναι στο τελικό στάδιο χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας, εξου και υποβάλλεται σε τετράωρες συνεδρίες αιμοκάθαρσης τρεις φορές την εβδομάδα. Το εισόδημα του είναι η σύνταξη ανικανότητας, που ανέρχεται στο ποσό των €12.972 χρονιαίως. Ο Καθ' ού η Αίτηση ανέφερε ότι, η κατάσταση στην οποίαν έχει περιπέσει η υγεία του, τον έχει καταστήσει εντελώς ανίκανο για εργασία. Ως ανέφερε, η σύζυγος του επίσης δεν εργάζεται, ενώ έχουν ένα παιδί ανήλικο μαθητή στο Λύκειο Κύκκου. Ανέφερε περαιτέρω ότι, εκκρεμούν και άλλα εντάλματα εναντίον του, παρουσιάζοντας έντυπο της Αστυνομίας σε σχέση με αυτά. Αναλύοντας τα έξοδα του, ανέφερε ότι λόγω της κατάστασης της υγείας του δεν μπορεί να οδηγά, εξου και για την ιατρική του περίθαλψη συνήθως χρησιμοποιεί υπηρεσίες ταξί και εν πάση περιπτώσει υπάρχει μεγάλο κόστος για τον ίδιο από άποψη καυσίμων διακίνησης. Υποβλήθηκε στον ίδιο ότι, εργάζεται σε συγκεκριμένο μανάβικο, με τον Καθ' ού η Αίτηση να εξηγεί ότι λόγω γνωριμίας με τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης, απασχολείται λίγες ώρες στο εν λόγω μανάβικο όχι όμως σαν εργασία αλλά για να περνά τον χρόνο του και να μην περιπέσει σε κατάθλιψη λόγω της κατάστασης της υγείας του. Διευκρίνισε ότι δεν αμείβεται από το μανάβικο αλλά, εξασφαλίζει διευκόλυνση για τις ανάγκες της οικογένειας του, αφούο ιδιοκτήτης της επιχείρησης του επιτρέπει να αγοράσει προϊόντα με αρκετή πίστωση, ενώ παράλληλα κάποια τρόφιμα του τα προσφέρει δωρεάν, λόγω της φιλικής σχέσης που υπάρχει μεταξύ τους. Ως ανέφερε, η σύζυγος του δεν εργάζεται, συνεπώς η σύνταξη ανικανότητας για την οποία έχει εγκριθεί συντηρεί τόσο τον ίδιο, όσο και τη σύζυγο και το ανήλικο παιδί τους και ως εκ τούτου δυσκολεύεται ιδιαίτερα να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του και γενικά η οικονομική του κατάσταση είναι τραγική. Ο ευπαίδευτος Συνήγορος των Αιτητών, εστιάστηκε κυρίως στα έξοδα καυσίμων, αναφέροντας ότι αυτά είναι υπερβολικά, ενώ παράλληλα υπέβαλε σε αυτόν ότι η σύζυγος του εργάζεται με τον Καθ'ού η Αίτηση να απορρίπτει αμφότερες τις θέσεις. Στην δε προφορική του Αγόρευση ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητων υποστήριξε ότι το χρονιαίο επίδομα τέκνου που δικαιούται το ανήλικο τέκνο του Καθ'ού η Αίτηση και το οποίο με την κατάθεση του αυτομάτως κατάσχεται από την Τράπεζα προς όφελος στεγαστικού δανείου της συζύγου του μπορεί να δίνεται έναντι του Εξ'αποφάσεως χρέους αλλά και ότι ο Καθ'ού προσπαθήσει να υπεκφύγει με τις απαντήσεις του να αποκαλύψει στο Δικαστήριο την αλήθεια κάτι που είναι πρόδηλο ως τόνισε από την όλη συμπεριφορά του Καθ'ού στο εδώλιο του μάρτυρα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος δέχθηκε ότι η ικανότητα του Καθ'ου για εργασία είναι περιορισμένη αλλά και ότι τα προβλήματα υγείας του είναι εμφανή και αδιαμφισβήτητα. Παρά ταύτα εισηγήθηκε ότι η σύζυγος του Καθ'ού η Αίτηση εργάζεται και ότι τα έξοδα που παρουσίασε είναι φουσκωμένα εισηγούμενος ότι προκύπτει ένα πλεόνασμα από τις αναφορές του Καθ'ού η Αίτηση για την διακίνηση του με ταξί προς και από το Γενικό Νοσοκομείο για Αιμοδιάλυση τα οποία υπολόγισε στα €
- Νομική Πτυχή Είναι θεμελιώδης αρχή του δικαίου ότι οι δικαστικές αποφάσεις πρέπει να εκτελούνται[1]. Με δεδομένο πάντα αυτό τον στόχο και σκοπό, ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ 6 παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να εξετάσει εξ αποφάσεως οφειλέτη, μεταξύ άλλων, αναφορικά με την οικονομική του κατάσταση και την ικανότητα του να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του με δόσεις. Το άρθρο 90
(1)του Κεφ. 6 προνοεί ότι: «Το Δικαστήριο δύναται, αν κρίνει τούτο σκόπιμο κατά ή μετά την εξέταση που γίνεται δυνάμει του Μέρους VIII, να διατάξει όπως το οφειλόμενο δυνάμει της απόφασης χρέος πληρωθεί με δόσεις κατά τις ημερομηνίες και στα ποσά που ήθελε κρίνει εύλογα και εντός των οικονομικών δυνατοτήτων του οφειλέτη.» Υπάρχει πλούσια νομολογία αναφορικά με τους παράγοντες που πρέπει να λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο όταν αποφασίζει κατά πόσο υπάρχει περίσσευμα από τα εισοδήματα ενός εξ αποφάσεως οφειλέτη το οποίο να μπορεί να διατίθεται για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις. Υπάρχει επίσης πλούσια νομολογία από την οποία το Δικαστήριο μπορεί να αντλήσει καθοδήγηση για το πως αυτό το περίσσευμα υπολογίζεται, ποιες δαπάνες θεωρούνται αναγκαίες και ποιες όχι και ποια σειρά προτεραιότητας πρέπει να δίδεται σε άλλες υποχρεώσεις του οφειλέτη[2]. Ο σκοπός της παρούσας διαδικασίας, όπως προκύπτει ρητά από τις σχετικές πρόνοιες του Κεφ. 6, είναι να διερευνηθεί η δυνατότητα των οφειλετών να πληρώσουν εξ αποφάσεως χρέος με δόσεις. Θεωρώ ότι αν το Δικαστήριο θα καταλήξει στην έκδοση σχετικού διατάγματος, πρέπει το ποσό των δόσεων να είναι τέτοιο ώστε με την τακτική και συνεπή καταβολή των δόσεων αυτών από τον οφειλέτη το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους να μειώνεται σταδιακά, με τελική κατάληξη την εξόφληση του. Η διαδικασία εξέτασης της οικονομικής κατάστασης εξ' αποφάσεως οφειλέτη λαμβάνει ουσιαστικά ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο να κρίνει, μετά τη διεξαγωγή της δέουσας έρευνας σχετικά με τα οικονομικά μέσα του χρεώστη, κατά πόσο ο χρεώστης είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις ή μέσω άλλου προβλεπόμενου διατάγματος.[3] Όλα τα αναγκαία στοιχεία πρέπει να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορέσει να αποφασίσει κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος ή όχι και αν δικαιολογείται για ποιο ποσό.[4] Στα πλαίσια κάθε αίτησης έρευνας όπου το Δικαστήριο καλείται να διακριβώσει αν ο εξ αποφάσεως οφειλέτης μπορεί να αποπληρώσει το χρέος με μηνιαίες δόσεις, το πρώτο και πρωταρχικό στάδιο είναι να διακριβωθεί αν ο οφειλέτης έχει εισοδήματα και, αν ναι, ποια είναι αυτά τα εισοδήματα. Παρα ταύτα είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων έστω και εάν τη δεδομένη στιγμή ο Καθ'ού η Αίτηση δεν εργάζεται, εφόσον έχει τέτοια δυνατότητα, αλλά το μόνο που απομένει είναι η αναγκαία βούληση.[5] Η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή χρέους με δόσεις συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή, την ιατρική περίθαλψη, τη μόρφωση των παιδιών εάν υπάρχουν, κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη και κάποιο περιθώριο για την αντιμετώπιση εκτάκτων δαπανών. Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή χρέους δια μηνιαίων δόσεων εάν κάτι τέτοιο επηρεάζει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου του χρεώστη και της οικογένειας του.[6] Το Δικαστήριο θα διατάξει την πληρωμή ποσού, το οποίο είναι περίσσευμα από το μισθό και τα εισοδήματα του Καθ'ού η Αίτηση αφού πρώτα αφαιρεθεί εύλογο αναγκαίο ποσό για τη συντήρηση του ιδίου και των εξαρτωμένων του.[7] Φυσικά, τούτων λεχθέντων ένας οφειλέτης δεν μπορεί να δημιουργεί υποχρεώσεις, πέραν αυτών που είναι αναγκαίες για την κάλυψη ουσιαστικών βιοτικών αναγκών του ιδίου και της οικογένειας του και ακολούθως να τις επικαλείται ως δικαιολογία για την ανικανότητα και αδυναμία του να αποπληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος του[8]. Είναι επίσης νομολογημένο ότι δαπάνες σχετικά με την κατανάλωση τσιγάρων και ποτών καθώς επίσης δαπάνες που αφορούν διασκέδαση, καφενεία και άλλα συναφή δεν θεωρούνται ως αναγκαία έξοδα.[9] Περαιτέρω το Δικαστήριο στην συνεκτίμηση που διενεργεί στα πλαίσια της Αίτησης δεν μπορεί να δώσει προτεραιότητα απέναντι στο εξ' αποφάσεως χρέος σε άλλα χρέη ιδιαίτερα χωρίς να υπάρχει καν δικαστική απόφαση ή τα οποία προκύπτουν από μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις.[10] Εάν διαπιστωθεί από το Δικαστήριο ότι ο χρεώστης είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις, ο επακριβής καθορισμός του ποσού επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα συνεκτιμήσει τους οικονομικούς πόρους και τις ουσιαστικές ανάγκες του χρεώστη.[11] Αξιολόγηση Παρακολούθησα τον Καθ' ού η Αίτηση να καταθέτει ενόρκως και από τα όσα κατέθεσε ενώπιον μου, αλλά και γενικά τη στάση του στο εδώλιο του μάρτυρα, κρίνω ότι κατέθεσε την αλήθεια αναφορικά με την οικονομική του κατάσταση. Οι απαντήσεις του ήταν σαφής και δεν έδειχναν καμία διάθεση υπεκφυγής, παραπλάνησης ή απόκρυψης από το Δικαστήριο. Ο ίδιος φάνηκε απελπισμένος για την κατάσταση στην οποίαν έχει περιέλθει, κυρίως λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζει. Με τα ενώπιον μου δεδομένα, θεωρώ ότι η θέση που προβάλλεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, δηλαδή ότι ο Καθ' ού η Αίτηση εργάζεται και έχει εισοδήματα από την εργασία του, παρέμεινε μετέωρη αφού τα όσα έχει παρουσιάσει ο Καθ' ού η Αίτηση καταδεικνύουν ότι δεν δύναται να εργαστεί λόγω της κατάστασης της υγείας του. Το μόνο δε εισόδημα που παίρνει, ανέρχεται στα €1.075 το μήνα και προκύπτει από την σύνταξη ανικανότητας για την οποία έχει εγκριθεί από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων λόγω ακριβώς των συσσωρευμένων προβλημάτων υγείας που έχει. Με εξαίρεση τα έξοδα που ανέφερε για καύσιμα, τα λοιπά έξοδα που παρουσίασε ο Καθ' ού η Αίτηση, στην ουσία δεν έχουν αμφισβητηθεί από πλευράς των Αιτητών και αφορούν τα έξοδα για τη διαβίωση του ιδίου, που όπως εξήγησε ανέρχονται, αφαιρουμένων των εξόδων διακίνησης, σε €760, το οποίο προβλέπει μόνο τη διατροφή και την πληρωμή των λογαριασμών κοινής ωφέλειας, αλλά και κάποιες μικρές χρεώσεις για φάρμακα και γιατρούς. Σε αυτό το ποσό πρέπει να προστεθεί και ένα ποσό της τάξης των €100 για την ένδυση και υπόδηση της τριμελούς οικογένειας και ένα ποσό €200 μηνιαίως για τις διακινήσεις της οικογένειας, (συμπεριλαμβανομένων των διακινήσεων του Καθ'ού η Αίτηση από και προς το Γενικό Νοσοκομείο σε συχνότητα 8 φορές το 15πενθήμερο) με δεδομένο και το πρόβλημα υγείας που παρουσιάζει ο Καθ' ού η Αίτηση. Εδώ να τονίσω ότι εν πάση περίπτωση ο Καθ'ου σε ότι αφορά τα έξοδα διακίνησης του αυτά τα έχει υπολογίσει στα €180 και όχι στα €320 ως η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών. Με αυτά τα δεδομένα, λαμβάνοντας υπόψη ότι το συνολικό εισόδημα που προκύπτει μηνιαίως είναι περί τα €1.080, θεωρώ ότι δεν προκύπτει ουσιαστικό πλεόνασμα για να μπορεί το Δικαστήριο να διατάξει τον Καθ' ού η Αίτηση να πληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος, συγκεκριμένα προκύπτει ένα ποσό της τάξης των €20, το οποίο είναι ευτελές, αφού ούτε την πληρωμή των τόκων του εξ αποφάσεως χρέους δεν μπορεί να ικανοποιήσει. Ο σκοπός της παρούσας διαδικασίας, όπως προκύπτει ρητά από τις σχετικές πρόνοιες του Κεφ. 6, είναι να διερευνηθεί η δυνατότητα των οφειλετών να πληρώσουν εξ αποφάσεως χρέος με δόσεις. Θεωρώ ότι αν το Δικαστήριο θα καταλήξει στην έκδοση σχετικού διατάγματος, πρέπει το ποσό των δόσεων να είναι τέτοιο ώστε με την τακτική και συνεπή καταβολή των δόσεων αυτών από τον οφειλέτη το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους να μειώνεται σταδιακά, με τελική κατάληξη την εξόφληση του. Πιστεύω ότι το Δικαστήριο, αφού καταλήξει σε ποσό που ενδεχομένως ένας οφειλέτης μπορεί να διαθέτει προς εξόφληση εξ αποφάσεως χρέους, πρέπει μετά να εξετάσει αν το ποσό αυτό είναι ικανό να επιτύχει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, δηλαδή αν θα οδηγήσει τελικά στην πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Δεν υποτιμώ καθόλου το πόσο σημαντικό είναι οι δικαστικές αποφάσεις να εκτελούνται ούτε και το καθήκον του Δικαστηρίου να διαφυλάττει, να προστατεύει και να προωθεί το δικαίωμα εξ αποφάσεως πιστωτή να πάρει το λαβείν του. Οτιδήποτε αντίθετο θα επέφερε τεράστιο πλήγμα στο κύρος της δικαιοσύνης. Ταυτόχρονα, πιστεύω ότι θα ήταν παράλογο και θα καταστρατηγούσε τους σκοπούς του Κεφ. 6 αν ένα Δικαστήριο διέταζε την καταβολή μηνιαίας δόσης το ύψος της οποίας δεν θα επαρκούσε για την κάλυψη των τόκων του ποσού της απόφασης με αποτέλεσμα, ακόμα και αν οι μηνιαίες αυτές δόσεις καταβάλλονται κανονικά, το συνολικό ποσό του εξ αποφάσεως χρέους να αυξάνεται αντί να μειώνεται. Διαφωνώ δηλαδή με το ενδεχόμενο το Δικαστήριο να διατάξει την καταβολή δόσεων εάν δεν υπάρχει καμία προοπτική με τις δόσεις αυτές να πληρωθεί ποτέ το εξ αποφάσεως χρέος. Συνοψίζοντας, πριν το Δικαστήριο εκδώσει διάταγμα για πληρωμή εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις πρέπει να ισοζυγίσει από τη μια τη δυνατότητα του οφειλέτη να πληρώνει τις δόσεις και από την άλλη την αξίωση του πιστωτή να λάβει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους το συντομότερο δυνατό. Όλα τα αναγκαία στοιχεία πρέπει να είναι ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορέσει να καταλήξει αν πρέπει να εκδοθεί το διάταγμα και, αν ναι, το ύψος της δόσης[12]. Κανένα διάταγμα μηνιαίων δόσεων δεν πρέπει και δεν μπορεί να εκδίδεται αν, ως αποτέλεσμα, ο χρεώστης δεν θα μπορεί να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές και βασικές ανάγκες του ιδίου και των εξαρτώμενων του. Επιπρόσθετα, αντί το Δικαστήριο να διατάξει την πληρωμή μιας συμβολικής μηνιαίας δόσης για ευτελές ποσό, θα πρέπει να απορρίψει την αίτηση[13]. Με δεδομένα τα πιο πάνω καταλήγω ότι, στο παρόν στάδιο, ο Καθ' ου η Αίτηση, δεν έχει τη δυνατότητα καταβολής οποιουδήποτε ποσού έναντι του Εξ Αποφάσεως Χρέους. Ως αποτέλεσμα η Αίτηση απορρίπτεται εναντίον του Καθ'ου η Αίτηση. Υπό τις περιστάσεις, θεωρώ ότι δεν πρέπει να εκδοθεί οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ........... Εύη Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ ν Κωνσταντίνου
(2000)1 ΑΑΔ 1034 [2]National Bank of Greece v Nicos Trihinas
(1976)2 JSC 411, Αντώνης Φλαγκοφάς ν Αταλεζα Λτδ
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 686, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ ν Κωνσταντίνου
(2000)1 ΑΑΔ 1034, Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου ν Έλλης Ιακώβου
(1991)1 Α.Α.Δ. 2032, Anestos Adamou v Xenofon Ioannides
(1963)2 C.L.R. 468 [3] Φλαγκοφάς v Αταλέζα Λτδ
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 686 [4] Soteriades v Koutsiou
(1970)1 CLR 25 [5] Νίτσα Χριστάκη ή άλλως Παγωνίτσα Χριστάκη Παναγιώτου v Μάρω Μιχαήλ
(1998)1 ΑΑΔ 422 [6] Νίτσα Χριστάκη ή άλλως Παγωνίτσα Χριστάκη Παναγιώτου v Μάρω Μιχαήλ
(1998)1 ΑΑΔ 422 [7] Gesico Photographic Ltd v J.K. Video Art Co Ltd
(1991)1 ΑΑΔ 134, Μιχαήλ v Λαϊκής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(1993)1 ΑΑΔ 812 και Χριστάκης Μιχαήλ και άλλος v Αδελφοί Πούλλου Λτδ
(1997)1 ΑΑΔ 1759 [8] Anestos Adamou Kokoni v Xenophon Ioannides
(1963)CLR 468 και Σ.Π.Ε. Αραδίππου v Έλλη Ιακώβου
(1999)1 ΑΑΔ 2032 [9] Chrysostomou v Athanasiou
(1981)1 CLR 669 [10] Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v Μ. Κωνσταντίνου
(2000)1(Β) ΑΑΔ 1034 [11] Αντώνης Φλαγκοφάς ν Αταλεζα Λτδ
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 686 [12] Rolandis ανωτέρω. [13] Chrysostomou ανωτέρω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο